ελληνική μουσική
413 online   ·  202.294 μέλη


αρχική > e-Περιοδικό > No_Music

Θα σας πω μια ιστορία...

Η νύχτα άπλωνε ένα βελούδινο σκοτάδι σαν βραζιλιάνικο τραγούδι ερωτικής εξομολόγησης. Τα έχετε ακούσει αυτά τα τραγούδια θαρρώ. Ανασαίνουν νωχελικά στους γλυκούς ρυθμούς της αγάπης, μα στο βάθος κρύβουν μια πικρή γεύση, προφήτη της άλλης όψης του νομίσματος.

Βγήκα στο μπαλκόνι του σπιτιού που θα με φιλοξενούσε για λίγες μέρες. Όλοι είχαν αποκοιμηθεί, ως και το Αιγαίο τριγύρω μου, ονειρευόταν ασάλευτο. Τα πάντα μύριζαν Κυκλάδες, μα μέσα στην ανισορροπία που με συντροφεύει από παιδί, το μυαλό μου ήταν καρφωμένο στο Παρίσι...
Γράφει το μέλος Πηγή Καφετζοπούλου (AlienP)22 άρθρα στο MusicHeaven
μπορώ να ονειρεύομαι χωρίς αλκοόλ και χάπια......
Δευτέρα 07 Νοεμβρίου 2005
Θυμόμουν ένα θαμπό μεσημεράκι, που κατηφόριζα από το Ωδείο στο κέντρο της πόλης. Δίπλα μου ο Θανάσης από τη Μύκονο, κουβαλούσε το σαξόφωνό του και γκρίνιαζε γιατί δεν είχε λεφτά να κάτσει κάπου να φάει σαν άνθρωπος.
- πάλι μπαγκέτα και la vache qui rit… Μπούχτισα μάτια μου! (μουρμούριζε)

Κάθε τέλος του μήνα η ίδια ιστορία. Όλοι οι φοιτητές άφραγκοι, εκτός από μένα. Βλέπετε είχα καταφέρει να ψευτοδουλεύω από δω κι από εκεί. Είχα κι ένα μόνιμο μαθητή που στα πενήντα του ήθελε να μάθει Ελληνικά… μια χαρά τα κατάφερνα. Αφού κι ο πατέρας μου είχε απορήσει που τον είχα αφήσει στην ησυχία του. Τόσο, που αργότερα μου εκμυστηρεύτηκε πως φοβόταν μήπως αυτή η οικονομική μου ανεξαρτησία οφειλόταν σε τίποτα βρομοδουλειές. Α ρε πατέρα, η δική σου κόρη θα έκανε ποτέ άτιμα πράγματα…

Πολύ καλός φίλος ο Θανάσης, να μείνει ατάιστος δεν έκανε.
- Γαλλικό, ιταλικό, ή κινέζικο ταβερνάκι; Τον ρώτησα.
- Αφού δεν πληρώνεις Αμερικάνικο, πήγαινε με όπου θες εσύ!
Απάντησε χαρούμενος.

Κατεβήκαμε από το Μετρό, αφήσαμε πίσω μας τα Ηλύσια Πεδία και κάπου στις αρχές της οδού Ριβολί, που όλα τα Ελληνάκια λέγαμε Ραβιολί, βρήκαμε ένα συμπαθέστατο αυθεντικό μαγαζάκι μιας γλυκιάς οικογένειας Κινέζων.

Η ματιά μου αναζήτησε την Ανιά, την κόρη του ιδιοκτήτη, εκείνη έτρεξε πρόθυμη να μας εξυπηρετήσει, μα τα μάτια της δεν έμοιαζαν με μικρά λαμπερά διαμαντάκια όπως συνήθως. Πάντα ευγενική και εξαιρετικά αθόρυβη μας σερβίρισε και όταν τη ρώτησα αν έχει κάποιο πρόβλημα, βούρκωσε. Μας παρότρυνε να φάμε και μετά θα μας κερνούσε τσάι γιασεμί και θα τα λέγαμε.

Και τα είπαμε. Η Ανιά ήταν ανύπαντρη έγκυος στον τέταρτο μήνα μα ο Γάλλος πατέρας του παιδιού, είχε εξαφανιστεί. Η κοπέλα δεν είχε τολμήσει ακόμα να φανερώσει το μυστικό της στην αυστηρή οικογένειά της. Ήταν σε αδιέξοδο και ούτε λίγο ούτε πολύ μας ξεφούρνισε πως σκεφτόταν ακόμα και την αυτοκτονία.

Ο Θανασάκης χορτάτος πια, άρχισε να αστειεύεται,
- αμάρτησα για το παιδί μου… Είπε σκανδαλιάρικα.

Εγώ του έκατσα μια καλή κλωτσιά κάτω από το τραπέζι και χωρίς να ξέρω τι εννοούσα, απάντησα στα λεγόμενα της Κινεζούλας:
- Αυτοκτονία; Πάνω από το πτώμα μου κούκλα μου!

Αφού καθησύχασα τη γλυκιά μας φίλη, πληρώσαμε και βγήκαμε στον κρύο αέρα που είχε περικυκλώσει την πόλη. Ο Θανάσης είχε νυστάξει μετά το φαγητό και θα πήγαινε για έναν υπνάκο. Εγώ με το μυαλό μου στην Ανιά, άρχισα να περπατώ δίπλα στο Σηκουάνα και να βάζω μια τάξη στις ιδέες που κατέβαζε το μυαλουδάκι μου για να βοηθηθεί αυτή η κοπέλα.

Ως την άλλη μέρα μικρά θαυματάκια επισκέφτηκαν το Παρίσι, με την πολύτιμη βοήθεια πολύ καλών φίλων, καταφέραμε να βρούμε τον πατέρα του μωρού, του εξηγήσαμε πως ακόμα κι αν δεν ήθελε να συνεχίσει τη σχέση του με το κορίτσι, θα μπορούσε να μην εγκαταλείψει το παιδί του.

Ο Σεμπαστιάν, είπε πως αγαπούσε την κοπελίτσα, μα πως είχε τρομάξει με την εξέλιξη και καθώς ήταν άνεργος φοιτητής, αντέδρασε αρνητικά. Τον πήραμε από το χέρι και τον πήγαμε να μιλήσει, με την καλή του. Τους αφήσαμε αγκαλιασμένους.

Μετά βρήκαμε έναν εξαιρετικό γυναικολόγο, που με ελάχιστα χρήματα ανέλαβε την εγκυμονούσα μας. Έτσι μάθαμε πως περιμέναμε (γιατί ήταν μια ολόκληρη παρέα πια στην αναμονή), διδυμάκια!

Ένας φίλος μου πήρε στο μπαράκι του τον Σεμπαστιάν για να έχει ένα καλό χαρτζιλίκι ώσπου να τελειώσει τις σπουδές του. Και το σπουδαιότερο για εκείνες τις στιγμές, μια καλή κοινωνική λειτουργός, μας συνόδεψε στη συνάντηση του νέου ζευγαριού με την οικογένεια της Ανιά.

Επεισοδιακή συνάντηση, απείρου κάλλους που όταν τη θυμάμαι γελάω! Γαλλοκινέζικος καυγάς με εμένα και το Θανάση να λειτουργούμε όσο μπορούσαμε πυροσβεστικά. Και στην πιο κρίσιμη στιγμή είπα στο αυτί της Ανιά να λιποθυμήσει… Από ελληνική ταινία είχα τσιμπήσει το εύρημα και πέτυχε. Ο μελλοντικός παππούς το βούλωσε και δάκρυσε, οι λοιποί συγγενείς αγκάλιασαν το ζευγάρι και όλοι γίναμε μια ευτυχισμένη οικογένεια.

Εκείνο το βράδυ ο Θανάσης ήταν ευτυχής γιατί φάγαμε βασιλικό γεύμα τσάμπα. Αχ Θανασάκη μου, μου λείπεις παλιόφιλε που πήγες με τη Harley και έγινες ένα με μια μάντρα στον Ορνό και δεν προλάβαμε να βγάλουμε το cd που ονειρευόσουν. Μάθε πως τα δίδυμα είναι μια χαρά και μου στέλνουν e-mail. Έχουν στο δωμάτιό τους μια φωτογραφία μας και η Ανιά τα έγραψε στο ωδείο. Ο Σεμπ διδάσκει στο κολέγιο της γειτονιάς σου στο Bobigny. Κι εγώ περνάω τις ώρες μου κάνοντας πότε χρήσιμα πότε άχρηστα πράματα και όπως απόψε σε σκέφτομαι πάντα με αγάπη και σου αφιερώνω τις ομορφιές που βλέπω τριγύρω, το Αιγαίο να ονειρεύεται και μουσικές που στάζουν από μελαψά δάχτυλα πάνω σε πνευστά…

Λαίμαργό μου φιλαράκι καληνύχτα!




σχόλια (34)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

salty_maggot Chat
Συγχορδία Μινόρε
#3266   /   07.11.2005, 01:59   /   Αναφορά
Μπράβο, Πηγούλα...Σ' ευχαριστούμε για μια φορά ακόμη!...Φιλί!
revekka Chat
Φθασμένος
#3268   /   07.11.2005, 08:08   /   Αναφορά
Με συγκίνησες πρωί πρωί....πώς να κάνω μάθημα μετά και να μη σκέφτομαι αυτή την ιστοριούλα.....μήπως να κάνω σε όλα τα τμήματα απρόοπτο και να κάτσω με το απλανές-δήθεν επιτηρητικό βλέμμα μου στην έδρα? :)
XeniaRodo Chat
Βετεράνος
#3269   /   07.11.2005, 10:17   /   Αναφορά
Πολύ όμορφη ιστορία, άρχισε καλά η βδομάδα, ελπίζω να συνεχίσει έτσι..

Kαλημέρα...
gate Chat
MusicHeaven Guru
#3271   /   07.11.2005, 15:44   /   Αναφορά
Να 'σαι καλά Πηγούλα !! Κάθε φορά μας συγκινείς και μας κάνεις καλύτερους!
istoxastis Chat
Φθασμένος
#3272   /   07.11.2005, 18:00   /   Αναφορά
Όλλα βρίσκουν το δρόμο τους…

η Αννιά, ο Σεμπ, τα ωδεία, όλα με Happy end σαν τις ταινίες των αστών. Αλλά εσύ άγνωστε Θανασάκη, του Παρισιού των ανησυχιών και της Harley, μη μασάς. Κι εκεί στις λεωφόρους τ’ ουρανού, άσε τους Κ.ΟΚ, τα κράνη, τα φρένα και τα ντεμπραγιαζ, για τους ξενέρωτους, Εσύ…. τσίτα τα γκάζια!



Τα κατάφερες πάλι Πηγούλα και θόλωσες τα γιαλάκια μου. Να είσαι καλά.

Voltage Chat
Συγχορδία Μινόρε
#3273   /   07.11.2005, 19:59   /   Αναφορά
Με λίγωσες, Πηγή...Νάσαι πάντα καλά !
ageras Chat
Βετεράνος
#3276   /   07.11.2005, 20:49
Τα θερμά μου συγχαρητήρια πηγή.Το συγγραμά σου έχει καταπληκτική ροη και συνοχή και πολύ ευαίσθητο.Μπράβο

vouliakis Chat
Βετεράνος
#3278   /   08.11.2005, 00:47   /   Αναφορά
Τελικά, Πηγή, είναι η ίδια η ζωή, που όλα τ’ ανακατεύει και φτιάχνει τα πιο αληθινά παραμύθια. Να είσαι καλά…
AlienP Chat
Φθασμένος
#3281   /   08.11.2005, 10:56   /   Αναφορά
Ευχαριστώ κι εγώ να είσαστε καλά!
AT Chat
Συγχορδία Μινόρε
#3283   /   08.11.2005, 12:10   /   Αναφορά
Διδακτικό.... μου θυμίζει τους βίους αγίων που μου διάβαζε μικρούλα η γιαγιά μου.... Τέλος καλό, όλα καλά.... σαν παραμύθι!!! :-) Αλλά εγώ που είμαι λαίμαργο πλάσμα...

θα ήθελα να είναι στο σύνολό του λίγο πιο στολισμένο όπως εκείνη η ανεπανάληπτη πρώτη παράγραφος και η ακόμη πιο ανεπανάληπτη τελευταία πρόταση..... απίστευτη αισθητική!!!! Ένα μπράβο κι από εμένα... :-)

AlienP Chat
Φθασμένος
#3284   /   08.11.2005, 16:28
εγώ κατέχω μόνο βίους ανθρώπων ΑΤ μου, όσο για τα στολίδια έχω νιώσει πως όσο όμορφα κι αν είναι μπορεί να γίνουν βαρετά ή μπανάλ... όπως και να χει αυτό έτσι βγήκε άλλη φορά θα βάλω την ¶ρτα και τα Γιάννενα που έλεγε η δική μου Γιαγιούλα... ;)

hamenos Chat
Συγχορδία Μινόρε
#3294   /   10.11.2005, 09:06   /   Αναφορά
κι αν τα μάτια σου δεν κλαίνε

έχουν τρόπο και το λένε...
Haroulinda Chat
Σολίστ
#3296   /   10.11.2005, 12:40   /   Αναφορά
Υπέροχο όπως εσένα... ευχαριστούμε!
mirmigaki Chat
Βασική Νότα
#3315   /   14.11.2005, 15:40   /   Αναφορά
! To diavazw gia defteri fora! Mou areseieieiei! Ah To parisi sou pigoula!
Bettina Chat
Συγχορδία Μινόρε
#3481   /   29.11.2005, 14:05   /   Αναφορά
ALIENT P

Ειλικρινά με συγκίνησε αφάνταστα το κείμενό σου.Καλογραμμένο,απτο και συγκεκριμένο,συντακτικό τέλειο,αλλά πάνω από όλα ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ.

Με γύρισες χρόνια πίσω σε μια παρόμοια ιστορία,σε ενα παρεμφερές περιστατικό που αν το έγραφα(μετά την καταγραφή που βρίσκεται κλειδωμένη στην ψυχή μου)θα το "στόλιζα"το ίδιο ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ όπως εσυ.

Μπράβο σου λοιπόν!!!!!!!Μπράβο σου γιατί δεν ξέχασες,μπράβο σου γιατί θυμάσαι,μπράβο σου που δεν άφησες δρόμο στις αναμνήσεις σου κλειστό,μπράβο σου που μοιράστηκες κάτι τόσο δυνατό μαζί μας!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Gargyrof Chat
Περαστική Νότα
#3634   /   16.12.2005, 10:39   /   Αναφορά
Πηγη μπραβο! Θα ηθελα να λες παραμυθια στα παιδια μου. Εχεις γραψει ιστοριες για παιδια; Πιστευω οτι θα καταφερεις σπουδαια πραγματα σ’ αυτον τον τομεα.
Bettina Chat
Συγχορδία Μινόρε
#3669   /   22.12.2005, 14:17
Διακρινω μια κακεντρεχεια στο κείμενο σου garqyrof αλλα για να σε επαναφέρω σε μια σχετική "τάξη"σου δηλώνω πως,ναι θα το επιθυμουσα παρα πολυ το να διδάξω,ή να διηγηθω παραμύθια στα δικα σου παιδια,αφου εσυ αδυνατεις να το κάνεις.

Το να επιβραβεύει κανεις όχι με 1 αλλα με χίλια "Μπραβο",τις σκεψεις,η τα κειμενα κάποιου ατόμου,αυτο δεν είναι τίποτα περισσότερο απο μια δικαίωση.

Αν μπορεις κανε και συ το ιδιο,γιατι δεν το τολμάς???ξέρεις γιατι??γιατι εισαι σιγουρος πως η αποδοσή σου δεν θα είναι η ίδια με του φίλου που εγραψε-κατεγραψε το σχετικο κείμενο(ιστορια).

Και ετσι..για την ιστορία,οπως λέμε θα σου κάνω γνωστό πως είμαι καθηγήτρια Αγγλικής Φιλολογίας.Σε καλύπτει αυτό???

Administrator
jorge Chat
Musantiquus
#3670   /   22.12.2005, 16:04
Χμμμ... Bettina δεν απευθύνεται σε εσένα το μέλος garqyrof, αλλά στην Πηγή (AlienP).

AlienP Chat
Φθασμένος
#3689   /   23.12.2005, 12:48
όλα καλά λοιπόν!

Feggarenia261 Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#5230   /   25.07.2006, 23:19   /   Αναφορά
Απίστευτο το ταλέντο που έχουν ορισμένοι άνθρωποι να αραδιάζουν τις σκέψεις τους στο χαρτί με τόσο συγκινιτικό τρόπο... Τα συγχαρητηριά μου...
innuendo Chat
Βασική Νότα
#8016   /   18.04.2007, 22:06   /   Αναφορά
Λίγο καθυστέρημενα βέβαια άφού άργησα πολύ να το διαβασω αλλά μου άρεσε πάρα πολύ γιατί είναι μια αλήθινη ιστορία που δείχνει με ζωντανό λόγο ότι όταν υπάρχει θέληση και βοήθεια από τους ανθρώπους που μας περιβάλλουν όλα είναι εφικτά!
mike-railse Chat
Συγχορδία Μινόρε
#9068   /   08.08.2007, 16:57   /   Αναφορά
einai toso adiko............

apla teleio!!!!!!!!
sakisarabatzis Chat
Σολίστ
#9088   /   11.08.2007, 17:09   /   Αναφορά
Εξαιρετικό και απο την ανθρώπινη πλευρα Του.
shitzouras Chat
Περαστική Νότα
#9089   /   11.08.2007, 18:15   /   Αναφορά
Στιγμές που καμπυλώνουν το χωροχρόνο, που τον μετατρέπουν σε μελωδική γραμμή. Άνθρωποι με γλυκιά παρυφή που συνταιριάζονται σαν τα κομμάτια του παζλ. Και μια εικόνα για μας ισοδύμαμη με Θεία-κι όμως πόσο αληθινά ανθρώπινη-Κοινωνία.Δικαιη ψυχική μοιρασιά άρα τέχνη.
ATHINA26 Chat
Βασική Νότα
#10137   /   30.10.2007, 12:16   /   Αναφορά
Μπράβο!! Πολύ ωραίο.Μία ιστορία που μου θυμίζει ότι τελικά η ζωή γραφει τις καλύτερες ιστορίες.Μόνο που πολλες φορές δεν εχουν ευχάριστο τέλος.
Stroumfita456 Chat
Φθασμένος
#10635   /   05.12.2007, 12:31   /   Αναφορά
Πολυ καλο!
panoulis17 Chat
Περαστική Νότα
#10668   /   08.12.2007, 00:35   /   Αναφορά
para poli oraia istoria,lipamai gia ton filo sou.
Stroumfita456 Chat
Φθασμένος
#10679   /   08.12.2007, 13:51
τελειο τελειο τελειο!!!!:)

hartigan Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#11884   /   13.02.2008, 19:44   /   Αναφορά
Πολύ καλη δουλειά έκανες.
oulion Chat
Σολίστ
#13195   /   20.04.2008, 14:48   /   Αναφορά
Αληθινή;

Με χαλάρωσε λίγο...!
kamelia8 Chat
MusicHeaven Guru
#13198   /   20.04.2008, 16:33   /   Αναφορά
Τι γλυκιά ιστορία......!!!!

Μου άρεσε πάρα πολύ!!
marakiasteraki Chat
Σολίστ
#13240   /   22.04.2008, 13:22   /   Αναφορά
Πολυυυυυυυυ τελειο!

Αστερατα γραφεις!

Συγχαρητηρια!!!
rockou Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#16028   /   18.08.2008, 16:21   /   Αναφορά
Πολυ ωραιο κειμενο...Κ να ξερεις ο Θανασης περναει μια χαρα εκει που ειναι κ καλο τρωει¨) Συνεχισε να γραφεις ¨)
webzobbie Chat
Περαστική Νότα
#16349   /   06.09.2008, 10:57   /   Αναφορά
Μου λείπεις, κακούργα μου! Πολύ! Αλλά και φέτος θα μαγέψω τα παιδάκια μου με τις ιστορίες σου.



φυσάω φιλάκι


Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις