ελληνική μουσική
514 online   ·  204.195 μέλη

Είναι η ζωή σας όπως την ονειρευτήκατε;

musicathy
Σολίστ
Chat
30.08.2008, 12:10

OXI


#21   
deathminor88
Φθασμένος
Chat
30.08.2008, 15:18

Παράθεση:

Το μέλος noizreduction στις 29-06-2008 στις 00:12 έγραψε...

Μεχρι τα 18 ονειρευεσαι. Απο 18 εως 20 μαθαινεις να αποδεχεσαι. Απο τα 20 μεχρι τα 24 μαθαινεις να επιβαλλεσαι ( στη ζωη ). Απο τα 24 εως τα 30 προσπαθεις να πετυχεις το ονειρο των 18 χρονων που ωριμασε. Απο τα 30 μεχρι τα 60 επιβιωνεις. Απο τα 60 και μετα ελπιζεις..

 



 

διαφωνώ εντελώς..


#22   
iris-the-black
Συγχορδία Ματζόρε
Chat
30.08.2008, 15:35

Διάβασα πολύ ενδιαφέρουσες απαντήσεις ως τώρα. Μπορώ να πω ότι λίγο ή πολύ συμφωνώ με όλες, παρόλο που με προβληματίζει έως και με τρομάζει η απαισιοδοξία μερικών, ειδικά των νεότερων. Επειδή ανήκω κι εγώ σε αυτούς πιστεύω ότι και σε αυτό το θέμα κυρίαρχο ρόλο παίζει το μέτρο. Δηλαδή, ούτε να είναι κανείς ονειροπόλος και φαντασιόπληκτος, ούτε όμως μίζερος και απαισιόδοξος. Απόψεις του τύπου " Μετά τα 18 παύεις να ονειρεύεσαι" ή "Δεν έχει νόημα να ονειρεύεσαι" τις θεωρώ πεζές και ανεδαφικές΄και αυτό χωρίς να θέλω να προσβάλω κανέναν. Τα όνειρα που μπλέκονται με τις επιθυμίες και είναι υλοποιήσημα με κάποιο τίμημα ή κόπο είναι κατά τη γνώμη μου τα πιο "υγειή" όνειρα, τα οποία δεν γνωρίζουν όρια ηλικιακά. Και το "θέλω να πάω στο φεγγάρι" καλό είναι, για ρομαντικές βραδιές στο μπαλκόνι...!Wink

Αυτά από μια 16χρονη :)


#23   
BAGRATION
Σολίστ
Chat
30.08.2008, 17:01

Παράθεση:

Το μέλος freddieKrueger στις 11-07-2008 στις 00:47 έγραψε...

Τωρα καταλαβαινω ποσο πιτσιρικας ειμαι...Τωρα που τελειωσα τη σχολη μου και πρεπει να φυγω για εξωτερικο,ωστε να προλαβω το χασιμο χρονου που ειχα για να παρω το πτυχιο μου...Δεν εχω επιβληθει σε καμμια ζωη οπως λεει και ο noizereduction...δεν εχω καμμια διαφορα σε σχεση με τοτε που ημουν 18 χρονων...Και τωρα με το χαρτζηλικι μου πηγαινω για καφε και τοτε το ιδιο...Δεν εχω δουλεψει ποτε στη ζωη μου να δω πως ειναι να βγαζεις τα προς το ζην...Ειμαι ενας πιτσιρικας 27 ετων γαμω την τρελα μου...Αλλοι κανουν οικογενειες στην ηλικια μου κι εγω ειμαι ακομη με το playstation στο χερι....Και η ζωη με τρομαζει παρα πολυ...Τι θα κανω εκει εξω που θα παω?Πως θα αντιμετωπισω τις ευθυνες του επαγγελματος μου?Ειμαι μια ΚΟΤΑ ,ενας ΕΥΘΥΝΟΦΟΒΟΣ...

Ευτυχως που θα ειναι μαζι μου η κιθαρα μου εκει στην κολαση που παω...αλλοιω ςεχω πολυ λιγες ελπιδες να επιβιωσω...

Αν ειναι η ζωη μου οπως την ονειρευτηκα?Η απαντηση μου βρισκεται στο εργο 'Ρεκβιεμ για ενα ονειρο'...Οσοι το εχουν δει καταλαβαινουν τι εννοω....

 



Μη γίνεσαι τοσο αυστηρός με τον εαυτό σου γιατρέ......

Ασε που η σχολή σου ήταν πανδυσκολη......


-----------------
" Το μαχαίρι θα φτάσει μέχρι το κόκκαλο"

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : BAGRATION στις 30-08-2008 17:02 ]


#24   
linguamortis
Περαστική Νότα
Chat
30.08.2008, 19:51

  Οχι βεβαια και δεν πιστευω πως υπαρχουν και παρα πολλοι σ'αυτη τη χωρα που θα απαντουσαν θετικα πανω σ'αυτο το ερωτημα,ο καθενας για τους δικους του λογους!    Εγω προσωπικα ειμαι απογοητευμενος σαν μουσικος"χομπι"στο θεμα του να μπορεσεις να βρεις μια μπαντα στην οποια και τα υπολοιπα μελη να εχουν την ιδια"τρελα"και ορεξη για δημιουργεια με σενα!Ειναι πολυ δυσκολο να μπορεσεις να αφοσιωθεις ολοκληρωτικα πανω σ'αυτο που γουσταρεις να κανεις λογω του οτι οι καταστασεις στο θεμα επιβιωσης πανε απ'το κακο στο χειροτερο στον εργασιακο και οικονομικο και ο καθενας μας τραβαει το δικο του λουκι αλλα απ'την αλλη παλι πιστευω πως αν πραγματικα θελεις να κανεις κατι τοτε δεν υπαχουν οι δικαιολογιες του στιλ δεν μπορω-δεν εχω χρονο.Αυτα τα λιγα ειχα να πω!Συγγνωμη αν σας κουρασα! 

   

 


#25   
jacamar
Σολίστ
Chat
30.08.2008, 22:01

οπως την ονειρευτηκα χθες μπορει να μην ειναι....γιατι όμως να μην γινει σαν τα όνειρα του αυριο???

στην δικη μου ζωη εγω οριζω αν θα ακολουθει τα ονειρα μου....σιγα σιγα την χτιζω οπως θελω....


#26   
punkster
Σολίστ
Chat
31.08.2008, 08:56

Χμμ.......
Τα πολλα ονειρα κανουν "κακο", γιατι μας αποσπουν απο την πραγματικοτητα και δεν μας δινουν την ευκαιρια να την εκτιμησουμε σωστα.
Ωστοσο, ειναι απολυτα υγιες να εχουμε καποιες επιθυμιες για το μελλον.
Προσωπικα, μολις τωρα η ζωη μου εχει αρχισει να παιρνει την δομη που επιθυμω!
Οποτε ειμαι αρκετα ευχαριστημενη!
{#emotions_dlg.biggrin}


-----------------
"Σε σας μιλω που πια δεν εχετε αυτια, δεν εχετε ουτε ματια, σε σας μιλω που δεν εχετε εγκεφαλο και γινεστε κομματια, τσατιζομαι και θα σας ριξω ολους πιο βαθια μες στο ψυγειο, να κρεμεστε μαζι με τα κρεατικα μες στο παντοπωλειο"

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : punkster στις 31-08-2008 08:56 ]


#27   
Jelevel
Συγχορδία Μινόρε
Chat
03.09.2008, 00:02

Θα απαντήσω στο θέμα εντελώς εγκεφαλικά. Για μένα όνειρο είναι οι πολύ μακρινοί (και ίσως ανεκπλήρωτοι) στόχοι που θέτω . Ναι σίγουρα ονειρεύομαι και προσπαθώ να φτάσω το όνειρο χτίζοντας λιθαράκι , λιθαράκι , εκπληρώνοντας τους πιο κοντινούς μου στόχους . Όμως οι αποφάσεις που παίρνω εστιάζουν στο δρόμο που θα ακολουθήσω έτσι ώστε να φτάσω το όνειρο. Αν δεν εκπληρωθεί ποτέ δεν πειράζει γιατί ζώντας το τώρα θα έχω πάρει μια μικρή γεύση του ονείρου και θα ξέρω ότι προσπάθησα για να το φτάσω.


#28   
iris-the-black
Συγχορδία Ματζόρε
Chat
03.09.2008, 00:10

Σωστός!Εξάλλου αγαπητοί μου, πιστεύω ακράδαντα πως η ζωή είναι κράμμα ονείρων με θραύσματα ευτυχίας και εμπειριών..


#29   
konvoulis
Συγχορδία Ματζόρε
Chat
22.11.2008, 20:28

Νομιζω ναι.


#30   
venceremos
Συγχορδία Ματζόρε
Chat
23.11.2008, 01:58

Οταν ονειρευομαι ζω το ονειρο. Το ζω οντως, συνειδητα, και το απολαμβανω.

Οταν ζω λειτουργω ενστικτωδως χωρις σχεδιο δειλα και στις καλες στιγμες πολυ εντονα.

Διαχωριζω τα ονειρα μου απ την πραγματικοτητα. Τα απολαμβανω ξεροντας οτι δεν ειναι αληθινα αλλα ως σεναρια και υλικο που μπορει να με προετοιμαζει για μελλοντικες καταστασεις.

Το μονο σχεδιο που εχω ειναι να προκαλω την τυχη μου και να εκμεταλλευομαι ολες τις ευκαιριες που μου δινονται για να γνωρισω καινουρια πραγματα και να δινω ερεθισματα στο μυαλο μου. Και φυσικα να κρατω ο,τι με κρατα. Αυτο το θολο και το μη προβλεψιμο στη ζωη μου που μου επιφυλασσει εκπληξεις που καποιες φορες εχουν υπερβει και τα πιο ευφανταστα ονειρα μου και το να μην υπαρχει τιποτα το δεδομενο ειναι ευτυχια για μενα.Δεν ζηταω πολλα απτη ζωη μου, μονο να με προσεχει..

Γι αυτο και για μενα FreddieKrueger εισαι πολυ τυχερος ανθρωπος και ειμαι σιγουρη οτι επειδη ακριβως επιτελους θα φτιαξεις μονος σου τις καταστασεις της ζωης σου θα παρεις πολυ μεγαλη ικανοποιηση απο αυτο και ουτε που φανταζεσαι τωρα ποσο ωραια θα ειναι..!Το αγνωστο παντα φοβιζει αλλα εκ των υστερων οταν κοιτας πισω γελας με τον φοβο σου και ευγνωμονεις τη ζωη που σου χαρισε μια τετοια ευκαιρια!Ειναι μια πορτα που οταν την ανοιγεις αποκαλυπτονται απειροι καινουριοι κοσμοι!Επισης επειδη κι εγω του κλαδου σου ειμαι και με ενδιαφερει το εξωτερικο θα ηθελα οπωσδηποτε να μου πεις εντυπωσεις και εμπειριες, πώς το ψαξες κι εβγαλες τελικα ακρη..Για μενα ειναι δυσκολο να σε δεχτουν, αν το καταφερεις αυτο, τοτε ξεκινα η περιπετεια!


#31   
johnfrusciante
Συγχορδία Μινόρε
Chat
23.11.2008, 03:21

καθε σωστη ερωτηση πρεπει να περιμενει κ τον αναλογο χρονο για να απαντηθει..ετσι αυτη την ερωτηση θα την απαντησω στον ευατο μου μονο οταν φτασει η ωρα που θα κλεισει ο κυκλος μου..αλλα ηθελα να πω πως ειναι λιγες οι φορες που κοιτας εναν υπολογιστη κ μεσα σ αυτο το χαος του διαδικτυου νιωθεις πως ακους κατι λες κ ειναι διπλα σου..λες κ ειναι ενας πραγματικος σου φιλος σου κ αυτο που λεει σε ποναει..διαβασα την καταθεση ψυχης του freddieKrueger κ θα θελα να απαντησω πως..το οτι μας λεγαν απο μικρους "τρεξε,μην τυχον..." μην τυχον κ αργησεις..μην τυχον κ χασεις την χρονια..μη τυχον αργησεις στο μαθημα..μη τυχον δεν μπεις με την πρωτη στο πανεπιστημιο..μην τυχον αργησεις να βγεις απο αυτο..μη τυχον ξεχαστεις σε εναν ερωτα..ολα γινονται αλλα με μετρο.. μην τυχον κ αργησεις να κανεις μεταπτυχιακο..μην τυχον καθυστερησεις..πως θα δικαιολογησουμε αυτο το κενο στις συνεντευξεις.....

προβληματισμοι ανθρωπων που δεν ειχαν ποτε την δυναμη να κυνηγησουν αυτο που πραγματικα ηθελαν κ επειδη δεν αντεχαν να το υποστηριξουν δεχτηκαν να κανουν πραγματα που απλα σταματανε τις μουρμουρες..τουλαχιστον ετσι συνεβη σε μενα..

αυτο που εχω να πω οχι μονο στο παλικαρι που μιλησε πολυ προσωπικα,αλλα για ολους κ φυσικα κ για μενα..μην πνιγεσαι με θελω κ ονειρα αλλων..το να ειμαστε ολοι ιδιοι..δεν εχει κ πολυ νοημα..αλλος παιζει με το παιδι του στα 30 κ αλλος στα 30 μαθαινει γραμματα..ποτε δεν μπορεις να ξερεις ποιος απο τους δυο πετυχε γιατι δεν ξες αν αυτο που καταφεραν ηταν αυτο που ζητουσαν...κ κατι ακομα που οταν το καταφερα να το αποδεχτω εγινα αλλος ανθρωπος...εμαθα να αποδεχομαι την αποτυχια μου..δεν ειναι κακο..δεν θα ειμαι αυτος με τους καλυτερους βαθμους..δε πειραζει..δε θα εχω το γαμαω βιογραφικο..προσπαθησα αλλα οχι μεχρι του σημειο να αρρωστησω..κ τελος...δεν αγχωνομαι για αυτα που μου ζητανε κ δεν εχω..αλλα για αυτα που ζηταει ο ευατος μου κ γω ελεγα φοβαμαι...κ οντως...η κιθαρα σωζει παντα την παρτιδα...Smile


#32   
tago
Φθασμένος
Chat
24.11.2008, 12:54

Πρώτα από όλα για να μπούμε μέσα σε μία τέτοια συζήτηση, πρέπει να θεωρήσουμε τα όνειρα ως δεδομένα. Δεύτερον εκτιμώ πως τα όνειρα δεν σταματούν ποτέ. Πάντα ονειρεύεται κάποιος και όποτε κάτι γίνεται πραγματικότητα προχωρεί παρακάτω προσπαθώντας…. Από την άλλη μεριά όταν διάγομε έναν βίο που τον έχουμε προσαρμόσει στα μέτρα μας, τότε οπωσδήποτε είμαστε καλά. Και εν τέλει αυτό είναι που έχει σημασία. Να είμαστε καλά.


#33   
konvoulis
Συγχορδία Ματζόρε
Chat
24.11.2008, 22:01

Η ζω μου γινεται πραγματικοτητα αργα αργα!!!


#34