ελληνική μουσική
353 online   ·  204.193 μέλη


αρχική > e-Περιοδικό > No_Music

Το Ρόδο Της Ζωής

Αντικρύζω ανθρώπους τριών κατηγοριών...
Γράφει το μέλος Γιώργος (grevenger)5 άρθρα στο MusicHeaven
Δευτέρα 24 Ιουλίου 2006

Τη ζωή μπορείς να την συνειδητοποιήσεις
κοιτάζοντας μόνο και μόνο
ένα λουλούδι :
Το ρόδο
Που τα χρωματιστά πέταλλά του
ελκύουν όλες τις αισθήσεις.
Και ειδικά, όταν ακόμα δεν έχει ανοίξει πλήρως τα φτερά του,
τότε που ακόμη κουβαλάει ελπίδες,
όπως ένα βρέφος, όταν γεννιέται, που έχει την ελπίδα
μιας ακόμα του ζωής.

Το ρόδο λοιπόν τ' αγγίζεις,
μην ξέροντας ότι
μπορεί να πληγωθείς απ’ τ’ αγκάθια του,
που κρύβονται πίσω απ’ την ομορφιά του...
και πληγώνεσαι.

Αντικρύζω ανθρώπους τριών κατηγοριών :

Ο πρώτος, δεν θα τ' άγγιζε ποτέ ξανά, φοβούμενος τ’ αγκάθια του
και στερώντας από τον εαυτό του, μια για πάντα, την ομορφιά.

Ο δεύτερος θα τ' άγγιζε ξανά αλλά,
με τόση προσοχή για να μην ξαναπληγωθεί,
που δεν θα μπορούσε να δει την ομορφιά του,
διότι θα είχε το βλέμμα του στραμμένο
στ’ αγκάθια, και όχι στα πέταλλα.

Κι ο τρίτος, θα τ' άγγιζε ξανά με την ίδια ανεμελιά,
όπως την πρώτη φορά,
ξαναγεύοντας πλήρως τις χαρές
που το ρόδο του χαρίζει.

Δοκίμασε ξανά λίγη απ’ την ομορφιά του
και χρωμάτισε λίγο απ’ αυτήν, την ψυχή σου.
Και θα δεις . . . ποτέ δεν θα σε ξαναπληγώσει!



Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (5)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

margo Chat
MusicHeaven Guru
#5216   /   24.07.2006, 01:59   /   Αναφορά
Κάτι μου θυμίζουν οι άνθρωποι που περιγράφεις στο ποιημά σου....

τον εαυτό μου....όταν ήμουν άτολμη και γεμάτη φόβο,

όταν έχανα την ομορφιά δίνοντας έμφαση στην αρνητική πλευρά των πραγμάτων...

και.... τώρα ! τώρα που αποφάσισα να διώξω να διώξω το φόβο και την άρνηση

και να"δοκιμάσω ξανά την ομορφιά",το άρωμα,την ίδια τη ζωή!



μπράβο !
semplice Chat
Σολίστ
#5217   /   24.07.2006, 02:58   /   Αναφορά
Πάρα πολύ όμορφο!!Αντικρύζω και εγώ τους ανθρώπους για τους οποίους γράφεις και ήταν πολύ εύστοχη η κατηγοριοποίηση.

Περισσότερο όμως μου άρεσε η εικόνα της "ανεμελιάς".Ανεμελιά όμως που έχει όλη την σοφία του κόσμου μέσα της.Και το ρόδο εδώ είναι κυρίως οι ίδιοι άνθρωποι που πλησιάζονται με αγάπη ,χωρίς μάσκες.

Ετσι απλά με ένα χαμόγελο και έναν καλό λόγο ανεπιτήδευτο.



Συγχαρητήρια Γιώργο!!!







grevenger Chat
Συγχορδία Μινόρε
#5221   /   25.07.2006, 11:08   /   Αναφορά
Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου! Είναι η 1η φορά που δημοσιεύεται κάτι δικό μου, και είναι όμορφο να ξέρεις ότι κάποιους άγγιξα με τους στίχους μου...



Νομίζω ότι οι περισσότεροι άνθρωποι έχουμε περάσει από τις 3 αυτές φάσεις... Το άσχημο είναι να μένεις για χρόνια στην 1η κατηγορία... Όταν μετά συνηδητοποιήσεις τι έχανες όλα αυτά τα χρόνια, δυστυχώς είναι αργά...



_maraki_89_ Chat
Περαστική Νότα
#5225   /   25.07.2006, 17:25
δεν ξέρω αν είναι αργά...για μένα ποτέ δεν είναι αργά για να ωριμάσεις...και κατά συνέπεια να περάσεις στην επόμενη κατηγορία..

πραγματικά ωραίοι οι στίχοι σου...

rigas Chat
Φθασμένος
#5238   /   27.07.2006, 10:05   /   Αναφορά
Συμφωνώ με το μέλος "maraki_89", ποτέ δεν είναι αργά, αρκεί να γίνεται συνειδητά.


Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις