Tραγούδια και στίχοι που ΔΕΝ αναφέρονται στην Αγάπη και στον Έρωτα...

History will teach us nothing

If we seek solace in the prisons of the distant past
Security in human systems we're told will always, always last
Emotions are the sail and blind faith is the mast
Without the breath of real freedom we're getting nowhere fast
If God is dead and an actor plays his part
His words of fear will find their way to a place in your heart
Without the voice of reason every faith is its own curse
Without freedom from the past things can only get worse

Sooner or later just like the world first day
Sooner or later we learn to throw the past away
Sooner or later just like the world first day
Sooner or later we learn to throw the past away
Sooner or later we learn to throw the past away

Our written history is a catalogue of crime
The sordid and the powerful, the architects of time
The mother of invention, the oppression of the mild
The constant fear of scarcity, aggression as its child

Sooner or later
Sooner or later
Sooner or later
Sooner or later

Convince an enemy, convince him that he's wrong
Is to win a bloodless battle where victory is long
A simple act of faith
In reason over might
To blow up his children will only prove him right
History will teach us nothing

Sooner or later just like the world first day
Sooner or later we learn to throw the past away
Sooner or later just like the world first day
Sooner or later we learn to throw the past away
Sooner or later we learn to throw the past away

History will teach us nothing
History will teach us nothing

Know your human rights
Be what you come here for
Know your human rights
Be what you come here for
Know your human rights
Be what you come here for
Know your human rights
Be what you come here for

"Μα ποιος ακούει και ποιος ενδιαφέρεται για έναν κόσμο που βράζει και φλέγεται;;;" 

Ομολογώ πως δεν είμαι και τόσο φαν της Hip-Hop ούτε ακούω τέτοια τραγούδια... Μα σήμερα, εντελώς τυχαία, άκουσα αυτό το κομμάτι και έδωσα βάση στους στίχους!!!! Δεν έχουν σχέση με την αγάπη και τον έρωτα... Αφορούν το άτομο, την προσωπικότητα, τον τρόπο αντιμετώπισης των γύρω που ίσως μας βλέπουν αρνητικά! Πραγματικά, έμεινα άφωνη με τους τόσο ωραίους στίχους! Είναι σα να δίνει συμβουλές ο ερμηνευτής στους ακροατές του! 

Καλημέρα - Ραψωδός Φιλόλογος

Aν η μέρα σου ξεκίνησε στραβά, μην ψαρώσεις εχείς 24 ώρες να την ισιώσεις (ναι ναι)
Αν είδες εφιάλτη που σε ξενέρωσε, άραξε ρε μάγκα! μπόρα ήτανε και πέρασε
Αν πάλι είδες όνειρο γαμάτο, κάτι που σ' άρεσε και δεν γούσταρες να ξυπνήσεις, χαλάρωσε και μην το βάζεις κάτω.
Σηκώθηκες και να η ευκαιρία να το πραγματοποιήσεις...
Η ζωη είναι π***α, τι να κάνουμε; προσπάθησα να την αλλάξω, ρε φίλε, μα τσάμπα κόπος! τι να γινει; να πέσουμε να πεθάνουμε;
Εγω προτιμώ να την γ***ω πρώτος! αναποδιές, τρικλοποδιές...μερικές φορές είναι να μην σε θέλει, μα ό,τι και αν λές παίρνω στροφές στην τελική δεν είναι στο δικό της χερι...
Είσαι γαμάτος, μα και αν δεν είσαι, πίστεψε το καταβάθος! και αυτό ψηλέ δεν είναι λάθος! είναι κράτος εν κράτει, ενα μικρό κομμάτι που σου λέει "την ζωή ζήσε με πάθος"!!
Να σου το πω αλλιώς να μην σε πούν και ψωνάρα γι' αυτό φιλάρα πιάσε ενα πακέτο τσιγαρα... γλυκειά σαν μέλι, λίγη μπυρίτσα απο το βαρέλι, γιατί κερνάω απόψε εγω και ας μην με λένε Πετρέλη!
Και στο προκείμενο, είναι μείζωνος σημασίας! Τα πάντα, κολλητέ, είναι θέμα ψυχολογίας! να νιώθεις με την πάρτη σου καλά! να γουστάρεις το ποιος είσαι και να μην το βλέπεις συγκριτικά! καθένας έχει το ατού του! άλλος φράγκα, αλλος στυλ, άλλος κοιλιακούς και ο Ρ.Φ το νού του! και ως εκ τούτου, δεν πα να βγάζουν όλοι χολή, ζηλεύουν τόσο που δεν τους κάνει πια κουκου!
μάθημα δεύτερο: μάθε να ακούς συμβουλές και να κρατας οποιες σου φαίνονται σωστές, μα αν εσυ νιώθεις οκ, ασε καθε βλάκα να λεει! η ζωη δεν θέλει pause αλλά play!!! πχ εμένα μου λένε να αφήσω το ραπ, να γράψω ποιηση και άλλα ο,τι κι ό,τι! δεν έχω flow μου λένε ουτε φωνή! οκ ρε μάγκα ακου Method man και Pavarotti!

Καταλαβαίνεις; να είσαι περήφανος για ό,τι είσαι, ο,τι και αν είσαι είναι καμαρι σου και μαγκιά σου! και αμα δεν μοιαζεις με αυτούς τους γαμημένους αστους να χαίρεσαι, γιατι αυτή είναι η ομορφιά σου!
Εγώ πιστεύω δεν υπάρχει κάτι άσχημο! μόνο κλισέ που διαφορές δεν επιτρέπουν!
Εγω πιστευω υπάρχει μόνο ομορφιά και μάτια που δεν έχουν μάθει να την βλέπουν!
Γι' αυτο τα λόγια που μου λένε δεν μ' αγγίζουνε, μα άμα σε αγγιζουνε τα δικά μου, πάω πάσο!
και αν μια φορα δεν με γουστάρουν και με βρίζουνε, δεκα τους βλέπω και μου 'ρχεται να ξεράσω!
Και για να κλείσω, βημα δεν το κουνώ προς τα πίσω!
Μόλις ξημέρωσε και εχω μια μέρα ακομα για να ζήσω και να ζήσεις! Και αν είχες μέχρι τώρα αντιρήσεις, ΚΑΛΗΜΕΡΑ! εφτασε η ώρα να αναθεωρήσεις!!!

Γράφτηκε το 2009... προφητικό μπορείς να πεις! :) Με μεγάλο νόημα! ;)

http://youtu.be/GyQNg2_tT0E

"Οι νικητές" - Θωμάς Κοροβίνης, Δημήτρης Ζερβουδάκης

Εχετε σεις τη σιγουρια
και μεις την ευκαιρια
εσας σας κανουν τα λεφτα
και μας η ιστορια
Εσεις στολη επισημη
και μεις χωρις λιμανι
χαρις σε μας υπαρχετε
φτιαχνουμε χαρμανι.

Μας κερδισατε
σπιτια κλεισατε
δεν μας τη χαρισατε
Μας κερδισατε
μπλοκα στησατε
μα δε μας νικησατε.

Εχουν εσας για νικητες
εμας για ηττημενους
εσας για παικτες ισχυρους
εμας για πεταμενους.
Εχετε σεις τις φυλακες
και τις μεγαλες κορδες
εχουμ΄εμεις τον ουρανο
τις μουσες και τις προκες.

Μας κερδισατε
μπλοκια στησατε
μα δεν μας λυγισατε
Μας κερδισατε 
και μας φτυσατε
αλλα δεν μας σβησατε.

Εσεις με τα συνταγματα
και μεις παιδια του δρομου
εμεις δεσμωτες του νταλγκα
και σεις του αστυνομου.
Πηγατε εσεις στα μεγαρα
και μεις στα κουτουκακια
μα εχουμε σπιρτο στην ψυχη
σας καιμε τα τσαρδακια.

Μας κερδισατε 
και μας ψησατε
αλλα δεν μας πεισατε
Μας κερδισατε
μας πατησατε
μα δεν μας νικησατε

Στίχοι: Μιχάλης Μπουρμπούλης
Μουσική: Ηλίας Ανδριόπουλος.
Πρώτη εκτέλεση: Σωτηρία Μπέλλου, «ΛΑΪΚΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ», 1980.

Στο Μεταξουργείο
σβήσανε τα φώτα
έπεσε σκοτάδι κι εγώ κρύωνα
Και το κλάμα αρχίσαν
μες στα συνεργεία
τα σιδεροπρίονα

Κι όλα ξεχασμένα
παραπεταμένα
τ άφησες κι εχτές
Κι έγινε η Ελλάδα
όπως του Σπαθάρη
ο παλιομπερντές

Τώρα το φεγγάρι
σαν τον σκουπιδιάρη
σάρωσε αγάπες κι αμαρτήματα
Κι ο βραχνάς κουρνιάζει
σαν το νυχτοπούλι
μες στα παραπήγματα.

Ο ΣΚΛΑΒΟΣ

Στίχοι: Μελέτης Κυριακού

Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος

Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας & Βασιλική Λαβίνα ( Ντουέτο )

Ήταν κάποτε παλιά ένας αφέντης με φλουριά

που 'χε σκλάβο με μυαλό μα δεν του βγήκε σε καλό

είχε ξεσηκώσει κι άλλους αχ τι μπελάς για τους μεγάλους

ο αφέντης απειλούσε και ο σκλάβος τ' απαντούσε

Κι αν δεμένο και δαρμένο διατάξεις να με φέρουν

κι απ' τα βάσανα πεθάνω τι θα χάσεις σκέψου

πρώτα πρώτα μια για πάντα ένας άνθρωπος θα λείψει

κι όσα τώρα μου φορτώνεις όλα εσύ θα φορτωθείς

τι θα χάσεις σκέψου.
Κι όχι κέρδος πως θα βγάλεις με την πράξη σου αυτή

μια και μυστικό κανένα από μένα δε θα μάθεις τι θα χάσεις σκέψου

Καλοσκέφτηκε ο αφέντης κάτσε του λέει να τα πούμε

τι να πούμε λέει ο σκλάβος τίποτα τώρα δεν ακούμε

τη σκλαβιά μου λύνοντας καλόπιασέ με, το κοινό συμφέρον δες

το χρυσάφι σου χαρίζω προτιμώ τη λευτεριά.

Στο κάτω κάτω της γραφής γιατί να είμαι σκλάβος

τα παιχνίδια των θεών να τα πληρώνω εγώ

στο κάτω κάτω της γραφής γιατί να είμαι σκλάβος.

Πατεντα-Νικος Ξυδης