freak,
εγώ θα επιμείνω στην ήρεμη συζήτηση, όσο κι αν αυτό προβληματίζει.
Θα απαντήσω λοιπόν εγώ για εσένα, διότι δεν βλέπω φως στο τούνελ από την άλλη πλευρά.
"Ας υποθέσουμε ότι εγώ, o pentatonikos κι ο Αλβέρτος φτιάχνουμε ένα κόμμα που φέρει ως κύριο άξονά της το μότο 'μεταξύ των άλλων, θα γδάρουμε ζωντανούς τους μουσικούς (ηχολήπτες κλπ) με πρώτο και καλύτερο τον freak, τον οποίο θεωρούμε για κάποιους λόγους τον χειρότερο από όλους'. Ποια η άποψή σου για την συμμετοχή του κόμματος αυτού στην πολιτική ζωή του τόπου;"
Προφανώς και θα έχουμε πρόβλημα με την 'πολιτική' έκφραση μίας τέτοιας ομάδας. Γιατί; Διότι δεν τίθεται θέμα φίμωσης μίας ιδέας ή μίας άποψης, αλλά τίθεται ζήτημα που αναιρεί την ίδια την πολιτική, δηλαδή την κοινωνία πολιτισμού και δικαίου μεταξύ των ανθρώπων. Κι εκείνο που προσπαθώ να σου εξηγήσω είναι ότι η άρνηση πολιτικοποίησης μίας ιδέας δεν συνεπάγεται με λογοκρισία των φορέων της, ούτε στη μία, ούτε στην άλλη περίπτωση.
Απορώ μάλιστα, γιατί συνεχώς συναντώ επιχειρηματολογία περί παιδεραστίας... Δηλαδή τόσο προοδευτικοί γίναμε πια που για κάθε ζήτημα θέτουμε ως απαιτούμενο συζήτησης την ...παιδεραστία; Τί είδους διαλεκτική της παιδεραστίας είναι αυτή που αναπτύσσεται από τους συζητητές μου; Ειλικρινά απορώ με το τί προβληματίζει τον άνθρωπο σήμερα... Ο μεγαλύτερός μας καημός είναι να πάμε με 12 χρονο παιδί πια, τόσο που να το μετατρέπουμε σε μέγα κοινωνικό και πολιτικό ζήτημα;
Ας ξαναπάω στην ουσία: η απόρριψη της πρότασης για δημιουργία κόμματος παιδεραστών όπως και γδαρτών είναι άμεση συνέπεια της νομοθεσίας και του συντάγματος της χώρας μας. Αν είμασταν καννίβαλοι και θεσπίζαμε το κόμμα των ευρωπαιοφάγων, τότε πιθανόν να γίνονταν δεκτό το αίτημά μας. Εδώ έχουμε μία πολιτική που θέλει να εφαρμοστεί και είναι κατά του ίδιου του συντάγματος. Δηλαδή, κάποιοι ζητούν από το σύνταγμα την νομιμοποίησή τους για να το παραβιάσουν είτε είναι παιδεραστές, είτε είναι γδάρτες, είτε είναι ανθρωποφάγοι ή νεκρόφιλοι. Φαντάζεσαι την πολίτευση ενός κόμματος που ευαγγελίζεται την κατάλυση της δημοκρατίας και την επαναφορά του βασιλιά; Έχει νόημα αυτή η πολίτευση μέσα στο πλαίσιο στο οποίο αναπτύσσεται; Είναι δυνατόν να ζητά κανείς από μία δημοκρατική κοινότητα να ψηφίσει για να μην είναι δημοκρατική; Και μου κάνει εντύπωση το γεγονός ότι όλα αυτά πρέπει να τα αναλύσω για να γίνουν έστω και στο ελάχιστο κατανοητά...
Καθένας έχει το δικαίωμα της άποψής του, είτε είναι παιδεραστής, είτε καννίβαλος. Εδώ δεν κρίνονται απόψεις, αλλά πολιτικές θέσεις και συγκρότηση 'εγκληματικής ομάδας' με βάση την νομοθεσία της χώρας από την οποία ζητά επικύρωση το εν λόγω κόμμα...
Ίσως βέβαια, να χρειάζεται να επαναπροσδιορίσουμε τον όρο 'πολιτική' διότι μάλλον έχουμε χάσει κάθε νόημά του, μέσα στους αιώνες που μεσολάβησαν από την σύλληψή του.
-------------------
Δεν έχω υπογραφή, διότι στις μέρες μας την υπογραφή σου δεν πρέπει να ξέρεις μόνο που να τη βάζεις αλλά και πώς να παρατηρείς την ώρα που σου τη βγάζουν.
Πιστεύω όμως ότι έχω αποκαλυπτικό βιογραφικό.
