ελληνική μουσική
88 online   ·  202.327 μέλη


αρχική > e-Περιοδικό > No_Music

Η κόρη του Αλλάχ (Μονόλογος)

Άκου… την πανοπλία μου, πως τρίζει
Και κοίτα... Είναι θαμπή… πια δεν γυαλίζει
Κιτρίνισε απ’ τον ήλιο και την σκόνη
Σκούριασε, θαρρείς πως μαραζώνει...
Γράφει το μέλος AT3 άρθρα στο MusicHeaven
Τα δύο είναι πολύ λίγα..... καθόλου γίνεται????...
Κυριακή 02 Οκτωβρίου 2005
Δεν ξέρω πόσα χρόνια είναι που πάνε
Είν’ τα παράθυρα χτιστά, δεν μαρτυράνε
Συνήθισα την σκοτεινιά και δεν πληγώνει
Μα το κορμί μου αρχινάει να σκεβρώνει

Είναι στιγμές, που δεν μπορώ κάτω να κάτσω
Κι έτσι γυρνώ, λιγάκι να πλαγιάσω
Κλείνουν τα τσίνορα και το σκοτάδι ανάβει
Και περπατώ σε τόπο, που σταυρώνουν με λιβάνι

Η πανοπλία μου κατάλευκη, γυαλίζει
Κι η μαύρη μπέρτα μου, στην πλάτη ανεμίζει
Έχουν οι λόφοι μου, κοντό, πυκνό γρασίδι
Η μέρα λαμπερή, γλυκιά, θαρρείς πως ψιθυρίζει

Γέρνω ταπεινά, το ένα γόνατο λυγίζω
Και τ’ άλλο χαμηλά, κάτω στη γη αγγίζω
Οι απαλάμες μου σκεπάζουν το χορτάρι
Την πρώτη παπαρούνα για να δω…
μικρή, μα έχει χάρη…

Μικρή κι αγνή… κι ας είχε αιμάτου χρώμα
Όχι σαν ‘κείνη τη λευκή, που μ’ έριξε σ' αυτό το χώμα
Για δύο μάτια λαμπερά, ήπια, τη χάρη να τους κάμω
(Μα τ’ Άγιο Δισκοπότηρο…)
σαν έφθασε πρωί, απά στη μάχη... χάνω!!!

Μια κόρη του Αλάχ, ντυμένη σαν το Χάρο
μια παπαρούνα μου 'δωκε, λευκή για να φουμάρω
Και το χρυσάφι το 'χασα, τις δάφνες και το Άγιο
Σε ξένο τόπο, τώρα θα ταφώ, μες το κελί το άδειο...

30/08/05

Πρόσφατα άρθρα από το ίδιο μέλος



σχόλια (3)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

istoxastis Chat
Φθασμένος
#2956   /   02.10.2005, 20:03   /   Αναφορά
Είπαμε "ΝΑΙ" μια φορά στη ζωή μας. Τη μόνη φορά που έπρεπε να πούμε "ΟΧΙ".

Ας είναι...

καμιάς παπαρούνα παραίσθηση δεν διαπερνά την πανοπλία του πολεμιστή. Την άλλη φορά θα είμαστε πιο έτοιμοι.

Μου άρεσε πολύ το ποίημα σου. Μπράβο!
Voltage Chat
Συγχορδία Μινόρε
#2957   /   02.10.2005, 20:38
Θεματολογικά, απέχει πολύ απο τα τετριμμένα...Και σαν απόδοση, βαδίζει εκ παραλλήλου... "Στης παπαρούνας τ όνειρο και στου καναβουριού..." Μ αρέσει το γράψιμό σου και περιμένω το επόμενο. Μπράβο κι απο μένα !

AT Chat
Συγχορδία Μινόρε
#2959   /   03.10.2005, 00:46   /   Αναφορά
Ευχαριστώ θερμά και τους δύο... η αλήθεια είναι πως έχει αρκετές ατέλειες... ιδίως για την στήλη των ποιημάτων, στην οποία δεν φιλοδοξούσε... φιλοδοξούσε να γίνει παραμυθάκι.... εν αγνοία μου ότι η στήλη Παράθυρο στο Παραμύθι ήταν προσωπική... όπως και νά 'χει, χαίρομαι που μπαίνω πιο επίσημα στην παρέα σας... :-) Ευχαριστώ και πάλι Ι-στο-χαστή και Voltage... Καλό ξημέρωμα :-)


Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις