ελληνική μουσική
283 online   ·  201.794 μέλη


αρχική > e-Περιοδικό > Βιογραφίες

Μιλτιάδης Πασχαλίδης

Ο Μιλτιάδης Πασχαλίδης γεννήθηκε το 1968 στην Καλαμάτα και μεγάλωσε στην Αθήνα. Από μικρός ήθελε να μάθει φλογέρα. Η μητέρα του θεώρησε οτι αυτό είναι ένα παιδικό καπρίτσιο και τον έστειλε να μάθει κιθάρα. Τελικά η μητέρα του είχε δίκιο. Ποτέ δεν έμαθε φλογέρα...
Γράφει το μέλος Δήμητρα (dimi589)2 άρθρα στο MusicHeaven
Τρίτη 13 Δεκεμβρίου 2005
Κιθάρα διδάχθηκε στο Ελληνικό ωδείο, στη τάξη του Χαράλαμπου Εκμετζόγλου, απο τον Παναγιώτη Ιωάννου.

Το 1986 Πηγαίνει να σπουδάσει μαθηματικός στο Ηράκλειο Κρήτης. Παίρνει το πτυχίο από τύχη και πείσμα το 1992. Ύστερα το κάνει κορνίζα στο σαλόνι. Το 1993 αποφασίζει να παρακολουθήσει μεταπτυχιακό κύκλο μαθημάτων φιλοσοφίας στο Πανεπηστήμιο του Ρεθύμνου. Ο κύκλος κλείνει το 1995.

Πρώτη του δισκογραφική παρουσία οι "Χαΐνηδες". Δισκογραφούν μαζί τον πρώτο ομώνυμο δίσκο (1991) στον οποίο έχει τον ρόλο του βασικού τραγουδιστή. Το 1993 συμμετέχει στη δημιουργία του παραδοσιακού μουσικού εργαστηρίου "Νεάρχου Πάραπλους" καθώς και στον ομώνυμο δίσκο.

Το 1995 ηχογραφεί τον πρώτο προσωπικό του δίσκο, το "παραμύθι με λυπημένο τέλος" σε παραγωγή Μάνου Ξυδούς. Στίχοι και μουσική υπογράφονται απο τον ίδιο και τρία τραγούδια απο τον Θοδωρή Παυλάκο. Συμμετέχουν σε δύο τραγούδια οι Πυξ - Λαξ.

Aκολουθεί ένα διάστημα συνεργασιών. Συμμετέχει σε συναυλίες του Γιάννη Μαρκόπουλου, τραγουδάει στο "Χάραμα" με την Δήμητρα Γαλάνη, συνεργάζεται δισκογραφικά με τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, τον Βαγγέλη Γερμανό, την Καλλιόπη Βέττα, τον Θανάση Γκαϊφύλλια, την Ελένη Τσαλιγοπούλου κ.α.

Παράλληλα συνεχίζει να φτιάχνει καινούργια τραγούδια και το 1998, σε παραγωγή Ηλία Μπενέτου, ηχογραφεί το δεύτερο προσωπικό του δίσκο, τις "κακές συνήθειες". Ένα τραγούδι ερμηνεύει ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου. Το χειμώνα του 1999 τραγουδάει στο "Αλσος" με τον Δημήτρη Μητροπάνο. Το επόμενο καλοκαίρι οργώνει τα γήπεδα της επικράτειας παρέα με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου.

Τον Απρίλιο του 2001 κυκλοφορεί ο τρίτος προσωπικός του δίσκος, με τίτλο "βυθισμένες άγκυρες", σε παραγωγή Ηλία Μπενέτου και ενορχήστρωση Νίκου Γραψά. Ο επόμενος χειμώνας τον βρίσκει στην Σφεντόνα με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου και έπειτα ταξιδεύει σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο.

Τον Οκτώβριο του 2003 και με τίτλο "η μόνη μου πατρίδα είναι ο χρόνος" κυκλοφορεί και ο τέταρτος δίσκος του, με μια συμμετοχή του Σωκράτη Μάλαμα. Ο δίσκος είναι και αυτός με παραγωγό τον Ηλία Μπενέτο και ενορχηστρωτή τον Γιώργο Μπουσούνη.

(Πηγή: www.geocities.com/miltos_pasxalidis/bio.htm)

Ακόμα σε συνέντευξη μηνιαίας εφημερίδας (Πυξίδα):

Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό μου είναι ... ότι θυμάμαι τα πάντα. Η μνήμη μου είναι τόσο διαυγής που καταντάει αφόρητη μερικές φορές.

Το μεγαλύτερο μειονέκτημά μου είναι ... η έλλειψη υπομονής.

Η αγαπημένη μου απασχόληση ... να μαγειρεύω για φίλους.

Η αρετή που θαυμάζω περισσότερο σε έναν άνθρωπο ... είναι η ευγένεια και η διακριτικότητα

Θεωρώ σημαντικό στους φίλους μου ... το ότι ακόμα με ανέχονται.

Θεωρώ έσχατο βαθμό δυστυχίας ... να γερνάει κανείς μονάχος.

Θα ήθελα να γίνω ... δελφίνι ή πουλί.
Θα ήθελα να ζήσω ... εδώ που ζω. Όπως λεει ο φίλος μου Οδυσσέας Ιωάννου: «Αυτή για μας είναι η ζωή, η άλλη είναι των άλλων».

Το χρώμα μου είναι ... το μπορντώ.

Συχνά αναρωτιέμαι ... πόσο μαλάκας μπορεί να είναι ο άνθρωπος και συνεχίζει να κάνει πολέμους;

Θεωρώ ενδιαφέρον ... να μαθαίνω από τους νεότερους.

Αγαπώ ... τα κουτάβια όλων των ζώων.

Διάβασα ... τις «Μικρές Ατιμίες» του Πάνου Καρνέζη. Την «Αϋπνία» του Στήβεν Κινγκ. Το «Πώς να είσαι καλός» του Νικ Χορνμπυ, τη βιογραφία του Σεφέρη «Περιμένοντας τον άγγελο».

Οι αγαπημένοι μου λογοτέχνες... Είπα μερικούς παραπάνω. Προσθέστε τον Ντοστογιέφσκι, τον Παπαδιαμάντη, τη Λιλή Ζωγράφου, τον Μπορις Βιαν, τον Μπουκόφσκι κι όποιον ξεχνώ ας με συχωρέσει.

Ταξιδεύω ... με όλα τα μέσα, απολαμβάνω πιο πολύ το ταξίδι με το καράβι.

Μου αρέσει ... να σέβονται τον χώρο και τον χρόνο μου.

Δεν μου αρέσει ... η αλαζονεία.

Οι άνθρωποι γύρω μου ... δεν είναι σαν τα μοντέλα στις διαφημίσεις και στα πρωινάδικα. Έχουν αδυναμίες και γι αυτό είναι αξιαγάπητοι.

Θα ήθελα να συναντήσω ... τον Μαραντόνα και τον Φιντέλ Κάστρο. Μαζί ή κατά μόνας...

Φαντάζομαι ... να είμαι το σέντερ φορ της ΑΕΚ και να παίζουμε τελικό Πρωταθλητριών με την Μπαρτσελόνα.

Ανησυχώ ... για τους νέους συναδέλφους που θα πρέπει να γράφουν σκυλάδικα καψουροτράγουδα για να επιβιώσουν στον άγριο κόσμο της δισκογραφίας.

Θέλω ... να πάω σπίτι μου. Όπου κι αν είναι αυτό.

Ο αγαπημένος μου φανταστικός ήρωας... παλιά ήταν ο Ζορό. Τώρα μάλλον ο Κακοφωνίξ, τουλάχιστον μέχρι να του επιτρέψουν να τραγουδήσει...

Από την Ιστορία με συγκινεί ... ο Κύκλωπας. Τόσο τυφλός και τόσο μόνος, αιώνες τώρα...

Τα αγαπημένα μου ιστορικά πρόσωπα. Ο Πλάτων. Η Ρόζα Λούξεμπουργκ.

Τα ιστορικά πρόσωπα που απεχθάνομαι... όλοι οι δικτάτορες.

Θαυμάζω γενικότερα ... όλες τις μητέρες του κόσμου.

Μισώ... Μάλλον δεν μισώ. Με ενοχλούν πολλά, απεχθάνομαι αρκετά, αλλά δεν μισώ, το μίσος δεν κατοικεί στο σύμπαν μου, και εύχομαι να μην με επισκεφτεί ποτέ.

Θα άλλαζα στην πόλη μου... πολλά, αλλά θέλετε να πολιτικολογήσω;

Θα άλλαζα στον κόσμο... Θα καταργούσα τον πόλεμο. Και θα τάιζα τους πεινασμένους.

Εύχομαι ... όλα τα παιδιά του κόσμου να είναι χαρούμενα.

Ονειρεύομαι ... και στον ύπνο και στον ξύπνο.

Πολιτική... Εξαιρετική ως φιλοσοφία, δύσκολη έως πληκτική ως πράξη.

Πολιτικοί... Οι σύγχρονοι, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, μου φαίνονται μέτριοι και ελάχιστα ενδιαφέροντες.

Δημοσιογραφία... Διαβάζω μια εφημερίδα συστηματικά και κάποιες περιστασιακά. Με τα χρόνια έχω μάθει να αναγνωρίζω ποιοι πουλιούνται και ποιοι αγοράζονται. Σέβομαι και εκτιμώ δυο- τρεις, οι άλλοι μου είναι αδιάφοροι.

Σκίτσο και κόμικς... Στάθης for ever!! Enki Bilal. Αρκάς στον Ισοβίτη. Βαβέλ και Παρά Πέντε. Το Ινδιάνικο καλοκαίρι του Manara.

Η αγαπημένη μου ταινία... μη μου βάζετε δύσκολα, θα αδικήσω άλλες είκοσι...

Οι αγαπημένοι μου συνθέτες... Τώρα μάλιστα! Που ν’ αρχίσω και πώς να τελειώσω; O Bach. O Βαμβακάρης. Ο Μάνος Χατζιδάκις. Ο Γιάννης Μαρκόπουλος. Το τραγούδι μου λεει μια ιστορία. Και ψάχνει εκείνον που την έζησε...

Μου ταιριάζει η φράση ... ζωή είναι αυτό που περνάει ενώ εσύ κάνεις σχέδια για το μέλλον

Θα ήθελα να ρωτήσω ... υπάρχει ακόμα κόσμος που διαβάζει συνεντεύξεις;;


Πηγή: www.pyxida.gr




Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (10)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

W4TT4N4B3 Chat
Σολίστ
#3602   /   13.12.2005, 11:10   /   Αναφορά
Θα ήθελα να ρωτήσω ... υπάρχει ακόμα κόσμος που διαβάζει συνεντεύξεις;;



και ομως υπαρχει
mirmigaki Chat
Βασική Νότα
#3603   /   13.12.2005, 11:44   /   Αναφορά
Ωραίο ήταν thank's dimi
Floyd Chat
Βασική Νότα
#3605   /   13.12.2005, 14:21   /   Αναφορά
Εξαιρετικός τραγουδιστής και τραγουδοποιός...

Έχει συναυλία απόψε στη Λευκωσία.
matilaw Chat
Περαστική Νότα
#3606   /   13.12.2005, 15:01
"Εχω εκείνη την παράξενη αίσθηση που έχεις όταν φεύγεις βιαστικός απ το σπίτι: ότι κάτι ξέχασες...Ανάβω τσιγάρο. Κάποιος με κερνάει μια ρακή. Στα αυτιά μου η φωνή της Ελένης:" Λόγια μην ακούς του κόσμου και κουβέμτες μασημένες..." Έτσι ακριβώς. Έχουν περάσει χρόνοι δέκα. Και η λίμνη ακόμα θέλει να ΄ναι θάλασσα..."

Αυτά κι άλλα έγραψε ο Πασχαλίδης στις 2.9.2005 μετά την λαμπρή του συναυλία στο Βύρωνα.

Ας συνεχίζει να γράφει πάντοτε ιστορίες να τις κάνουμε δικές μας!

dessypris Chat
Φθασμένος
#3607   /   13.12.2005, 16:43   /   Αναφορά
Ήταν κάπου εκεί στα 1997, ίσως και 1998, δεν θυμάμαι... Στο studio ARTRACKS στο Νέο Ψυχικό, ηχογραφούσα το "ΘΑ ΠΑΡΩ ΤΟ ΤΡΕΝΟ" παρέα με τον Κροκίδη... Για κάποιο λόγο ήταν και ο Πασχαλίδης εκεί (νομίζω ηχογραφούσε τις "Κακές Συνήθειες")... Πιάσαμε κουβέντα- για πρώτη και τελευταία φορά (δεν πολυπαρακολουθώ αυτή τη μουσική). Όμως, στην λίγη ώρα που μείναμε δίπλα δίπλα, έμεινε στη μνήμη μου χαραγμένη μια φράση του... Τον είχαν πλησιάσει άνθρωποι της Εταιρείας που μετά συνεργάστηκε μαζί της και τους είχε απαντήσει (στα κολακευτικά τους σχόλια):΄"Έχετε στα συρτάρια σας τραγούδια που σας έχω στείλει εδώ και 3 χρόνια...Έπρεπε να κάνω συνεργασίες για να με προσέξετε;;" (Η κάτι τέτοιο εν πάσει περιπτώσει-ας με διορθώσει ο Μίλτος)

Κι αυτή δυστυχώς είναι η μοίρα των αληθινών καλλιτεχνών... Αν δεν βρεθούν την κατάλληλη στιγμή δίπλα σε κάποιον, η αν δεν κουνιώνται κατάλληλα στους κατάλληλους, πιθανότατα, όσο κι αν αξίζουν, τα τραγούδια τους να μείνουν στα συρτάρια ανθρώπων, που παρ ότι ελάχιστη σχέση έχουν με τη μουσική, και είναι γραφιάδες υπάλληλοι εταιρειών, αποκαλούν τον εαυτό τους ¨μουσικό παραγωγό"..

Ολοκληρώνοντας το σχόλιό μου, πιστεύω ότι ο Πασχαλίδης είναι ένας ταγμένος "στρατιώτης" στην τέχνη, ένας αληθινός δημιουργός και εξαιρετικός ερμηνευτής.

Γρηγόρης Δεσύπρης.-
elzaatar Chat
Συγχορδία Μινόρε
#3608   /   13.12.2005, 23:52   /   Αναφορά
Είμαι ραδιοφωνάκιας(ακούω σχεδόν συνέχεια ραδιόφωνο). Σε κάποια από τις εκπομπές κάποιου σταθμού πρωτοάκουσα τις " Πεθαμένες Καλησπέρες " , εκπληκτικό τραγούδι, μου κόλλησε αμέσως. Πήρα το cd και στο μικρό τότε γιό μου του άρεσαν " Τα μπλούζ της άγριας νιότης ". Παίρνω και το 2ο cd(κακές συνήθειες) και ένα πρωί μπαίνω στο αυτοκίνητο και ακούω τις Βυθισμένες ¶γκυρες από το 3ο που δεν το έχω. Το αγοράζω και βεβαιώνομαι ότι πρόκειται για ένα νέο αξιόλογο , τουλάχιστον, τραγουδοποιό. Κάποια στιγμή ήρθε και στην Καλαμάτα χωρίς να ξέρω που έχει γεννηθεί. Κανονίζω με έναν φίλο να πάμε να τον δούμε και στην πορεία μαθαίνω ότι είναι και συνάδελφος μαθηματικός. Ήρθε και έδεσε. Να είναι καλά και να συνεχίσει να μας δίνει καλά ταργούδια στις δύσκολες ημέρες που περνάμε.

Αν αγαπάς την καλή μουσική θα ψάξεις να την βρείς. Θα κουραστείς λίγο παραπάνω απ΄ότι πιο παλιά αλλά αν πραγματικά σου αρέσει θα τη βρείς γιατί και σήμερα υπάρχουν καλά τραγούδια.

Καλή δουλειά dimi589.
Funky_goat Chat
Περαστική Νότα
#3648   /   19.12.2005, 04:19   /   Αναφορά
Αυτό που συμβαινει με τον πασχαλίδη είναι πραγματικά εκπληκτικό, και δεν το έχω παρατηρήσει μόνο εγώ αλλά και άλλοι που έχουμε ανοίξει αυτη τη συζήτηση.. Τα περισσότερα γεγονότα που περιγράφει στα τραγούδια του, τα έχουμε ζήσει έτσι ακριβώς αναφέρονται.. είναι απίστευτο αυτό το πράγμα..



Είχα την τιμή να παρακολουθήσω συναυλία του πέρισυ το καλοκαίρι στο Ηράκλειο Κρήτης.. εκτός απο τα αναμενόμενα, για πρώτη φορά είδα καλλιτέχνη να μην θέλει να τελειώσει η συναυλία.. γούσταρε πραγματικά αυτο που έκανε.



Πιστεύω πως είναι απο τους καλύτερους (αν όχι ο καλύτερος) της νέας γενιάς σε αυτό το είδος και έχουμε να δούμε πολλά πολύ αξιόλογα πράγματα απο αυτόν.



Έχει δηλώσει μάλιστα πως έχει σκοπό στο άμεσο μέλλον να δημιουργήσει μια καθαρά λαική δισκογραφική δουλειά. (παρόμοιου στυλ με το τραγούδι "στα είπα όλα")



Στο βιογραφικό του να προσθέσω την ραδιοφωνική του παρουσία όταν ήταν φοιτητής στο Studio19, σταθμό στο ηράκλειο κρήτης!

(οπου αυτή τη στιγμή κάνω κ εγώ εκει εκπομπές.:P)

mariaaa Chat
Συγχορδία Μινόρε
#3745   /   29.12.2005, 13:59   /   Αναφορά
Τα ξαναεγραψα στο Forum αλλα θα τα ξαναπω γιατι μου εκανε τεραστια εντυπωση!Πριν μερικες μερες ο Μιλτιαδης Πασχαλιδης βρεθηκε στη Λαρισα.Για οσους δε γνωριζουν εδω εκανε τη θητεια του ως φανταρος και κρατωντας σκοπια εγραψε πολλα τραγουδια.Αυτο λοιπον που μου εκανε εντυπωση ειναι οτι αγκαλιαζε τον κοσμο και χαιροταν μαζι μ'αυτον.Καναμε ενα τεταρτο να βγουμε απο το μαγαζι γιατι μας εκλεινε το δρομο με τους εναγκαλισμους του!

Ακομη συγκινητικο ειναι το οτι θυμοταν φιλους του Λαρισαιους ακομη...Μετα απο τοσα χρονια και μιλαμε για πολυ κοσμο! Ελπιζω τωρα να ερχεται πιο συχνα,να τον ακουμε και να ευχαριστιομαστε τα τραγουδια και τη φωνη του!
movflower Chat
MusicHeaven Guru
#4519   /   28.04.2006, 22:05   /   Αναφορά
mou aresei pou ta tragoudia tou einai anthrwpina ntumena me ton mutho. tis kake sunhtheies htan ena apo ta liga cds pou phra feugontas apo to spiti gia spoudes sto exwteriko. kai apo ta liga twn opoiwn h thhkh einia monimws adeia. :)
melkat06 Chat
Συγχορδία Μινόρε
#5467   /   31.08.2006, 17:35   /   Αναφορά
"Με τραγούδια λυπημένα, ανταμώναμε τα βράδια

και με χάδια κουρασμένα, απ' της μέρας τα σημάδια

Τα τσιγάρα μοιρασμένα, η κιθάρα δανεική

όνειρα μπογιατισμένα, σε μι' ασπρόμαυρη ζωή

Τώρα πάψαν τα τραγούδια, ξέβαψαν τα χρώματα

δρόμοι και παλιές πλατείες, άλλαξαν ονόματα



Κι άμα δω κανένα φίλο, τρέμω μη με θυμηθεί

πεθαμένες καλησπέρες, δε γουστάρω να μου πει



Μού 'χες πει πως όλα αλλάζουν, τρομαγμένα και βουβά

κι ό,τι πιότερο αγαπάμε, μας πληγώνει πιο βαθιά

Μού 'χες πει πως όλα αλλάζουν, φτάνει μόνο μια αφορμή

μα τα δυό σου μάτια μοιάζουν, φάροι σ' άγονη γραμμή"



Καλύτερα αντ' εμού, να μιλήσει ο ίδιος!!!!!!!!!!!!!!!


Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις