ελληνική μουσική
533 online   ·  204.258 μέλη

Σταύρος Κουγιουμτζής-Γιάννης Καλατζής

Mousikodifis
Συγχορδία Μινόρε
Chat
26.10.2012, 08:57

Σε αυτό το θέμα θέλω να συζητήσουμε για τα τραγούδια του Στ. Κουγιουμτζή τα οποία ερμήνευσε ο Γιάννης Καλατζής. Η συνεργασία αυτή γέννησε πολλά υπέροχα τραγούδια, μερικά εκ των οποίων έγιναν πολύ γνωστά τα περισσότερα όμως δυστυχώς όχι. Αυτό το εξηγώ διότι δυστυχώς τα επεσκίασαν οι ερμηνείες των τραγουδιών του μεγάλου Σαλονικιού συνθέτη από τον Γ. Νταλάρα.

Προσωπικά, θεωρώ τον Γ. Καλατζή ως μία από τις πιο αληθινές φωνές οι οποίες εμφανίσθηκαν στην ελληνική δισκογραφία. Δε λέω ότι ήταν ο πλέον καλλίφωνος, αλλά ο πλέον αληθινός. Δεν ψεύτιζε τη φωνή του και τραγουδούσε με την ψυχή του (χρησιμοποιώ παρατατικό καθώς πλέον έχει αποσυρθεί οριστικά από το τραγούδι). Η ερμηνεία του ταιριάζει εξαιρετικά με τη γλυκόπικρη γεύση την οποία αφήνουν τα περισσότερα τραγούδια του Στ. Κουγιουμτζή και δίνει πολύ έντονη αυτήν τη νοσταλγική διάθεση που έχουν. Ως εκ τούτου, πιστεύω ότι θα ήταν ευτύχημα να είχε τραγουδήσει περισσότερα τραγούδια του συνθέτη ο Γιάννης Καλατζής. Πλέον δεν μπορώ να ακούσω ούτε δευτερόλεπτο από τις ερμηνείες του Νταλάρα και όταν θέλω να απολαύσω τον Στ. Κουγιουμτζή, στρέφομαι πλέον μόνο στα τραγούδια του Γιάννη Καλατζή.

Ας δούμε όμως λίγο τα τραγούδια῾ κυρίως αυτά τα οποία γνωρίζουμε περισσότερο. Το πιο γνωστό ίσως τραγούδι είναι το περίφημο «Ξενάκι». Ένα τραγούδι το οποίο δεν πρόκειται παρά για τη διασκευή των παραδοσιακών «Παραξυπνημάτων» από τον Αρχάγγελο της Ρόδου και στη μουσική του οποίου ο Σταύρος Κουγιουμτζής προσέθεσε δικούς του στίχους. Επιτυχία έγινε επίσης και ακούγεται μέχρι σήμερα και το περίφημο «Αν βαρέθηκες κυρία» σε στίχους Σώτια Τσώτου. Ένα άλλο τραγούδι που είναι αρκετά γνωστό είναι το «Ήσουν ωραία» με τους στίχους του ’κου Δασκαλόπουλου. Τέλος, γνωστό έγινε και το «Γεια χαρά καλή» σε ποίηση Κώστα Βάρναλη το οποίο έχει την ίδια σχεδόν εισαγωγή με το «Όταν ανθίζουν πασχαλιές», αλλά μετά εξελίσσεται σε χασαποσέρβικο, ρυθμός πολύ χαρακτηριστικός του Στ. Κουγιουμτζή.

Πέρα όμως από αυτά, υπάρχουν και διαμάντια τα οποία δυστυχώς δεν έγιναν πολύ γνωστά αν και για μένα πρόκειται για μεγάλα τραγούδια. Πρώτο θα αναφέρω το τραγούδι «Ρεμπέτικα τραγούδια» σε στίχους Σώτιας Τσώτου, ένα τραγούδι το οποίο περιγράφει με μεγάλη γλαφυρότητα και απλότητα μία ολόκληρη εποχή και φυσικά κερδίζει τις εντυπώσεις η πάντα προσεγμένη ενορχήστρωση του Σταύρου Κουγιουμτζή. Ακολούθως αναφέρω το τραγούδι «Με τους καημούς δε βρίσκεις άκρη» σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου. Ένα υπέροχο χασάπικο που τολμώ να πω είναι από τα αγαπημένα μου του Στ. Κουγιουμτζή. Έπειτα, θέλω να ξεχωρίσω ένα τραγούδι σε στίχους του ίδιου Σταύρου Κουγιουμτζή· «της ζωής η μελισσοφωλιά». Το συγκεκριμένο τραγούδι αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση (όπως τα περισσότερα του Στ. Κουγιουμτζή άλλωστε) και πάνω απ' όλα αναδεικνύει αυτήν την αλήθεια την οποία έχει η ερμηνεία του Γ. Καλατζή. Απλή, λιτή, χωρίς ψευδολυγμούς και μουρμουρίσματα. Όπως πρέπει να ερμηνεύονται -για μένα- τα τραγούδια του Στ. Κουγιουμτζή. Τελειώνοντας, θα ήθελα να αναφέρω και το τραγούδι «Μέθυσα κι απόψε» σε στίχους Σώτιας Τσώτου με μια πολύ όμορφη εισαγωγή με σαντούρι, όργανο πολύ αγαπημένο στον Στάυρο Κουγιουμτζή.

Φυσικά υπάρχουν αρκετά ακόμα τραγούδια αυτής της συνεργασίας. Αναφέρω τίτλους: «Γιατί εγώ γεννήθηκα φτωχός», «Δεν κοιτάς που ξενυχτάω», «ένα βράδυ στην Ομόνοια» (δεν το βρήκα στο youtube), «έχει καρφιά η υπομονή» (λανθασμένα στο βιντεάκι ο τίτλος αναφέρεται «έχει η καρδιά υπομονή»), «ήθελα νά 'μουνα πουλί», «νά 'σουνα μπαξές στη Νάξο», «νά 'χα στο στήθος μου γυαλί», «πιάστε κορίτσια στο χορό», «πώς να μ'ακούσεις να με δεις», «τα γράμματα για σένα»

Σας προτείνω να τα ακούσετε όλα ώστε να καταλάβετε το πόσο έχει ζωντανέψει η μουσική του Σταύρου Κουγιουμτζή και οι στίχοι των τραγουδιών μέσα από τη φωνή του Γιάννη Καλατζή και δεν έχουν ψευτίσει. Πάσα αντίρρηση βέβαια είναι δεκτή.


#1   
guevara
Συγχορδία Ματζόρε , Forum Moderator
Chat
26.10.2012, 09:27

@ mousikodifis  Ξεκίνησες ένα πραγματικά πολύ ωραίο θέμα...

Ο Σταύρος Κουγιουμτζής είναι (χρησιμοποιώ ενεστώτα γιατί αυτοί οι άνθρωποι δε ''φεύγουν'' ποτέ) ένας συνθέτης στον οποίο πρέπει να αναφερόμαστε συχνότερα. Αυθεντικός όσο λίγοι...Απλός όσο ελάχιστοι...''Σημάδεψε'' την ελληνική μουσική και επηρέασε πολλούς μεταγενέστερους αλλα και της εποχής του συνθέτες , ασχέτως αν λίγοι το έχουν παραδεχτεί δημόσια. Δεν θα μπω στη διαδικασία να κρίνω τους τραγουδιστές με τους οποίους συνεργάστηκε. Τα τραγούδια του, όμως, ειναι όλα συνταρακτικά. Ακόμη και τα πολιτικά του τραγούδια περνούν το μήνυμά τους με εναν εμμεσο τροπο (δεν είναι εμβατηριακά) που πολλές φορές ειναι ο καλύτερος. Σαν άνθρωπος απ'ό,τι έχω διαβάσει υπήρξε απλά υπέροχος.Ενας πραγματικά ευγενικός άνθρωπος. Γι'αυτό και τα τραγούδια του αποπνέουν τέτοια χαακτηριστικά.

Ο Γιάννης Καλατζής τώρα.Τον θεωρώ σπουδαία φωνη.Για μενα σπουδαία φωνή δεν είναι αυτή των ωδείων...αλλά αυτή που έχει ψυχή.’ξιζε μια πολύ μεγαλύτερη πορεία στο τραγούδι από αυτή που έκανε ο Γιάννης Καλατζής.Αλλα τα ''διαμαντάκια'' που μας άφησε θα είναι πάντα διαχρονικά.

Νομίζω πως δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να δείξεις την αξία ενός καλλιτέχνη από το να παραθέσεις μια άποψη ενός ομότεχνού του. Ο μεγάλος Μάνος Λοίζος , λοιπόν , στήριξε το ΄΄λαικό μουσικό του οικοδόμημα'' σε μια ΄΄κολώνα'' που λεγόταν Γιάννης Καλατζής. Όσο για το Σταύρο Κουγιουμτζή τον λάτρευε σε τέτοιο βαθμό ώστε όταν έγραψε το ''Αχ χελιδόνι μου'' ήταν χαρούμενος μόνο για ένα λόγο. Γιατί η εισαγωγή του τραγουδιού θύμιζε τα τραγούδια του Σταύρου Κουγιουμτζή και ήταν υπερήφανος γι'αυτό.


#2   
Konstantinosoa
Φθασμένος
Chat
26.10.2012, 15:49

Τους τραγουδιστές ειδικά σε νέους συνθέτες έστω και φερέλπιδες τους επέβαλε η εταιρία. Ο Καλατζής ήταν λαϊκός τραγουδιστής με αρκετά σουξέ την εποχή εκείνη και κυρίως με τον Κατσαρό και ειδικά σε 45ρια.

Μέτριος τραγουδιστής, με μπρουτάλ χρειά όπως επέβαλε τότε ο "τυφώνας" Καζαντζίδης (μάλιστα ο Καζαντζίδης είχε καταφερθεί εναντίον του ως τον τραγουδιστή με τον οποίο η Μίνος προσπαθούσε να θάψει τον Καζαντζίδη), απο τους αναλώσιμους τραγουδιστές που είχαν χαμηλό ρίσκο να κάψουν την εταιρία τότε στα ξεκινήματά της. Εν προκειμένω απο το 1968 και τον Σταθμό του Λοΐζου η ΜΙΝΟΣ.

Δεν τίθεται θέμα σύγκρισης με τον Νταλάρα, που απο την στιγμή που εμφανίστηκε σάρωσε και συνετέλεσε στο σβήσιμο του Καλατζή. Τι συγκρίνουμε τώρα.... Ο Καλατζής με το ζόρι τσακίζει την φωνή του...

Ο ίδιος ο Κουγιουμτζής για τον Νταλάρα εκτός ότι τον χαρακτήριζε ως τον τραγουδιστή που καθαγιάζει το τραγούδι, είχε πει για την πρώτη γνωριμία τους πως η ΜΙΝΟΣ του έστειλε στο σπίτι έναν 19 χρονο τραγουδιστή που δεν του γέμιζε το μάτι αλλά ήταν εκπληκτικός...

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : Konstantinosoa στις 26-10-2012 15:50 ]

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : Konstantinosoa στις 26-10-2012 15:52 ]


#3