ελληνική μουσική
300 online   ·  204.266 μέλη

Τραγούδια για την ομοφοβία

PanGuitar
Συγχορδία Μινόρε
Chat
09.09.2011, 22:17

Θα'θελα να μου πείτε τραγούδια που είναι γραμμένα για την ομοφοβία

Ξέρω μονάχα ένα με εξαιρετικό στίχο.. δε νομίζω να έχει γραφτεί πιο ωραίο αλλά αν ξέρετε κάποια (ελληνικά κατα προτίμηση) πέστε μου

Το τραγούδι που αναφέρομαι είναι το "ένα τραγούδι για το Χειμώνα" του Τζίμη Πανούση.


#1   
JohnnySyl
Βασική Νότα
Chat
10.09.2011, 20:57

Ένα επίσης καταπληκτικό τραγούδι, με εξαιρετικό στίχο, γιατί δίνει το θέμα και με διακριτικό τρόπο είναι το "Ο Αχιλλέας απ' το Κάιρο" σε μουσική-στίχους-ερμηνεία Κώστα Τουρνά...


#2   
Peace18
Σολίστ
Chat
10.09.2011, 21:27
Το υπέρτατο τραγούδι "Αλληλούια (ή αλλιώς) Ο Μικρός Ιεζεκιήλ" Του Σταμάτη Κραουνάκη. Ερμηνεία Άλκηστις Πρωτοψάλτη!
#3   
mary_omikron
Βετεράνος , Forum Moderator
Chat
10.09.2011, 22:39

Να προσθέσω και το τραγούδι "φίλε αδελφή ψυχή" απο τα "Δήθεν" τραγουδά ο Νίκος Παπάζογλου


#4   
PanGuitar
Συγχορδία Μινόρε
Chat
11.09.2011, 01:06

Να'στε καλά..

Το πρώτο του Τουρνά με συγκλόνησε

Όποιος άλλος ξέρει ας μου πει..


#5   
aliena
Περαστική Νότα
Chat
15.09.2011, 02:22

To homophobia των chumbawamba http://www.youtube.com/watch?v=Ooi-ah73aC4


#6   
Cthulhu
Περαστική Νότα
Chat
20.09.2011, 16:03

Κι εγώ το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι το εξαιρετικό "Ένα Τραγούδι για τον Χειμώνα" του Τζίμη Πανούση.

Μα πόσο τέλειο μπορεί να είναι;


#7   
Spartan-Werewolf
Σολίστ
Chat
20.09.2011, 16:58

Εν Ώρα Κινδύνου – JustAplaN

  

Στο ημερολόγιο γράψαμε: «Κυκλών και καταιγίς».

Εστείλαμε το Σ.Ο.Σ μακριά σε άλλα καράβια,

κι εγώ κοιτάζοντας χλωμός τον άγριον Ινδικό

πολύ αμφιβάλλω αν φτάσουμε μια μέρα στη Μπατάβια.

 

Μα δε λυπάμαι μια σταλιάν - Εμείς οι ναυτικοί

έχουμε, λένε, την ψυχή στο διάολο πουλημένη.

Μια μάνα μόνο σκέφτομαι στυγνή και σκυθρωπή,

που χρόνια τώρα και καιρούς το γιο της περιμένει.

 

Το ξέρω πως η θέση μας είναι άσχημη πολύ.

Η θάλασσα τη γέφυρα με κύματα γεμίζει,

κι εγώ λυπάμαι μοναχά που δεν μπορώ να πω

σε κάποιον, κάτι που πολύ φριχτά με βασανίζει.

 

Θεέ μου! Είμαι μοναχά δεκαεννιά χρονών,

κι έχω σε μέρη μακρινά πολλές φορές γυρίσει.

Θεέ μου! Έχω μιαν άκακη, μια παιδική καρδιά,

αλλά πολύ έχω πλανηθεί, κι έχω πολύ αμαρτήσει.

 

Συχώρεσε με... Κάποτες οπού 'χα πιεί πολύ

και δεν εκαταλάβαινα το τι έκανα, στο Αλγέρι,

για μιαν μικρήν Αράπισσα, που εχόρευε γυμνή,

επέταξα κατάστηθα σε κάποιον το μαχαίρι.

 

Συχώρεσέ με... Μια βραδιά θολή στο Σάντα Φε,

καθώς κάποια με κράταγε σφιχτά στην αγκαλιά της,

ετράβηξα απ' την κάλτσα της μια δέσμη από λεφτά

που όλη τη μέρα εμάζευεν απ' την αισχρή δουλειά της.

 

Κι ακόμα, Κύριε... ντρέπομαι να το συλλογιστώ,

(μα ήτανε τόσο κόκκινα κι υγρά τα ωραία του χείλια

και κάποια κάπου ολόλυζε κιθάρα ισπανική...)

κοιμήθηκα μ' ένα μικρόν εβραίο στη Σεβίλλια.

 

Κύριε... ετούτο το κορμί το τόσο αμαρτωλό

σε λίγο στις υδάτινες ειρκτές νεκρό θα πέσει...

Μα τέσσερα όμως σκέφτομαι γαλόνια εγώ χρυσά

κι ένα θλιμμένο δόκιμο, που δε θα τα φορέσει…

Ποίηση: Νίκος Καββαδίας - Ένας δόκιμος στη γέφυρα εν ώρα κινδύνου…


#8   
Cthulhu
Περαστική Νότα
Chat
20.09.2011, 17:30

Παράθεση:

Το μέλος Spartan-Werewolf στις 20-09-2011 στις 16:58 έγραψε...

Εν Ώρα Κινδύνου – JustAplaN

Στο ημερολόγιο γράψαμε: «Κυκλών και καταιγίς».

Εστείλαμε το Σ.Ο.Σ μακριά σε άλλα καράβια,

κι εγώ κοιτάζοντας χλωμός τον άγριον Ινδικό

πολύ αμφιβάλλω αν φτάσουμε μια μέρα στη Μπατάβια.

 

Μα δε λυπάμαι μια σταλιάν - Εμείς οι ναυτικοί

έχουμε, λένε, την ψυχή στο διάολο πουλημένη.

Μια μάνα μόνο σκέφτομαι στυγνή και σκυθρωπή,

που χρόνια τώρα και καιρούς το γιο της περιμένει.

 

Το ξέρω πως η θέση μας είναι άσχημη πολύ.

Η θάλασσα τη γέφυρα με κύματα γεμίζει,

κι εγώ λυπάμαι μοναχά που δεν μπορώ να πω

σε κάποιον, κάτι που πολύ φριχτά με βασανίζει.

 

Θεέ μου! Είμαι μοναχά δεκαεννιά χρονών,

κι έχω σε μέρη μακρινά πολλές φορές γυρίσει.

Θεέ μου! Έχω μιαν άκακη, μια παιδική καρδιά,

αλλά πολύ έχω πλανηθεί, κι έχω πολύ αμαρτήσει.

 

Συχώρεσε με... Κάποτες οπού 'χα πιεί πολύ

και δεν εκαταλάβαινα το τι έκανα, στο Αλγέρι,

για μιαν μικρήν Αράπισσα, που εχόρευε γυμνή,

επέταξα κατάστηθα σε κάποιον το μαχαίρι.

 

Συχώρεσέ με... Μια βραδιά θολή στο Σάντα Φε,

καθώς κάποια με κράταγε σφιχτά στην αγκαλιά της,

ετράβηξα απ' την κάλτσα της μια δέσμη από λεφτά

που όλη τη μέρα εμάζευεν απ' την αισχρή δουλειά της.

 

Κι ακόμα, Κύριε... ντρέπομαι να το συλλογιστώ,

(μα ήτανε τόσο κόκκινα κι υγρά τα ωραία του χείλια

και κάποια κάπου ολόλυζε κιθάρα ισπανική...)

κοιμήθηκα μ' ένα μικρόν εβραίο στη Σεβίλλια.

 

Κύριε... ετούτο το κορμί το τόσο αμαρτωλό

σε λίγο στις υδάτινες ειρκτές νεκρό θα πέσει...

Μα τέσσερα όμως σκέφτομαι γαλόνια εγώ χρυσά

κι ένα θλιμμένο δόκιμο, που δε θα τα φορέσει…

Ποίηση: Νίκος Καββαδίας - Ένας δόκιμος στη γέφυρα εν ώρα κινδύνου…



Αυτό βασικά δεν είναι τόσο για την ομοφοβία, όσο για μία από τις γνωστές περιπέτειες που είχε ο Καββαδίας. Πάντως -warning: άσχετο σχόλιο- πολύ ωραία διασκευή.

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : Cthulhu στις 20-09-2011 17:31 ]


#9   
Spartan-Werewolf
Σολίστ
Chat
20.09.2011, 18:30

@ Cthulhu :

Παράθεση:

Το μέλος Cthulhu στις 20-09-2011 στις 17:30 έγραψε...

Αυτό βασικά δεν είναι τόσο για την ομοφοβία, όσο για μία από τις γνωστές περιπέτειες που είχε ο Καββαδίας. Πάντως -warning: άσχετο σχόλιο- πολύ ωραία διασκευή.

 [ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : Cthulhu στις 20-09-2011 17:31 ]

Θα μπορούσα να συμφωνήσω μαζί σου, καθώς και εγώ το προόριζα για τα:    

Τραγούδια για τον θάνατο

http://www.musicheaven.gr/html/modules.php?name=Splatt_Forums&file=viewtopic&topic=3410&start=220

Αλλά ο στίχος του ποιήματος:   

“Κι ακόμα, Κύριε... ντρέπομαι να το συλλογιστώ,

(μα ήτανε τόσο κόκκινα κι υγρά τα ωραία του χείλια

και κάποια κάπου ολόλυζε κιθάρα ισπανική...)

κοιμήθηκα μ' ένα μικρόν εβραίο στη Σεβίλλια.”

 

Καθώς και η θέση του μέσα στο ποίημα (αναφέρετε τελευταίος και σαν η πιο «βαριά –στην συνείδηση του- αμαρτία» που διέπραξε ο δόκιμος) υποδηλώνει το πολύ βαρύ αίσθημα ενοχής που νιώθει για αυτήν του την πράξη….

Αν δεν κάνω λάθος το τραγούδι αυτό είναι το πρωτότυπο και όχι διασκευή.

Αν εννοείς ότι έχει γίνει μια πολύ καλή απόδοση του «πνεύματος-ψυχοσύνθεσης» από το ποίημα του Νίκου Καββαδία, θα συμφωνήσω σε αυτό μαζί σου.


#10   
mary_omikron
Βετεράνος , Forum Moderator
Chat
20.09.2011, 18:56

Μπορείς να το βάλεις και στα τραγούδια για τον θάνατο. Είναι πολύ ωραίο!


#11   
Spartan-Werewolf
Σολίστ
Chat
23.09.2011, 10:10

@mary_omikron:

Ειρήσθω εν παρόδω, εν πρώτης αιτίας και ανάγκης θα πεπραχτεί.

Χαίρομαι που σου άρεσε!...

Γεγονός όμως είναι, ότι η ομοφοβία αποτελεί ένα θέμα taboo για την Ελληνική κοινωνία, εξ’ ου και τα λιγοστά τραγούδια που παρατεθήκαν…


#12   
Cthulhu
Περαστική Νότα
Chat
23.09.2011, 18:36

Παράθεση:

Το μέλος Spartan-Werewolf στις 20-09-2011 στις 18:30 έγραψε...

@ Cthulhu :

Παράθεση:

Το μέλος Cthulhu στις 20-09-2011 στις 17:30 έγραψε...

Αυτό βασικά δεν είναι τόσο για την ομοφοβία, όσο για μία από τις γνωστές περιπέτειες που είχε ο Καββαδίας. Πάντως -warning: άσχετο σχόλιο- πολύ ωραία διασκευή.

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : Cthulhu στις 20-09-2011 17:31 ]

Θα μπορούσα να συμφωνήσω μαζί σου, καθώς και εγώ το προόριζα για τα:

Τραγούδια για τον θάνατο

http://www.musicheaven.gr/html/modules.php?name=Splatt_Forums&file=viewtopic&topic=3410&start=220

Αλλά ο στίχος του ποιήματος:

“Κι ακόμα, Κύριε... ντρέπομαι να το συλλογιστώ,

(μα ήτανε τόσο κόκκινα κι υγρά τα ωραία του χείλια

και κάποια κάπου ολόλυζε κιθάρα ισπανική...)

κοιμήθηκα μ' ένα μικρόν εβραίο στη Σεβίλλια.”

 

Καθώς και η θέση του μέσα στο ποίημα (αναφέρετε τελευταίος και σαν η πιο «βαριά –στην συνείδηση του- αμαρτία» που διέπραξε ο δόκιμος) υποδηλώνει το πολύ βαρύ αίσθημα ενοχής που νιώθει για αυτήν του την πράξη….

Αν δεν κάνω λάθος το τραγούδι αυτό είναι το πρωτότυπο και όχι διασκευή.

Αν εννοείς ότι έχει γίνει μια πολύ καλή απόδοση του «πνεύματος-ψυχοσύνθεσης» από το ποίημα του Νίκου Καββαδία, θα συμφωνήσω σε αυτό μαζί σου.



Είχα την εντύπωση πως η πρώτη εκτέλεση ήταν από τους Ξέμπαρκους, σε ανάλαφρη μουσική και χωρίς να συμπεριλαμβάνουν όλο το ποίημα. Εκείνη ήξερα μέχρι που άκουσα αυτό...


#13   
PanGuitar
Συγχορδία Μινόρε
Chat
24.09.2011, 17:17

Παράθεση:

Το μέλος Cthulhu στις 20-09-2011 στις 16:03 έγραψε...

Κι εγώ το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι το εξαιρετικό "Ένα Τραγούδι για τον Χειμώνα" του Τζίμη Πανούση.

 

Μα πόσο τέλειο μπορεί να είναι;



 

Το καλύτερο..

Σε κάτι γραμούλες τα λέει όλα

Μοναχογιός μικρομεσαίων με καθως πρέπει ανατροφή, όμως με δείχναν και γελάγαν στο σχολείο και με φωνάζαν αδερφή. Γιατί δε πήρα το ρολάκι που μου πασάραν οι πολλοί να παίζω το γαλάζιο αγοράκι με τη βαρβάτη τη ψωλή..

Καταναλώνομαι τις νύχτες με τη δικιά τους συνταγή εγώ πουλάω τα όνειρα μου στους ξενύχτες κι αυτοί γαμάνε μια πληγή..

και μη ξεχνάμε ότι γράφτηκε πριν 25 χρόνια που τα πράγματα δεν ήταν όπως σήμερα..


#14   
NantiaP
Φθασμένος
Chat
03.10.2011, 15:35

Κουτουπέ Τζεζαμπελίτο Γιώργος Μαρίνος


#15