ελληνική μουσική
362 online   ·  201.819 μέλη

Αγαπημένο πολιτικό τραγούδι;

entexnorokas
Συγχορδία Μινόρε
Chat
10.06.2011, 17:04

Γράψτε 2-3 επίκαιρα αγαπημένα σας πολιτικά τραγούδια.


#1   
ApostolisArmagos
Συγχορδία Μινόρε
Chat
12.06.2011, 03:16
Στα γρήγορα,ό,τι μου ρχεται:'Μυστικό τοπίο' ..and justise for all Της δικαοσυνης ηλιε νοητέ Imagine
#2   
Pentatonikos
Φθασμένος
Chat
12.06.2011, 05:11
Ornette Coleman - Free Jazz: A collective improvisation... Τίποτε πιο πολιτικό από αυτόν τον δίσκο...
#3   
marilloumajore
Συγχορδία Μινόρε
Chat
12.06.2011, 09:26

Ο Γέρο νεγρο-Τζιμ...


#4   
Spartan-Werewolf
Σολίστ
Chat
13.06.2011, 06:15

Νίκος Ξυλούρης - Πότε θα κάνει ξαστεριά.

    

Στίχοι: Παραδοσιακό

Μουσική: Παραδοσιακό

Εκτελέσεις:

Νίκος Ξυλούρης

Χαράλαμπος Γαργανουράκης

Ψαραντώνης

 

Πότε θα κάμει ξαστεριά,

πότε θα φλεβαρίσει,

 

να πάρω το ντουφέκι μου,

την έμορφη πατρόνα,

 

να κατεβώ στον Ομαλό,

στη στράτα του Μουσούρου,

 

να κάμω μάνες δίχως γιους,

γυναίκες δίχως άντρες,

 

να κάμω και μωρά παιδιά,

να κλαιν' δίχως μανάδες,

 

να κλαιν' τη νύχτα για νερό,

και την αυγή για γάλα,

 

και τ' αποδιαφωτίσματα

τη δόλια τους τη μάνα...

 

Ν. Ξυλούρης - Αγρίμια κι Αγριμάκια μου 

    

Στίχοι: Παραδοσιακό

Μουσική: Παραδοσιακό

Εκτελέσεις:

Ψαραντώνης

Νίκος Ξυλούρης

Χαράλαμπος Γαργανουράκης

 

- Αγρίμια κι αγριμάκια μου,

λάφια μου μερωμένα,

πέστε μου πού'ναι οι τόποι σας,

πού 'ναι τα χειμαδιά σας;

 

- Γκρεμνά 'ναι εμάς οι τόποι μας,

λέσκες τα χειμαδιά μας,

τα σπηλιαράκια του βουνού

είναι τα γονικά μας.

 

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί - Νίκος Ξυλούρης

   

Στίχοι: Γιώργος Σκούρτης

Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος

Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Ξυλούρης & Μαρία Δημητριάδη ( Ντουέτο )

Άλλες ερμηνείες:

Δήμητρα Γαλάνη

Χαράλαμπος Γαργανουράκης

Μίλτος Πασχαλίδης

  

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί,

τις πόρτες ‘σπάσαν οι οχτροί,

κι εμείς γελούσαμε στις γειτονιές

την πρώτη μέρα...

 

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί,

αδέρφια πήραν οι οχτροί,

κι εμείς κοιτούσαμε τις κοπελιές

την άλλη μέρα...

 

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί,

φωτιά μας ‘ρίξαν οι οχτροί,

κι εμείς φωνάζαμε στα σκοτεινά

την τρίτη μέρα...

 

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί,

σπαθιά κρατούσαν οι οχτροί,

κι εμείς τα πήραμε για φυλαχτά

την άλλη μέρα...

 

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί,

μοιράσαν δώρα οι οχτροί,

κι εμείς γελούσαμε σαν τα παιδιά

την πέμπτη μέρα...

 

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί,

κρατούσαν δίκιο οι οχτροί,

κι εμείς φωνάζαμε: Ζήτω και Γεια!!!

Σαν κάθε μέρα...

 

Η Φάμπρικα ~ Λάκης Χαλκιάς, Γιάννης Μαρκόπουλος

 

Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος

Στίχοι: Γιώργος Σκούρτης

Πρώτη εκτέλεση: Λάκης Χαλκιάς

Δίσκος: Μετανάστες - 1974 (Minos-Emi)

 

Η φάμπρικα, η φάμπρικα δε σταματά,

δουλεύει νύχτα μέρα

και πώς τον λεν το διπλανό

και τον τρελό τον Ιταλό

να τους ρωτήσω δεν μπορώ

ούτε να πάρω αέρα

 

Δουλεύω μπρος στη μηχανή

στη βάρδια δύο δέκα

κι από την πρώτη τη στιγμή

μου στείλανε τον ελεγκτή

να μου πετάξει στο αυτί

δυο λόγια νέτα σκέτα

 

Άκουσε φίλε εμιγκρέ

ο χρόνος είναι χρήμα

με τους εργάτες μη μιλάς

την ώρα σου να την κρατάς

το γιο σου μην το λησμονάς

πεινάει κι είναι κρίμα.

 

Κι εκεί στο πόστο μου σκυφτός

ξεχνάω τη μιλιά μου

είμαι το νούμερο οχτώ

με ξέρουν όλοι με αυτό

κι εγώ κρατάω μυστικό

ποιο είναι τ' όνομά μου.

 

Τα λόγια και τα χρόνια -τα χαμένα- (Χ. Γαργανουράκης)

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου

Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος

Πρώτη εκτέλεση: Χαράλαμπος Γαργανουράκης

Άλλες ερμηνείες:

Νίκος Ξυλούρης

Γιάννης Μαρκόπουλος

Μάριος Φραγκούλης

Πράσσειν Άλογα

 

Τα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα

και τους καημούς που σκέπασε καπνός

η ξενιτιά τα βρήκε αδελφωμένα

Κι οι ξαφνικές χαρές που ήρθαν για μένα

ήταν σε δάσος μαύρο κεραυνός

κι οι λογισμοί που μπόρεσα για σένα

 

Και σου μιλώ σ' αυλές και σε μπαλκόνια

και σε χαμένους κήπους του Θεού

κι όλο θαρρώ πως έρχονται τ' αηδόνια

με τα χαμένα λόγια και τα χρόνια

εκεί που πρώτα ήσουνα παντού

και τώρα μες στο κρύο και στα χιόνια

 

Η μοίρα κι ο καιρός το 'χαν ορίσει

στον κόσμο αυτό να ρίξω πετονιά

κι η νύχτα χίλια χρόνια να γυρίσει

Στο τέλος της γιορτής να τραγουδήσει

αυτός που δεν εγνώρισε γενιά

και του καημού την πόρτα να χτυπήσει

και του καημού την πόρτα να χτυπήσει

και του καημού την πόρτα να χτυπήσει

 

Δεν ήτανε ρολόι σταματημένο

σε ρημαγμένο κι άδειο σπιτικό

οι δρόμοι που με πήραν και προσμένω

Τα λόγια που δεν ξέρω σου τα δένω

με τους ανθρώπους που 'δαν το κακό

και το 'χουν στ' όνομά τους κεντημένο

 

Αυτός που σπέρνει δάκρυα και πόνο

θερίζει την αυγή ωκεανό

μαύρα πουλιά τού δείχνουνε το δρόμο

Κι έχει τη ζωγραφιά κοντά στον ώμο,

σημάδι μυστικό και ριζικό

πως ξέφυγε απ' τον ʼδη κι απ' τον κόσμο

 

Η μοίρα κι ο καιρός...

 

Πάνος Τζαβέλας - Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή

Στίχοι: Πάνος Τζαβέλας

Μουσική: Πάνος Τζαβέλας

Πρώτη εκτέλεση: Πάνος Τζαβέλας

Άλλες ερμηνείες:

Magic de Spell

 

Έντιμε άνθρωπε, κυρ-Παντελή,

έχεις κατάστημα κάπου στη γη.

Πουλάς εμπόρευμα, βγάζεις λεφτά

πολλά λεφτά, πολλά λεφτά.

 

Τις Κυριακές πρωί στην εκκλησιά

σταυροκοπιέσαι στην Παναγιά.

 

Έντιμε άνθρωπε, κυρ-Παντελή,

έχεις και σύζυγο, κόρη, παιδί,

μοντέρνα έπιπλα, έγχρωμη TV,

τρως τροφή πνευματική.

 

Μακριά από κόμματα μην βρεις μπελά,

"Πατρίς, θρησκεία και φαμελιά".

 

Έντιμε άνθρωπε, κυρ-Παντελή,

τι κι αν πεθαίνουνε πάνω στη γη

χιλιάδες άνθρωποι χωρίς ψωμί,

μαύροι, λευκοί ή κίτρινοι;

 

Ο γιος σου μοναχά να ’ναι καλά

ν’ αφήσεις τ’ όνομα και τον παρά.

 

Έντιμε άνθρωπε, κυρ-Παντελή,

σκεύρωσες, σάπισες στο μαγαζί.

Τη νιότη ξόδεψες και την ορμή

για τη δραχμή, για το πετσί.

 

Δίπλα σου τ’ όνειρο, η ζωή και το φως

μα εσύ στο κουφάρι σου κλεισμένος εντός.

 

Ξέρεις πως δώσανε, κυρ-Παντελή,

άλλοι τα νιάτα τους και τη ζωή

να γίνει τ’ όνειρο φέτα ψωμί

να φας κι εσύ, κυρ-Παντελή;

 

Κι εσύ τι έδωσες, κυρ-Παντελή;

Πες μας τι έκανες σ’ αυτή τη γη.

Πες μας τι άφησες κληρονομιά

που να εμπνέει τη νέα γενιά.

 

Έντιμε άνθρωπε, κυρ-Παντελή,

έντρομε, άβουλε, συ φασουλή,

βρώμισες τ’ όνειρο και την ψυχή,

άδειο πετσί χωρίς πνοή.

 

Έντιμοι άνθρωποι, νέα γενιά,

θάψτε τους έντιμους μες στα σπαρτά

κι αυτούς που φτιάξανε τον Παντελή

σκουλήκι άχρηστο σ’ αυτή τη γη.

 

Μαρία Φαραντούρη - Ποιός την ζωή μου

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου

Μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Φαραντούρη

Άλλες ερμηνείες:

Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας

 

Ποιος τη ζωή μου, ποιος την κυνηγά

να την ξεμοναχιάσει μες στη νύχτα;

ουρλιάζουν και σφυρίζουν φορτηγά

σαν ψάρι μ' έχουν πιάσει μες στα δίχτυα

 

Για κάποιον μες στον κόσμο είν' αργά

ποιος τη ζωή μου, ποιος την κυνηγά;

 

Ποιος τη ζωή μου, ποιος παραφυλά

στου κόσμου τα στενά ποιος σημαδεύει;

πού πήγε αυτός που ξέρει να μιλά

που ξέρει πιο πολύ και να πιστεύει;

 

Μαρία Δημητριάδη - Η μπαλάντα του ξεσηκωμού

Στίχοι: Γιώργος Μιχαηλίδης.

Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος.

 

Μεγάλο ποτάμι φουσκωμένο,

η οργή του λαού,

κυλάει πάνω απ' τα χωράφια,

ποιος τη σταματάει, ποιος τη σταματάει,

ποιος, ποιος τη σταματάει.

 

Κοιλάδα της Φουέντε Οβεχούνα,

το χέρι που σ' έσπερνε,

τον κεραυνό τώρα κρατάει,

ποιος το σταματάει, ποιος το σταματάει,

ποιος, ποιος το σταματάει.

 

Αιώνες γονατισμένη από την πίκρα,

η ψυχή του λαού,

φτερούγες τώρα βγάζει κι ανεβαίνει,

ποιος τη σταματάει, ποιος τη σταματάει,

ποιος, ποιος τη σταματάει.

 

Αιώνες γονατισμένη από την πίκρα,

η ψυχή του λαού,

φτερούγες τώρα βγάζει κι ανεβαίνει,

ποιος τη σταματάει, ποιος τη σταματάει,

ποιος, ποιος τη σταματάει.

 

Μεγάλο ποτάμι φουσκωμένο,

η οργή του λαού,

κυλάει πάνω απ' τα χωράφια,

ποιος τη σταματάει, ποιος τη σταματάει,

ποιος, ποιος τη σταματάει.

 

Διονύσης Σαββόπουλος - Στη Συγκέντρωση της ΕΦΕΕ

Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος

Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος

Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Σαββόπουλος

Άλλες ερμηνείες:

Δήμητρα Γαλάνη

 

Η πλατεία ήταν γεμάτη, με το νόημα που 'χει κάτι απ' τις φωτιές.

Στις γωνίες και τους δρόμους από συντρόφους οικοδόμους, φοιτητές

και συ έφεγγες στη μέση όλου του κόσμου,

κι ήσουν φως μου, κατακόκκινη νιφάδα σε γιορτή

σε γιορτή που δεν ξανάδα στη ζωή μου τη σκυφτή.

 

Η πλατεία ήτανε άδεια και τρελός απ' τα σημάδια, σαν σκυλί

με συνθήματα σκισμένα, σ' έναν έρωτα για σένα έχω χυθεί

στ' αμφιθέατρο σε ψάχνω, στους διαδρόμους και τους δρόμους,

και ζητώ πληροφορίες και υλικό,

να φωτίσω τις αιτίες που μ' αφήνουνε μισό.

 

Η πλατεία είναι γεμάτη κι απ' το πρόσωπό σου κάτι έχει σωθεί

στον αγώνα του συντρόφου, στην αγωνία αυτού του τόπου για ζωή

στα παιδιά και τους εργάτες, στους πολίτες, στους οπλίτες,

στα πλακάτ και τη σκανδάλη που χτυπά,

η συγκέντρωση ανάβει κι όλα είναι συνειδητά.

Και τόσα, τόσα άλλα πολλά τραγούδια!...

 


-----------------
«… και με το φως του λύκου επανέρχονται»

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : Spartan-Werewolf στις 20-07-2011 04:52 ]


#5   
Lansetris
Συγχορδία Ματζόρε
Chat
13.06.2011, 22:46

Η "δίκοπη ζωή". Θάνος Μικρούτσικος - Γιώργος Μεράντζας από τα "Τροπάρια για φονιάδες"

Απ' το κακό και τ' άδικο διωγμένο
κι όπως ενήστευες τη δίκοπη ζωή,
σε βρήκα ξαφνικά σημαδεμένο
να σ' έχει ο κάτω κόσμος ξεγραμμένο
κι ο πάνω κόσμος να 'ναι οι τροχοί
που σ' έχουν στα στενά κυνηγημένο...

Και πήρες του καιρού τ' αλφαβητάρι
και της αγάπης λόγια φυλαχτό,
για να βρει πάλι ρίζα το χορτάρι
και πήρες την ελπίδα και τη χάρη,
ψηλά να πας να χτίσεις κιβωτό
με την ελπίδα μόνο και τη χάρη...

Μα πως να μην ξεχάσεις την αυλή σου
και την παλιά τη γνώμη καθενός,
όσους κρυφά περπάτησαν μαζί σου
να σημαδεύουν πάλι τη ζωή σου
και να σαι το πουλί κι ο κυνηγός
στις μαύρες λαγκαδιές του παραδείσου...

Κρυφά και φανερά σ' ακολουθούνε
οι συμμορίες κι οι βασανιστές
και ψάχνουν μέρα - νύχτα να σε βρούνε,
μα δεν υπάρχει δρόμος να διαβούνε
γιατί ποτέ δεν ήταν ποιητές,
το χώμα που πατούν να προσκυνούνε..


#6   
Foidel
Σολίστ
Chat
13.06.2011, 23:33

''Η επίσκεψη του Καίσαρα'' (Φοίβος Δεληβοριας)

 

Ήμουν κι εγώ στο Μέγαρο Μαξίμου
Συγχάρηκα τον Καίσαρα κι εγώ
Με τη γυναίκα μου και την υπέρτασή μου
Και την αθόρυβη Αμερική μου
-στο σχολείο με φωνάζανε μουγκό-
Τσακώθηκα με τη Δαφνούλα μου
Την αγαπούλα μου
Πριν έρθω εδώ
Την ώρα που δοκίμαζε το μαύρο φουστάνι της
Είδε μες στη ντουλάπα το στεφάνι της
Μου το 'πε μα δεν πρόσεχα εγώ
Και μου είναι θυμωμένη τώρα εδώ.

Για κοίτα με τι κομπορρημοσύνη
Μιλάει κι αλλού κοιτάζει ο εκλεκτός.
Τι νόημα έχει να ζητήσω ελεημοσύνη
Σ' αυτόν που πάει για πλάκα στη Σελήνη
-στο στρατό ήμουνα πάντα ο ντροπαλός-
Κρατάει ένα ποτό στο χέρι της
Και το μαχαίρι της
Στο άλλο κρυφά
Πως έλαμπε τη μέρα που τη γνώρισα
Απ' τη δουλειά ποτέ μου δεν τη χώρισα
Ήθελα να την προστατέψω απλά
Από τη χούντα κι απ' τον θώκο μου μετά.

Τριγύρω οι φίλοι μου και οι εχθροί μου
Κι έξω ο λαός να καίει και να βογκά
Λες να την πήρα λάθος τη ζωή μου;
Λες να 'χει λάθη η αριθμητική μου;
-στα κάλαντα κρατούσα τα λεφτά-
Αυτός παντρεύτηκε μια αδίστακτη
Ξανθιά λαλίστατη
Τον κυβερνά.
Του βάζει υπουργούς τις φίλες της
Νόμοι και ζώδια οι πρώτες ύλες της
Η αγάπη μου γκριζάρει και γερνά
Της λέω "θα βγούμε όταν θα φτάνουν τα λεφτά".

Πιστεύω σ' ένα σπίτι σαν των άλλων
Κι ας είναι ιδιοκτήτης πάντα αυτός
Νοίκια, κοινόχρηστα και ρήτρες άλλ’ αντ’ άλλων
Κι είμαι πολύ χλωμός εκτός των άλλων
-Κινέζο με φωνάζει ο λαός-
Θα φύγει πάλι ο Καίσαρ αύριο
Κι από μεθαύριο ξανά γυμνός
Πλησιάζω, την χαϊδεύω ήσυχα
Κάποτε δε θα ζούμε τόσο αφύσικα
Θέλω να κλάψω μα είμαι γελαστός
Είμαι ο Έλληνας πρωθυπουργός.

Κάπου στη γη στα βάθη της νυκτός
Είμ’ ένας Έλληνας πρωθυπουργός.

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : Foidel στις 14-06-2011 11:26 ]


#7   
MikeGnR
Συγχορδία Ματζόρε
Chat
14.06.2011, 01:35

#8   
Spartan-Werewolf
Σολίστ
Chat
14.06.2011, 08:03

Μαρία Δημητριάδη – Νίκος Πλουμπίδης (1977 - Τροπάρια για φονιάδες) 

 

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Δημητριάδη

Σε τούτη την πατρίδα τί γυρεύω,
με μισθοφόρους και πραιτωριανούς,
τη δόξα σου γονατιστός να ζητιανεύω,
και να χτυπώ την πόρτα σου στους ουρανούς,
τη δόξα σου γονατιστός να ζητιανεύω,
και να χτυπώ την πόρτα σου στους ουρανούς.

Σαν ψίχουλα είναι τούτα τα στιχάκια,
από συμπόσια και ξενύχτια ποιητών,
τα ψυθιρίζουν οι χαφιέδες στα σοκάκια,
εκεί που πάω σαν το ψάρι να πιαστώ,
τα ψυθιρίζουν οι χαφιέδες στα σοκάκια,
εκεί που πάω σαν το ψάρι να πιαστώ.

Κινήσαμε για μακρινό ταξίδι
κι η νύχτα φαρμακώνει τα φιλιά
ποιος κόσμος μας κρατάει και ποιο σανίδι
απόψε που δικάζουν τον Πλουμπίδη.
Οι λύκοι αγκαλιά με τα σκυλιά,οι λύκοι αγκαλιά με τα σκυλιά.

Κινήσαμε για μακρινό ταξίδι
κι η νύχτα φαρμακώνει τα φιλιά
ποιος κόσμος μας κρατάει και ποιο σανίδι
απόψε που δικάζουν τον Πλουμπίδη.
Οι λύκοι αγκαλιά με τα σκυλιά, οι λύκοι αγκαλιά με τα σκυλιά.

Σε τούτη την πατρίδα τί γυρεύω,
με μισθοφόρους και πραιτωριανούς.

 

Μαρία ΔημητριάδηΑυτούς τους έχω βαρεθεί

 

Στίχοι: Wolf Birman

Μετάφραση: Δημοσθένης Κούρτοβικ

Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος

Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Δημητριάδη

Άλλες ερμηνείες:

Βασίλης Παπακωνσταντίνου

 

Υπόγεια Ρεύματα

 

Τις κρύες γυναίκες που με χαϊδεύουν,

τους ψευτοφίλους που με κολακεύουν,

που απ’ τους άλλους θεν παλικαριά

κι οι ίδιοι όλο λερώνουν τα βρακιά,

σ’ αυτήν την πόλη που στα δυο έχει σκιστεί,

τους έχω βαρεθεί.

 

Και πέστε μου αξίζει μια πεντάρα,

των γραφειοκρατών η φάρα,

στήνει με ζήλο περισσό,

στο σβέρκο του λαού χορό,

στης ιστορίας τον χοντρό το κινητή,

την έχω βαρεθεί.

 

Και τι θα χάναμε χωρίς αυτούς όλους,

τους Ευρωπαίους, τους προφεσόρους,

που καλύτερα θα ξέρανε πολλά,

αν δεν γεμίζαν ολοένα την κοιλιά,

υπαλληλίσκοι φοβητσιάρηδες, δούλοι παχιοί,

τους έχω βαρεθεί.

 

Κι οι δάσκαλοι της νεολαίας νταντάδες,

κόβουν στα μέτρα τους τους μαθητάδες,

κάθε σημαίας πλαισιώνουν τους ιστούς,

με ιδεώδεις υποτακτικούς,

που είναι στο μυαλό νωθροί,

μα υπακοή έχουν περισσή,

τους έχω βαρεθεί.

 

Κι ο παροιμιώδης μέσος ανθρωπάκος,

κέρδος ποτέ μα από παθήματα χορτάτος,

που συνηθίζει στην κάθε βρωμιά,

αρκεί να έχει γεμάτο τον ντορβά

κι επαναστάσεις στ’ όνειρά του αναζητεί,

τον έχω βαρεθεί.

 

Κι οι ποιητές με χέρι υγρό,

υμνούνε της πατρίδας τον χαμό,

κάνουν με θέρμη τα στοιχειά στιχάκια,

με τους σοφούς του κράτους τα ‘χουνε πλακάκια,

σαν χέλια γλοιώδικα έχουν πουληθεί,

τους έχω βαρεθεί.

 

Κι οι ποιητές με χέρι υγρό,

υμνούνε της πατρίδας τον χαμό,

κάνουν με θέρμη τα στοιχειά στιχάκια,

με τους σοφούς του κράτους τα ‘χουνε πλακάκια,

σαν χέλια γλοιώδικα έχουν πουληθεί,

τους έχω βαρεθεί.

 

Σαν χέλια γλοιώδικα έχουν πουληθεί,

τους έχω σιχαθεί.

 


-----------------
«… και με το φως του λύκου επανέρχονται»

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : Spartan-Werewolf στις 20-07-2011 05:00 ]


#9   
17.06.2011, 12:43

Νικόλας Άσιμος- Της επανάστασης

Είπαμε πως θα καταργήσουμε τα σύνορα -είπαμε,
είπαμε πως θα διαλύσουμε το κράτος,
κι αφήσαμε τους εαυτούς τους ίδιους μας -κι αφήσαμε
μες στο γλοιώδικο περίβλημά τους.

Η επανάσταση αποδείχτηκε ένα όνειρο
μια βολεμένη και ευφυής δικαιολογία
διατηρούμε την εσώτερη τη βρώμα μας
μ' επαναστατική φρασεολογία.

Τα θλιβερά δεν σπάσαν τα καλούπια μας
υποχθονιακές ψυχρές προκαταλήψεις
ύπουλα βράζεις μέσα μας αρρώστεια μας
αγκομαχάς, για δεν το λες να μας αφήσεις.

Η επανάσταση αποδείχτηκε ένα όνειρο
μια ξοφλημένη και ευφυής δικαιολογία
διατηρούμε την αισχρότερη μιζέρια μας
μ' επαναστατική φρασεολογία.

Δύσκολο μονοπάτι σε τραβήξαμε -σε τραβήξαμε,
ατέλειωτο και δεν σε ξεπερνάμε -ατέλειωτο,
μας μπόλιασες βουβό μ' απογοήτευση
κι ίσως ν' αξίζει μόνο -κι ίσως ν' αξίζει, που τολμάμε.

Η επανάσταση αποδείχτηκε ένα όνειρο
σαν ξεχασμένα να τελειώσουν παραμύθια
παρά τα τόσα όνειρά μας που συντρίφτηκαν
μες στα συντρίμμια ολοκληρώνεσαι αλήθεια.

Η επανάσταση αποδείχτηκε ένα όνειρο
διατηρούμε την εσώτερη μιζέρια μας
μ' επαναστατική φρασεολογία.
-----------------
…and as the sands of time change our fate, remember our vow to be together… now and forever…

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : TheDarkSideOfTheMoon στις 17-06-2011 12:44 ]


#10   
entexnorokas
Συγχορδία Μινόρε
Chat
19.06.2011, 21:24
Σας ευχαριστώ πολύ για την ανταπόκρισή σας. Είναι πάρα πολλά αυτά που έχω στο μυαλό μου, μα θα αναφέρω μόνο τρία και εγώ, όπως το "στημένο παιχνίδι" από τον Ηρακλή Τριανταφυλλίδη, το "πωλείται συνείδηση από τους Σπυριδούλα και "η αποκάλυψη" από Σιδηρόπουλο.
#11   
PanGuitar
Συγχορδία Μινόρε
Chat
22.06.2011, 03:57

Δεν πα να μας χτυπαν

Παρατα τα

Νικολας Ασιμος και τα δυο


#12   
Cthulhu
Περαστική Νότα
Chat
20.07.2011, 02:05

Χωρίς δεύτερη σκέψη, το Ανεμολόγιο (Τριπολίτης-Μικρούτσικος).


#13   
katerinakos
Περαστική Νότα
Chat
20.07.2011, 12:41

αποκαλυψη - Σιδηροπουλος

παρατα τα - Ασιμος

της εθνικης συμφιλίωσης- Σιδηροπουλος


-----------------
Μην αφηνεις αυτο που σε τρωει να σε χορτασει..!

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : mary_omikron στις 20-07-2011 13:17 ]


#14   
07.09.2011, 16:27

Εγώ με τις ιδέες μου και σεις με τα λεφτά σας...


#15