ελληνική μουσική
366 online   ·  203.300 μέλη



ΕΝΟΤΗΤΕΣ
Ορισμός, Προέλευση, Ιστορία, Κουλτούρα και Ιδεολογία
Η Αρχή
Οι Καιροί Αλλάζουν
Η Βρετανική Εισβολή
Σύνοψις
Καλλιτέχνες
Δίσκοι & Ταινίες
Γράφει ο Γιώργος Μπιλικάς (Orfeus)189 άρθρα στο MusicHeaven
Ο Γιώργος Μπιλικάς, γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε θεωρία μουσικής και κιθάρα και υπήρξε ιδρυτικό μέλος του rock συγκροτήματος "Θαρσείν Χρει" με τους οποίους κυκλοφόρησε σε συλλεκτικό βινύλλιο το 2004, υλικό ηχογραφημένο το 1974, το...
Τρίτη 17 Οκτωβρίου 2006

Ορισμός, Προέλευση, Ιστορία, Κουλτούρα και Ιδεολογία

Τι είναι Rock; Το θέμα πάει κι’ έρχεται στο forum, διαβάζω απαντήσεις από πολλούς που προσπαθούν να εξηγήσουν τι είναι, αλλά ξέρετε τι γίνεται; Κανένας δεν ξέρει. Κι αν κάποιος εμφανιστεί ως παντογνώστης για να σας απαντήσει, μη τον πιστέψετε και προ παντός, μη νομίσετε -ούτε για μια στιγμή- ότι ήρθα τώρα εγώ με αυτό το άρθρο για να σας απαντήσω, γιατί ούτε κι εγώ μπορώ να απαντήσω στο ερώτημα. Δεν είναι τόσο απλό να εξηγήσεις “Τι είναι Rock”. Μία παρουσίαση της ιστορίας και των πρωταγωνιστών της μουσικής αυτής σκηνής θέλω – επιτέλους - να κάνω. Το έχω υποσχεθεί άλλωστε εδώ και πολύ καιρό. Καλή ανάγνωση...

  • Ορισμός

    1:
    Ο όρος Rock ‘n’ Roll είναι σεξουαλικό υπονοούμενο (= σκλήρυνε και κύλα). Τον χρησιμοποιούσαν οι μαύροι στην Αγγλία, πολύ πριν εμφανιστεί σαν είδος μουσικής στις ΗΠΑ στα μέσα της δεκαετίας του 50.

    2: Στα 1934, προβλήθηκε στις ΗΠΑ το film της Transatlantic “Merry Go Round” όπου ακουγόταν ένα τραγούδι με τίτλο 'Rock and Roll'.

    3:
    Στα 1951, ο disc jockey Alan Freed, έκανε τον όρο δημοφιλή ονομάζοντας το ραδιοφωνικό του πάρτι, 'Moondog's, Rock 'n' Roll Party'.

  • Προέλευση και Ιστορία

  • (Η προϊστορία του Rock ‘n’ Roll από κοινωνική και μουσική σκοπιά).


    Θα μπορούσα να πω κατ’ ευθείαν –και πριν προχωρήσω σε λεπτομέρειες- ότι τo σημαντικότερο φαινόμενο που "ανάγκασε" το Rock ‘n’ Roll να εμφανιστεί και να εξελιχθεί, ήταν η δουλεία. Το Rock ‘n’ Roll οφείλει την προέλευσή του στη δουλεία και σε ένα εντελώς αφύσικο φαινόμενο: Το αναγκαστικό ξερίζωμα δεκάδων χιλιάδων Αφρικανών από τα εδάφη τους και τους πολιτισμούς τους, και τη “μεταμόσχευσή” τους στην Αμερική, σε ένα νέο κόσμο τόσο διαφορετικό από αυτό που ήξεραν -μα πραγματικά τόσο διαφορετικό- όσο διαφορετικός είναι ο μαύρος από τον λευκό. Οι σκλάβοι που ήταν από διαφορετικές φυλές, είχαν και διαφορές μεταξύ τους. Πολλές φορές οι φυλές βρίσκονταν σε εχθροπραξίες. Θα έπρεπε λοιπόν να συνυπάρξουν στο Αμερικανικό περιβάλλον, παρ’ όλες τις μεταξύ τους διαφορές. Προσθέστε και το γεγονός ότι οι οικογένειες των σκλάβων χωρίστηκαν από τους λευκούς “αφέντες”, έτσι ώστε η οικογένεια να πάψει πλέον να υφίσταται. Αλλού ο ένας σύζυγος, αλλού ο άλλος και πολλές φορές αλλού και τα παιδιά. Προσθέστε ακόμα ότι οι σκλάβοι από τις διαφορετικές φυλές ρίχτηκαν μαζί στις ίδιες φυτείες και φυσικά, αυτοί οι “απρόθυμοι επισκέπτες” αλυσοδέθηκαν, χτυπήθηκαν, φυλακίστηκαν, βιάστηκαν, και αναγκάστηκαν να κάνουν μία βασανιστική και σκληρή εργασία με μοναδική τους αμοιβή την επιβίωση. Να λάβετε δε υπόψη, ότι αυτό το καθεστώς της δουλείας, κράτησε στις ΗΠΑ περίπου έναν ολόκληρο αιώνα και μέχρι λιγότερο από 150 χρόνια πριν.

    Αντιλαμβάνομαι ότι αυτά είναι “ζόρικα”, για τους θιασώτες της Αμερικανικής κουλτούρας (εάν υπάρχει δηλαδή), αλλά μερικές φορές, φαίνεται ότι οι λευκοί Αμερικανοί ξεχνούν, ή θέλουν να ξεχάσουν, ότι η δουλεία υπήρξε και μάλιστα μέχρι πολύ πρόσφατα (1860). Σκεφτείτε ότι ο ευρωπαϊκός πολιτισμός είχε επιτύχει από τα μέσα του 1800 την εμφάνιση της τέχνης των ιμπρεσιονιστών, τα μεγάλα μυθιστορήματα των Hugo, Flaubert, Tolstoy, & Dickens, τον διανοητικό διαφωτισμό του Καρτεσίου και το επαναστατικό καταστατικό του Marx, τη στιγμή που οι Αμερικανοί ξυλοφόρτωναν ακόμα τους ανθρώπους αυτούς, τους υποχρέωναν στη θλιβερή δουλεία, και τους μεταχειριζόντουσαν “νόμιμα” σαν προσωπική ιδιοκτησία. Αυτό το αναπόφευκτο στοιχείο της ιστορίας του Αμερικανικού έθνους, αγνοείται επανειλημμένως από τα ιδεολογικά σωβινιστικά κέντρα που αντιτάσσουν δικαιολογίες του στυλ: ("Οι πρόγονοί μου μετανάστευσαν το 1912 και δεν είμαι υπεύθυνος για τη σκλαβιά!")

    * Η αλήθεια όμως, είναι εδώ: "Ήμουν σκλάβος για σαράντα ολόκληρα χρόνια. Με κτυπούσαν συστηματικά δύο φορές την εβδομάδα".

    * Ερώτηση: Γιατί τόσοι πολλοί μαύροι προσφεύγουν στα ναρκωτικά, το έγκλημα, και τη βία για να γεμίσουν το κενό της ύπαρξής τους;

    * Απάντηση: Επειδή οι προ–προ–προ-παππούδες τους ήταν σκλάβοι, οι προ–προ-παππούδες τους ήταν αναλφάβητοι, οι προ-παππούδες τους ήταν φτωχοί αγρότες και οι παππούδες τους ήταν τα φτωχά παιδιά των πρώτων γκέτο. Οι πατέρες τους, άνεργοι και ακαλλιέργητοι χωρίς ελπίδα διαφυγής, βρήκαν μόλις και μετά βίας (παρά την ευημερία των μεταπολεμικών ετών), την -αργά αναδυόμενη- αίσθηση της ενότητας μεταξύ των Αφρο/αμερικανών ως φυλή. Πολλοί από τους σημερινούς νέους μαύρους, δεν μπορούν να κοιτάξουν πίσω για την καταγωγή των πατέρων τους, των παππούδων τους κλπ, επειδή πολλοί "πατέρες," εξαφανίστηκαν πολύ σύντομα αφότου γεννήθηκαν οι απόγονοί τους. Αυτό είναι λοιπόν το δραματικό κενό της ύπαρξης των μαύρων. Ελπίδα; Άγνωστη λέξη!!!

    Παρ’ όλη την “ευημερία” των Αμερικανών σήμερα, τα κακά σημάδια της δουλείας παραμένουν ανοιχτά. Μπορεί οι λευκοί να ξεχνούν τα πάντα για τη δουλεία, αλλά "οι ρίζες" αναβιώνουν. Όταν ένας Jesse Jackson επιμένει στην υπογράμμιση της αδικίας μεταξύ λευκών και μαύρων, οι λευκοί Αμερικανοί ενδιαφέρονται “προσβεβλημένοι”, αλλά μόνο …..περιστασιακά!!! Κι άλλες χώρες έχουν υπομείνει τη δουλεία και καταβάλλουν το τίμημα με τον τρόπο τους, αλλά στην Αμερική η δουλεία ήταν πιο κυρίαρχη, πιο ακέραια στον οικονομικό και κοινωνικό ιστό του έθνους από οπουδήποτε αλλού και όπως και να το κάνουμε, στην πλουσιότερη και πιο προηγμένη χώρα στη γη, η τιμή της σκλαβιάς είναι η υψηλότερη. Αποτέλεσμα; Ο λογαριασμός παραμένει ακόμα ανεξόφλητος.

    Για να καταλάβουμε λοιπόν το Rock ‘n’ Roll, πρέπει να καταλάβουμε τι ήταν η δουλεία, γιατί οι γιοι και οι κόρες των Αφρικανών, δεν ήξεραν τίποτα για τις Ευρωπαϊκές ρίζες του Αμερικανικού πολιτισμού. Η δουλεία παρέχει την τέλεια λογική και την τέλεια εξήγηση για την κατανόηση του Rock ‘n’ Roll.

    Κάθε κοινωνία, έχει τη γηγενή μουσική της, η οποία χρησιμεύει στην ψυχαγωγία, το συμπλήρωμα στο τελετουργικό και την τελετή, συνδέοντας τη δύναμη της μουσικής, με την αφήγηση της ιστορίας. Το Rock ‘n’ Roll λοιπόν, μπορεί να είναι η σύγχρονη Αμερικανική λαϊκή μουσική, αλλά αυτό είναι μόνο μια δευτερεύουσα άποψη επειδή για να την εξηγήσουμε, δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε στη δουλεία, που ανάμιξε βίαια τα ριζικά διαφορετικά στοιχεία δύο πολιτισμών σε ένα καζάνι που έβραζε. Αν τώρα προσθέσετε και τη μελαγχολική -σχεδόν μοιρολατρική- ευαισθησία των spirituals, που μεγάλωσε μέσα στα κελιά των φυλακισμένων ψυχών των μαύρων σκλάβων, θα έχετε ολόκληρη τη …..συνταγή!!!

    * Δείτε κάτι: Στην Αφρική δεν τραγουδούσαν Blues. To Rock ‘n’ Roll είναι ένα Αφρο/αμερικανικό υβρίδιο και η ισχυρότερη ρίζα του είναι το πολύ βάσανο και η επιβίωση των γενεών των σκλάβων, οι οποίοι έμαθαν ότι η μουσική θα μπορούσε να τους βοηθήσει να ξεπεράσουν -έστω και για λίγο- τον γήινο πόνο. Τα Blues είναι τραγούδια θλίψης, κόπου, πόνου και απώλειας και ο λόγος της γέννησής τους είναι η ανακούφιση της ανόητης αιτίας αυτών των πραγμάτων. (Ε ανόητη δεν είναι;) Τα Blues, με τον απλό επαναλαμβανόμενο ρυθμό δίνουν ένα μήνυμα που ο μουσικός μοιράζεται με το ακροατήριο. Δεν είναι περίεργο που οι τραγουδιστές των Blues ήταν -ειδικά στο νότο- δημοφιλείς. Και από τη στιγμή που ήταν δημοφιλείς ακόμα και σε “λευκά” ακροατήρια, γίνεται εύκολη η κατανόηση των ισχυρών δεσμών μεταξύ του Blues, του Rhythm ‘n’ Blues και του Rock ‘n’ Roll.

    Έτσι, ενώ οι μουσικές καινοτομίες που παρουσιάστηκαν στην Αμερική από τους Αφρικανούς περιέλαβαν πρώτιστα το ρυθμό (μαζί με τις νέες παραλλαγές στη χρήση της ανθρώπινης φωνής και για τη μελωδία και για το ρυθμό), η πιο θεμελιώδης συμβολή τους στην κληρονομιά που επρόκειτο να γεννήσει το Rock ‘n’ Roll, ήταν η χρήση της μουσικής για συναισθηματικούς και πνευματικούς λόγους. Οι ρυθμοί, βρέθηκαν κυρίως επειδή ο μόχθος της επαναλαμβανόμενης εργασίας (ατελείωτα δέματα επιλογής του βαμβακιού τεμαχίζοντας ξύλα, κλπ...) θα μπορούσε να ανακουφιστεί κάπως από έναν μουσικό ρυθμό. Κατ' αυτό τον τρόπο η λειτουργία και η μορφή της μουσικής ενισχύθηκαν. Όταν τα Blues εξελίχθηκαν σε ένα γενικότερο ύφος στις δεκαετίες μετά από την χειραφέτηση των μαύρων, το επαναλαμβανόμενο ρυθμικό στοιχείο παρέμεινε άθικτο, επειδή κατέστησε τη μουσική εύκολη για να τη μάθει ο οποιοσδήποτε δεν είχε καμία πρόσβαση στην καθορισμένη διδασκαλία ή στα ακριβά όργανα.

    Το Rock ‘n’ Roll λοιπόν, έχει αυτά τα θεμέλια και αυτές τις ρίζες, αλλά στην πορεία πρόσθεσε περισσότερα και αυτό που πρόσθεσε, είναι: “Λευκή” Αμερική ΚΑΙ στη μουσική ΚΑΙ στο ακροατήριο. Η “λευκή” Αμερική όμως, άργησε να καταστήσει προσφιλή αυτή τη μουσική κληρονομιά και να την ενθαρρύνει, κυρίως επειδή κυριαρχούσε στις ζωές των Αφρο/αμερικάνων. Έφτασε όμως κάποια στιγμή που το Rock ‘n’ Roll ενσωμάτωσε ολόκληρη τη χώρα, σχεδόν “αυτόματα” θα μπορούσε να πει κανείς. Θα το δούμε πιο κάτω αυτό.

    * Το Rock ‘n’ Roll, δεν είναι "μαύρη" μουσική, αλλά χωρίς την παρουσία των μαύρων Αφρο/αμερικανών σκλάβων, δεν θα υπήρχε.

    * Το Rock ‘n’ Roll, δεν είναι "λευκή" μουσική, αλλά χωρίς την παρουσία των λευκών Ευρωαμερικανών, δεν θα υπήρχε.


    Μπέρδεμα; Μπα όχι!! Καθόλου μπέρδεμα!! Θα μπορούσα καλύτερα να πω, ότι οι δύο αυτές ομάδες διαμόρφωσαν την πρώτη και ισχυρότερη δια-πολιτισμική μορφή τέχνης στην Αμερική και η κληρονομιά του Rock ‘n’ Roll, είναι αυτή: Η συνύπαρξη των λαών.

    Στην Αμερική, μια τέτοια συνύπαρξη ήταν -μετά από τον εμφύλιο πόλεμο- μοναδική και η ιστορία της διεθνούς μετανάστευσης και της αφομοίωσης στο νέο κόσμο διαμόρφωσε σ’ αυτή τη χώρα κάτι χωρίς προηγούμενο. Δεν γνωρίζω άλλη χώρα όπου να εορτάζουν μαζί οι Χριστιανοί (με όλες τις αιρέσεις και τα -ουκ ολίγα- παρακλάδια), οι Εβραίοι, οι Κινέζοι, οι Ασιάτες, οι Μωαμεθανοί και πάει λέγοντας…. Να τι σημαίνει “Αμερικανικός Πολιτισμός”. Αμερικανικός Πολιτισμός σημαίνει αυτό που ΔΕΝ υπάρχει πουθενά αλλού στον πλανήτη. Συνύπαρξη; Ναι!!! Και να λοιπόν το πρώτο πράγμα που το Rock ‘n’ Roll διδάσκει στο Αμερικανικό έδαφος: Συνύπαρξη Λαών. Έτσι κι αλλιώς είναι αναγκασμένοι να συνυπάρχουν. Και όχι μόνο οι Κινέζοι με τους Τούρκους, ή οι Ινδοί με τους Πορτορικάνους. Η συνύπαρξη βρίσκεται εκεί, από τότε που ο λευκός ξεφόρτωνε φουρνιές με μαύρους Αφρικανούς στη νέα ήπειρο. Η συνύπαρξη είναι “κληρονομιά”. Την είχαν στο τσεπάκι. Δεν είχαν επιλογή. Αλλά το Rock ‘n’ Roll τους έφερε ακόμα πιο κοντά. Εάν οι μαύροι δημιούργησαν παράδοση εκφράζοντας με το Blues τη θλίψη τους για τη χαμένη πατρίδα, τη διαλυμένη οικογένεια, το χαμό του αγαπημένου ή το φόνο του πατέρα (και όλα αυτά εξ αιτίας του “λευκού” αφέντη), το ίδιο μπορούσαν να κάνουν και οι λευκοί. Μπορούσαν με το Rock ‘n’ Roll να εκφράσουν την αντίθεσή τους στο κατεστημένο, στη δουλεία, στον πόλεμο κλπ. Αυτή η συνύπαρξη είναι βασικό γνώρισμα του Rock ‘n’ Roll. Θεμελιώδες γνώρισμα. Και αυτό -θα έλεγα- είναι μάλλον η αιτία που δημιουργεί τις παρεξηγήσεις, γιατί πολλές φορές άλλο λέμε και άλλο εννοούμε.

    * Ας γίνω σαφής: Αφού λόγω Rock ‘n’ Roll συνυπάρχει ο Ινδός με τον Βραζιλιάνο, αφού ο Ισπανός εργάτης απαιτεί ίσα δικαιώματα (και καλά κάνει δηλαδή) με τον Αμερικανό συνάδελφό του, αφού ο Πακιστανός κάνει αντιπολεμικές διαδηλώσεις μαζί με τους Γάλλους και τους Εσκιμώους, τραγουδώντας το “Give Peace A Chance” του Ιρλανδο/Βρετανού John Lennon, αφού το συγκεκριμένο τραγούδι ενώνει τα εκατομμύρια των αλλοδαπών στο Αμερικανικό έδαφος (ή και παντού) και αφού αυτό το γεγονός γίνεται γνωστό στις τοπικές εθνικές πατρίδες, είναι εύλογο ότι θα χρησιμοποιηθεί η Rock μουσική για να διαδηλωθεί και εκεί το οποιοδήποτε τοπικό (ή παγκόσμιο) πρόβλημα. Πώς όμως; Σε ποια γλώσσα; Στην Αγγλική; Κι άμα δεν ξέρουν όλοι Αγγλικά στη Βενεζουέλα ή στην Κίνα τι θα γίνει; Πώς θα καταλάβουν και πώς θα νοιώσουν οι ακροατές το πρόβλημα; Θα με νοιώσουν οι Έλληνες ακροατές μου αν τους τραγουδάω Αγγλικά και τους πληροφορώ (μέσω του τραγουδιού μου) για το άγχος του ελεύθερου επαγγελματία; Για τα ακριβά ενοίκια; Για τους χαμηλούς μισθούς; Για την αγαπημένη μου που έφυγε; Δεν είναι καλύτερα να τους τα λέω όλα αυτά στη γλώσσα μου; Και τι Rock θα είναι αυτό; Αγγλικό; Όχι βέβαια. Αμερικανικό; Όχι βέβαια. Αφού τραγουδάω στη γλώσσα μου, θα είναι …..όφωνο Rock.

    * Δείτε πάλι:
    Ο Έλληνας δεν είχε ποτέ στην κουλτούρα του ή στην παιδεία του και στις αναφορές του το Rock. Το είχε; Δεν το είχε. Το ίδιο και ο Τούρκος και ο Κινέζος και ο Ιάπωνας και ο Σιαμέζος και ο Κορεάτης κλπ… κλπ…. Το είχαν; Δεν το είχαν. Το Rock για όλους αυτούς τους λαούς (και για εμάς) είναι επίκτητο. Για τους Αμερικανούς όμως δεν είναι. Σε Αμερικανικό έδαφος βρίσκονται οι ρίζες του. Άρα, είναι σωστό να πω “Αμερικανικό Rock, γιατί οι ρίζες του βρίσκονται σε Αμερικανικό έδαφος, αλλά όχι από Αμερικανούς. Στο κάτω-κάτω, τι ήταν/είναι οι Αμερικανοί; Ιρλανδοί και Βρετανοί άποικοι που αργότερα ονομάστηκαν Αμερικανοί. Άρα, έχουν στις βαλίτσες τους Ιρλανδο/Βρετανικό πολιτισμό και προϊστορία. Άρα η Ιρλανδο/Βρετανική κουλτούρα είναι που “μπλέχτηκε” με το Blues. Άρα; Άρα και για τους Άγγλους δεν είναι επίκτητο. Αυτό άλλωστε φαίνεται από το πόσο γρήγορα οι Βρετανικές Μπάντες –εν ριπή οφθαλμού θα έλεγα- αφομοίωσαν το Αφρο/αμερικανικό Blues, γιατί το “λευκό συστατικό” που “μπλέχτηκε” με το Blues, το γνωρίζουν πολύ καλά. Είναι δικό τους. Είναι σωστό λοιπόν να πω “Αγγλικό Rock.” Δεν μπορώ όμως να πω “Ελληνικό Rock” ή “Περσικό Rock” γιατί ο όρος είναι λάθος. Αν πρόκειται για Ούζο ή για Χαλί, ναι είναι σωστό να πω “Ελληνικό” ή “Περσικό”. Για το Rock όμως δεν είναι. Το σωστό που θα πρέπει να πω, είναι “Ελληνόφωνο Rock”. Είναι πολλά τα λάθη που κάνουμε στη γλώσσα μας. Ένα είναι και αυτό. Και αν λέμε “Ελληνικό Rock” και εννοούμε “Ελληνόφωνο”, είναι καλύτερα να μάθουμε να το λέμε σωστά, γιατί μεταφερόμενο λανθασμένα από στόμα σε στόμα, καταχωρείται με άλλη διάσταση στο μυαλό μας. Και ναι….με βάζετε σε πειρασμό και δεν μπορώ να μη ρωτήσω:

    Αν πάρουμε δηλαδή τον Sting, και τους Coldplay, και τους βάλουμε να τραγουδάνε τα πολυφωνικά της Ηπείρου στα Αγγλικά, θα λέμε μετά ότι αυτό που κάνουν είναι Αγγλικό ….Πολυφωνικό; Πείτε μου…. Πείτε μου….

    Πρέπει να σεβόμαστε κάποια πράγματα και να μην χρησιμοποιούμε τους όρους έτσι ασυλλόγιστα. Δικαίωμα να κάνεις Rock έχεις και παραέχεις. Αλλά αυτό που κάνεις, ΔΕΝ είναι “Ελληνικό” και ΔΕΝ είναι υποτιμητικό να το ονομάσεις “Ελληνόφωνο”. Πρώτα από όλα, ΜΗ ονομάζοντάς το “Ελληνικό”, τιμάς τη ρίζα του και τον τόπο της προέλευσής του. Τιμάς και σέβεσαι αυτούς που σε κάποια φυτεία -και κάτω από το μαστίγιο του “λευκού αφέντη”- έκαναν το πρώτο “Αχ!”. Έπειτα, αυτό που κάνεις είναι όντως Ελληνόφωνο και –δεν πα να χτυπιέται όλος ο κόσμος- αυτό είναι έτσι και ΔΕΝ αλλάζει με τίποτα. Πώς θα το κάνουμε δηλαδή; Εάν λοιπόν οι Κινέζοι αρχίσουν να τραγουδούν “Flamenco” στα Κινέζικα (για να εξηγήσω και αυτό που έγραψα στο topic “Ελληνική Rock Αναζωπύρωση”), αυτό που θα κάνουν, ΔΕΝ θα είναι “Κινεζικό Flamenco”, γιατί οι άνθρωποι ΔΕΝ έχουν καμία σχέση με αυτό. Αυτό που θα κάνουν, θα είναι απλά “Κινεζόφωνο”. Υπερβάλλω; Ναι, υπερβάλλω!! Υπερβάλλω για να γίνω κατανοητός. Διότι εάν εμείς εδώ κάνουμε “Ελληνικό Rock”, τότε γιατί να μην κάνει και ο Sting, Αγγλικό …..Πολυφωνικό; Πείτε μου….

    * Πάμε στο άλλο τώρα. Όταν γράφω: “Αν τραγουδάς Αγγλικά και δεν είσαι Άγγλος, αυτό που κάνεις είναι να μιμείσαι”, δεν υποτιμώ κανέναν. Το γράφω ΚΑΙ για τον εαυτό μου. Όταν τραγουδάω Robbie Williams & Tim Buckley στο “Blue Note” ή στο “5/4”, ή οπουδήποτε αλλού, αυτό που κάνω είναι να μιμούμαι μία ΞΕΝΗ γλώσσα, γιατί πολύ απλά αυτή η γλώσσα ΔΕΝ είναι κτήμα μου. ΔΕΝ την κατέχω. Και τι έγινε δηλαδή αν τραγουδάω στα Αγγλικά; Είμαι Άγγλος; ΔΕΝ είμαι Άγγλος. Κατέχω τη γλώσσα τους; ΔΕΝ την κατέχω. Μα τη σπούδασα. Ε και; Είναι κτήμα μου; ΔΕΝ είναι κτήμα μου. Πολύ απλά, εμείς εδώ το παρακάνουμε και θέλουμε πολύ ξύλο. Επειδή έχουμε μάθει 17 φράσεις στα Αγγλικά, του τύπου “Don’t leave me”, “I love you” & “Please come back”, έχουμε το θράσος –διότι περί θράσους πρόκειται- να γράφουμε τραγούδια και να καμαρώνουμε κι από πάνω. Mα πείτε μου: Κάνουμε κάτι άλλο εκτός από μίμηση; Δεν γνωρίζω τι συμβαίνει σε άλλες χώρες, αλλά αυτή η κακοποίηση της Αγγλικής γλώσσας από εμάς τους Έλληνες “επίδοξους ροκάδες τραγουδοποιούς”, είναι εξωφρενική. Αν μη τι άλλο, το Rock ξέρει να σέβεται τις τοπικές εθνικές κουλτούρες, να αφομοιώνεται και να προσαρμόζεται σ’ αυτές. Αν μη τι άλλο, η μουσική είναι που ενώνει και η μουσική (που αναφέρομαι) είναι Μία και είναι Rock. Η κουλτούρα του είναι Μία και είναι Rock. Ας μην την μετατρέπουμε εμείς οι ίδιοι σε μέσο άλωσης της δικής μας κουλτούρας. Για σκεφτείτε το λίγο αυτό. Για σκεφτείτε να τραγουδούσαμε όλοι –εδώ και σαράντα χρόνια- ……Αγγλικά!!! Μπορείτε να μαντέψετε το αποτέλεσμα; Έχουμε ήδη υποστεί αρκετή άλωση με την Coca-cola, τα McDonalds, τα “νταουνιάσματα” και τα “κουλαρίσματα”. Δε νομίζετε;

    Είναι γεγονός λοιπόν, ότι στο Rock οπλοστάσιο, υπάρχει το καλύτερο, το δυνατότερο και το αποτελεσματικότερο όπλο όλων των εποχών, από καταβολής …..κόσμου! Αυτό το όπλο είναι η Αγγλική γλώσσα. Ένας λόγος για την παγκόσμια εξάπλωσή του, είναι αυτός. Ένας άλλος, είναι το ραδιόφωνο. Ναι το ραδιόφωνο. Για να επανέλθω λοιπόν, αξίζει να αναφερθώ στα σημαντικά ιστορικά γεγονότα που συνέβησαν στο διάστημα μεταξύ της χειραφέτησης των σκλάβων και της γέννησης αυτού του δια-πολιτισμικού μωρού στα μέσα της δεκαετίας του '50. Οι δύο Παγκόσμιοι πόλεμοι, το χρονικό τους διάστημα και οι περιστάσεις τους, έφεραν γρήγορες εξελίξεις στην τεχνολογία της ραδιοεπικοινωνίας, της οποίας η εμπορική εφαρμογή που άρχισε στη δεκαετία του '20, έθεσε τα -πιο ζωτικής σημασίας- βιομηχανικά θεμέλια για την εμφάνιση και την καθιέρωση του Rock ‘n’ Roll.

    * Δείτε: Πριν από το ραδιόφωνο, δεν υπήρχε κανένας μαζικός τρόπος για την ακρόαση της μουσικής. Υπήρχαν τα διάφορα μπαράκια που μπορούσες να δεις και να ακούσεις κάποιον να τραγουδάει και τα μεγάλα Music Halls που συνήθως φιλοξενούσαν “αστέρες” μεγέθους Frank Sinatra και προωθούσαν έναν ήχο τύπου Hollywood & Broadway. Εν πάση περιπτώσει, το ραδιόφωνο άλλαξε …..τα πάντα. Το ραδιόφωνο έδωσε την ευκαιρία για πωλήσεις. Δημιουργήθηκαν έτσι οι πρώτοι εκατομμυριούχοι καλλιτέχνες. Ταυτόχρονα έδωσε την ευκαιρία σε αμέτρητους επιχειρηματίες να δημιουργήσουν ανεξάρτητες δισκογραφικές εταιρίες και εταιρίες μάρκετινγκ και ανάπτυξης καλλιτεχνών (μάνατζερς).

    Η άνοδος του ραδιοφώνου προς το τέλος της δεκαετίας του '20 σαν μέσο ψυχαγωγίας, το κατέστησε νωτιαίο μυελό και νευρικό σύστημα αυτής της βιομηχανίας. Βοήθησε στη συνύπαρξη, γιατί τώρα οι διαφορετικές ομάδες μπορούσαν να “συναντηθούν” και να μάθουν η μία για την άλλη, χωρίς να πρέπει να ταξιδέψουν. Με το γύρισμα του διακόπτη, μπορούσαν να ακούν την όμορφη και ελκυστική μουσική, χωρίς απαραίτητα να γνωρίζουν την εθνικότητα του τραγουδιστή. Έτσι αυτό, λειτούργησε και σαν “συμφιλίωση” και βοήθησε στη συνύπαρξη ακόμα περισσότερο.

    * Δείτε πάλι: Εάν κάποιος είναι προκατειλημμένος εναντίον των μαύρων, θα είναι προκατειλημμένος και σε ότι αφορά στη μουσική τους. Αν ξέρει ότι τώρα τραγουδάει ένας μαύρος θα κλείσει το ραδιόφωνο ή θα αλλάξει σταθμό. Πολλές φορές η χροιά της φωνής, “προδίδει” το ……χρώμα του καλλιτέχνη. Πολλές φορές ναι. Όχι πάντα όμως. Εάν λοιπόν δεν το ξέρει, θα ακούσει το τραγούδι και μπορεί να του αρέσει κι από πάνω. Θα το ακούσει πολλές φορές, θα το τραγουδάει την ώρα που θα δουλεύει, θα το ψάχνει και θα του λείπει, θα το ζητάει και κάποια στιγμή θα πάει να αγοράσει το δίσκο.

    - Ώχ!!!! Μαύρος είναι;;; Χμμμ… Και τι πειράζει; Το τραγούδι είναι υπέροχο. (Αυτή είναι η μία περίπτωση) ή
    - Ώχ!!!! Μαύρος είναι;;; Φτου γμτ… κρίμα τα λεφτά…. (Αυτή είναι η άλλη περίπτωση).

    Όπως και να ‘χει όμως, σε λίγο τα πράγματα θα είναι πολύ διαφορετικά. Σε λίγο, θα τραγουδούν και οι λευκοί τα Blues έτσι που ο “δικός μας” θα είναι απόλυτα εξοικειωμένος με το είδος. Τις ακροάσεις τις έχει ήδη κάνει, η συμφιλίωση έχει επιτευχθεί και αυτό είναι ήδη ένα βήμα προς τη συνύπαρξη. Το ραδιόφωνο. Ναι το ραδιόφωνο. Όχι η τηλεόραση (που ήρθε αργότερα), αλλά το ραδιόφωνο. Για πολλούς ακροατές, ήταν αρκετό να ανακαλύψουν κάτι διαφορετικό στο ραδιόφωνο και να το απολαύσουν. Οι γίγαντες της εποχής Louis Armstrong, Count Basie, Duke Ellington, επιβλήθηκαν και έγιναν γνωστοί, μέσω του ραδιοφώνου. Ναι το ραδιόφωνο.

    Από τις 7 Δεκεμβρίου του 1941, η κύρια ανησυχία ολόκληρου του Αμερικανικού πληθυσμού είναι ο πόλεμος. Για την Αμερική, ο δεύτερος πόλεμος κράτησε μόνο 3 χρόνια και 8 μήνες. Μπορεί να μη μας φαίνεται πολύ. Για αυτούς όμως που το έζησαν, έγινε η σημαντικότερη και ανεξίτηλή τους μνήμη. Χρωμάτισε και διαμόρφωσε τη σκέψη τους και την αντίληψή τους για τον κόσμο, για όλες τις δεκαετίες που ακολούθησαν. Και θα το γράψω τώρα γιατί κολλάει: Το Rock ‘n’ Roll είναι παιδί μεταπολεμικό! Δεν αναφέρομαι στους Ευρωπαίους που είχαν τον πόλεμο μέσα στο σπίτι τους. Αναφέρομαι στους Αμερικανούς, γιατί αυτοί ήταν οι “ακροατές” που αναγκάστηκαν να πάνε στην “πηγή του ήχου” και άλλοι γύρισαν τραυματισμένοι, άλλοι σακάτηδες και άλλοι ….καθόλου. Τέσσερα χρόνια μπορεί να φαίνονται λίγα. Φανταστείτε όμως έναν κινηματογράφο να παίζει κάθε μέρα για 4 χρόνια.

    Μάχες, επιδρομές, βομβαρδισμοί, φόνοι, νοσοκομεία, τραυματίες (και λίγο αίσθημα για να ξεχνιέσαι), αλλά να πάλι οι μάχες και οι βομβαρδισμοί και να πάλι τα νοσοκομεία με τους τραυματίες. Και εσείς τα βλέπετε όλα αυτά στο πανί. ΔΕΝ είσαστε εκεί. Τα ακούτε κάθε μέρα στο ραδιόφωνο. ΔΕΝ είσαστε εκεί. Τα διαβάζετε στις εφημερίδες. ΔΕΝ είσαστε εκεί. Φανταστείτε τώρα ότι αυτό ΔΕΝ είναι κινηματογράφος, αλλά είναι μία πραγματικότητα που τη ζούσαν καθημερινά εκατομμύρια Αμερικανοί για 4 χρόνια. Η ζωή όμως κυλάει και ξαφνικά ένα γεγονός όπως ένας γάμος, η γέννηση ενός παιδιού, μία καινούργια γνωριμία και ένας έρωτας ενδεχομένως, μπορεί να τραβήξει την προσοχή σας για λίγο, αλλά ενώ εσείς κοιμάστε, εκεί γίνονται πράγματα που τα ακούτε την άλλη μέρα το πρωί στο ραδιόφωνο καθώς πίνετε τον καφέ σας και τα διαβάζετε πρωτοσέλιδα στις εφημερίδες που κρέμονται στα περίπτερα. Όλα αυτά, τους επηρέασαν βαθιά και τους επηρέασαν για πάντα. Γι αυτό έγραψα ότι το Rock ‘n’ Roll είναι παιδί μεταπολεμικό!

    Στον αντίποδα του δεύτερου πολέμου, βρίσκεται το γεγονός, ότι η σύγχρονη αμερικανική (αλλά και η παγκόσμια) ιστορία άρχισε όταν τελείωσε ο πόλεμος. Ο δεύτερος πόλεμος, ήταν η γένεση που έθεσε σε κίνηση όλα αυτά που έχουν εμφανιστεί στις επόμενες δεκαετίες. Τίποτα -από τότε- δεν είναι ανεξάρτητο από τον πόλεμο. Τίποτα!!! Μπορεί ο πόλεμος να σταμάτησε την εξέλιξη της μουσικής (γιατί όντως την σταμάτησε), αλλά πόλεμος δεν σημαίνει μόνο “καταστρέφω”. Σημαίνει και “δημιουργώ”. Αυτό λοιπόν που εμφανίστηκε μετά, δεν είχε καμία σχέση με αυτό που προϋπήρχε. Αυτό που εμφανίστηκε μετά, ήταν κάτι καινούργιο, κάτι άλλο, κάτι διαφορετικό. Οι 30χρονοι του 55, ήταν “ήρωες” του πολέμου. Οι 20χρονοι, ήταν τα παιδιά του και οι 10χρονοι ήταν χωρίς τις μνήμες του. Αυτό όμως, το φρόντισαν οι γονείς με τις αφηγήσεις τους, ο κινηματογράφος με τις πολεμικές ταινίες, οι συγγραφείς με τα πολεμικά μυθιστορήματα κλπ. Όλοι αυτοί, βιώνουνε τη γέννηση του Rock ‘n’ Roll και τα μωρά του 55, έχουν Rock ‘n’ Roll ακούσματα, από το πρώτο τους κλάμα. Το Rock ‘n’ Roll είναι παιδί μεταπολεμικό!

    Παρ’ όλα αυτά, η κατάσταση για τους νεαρούς Αφρο/αμερικανούς, ήταν λίγο διαφορετική. Η ανησυχία τους, βρήκε διέξοδο –όπως και στα χρόνια της δουλείας- στο τραγούδι. Τα τραγούδια τους μιλάνε για χορό ("Good Rockin' Tonight," "Shake, Rattle, & Roll"), για αυτοκίνητα ("Rocket 88"), για σεξ ("Work with Me, Annie," "Sixty Minute Man"), ή για αγάπη ("Sh-Boom," "Earth Angel," "Sincerely"). Το συναίσθημα της μουσικής και μόνο, ήταν αρκετό να προσελκύσει τους λευκούς τόσο, όσο για να νοιώθουν οι μαύροι υπερήφανοι. Η μαύρη μουσική προς το τέλος του 40 και στις αρχές του 50 έβρισκε τον τρόπο να εκφραστεί και ενώ στα χρόνια της σκλαβιάς μιλούσε για θλίψη και πόνο, τώρα έγινε μέσο απαίτησης ΚΑΙ αστικών δικαιωμάτων. Η προτίμηση όμως της μαύρης μουσικής από τους λευκούς, δεν ήταν άσχετη με το πρόβλημα. Ήταν ισοδύναμη με την επιθυμία τους (των λευκών δηλαδή) να προσχωρηθεί η μαύρη ομάδα ισότιμα και ισόνομα στην κοινωνία.

    Η μαύρη μουσική ήταν ελκυστική όλο και σε περισσότερους νέους λευκούς, μια νέα κοινωνική τάση ήταν σε εξέλιξη, μακριά από την τάση της δημοφιλούς ψυχαγωγίας των ήχων τύπου Hollywood & Broadway που επικρατούσαν και αυτό φυσικά δεν άφησε ασυγκίνητη μία χούφτα επιχειρηματιών που άρχισαν να εκμεταλλεύονται τις εμπορικές δυνατότητες αυτού του πρόσφατα καθορισμένου μουσικού ύφους. Να οι μάνατζερς, να οι παραγωγοί, να οι disc jockeys, να και ο προ-Elvis, Sam Phillips που δηλώνει: "εάν εύρισκα έναν λευκό που να τραγουδάει σαν μαύρος, θα έκανα την τύχη μου". Την έκανε βέβαια με τον Elvis. Η δήλωση όμως αυτή, δεν παύει να είναι κυνική και ρατσιστική. Αν σκεφτούμε ότι η εταιρία του έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη του Rhythm ‘n’ Blues και του Rockabilly, το μόνο συμπέρασμα που βγαίνει, είναι ότι πρόκειται για έναν ρατσιστή παραγωγό που είχε “αγανακτήσει” ηχογραφώντας μαύρους καλλιτέχνες. Δείχνει επίσης και τον διαχωρισμό στη βιομηχανία της μουσικής. Δείχνει και την άποψη που υπήρχε για τους μαύρους,.

    Όπως και να ‘χει, εντελώς ξαφνικά το φράγμα έσπασε και ένα παλιρροιακό κύμα -ένα τσουνάμι- ήρθε και τα σάρωσε όλα!!!!

    Το Rock δεν είναι ακριβώς μια μουσική. Το Rock είναι ένα κίνημα, ένας τρόπος ζωής, μία κουλτούρα, και ενδεχομένως μια ιδεολογία. Είναι μια παράδοση και από πολλές απόψεις ένα σύστημα πεποιθήσεων, που διαμορφώθηκαν αργά αλλά σταθερά. Ξεκίνησε όπως ξεκινάνε όλα τα πράγματα. Σαν σπέρμα μέσα από το ξερίζωμα και τη χαμένη Αφρικανική πατρίδα, για να “συλληφθεί” -οπλισμένο με το ανάλογο DNA- στα χρόνια του δεύτερου πολέμου και να γεννηθεί μωρό στη δεκαετία του 50. Ύστερα έγινε ότι γίνεται συνήθως. Του την έπεσε το σύστημα με τους “Wise Men” για να το φέρει στον ….ίσιο δρόμο! Αλλά δεν είναι εύκολο να αλωθούν οι ψυχές. Τα μυαλά ναι. Με μία πλύση εγκεφάλου τα κουμαντάρεις και η τηλεόραση φροντίζει γι αυτό συνεχώς. Την ψυχή όμως; Το εφηβικό περπάτημα του Rock στα χρόνια της δεκαετίας του 70, συνέβαλε τεράστια στην απόφαση για τον τερματισμό του πολέμου στο Vietnam. Το ξέρουν αυτό οι πολιτικοί και είναι ένας λόγος που επιδιώκουν να το τιθασεύσουν. Έχουν μία φωνή στα κόντρα και δεν τους αρέσει. Το ξέρουμε κι εμείς όμως, γι αυτό και το Rock δεν είναι μόνο του. Είμαστε κοντά του, είμαστε μαζί του και το αγαπάμε. Όσοι….

    Και δεν υπάρχει “Ελληνική Rock κουλτούρα” (ατυχής και αυτός ο όρος). Είναι σφάλμα να τη βαφτίζουμε και να την περιχαρακώνουμε σε τοπικά εθνικά πλαίσια. Με το πέρασμα των χρόνων, και με την συνύπαρξη να εδραιώνεται χρόνο με το χρόνο, πενταετία με την πενταετία, δεκαετία με τη δεκαετία, λόγω ραδιοφώνου (αρχικά) και λόγω τηλεόρασης (αργότερα), το Rock (λόγω Αγγλικής γλώσσας), απέκτησε μία παγκόσμια κουλτούρα που δεν είναι ούτε Ελληνική, ούτε Ρωσική, ούτε Αρμενική, ούτε Βελγική, ούτε Ιρανική κλπ… Η κουλτούρα του είναι Μία και είναι παγκόσμια. Είναι Rock (…..σκέτο!!!).

    Συνέχεια: Η Αρχή





    Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

    Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

    Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


    σχόλια (33)

    σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


    Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

    Orfeus Chat
    Μουσικοπαραδεισένιος
    #5871   /   17.10.2006, 01:36   /   Αναφορά
    Και επειδή δεν χώρεσε ολόκληρο, θα συμπληρώσω εδώ αυτά:



    *** 8: Ταινίες



    Ταινίες που αν δεν έχετε δει, επιβάλλεται να δείτε.







    * “Easy Rider” (του Peter Fonda/1969), με τους Peter Fonda, Dennis Hopper & Jack Nickolson.

    To film έχει να κάνει με τη στενοκεφαλιά των Αμερικανών (του Νότου κυρίως).



    Soundtrack: Byrds, Steppenwolf, Smith, Holy Modal Rounders, Fraternity of Man, Jimi Hendrix Experience, Electric Prunes & Roger McGuinn.



    * “Strawberry Statement” (του Stuart Hagmann/1970) με τους Bruce Davison & Kim Darby.

    Η ταινία αφορά στη φοιτητική εξέγερση που έγινε στις 4 Μαΐου του 1970 στο Kent State University του Ohio και κόστισε τη ζωή τεσσάρων φοιτητών.

    Αξίζει να αναφέρω, ότι την επομένη ημέρα ο Neil Young μπήκε μαζί με τους Crosby, Stills & Nash στο στούντιο, έγραψε και ηχογράφησε το “Ohio”:



    “Tin soldiers and Nixon coming,

    We're finally on our own.

    This summer I hear the drumming,

    Four dead in Ohio”.





    Soundtrack:
    Beatles, Buffy Sainte-Marie, Thunderclap Newman, Crosby, Stills, Nash and Young & Murray MacLeod



    * “Monterey” (Ντοκιμαντέρ του D. A. Pennebaker, 1968)



    * “Woodstock” (Ντοκιμαντέρ του Michael Wadleigh, 1970)



    Πρόκειται -όπως καταλαβαίνετε- για τα περίφημα τριήμερα festivals. Οι καλλιτέχνες που έλαβαν μέρος, είναι πάρα πολλοί.



    chorrer Chat
    Συγχορδία Ματζόρε
    #5872   /   17.10.2006, 01:43   /   Αναφορά
    Ειλικρινα τωρα και χωρις καθολου κακοπροαιρετη κριτικη, απο τα βαθη της ψυχης μου, χωρις καμια ειρωνια (δεν κανω πλακα , το εννοω, χωρις καμια ειρωνια)....κι αγνοωντας την αγγλολαγνεια που διακατεχει το αρθρο σου....Μερικες ερωτησουλες μοναχα θα σου κανω προς τερψη της αγανακτισμενης μου περιεργειας:



    1. Δηλαδη αν ενα ελληνικο σχημα που παιζει ροκ ηχογραφησει ενα δισκο με instrumental τραγουδια (εννοω χωρις λογια , μονο μουσικη), ο δισκος αυτος θα χαρακτηριστει "ελληνοφωνο ροκ" ???



    2.... Οι Αμερικανοι ειναι ιρλανδοβρετανοι αποικοι??

    .....Δηλαδη οι Ισπανοι, Πορτογαλοι, Ελληνες, κινεζοι, Εβραιοι, Σκωτζεζοι, που ηταν απο τους πρωτους που πατησαν το ποδι τους στην "γη της επαγγελιας" κατα εκαντονταδες χιλιαδες, ειναι μεταναστες εκει??

    .....Μονο οι ιρλανδοβρετανοι μπορουν να χαρακτηριστουν "Ντοπιοι Αμερικανοι πολιτες" ??

    ....Οι Ιρλανδοι ειναι Αγγλοι??



    3. Ενταξει, οι Αμερικανοι ειναι κακοι ανθρωποι που ειχαν σκλαβους μεχρι το 1860 .....Οι Αγγλοι που εσφαζαν τους Ινδους καθημερινα ειναι καλυτεροι ?? .....Που πουλησαν την Σμυρνη , την Θρακη και την Κυπρο στους Τουρκους (Δεν το λεω ρατσιστικα, οσοι κανατε ιστορια στο σχολειο ή εστω διαβασατε καποια εγκυκλοπαιδεια καταλαβενετε τι εννοω) ???? Φτανει ενας Ντικενς κι ενας Ιουλιος Βερν για να σβηστουν αυτα τα εγκληματα ??



    4. Επιπλεον , αν οι Αμερικανοι ηταν "Ιρλανδοβρεττανοι" , ο "πολεμος της ανεξαρτησιας" τι ηταν ?? Εμφυλιος ??



    5. Οσον αφορα την "ελληνικη ροκ κουλτουρα" και το γεγονος οτι δεν υφισταται κατα την αποψη σου, μηπως θα μπορουσες να το αναλυσεις λιγο περισσοτερο ετσι ωστε να γινει κατανοητος ο λογος για τον οποιο δεν υπαρχει?? Και επεκτεινωμαι λιγακι: Λες οτι η ροκ κουλτουρα ειναι μια, δηλαδη η "Αμερικανικη ροκ κουλτουρα" δεν διαφερει απο την "Αγγλικη ροκ κουλτουρα" ή την "Γαλλικη " , κ.λ.π. ......Εδω εμεις ειμαστε ενας λαος 10 εκατομυριων (και καποιων εκατομυριων ακομα διασκορπισμενα ανα την υφηλιο) και η μιση Ελλαδα λεει το σαντουιτς σουβλακι, το σουβλακι καλαμακι, το τυρι φετα και το κασερι τυρι (ή και το αναποδο) απο την αλλη μιση.....Δηλαδη η "Ελληνικη γενικοτερη κουλτουρα" ειναι μια ?? Δεν διαφερει απο περιοχη σε περιοχη ??



    ΥΓ: Συγνωμη που ημουν τοσο φλυαρος, παρασυρθηκα...Αν βρισκεις κουραστικες ή παιδαριωδες τις αποριες μου τουλαχιστον απαντησε μου στα 2 πρωτα ερωτηματα και στο φιναλε εσυ το ζητησες :

    "Και ναι….με βάζετε σε πειρασμό και δεν μπορώ να μη ρωτήσω:



    Αν πάρουμε δηλαδή τον Sting, και τους Coldplay, και τους βάλουμε να τραγουδάνε τα πολυφωνικά της Ηπείρου στα Αγγλικά, θα λέμε μετά ότι αυτό που κάνουν είναι Αγγλικό ….Πολυφωνικό; Πείτε μου…. Πείτε μου…. "





    ....Και το ξαναλεω, δεν προσπαθω να πουλησω ειρωνια ουτε να κανω κακοπροαιρετη κριτικη.



    Ταπεινα δικος σας, Ροκοσαυρος ο Ελληνικος







    Orfeus Chat
    Μουσικοπαραδεισένιος
    #5873   /   17.10.2006, 01:46
    Θα σου απαντήσω, μα θα περιμένεις ....λίγο!!!!!



    :-)

    Orfeus Chat
    Μουσικοπαραδεισένιος
    #5874   /   17.10.2006, 07:14   /   Αναφορά
    Θέλεις λοιπόν να σου απαντήσω για να “τέρψεις” την περιέργειά σου που…..αγανάκτησε;



    1. Δηλαδη αν ενα ελληνικο σχημα που παιζει ροκ ηχογραφησει ενα δισκο με instrumental τραγουδια (εννοω χωρις λογια , μονο μουσικη), ο δισκος αυτος θα χαρακτηριστει "ελληνοφωνο ροκ" ???




    Το τραγούδι προϋποθέτει στίχο. Λόγια δηλαδή που τραγουδιούνται. Άρα και …..φωνή!!! Το instrumental δηλαδή, ΔΕΝ είναι τραγούδι, και άρα δεν μπορείς καθόλου να το πεις …….όφωνο!!!



    2.... Οι Αμερικανοι ειναι ιρλανδοβρετανοι αποικοι??

    .....Δηλαδη οι Ισπανοι, Πορτογαλοι, Ελληνες, κινεζοι, Εβραιοι, Σκωτζεζοι, που ηταν απο τους πρωτους που πατησαν το ποδι τους στην "γη της επαγγελιας" κατα εκαντονταδες χιλιαδες, ειναι μεταναστες εκει??




    Οι Αμερικάνοι είναι άποικοι ……..γενικώς!!!!



    Σύμφωνα με την απογραφή του 2000, οι “Αμερικάνοι” είναι 300.000.000 (παρά κάτι) και αυτά τα εκατομμύρια τα αποτελούν οι εξής πληθυσμοί:

    Το 1/3 του πληθυσμού, 100 εκατομμύρια δηλαδή, είναι Άγγλοι, Ιρλανδοί, Σκωτσέζοι και Ουαλλοί:

    Και συνεχίζω….

    120 εκατομμύρια είναι Γερμανοί, Ιταλοί, Γάλλοι, Σκανδιναυοί, Εβραίοι, Ινδιάνοι: 4.500.000, Ολλανδοί, Ρώσοι, Ούγγροι, Τσέχοι, Έλληνες, Ουκρανοί, Αυστριακοί, Φινλανδοί, Πολωνοί, Λιθουανοί, Αρμένιοι, Κροάτες, Ρουμάνοι, Βέλγοι, Αλβανοί, Ισπανοί, Λετονοί, Βάσκοι, Βούλγαροι, Λουξεμβούργιοι, Ισλανδοί, Εσθονοί, Πορτογάλοι, Βραζιλιάνοι και Τούρκοι.

    60 εκατομμύρια είναι Αφροαμερικάνοι και 5 εκατομμύρια είναι Ινδιάνοι. Το υπόλοιπο, σου το χαρίζω. Είναι οι –ο θεός να τους κάνει δηλαδή- Αμερικάνοι (τα στοιχεία είναι από την Wikipedia).



    Επί τη ευκαιρία, μάθε ότι οι παρακάτω Πρόεδροι των ΗΠΑ είχαν/έχουν Ιρλανδική καταγωγή.

    Andrew Jackson, James Polk, James Buchanan, Ulysses Grant, Chester Arthur, Grover Cleveland, William McKinley, Woodrow Wilson, John Kennedy, Lyndon Johnson, Richard Nixon, James Carter, Ronald Reagan, William Clinton.



    Οι παρακάτω, είχαν/έχουν Αγγλική καταγωγή.

    George Washington, Thomas Jefferson, Benjamin Harrison, William Harrison, George H. W. Bush, George W. Bush.



    .....Μονο οι ιρλανδοβρετανοι μπορουν να χαρακτηριστουν "Ντοπιοι Αμερικανοι πολιτες" ??




    Οι "Ντοπιοι Αμερικανοι πολιτες" είναι οι Ινδιάνοι (American Indians, Indians, Amerindians, Amerinds)



    ....Οι Ιρλανδοι ειναι Αγγλοι??




    Έγραψα κάπου ότι οι Ιρλανδοί είναι Άγγλοι;



    3. Ενταξει, οι Αμερικανοι ειναι κακοι ανθρωποι που ειχαν σκλαβους μεχρι το 1860 .....Οι Αγγλοι που εσφαζαν τους Ινδους καθημερινα ειναι καλυτεροι ?? .....Που πουλησαν την Σμυρνη , την Θρακη και την Κυπρο στους Τουρκους (Δεν το λεω ρατσιστικα, οσοι κανατε ιστορια στο σχολειο ή εστω διαβασατε καποια εγκυκλοπαιδεια καταλαβενετε τι εννοω) ???? Φτανει ενας Ντικενς κι ενας Ιουλιος Βερν για να σβηστουν αυτα τα εγκληματα ??




    Κατ’ αρχήν δεν έγραψα πουθενά, ούτε και τους ονόμασα κακούς. Η δουλεία όμως ήταν καθεστώς και αναφέρομαι σ’ αυτήν, σαν αιτία για τη γέννηση των blues και των spirituals. Τι σχέση έχει η μουσική με όλα αυτά που αναφέρεις; Γιατί το μπερδεύεις; Αυτά, στο forum της πολιτικής. Εδώ δεν ενδιαφέρουν.



    Όταν ο Dylan γράφει το παρακάτω, δεν το γράφει τυχαία. Γνωρίζει πράγματα και το γράφει:



    Blind Willie McTell



    Seen the arrow on the doorpost

    Sayin' this land is condemned

    All the way from New Orlean

    To Jerusalem

    I travelled through East Texas

    Where many martyrs fell

    And I know noone can sing the blues like Blind Willie McTell.



    arrow on the doorpost:

    Υπάρχουν αναφορές ότι έβαζαν διάφορα σημάδια στους καταυλισμούς των σκλάβων. Πού να τρώνε, που να κοιμούνται, που να μην πηγαίνουν κλπ…κλπ…



    East Texas:

    Είναι μία σύγκριση με τον Αμερικάνικο Νότο, Στο Νότο ζούσαν πολλοί μαύροι σκλάβοι που υπέφεραν τα πάνδεινα από τους λευκούς. Πολλοί έχαναν τη ζωή τους και οι υπόλοιποι τους είχαν κάτι σαν θρησκευτικούς μάρτυρες.



    See them big plantations burning

    Hear the cracking of the whips

    Smell that sweet magnolia blooming

    See the ghosts of slavery ships

    I can hear them tribes moaning

    Hear that undertaker's bell

    Nobody can sing the blues like Blind Willie McTell



    plantations burning:

    Οι φυτείες που καίγονται, σημαίνουν το τέλος του θεσμού της σκλαβιάς στα χρόνια του εμφυλίου πολέμου (1860).



    The cracking of the whips:

    Εδώ, έχουμε ένα κοντράστ με την sweet magnolia blooming. Αυτό όμως, δεν σημαίνει τίποτα άλλο παρά μόνο το ότι η “υψηλή κοινωνία” του Νότου, στηρίχτηκε και “πάτησε” πάνω στο θεσμό της σκλαβιάς για να σταθεί. Κοινωνικό κοντράστ.



    The slavery ships:

    Τα “φαντάσματα” των πλοίων που μετέφεραν σκλάβους, εξακολουθούν να υπάρχουν ακόμα και σήμερα στην Αμερικανική κοινωνία.



    Tribes moaning:

    Οι φυλές που βογκάνε, μας πάνε πίσω στα πρώτα χρόνια της σκλαβιάς, στην Αφρικανική Ήπειρο. Οι λευκοί, προκειμένου να πάρουν σκλάβους, διέλυαν οικογένειες, εκμεταλλευόμενοι τις διαφορές και την εχθρότητα μεταξύ των φυλών.



    The undertaker's bell:

    Το κουδούνι του νεκροθάφτη που κλείνει αυτό το κουπλέ, προσθέτει μία θλιβερή νότα στην μαύρη περίοδο της σκλαβιάς και για μια φορά ακόμα, μας λέει, ότι κανείς δεν τραγουδάει τα μπλουζ όπως ο Blind Willie McTell. Κανείς δηλαδή δεν μπορεί να μας περιγράψει αυτή την περίοδο καλύτερα από τον Blind Willie McTell.



    There's a woman by the river

    With some fine young handsome man

    He's dressed up like a squire

    Bootleg whiskey in his hand

    There's a chain gang on the highway

    I can hear them rebels yell

    And I know no οne can sing the blues like Blind Willie McTell



    the chain gang:

    Η παρέα με τις αλυσίδες μπορεί να είναι φυλακισμένοι που απέδρασαν ή σκλάβοι που δουλεύουν και φτιάχνουν το δρόμο (highway).



    The rebel yell:

    Είναι οι φωνές των επαναστατών, αλλά είναι και αυτό το σπαρακτικό που έχει το blues, που βγαίνει από μέσα σου, όταν είσαι σκλάβος με αλυσίδες και ακούς από μακριά τα ουρλιαχτά των επαναστατών να πλησιάζουν προς το μέρος σου. Ποιος ξέρει τι έχουν οι επαναστάτες στο μυαλό τους. Πηγαία έμπνευση ναι, αλλά και τρόμος.



    4. Επιπλεον , αν οι Αμερικανοι ηταν "Ιρλανδοβρεττανοι" , ο "πολεμος της ανεξαρτησιας" τι ηταν ?? Εμφυλιος ??




    Μόνος σου απαντάς σε αυτό. Ο πόλεμος της ανεξαρτησίας ήταν πόλεμος για απεξάρτηση από τους Άγγλους που είχαν εκεί δικαιώματα.

    (Για ποιο λόγο λες εσύ να είχαν δικαιώματα;)



    Μάθε λοιπόν ότι το 1637, οι Άγγλοι της Νέας Αγγλίας (έτσι ονομάζονταν τότε η …..Αμερική –τουλάχιστον η ανατολική ακτή-) έκαναν στο Connecticut, τον πρώτο πόλεμο εναντίον των Ινδιάνων. (Carruth, Gorton. "The Encyclopedia of American Facts and Dates". 10th Ed. New York: Harper Collins Publishers, (C) 1997)



    Η επανάσταση κατά των Άγγλων έγινε στα χρόνια (1775-1783). Η διαδικασία για να ανακηρυχθεί η Αμερική αυτόνομο και ανεξάρτητο κράτος κράτησε από το 1784 έως και το1815. (Carpenter, Allen and Provorse, Carl. "The World Almanac Of The U.S.A." World Almanac Books, New Jersey. (C) 1996).



    Ο εμφύλιος πόλεμος έγινε αργότερα (1861-1865)



    5. Οσον αφορα την "ελληνικη ροκ κουλτουρα" και το γεγονος οτι δεν υφισταται κατα την αποψη σου, μηπως θα μπορουσες να το αναλυσεις λιγο περισσοτερο ετσι ωστε να γινει κατανοητος ο λογος για τον οποιο δεν υπαρχει?? Και επεκτεινωμαι λιγακι: Λες οτι η ροκ κουλτουρα ειναι μια, δηλαδη η "Αμερικανικη ροκ κουλτουρα" δεν διαφερει απο την "Αγγλικη ροκ κουλτουρα" ή την "Γαλλικη " , κ.λ.π. ......Εδω εμεις ειμαστε ενας λαος 10 εκατομυριων (και καποιων εκατομυριων ακομα διασκορπισμενα ανα την υφηλιο) και η μιση Ελλαδα λεει το σαντουιτς σουβλακι, το σουβλακι καλαμακι, το τυρι φετα και το κασερι τυρι (ή και το αναποδο) απο την αλλη μιση..... Δηλαδη η "Ελληνικη γενικοτερη κουλτουρα" ειναι μια ?? Δεν διαφερει απο περιοχη σε περιοχη ??




    Θα πρέπει να μου εξηγήσεις εσύ πρώτα πώς αντιλαμβάνεσαι τη λέξη “κουλτούρα”, για να καταλάβω τι εννοείς.



    ΥΓ: Συγνωμη που ημουν τοσο φλυαρος, παρασυρθηκα...Αν βρισκεις κουραστικες ή παιδαριωδες τις αποριες μου τουλαχιστον απαντησε μου στα 2 πρωτα ερωτηματα και στο φιναλε εσυ το ζητησες…




    Θα μπορούσα να δεχτώ τη Jazz σαν Αμερικάνικο πολιτισμό (οτιδήποτε άλλο είναι “εμβολιασμένο”), αλλά κι’ αυτή από μαύρους ξεκίνησε.



    Το παιχνίδι λοιπόν το έκαναν οι Άγγλοι και οι Ιρλανδοί. Από αυτούς πήραν τα ……εμβόλια!!! Και να μην ξεχνάς ένα σπουδαίο εργαλείο που έχουν εκεί. Την Αγγλική γλώσσα η οποία είναι και θεωρείται de facto επίσημη γλώσσα της χώρας (έτσι ακριβώς γράφει το σύνταγμά τους. “de facto”).



    Τέλος, γιατί πιστεύεις ότι θα βρω τις ερωτήσεις σου …..παιδαριώδεις;





    Orfeus Chat
    Μουσικοπαραδεισένιος
    #5876   /   17.10.2006, 14:39
    Αυτό δεν είναι έτσι:

    "120 εκατομμύρια είναι Γερμανοί, Ιταλοί, Γάλλοι, Σκανδιναυοί, Εβραίοι, Ινδιάνοι: 4.500.000, Ολλανδοί, Ρώσοι, Ούγγροι, Τσέχοι, Έλληνες, Ουκρανοί, Αυστριακοί, Φινλανδοί, Πολωνοί, Λιθουανοί, Αρμένιοι, Κροάτες, Ρουμάνοι, Βέλγοι, Αλβανοί, Ισπανοί, Λετονοί, Βάσκοι, Βούλγαροι, Λουξεμβούργιοι, Ισλανδοί, Εσθονοί, Πορτογάλοι, Βραζιλιάνοι και Τούρκοι."



    Είναι έτσι:

    120 εκατομμύρια είναι Γερμανοί, Ιταλοί, Γάλλοι, Σκανδιναυοί, Εβραίοι, Πορτορικανολατινοαμερικάνοι, Ολλανδοί, Ρώσοι, Ούγγροι, Τσέχοι, Έλληνες, Ουκρανοί, Αυστριακοί, Φινλανδοί, Πολωνοί, Λιθουανοί, Αρμένιοι, Κροάτες, Ρουμάνοι, Βέλγοι, Αλβανοί, Ισπανοί, Λετονοί, Βάσκοι, Βούλγαροι, Λουξεμβούργιοι, Ισλανδοί, Εσθονοί, Πορτογάλοι, Βραζιλιάνοι και Τούρκοι.



    Εκ παραδρομής αναφέρθηκαν οι Ινδιάνοι δύο φορές.



    :-)


    chorrer Chat
    Συγχορδία Ματζόρε
    #5877   /   17.10.2006, 14:49
    Θα απαντησω αλλα αναρωτιεμαι αν πρεπει να συνεχισω την συζητηση μεσω σχολιων ή αν θα επρεπε να την συνεχισουμε στο φορουμ. Πιστευω οτι ειναι κριμα να "υποσκιαστει" το αρθρο που εγραψες απο τετοιου ειδους σχολια κι αυτο γιατι μπορει να διαφωνω μαζι σου σε αρκετα πραγματα αλλα δεν μπορω να μην σου αναγνωρισω οτι : Πρωτον , καταναλωσες πολλες ωρες κια πολυ μερακι για να το γραψεις και Δευτερον, τα περισσοτερα απο τα οποια αναφερεις σχετικα με την ιστορια του Ροκ με βρισκουν συμφωνο.

    Παμε λοιπον:



    1.1. Δηλαδη αν ενα ελληνικο σχημα που παιζει ροκ ηχογραφησει ενα δισκο με instrumental τραγουδια (εννοω χωρις λογια , μονο μουσικη), ο δισκος αυτος θα χαρακτηριστει "ελληνοφωνο ροκ" ???





    Το τραγούδι προϋποθέτει στίχο. Λόγια δηλαδή που τραγουδιούνται. Άρα και …..φωνή!!! Το instrumental δηλαδή, ΔΕΝ είναι τραγούδι, και άρα δεν μπορείς καθόλου να το πεις …….όφωνο!!!



    # Κανενα σχολιο!!



    2.2.... Οι Αμερικανοι ειναι ιρλανδοβρετανοι αποικοι??

    .....Δηλαδη οι Ισπανοι, Πορτογαλοι, Ελληνες, κινεζοι, Εβραιοι, Σκωτζεζοι, που ηταν απο τους πρωτους που πατησαν το ποδι τους στην "γη της επαγγελιας" κατα εκαντονταδες χιλιαδες, ειναι μεταναστες εκει??





    Οι Αμερικάνοι είναι άποικοι ……..γενικώς!!!!



    Σύμφωνα με την απογραφή του 2000, οι “Αμερικάνοι” είναι 300.000.000 (παρά κάτι) και αυτά τα εκατομμύρια τα αποτελούν οι εξής πληθυσμοί:

    Το 1/3 του πληθυσμού, 100 εκατομμύρια δηλαδή, είναι Άγγλοι, Ιρλανδοί, Σκωτσέζοι και Ουαλλοί:

    Και συνεχίζω….

    120 εκατομμύρια είναι Γερμανοί, Ιταλοί, Γάλλοι, Σκανδιναυοί, Εβραίοι, Ινδιάνοι: 4.500.000, Ολλανδοί, Ρώσοι, Ούγγροι, Τσέχοι, Έλληνες, Ουκρανοί, Αυστριακοί, Φινλανδοί, Πολωνοί, Λιθουανοί, Αρμένιοι, Κροάτες, Ρουμάνοι, Βέλγοι, Αλβανοί, Ισπανοί, Λετονοί, Βάσκοι, Βούλγαροι, Λουξεμβούργιοι, Ισλανδοί, Εσθονοί, Πορτογάλοι, Βραζιλιάνοι και Τούρκοι.

    60 εκατομμύρια είναι Αφροαμερικάνοι και 5 εκατομμύρια είναι Ινδιάνοι. Το υπόλοιπο, σου το χαρίζω. Είναι οι –ο θεός να τους κάνει δηλαδή- Αμερικάνοι (τα στοιχεία είναι από την Wikipedia).



    # Επομενως αφου οι Αγγλοι ειναι μονο ενα ποσοστο απο τα 100 εκατομμυρια που αναφερεις και αντιπροσωπευουν ενα ακομα μικροτερο ποσοστο του συνολικου πληθυσμου γιατι μονο οι Αγγλοι εχουν το "δικαιωμα" να μιλανε για Αγγλικο ροκ, ενω ολοι οι υπολοιποι λαοι που πηγαν την ιδια εποχη στην Αμερικη, δεν εχουν αυτο το δικαιωμα??

    Ποια στοιχεια της αγγλικης παραδοσιακης μουσικης εχεις ανακαλυψει εσυ στο ροκ ?? Εγω τουλαχιστον μπορω να πω οτι ενα κοινο που εχει η blues με την ελληνικη μουσικη ειναι τα "μορια" (νοτες δηλαδη αναμεσα στα ημιτονια) , "μορια" θα συναντησεις μονο στην αραβικη, την ελληνικη και την spiritual μουσικη.



    3......Μονο οι ιρλανδοβρετανοι μπορουν να χαρακτηριστουν "Ντοπιοι Αμερικανοι πολιτες" ??





    Οι "Ντοπιοι Αμερικανοι πολιτες" είναι οι Ινδιάνοι (American Indians, Indians, Amerindians, Amerinds)



    # Συμφωνω απολυτα, ομως πατωντας πανω σε αυτο γεγονος μπορεις να οδηγηθεις σε λαθος συμπερασματα οπως για παραδειγμα : Οι ντοπιοι κατοικοι της Ελλαδας ηταν οι Πελασγοι, επομενως εμεις οι Ελληνες δεν ειμαστε Ελληνες αλλα Ινδοευρωπαιοι που αποκοισαμε στην Ελλαδα!!



    4. ....Οι Ιρλανδοι ειναι Αγγλοι??





    Έγραψα κάπου ότι οι Ιρλανδοί είναι Άγγλοι;



    # Το εννοεις οταν λες οτι οι Αμερικανοι ειναι "ιρλανδοβρεττανικοι αποικοι" και οι Αγγλοι ειναι οι μονοι που εχουν το δικαιωμα να μιλανε (περα απο τους αμερικανους) για ...ικο κι οχι για ..οφωνο ροκ.



    5.3. Ενταξει, οι Αμερικανοι ειναι κακοι ανθρωποι που ειχαν σκλαβους μεχρι το 1860 .....Οι Αγγλοι που εσφαζαν τους Ινδους καθημερινα ειναι καλυτεροι ?? .....Που πουλησαν την Σμυρνη , την Θρακη και την Κυπρο στους Τουρκους (Δεν το λεω ρατσιστικα, οσοι κανατε ιστορια στο σχολειο ή εστω διαβασατε καποια εγκυκλοπαιδεια καταλαβενετε τι εννοω) ???? Φτανει ενας Ντικενς κι ενας Ιουλιος Βερν για να σβηστουν αυτα τα εγκληματα ??





    Κατ’ αρχήν δεν έγραψα πουθενά, ούτε και τους ονόμασα κακούς. Η δουλεία όμως ήταν καθεστώς και αναφέρομαι σ’ αυτήν, σαν αιτία για τη γέννηση των blues και των spirituals. Τι σχέση έχει η μουσική με όλα αυτά που αναφέρεις; Γιατί το μπερδεύεις; Αυτά, στο forum της πολιτικής. Εδώ δεν ενδιαφέρουν.



    # Δεν τα μπερδευω εγω πρωτος...Παραθετω τα δικα σου λογια απο το αρθρο :



    "Σκεφτείτε ότι ο ευρωπαϊκός πολιτισμός είχε επιτύχει από τα μέσα του 1800 την εμφάνιση της τέχνης των ιμπρεσιονιστών, τα μεγάλα μυθιστορήματα των Hugo, Flaubert, Tolstoy, & Dickens, τον διανοητικό διαφωτισμό του Καρτεσίου και το επαναστατικό καταστατικό του Marx, τη στιγμή που οι Αμερικανοί ξυλοφόρτωναν ακόμα τους ανθρώπους αυτούς, τους υποχρέωναν στη θλιβερή δουλεία, και τους μεταχειριζόντουσαν “νόμιμα” σαν προσωπική ιδιοκτησία. "



    6.4. Επιπλεον , αν οι Αμερικανοι ηταν "Ιρλανδοβρεττανοι" , ο "πολεμος της ανεξαρτησιας" τι ηταν ?? Εμφυλιος ??





    Μόνος σου απαντάς σε αυτό. Ο πόλεμος της ανεξαρτησίας ήταν πόλεμος για απεξάρτηση από τους Άγγλους που είχαν εκεί δικαιώματα.

    (Για ποιο λόγο λες εσύ να είχαν δικαιώματα;)



    Μάθε λοιπόν ότι το 1637, οι Άγγλοι της Νέας Αγγλίας (έτσι ονομάζονταν τότε η …..Αμερική –τουλάχιστον η ανατολική ακτή-) έκαναν στο Connecticut, τον πρώτο πόλεμο εναντίον των Ινδιάνων. (Carruth, Gorton. "The Encyclopedia of American Facts and Dates". 10th Ed. New York: Harper Collins Publishers, (C) 1997)



    Η επανάσταση κατά των Άγγλων έγινε στα χρόνια (1775-1783). Η διαδικασία για να ανακηρυχθεί η Αμερική αυτόνομο και ανεξάρτητο κράτος κράτησε από το 1784 έως και το1815. (Carpenter, Allen and Provorse, Carl. "The World Almanac Of The U.S.A." World Almanac Books, New Jersey. (C) 1996).



    Ο εμφύλιος πόλεμος έγινε αργότερα (1861-1865)



    # Δεν αναφερομαι στον Εμφυλιο πολεμο που εγινε μεταξυ Βορειων και Νοτιων Αμερικανων κι ειχε ως αφορμη την δουλεία ( Ειδες που και οι λευκοι αμερικανοι πολεμησαν για τα δικαιωματα των μαυρων Αμερικανων?) . Αναφερομαι στο προηγουμενο πολεμο , τον λεγομενο "πολεμο της ανεξαρτησιας" μεταξυ Αγγλων κι Αμερικανων , στον οποιο οι Γαλλοι συμαχησαν με τους Αμερικανους και το τελος του πολεμου οδηγησε στην περιφημη διακυρηξη της ανεξαρτησιας.

    Και στο ρωτησα γιατι αυτο που τωρα χαρακτηριζεις "επανασταση κατα των Αγγλων" θα μπορουσε να χαρακτηριστει Εμφυλιος συμφωνα με τα γραφομενα σου (Αφου οι Αμερικανοι ειναι ιρλανδοβρεττανοι αποικοι)!!



    7. Θα πρέπει να μου εξηγήσεις εσύ πρώτα πώς αντιλαμβάνεσαι τη λέξη “κουλτούρα”, για να καταλάβω τι εννοείς



    # Παραθετω παλι δικα σου λογια :



    "Κουλτούρα, σημαίνει την καλλιέργεια του πνεύματος, την παιδεία αλλά και το σύνολο της πνευματικής παράδοσης και δημιουργίας ενός κοινωνικού συνόλου (ως συνώνυμο της λέξης πολιτισμός)."



    Κι προχωρω λιγο περισσοτερο .....Ενταξει ολοι οι Ελληνες διαθετουμε ελληνικη κουλτουρα, παρολα αυτα ομως η κουλτουρα αυτη εχει διαφορες παραλαγες κατα τοπους και περιοχες. Κι αυτο γιατι ειμαστε μικροτερες κοινωνικες ομαδες ατομων ενος ευρυτερου κοινωνικου συνολου. Ειμαστε αν θελεις υποσυνολα ενος συνολου το οποιο με την σειρα του ειναι υποσυνολο ενος μεγαλυτερου κ.ο.κ.

    ...Με την ιδια λογικη λοιπον η ροκ κουλτουρα του καθε λαου εχει καποια κοινα στοιχεια γενικοτερα αλλα διαφερει απο χωρα σε χωρα κι απο εθνος σε εθνος. ΓΙΑ ΑΥΤΟ λοιπον μπορουμε να μιλησουμε για "Αμερικανικη ροκ κουλτουρα" , Αγγλικη ροκ κουλτουρα" , "Ελληνικη ροκ κουλτουρα" κ.λ.π.

    ...Κατα συνεπεια λοιπον ΓΙΑ ΑΥΤΟ μπορουμε να μιλαμε για "Αμερικανικο ροκ" , "Αγγλικο ροκ" , " Ελληνικο ροκ" , κ.λ.π.

    Το ροκ δεν εχει καταγωγη, ουτε γλωσσα....

    Το ροκ δεν ειναι παραδοσιακη μουσικη καμιας χωρας...

    Το ροκ δεν εχει σχεση με "ριζες" καποιας μουσικης....

    Το ροκ σε καθε χωρα διαφερει στο βαθμο που διαφερει και η κουλτουρα της καθε χωρας, το πολιτικο της συστημα, η κοινωνικη της δομη και η μουσικη της παιδεια...

    Το ροκ δεν ειναι μονο μουσικη....Δεν ειναι μονο ιδεολογια....Δεν ειναι μονο σταση ζωης...Δεν ειναι μονο συγκεκριμενη ενδυματολογια...Δεν ειναι μονο επανασταση...

    Το ροκ ομως αν δεν εχει κατι απο τα παραπανω ΔΕΝ ειναι ροκ.....



    8. Θα μπορούσα να δεχτώ τη Jazz σαν Αμερικάνικο πολιτισμό (οτιδήποτε άλλο είναι “εμβολιασμένο”), αλλά κι’ αυτή από μαύρους ξεκίνησε.



    Το παιχνίδι λοιπόν το έκαναν οι Άγγλοι και οι Ιρλανδοί. Από αυτούς πήραν τα ……εμβόλια!!! Και να μην ξεχνάς ένα σπουδαίο εργαλείο που έχουν εκεί. Την Αγγλική γλώσσα η οποία είναι και θεωρείται de facto επίσημη γλώσσα της χώρας (έτσι ακριβώς γράφει το σύνταγμά τους. “de facto”).



    Για την ιστορια παραθετω μερικες απο τις πιο κλασικες κλιμακες που χρησιμοποιουνται στην jazz :



    1. Dorian ( Δωρικη)

    2. Lydian/ Mixolydian (Λυδικη/μιξολυδικη)

    3. lokrian (Λοκρικη)

    4. Aiolian (Αιλολικη ή πιο γνωστη ευρεως σαν "μινορε")

    5. Ionian (Ιωνικη ή πιο γνωστη ευρεως σαν "Ματζορε" )

    6. Frygian/ spanish frygian ( φρυγικη/ Ισπανικη φρυγικη)



    Οπως βλεπεις μονο ιρλανδικες και αγγλικες δεν ειναι οι ονομασιες κι αυτο θεωρειται Defacto σε οποιοδηποτε βιβλιο ανοιξεις που να πραγματευται την jazz μουσικη και σε οποιδηποτε ωδειο κι αν σπουδασεις jazz.



    9. Οσο για το "παιδαριωδες" , ζητω συγνωμη ....Ατυχης επιλογη λεξης λογω της περασμενης ωρας και της κουρασης μου.

    Orfeus Chat
    Μουσικοπαραδεισένιος
    #5878   /   17.10.2006, 16:29
    # Επομενως αφου οι Αγγλοι ειναι μονο ενα ποσοστο απο τα 100 εκατομμυρια που αναφερεις και αντιπροσωπευουν ενα ακομα μικροτερο ποσοστο του συνολικου πληθυσμου γιατι μονο οι Αγγλοι εχουν το "δικαιωμα" να μιλανε για Αγγλικο ροκ, ενω ολοι οι υπολοιποι λαοι που πηγαν την ιδια εποχη στην Αμερικη, δεν εχουν αυτο το δικαιωμα??




    Δεν έγραψα πουθενά ότι δεν έχουν το δικαίωμα. Σ’ εκείνα τα χρόνια όμως, οι Βρετανοί έκαναν το “παιχνίδι”. Οι Βρετανοί είναι που επέβαλλαν την κουλτούρα τους. Οι Βρετανοί (γενικώς) είναι τα 66 εκατομμύρια από τα 100. Τα υπόλοιπα 34 είναι Ιρλανδοί. (όχι Γιάννης, Γιαννάκης δηλαδή)



    Ποια στοιχεια της αγγλικης παραδοσιακης μουσικης εχεις ανακαλυψει εσυ στο ροκ ??




    Βάλε να ακούσεις π.χ. το “Lady Jane” και το “Play with Fire”.

    Ψάξε να βρεις τους Green Pajamas που είναι μάλιστα και ……..Αμερικανοί!!!

    Ε πρέπει να ψάχνεις και λίγο…



    # Συμφωνω απολυτα, ομως πατωντας πανω σε αυτο γεγονος μπορεις να οδηγηθεις σε λαθος συμπερασματα οπως για παραδειγμα: Οι ντοπιοι κατοικοι της Ελλαδας ηταν οι Πελασγοι, επομενως εμεις οι Ελληνες δεν ειμαστε Ελληνες αλλα Ινδοευρωπαιοι που αποκοισαμε στην Ελλαδα!!




    Υπάρχει και αυτή η άποψη, αλλά αυτό ας το δούμε καλύτερα σε κάποιο topic περί καταγωγής των Ελλήνων, όταν θα μιλήσουμε για τις ρίζες του Ελληνικού …..Rock!!!!



    4. ....Οι Ιρλανδοι ειναι Αγγλοι??






    Έγραψα κάπου ότι οι Ιρλανδοί είναι Άγγλοι;



    # Το εννοεις οταν λες οτι οι Αμερικανοι ειναι "ιρλανδοβρεττανικοι αποικοι" και οι Αγγλοι ειναι οι μονοι που εχουν το δικαιωμα να μιλανε (περα απο τους αμερικανους) για ...ικο κι οχι για ..οφωνο ροκ.




    Απάντησα πιο πριν σ’ αυτό. Φαντάζεσαι όμως να είχε –ας πούμε- επιβληθεί η Ουκρανική κουλτούρα και να παίζαμε τώρα όλοι μπαλαλάικες; Αντιλαμβάνεσαι τι θέλω να πω μ’ αυτό;



    5.3. Ενταξει, οι Αμερικανοι ειναι κακοι ανθρωποι που ειχαν σκλαβους μεχρι το 1860 .....Οι Αγγλοι που εσφαζαν τους Ινδους καθημερινα ειναι καλυτεροι ?? .....Που πουλησαν την Σμυρνη , την Θρακη και την Κυπρο στους Τουρκους (Δεν το λεω ρατσιστικα, οσοι κανατε ιστορια στο σχολειο ή εστω διαβασατε καποια εγκυκλοπαιδεια καταλαβενετε τι εννοω) ????




    Έχω απαντήσει σ’ αυτό και η απάντησή μου ισχύει.



    # Δεν αναφερομαι στον Εμφυλιο πολεμο που εγινε μεταξυ Βορειων και Νοτιων Αμερικανων κι ειχε ως αφορμη την δουλεία (Ειδες που και οι λευκοι αμερικανοι πολεμησαν για τα δικαιωματα των μαυρων Αμερικανων?)




    Ναι είδα!!! Το έχω γράψει μάλιστα!!!



    Αναφερομαι στο προηγουμενο πολεμο , τον λεγομενο "πολεμο της ανεξαρτησιας" μεταξυ Αγγλων κι Αμερικανων , στον οποιο οι Γαλλοι συμαχησαν με τους Αμερικανους και το τελος του πολεμου οδηγησε στην περιφημη διακυρηξη της ανεξαρτησιας.

    Και στο ρωτησα γιατι αυτο που τωρα χαρακτηριζεις "επανασταση κατα των Αγγλων" θα μπορουσε να χαρακτηριστει Εμφυλιος συμφωνα με τα γραφομενα σου (Αφου οι Αμερικανοι ειναι ιρλανδοβρεττανοι αποικοι)!!




    Οι Γάλλοι, οι Ιρλανδοί και οι Βρετανοί αποίκησαν τις βορειοανατολικές ακτές και έφτασαν μέχρι τον Καναδά. Οι Βρετανο/Ιρλανδοί, είχαν 13 αποικίες. Όταν έχεις μία αποικία είναι επόμενο να μεταφέρεις εκεί την κουλτούρα σου. (Ο Van Morrison όποτε αναφέρεται στην Νέα Υόρκη, λέει πως είναι η μεγαλύτερη Ιρλανδική πόλη του κόσμου.) Κάποια στιγμή όμως μέσα στα χρόνια, από γενιά σε γενιά, δημιουργήθηκε η ανάγκη να οργανωθούν οι κάτοικοι εκεί σε ένα κράτος απεξαρτημένοι από τους Βρετανούς. Όσο πιο απλά το είπα…



    Και όσο γι’ αυτό που ρωτάς:



    .....Δηλαδη οι Ισπανοι, Πορτογαλοι, Ελληνες, κινεζοι, Εβραιοι, Σκωτζεζοι, που ηταν απο τους πρωτους που πατησαν το ποδι τους στην "γη της επαγγελιας" κατα εκαντονταδες χιλιαδες, ειναι μεταναστες εκει??




    Ψάξε και βρες τη διαφορά που έχει ο άποικος από τον μετανάστη και θα απαντήσεις μόνος σου.



    Ενταξει ολοι οι Ελληνες διαθετουμε ελληνικη κουλτουρα, παρολα αυτα ομως η κουλτουρα αυτη εχει διαφορες παραλαγες κατα τοπους και περιοχες. Κι αυτο γιατι ειμαστε μικροτερες κοινωνικες ομαδες ατομων ενος ευρυτερου κοινωνικου συνολου. Ειμαστε αν θελεις υποσυνολα ενος συνολου το οποιο με την σειρα του ειναι υποσυνολο ενος μεγαλυτερου κ.ο.κ.

    ...Με την ιδια λογικη λοιπον η ροκ κουλτουρα του καθε λαου εχει καποια κοινα στοιχεια γενικοτερα αλλα διαφερει απο χωρα σε χωρα κι απο εθνος σε εθνος. ΓΙΑ ΑΥΤΟ λοιπον μπορουμε να μιλησουμε για "Αμερικανικη ροκ κουλτουρα" , Αγγλικη ροκ κουλτουρα" , "Ελληνικη ροκ κουλτουρα" κ.λ.π.




    Σε τι διαφέρει δηλαδή η “Ελληνικη ροκ κουλτουρα” από την “Αμερικανικη ροκ κουλτουρα”; Μπορείς να μου το εξηγήσεις; Ο ένας τρώει ελιές με φέτα και ο άλλος τρώει χοτ-ντογκς; :-))))



    ...Κατα συνεπεια λοιπον ΓΙΑ ΑΥΤΟ μπορουμε να μιλαμε για "Αμερικανικο ροκ" , "Αγγλικο ροκ" , " Ελληνικο ροκ" , κ.λ.π.




    Έχω καταθέσει την άποψή μου και ήμουν σαφής σ’ αυτό.



    Το ροκ δεν εχει καταγωγη, ουτε γλωσσα....

    Το ροκ δεν ειναι παραδοσιακη μουσικη καμιας χωρας...

    Το ροκ δεν εχει σχεση με "ριζες" καποιας μουσικης....




    Όχι… τίποτα δεν έχει!!! Έτσι φύτρωσε μια μέρα ξαφνικά!!!



    Για την ιστορια παραθετω μερικες απο τις πιο κλασικες κλιμακες που χρησιμοποιουνται στην jazz :



    1. Dorian ( Δωρικη)

    2. Lydian/ Mixolydian (Λυδικη/μιξολυδικη)

    3. lokrian (Λοκρικη)

    4. Aiolian (Αιλολικη ή πιο γνωστη ευρεως σαν "μινορε")

    5. Ionian (Ιωνικη ή πιο γνωστη ευρεως σαν "Ματζορε" )

    6. Frygian/ spanish frygian ( φρυγικη/ Ισπανικη φρυγικη)



    Οπως βλεπεις μονο ιρλανδικες και αγγλικες δεν ειναι οι ονομασιες κι αυτο θεωρειται Defacto σε οποιοδηποτε βιβλιο ανοιξεις που να πραγματευται την jazz μουσικη και σε οποιδηποτε ωδειο κι αν σπουδασεις jazz.




    Άσχετο το παράδειγμα σου. Δεν είπα τίποτα εγώ για κλίμακες της jazz και τις ονομασίες αυτές τις γνωρίζω. Εγώ μίλησα για την επίσημη γλώσσα της χώρας, που βάσει του συντάγματος είναι de facto η Αγγλική.






    chorrer Chat
    Συγχορδία Ματζόρε
    #5880   /   17.10.2006, 17:06
    Θα μου επιτρεψεις να απαντησω καποια αλλη στιγμη γιατι πρεπει να φυγω :)




    Orfeus Chat
    Μουσικοπαραδεισένιος
    #5882   /   17.10.2006, 17:27
    Καλή συνέχεια... :-)

    movflower Chat
    MusicHeaven Guru
    #5883   /   17.10.2006, 18:47   /   Αναφορά
    οκ, τώρα θα σας σπάσω το ντουέτο αλλά δεν πειράζει! :Ρ



    Orfeus, τα άρθρα σου είναι πάντα καλά μελετημένα και καλογραμμένα. Για αυτό και είμαι πάντα μια από τους πολλούς που αρέσκονται στην ανάγνωση τους.

    Το σημερινό σου άρθρο μου κέντρισε το ενδιαφέρον αν και σε μερικά σημεία έπιασα τον εαυτό μου να κουνά αντιφατικά το κέφάλι με αυτά που διάβαζε. Όμως είμαι ακόμα ένα νεογνό στη μουσική σε σχέση με κάποιον σαν εσένα, οπόταν σέβομαι τη δική σου άποψη και φυσικά συνεχίζω τη δική μου μελέτη.

    Το μόνο που θέλω να αναφέρω είναι το θέμα του αν το ροκ που παράγεται στην Ελλάδα είναι ελληνόφωνο ή ελληνικό. εσύ επιμένεις ότι πρόκειται για ελληνόφωνο. Αυτό όμως είναι ορθό αν η μουσική δομή των τραγουδιών είναι καθαρά δυτική (Αμερικανικοαγγλική) και απλά οι στίχοι γραμμένοι στην ελληνική.

    όμως είναι δυνατόν ένας έλληνας συνθέτης ή τραγουδοποιός να γράφει εντελώς ανεπηρέαστος από την δική του κουλτούρα; ούτε συνειδητά δεν μπορούμε να φράξουμε μακριά από τον εγκέφαλο ή την ψυχή μας, τα βιώματα και τα ακούσματα που κουβαλάμε μέσα μας είτε από την μέρα που γεννηθήκαμε είτε αυτά που βρίσκονται στα γονίδια μας δεκαετίες τώρα.

    Δεν έχει το ροκ made in Greece δική του ρίζα; δεν επηρεάζεται από το ρεμπέτικο και την ελληνική παραδοσιακή μουσική, όπως ακριβώς πρωτοεπηρεάστηκε το ροκ από τα μπλουζ;

    τελοσπάντων, το σημείο συστήνει περισσότερη φωτιά, αλλά όχι για εδώ.



    Πάντως για άλλη μια φορά συγχαρητήρια για το κείμενο σου!!!!
    Orfeus Chat
    Μουσικοπαραδεισένιος
    #5884   /   17.10.2006, 19:56
    Στη διαδρομή όλα γίνονται.

    Όταν όμως μιλάω για Ελληνόφωνο Rock, αναφέρομαι πάντοτε στη δυτική δομή των τραγουδιών και όταν λέω ότι το rock είναι προϊόν δυτικής κουλτούρας και δεν είναι κουλτούρα του Έλληνα ή του Κινέζου, αναφέρομαι πάντοτε στην εποχή και στις συνθήκες της γέννησής του. Αναφέρομαι στη δεκαετία του 50 που η μουσική αυτή γεννήθηκε!!! Πιο πριν δεν υπήρχε!!!



    Δεν το βλέπω πουθενά στην Ελληνική κουλτούρα και ιστορία. Πού είναι;

    Στον Μαραθώνα; Στις Θερμοπύλες; Στον Παρθενώνα; Στη Βαβυλώνα; Στην Αλεξάνδρεια; Στην Αλαμάνα; Στα Δερβενάκια; Στο Χάνι της Γραβιάς; Στην Πίνδο; Πού;



    Τώρα... το να μπερδευτεί με το ρεμπέτικο, ή το παραδοσιακό, ας μπερδευτεί.

    Αλλά θα μπερδευτεί όντας έτοιμο, φτιαγμένο, μεγαλωμένο, ποτισμένο και ταϊσμένο δυτικά!!! Δεν θα είναι το "μωρό" που θα ακουμπήσει στο blues. Κατάλαβες τι θέλω να πω; Δεν θα είναι το υβρίδιο που ήταν τότε. Εδώ τώρα θα έχουμε δύο είδη μουσικής “μεγαλωμένα” και “ώριμα”.



    Ωστόσο, οι συντήξεις έχουν πάντοτε μεγάλο ενδιαφέρον και χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι καταθέσεις του Νίκου Παπάζογλου στο "Χαράτσι" και στο "Μέσω Νεφών".



    Σ' ευχαριστώ... :-)




    iris-the-black Chat
    Συγχορδία Ματζόρε
    #5885   /   17.10.2006, 21:41   /   Αναφορά
    Πολύ καλό άρθρο, ευθύ, ολοκληρωμένο και περιεκτικότατο...Τα καλά λόγια γείτονα στα 'παν οι προηγούμενοι, εγώ δεν θα μακρυγορήσω..
    Astron Chat
    MusicHeaven Guru
    #5887   /   18.10.2006, 03:18   /   Αναφορά
    Ορφέα πάρα πολύ ωραίο το άρθρο σου. Μπορώ να πω ότι πλούτισα αρκετά τις γνώσεις μου για το ροκ. Αγαπημένο μου βέβαια είναι το ...4ο κεφάλαιο ;)

    Κακώς ενοχλούνται μερικοί απ' τον χαρακτηρισμό "ελληνόφωνο ροκ". Δεν είναι κάτι υποτιμητικό.

    Ας πάρουμε για παράδειγμα το καταπληκτικό τραγούδι των Κατσιμιχαίων "Η μοναξιά του σχοινοβάτη". Είναι ένα τραγούδι που θα το χαρακτηρίζαμε μάλλον μπλουζ-ροκ (Ορφέα βοήθησέ με λίγο στην κατηγοριοποίησή του) ενώ έχει όμως ελληνικό στίχο. Στην μουσική και στο ύφος δεν υπάρχει κάτι το ελληνικό, άρα δεν μπορώ να το ορίσω ως ελληνικό μουσικό είδος αλλά ο στίχος είναι καθαρά ελληνικός. Προσωπικά προτιμώ ένα τέτοιο συνδυασμό ξένης μουσικής και ελληνικού στίχου παρά κάτι υβρίδια ροκ-λαϊκο-ποπ-παραδοσιακά... Ή κάτι κομμάτια του "ελληνικού ροκ" που είναι ίσα ίσα για να βαράς πάνω κάτω το κεφάλι σου όταν είσαι γυμνασιόπαιδο ή ....όταν μαστουρώνεις.

    Αν αξίζει κάτι να ελληνοποιηθεί απ' το Ροκ είναι το ίδιο το κίνημα. Οι κοινωνικές επαναστάσεις αυτές που περιγράφει κι ο Ορφέας παραπάνω δεν ξέρω κατά πόσο έγιναν στην Ελλάδα και καλό θα ήταν μαζί με το μουσικό είδος να εισάγουμε και την ιδέα του ροκ ως προοδευτική αντιμετώπιση των πραγμάτων και ευαισθητοποίηση των μαζών.



    Πραγματικά χαίρομαι όποτε διαβάζω τα κείμενα του Ορφέα για την Ροκ μουσική, γιατί βρίσκω το πραγματικό Ροκ, το ροκ που ήταν κίνημα, μουσικό είδος και τρόπος ζωής. Και το λέω αυτό επειδή σήμερα εύκολα απαντά κανείς "ακούω ροκ" αλλά λίγες φορές αυτό αντιστοιχεί στην πραγματική έννοια του ροκ. Όπως και να το κάνουμε,συχνά συναντώ την αντίληψη ότι αν βαρέσεις ντραμς και χώσεις λίγες ηλεκτρικές κιθάρες κάνεις αυτομάτως Ροκ μουσική. Και κάπου εκεί αρχίζει και μπλέκεται το πράγμα. Ευτυχώς ο Ορφέας το ξεμπλέκει!

    Ορφέα σ' ευχαριστούμε και πάλι :)



    Υ.Γ. Πάντα ανατριχιαστική η ανάλυση του Willie Mctell (στο σχόλιό σου). Πραγματικό αριστούργημα, μακάρι με κάποιο τρόπο να γινόταν πιο γνωστό.
    vasilis23 Chat
    Σολίστ
    #5891   /   18.10.2006, 15:44   /   Αναφορά
    Οπως παντα!!!!Να μας μαθαινεις πραγματα!!!!το αρθρο δεν εχει και σχολιασμο για τελειο...!!!Keep writting man!!
    pastella Chat
    MusicHeaven Guru
    #5893   /   18.10.2006, 16:36   /   Αναφορά
    Εξαιρετικη η δημοσιευση σου Γιωργο!



    Την διαβασα ηδη 2 φορες, αν και ιδιαιτερα κουρασμενη την πρωτη φορα, δεν μπορουσα να διακοψω την αναγνωση στη μεση.



    Δεν μπορω να σου επιβαλλω ερωτηματα ΤΩΡΑ, γιατι δεν εχω κανει η ιδια την ερευνα που εχεις κανει εσυ, παντως χαιρομαι παντα οταν διαβαζω ενα αρθρο σου στο ΜΗ! ΚΑι αυτο ειναι σιγουρα απο τα πιο εξαιρετικα, παρολο τον ογκο των πληροφοριων!



    Απλα...ευχαριστουμε!
    vouliakis Chat
    Βετεράνος
    #5894   /   18.10.2006, 16:46   /   Αναφορά
    Μνημειώδες άρθρο, Ορφέα. Εύγε!



    ::beer::



    faltsoo Chat
    Φθασμένος
    #5895   /   18.10.2006, 17:55
    ΕΥΓΕ...

    Nα και μια αναφορα στο ΡΟΚ και την καταγωγη του, που ομολογουμενως δεν την ειχαμε σκεφτει και δεν την ειχαμε δει και καπου αλλου.

    Η ακολουθια που γνωριζα και παντα υποστηριζα ηταν spiritual , blues , rythm n' blues, rock n' roll ,rock e.t.c. αλλα ολα αυτα παντα σε σχεση με τις μουσικες επιροες που υπηρχαν σε καθε σταδιο , και διαμορφωναν το επομενο.

    η κοινωνικοπολιτικη σου αναλυση ηταν κατι δυνατο .



    τελος θα παρακαλουσα αυτη η συζητηση περι ελληνικου ροκ να μεταφερθει εκει που ξεκινησε , γιατι εδω απλως χαλαει την ολη προσπαθεια.




    Orfeus Chat
    Μουσικοπαραδεισένιος
    #5896   /   18.10.2006, 18:37   /   Αναφορά
    Σας ευχαριστώ όλους...



    :-)
    gate Chat
    MusicHeaven Guru
    #5897   /   18.10.2006, 23:03   /   Αναφορά
    Με τέτοια άρθρα και ...ο άσχετος γίνεται σχετικός... Σ' ευχαριστώ γι' αυτό Ορφεάκο μου.. :)
    semplice Chat
    Σολίστ
    #5898   /   18.10.2006, 23:16
    Αρεσε το άρθρο και στο "bad boy";-)

    Orfeus Chat
    Μουσικοπαραδεισένιος
    #5902   /   19.10.2006, 01:32
    Σ' ευχαριστώ Νεκταρία...

    Να 'σαι καλά...



    :-)

    megaloserwtikos Chat
    Φθασμένος
    #5931   /   20.10.2006, 02:54   /   Αναφορά
    Πολύ καλό και απλά γραμμένο για εμένα ας πούμε που έχω άγνοια, κατατοπιστικότατο.

    Είναι σίγουρο ότι θα διαβάζω όσο μπορώ κάθε μέρα μέχρι να το τελειώσω...

    Ορφέα πολλά μπράβο!
    groovergr Chat
    Βασική Νότα
    #5939   /   20.10.2006, 21:22
    Επιβεβαίωσα πράματα που ήξερα και έμαθα πράματα που δέν ήξερα... Μπράβο Ορφέα

    rockatzou Chat
    Περαστική Νότα
    #5956   /   21.10.2006, 15:19
    POLI KALO!!!! Telika ena katalava den iparxei etimologia ths erwthsh ti einai rock?

    Orfeus Chat
    Μουσικοπαραδεισένιος
    #5957   /   21.10.2006, 16:00
    Ετυμολογία;

    Γράφω στην αρχή τον ορισμό!!



    :-)

    NORTHWIND Chat
    Βασική Νότα
    #5976   /   23.10.2006, 11:24   /   Αναφορά
    Για αλλη μια φορα διαβασα ενα πολυ καλο αρθρο σου....

    Ευχομαι να εχεις ... κεφια και διαβασουμε κιαλλα!



    “People try to put us d-d-down

    (Talkin' 'bout my generation)

    Just because we g-g-get around

    (Talkin' 'bout my generation”)



    Orfeus Chat
    Μουσικοπαραδεισένιος
    #5977   /   23.10.2006, 13:54
    Εύχομαι ...κι εγώ!!!!



    Να 'σαι καλά... :-

    rompa Chat
    Βετεράνος
    #6102   /   06.11.2006, 08:17   /   Αναφορά
    Ευχαριστούμε πολύ για το κείμενο! Πάει κατευθείαν για εκτύπωση....
    Paloukeze Chat
    Συγχορδία Ματζόρε
    #8056   /   20.04.2007, 22:30   /   Αναφορά
    Ορφέα είσαι μεγάλη πένα (μεγάλο πληκτρολόγιο για ν' ακριβολογούμε), μα την αλήθεια. Μπράβο!
    Billy1993Boy Chat
    Συγχορδία Μινόρε
    #8058   /   21.04.2007, 01:54   /   Αναφορά
    Καταπληκτικό άρθρο,γεμάτο με όσα χρειάζεται κάποιος για να μάθει τι είναι rock!Πολλή καλή δουλειά Orfeus!
    mike-railse Chat
    Συγχορδία Μινόρε
    #9175   /   26.08.2007, 00:05   /   Αναφορά
    vasika file KANEIS den mporei na eksigisei ti einai ROCK......





    alla tha prospathisw na anaferw se mia dimosieusi tin ennoia tou rock...

    pou oute kai ayto tha einai kati teleiws safes!!
    Orfeus Chat
    Μουσικοπαραδεισένιος
    #9184   /   26.08.2007, 16:02   /   Αναφορά
    Φίλε Θέμη...

    Ούτε κι εγώ κάνω το δάσκαλο! Σου παραθέτω ένα μέρος από την εισαγωγή μου, που μάλλον δεν τη διάβασες!



    Κι αν κάποιος εμφανιστεί ως παντογνώστης για να σας απαντήσει, μη τον πιστέψετε και προ παντός, μη νομίσετε -ούτε για μια στιγμή- ότι ήρθα τώρα εγώ με αυτό το άρθρο για να σας απαντήσω, γιατί ούτε κι εγώ μπορώ να απαντήσω στο ερώτημα. Δεν είναι τόσο απλό να εξηγήσεις “Τι είναι Rock”. Μία παρουσίαση της ιστορίας και των πρωταγωνιστών της μουσικής αυτής σκηνής θέλω – επιτέλους - να κάνω. Το έχω υποσχεθεί άλλωστε εδώ και πολύ καιρό. Καλή ανάγνωση...




    mdx Chat
    Περαστική Νότα
    #24599   /   05.05.2012, 20:14   /   Αναφορά

    Μία κουβέντα περί rock απόλυτα περιεκτική και σωστή.....και ίσως η πραγματική αξία αυτής της μουσικής....



    "Και να λοιπόν το πρώτο πράγμα που το Rock ‘n’ Rollδιδάσκει στο Αμερικανικό έδαφος: Συνύπαρξη Λαών. "




    Όλα τα άλλα περί Ελληνικού ή Ελλληνόφωνου Ροκ....πιστεύω είναι δευτερεύοντα....


    Άλλα ας μου επιτραπεί να πώ και εγώ την άποψη μου....


    Το ροκ είναι η βάση.....Το Ελληνικό ροκ είναι η εξέλιξη στην γεωγραφική έκταση της Ελλάδας!


    Δεν είναι Ροκ πια......είναι Ελληνικό Ροκ.....κάτι περίπου διαφορετικό και κάτι περίπου ίδιο...




    Το Θέμα με την αμερικάνικη ανεξαρτησία.....οκ.....είναι δυνατόν να υπάρχουν τέτοια θέματα...?????Οι Βρετανοί άποικοι θέλησαν να αποκτήσουν την ανεξαρτησία τους από την μητροπολιτική Βρετανία.....το Βασίλειο της Βρετανείας ( Άγγλοι,Ιρλανδοί,Σκωτσέζοι,Ουαλοί )







    Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις