ελληνική μουσική
135 online   ·  202.321 μέλη


αρχική > e-Περιοδικό > No_Music

Η Ανδρομέδα και ο Ιππότης

Όταν έχει τρελό κύμα, κατεβαίνω στην άκρη των βράχων και στέκω ακίνητη, σαν τη γοργόνα στη μύτη του καραβιού. Η θάλασσα μου πετάει διαμάντια και μου τα λέει όλα… Μυστικά, τραγούδια, παραμύθια, κόλπα, ό,τι έχει και δεν έχει. Τις περισσότερες φορές γυρίζω σπίτι μουσκεμένη και ευτυχισμένη.
Γράφει το μέλος Πηγή Καφετζοπούλου (AlienP)22 άρθρα στο MusicHeaven
μπορώ να ονειρεύομαι χωρίς αλκοόλ και χάπια......
Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου 2006
Μπορεί να έχω κλάψει, να έχω σπαράξει παρέα με τα κύματα, μα η ψυχή μου γίνεται λαμπίκο και βρίσκει το δρόμο για την ένωση με το άπειρο της χαρά!

Πριν λίγες μέρες καθώς παρακαλούσα τον Ποσειδώνα να στείλει θαλασσινό ίαμα σε ένα αγαπημένο μου πρόσωπο που το πονούσε ο λαιμός του, εκεί που είχαμε αρχίσει να τα βρίσκουμε με τον αγριεμένο θαλασσοκράτορα, εμφανίστηκε στην παραλία ένα μυξιάρικο γύρω στα 7 και ήρθε με θράσος να μας διακόψει.

- κύμα ε; μου κάνει ο μπόμπιρας.
- Μμμ ναι! Του απαντώ. Και σκέφτομαι πως αν δεν του μιλήσω θα φύγει.

Αλλά μπα! Με έφερνε βόλτες γύρω γύρω και έμοιαζε να σκέφτεται τι άλλο να μου πει. Μια σκεφτόμουνα να του δώσω μία να πάει στη θάλασσα, μετά το λυπόμουνα το καημένο, γιατί έβλεπα στα μάτια του πολύ μοναξιά.

- από πού σ’ αμολήσανε βρε; ρώτησα
- πλάκα έχεις! Είπε το σκασμένο.
- Εδώ κοντά δεν έχει κατοικημένα σπίτια. Καλέ από πού το έσκασες; ξαναρώτησα.
- Κοίτα εκεί πέρα, μου έκανε. Έχουμε έρθει εκδρομή με το σχολείο.

Όντως όταν κοίταξα στην άκρη της παραλίας είδα ένα τσούρμο παιδιά. Σκέφτηκα πως ήταν ώρα να τα μαζεύω και να του δίνω, ο μικρός όμως είχε άλλη άποψη.

- κάτσε να παίξουμε μωρέ! Μου είπε ναζιάρικα και μου κούνησε μια τσάντα που κρατούσε στο χέρι του.
- Τι να παίξουμε μωρό μου; Δεν είμαι εγώ για παιχνίδια τώρα! Του είπα. Η απάντησή του με άφησε άφωνη.
- Έλα μη φοβάσαι, αν και δε μοιάζεις για καμιά χαζή γκόμενα, θα είναι εύκολο παιχνίδι.

Μετά με πήρε από το χέρι και άνοιξε την τσάντα.
- να καλέ αυτά είναι τουβλάκια. Με λένε Πέτρο, έλα να χτίσουμε ένα κάστρο στην άκρη της θάλασσας! Με παρακάλεσε με προσποιητή ευγένεια.
- Άντε Πετράκι ας το κάνουμε, γιατί είσαι μάγκας και σε συμπάθησα. Του είπα.

Έτσι ο αρχιμάστορας κι η παρακόρη του βάλθηκαν να στήσουν το κάστρο. Όταν τελείωνε η κατασκευή, ο Πέτρος γύρισε προς τα εμένα και πολύ σοβαρός μου είπε:

- η μισή δουλειά έγινε!
- Τι η μισή φιλαράκο; έτοιμο είναι το καστέλο σου! Του γύρισα.
- Δεν κατάλαβες κοπελιά μου. Το κάστρο χτίστηκε αλλά τώρα θα μου πεις την ιστορία του! Μου απάντησε απαιτητικά.

Τον κοίταξα αμήχανη, κοίταζα και το κάστρο, δεν ήξερα τι να πω. Ώσπου θυμήθηκα!

Είχα ζήσει σ’ εκείνο το κάστρο. Μα βέβαια ένα ολόκληρο όνειρο η ζωή μου εκεί μέσα. Εγώ με το όνομα Ανδρομέδα, ο Περσέας μου, και λίγοι καλοί φίλοι. Δεν ήταν αρκετός καιρός που είχα κατέβει από τον ουρανό. Τα βράδια ακούγαμε Archive, Γιάννη Αγγελακα, Θανάση Παπακωνσταντίνου και ότι άλλο ήθελε η ψυχή μας.

Μόνοι μας φροντίζαμε τα ζωντανά μας, τους κήπους και τα περιβόλια μας. Και κυρίως τα αμπέλια μας!

Το κρασί έρεε άφθονο και γλυκό, καλεσμένοι από όλο τον κόσμο μπαινόβγαιναν στη γιορτή μας. Ώσπου κάποιο απόγευμα τύφλα στο μεθύσι, ο Περσέας μου, έπεσε κάτω από το άλογό του και σκοτώθηκε.

Τους έδιωξα όλους και βάλθηκα να γκρεμίζω το κάστρο με τα χέρια μου. Κάθε μέρα κι από ένα κομματάκι. Μα ένα βροχερό πρωινό, στάθηκε μπροστά μου ένας επιβλητικός ιππότης, μου χαμογέλασε και μου είπε ένα τραγούδι, τόσο όμορφο και ταξιδιάρικο, που με έφερε στα συγκαλά μου.

Μετά μου εκμυστηρεύτηκε πως είχε χάσει κι εκείνος την αγαπημένη του. Έτσι αποφασίσαμε να πολεμήσουμε μαζί για τις αγάπες μας. Είχαμε γίνει μια γροθιά, ψάχναμε παντού να βρούμε το μυστικό που θα μας φέρει κοντά στα αγαπημένα μας πλάσματα. Γυρίσαμε όλες τις ακτές, σκαρφαλώσαμε στα ψηλότερα βουνά. Κλάψαμε, ματώσαμε, κατάγρατζουνιστίκαμε… γλεντήσαμε, γελάσαμε… κάναμε εχθρούς και σύμμαχους.

Με τον ιππότη στο πλευρό μου είχα γίνει ατρόμητη. Μας έδενε μια δροσερή τρυφερότητα και ένα πείσμα να κάνουμε το όνειρό μας πραγματικότητα. Μόνο που εγώ κουρασμένη, ευάλωτη κι αδύναμη, ξέφυγα για λίγο από τον κοινό μας αγώνα και με την ελπίδα πως θα καταφέρω κάτι καλύτερο, όταν εκείνος κοιμόταν για λίγο, έτρεχα σε μέρη που δεν ήθελε να πλησιάσουμε γιατί ήξερε πως δε θα ωφελούσαν το σκοπό μας. Έπρεπε φυσικά να το κάνω αυτό το λάθος για να μάθω…

Σε ένα μέρος που κατασκήνωναν οι σαλτιμπάγκοι ενός τσίρκου, μια τσιγγάνα ψευτομάγισσα με έπεισε πως η μόνη λύση για να βρούμε τους λατρεμένους μας θα ήταν να πάμε στον Κάτω Κόσμο. Πώς να πω στον ιππότη που ήταν μαχητής αυτό το πράμα. Δεν του είπα τίποτα μόνο του άφησα σε ένα σημείωμα μια συγνώμη και πήρα την κατηφόρα…

Η μάγισσα μου είχε δώσει ένα λικεράκι που το έλεγαν θλίψη, δουλεμένο με ξόρκια το έκανα μια γουλιά και παρ ’την κάτω την κυρά Ανδρομέδα.

Μες στη σκοτοδίνη μου, με είδα να γλιστρώ σε ένα ποτάμι που έβγαζε στην πίσω πόρτα του Άδη. Δεν ήμουν κανονική νεκρή κι έτσι θα έπρεπε να μπω από εκεί. Είχε τη γοητεία του κι αυτό. Μόλις πέρασα μέσα βρέθηκα μπροστά σε ένα καθρέφτη που με ρώτησε τα προσωπικά μου στοιχεία και ποιον επιθυμούσα να βρω. Μου φάνηκαν πολύ απλά όλα. Αυτό δεν είχε γοητεία… Σε λίγα λεπτά στον καθρέφτη εμφανίστηκε ο Περσέας κι από δίπλα του μια ομορφονιά.

Κόντεψα να λιποθυμήσω βλέποντας το χαμόγελό του. Μα απόρησα με την αιθέρια ύπαρξη! Ήταν η Ευρυδίκη, του φίλου μου του ιππότη. Και οι δυο μαζί μου είπαν να πάρω δρόμο να ανέβω γρήγορα πάνω, να βρω τον ιππότη και να του πω πως το μυστικό για να είμαστε μαζί με τους καλούς μας, είναι να τους περιμένουμε να έρθουν εκείνοι πάλι κοντά μας κι όχι να πεθάνουμε κι εμείς.

Ευτυχώς ο Περσέας μου πλησιάζει πάλι! Στο τελευταίο του sms ήταν πολύ κοντά μου. Τώρα μένει να ξαναβρεί την επαφή κι ο ιππότης με την αγαπημένη του και να ζήσουμε όλοι μαζί στο κάστρο σαν τον παλιό καλό καιρό.

Μόλις τελείωσα την αφήγηση χάιδεψα λίγο τα μαλλιά του Πετράκη που με κοιτούσε με το στόμα ανοιχτό. Μετά μάζεψε τα τουβλάκια του και πήγε να βρει τους συμμαθητές του. Όταν είχε απομακρυνθεί αρκετά μου φώναξε με την αυθάδική του φωνούλα:
- είσαι πολύ τρελή!
- Ναι μα και πολύ ευτυχισμένη, μπαγάσα μου. Ψιθύρισα.




σχόλια (33)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

Orfeus Chat
Μουσικοπαραδεισένιος
#4034   /   13.02.2006, 18:48   /   Αναφορά
…….σύμφωνα με την προφητεία του Τειρεσία που δόθηκε στον Οδυσσέα, στη Ραψωδία “Νέκυια”, ο Οδυσσέας θα έφευγε ξανά. Όχι με πλοία και άντρες θαλασσινούς για πολέμους και δόξες. Θα έφευγε μόνος και θα πήγαινε σε έναν τόπο που δεν θα ήξεραν τι είναι η θάλασσα. Αυτός ο θαλασσινός, θα πήγαινε σε έναν τόπο που δεν θα ήξεραν τι είναι η θάλασσα, που θα έτρωγαν τα φαγητά τους ανάλατα και θα είχε μαζί του ένα σύμβολο του αλλοτινού του μεγαλείου. Ένα κουπί. Ένα κουπί που θα το απαρνιόταν και θα το εγκατέλειπε εκεί που οι άνθρωποι θα αγνοούσαν τελείως τη χρήση και τη σημασία του. Εκεί που οι άνθρωποι θα αγνοούσαν τη θάλασσα, θα το βύθιζε στη γη και θα το απαρνιόταν. Και εκεί θα έφτιαχνε το καινούργιο του σπίτι. Το κουπί που θα έμπαινε βαθιά στη γη, δεν είναι η αιτία που γεννάει τα θαλασσινά ταξίδια και τις θαλασσινές περιπέτειες, αλλά το αποτέλεσμα. Η αιτία, ήταν εκεί. Στην Ιθάκη. Απέναντί του. Μπροστά του. Ήταν η ίδια η θάλασσα. Ο άνθρωπος με το κουπί, θα έμενε στο μέρος που δεν ήξερε τη θάλασσα, σαν ένας άγνωστος, σαν ένας ασκητής, σαν ένας μοναχός. Πόσο θα ταίριαζε αυτό στον “πολύπλαγκτον” Οδυσσέα; Ο Οδυσσέας είναι ο τύπος του ανθρώπου που κουβαλάει την πρόκληση μέσα του. Ο τύπος που η πρόκληση για δράση, ορίζει την ίδια του τη ζωή.

Γι’ αυτό τελικά, ο Οδυσσέας δεν πραγματοποίησε αυτή τη δεύτερη αποδημία. Γιατί αυτή, θα ισοδυναμούσε με την οριστική -μέσα του- ακύρωση της ορμής του για τη θάλασσα και την περιπέτεια. Αποφάσισε να μείνει διαθέσιμος και ανοιχτός προς το μέλλον. Γι’ αυτό δεν έγινε η εκπλήρωση των λόγων του Τειρεσία. Ο Οδυσσέας αποφάσισε να μείνει σε ετοιμότητα ανησυχίας και δράσης και το αποφάσισε συνειδητά.

Αποφάσισε να μην ησυχάσει, όπως δεν ησυχάζει και η θάλασσα. Να μην ησυχάσει σε μια –υπαγορευμένη από άλλους- μακαριότητα, που θα έμοιαζε με μία τέλεια παραίτηση, ταυτόσημη σχεδόν με το θάνατο. Να μην ησυχάσει………



Σ’ ευχαριστώ Πηγή!!



:-)





hamenos Chat
Συγχορδία Μινόρε
#4036   /   13.02.2006, 19:09
Γιώργο θα σε ευχαριστήσουμε για αυτό το υπέροχο σχόλιο!

AlienP Chat
Φθασμένος
#4038   /   14.02.2006, 09:27
Σ' ευχαριστώ για όλα!!! Ιππότη... ;-)

hamenos Chat
Συγχορδία Μινόρε
#4035   /   13.02.2006, 19:06   /   Αναφορά
Αχ Πηγούλα Παραμυθούλα!!! Εσύ κι ο Παπαμιχάλης μας έχετε πλανεύσει!

Τι ήταν πάλι αυτό; Ωραίοοοο! Νίκος



Πηγή μου τι να σου γράψω που χτυπάει η καρδιά μου τρελά! Μου αρεσε ιδιαίτερα αυτό το παραμύθι σου, ξέρω πως κρυφά σε λένε Ανδρομέδα! ;)



Να είσαι πάντα ευτυχισμένο ουρανοκόριτσο! Λένα
AlienP Chat
Φθασμένος
#4039   /   14.02.2006, 09:28
Μικρά τρελά φιλαράκια σμακ!

gate Chat
MusicHeaven Guru
#4037   /   13.02.2006, 23:50   /   Αναφορά
μ΄έχεις βάλει σε χίλιες σκέψεις...
AlienP Chat
Φθασμένος
#4040   /   14.02.2006, 09:30
πονηρές; :-)) Να είσαι καλά Νεκταρένια μου!!! xxxxx

Haroulinda Chat
Σολίστ
#4041   /   14.02.2006, 09:32   /   Αναφορά
Είσαι.... ΥΠΕΡΟΧΗ!!! Σ'ευχαριστώ!
stratocaster Chat
Βασική Νότα
#4042   /   14.02.2006, 13:16   /   Αναφορά
oli i ikogenia se efkaristi!!! Filia prigipessa!!!
dimitrapan Chat
Φθασμένος
#4043   /   14.02.2006, 13:17   /   Αναφορά
Ευχαριστούμε πολύ Πηγούλα! Έτσι νομίζω κι εγώ... Ένας κύκλος είναι... Αυτούς που βρήκαμε, αυτούς θα ξαναβρούμε κι αυτά που ζήσαμε, αυτά θα ζήσουμε και πάλι... Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο... Μα τότε θέλει διπλή προσοχή! Γιατί τίποτα δεν μένει πάντα ίδιο. Εκτός από την επιθυμία μας να δούμε ξανά το κάστρο όπως ακριβώς έχει ζωγραφιστεί στην μνήμη μας.
revekka Chat
Φθασμένος
#4044   /   14.02.2006, 13:22   /   Αναφορά
Απο μικρό κι απο τρελό θα μάθεις την αλήθεια! :)
ageras Chat
Βετεράνος
#4046   /   14.02.2006, 15:43   /   Αναφορά
Πηγή....δεν θα γράψω λόγια για να κουράσω......Υπέροχο!!!Μόνο αυτό.Να'σαι καλά!!!
AlienP Chat
Φθασμένος
#4053   /   15.02.2006, 13:57
να σαι καλά κι εσύ μικρέ μου!

istoxastis Chat
Φθασμένος
#4048   /   14.02.2006, 20:31   /   Αναφορά
"Όσο δεν ζεις να μ΄ αγαπάς" λέει η Κική Δημουλά, εσύ όμως ξέρεις...

Καλοτυχοι όσοι χαίρονται ως το μεδούλι, της καινούριας μέρας την Ανατολή, έχοντας το μυαλό τους καρφωμένο στη χάση του περασμένου φεγγαριού!

Μ' ευαισθησία μας "ταξίδεψες" πάλι, Πηγούλα, απ΄τον Αγγελάκα του Περσέα σου, ως του νέου ιππότη σου την μονωδία της μοναξιάς...

Σ' ευχαριστούμε.

AlienP Chat
Φθασμένος
#4052   /   15.02.2006, 13:56
Εγώ ευχαριστώ!

mirmigaki Chat
Βασική Νότα
#4055   /   15.02.2006, 17:14   /   Αναφορά
Ανδρομέδα μόλις σε διάβασα έκανα copy paste στον Κωστή, μετά με πήρε από το Λιντς και μιλάγαμε 2 ώρες με αφορμή αυτό το όμορφο παραμύθι... να είσαι καλά ματάκια μου, να έρθει σύντομα αυτός ο Περσέας πάλι στην αγκαλιά σου κι ο φίλος σου ο ιππότης να βρει την Ευριδίκη του...



;)
salty_maggot Chat
Συγχορδία Μινόρε
#4058   /   15.02.2006, 23:37
Σ' ευχαριστώ για όλα..Να είσαι πάντα καλά, μάτια μου..

hamenos Chat
Συγχορδία Μινόρε
#4078   /   19.02.2006, 04:43
Συγνώμη Νάσσια ποια είναι η Ανδρομέδα; :P Και καλά αυτός ο Κωστάκης δεν καταδέχεται να μπεί στο ΜΗ;;;;;;;



Νίκος-Λένα

salty_maggot Chat
Συγχορδία Μινόρε
#4059   /   15.02.2006, 23:38   /   Αναφορά
Σ' ευχαριστώ για όλα..Να είσαι πάντα καλά, μάτια μου..
AlienP Chat
Φθασμένος
#4061   /   16.02.2006, 08:43
Αφού το έγραψες διπλά θα πιάσει! Φιλάκια Ι. μου!

neerie Chat
Σολίστ
#4065   /   16.02.2006, 13:28   /   Αναφορά
Πηγούλα δε σε ξέρω κι όμως άρχισα να σε μαθαίνω από τα posts σου εδώ... Έχεις ένα μοναδικό τρόπο να μας αρπάζεις από την καθημερινότητα και να μας παίρνεις μαζί σου σε ταξίδια μακρινά, μαγευτικά!



Προσωπικά σ' ευχαριστώ!



Νικολέττα
Alexandrinos Chat
Περαστική Νότα
#4105   /   22.02.2006, 12:24   /   Αναφορά
η δροσιά του λόγου σου, η φλόγα της ψυχής σου, ακαταμάχητη γοητεία!

Μά'ισσα ΑlienP
AlienP Chat
Φθασμένος
#4109   /   22.02.2006, 14:08
Ευχαριστώ θερμά για τα καλά σας λόγια Αλέξη-Κωνσταντίνε

doritsa78 Chat
Φθασμένος
#4114   /   22.02.2006, 15:52   /   Αναφορά
Μακαρι να υπηρχανε τετοιοι ιπποτες σαν τα παραμυθια σου Πηγη μου.Μαλλον τους εχει παρει το κυμα της θαλασσας.Πολυ ωραιο!
AlienP Chat
Φθασμένος
#4122   /   22.02.2006, 17:44
Τι να σου πω κουκλίτσα μου; Πρόσφατα με έβαλαν να κοιμηθώ με τις μουσικές τους κάτι ιππότες......... Φιλάκια και καλή αντάμωση! Κάπου θα τους βρεις αν όχι στο δρόμο κάνε καμια βουτιά στη θάλασσα ντε! :D

doritsa78 Chat
Φθασμένος
#4131   /   24.02.2006, 14:58
Και μετα σε ξυπνησαν οπως την Ωραια Κοιμωμενη?Αχ αυτοι οι ιπποτες!Αν γινω γοργονα ισως.Ή αν βαλω αναπνευστηρα γιατι δεν θελω να πνιγω,μονο αν αξιζει ο ιπποτης.Καλη ανταμωση!

-Angel- Chat
Βασική Νότα
#4134   /   25.02.2006, 11:03   /   Αναφορά
Αλμύρα και Τρυφεράδα μαζί ...



κι αυτή η αίρεση , η αναστροφή της καθεστηκυίας -απαρχής κόσμου- τάξης των πραγμάτων !!! :



"... το μυστικό για να είμαστε μαζί με τους καλούς μας, είναι να τους περιμένουμε να έρθουν εκείνοι πάλι κοντά μας κι όχι να πεθάνουμε κι εμείς. "



Νάσαι καλά , να ονειρεύεσαι και να μας παρασύρεις κι εμάς ... σαν το κύμα της Άμπωτης , όσο μακριά κι όσο βαθειά αντέχουν τα ... 'πνευμόνια' του οίστρου σου ....

AlienP Chat
Φθασμένος
#4141   /   28.02.2006, 09:05
ναι... φούσκωνε μου τα (μυαλά), πανιά! Ευαχαριστώ!

hamenos Chat
Συγχορδία Μινόρε
#4142   /   28.02.2006, 12:04
μυαλά;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

:D

dessypris Chat
Φθασμένος
#4152   /   02.03.2006, 22:22   /   Αναφορά
"Σε ψάχνω, σε βρίσκω και σε χάνω, σαν άλλοθι και όμηρο μαζί..."

Δεν ξέρω γιατί, αλλά όποτε διαβάζω τέτοιο "γραφτό" σου, κάτι σαν το παραπάνω μού ρχεται στην άκρη της γεύσης μου...

Φιλιά και συγγνώμη αν δεν απαντώ σε όλα τα SMS, αλλά μου είναι αντιπαθητικό αυτό το άρμα επικοινωνίας!

Γρηγόρης
STR Chat
Συγχορδία Μινόρε
#4498   /   26.04.2006, 19:57   /   Αναφορά
Απλά υπέροχο...
kamelia8 Chat
MusicHeaven Guru
#12920   /   08.04.2008, 21:40
Αυτό θα έλεγα!

Peripetioula Chat
Περαστική Νότα
#5365   /   12.08.2006, 15:39   /   Αναφορά
είσαι εξαιρετική το ξέρεις κοπέλα μου; Τι ταξίδι!


Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις