ελληνική μουσική
551 online   ·  204.559 μέλη

Ελλαδα,γνωριζεις τα πραγματικα ταλεντα σου?

freddieKrueger
Φθασμένος
Chat
09.07.2009, 20:48

Ποσο ευκολο νομιζετε οτι ειναι στην εποχη μας ενα αληθινο και γνησιο μουσικο ταλεντο(ειτε αυτο εντοπιζεται στο χωρο της συνθεσης,ειτε της στιχογραφιας,ειτε του τραγουδιου)να αναδειχθει ωστε να αναγνωριστει η αξια του απο το ευρυτερο κοινο?

Νομιζετε πως οι γνωστοι μας μουσικοσυνθετες,στιχουργοι και τραγουδιστες ειναι  ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ η πως υπαρχουν αληθινα ταλεντα που ποτε δεν θα ανακαλυφθουν και θα καταδικαστουν στην αφανεια?...Να γραφουν μουσικη για την παρτη τους κλεισμενοι σε 4 τοιχους,4 στιχους σε ενα παιδικο τετραδιο και να 'τραγουδουν στο μπανιο' τους η ξεχασμενοι σε καποια γωνια στην Πλακα?

 


#1   
VOICETEACHER
Σολίστ
Chat
09.07.2009, 21:42

Φιλε ,δυστυχωs ,δεν αναγνωριζονται,ολαα τα ταλεντα,οχι μονο εδω στην Ελλαδα,αλλα και παντου,πρεπεινα  βρεθει η καταλληλη ευκαιρια,το σωστο ταιμινγκ,και οι καταλληλοι ανθρωποι να σε ..προωθησουν.Αλλιωs μενειs στην αφανεια.....{#emotions_dlg.rockon}


#2   
StavmanR
MusicHeaven Guru
Chat
09.07.2009, 23:47

Στην Ελλάδα όλοι νομίζουν ότι έχουν ταλέντο. Και η Ελλάδα αποτελείται από 10 εκατομμύρια ανθρώπους που ανακαλυπτουν ξαφνικά ότι έχουν ταλέντο, μόνο εκεί που πραγματικά δεν έχουν. Μα κι αυτό είναι ένα ταλέντο στην πραγματικότητα: να βρίσκεις ταλέντο μόνο εκεί που δεν το έχεις.


#3   
220493
Σολίστ
Chat
09.07.2009, 23:54

Αυτό που έχω να πω εγώ.....ταπεινά...και με την εμπειρία μου που έχω.....είναι δύσκολο να φανούν αυτά τα ταλέντα.......

Υπάρχουν 3 κατηγορίες:

  1. Να είσαι πράγματι ταλέντο, όλη τη μέρα να διαβάζεις μουσική, να μελετάς και όλα αυτά...αλλά να μην σ'ενδιαφέρει τίποτα για το μέλλον. Πιθανότητα καποιος να σε βρει και να σε ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΤΕΊ
  2. Να είσαι ταλέντο....αλλά να κυνηγάς την ευκαιρία, την καριέρα αλλά με άποψη.....
  3. Και ταλέντα που είναι σταδιακά και μικρής χρονικής περιόδου με αποτέλεσμα να χάνονται....

Στην ηλικία μου όμως δεν υπάρχει κάτι για να μπορώ να διεκδικήσω.....απλά προχωράω......


#4   
Peace18
Σολίστ
Chat
10.07.2009, 02:34

Talent is in choices...{#emotions_dlg.smartass}


#5   
freddieKrueger
Φθασμένος
Chat
10.07.2009, 10:31

Παράθεση:

Το μέλος StavmanR στις 09-07-2009 στις 23:47 έγραψε...

Στην Ελλάδα όλοι νομίζουν ότι έχουν ταλέντο. Και η Ελλάδα αποτελείται από 10 εκατομμύρια ανθρώπους που ανακαλυπτουν ξαφνικά ότι έχουν ταλέντο, μόνο εκεί που πραγματικά δεν έχουν. Μα κι αυτό είναι ένα ταλέντο στην πραγματικότητα: να βρίσκεις ταλέντο μόνο εκεί που δεν το έχεις.



Γεια σου Σταυρο μαν!Νομιζω ομως πως αυτο ξεφευγει απο το θεμα μας!Μια και δεν μιλαω για την αυτο αναγνωριση του ταλεντου ενος καλλιτεχνη,αλλα την αναγνωριση του ταλεντου του απο τους αλλους,ειτε αυτοι ειναι ειδημονες ειτε απλα το ευρυ κοινο!


#6   
harmonizer
Σολίστ
Chat
11.07.2009, 01:42

Εάν στην ελλάδα το ταλέντο (και όχι μόνο το μουσικό) αναγνωριζόταν, τότε η χώρα δε θα ήταν στο χάλι που είναι.

Το κακό είναι ότι τελευταία άρχισαν και άλλες χώρες να υιοθετούν τις δικές μας συνήθειες.


#7   
oscarpeterson
Συγχορδία Μινόρε
Chat
11.07.2009, 14:59

Τα ταλέντα [για να φθασουν εκεί που θελουν εκτός από το ταλέντο απαιτείται και πολύ καλή μελέτη] σπανίως διαθέτουν ικανότητες αυτοπροβολής και αυτοανάδειξης στην πιάτσα της αγοράς - κοινωνίας.  Δεδομένου επίσης του ότι οι μέτριοι τους πολεμάνε διότι τους φοβούνται, δεν είναι καθόλου εύκολο αυτοί να διακριθούν.

Σαφώς και οι γνωστοί δεν είναι οι καλύτεροι πάντα (μερικές φορές όμως είναι).


#8   
renabill
Φθασμένος
Chat
11.07.2009, 20:16

Πιστεύω ότι υπάρχουν κάποια ατομα που ύπάρχουν και δρουν στο χώρο χωρις να έχουν πραγματικά μεγάλο ταλέντο. Και ίσως υπάρχουν πιο αξιοπρόσεκτα ατομα και μένουν στην αφάνεια. Αλλά αυτά έτσι είναι. Πχ μια φωνή αν την ακούσει κάποιος σε μια δισκογραφική, η ενας κυνηγός ταλέντων και πιστεύει ότι μπορεί να προωθήσει αυτό το άτομο δε σημαίνει απαραίτητα ότι δεν υπάρχει και πιο αξιόλογη φωνή. Απλά δεν έτυχε να την ακούσει. Γι αυτό όλοι κυνηγάνε ότι μπορούν να διεκδηκίσουν απο τα τάλεντ σόους και καλά κάνουν. Και δε μιλώ γι αυτούς που γελάμε μαζί τους και κάνουν νούμερα στη τηλεόραση, αυτοί ζουν σε άλλο κόσμο.


#9   
StavmanR
MusicHeaven Guru
Chat
12.07.2009, 22:13

Παράθεση:

Το μέλος freddieKrueger στις 10-07-2009 στις 10:31 έγραψε...

Παράθεση:

Το μέλος StavmanR στις 09-07-2009 στις 23:47 έγραψε...

Στην Ελλάδα όλοι νομίζουν ότι έχουν ταλέντο. Και η Ελλάδα αποτελείται από 10 εκατομμύρια ανθρώπους που ανακαλυπτουν ξαφνικά ότι έχουν ταλέντο, μόνο εκεί που πραγματικά δεν έχουν. Μα κι αυτό είναι ένα ταλέντο στην πραγματικότητα: να βρίσκεις ταλέντο μόνο εκεί που δεν το έχεις.



Γεια σου Σταυρο μαν!Νομιζω ομως πως αυτο ξεφευγει απο το θεμα μας!Μια και δεν μιλαω για την αυτο αναγνωριση του ταλεντου ενος καλλιτεχνη,αλλα την αναγνωριση του ταλεντου του απο τους αλλους,ειτε αυτοι ειναι ειδημονες ειτε απλα το ευρυ κοινο!



 

Freddie man,

ένα από τα ταλέντα που -δεν έχει μα- ανακαλύπτει ο καθένας εκ των 10 εκατομμυρίων "ταλαντούχων" είναι να αναγνωρίζει ταλέντα στους άλλους. Wink

 

Συνήθως αρεκσόμαστε να χειροκροτούμε μέτριους δημιουργώντας την αυταπάτη ότι μπορούμε κι εμείς με λίγη προσπάθεια να τους φτάσουμε. Μόνο εγώ βλέπω ότι είμαστε η κοινωνία των μετρίων, ξεκινώντας την κρίση από τον εαυτό μου, όπως εκείνος συμμετέχει σε αυτή τη συζήτηση;


#10   
freddieKrueger
Φθασμένος
Chat
12.07.2009, 23:59

Παράθεση:

Το μέλος StavmanR στις 12-07-2009 στις 22:13 έγραψε...

Παράθεση:

Το μέλος freddieKrueger στις 10-07-2009 στις 10:31 έγραψε...

Παράθεση:

Το μέλος StavmanR στις 09-07-2009 στις 23:47 έγραψε...

Στην Ελλάδα όλοι νομίζουν ότι έχουν ταλέντο. Και η Ελλάδα αποτελείται από 10 εκατομμύρια ανθρώπους που ανακαλυπτουν ξαφνικά ότι έχουν ταλέντο, μόνο εκεί που πραγματικά δεν έχουν. Μα κι αυτό είναι ένα ταλέντο στην πραγματικότητα: να βρίσκεις ταλέντο μόνο εκεί που δεν το έχεις.



Γεια σου Σταυρο μαν!Νομιζω ομως πως αυτο ξεφευγει απο το θεμα μας!Μια και δεν μιλαω για την αυτο αναγνωριση του ταλεντου ενος καλλιτεχνη,αλλα την αναγνωριση του ταλεντου του απο τους αλλους,ειτε αυτοι ειναι ειδημονες ειτε απλα το ευρυ κοινο!



 

Freddie man,

ένα από τα ταλέντα που -δεν έχει μα- ανακαλύπτει ο καθένας εκ των 10 εκατομμυρίων "ταλαντούχων" είναι να αναγνωρίζει ταλέντα στους άλλους. Wink

 

Συνήθως αρεκσόμαστε να χειροκροτούμε μέτριους δημιουργώντας την αυταπάτη ότι μπορούμε κι εμείς με λίγη προσπάθεια να τους φτάσουμε. Μόνο εγώ βλέπω ότι είμαστε η κοινωνία των μετρίων, ξεκινώντας την κρίση από τον εαυτό μου, όπως εκείνος συμμετέχει σε αυτή τη συζήτηση;



Σταυρο man,

επετρεψε μου να διαφωνησω με την τοποθετηση σου οτι ειμαστε η χωρα των μετριων...δεν μπορω να δεχτω ετσι ελαφρα τη καρδια οτι δεν υπαρχουν ατομα πραγματικα ταλαντουχα...

Φυσικα και μπορουμε να δακρινουμε την παρουσια η μη ταλεντου καπου,αλλα διαφορετικα θα ειναι τα κριτηρια καποιου που εχει πληθωρα ακουσματων και μεγαλυτερη ακουστικη ευαισθησια...

Θυμαμαι που καποτε οταν ξεκινησα να μαθαινω τραγουδι θαυμαζα φωνες οπως ο Νοτης Σφακιανακης η ο Μιχαλης Τουρνας(εκαστος στο ειδος του)...Θα τους χειροκροτουσα ανετα!Αργοτερα οταν αρχισα να βελτιωνω τη δικη μου φωνη,να αποκτω μεγαλυτερη ακουστικη ευαισθησια και φυσικα επιπλεον κριτηρια αξιολογησης μιας φωνης,οι προαναφαρθεισες φωνες δεν μου καναν πια κλικ!Ξαφνικα η φωνη του Σφακιανακη αρχισε να μου ακουγεται πολυ 'φλατ' και του Τουρνα πολυ 'θηλυπρεπης'...

Επιπλεον ενω παλιοτερα ενοιωθα θαυμασμο για καποιον που τραγουδουσε κλασσικο τραγουδι,στην πορεια διαπιστωσα οτι δεν υπαρχει μεγαλυτερη αλλοιωση και φθορα στην προσωπικοτητα της φωνης ενος τραγουδιστη απο την ενασχοληση με το κλασσικο ρεπερτοριο...Νταξει ωραιες η κορωνες,ο ογκος της φωνης,η κλασσικη τοποθετηση και χροια,αλλα εσυ Νικο απο τα Πετραλωνα ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ οταν τραγουδας?Γιατι το μυαλο μου οταν σε ακουω, πηγαινει στο Μιλανο και οχι στη συνοικια σου??

Τα κριτηρια μου αλλαξαν και συνεχως αλλαζουν....ποτε μου δεν χειροκροτησα καποιους που μου φανηκαν μετριοι...απλα το χειροκροτημα μου αρχισα να το χαριζω ολοενα και δυσκολοτερα...Τον εαυτο μου ουτε μια φορα δεν χειροκροτησα επισης,γιατι στα ματια μου,οσο κι αν αυτος βελετιωνοταν παντα μετριος φαινοταν...

 

 

 


-----------------
LIFE IS A MISERY ONLY FOR MISERABLE

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : freddieKrueger στις 13-07-2009 00:00 ]


#11   
StavmanR
MusicHeaven Guru
Chat
13.07.2009, 00:52

Δεκτή η ένσταση. Άλλωστε η παρατήρηση είναι υποκειμενική και γίνεται με υποκειμενικά κριτήρια. Πρόκειται για την κοινωνία των μετρίων όπως την αποδέχεται μία -ούτως ή άλλως- μέτρια συνείδηση. Η δική μου.

 

Η αναφορά στη μετριότητα είχα την εντύπωση ότι συμβαδίζει με το υφέρπον μήνυμα της δεύτερης παραγράφου του εναρκτηρίου ποστ σου. Δηλαδή, με το πώς το μέτριο αναγνωρίζεται ως πρότυπο, ενώ το καλό ακολουθεί πάντοτε το δρόμο της αφάνειας και της υποκουλτούρας.

 

Με δεδομένο πως το μέτριο σήμερα αναγνωρίζεται ως πρότυπο, είμαστε υποχρεωμένοι να δεχθούμε ότι οι συνειδήσεις που το αναγνωρίζουν ως τοιαύτο δεν ξεπερνούν τη μετριότητα. Από την άλλη μπορούμε να δεχθούμε αυτάρεσκα ότι αυτό που αποδεχόμαστε σήμερα ως τέχνη ανταποκρίνεται στις υψηλές απαιτήσεις μας, οπότε και να ξορκίσουμε έντεχνα  από πάνω μας το βάρος της φέρουσας μετριότητας μετονομάζοντάς την σε "κοινό αίσθημα υψηλής σύγχρονης τέχνης". Σε κάθε περίπτωση, η τέχνη φέρει το στίγμα των ανθρώπων, εκείνου που παράγει (αναπαράγει εξωτερικό στίγμα) κι εκείνου που αποδέχεται (αναπαράγει εσωτερικό είδωλο). Δίχως έναν από τους δύο, δεν μπορεί να υφίσταται τέχνη.

 

Πραγματοποίησα αυτήν την περιφορά γύρω από την ανθρωποκεντρική θεώρηση της τέχνης για να καταλήξω εκεί από όπου ξεκίνησα. Η ποιότητα στην τέχνη είναι από μηχανιστικής άποψης θέμα "πομποδέκτη". Σε κάθε περίπτωση που ο πομπός ή ο δέκτης είναι χαμηλής ποιότητας, το μεταφερόμενο "σήμα" είναι υποχρεωμένο να υποβιβαστεί στις απαιτήσεις των εν λόγω μέσων. Σε περίπτωση που το σήμα είναι χαμηλής ποιότητας, κι εφ' όσον ο πομποδέκτης εχει δυνατότητες, μπορεί να το ενισχύσει εμπλουτίζοντάς το.

 

Η κοινωνική αναγνώριση είναι μερικώς άσχετη με την ποιότητα. Η αναγνώριση μετριέται πλέον με ποσοτικά κριτήρια (ψήφοι, τηλεμηνύματα, αγοραπωλησίες κλπ.). Κι εκεί γίνεται το μπέρδεμα. Όταν ξεφύγουμε από την νοοτροπία της απολυτότητας των ποσοτήτων, θα απελευθερώσουμε τις δυνάμεις της ποιότητας. Τρεις με τέσσερις αιώνες ενωρίτερα ζούσαμε τον παραλογισμό της μειονότητας. Η αριστοκρατία θεωρούσε ότι η ποιότητα είναι αντιστρόφως ανάλογο μέγεθος της ποσότητας (ο λαός δεν ξέρει, οι λίγοι ξέρουν - υποκειμενισμός της διάνοιας). Σήμερα, περάσαμε στο άλλο άκρο, εκείνο του παραλογισμού της πλειονότητας, που η ποιότητα είναι ανάλογο μέγεθος της ποσότητας (ο λαός είναι ο μόνος που ξέρει, αντικειμενισμός της μάζας). Η άποψή μου είναι ότι η ποσότητα είναι φυσικό μέγεθος και η ποιότητα προσωπική στάση ζωής. Δύο διαφορετικές διαστάσεις, που τέμνονται κατά κοινωνική σύμπτωση και δεν πρέπει να σχετίζονται. Κι εμείς μάθαμε να βλέπουμε τη μία διάσταση, είτε από την καλή της είτε από την ανάποδη, όπως περιέγραψα παραπάνω με την αριστοκρατία και τη λαοκρατία στην τέχνη.

 

Ο μόνος τρόπος να ξαναανασάνει η τέχνη είναι να ξαναανασάνει ο άνθρωπος. Έχει κανείς δοκιμάσει να λύσει απλή άσκηση μαθηματικών με 145 παλμούς (μετά από εντατική άσκηση); Πώς περιμένουμε να αισθανθεί ανώτερα νοήματα και βιώματα, όταν οι φυσικοί παλμοί του έχουν ανέβει κατά το ένα έκτο στη σύγχρονη ζωή; Κι εδώ αξίζει να ξανααναφέρω το απίθανο κομμάτι του Roger Hodgson "In jeopardy" ("σε πανικό"):

 

Who's in your mind? Who's in your conscience?
Part of the crime, part of the nonsense...
Do what we can: sing for tomorrow

Living our lives: watching, waiting,

working, playing, singing,
dancing, running as fast as we can.

 

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : StavmanR στις 13-07-2009 00:53 ]


#12   
VOICETEACHER
Σολίστ
Chat
13.07.2009, 10:45

Παιδια στην χωρα μαs,εκτοs απο την παλια φρουρα του τραγουδιου,(Καζαντζιδηs,Μαρινελλα,Αλεξιου,Βιταλη,Παριοs,Nταλαραs,Tερζηs...κλπ.)Οι σημερινοι,ειναι μετριοτητεs,εκτοs ελαχιστων εξαιρεσεων(δεν θελω να ανφερω ονοματα....)αλλα εχουν καλα κονε,και κανουν πολλεs.....παραχωρησειs...(o νοων,νοειτω).{#emotions_dlg.rockon}


#13