ελληνική μουσική
252 online   ·  207.321 μέλη

Πέθανε ο Θόδωρος Αγγελόπουλος

mary_omikron
Βετεράνος , Forum Moderator
Chat
25.01.2012, 00:15

Την τελευταία του πνοή άφησε σε ηλικία 77 ετών ο σπουδαίος σκηνοθέτης Θ. Αγγελόπουλος, που παρασύρθηκε κατά τη διάρκεια γυρισμάτων από μοτοσικλέτα.

Δημοσιεύτηκε: Ιανουάριος 24 2012 23:44 Ενημερώθηκε: Ιανουάριος 24 2012 23:49

Υπέκυψε στα τραύματά του ο σκηνοθέτης Θ. Αγγελόπουλος, που λίγο μετά τις 7 το απόγευμα της Τρίτης, έπεσε θύμα τροχαίου, κατά τη διάρκεια γυρισμάτων στον περιφερειακό Κερατσινίου.

Ο σκηνοθέτης παρασύρθηκε από μηχανή που οδηγούσε ειδικός φρουρός εκτός υπηρεσίας και διακομίσθηκε σε θεραπευτήριο του Φαλήρου, όπου διασωληνώθηκε άμεσα.

Ωστόσο αργά το βράδυ της Τρίτης έχασε τη μάχη, καθώς είχε βαρύτατες κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και κατάγματα.

Η λαμπρή πορεία του Θεόδωρου Αγγελόπουλου

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 27 Απριλίου 1935.

Σπούδασε στην Νομική Σχολή Αθηνών, όμως εγκατέλειψε τις σπουδές του, πριν πάρει το πτυχίο του.

Το 1961 έφυγε στο Παρίσι, όπου αρχικά παρακολούθησε στη Σορβόννη μαθήματα γαλλικής φιλολογίας, φιλμογραφίας και εθνολογίας και στη συνέχεια μαθήματα κινηματογράφου στη Σχολή Κινηματογράφου IDHEC και στο Musιe de l' homme.

Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα, το 1964 και μέχρι το 1967, εργάστηκε ως κριτικός κινηματογράφου στην εφημερίδα Δημοκρατική Αλλαγή, μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη και την Τώνια Μαρκετάκη.

Με τον κινηματογράφο άρχισε να ασχολείται το 1965 και το 1968 παρουσίασε την πρώτη του μικρού μήκους ταινία, "Εκπομπή", στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Το 1970, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του, "Αναπαράσταση", κέρδισε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης και άλλες διακρίσεις στο εξωτερικό σηματοδοτώντας την "αυγή" του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου.

Έκτοτε, οι ταινίες του έχουν συμμετάσχει σε πολλά διεθνή φεστιβάλ και έχει κερδίσει πολλά βραβεία, τα οποία τον καθιέρωσαν παγκοσμίως ως έναν από τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες του σύγχρονου κινηματογράφου.

Πολλά αφιερώματα που τιμούν τη δουλειά του Θόδωρου Αγγελόπουλου έχουν πραγματοποιηθεί σ' όλο τον κόσμο.

Έχει αναγορευθεί επίτιμος διδάκτορας των Πανεπιστημίου των Βρυξελλών, του Πανεπιστημίου X Ναντέρ (Nanterre) στο Παρίσι και του Πανεπιστημίου του Έσσεξ (Essex).

Μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη υπήρξε συνιδρυτής του περιοδικού Σύγχρονος Κινηματογράφος.

Κάποιοι από τους σημαντικότερους "σταθμούς" της καριέρας του:

* 1968: Η Εκπομπή, μικρού μήκους

* 1970: Αναπαράσταση

* 1972: Μέρες του ’36

* 1975: Ο θίασος

* 1977: Οι Κυνηγοί

* 1980: Ο Μεγαλέξανδρος

* 1983: Αθήνα, επιστροφή στην Ακρόπολη

* 1984: Ταξίδι στα Κύθηρα

* 1986: Ο Μελισσοκόμος

* 1988: Τοπίο στην Ομίχλη

* 1991: Το Μετέωρο Βήμα του Πελαργού

* 1995: Το βλέμμα του Οδυσσέα

* 1998: Μια αιωνιότητα και μια μέρα

* 2003: Τριλογία - Ι. Το λιβάδι που δακρύζει

* 2008: Τριλογία - ΙΙ. H σκόνη του χρόνου

 

http://news247.gr/ellada/eidiseis/efyge_o_thodwros_aggelopoylos.1589246.html


#1   
rouli726
Φθασμένος
Chat
25.01.2012, 00:44
καλό του ταξίδι! θα τον θυμόμαστε πάντα για την προσφορά του στην τέχνη και στην ελλάδα μέσα από την τέχνη του!
#2   
ixthis
Σολίστ
Chat
25.01.2012, 04:10

Φτωχότεροι ………


#3   
sympetheros
Φθασμένος
Chat
25.01.2012, 07:35

Mια μοτοσυκλέτα απρόσεκτη αρκεί για να μας θυμίζει πως τίποτα δεν είναι για πάντα.

Αρκεί μια στιγμή μια συγκυρία μια διαβολεμένη χρονική σύμπτωση για να αλλάξει την ιστορία.

Ηταν  μεγαλύτερος σκηνοθέτης μας  με έργο παγκόσμιας εμβέλειας ....αναντικατάστατος .


#4   
PHILIPPOSSM
MusicHeaven Guru
Chat
25.01.2012, 09:01
Τι ειρωνεία, η ζωή του τελείωσε πιο γρήγορα από τις ταινίες του. Η Ελλάδα έχασε έναν απο τους μεγαλύτερους ανθρώπους της των τελευταίων 50 χρόνων.
#5   
mary_omikron
Βετεράνος , Forum Moderator
Chat
25.01.2012, 11:46

http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=439984

«Ξεχάστε με στη θάλασσα»

«Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία αλλά δεν μπορώ να κάνω το ταξίδι σας/ Είμαι επισκέπτης/ Το κάθε τι που αγγίζω με πονάει πραγματικά/ κι έπειτα δεν μου ανήκει/ Όλο και κάποιος βρίσκεται να πει "δικό μου είναι"/ Εγώ δεν έχω τίποτε δικό μου είχα πει κάποτε με υπεροψία/ Τώρα καταλαβαίνω πως το τίποτε είναι τίποτε/ Ότι δεν έχω καν όνομα/ Και πρέπει να γυρεύω ένα κάθε τόσο/ Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω/ Ξεχάστε με στη θάλασσα/ Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία». 

(ανέκδοτο ποίημα του Θόδωρου Αγγελόπουλου γραμμένο το 1982 λίγο πριν από την έναρξη συγγραφής του σεναρίου της ταινία «Ταξίδι στα Κύθηρα»)
Οταν ένας σκηνοθέτης όχι μόνον δεν διαβάζει αλλά ούτε καν μετρά πια τα βιβλία που γράφονται για αυτόν και το έργο του, τότε βρίσκεται στην κορυφή.

Οταν για λογαριασμό μιας ταινίας, έχει την δυνατότητα να κτίσει και μετά να γκρεμίσει ένα ολόκληρο χωριό _όπως έκανε με το «Λιβάδι που δακρύζει»_ τότε βρίσκεται στην κορυφή. Στην Γαλλία, για μια και μόνον ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου, το «Ταξίδι στα Κύθηρα», έχει γραφεί 600 σελίδων (!) μελέτη για ντοκτορά η οποία στην συνέχεια εκδόθηκε στο εμπόριο. 

Οι τίτλοι έναρξης της ταινίας του με τίτλο «Το λιβάδι που δακρύζει»

Στην Ιαπωνία έγινε πάταγος όταν οι ταινίες του κυκλοφόρησαν σε ειδική έκδοση DVD η οποία εκτός των άλλων περιείχε απαγγελία -από τις τρεις κόρες του- ποιημάτων που έχει γράψει ο ίδιος. Στην βιβλιογραφία που τον αφορά θα βρούμε ακόμα και βιβλία στα κινέζικα (!) ενώ όποτε ανακοίνωνε έστω και μια ιδέα για ταινία, τότε η ταινία αυτομάτως γινόταν γεγονός στον παγκόσμιο κινηματογραφικό χάρτη πολλά χρόνια πριν την ολοκλήρωσή της όπως ακριβώς συνέβη με την τελευταία του δημιουργία «Η άλλη θάλασσα» που δυστυχώς θα μείνει ανολοκλήρωτη.

Αυτό είναι το σημείο όπου εδώ και χρόνια βρισκόταν ο Θόδωρος Αγγελόπουλος που γεννήθηκε το 1936 στην Αθήνα και σπούδασε νομικά και κινηματογράφο στο Παρίσι. Αφού πέρασε από τον χώρο της κριτικής (εφημερίδα «Αλλαγή», περιοδικό «Σύγχρονος Κινηματογράφος») ο σημαντικότερος σύγχρονος πρεσβευτής του ελληνικού πολιτισμού στο εξωτερικό, είχε βραβευθεί με ό,τι σημαντικό υπάρχει στον χώρο του κινηματογράφου: Χρυσός Φοίνικας στο φεστιβάλ Κανών για το «Μια αιωνιότητα και μια ημέρα», μεγάλο βραβείο της επιτροπής για το «Βλέμμα του Οδυσσέα» στο ίδιο φεστιβάλ, Χρυσός Λέων για τον «Μεγαλέξανδρο» στο φεστιβάλ Βενετίας. Ο Αγγελόπουλος έφυγε αφήνοντας ένα τεράστιο κενό στον ελληνικό πολιτισμό. Τον πολιτισμό στον οποίο πίστευε, τον πολιτισμό για τον οποίο στεναχωριόταν τόσο πολύ και μέσα από την καρδιά του για την τωρινή κατάντια του.


«Ζούμε μια περίοδο που θα την ονόμαζα μοναδική, όχι με την καλή έννοια αλλά με την αρνητική της»
είχε πει πέρσι, τέτοια εποχή στο Βήμα ο Αγγελόπουλος. «Έχω αρκετά χρόνια πίσω μου και τέτοιο πράγμα δεν το έχω ξαναζήσει. Ακόμα και στην περίοδο του Εμφυλίου, στην περίοδο της δικτατορίας ή και στην Κατοχή, ακόμα και τότε τα πράγματα είχαν μια δυναμική περίεργη, μια δυναμική υπόγεια, που δούλευε. Υπήρχε μια αντίσταση, υπήρχαν συγκρούσεις με ιδεολογικό περιεχόμενο, υπήρχε η αναζήτηση ενός καλύτερου κόσμου. Όταν είχαμε χούντα, πιστεύαμε ότι κάποια στιγμή θα τελειώσει και ότι τα πράγματα θα ανοίξουν. Πιστέψαμε σε αυτό που έμοιαζε ότι πάει να πάει να γίνει και ποτέ δεν έγινε».


Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος κατόρθωσε να φθάσει σε αυτό το σημείο εξουσίας και αναγνώρισης, καλλιεργώντας υπομονετικά αλλά και πεισματικά την μοναδική αισθητική και γλώσσα του μέσα από μια σειρά ταινιών που αποτυπώνουν την εικόνα και την Ιστορία της Ελλάδας του. Της Ελλάδας μας. Μιας Ελλάδας που υπάρχει δίπλα μας αλλά που χωρίς τις ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου ίσως να μην γνωρίζαμε ποτέ. Της Ελλάδας στην «Αναπαράσταση», της Ελλάδας στον «Θίασο», της Ελλάδας στις «Μέρες του '36», της Ελλάδας στον «Μεγαλέξανδρου», στον «Μελισσοκόμο» και στο «Βλέμμα του Οδυσσέα».


Οι σκηνές στο χιόνι από την ταινία «Ο θίασος»
«Είμαι ένας άνθρωπος που ανήκει σε μια γενιά που έχει περάσει από συγκεκριμένες ιστορικές περιόδους με όλες τις έννοιες και με την απήχηση του ιστορικού παρόντος της εκάστοτε εποχής πάνω στην καθημερινότητα» είχε πει στο Βήμα ο Θόδωρος Αγγελόπουλος. «Θεωρώ ότι δεν μπορείς να μένεις εκτός και αυτή είναι η ουσιώδης διαφορά της δικής μου γενιάς κινηματογραφιστών με την σημερινή».

Από την ταινία του Θεόδωρου Αγγελόπουλου «Αναπαράσταση»

Συνέντευξη του Θόδωρου Αγγελόπουλου στο ψηφιακό κανάλι της Δημόσιας Τηλεόρασης και στο δημοσιογράφο Δημήτρη Τρίκα με αφορμή την ταινία του «Η σκόνη του χρόνου» (2008)


#6   
Foidel
Φθασμένος
Chat
25.01.2012, 14:54

Ρασούλης,Βέγγος,Παπάζογλου και τώρα Αγγελόπουλος;Πόσο πιο φτωχοί πια!


#7   
left
Βασική Νότα
Chat
25.01.2012, 16:37
Πόσο άδικος και ανεξήγητος θάνατος μιας προσωπικότητας παγκοσμίου εμβέλειας που τιμούσε την Ελλάδα διεθνώς; Την ώρα που περνούσε το δρόμο ταχείας κυκλοφορίας!!! Προληπτικά μέτρα δεν πάρθηκαν; Ζητήθηκαν από την αστυνομία; Τηρήθηκαν; Κρίμα -κρίμα -κρίμα. ΔΕν του ταίριαζε τέτοιος τραγικός θάνατος. Καλό Ταξίδι....θρηνεί όλη η Ελλάδα.
#8   
alkyoni
MusicHeaven Guru
Chat
26.01.2012, 02:38

Ξαφνιαστικα και λυπηθηκα πολυ με το ακουσμα της ειδησης αυτης.  {#emotions_dlg.crying}

Τον ευχαριστουμε για την ευαισθησια του και ολα οσα μας προσφερε μεσα απο το εργο του.

Ειμαστε τυχεροι που τον γνωρισαμε εστω μεσα απο τις ταινιες και τις συνεντευξεις του.

Θα παραμεινει για παντα ενα φωτεινο προσωπο της  Ελλαδας που αγαπαμε...

Καλο του ταξιδι στις "αλλες θαλασσες..."

Ο Θεος ας τον αναπαυσει...Innocent

Ευανθία Ρεμπούτσικα - Μέσα από Σένα

(με πλανα απο "το Λιβαδι που δακρυζει")

 


-----------------
♫♪ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ ΝΟΤΕΣ♫♪ Τετάρτη βράδυ 01:00-02:00, Πέμπτη βράδυ 00:00-01:00 Radio MusicHeaven www.listen.musicheaven.gr

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : alkyoni στις 26-01-2012 02:42 ]


#9   
ilio
MusicHeaven Guru
Chat
26.01.2012, 06:39

Η έλλειψη πνευματικότητας στην σύγχρονη Ελλάδα είναι ίσως η αιτία

για την γενικότερη "φτώχεια" μας ,την "χρεωκοπία" μας και θαρρώ πως

ο θάνατος του Θοδωρή Αγγελόπουλου έρχεται, αν όχι να μας το υπενθυμίσει,

αλλά σίγουρα, να το καταστήσει σαφές αυτό.

Μακάρι ο θάνατος του και η ευαισθησία της τέχνης του να μας

κάνει να δούμε με άλλη ματιά τα πεπραγμένα μας και τα μελλούμενα μας.

Καλό του ταξίδι...Έχει περάσει στην "αιωνιότητα" ούτως ή άλλως...


#10   
NikosRoman
Συγχορδία Ματζόρε
Chat
27.01.2012, 10:12

Εχω εντονες αναμνησεις απο την πρωτη ταινια του Αγγελοπουλου που εχω δει πριν 10 χρονια.Η πρωτη ειναι το νεο προσωπικο ρεκορ χασμουρηματος που εκανα σε δυο ωρες,και το δευτερο οτι τελικα η κοπελλα που ειχα παει μαζι δεν εκατσε.(ισως για τον πρωτο λογο.)Μεγαλωνοντας ομως και επειδη αγαπαω τον Βεγγο ειδα πιο αντικειμενικα και αυτην την ταινια αλλα και παλι δεν αλλαξαν πολλα εκτος απο το μεγαλειο του Βεγγου.

Σεβομαι απεριοριστα ομως,αυτους που τον εκτιμουν σαν σκηνοθετη και λυπαμαι πολυ με τον τροπο με τον οποιο τελικα εχασε την ζωη του.Αδικα.Οπως και ο Σπαθαρης.Κριμα.

Να θυμισω για την ιστορια οτι με τον ιδιο τροπο σκοτωθηκε και ο Παπαρηγας.Ο αντρας την γνωστης Αλεκας.Για οσους ειχαν την ευκαιρια να τον γνωρισουν απο κοντα οπως εγω(χωρις κομματικες προκαταληψεις),υπηρξε ενας φαρος γνωσης και πνευματικου μεγαλειου.

Και παλι κριμα.


#11   
metalkristi
Συγχορδία Μινόρε
Chat
27.01.2012, 10:44
ας ειναι ελαφρυ το χωμα που τον σκεπαζει-μπραβο μαιρη
#12   
mary_omikron
Βετεράνος , Forum Moderator
Chat
27.01.2012, 12:59

Δεν έκανα κάτι ιδιαίτερο Κρίστι, απλή αναδημοσίευση του γεγονότος και  μιας σύντομης ανασκόπησης του έργου του.

Πάντως -όπως συνήθως συμβαίνει- υπάρχουν διάφορες οπτικές και συμπεριφορές σε τέτοια τραγικά γεγονότα, ιδίως όταν πρόκειται για ανθρώπους που παρουσιάζουν δημόσια το έργο τους και θέτονται σε κριτική.

Ακούστηκαν -και θα ακολουθήσουν περισσότερα- αφιερώματα, φόροι τιμής, έπαινοι κλπ. για τον Θόδωρο Αγγελόπουλο και το έργο του. Χαρακτηρίστηκε ως ο σημαντικότερος πρεσβευτής του πολιτισμού μας,  υπήρξαν όμως και αντίθετες απόψεις με κορυφαία το άρθρο του Δημήτρη Δανίκα στα ΝΕΑ (Τετάρτη 25-1-2012) που αποχαιρέτησε τον Αγγελόπουλο με λίβελλο χαρακτηρισμών όπως "τσιγγούνης, αλαζόνας με αισθητικές εμμονές" προκαλώντας σεισμό αντιδράσεων, ιδίως στο διαδίκτυο.

""«Δεν θέλω να υπογράψω αγιογραφία, αλλά όλη την αλήθεια. Οπως την έζησα και την άκουσα από τους συνεργάτες του. Στα γυρίσματα για τον «Μεγαλέξαντρο» πάνω στα βουνά και τα χιόνια το συνεργείο τρέμει από το κρύο και από την πείνα. Η τροφοδοσία της παραγωγής, που την είχε αναλάβει η Φοίβη, μέλλουσα κυρία Αγγελοπούλου, γινόταν με το σταγονόμετρο. Ετσι κάποιοι από το συνεργείο έγραψαν στον τοίχο «Ο Θόδωρος και η καταραμένη Φοίβη». Τρία λοιπόν τα κουσούρια του: η παροιμιώδης τσιγκουνιά του. Η αθεράπευτη αλαζονεία του. Πράγμα που τον έκανε να μιλάει σχεδόν περιφρονητικά όχι μόνο για τους έλληνες συναδέλφους του, αλλά και για αρκετούς μεγάλους. Και το τρίτο η εμμονή του στο ίδιο αισθητικό μοτίβο. Με αποτέλεσμα οι τελευταίες του ταινίες, αποχυμωμένες από ζωντάνια και ουσία, να θυμίζουν, ως σχήμα, την προσωπική του αισθητική. Ομως ουδείς, ακόμα και ένας Τεό, αλάνθαστος!»""

Το κείμενο του Δημήτρη Δανίκα μετά τις αντιδράσεις και τα επικριτικά σχόλια εναντίον του εξαφανίστηκε από τα ΝΕΑ, κυκλοφορεί όμως σε άπειρα sites και blogs, και ο ίδιος σήμερα στο ΒΗΜΑ κάνοντας μια απίστευτη κωλοτούμπα τα "μαζεύει" και αποσπάσματα από το νέο του κείμενο είναι αναρτημένα πάλι σε άπειρα sites και blogs :

""«Που πάει να πει. Οτι ο Θόδωρος ο μόνος έλλην με Χρυσό Φοίνικα Καννών. Ο Μόνος με Felix καλύτερης ευρωπαικής ταινίας. Ο μόνος που οι ταινίες του αναλύθηκαν από πλήθος βιβλίων και μελετητών. Και ο μόνος που μια από τις ταινίες του, ο «Θίασος», κατέληξε σε λίστα Γιαπωνέζων Κριτικών μέσα στις καλύτερες εκατό από συστάσεως 7ης Τέχνης.

Αυτό που θέλω να πω είναι αυτονόητο και εντελώς λογικό. Ποτέ μην αναγάγεις το προσωπικό σου γούστο σε αντικειμενικό γεγονός. Και ποτέ μην ακολουθείς ένα και μοναδικό «χορό». Η Τέχνη, όπως οι διαφορετικές προσωπικότητες των ανθρώπων, μοιράζεται σε εκατομμύρια αντίδωρα. Ο καθείς με την προσωπική του έκφραση. Ο καθείς με την Αισθητική του. Αυτό συνιστά τον πολυδιάστατο αναγνώστη, ακροατή, θεατή και πολίτη. Αυτή ήταν η διακριτή κολοσσιαία διαφορά του Θόδωρου από εκατοντάδες καλούς τεχνίτες του συρμού. Η προσωπική του οπτική. Αυτή και η μαγκιά του. Ακλόνητος, συνεπέστατος, στον δικό του κόσμο αφοσιωμένος. Αυτό το μεγάλο δίδαγμα για όλους εμάς. Να ανακαλύψουμε την προσωπικότητά μας σημαίνει να δραπετεύσουμε από την ομοιομορφία, την μετριότητα και τον ασήμαντο μικρόκοσμό μας!»""

Πιθανόν να ακουστούν και άλλες επικριτικές ή απαξιωτικές γνώμες για το έργο και για τον ίδιο τον  Αγγελόπουλο, η υποκειμενική άποψη είναι δικαίωμα, πιστεύω όμως ότι όλοι θα συμφωνήσουν οτι η χρονική στιγμή που διάλεξε ο Δανίκας ήταν εντελώς λάθος, εν όψει τραγικού θανάτου και άταφου νεκρού.

Δημοσία δαπάνη θα τελεστεί η κηδεία του Έλληνα σκηνοθέτη, Θόδωρου Αγγελόπουλου, μετά από απόφαση του Παύλου Γερουλάνου. 

Η κηδεία θα γίνει την Παρασκευή 16:00 το απόγευμα από το Α' Νεκροταφείο Αθηνών.

Παράκληση της οικογένειας του Θόδωρου Αγγελόπουλου είναι αντί στεφάνων να γίνουν δωρεές στο Κέντρο Υποδοχής και Αλληλεγγύης του Δήμου Αθηναίων και στο Χαμόγελο του Παιδιού.

Σε συνέντευξή του στην Ειρήνη Στάθη, ο Θ.Αγγελόπουλος είχε πει: «Αργά ή γρήγορα, ΅εγαλώνοντας, ερχό΅αστε αντι΅έτωποι ΅ε την ιδέα του θανάτου. Πυκνώνουν γύρω ΅ας οι απώλειες, οι φίλοι που φεύγουν. Ή΅ουν ανά΅εσα σ' αυτούς που, ένα πρωί, στη διάρκεια των γυρισ΅άτων του Βλέ΅΅ατος του Oδυσσέα, βρήκα΅ε νεκρό, στο ΅ικρό ξενοδοχείο της Φλώρινας, τον Τζιαν Μαρία Βολοντέ. 

» Όταν τον άγγιξα, η κρυάδα του θανάτου έγινε ταραχή. Ερώτη΅α για ΅ένα, για την ανθρώπινη ΅οίρα: Τι κάνει κανείς αν έχει ΅ία ΅όνο ΅έρα να ζήσει... Πώς περνάει αυτή η ΅έρα... Πώς αισθάνεται σ' αυτό το ΅εταίχ΅ιο, ΅ε τη ζωή πίσω και το όριο ΅προστά...»

Το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού και το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ως ελάχιστο φόρο τιμής στη μνήμη του σπουδαίου Έλληνα δημιουργού αποφάσισαν να καθιερώσουν Διεθνές Βραβείο «Θόδωρος Αγγελόπουλος», το οποίο θα απονέμεται κάθε Νοέμβριο στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

-----------------------------------------------------------

Μερικοί σύνδεσμοι απ΄τους πολλούς :

http://www.tanea.gr/latestnews/article/?aid=4689605

http://www.agrinioculture.gr/2012/01/26/%C2%AB%CF%83%CE%B5%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82%C2%BB-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B4%CE%AF%CE%BA%CF%84%CF%85%CE%BF-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CE%B2%CE%BB%CE%AD%CE%BC%CE%BC%CE%B1/

http://www.theinsider.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=17221:i-apisteyti-lkolotoympar-danika-gia-ton-th-aggelopoylo&catid=58:art&Itemid=100

http://www.metrogreece.gr/ArticleDetails/tabid/82/ArticleID/64340/Default.aspx

http://www.tovima.gr/search/?dos=1&sa=0&so=1&words=%20%u03B1%u03B3%u03B3%u03B5%u03BB%u03BF%u03C0%u03BF%u03C5%u03BB%u03BF%u03C2®ioDate=4&author=%u03B4%u03B1%u03BD%u03B9%u03BA%u03B1%u03C2

http://planet-greece.blogspot.com/2012/01/blog-post_5994.html


#13   
mixalis-kleanthis
Σολίστ
Chat
27.01.2012, 13:29

 

Δεν έχω λόγια να εκφράσω την βαθειά μου θλίψη για τον άδικο χαμό του Θόδωρου Αγγελόπουλου!
Οι ταινίες του μας χάραξαν και εμένα προσωπικά άλλαξαν σε νεαρή ηλικία την ζωή μου!
Όσες φορές τον είδα από κοντά ήταν σε διαλέξεις και αφιερώματα !!
Είχα την ανάγκη να του πώ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ και ευτυχώς μια φορά ξεπέρασα την ντροπή μου
και με μια χειραψία θερμή το εξέφρασα !!!!!!!!!
Ο Ελύτης , ο Ρίτσος , ο Γκάτσος , ο Χατζιδάκις , ο Λοΐζος ,ο Τσαρούχης , ο Κούν και τόσοι ακόμα χάθηκαν
και μαζί τους χάθηκε  μια Ελλάδα που υπήρξε  μόνο γιατί υπήρξαν αυτοί !!!!!
Η δύναμη και η αλήθεια της τέχνης του πολιτισμού και της διάνοιας δεν βρυχάται
και η πλειοψηφία των νεοελλήνων χαμπάρι δεν πήρε τι έγινε!!!
Αγαπήσαμε ένα φάντασμα λοιπόν ?
Η Απάντηση δια στόματος Θανάση Βέγγου
"Το βλέμμα του Οδυσσέα" (1995)

και διά στόματος Διονύση Παπαγιαννόπουλου

Ταξίδι στα Κύθηρα (1984)


-----------------
Το αντίθετο της αγάπης δεν είναι το μίσος, ...αλλά η απάθεια

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : mixalis-kleanthis στις 27-01-2012 13:54 ]


#14   
rouli726
Φθασμένος
Chat
27.01.2012, 16:30
Εντάξει, νομίζω το να απαντήσει κανείς στις μικροπρεπείς κριτικές, που ήταν τόσο δειλοί κάποιοι ώστε να εκφράσουν ΜΟΝΟ μετά το θάνατό του, απλά σε ρίχνει στο επίπεδό τους..κι είναι πολύ χαμηλά για να πέσεις εκεί.. Για το Θ.Αγγελόπουλο έχουν μιλήσει διεθνώς πολύ καταξιωμένοι άνθρωποι και σχετικοί με την Έβδομη Τέχνη. Απο εκεί και πέρα, ο καθένας βλέπει ό,τι είναι ικανός να δει.. Τα περαστικά μας σε όλους όσους είναι τόσο πιο "μικροί" από τον Αγγελόπουλο για να τον κρίνουν αρνητικά τώρα που "έφυγε". υ.γ.προφανώς και δεν αναφέρομαι στο κοινό, γιατί δεν είμαστε όλοι ειδικοί ούτε έχουμε τα ίδια γούστα, αν και την αξία κάποιου οφείλεις να την αναγνωρίζεις πέρα από αυτά, εφ'όσον την έχει.
#15   


Αυτά τα διάβασες;