ελληνική μουσική
282 online   ·  196.302 μέλη

Γ. ΖΑΜΠΕΤΑΣ : Ηχητικό ντοκουμέντο για Μπιθικώτση & επανεκτελέσεις Νταλάρα

mary_omikron
Βετεράνος , Forum Moderator
Chat
18.10.2011, 09:41

Πηγή : http://www.musicpaper.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1047&catid=8&Itemid=25

Το musicpaper σας παρουσιάζει μια ανέκδοτη ηχογράφηση-ντοκουμέντο. Ένα απόσπασμα από ερασιτεχνικές αυτοβιογραφικές αφηγήσεις για την πορεία του Γιώργου Ζαμπέτα στην ελληνική μουσική. Οι αφηγήσεις αυτές είναι στους Αλέξη Βάκη και Νίκο Ζούκα την άνοιξη του 1989. Ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης και δεξιοτέχνης του μπουζουκιού δεν «μασάει» τα λόγια του.
Αυτό θα τους φάει όλους... και μ' αυτό θα πεθάνουν όλοι…
με το καρκίνωμα... γιατί έχουν ένα καρκίνωμα μέσα τους ότι δε μπορέσανε να αφήσουνε ένα έργο.

Αλέξης Βάκης θυμάται: 

Το Φεβρουάριο του 1989 μου κατέβηκε μια ιδέα: να βρω τον Γιώργο Ζαμπέτα -τα τραγούδια του οποίου αγαπούσα από παιδί- και να του πάρω μια συνέντευξη για τον 902 Αριστερά στα FM που μόλις είχε φτιαχτεί και όπου είχα ξεκινήσει να κάνω εκπομπές.

zambetas_mp_017Όσο κι αν φαίνεται παράξενο σήμερα, που τα τραγούδια του Ζαμπέτα ακούγονται παντού, τότε ήταν ξεχασμένα, δεν τα έπαιζε καθόλου το ραδιόφωνο (με εξαίρεση την νεόκοπη ιδιωτική ραδιοφωνία, που τα στήριξε) και -κυρίως- ήταν δύσκολο να βρεθούν σε δίσκους, ακόμα και τα πιο γνωστά. Κάποιος, δεν θυμάμαι ποιος, μου βρήκε το τηλέφωνό του και έτσι βρέθηκα -με πολύ τρακ- να του εξηγώ τι θέλω.

«Μην τα πολυλογούμε μάγκα, αύριο το πρωί σε περιμένω, Σαλαμίνος 50, στο Αιγάλεω» είπε και μου έκλεισε το ακουστικό.

Αυτό ήταν. Με συχνότητα μια φορά περίπου τη βδομάδα, ήμουνα εκεί. Πότε μόνος μου, πότε μαζί με τον συμμαθητή μου από το Γυμνάσιο (και μπουζουξή) Νίκο Ζούκα. Οι επισκέψεις αυτές κράτησαν μέχρι τις αρχές Ιουλίου, οπότε είπαμε πως θα τις συνεχίσουμε από το Σεπτέμβριο, μετά τις διακοπές. Υπήρχαν ήδη περί τις τριάντα ώρες συνεντεύξεων και δειλά- δειλά σκεφτόμουνα να βγουν και σε βιβλίο μόλις ολοκληρωθούν. Με τη φθινοπωρινή επιστροφή, ο Ζαμπέτας μου ανακοίνωσε πως η Ιωάννα Κλειάσιου, που εν τω μεταξύ είχε αρχίσει κι εκείνη να τον επισκέπτεται, θα ήταν αυτή που θα έγραφε τελικά τη βιογραφία του. Για να πω την αλήθεια, μου κακοφάνηκε στην αρχή που δεν θα το έκανα εγώ, αλλά γρήγορα προσαρμόστηκα, συνέχισα να πηγαίνω συχνά στο σπίτι του.

Με την Ιωάννα γίναμε φίλοι, μου ζήτησε μάλιστα και της έδωσα υλικό από τις συνεντεύξεις που είχα πάρει, το οποίο χρησιμοποίησε στο –έξοχο πραγματικά- βιβλίο που εξέδωσε το 1997, με τίτλο Και η Βρόχα Έπιπτε Στρέϊτ Θρου (εκδόσεις Ντέφι), την πληρέστερη κατά τη γνώμη μου βιογραφία λαϊκού μουσικού που γράφτηκε ποτέ στην Ελλάδα.

Αποσπάσματα από τις συνεντεύξεις αυτές του 1989 δημοσιεύτηκαν στο τεύχος 2 του περιοδικού ΟΑΣΙΣ (Σεπτέμβριος 2008) με τον τίτλο Τα παιδικά χρόνια του Γιώργου Ζαμπέτα στην Ακαδημία Πλάτωνος. Συνοδεύονταν και από φωτογραφίες που είχε τραβήξει ο αδελφός μου, Δημήτρης Βάκης, σε μια βόλτα που είχαμε κάνει στην περιοχή.

Μιας λοιπόν και θεωρώ πως τα ντοκουμέντα που αφορούν σε σημαντικές μορφές της μουσικής και του τραγουδιού δεν πρέπει να μένουν καταχωνιασμένα σε συρτάρια αλλά να δημοσιοποιούνται, έτσι ώστε να τα απολαμβάνουν όσο το δυνατόν περισσότεροι, χαίρομαι που το μικρό αυτό ηχητικό απόσπασμα υπάρχει πλέον στοMusicpaper.gr, εις επήκοον όλων. Θα ήταν μάλιστα ευχής έργον, κατά τη γνώμη μου, να εστιάσει κάποιος στην ουσία των όσων λέει εδώ ο Ζαμπέτας και όχι στην εύκολη -και τόσο διαδεδομένη στις μέρες μας –φανατίλα του «άσπρο- μαύρο» σε ότι αφορά σε κάποιους επώνυμους ανθρώπους όπως ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης ή ο Γιώργος Νταλάρας.


Αυτό θα τους φάει όλους... και μ' αυτό θα πεθάνουν όλοι… με το καρκίνωμα... γιατί έχουν ένα καρκίνωμα μέσα τους ότι δε μπορέσανε να αφήσουνε ένα έργο...

Στο παρακάτω απομαγνητοφωνημένο απόσπασμα διαβάζουμε την αναγνώριση του μεγέθους των ερμηνειών του Γρηγόρη Μπιθικώτση στα δύο μεγάλα έργα του Μίκη Θεοδωράκη «Ρωμιοσύνη» και «Άξιον Εστί» αλλά και την άποψη του για τις επανεκτελέσεις γνωστών έργων από τον Γιώργο Νταλάρα, πάντα με το δικό του μοναδικό ύφος.

Αυτό λέει ο Νταλάρας: ''Εγώ να μπορέσω να κάνω ένα έργο... ένα έργο..." 
Μα πώς να κάνεις ρε συ Γιωργάκη ένα έργο τη στιγμή την οποία να πούμε μας φέρνεις τα τετριμμένα.. τα χίλιοτετριμμένα!
Δε μπορούμε βέβαια να αρνηθούμε στον Μπιθικώτση ένα γαλόνι παραπάνω. Γιατί ο Μπιθικώτσης έδωσε έργα, μεγάλα έργα, θα τον ονομάσουμε "στρατηλάτη" αυτόνε… αυτός πάει για "στρατηλάτης"… Είναι το «Ρωμιοσύνη» του Γιάννη Ρίτσου και το «Άξιον Εστί» του Οδυσσέα Ελύτη.

giorgos_zambetas-manos_hadjidakisΕίναι έργα που δε πρόκειται να τα τραγουδήσει άλλος όπως τα ’χει πει ο Μπιθικώτσης. Ουδείς… οιοσδήποτε κι αν τα τραγουδήσει καταστράφηκε... καταστράφηκε!
Πάρτε το χαμπάρι δηλαδή…
Αυτά θα παραμείνουνε να πούμε, όπως παραμείνανε να πούμε.. οι κολόνες του Παρθενώνος να πούμε.. εκατομμύρια έτη θα τραγουδιέται αυτό μόνο με τον Μπιθικώτση... με κανέναν άλλονε
!

Κάναμε τη συζήτηση αυτή και μου χε πει ο Πυριούχος  ότι ξέρεις λέει , γράφει ο Νταλάρας… ο Γιώργος ο Νταλάρας… γράφει λέει το «Άξιον Εστί». Λέω θα του συνιστούσα να μην ακουμπήσει εκεί απάνω διότι δε μπορεί να τα βγάλει πέρα με τον Μπιθικώτση.
Αυτό το πράμα είναι κερί και βούλα με τον Μπιθικώτση.. τελειωμένο.. κατάλαβες; 
Και όπως το είπα έτσι και έγινε! Το είπε και ουδείς δέχτηκε να το ακούσει.. κατάλαβες;

Κάνει κάτι "κωρονάλε" και κάτι "κωρομινάλε" και κάτι "σου πα μου πες " και κάτι "σαλταπήδες" μέσα να πούμε στον δίσκο αυτόνε, που τον έχω ακούσει να πούμε... οι οποίες είναι τελείως άσχετες με το πνεύμα του δίσκου, με το πνεύμα του «Άξιον Εστί»... ουδεμία σχέση με το «Άξιον Εστί».

giorgos_zampetas2Γι’ αυτό θα τους φάει όλους… και μ' αυτό θα πεθάνουν όλοι... με το καρκίνωμα.. γιατί έχουν ένα καρκίνωμα μέσα τους ότι δε μπορέσανε να αφήσουνε ένα έργο... αυτό λέει ο Νταλάρας: ''Εγώ να μπορέσω να κάνω ένα έργο... ένα έργο.." Μα πώς να κάνεις ρε συ Γιωργάκη ένα έργο τη στιγμή την οποία να πούμε μας φέρνεις τα τετριμμένα.. τα χίλιοτετριμμένα! τα χίλιοτετριμμένα να πούμε Σπανιόλικα και Λατίνικα από κάτω και μας τα παρουσιάζει να πούμε ότι “τάχαματες του τα ταρχαματας... κάτι έγινε και κάτι τρέχει.. ελάτε να δείτε και μπαίνετε...”

Πώς να γίνει ρε φίλε αυτά τα πράγματα τα ξέρουμε εμείς, μας τα δίνανε την εποχή του Μεταξά... γιατί εμείς είμαστε παλιότεροι!Προτού γεννηθεί ο Γιωργάκης εμείς υπήρχαμε και τα ακούγαμε και τα τραγουδάγαμε στους δρόμους όλος ο λαός.. τα τραγουδούσαμε με τα Σπανιόλικά τους τα λόγια.. με τα Σπανιόλικα τους τα λόγια, το λέω και το διατυμπανίζω αυτό διότι ο Μεταξάς μας είχε τα υπαίθρια σινεμά και πηγαίναμε και βλέπαμε τότε να πούμε την Imperio Argentina!

Πηγή : http://www.musicpaper.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1047&catid=8&Itemid=25

Φωτογραφίες του Δημήτρη Βάκη

 


-----------------
Η ανάγκη να έχεις πάντα δίκιο, σφραγίδα ενός χυδαίου πνεύματος.. (Αlbert Camus)

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : mary_omikron στις 18-10-2011 10:14 ]

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : jorge στις 18-10-2011 10:56 ]

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : mary_omikron στις 19-10-2011 01:27 ]


#1   
koukz
Συγχορδία Μινόρε
Chat
18.10.2011, 14:14
Δεν θα συμφωνήσω ούτε με το υποτιμητικό ύφος (Μα πώς να κάνεις ρε συ Γιωργάκη ένα έργο τη στιγμή την οποία να πούμε μας φέρνεις τα τετριμμένα..) αλλά ούτε και με το θέμα των επανεκτελέσεων. Καταρχήν είναι γνωστό οτι ο Γ.Νταλάρας έχει αφήσει πίσω του πολύ πλούσιο έργο με τραγούδια του Κουγιουμτζή του Ακη Πάνου του Θεοδωράκη του Σπανού του Λοίζου κτλ σε πρώτες εκτελέσεις άρα έργο έχει προσφέρει και δεν πάτησε σε τετριμμένα. Όσον αφορά τις επανεκτελέσεις να θυμίσω ότι τα ρεμπέτικα μεταφέρθηκαν στις επόμενες γενιές από την φωνή του Νταλάρα και μάλιστα πολλά από αυτά ήταν σχεδόν άγνωστα στους περισσότερους μέχρι τότε. Οι συγκεκριμένοι δίσκοι του Θεοδωράκη που αναφέρει μπορεί πράγματι να μην είναι στο ίδιο επίπεδο με την φωνή του Μπιθικώτση όμως το βρίσκω ως μια θετική προσπάθεια να μεταδοθεί και στις επόμενες γενιές.Ένας δημιουργός πρέπει να χαίρεται με τέτοιες πρωτοβουλίες καθότι αποδεικνύεται η διαχρονικότητα του έργου του.
#2   
mary_omikron
Βετεράνος , Forum Moderator
Chat
18.10.2011, 16:57

Η υποτιμητική χροιά στην φωνή του Ζαμπέτα ίσως να προέρχεται αφ΄ενός από τα προσωπικά του "χρυσά γαλόνια"  που δεν είναι και λίγα Smile και αφ΄ετέρου από το εντελώς ιδιαίτερο στυλ ομιλίας που γνωρίζουμε και προσωπικά εμένα μ΄αρέσει πάρα πολύ αλλά ΟΚ μπορεί άλλοι να διαφωνούν)

Μεταξύ Μπιθικώτση-Νταλάρα φυσικά και δεν είναι δυνατόν να γίνει η παραμικρή σύγκριση, πόσο μάλλον στο "Αξιον εστί" ... και όσο για  "το βρίσκω ως μια θετική προσπάθεια να μεταδοθεί στις επόμενες γενιές" όσο θετική και να είναι η προσπάθεια, προσπάθεια θα παραμείνει, όχι έργο.. ΤΟ έργο έγινε μία και δια παντός με τον Μπιθικώτση, και αλλοίμονο αν οι νέες γενιές (που ψάχνονται) αρκούνται στα δεύτερα και δεν φτάνουν μέχρι τα πρώτιστα.

Ακριβώς το ίδιο πιστεύω και για την  επανεκτέλεση των ρεμπέτικων, μιας και αναφέρθηκαν κι αυτά. Θα συμφωνήσω ότι τα επανέφερε σε μιά εποχή που είχαν παραγκωνιστεί, σε κάποιους ήταν ίσως άγνωστα και έδωσε (όσο μπόρεσε) το ερέθισμα. Αλλοίμονο όμως και πάλι, αν αυτοί που ενδιαφέρθηκαν για το είδος,  επαναπαύθηκαν στο "ελάχιστο" που έδωσε ο Νταλάρας με το αρχικό ερέθισμα και δεν πήγαν παραπίσω, άξιοι της άγνοιάς τους άν δεν έψαξαν να βρουν την πηγή και αρκέστηκαν στην βρυσούλα...

Οταν λέμε (και εννοούμε) ρεμπέτικο ποιά η σχέση του Νταλάρα μ΄αυτό? (για να μην πάω πιο μακριά σε Ρούκουνα, Κάβουρα, Διαμαντίδη, Εσκενάζυ, Αμπατζή, Ατραϊδη, Κασιμάτη, Μυτιληναίο, Πιπεράκη, Παγιουμτζή, Τζουανάκο, Στελλάκη κλπ κλπ γνήσιους εκπροσώπους)

 

Και ας κάνουμε και μια ακρόαση απ΄το επίμαχο "Αξιον εστί" που είναι ουσιαστικά και το θέμα μας

Και ένα  ακόμη{#emotions_dlg.biggrin}

 

Το επόμενο είναι παραδοσιακό Σμύρνης αλλά συμπεριελήφθη στα ρεμπέτικα, και μια σύγκριση με Μαρίκα Παπαγκίκα δεν είναι άσκοπη και μάλιστα σε ηχογράφηση του 1926 (για οικονομία χώρου δεν βάζω εκτέλεση Νταλάρα, είναι γνωστή)

 

 

 

 

 

 


#3   
jorge
Musantiquus , Administrator
Chat
18.10.2011, 17:33

Οι πρώτες εκτελέσεις αποπνέουν απόλυτο σεβασμό και θαυμασμό, γιατί ήταν κάτι που δημιουργήθηκε από το μηδέν. Πρέπει όμως - κατά τη γνώμη μου - να παραδεχτούμε οτι πολλές επανεκτελέσεις, όπως αυτές του Γιώργου Νταλάρα, είναι πολύ πιο ενδιαφέρουσες μουσικά.

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : jorge στις 18-10-2011 17:34 ]


#4   
koukz
Συγχορδία Μινόρε
Chat
18.10.2011, 18:23
Ας μην ξεχνάμε και την έννοια του προσωπικού γούστου!!!! πολλές επανεκτέλεσεις τις προτιμώ με τον Νταλάρα και από άποψη ενορχήστρωσης και από φωνή. πχ το τραγούδι 'τα παιδιά της γειτονιάς σου' το προτιμώ από αυτόν και όχι από την Παπαγκίκα, σε άλλα πάλι προτιμώ και γω τις πρώτες εκτελέσεις. θέλω να πω δεν είναι όλα ή άσπρο ή μαύρο. Τώρα στο θέμα μας, κανείς δεν είπε να μείνει κάποιος στις επανεκτελέσεις, ακούει κι επιλέγει ότι του αρέσει, τα κριτήρια του καθενός είναι διαφορετικά και φυσικά απολύτως σεβαστά.
#5   
mary_omikron
Βετεράνος , Forum Moderator
Chat
18.10.2011, 19:02

@ Koukz Συμφωνώ στα περί "κριτηρίων" και "προσωπικού γούστου" τα οποία μας χαρακτηρίζουν και μας προσδιορίζουν όλους.

Σχετικά με "τα παιδιά της γειτονιάς σου" απορρίπτεις την Παπαγκίκα, αλλά ίσως αν άκουγες και τις ερμηνείες από Νταλγκά ή τις νεώτερες επανεκτελέσεις από Μιχαλόπουλο, Αγάθωνα, Νικολαίδη, ακόμη ακόμη και από Θεοδοσία Στίγγα, Αρβανιτάκη, Τσαλιγοπούλου ίσως ξεχώριζες κάποιον να το αποδίδει καλλίτερα από Νταλάρα... εξαιρώ την Νένα Βεβετσάνου που του δίνει άλλη διάσταση!!

 

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : mary_omikron στις 18-10-2011 19:36 ]


#6   
mary_omikron
Βετεράνος , Forum Moderator
Chat
18.10.2011, 19:16

@ Jorge Επειδή προφανέστατα αναφέρεσαι στα ρεμπέτικα, θα πω οτι σ΄αυτά αναζητείται η "ψυχή" τους...  η γοητεία του "χριτς-χρατς" και του "κιτρινισμένου"...γιατί σύγκριση με τις μετέπειτα δυνατότητες ενορχήστρωσης και ηχογράφησης ασφαλώς δεν γίνεται. Είναι πιό εύληπτα στα αυτιά αλλά τους λείπει η "γοητεία" (άποψή μου πάντα) και ψάχνοντας εδώ και καιρό παλιά αυθεντικά έχω γνωρίσει μέσω youtube και άλλων δικτυώσεων άπειρους λάτρεις με πλειοψηφία νέων παιδιών.


#7   
koukz
Συγχορδία Μινόρε
Chat
18.10.2011, 20:33
Έγραψα πουθενά ότι το συγκεκριμένο τραγούδι "τα παιδιά της γειτονιάς σου" ο Νταλάρας το ερμηνεύει καλύτερα από οποιονδήποτε; σύγκρινα με την Παπαγκίκα επειδή εσύ την είχες αναφέρει πιο πάνω, Μου άρεσε πολύ η εκτέλεση του Αγάθωνα, της Βενετσάνου δεν μου πολυάρεσε να σου πω την αλήθεια , Κάποιες άλλες εκτελέσεις που αναφέρεις δεν τις έχω ακούσει. Αλλά όλα αυτά επιβεβαιώνουν αυτό που σου λέω, όλες αυτές οι εκτελέσεις κάτι τελικά καινούργιο μας προσφέρουν και μακάρι να υπάρχουν άνθρωποι να ασχολούνται να ψάχνουν και να μας προσφέρουν ξανά όλα αυτά τα αγαπημένα τραγούδια.
#8   
mary_omikron
Βετεράνος , Forum Moderator
Chat
18.10.2011, 21:07

"Εγραψα πουθενά οτι το συγκεκριμένο τραγούδι "τα παιδιά της γειτονιάς σου" ο Νταλάρας το ερμηνεύει καλύτερα απο οποιονδήποτε"?

ΟΚ, με κάλυψες απόλυτα.


#9   
Spartan-Werewolf
Σολίστ
Chat
18.10.2011, 21:07

@ mary_omikron :

Μαίρη, ξέχασες την Σοφία Αβραμίδου από την όντως μεγαλη και αξιόλογη λίστα των ερμηνευτών και ερμηνευτριών που παρέβαλες…       

Tα παιδιά της γειτονιάς σου - παραδοσιακό Σμύρνης

 

Τραγούδι: Σοφία Αβραμίδου

Για το θέμα τι να πω?...

Τα είπε όλα ο αείμνηστος (και πάρα πολύ μεγάλος μουσικοσυνθέτης και δεξιοτέχνης του μπουζουκιού) Γιώργος Ζαμπέτας!…

Οπότε, εγώ –απλά- προσυπογράφω στα λεγόμενα του…

‘Nuff said or wrote!...

@ koukz :

Για άκουσε την άνωθεν ερμηνεία μήπως κατά τύχη σου αρέσει περισσότερο και –ίσως, λέω ίσως- αλλάξεις γνώμη…

Ποτέ δεν ξέρεις…

-----------------
«… και με το φως του λύκου επανέρχονται»

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : Spartan-Werewolf στις 18-10-2011 21:11 ]


#10   
koukz
Συγχορδία Μινόρε
Chat
18.10.2011, 21:29

πολύ καλή ενορχήστρωση, ωραίο πράγματι αλλά ζυγαριά εγώ στην ζυγαριά δεν τα βάζω, κάθε επανεκτέλεση που μου αρέσει μου γεννάει νέα συναισθήματα και νέα μουσικά ερεθίσματα ( ειδικά η συγκεκριμένη εκτέλεση που έβαλες σε αυτόν τον τομέα τα σπάει) και έτσι πρέπει να τις βλέπουμε. Ωστόσο από ότι κατάλαβα πρόβλημα προκύπτει για σας όταν το κάνει αυτό ο Νταλάρας.

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : koukz στις 18-10-2011 21:32 ]


#11   
mary_omikron
Βετεράνος , Forum Moderator
Chat
18.10.2011, 21:40

Απόλυτα σωστός Spartan ευχαριστώ... αν θέλεις κάνε και θέμα με ρεμπέτικα να τροφοδοτήσουμε {#emotions_dlg.biggrin}


#12   
Japan88gr
Φθασμένος
Chat
18.10.2011, 22:35
Στο άρθρο προστέθηκαν και άλλες πληροφορίες http://musicpaper.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1047:giorgoszampetas&catid=8:sound&Itemid=25
#13   
Spartan-Werewolf
Σολίστ
Chat
18.10.2011, 23:05

@ koukz :

 

Παράθεση:

Το μέλος koukz στις 18-10-2011 στις 21:29 έγραψε...

πολύ καλή ενορχήστρωση, ωραίο πράγματι αλλά ζυγαριά εγώ στην ζυγαριά δεν τα βάζω, κάθε επανεκτέλεση που μου αρέσει μου γεννάει νέα συναισθήματα και νέα μουσικά ερεθίσματα ( ειδικά η συγκεκριμένη εκτέλεση που έβαλες σε αυτόν τον τομέα τα σπάει) και έτσι πρέπει να τις βλέπουμε. Ωστόσο από ότι κατάλαβα πρόβλημα προκύπτει για σας όταν το κάνει αυτό ο Νταλάρας.

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : koukz στις 18-10-2011 21:32 ]

Φίλτατε koukz

Δεν έχω καμία αντιπαλότητα η’ αντιδικία με τον κύριο Γεώργιο Ντάλαρα στο ερμηνευτικό τομέα, του αναγνωρίζω ότι είναι ένας ικανότατος και πολυπράγμων ερμηνευτη. Και θέλω να πιστεύω ότι όλοι έχουμε την λογική σύνεση και δεν κυριευόμαστε από άλλα έτερα πάθη στο να μπορούμε –σε αυτόν τον τομέα και μόνο- να του αναγνωρίσουμε την αξία του σαν ενός ικανοτάτου και πολυπραγμονώς ερμηνευτή.

Αλλά…

Άλλο πράγμα είναι να είσαι ένας ικανότατος και πολυπράγμων ερμηνευτής.

Και άλλο πράγμα είναι να είσαι ένας Θρυλικός Ερμηνευτής που με τα Έργα σου να μπορείς να «Σφραγίζεις» το Ιστορικό, Πολιτικό και Πολιτιστικό Χώρο-Χρόνο Πλαίσιο του Λαού της Πατρίδα Σου μέσα στις Ισχύοντες Ιστορικές, Πολιτικές και Πολιτιστικές Στιγμές της.

Με απλά λόγια: o κύριος Γεώργιος Ντάλαρας δεν θα μπορούσε ποτέ να «γίνει» ο Αείμνηστος Γρηγορίος Μπιθικώτσης καθότι στην «ιστορική μνήμη και συνείδηση» του λαού μας τα έργα: «Ρωμιοσύνη» του Γιάννη Ρίτσου και το «Άξιον Εστί» του Οδυσσέα Ελύτη έχουν «συνειδησιακά ταυτιστεί» με την ερμηνεία του Αείμνηστου Γρηγορίου Μπιθικώτση γιατί αυτός τα ανέδειξε σαν Έργα Ερμηνευτή μέσα σε πάρα πολύ δύσκολες ιστορικές συνθήκες για αυτόν τον τόπο και αυτόν τον λαό…

Και αυτό -Φίλτατε koukz- δεν ξεχνιέται μήτε αγνοείτε από κανέναν, όσα χρόνια κι’ αν περάσουν…

Οπότε, όπως ευνόητα καταλαβαίνεις «με ξένα κόλλυβα δεν γίνεται μνημόσυνο» και για αυτό ο αείμνηστος (και πάρα πολύ μεγάλος μουσικοσυνθέτης και δεξιοτέχνης του μπουζουκιού) Γιώργος Ζαμπέτας «στηλιτεύε» τον κύριο Γεώργιο Ντάλαρα …

@ mary_omikron :

Μα υπάρχει ήδη θέμα με το Ρεμπέτικο Τραγούδι

Το καλύτερο ρεμπέτικο τραγούδι

http://www.musicheaven.gr/html/modules.php?name=Splatt_Forums&file=viewtopic&topic=9837

Εγώ και ο Foidel είχαμε γράψει τελευταίοι…


#14   
NantiaP
Φθασμένος
Chat
19.10.2011, 00:43

Μαίρη και  Spartan Werewolf......... δεν ξέρω πόσα μπράβο να σας πω και πόσα ''λάικ'' για σας!!!!! προσυπογράφω._

Φτάνει όχι άλλο Νταλάρα..

·  Να 'τανε το 21 (1970)

·  Όταν ανθίζουν πασχαλιές (1971)

·  Ηλιοσκόπιο (1973)

·  Μικρές πολιτείες (1974)

·  Στα ψηλά τα παραθύρια' (1975)

 

Μέχρι εδώ καλά.. .μετά έβαλε χεράκι σε τραγούδια που ήθελε να πάρει κάτι απο την δόξα των άλλων... και με τι φωνή ε? μμμμμ

5 δισκάκια όλα κι όλα αν είναι δυνατόν... και εννοώ της προκοπής έτσι? Μετά συνεργασίες με ξένους καλλιτέχνες κλπ και μετά ήρθε το με λένε Πόπη χαχαχα..... αχχχ

 

Όχι άλλο Νταλάρα τέλος..... Αχ βρε Πανούση

 


#15   
NantiaP
Φθασμένος
Chat
19.10.2011, 00:45
Δεν λέω έξυπνος είναι σίγουρα...αφού συνεργαζόταν με μεγάλα ονόματα...κράχτες για το δικό του καλλιτεχνικό συμφέρον...
#16   
NantiaP
Φθασμένος
Chat
19.10.2011, 00:51

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ

  • Επιτάφιος (1960)
  • Πολιτεία Α (1961)
  • Το τραγούδι του νεκρού αδερφού (1962)
  • Επιφάνια (1963)
  • Το Άξιον Εστί (1964)
  • Πολιτεία Β (1964)
  • Ρωμιοσύνη (1966)
  • Επίσημη αγαπημένη (1968)
  • Μια γυναίκα φεύγει (1969)
  • Μαζί με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση (1970)
  • Ο Μπιθικώτσης (1970)
  • Α-Ω (1971)
  • Ουράνιο τόξο (1972)
  • Πράσινο φως (1973)
  • Μικροί καϋμοι (1975)
  • Στη μεγάλη λεωφόρο (1976)
  • Χαμένες αγάπες (1977)
  • Οκτώβρης '78 (1978)
  • Πατέρα μου (1979)
  • Μεγαλοπρέπεια (1980)
  • Παράπονα της πλώρης (1981)
  • Σήμερα (1986)
  • Ο άγνωστος Θεός (1990)


Συμμετοχές

  • Πολιτεία Α (1961)
  • Όμορφη Πόλη (1962)
  • Η συναυλία στο Κεντρικό (1961)
  • Κόκκινα φανάρια (1963)
  • Η Ελλάς χωρίς ερείπια (1964)
  • Χρυσοπράσινο φύλλο (1965)
  • Ένα μεσημέρι (1966)
  • Η πόρτα ανοίγει (1967)
  • Μάρκος ο δάσκαλος μας (1968)
  • Τσιτσάνης (Τα κλειδιά) (1968)
  • Χρώματα (1968)
  • Ένα χαμόγελο (1969)
  • Κόσμε αγάπη μου (1969)
  • Επιστροφή (1970)
  • Χαλάλι σου ζωή (1971)
  • Μικρές ώρες (1972)
  • Πρώτη εκτέλεση (1973)
  • Τα ωραία του Τσιτσάνη (1973)
  • Θαλασσινά φεγγάρια (1974)
  • Αρχιπέλαγος (1976)
  • Ζήτω το Ελληνικό τραγούδι (1987)


Σημαντικές συλλογές

  • Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης τραγουδά Μίκη Θεοδωράκη (1974)
  • Τα αυθεντικά (1975)
  • 14 χρυσές επιτυχίες 1 & 2 (1977)
  • Ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης τραγουδά Μίκη Θεοδωράκη No2 (1978)
  • Τα αυθεντικά Νο2 (1984)
  • Οι πρώτες εκτελέσεις (2003)
  • 50 Χρόνια 1949 - 2000 (2005)
  • Ανθολόγιο 1923-2005 (2006)
  • Από τις 78 στροφές (2007)

ΚΑΙ ΟΛΑ ΔΙΣΚΑΡΕΣ!!! ΜΕ ΙΣΤΟΡΙΑ τι να συγκρίνουμε τώρα δα????


#17   
mary_omikron
Βετεράνος , Forum Moderator
Chat
19.10.2011, 01:16

@ Japan88gr

Mάνο μου συγχαρητήρια κι από εδώ απ΄το ΜΗ για την δραστηριότητά σου στα φιλικά sites www.musicparer.gr  και  www.poiein.gr

Οσο για το κομμάτι που έχεις προσθέσει  θα δοκιμάσω να το βάλω με τροποποίηση στο αρχικό κείμενο... ευχαριστούμε{#emotions_dlg.biggrin}

 

@ Spartan

Σχετικά με τα ρεμπέτικα το σκεφτόμουν κάπως αλλιώς, κάτι σαν "της ημέρας" γιατί το ήδη υπάρχον θέμα (στο οποίο έχω ποστάρει παλαιότερα και γνωρίζω την ύπαρξή του) ζητάει το "καλλίτερο"  και το αντιλαμβάνομαι κάπως σαν αυτοαναίρεση αν την μια στιγμή βάζω το ένα και την επομένη ένα διαφορετικό. Τέλος πάντων, χρησιμοποιούμε το υπάρχον θέμα, και όσοι πιστοί προσέλθετε... και πάω να κάνω -ας το πούμε- την από δω και πέρα "αρχή"


#18   
Post αρνητικής αξιολόγησης
mixalis-kleanthis
Σολίστ
Chat
19.10.2011, 12:33

Ο κάθε καλλιτέχνης έχει δικαίωμα να εκθέσει , ότι αυτός θεωρεί ότι τον εκφράζει!!!

Γι΄ αυτό κρίνεται και πολλές φορές επιβραβεύεται , ή πέφτει ''θύμα'' των επιλογών του.

Ο Μπιθικώτσης είναι αξεπέραστος και έχω ακούσει τον Νταλάρα να το λέει δημοσίως δεκάδες φορές , αυτό δεν σημαίνει ότι δεν ''επιτρέπεται''  στον Νταλάρα ,στον Μητσιά ,στον Καλογιάννη ,στον Κότσιρα ,στον Γαϊτάνο ,στον Μπάση (όλοι αυτοί το έχουν ερμηνεύσει) και σε πολλούς ακόμα να τραγουδήσουν όποιο έργο επιθυμούν!!!!

Η πολεμική που βγαίνει κατά του Νταλάρα μάλλον αφορά την κοινωνική του δικτύωση και όχι τόσο την Καλλιτεχνική του δραστηριότητα.

Είναι όμως πράγματα Διαφορετικά που κατά την γνώμη μου θα έπρεπε να διαχωρίζονται!

Κανείς απ τους νεότερους δεν πήγε να αντικαταστήσει τον ''Σερ'' άλλωστε όπως λέει κι ο Δάσκαλος , αυτό, δεν μπορεί εξ ορισμού να συμβεί, απλώς να καταθέσει την δική του άποψη που είναι σεβαστή ακόμα κι όταν δεν είναι αποδέκτη !!!!

Y.Γ

Τα οπαδικά και η τέχνη είναι πράγματα που δεν συμβαδίζουν…


#20