ελληνική μουσική
    750 online   ·  210.851 μέλη

    Αν ραγίσει η ψυχή ξανακολλάει...

    AlienP
    15.06.2005, 16:26
    Τα μιουζικχεβενάκια δεν νομίζω πως κινδυνεύουν...

    Επειδή τριγύρω κάποιο καμπανάκι κουδουνίζει απειλητικά τον τελευταίο καιρό και όλο και περισσότεροι άνθρωποι μπλέκουν στον ιστό της κατάθλιψης σας μεταφέρω τις παρακάτω πληροφορίες, αχρείαστες να είναι!

    Από το
    www.neurodiagnosis.gr του
    Dr. med. Κωνσταντίνος Ζήκος


    ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ?
    Όλοι αισθανόμαστε μερικές φορές μελαγχολικοί, λυπημένοι ή στενοχωρημένοι. Τα συναισθήματα αυτά είναι φυσιολογικό κομμάτι των καλών και άσχημων στιγμών της ζωής. Η πραγματική όμως κατάθλιψη είναι κάτι το διαφορετικό. Τα κύρια συμπτώματα της κατάθλιψης είναι:
    - Μειωμένη διάθεση
    - Απώλεια ενέργειας και ενδιαφέροντος
    - Αίσθημα σωματικής αρρώστιας, κόπωσης και εξάντλησης
    - Χαμηλή αυτοσυγκέντρωση και προσοχή
    - Διαταραχή στην όρεξη και τον ύπνο
    - Επιβράδυνση των σωματικών και ψυχικών λειτουργιών
    - Αίσθημα απελπισίας, ενοχής, άγχους, απόγνωσης, ανικανότητας και επερχόμενης οικονομικής ή οικογενειακής καταστροφής
    Πολλά σωματικά προβλήματα, όπως η δυσκοιλιότητα, οι κεφαλαλγίες, διαταραχές της περιόδου, διάφορα σωματικά άλγη στην σπονδυλική στήλη και του θώρακα συνοδεύουν συχνά την κατάθλιψη, ώστε πολλοί ασθενείς επικεντρώνονται στα προβλήματα αυτά χωρίς να συνειδητοποιούν ότι έχουν κατάθλιψη.
    Η κατάθλιψη προσβάλει 350 εκατομμύρια ανθρώπους κάθε κοινωνικής τάξης, φυλής και μορφωτικού επιπέδου σε όλο τον κόσμο και αποτελεί μία από τις συνηθέστερες ψυχικές διαταραχές της εποχής μας με συνεχώς αυξανόμενους ρυθμούς. Ευθύνεται για την απώλεια του 10% των παραγωγικών ωρών παγκοσμίως. Η μία στις τέσσερις γυναίκες και ο ένας στους οκτώ άνδρες μπορούν να εμφανίσουν κατάθλιψη κατά τη διάρκεια της ζωής τους, δηλ. περίπου το 20% του πληθυσμού, με αυξανόμενους ρυθμούς κατά την τελευταία δεκαετία, εμφανιζόμενης και στο 2% έως 5% των παιδιών και εφήβων.
    Σχεδόν οι μισές από όλες τις περιπτώσεις κατάθλιψης δεν αναγνωρίζονται και δεν υποβάλλονται σε θεραπεία ενώ 10% περίπου των καταθλιπτικών ασθενών αυτοκτονούν. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προβλέπει ότι μέχρι το έτος 2020 η κατάθλιψη θα είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα υγείας στον αναπτυσσόμενο κόσμο προσβάλλοντας πιθανόν περισσότερο από το 25% του πληθυσμού και μέχρι τότε, η βαριά κατάθλιψη θα αποτελεί το δεύτερο σημαντικότερο αίτιο θανάτου και ανικανότητας αν και η κατάθλιψη είναι θεραπεύσιμη.
    Φύλο: Οι γυναίκες διατρέχουν διπλάσιο κίνδυνο να εμφανίσουν κατάθλιψη σε σύγκριση με τους άνδρες χωρίς να γνωρίζουμε την αιτία.
    Κοινωνική - οικονομική κατάσταση: Τα ποσοστά κατάθλιψης μειώνονται ελαφρά όσο αυξάνεται το εισόδημα και το μορφωτικό επίπεδο. Οι περισσότερο σοβαρές μορφές συσχετίζονται επίσης με την κατώτερη κοινωνική - οικονομική κατάσταση αν και δεν έχει τεκμηριωθεί επαρκώς αν η κατώτερη κοινωνική - οικονομική κατάσταση ευθύνεται για την κατάθλιψη ή η κατάθλιψη οδηγεί στην κατώτερη κοινωνική - οικονομική κατάσταση.
    Οικογενειακό ιστορικό: Η κατάθλιψη είναι δύο ή τρεις φορές πιο συχνή σε οικογένειες καταθλιπτικών ασθενών.
    Ψυχική κατάσταση: Οι χωρισμένοι ή διαζευγμένοι έχουν τριπλάσιο κίνδυνο να εμφανίσουν κατάθλιψη απ' ότι οι παντρεμένοι. Οι διαζευγμένοι άνδρες φαίνεται πως διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο από τις διαζευγμένες γυναίκες.
    Ηλικία: Ο κίνδυνος της κατάθλιψης εθεωρείτο πως αυξάνεται με την ηλικία αλλά πρόσφατες μελέτες δείχνουν σήμερα ότι όλες οι ηλικίες είναι επιρρεπείς για την εμφάνισή της. Η κατάθλιψη φαίνεται να είναι πιο συχνή στους ηλικιωμένους, αν και συχνά δεν ανιχνεύεται και δεν υποβάλλεται σε θεραπεία σε αυτήν την ομάδα ασθενών. Οι εκτιμήσεις αναφέρουν ότι η κατάθλιψη είναι δύο φορές πιο συχνή σε άτομα που υποφέρουν από σωματικές παθήσεις. Η κατάθλιψη των ηλικιωμένων σχετίζεται επίσης με μακρύτερη χρονική διάρκεια και σημαντικότερο κίνδυνο υποτροπής και αυτοκτονίας. Οι ηλικιωμένοι ασθενείς εμφανίζουν περισσότερα σωματικά συμπτώματα, όπως κόπωση, δυσκοιλιότητα και απώλεια βάρους παρά θλίψη. Οι διαταραχές μνήμης είναι επίσης συνηθισμένες και συχνά αποδίδονται εσφαλμένα σε σωματική νόσο, άνοια («ψευδοάνοια») ή την γήρανση.
    Παιδιά: Τα τελευταία χρόνια αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο πως η κατάθλιψη προσβάλλει συχνά παιδιά και εφήβους, σε ποσοστό 2% έως 5%. Ο ίδιος αριθμός κοριτσιών και αγοριών υποφέρουν από κατάθλιψη ως παιδιά, κατά τη διάρκεια όμως της εφηβείας ο αριθμός των κοριτσιών που παρουσιάζει κατάθλιψη διπλασιάζεται. Τα παιδιά χωρισμένων γονιών, που έχασαν τον ένα γονιό πρόωρα στη ζωή τους και τα παιδιά που υποφέρουν από εγκατάλειψη είναι περισσότερο ευάλωτα στην κατάθλιψη. Η κατάθλιψη κατά την παιδική ηλικία μπορεί να οδηγήσει σε κακή επίδοση στο σχολείο, κακές σχέσεις με τους υπόλοιπους και κατάχρηση ουσιών.
    ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ?
    Περίπου 2000 άτομα στον κόσμο αυτοκτονούν κάθε μέρα. Η αυτοκτονία ευθύνεται για το 1% όλων των θανάτων, ενώ το 60% των θυμάτων υπέφεραν πριν αυτοκτονήσουν από κατάθλιψη. Περίπου το 10% όλων των καταθλιπτικών ασθενών καταλήγουν στην αυτοκτονία, καθιστώντας την αυτοκτονία κατά 25 φορές περισσότερο συνηθισμένη στους καταθλιπτικούς ασθενείς απ' ότι στο γενικό πληθυσμό. Φαίνεται ότι το ποσοστό θανάτων που συνδέεται με αυτοκτονίες που σχετίζονται με κατάθλιψη είναι μεγαλύτερο εκείνου που συνδέεται με τροχαία ατυχήματα. Το ποσοστό αυτοκτονιών είναι χαμηλότερο στις φτωχότερες χώρες και υψηλότερο στις πλουσιότερες χώρες.
    Παράγοντες που συνδέονται με την αυτοκτονία:
    - Ηλικία: τα ποσοστά αυτοκτονίας αυξάνονται με την ηλικία. Αν και οι ηλικιωμένοι συνιστούν το 10% του συνολικού πληθυσμού, αποτελούν το 25% των ατόμων που αυτοκτονούν. Παρατηρήθηκε όμως πρόσφατα αύξηση του ποσοστού αυτοκτονιών στους νέους άνδρες, γεγονός που πιθανόν συνδέεται με την κατάχρηση ουσιών, το διαζύγιο και την ανεργία.
    - Φύλο: Περισσότεροι άνδρες καταλήγουν σε αυτοκτονία, αν και είναι πιθανότερο οι γυναίκες να προσπαθήσουν να αυτοκτονήσουν. Οι άνδρες χρησιμοποιούν πιο βίαιες μεθόδους (απαγχονισμό, πτώση από ύψος κλπ) από τις γυναίκες (λήψη υπερβολικών δόσεων φαρμάκων κλπ).
    - Οικογενειακή κατάσταση: Το ποσοστό αγάμων είναι διπλάσιο από εκείνο των εγγάμων και εκείνο των χωρισμένων και των χήρων είναι τετραπλάσιο.
    - Επάγγελμα: οι γιατροί, οι οδοντίατροι, οι αστυνομικοί, οι δικηγόροι και οι ασφαλιστές αποτελούν επαγγέλματα υψηλού κινδύνου. Ωστόσο, τα ποσοστά αυτοκτονιών είναι μεγαλύτερα στους ανέργους.
    ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΙΤΙΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗΣ?
    Το ακριβές αίτιο της κατάθλιψης παραμένει άγνωστο. Η πιθανότερη εξήγηση είναι πως προκαλείται από τη διαταραχή διαφόρων χημικών διαβιβαστών των ερεθισμάτων στον εγκέφαλο (που ονομάζονται νευροδιαβιβαστές) και κυρίως της νοραδρεναλίνης και της σεροτονίνης.
    Γενετικοί παράγοντες
    Υπάρχουν αυξανόμενα αποδειχτικά στοιχεία ότι γονίδια καθιστούν τους ανθρώπους περισσότερο ευαίσθητους στην κατάθλιψη. Κάτι που εξηγεί γιατί η κατάθλιψη παρουσιάζεται συχνά σε οικογένειες. Πρόσφατα, ταυτοποιήθηκε ένα γονίδιο που τετραπλασιάζει τον κίνδυνο κατάθλιψης και καθιστά πιο ευάλωτους στη κατάθλιψη των ανθρώπων που το φέρουν. Το γονίδιο κωδικοποιεί μια πρωτεΐνη που συμμετέχει στη μεταφορά σεροτονίνης στον εγκέφαλο. Εκτιμάται ότι μπορεί να συμμετέχουν 30 ακόμη γονίδια στην αιτιολογία της κατάθλιψης.
    Εξωτερικοί εκλυτικοί παράγοντες
    Σε πολλές περιπτώσεις η ύπαρξη των γονιδίων δεν επαρκεί για να προκαλέσει από μόνη της κατάθλιψη. Αγχωτικές καταστάσεις μπορεί να επιδεινώσουν την ευαισθησία των ατόμων στην κατάθλιψη η οποία μπορεί να πυροδοτηθεί από διάφορους παράγοντες, όπως την ανεργία, την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, την κοινωνική απομόνωση κλπ. Συνήθως όμως, η κατάθλιψη παρουσιάζεται εντελώς ξαφνικά και χωρίς εμφανή λόγο.
    ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΥΠΟΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗΣ?
    Στο παρελθόν, διακρινόταν σε δύο τύπους, την αντιδραστική ή εξωγενή κατάθλιψη η οποία εμφανίζεται εξαιτίας κάποιου εμφανούς αιτίου και την ενδογενή κατάθλιψη, που εμφανίζεται χωρίς κάποιο εμφανές αίτιο. Σήμερα, προτιμάται μια ταξινόμηση με βάση τον αριθμό των συμπτωμάτων που παρατηρούνται και το βαθμό στον οποίο παρεμβαίνουν στη ζωή των ασθενών και με την βαρύτητα:
    - Η ήπια κατάθλιψη υποχωρεί συχνά από μόνη της. Δεν πρέπει να αγνοηθεί, γιατί μπορεί να εξελιχθεί σε μέσης βαρύτητας κατάθλιψη.
    - Η μέσης βαρύτητας κατάθλιψη χαρακτηρίζεται από μειωμένη λειτουργικότητα του ασθενή μέσα στο σπίτι του ή στη δουλειά του.
    - Η σοβαρή κατάθλιψη είναι μια σοβαρή νόσος. Προκαλεί σημαντική και έντονη διαταραχή σε όλους τους τομείς λειτουργικότητας και συχνά συσχετίζεται με ιδέες αυτοκτονίας.
    Η κατάθλιψη μπορεί να ορισθεί επιπλέον ως μονοπολική ή διπολική. Στην μονοπολική κατάθλιψη, τα άτομα μπορεί να υποφέρουν από επανειλημμένα επεισόδια κατάθλιψης. Ωστόσο, η διάθεσή τους επανέρχεται στο φυσιολογικό στο τέλος ενός επεισοδίου κατάθλιψης. Η διπολική κατάθλιψη, αντίθετα, χαρακτηρίζεται από εναλλασσόμενα διαστήματα κατάθλιψης και μανίας, όπου το άτομο έχει υπερβολική αίσθηση ευεξίας, που μπορεί να το καταστήσει ιδιαίτερα ριψοκίνδυνο. Ο τύπος αυτός αναφέρεται επίσης ως διπολική διαταραχή (μανιοκατάθλιψη).
    Η δυσθυμία είναι μια μορφή κατάθλιψης στην οποία τα συμπτώματα είναι παρόμοια αλλά ηπιότερα από εκείνα της μείζονος κατάθλιψης και χαρακτηρίζεται από μεγάλη διάρκεια.
    Η ψυχωτική κατάθλιψη χαρακτηρίζεται από ψυχωτικά συμπτώματα όπως παραισθήσεις και ψευδαισθήσεις.
    Υπάρχουν πολλά ειδικά σύνδρομα όπως η εποχική κατάθλιψη, που παρατηρείται συνήθως μόνο το χειμώνα, μπορεί να οφείλεται στην απουσία ηλιακής ακτινοβολίας και ανταποκρίνεται σε έκθεση σε τεχνητό φως, η επιλόχεια κατάθλιψη, που παρουσιάζεται σε μητέρες μήνες μετά τον τοκετό και η επιλόχεια ψύχωση, που έχει συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της μανιοκατάθλιψης.
    ΘΕΡΑΠΕΥΕΤΑΙ Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ?
    ΝΑΙ! Χωρίς θεραπεία ένα επεισόδιο κατάθλιψης διαρκεί κατά μέσο όρο δέκα μήνες σε νέους ασθενείς (από λίγες μέρες έως πολλά χρόνια) και περίπου 2 χρόνια στους ηλικιωμένους. Η θεραπεία είναι σημαντική όχι μόνο για την υποχώρηση ενός μεμονωμένου επεισοδίου το συντομότερο δυνατό, αλλά και για να προληφθούν μελλοντικά επεισόδια. Πολλοί άνθρωποι που υπέστησαν ένα επεισόδιο κατάθλιψης παρουσιάζουν και άλλα επεισόδια (δηλ. υποτροπές). Ο κίνδυνος υποτροπών αυξάνεται με τον αριθμό και τη σοβαρότητα προηγούμενων επεισοδίων.
    Υπάρχουν δύο θεραπείες, η φαρμακευτική με αντικαταθλιπτικά και άλλα φάρμακα, η ψυχοθεραπευτική προσέγγιση και ο συνδυασμός και των δύο. Πολλοί πιστεύουν ότι οι ψυχοθεραπευτικές θεραπείες είναι περισσότερο σημαντικές από τη χρήση αντικαταθλιπτικών, αλλά αγνοείται το γεγονός ότι η κατάθλιψη είναι μια απόλυτα σωματική νόσος.

    AlienP
    15.06.2005, 16:29
    Κατ' εμ'ε το καλύτερο φάρμακο είναι η αγάπη!
    Και το ΜΗ φυσικά!
    mirmigaki
    16.06.2005, 09:53
    Ναι Αλιενάκι μου! Αγάπη, γέλιο, ΜΗ και πολύ μουσική...

    Ania
    27.10.2005, 23:50
    egw eixa katathlipsi k malista sovaris morfis...twra mporw na pw oti eimai kalitera...toulaxiston exw synelthei k to palevw...itan frixti periodos tis zwhs mou,me fovera symptwmata k epiptwseis...elpizw kapote na synelthw oloklhrwtika...
    DimitrisDimitriadis
    28.10.2005, 00:19
    Quote:

    Το μέλος Ania στις 27-10-2005 στις 23:50 έγραψε:

    egw eixa katathlipsi k malista sovaris morfis...twra mporw na pw oti eimai kalitera...toulaxiston exw synelthei k to palevw...itan frixti periodos tis zwhs mou,me fovera symptwmata k epiptwseis...elpizw kapote na synelthw oloklhrwtika...






    Μάλλον, όλοι λίγο έως πολύ έχουμε περάσει την "κατάθλιψή" μας. Το θέμα είναι να μην χάνεις τον αυτοσεβασμό σου και κυρίως την αυτοεκτίμησή σου!!!....
    DimitrisDimitriadis
    28.10.2005, 00:42
    Quote:

    Το μέλος AlienP στις 15-06-2005 στις 16:29 έγραψε:

    Κατ' εμ'ε το καλύτερο φάρμακο είναι η αγάπη!
    Και το ΜΗ φυσικά!






    Κι εγώ μαζί σου Πηγή!!!!!
    ...και...προσθέτω τον Αθλητισμό(!) ως ψυχοσωματική εκτόνωση (κατ' εμέ κολύμβηση-ορειβασία-πολεμικές τέχνες), την επικοινωνία και την ανταλλαγή απόψεων (βλέπε Μ.Η.) με πολλούς ανθρώπους και ας μην συμφωνούμε σε όλα βρε παιδιά!
    Εξ' άλλου, αν συμφωνούσαμε σε όλα...θα μας έπιανε...κατάθλιψη!
    Ania
    29.10.2005, 12:03
    Quote:

    Το μέλος DimitrisDimitriadis στις 28-10-2005 στις 00:19 έγραψε:

    Quote:

    Το μέλος Ania στις 27-10-2005 στις 23:50 έγραψε:
    [i]
    egw eixa katathlipsi k malista sovaris morfis...twra mporw na pw oti eimai kalitera...toulaxiston exw synelthei k to palevw...itan frixti periodos tis zwhs mou,me fovera symptwmata k epiptwseis...elpizw kapote na synelthw oloklhrwtika...






    Μάλλον, όλοι λίγο έως πολύ έχουμε περάσει την "κατάθλιψή" μας. Το θέμα είναι να μην χάνεις τον αυτοσεβασμό σου και κυρίως την αυτοεκτίμησή σου!!!....

    [/I]


    to thema einai na mporeseis na ta ksanavreis...na exeis to kouragio na ta ksanavreis...
    Luthien
    29.10.2005, 16:42
    Για το αν ξανακολαει .. ειναι οπως τα παλια καταγματα, η τα παλια τραυματα .. με καθε *αλλαγη του καιρου* .. σου θυμιζουν οτι ειναι παντα εκει.

    Ειναι πραγματι τραγικο το πως στην εποχη μας .. ο λογος για τον οποιο πολλοι αποφασιζουν να κανουν την *εξοδο* τους απο τη ζωη ειναι η ελλειψη αγαπης, κατανοησης και αυτοεκτιμησης. Το οτι κλεινομαστε ολο και πιο πολυ στο *κρυσταλλινο παλατι* μας .. βλεπουμε τον κοσμο εξω απο αυτο και δεν αφηνουμε ουτε να μπει ουτε να βγαινουμε εμεις, αρχιζει να γινεται επιλογη μας. Κοβουμε την επικοινωνια την οποια αποζηταμε κατ'επιλογη τελικα. Ισως να σκεφτομαστε και το εξης ... Ναι, να μιλησω, αλλα ποιος θελει να ακουσει;;;;
    ageras
    29.10.2005, 17:01
    Εξαρτάται το πόσο βαθύ είναι το ράγισμα.Αν και πιστεύω οτι αν ραγίσει μια φορα μπορει να ξανακολλήσει όμως τίποτα δεν θα είναι όπως πρώτα.Έχεις άλλη αίσθηση όταν πίνεις από ένα ολοκαίνουριο ποτήρι και άλλη όταν θα πιεις από ένα ραγισμένο που το πιο πιθανο είναι το ραγισμένο να το δώσεις πίσω.
    melanie1325
    29.10.2005, 20:31
    Quote:

    Το μέλος ageras στις 29-10-2005 στις 17:01 έγραψε:

    Εξαρτάται το πόσο βαθύ είναι το ράγισμα.Αν και πιστεύω οτι αν ραγίσει μια φορα μπορει να ξανακολλήσει όμως τίποτα δεν θα είναι όπως πρώτα.Έχεις άλλη αίσθηση όταν πίνεις από ένα ολοκαίνουριο ποτήρι και άλλη όταν θα πιεις από ένα ραγισμένο που το πιο πιθανο είναι το ραγισμένο να το δώσεις πίσω.





    Συμφωνώ κ εγώ! Καλή κ η παρομοίωση
    alexia-vicky
    01.11.2005, 12:21
    Εξαρταται τις συνθηκες και ποσο τελικα το ραγισμα ηταν δυνατο! παντωσ και να ξαν
    ακολλησει ,ο πονος και η πικρια μενει παντα!γαιτι η ψυχη δεν ειναι γυαλι!




    -LIFE IS LIFE-
    surmelim
    01.11.2005, 12:53
    Κατά την άποψη μου ό,τι σπάει δεν ξανακολλάει...Κι αν γίνει κάτι τέτοιο,πάντα θα φαίνονται οι ρωγμές...
    Soulessome
    01.11.2005, 18:57
    Aν ραγίσει η ψυχή? Η ψυχή δεν ραγίζει μάτια μου! Τι είναι η ψυχή για να ραγίσει...Όσο μεγαλοποιούμε τις εννοιες και τις κάνουμε τεράστιες στο μυαλό μας, τόσο θα τις φοβόμαστε και δεν θα μπορούμε να τις κατανοήσουμε και να τις πολεμήσουμε....
    Η κατάθλιψη υφίσταται και μάλιστα τελευταια αυξανεται ραγδιαια!!! Τα αιτια λογικό να μην εχουν βρεθει...εφόσον για τον κάθε άνθρωπο είναι διαφορετικά...

    Αν εντοπίσουμε την πραγματική αιτία μέσα μας που μας μελαγχολεί, μόνο τότε μπορουμε να την καταπολεμήσουμε. Αρα αρχικά το ερωτημα είναι λάθος!

    Σχεδόν για τα πάντα υπάρχει μία λύση και μια θεραπεία!!!
    AlienP
    03.11.2005, 11:22
    Quote:

    Το μέλος Soulessome στις 01-11-2005 στις 18:57 έγραψε:

    Aν ραγίσει η ψυχή? Η ψυχή δεν ραγίζει μάτια μου! Τι είναι η ψυχή για να ραγίσει...Όσο μεγαλοποιούμε τις εννοιες και τις κάνουμε τεράστιες στο μυαλό μας, τόσο θα τις φοβόμαστε και δεν θα μπορούμε να τις κατανοήσουμε και να τις πολεμήσουμε....
    Η κατάθλιψη υφίσταται και μάλιστα τελευταια αυξανεται ραγδιαια!!! Τα αιτια λογικό να μην εχουν βρεθει...εφόσον για τον κάθε άνθρωπο είναι διαφορετικά...

    Αν εντοπίσουμε την πραγματική αιτία μέσα μας που μας μελαγχολεί, μόνο τότε μπορουμε να την καταπολεμήσουμε. Αρα αρχικά το ερωτημα είναι λάθος!

    Σχεδόν για τα πάντα υπάρχει μία λύση και μια θεραπεία!!!





    Σ' ευχαριστ'ω καρδιά μου για αυτή την απάντηση. Παρακολούθησα με πολύ προσοχή αυτό το θέμα και με προβλημάτισαν αρκετά οι απαντήεις των φίλων που τα βλέπουν στενότερα τα πράματα...

    Η ψυχή δεν είναι γυαλί, είναι παντοδύναμη, αρκεί να μαζέυει τα κομμάτια της μετά από κάθε στραπάτσο και να ατσαλώνεται για νέες όμορφες μέρες. Δεν έχω διάθεση να επιβάλλω την άποψη μου, μα ξέρω από πρώτο χέρι μιας και δουλεύω το θέμα με πολλές τραυματισμένες ψυχούλες, πως ναι τα πράματα μπορεί να μην είναι τα ίδια μετά... μα στο φινάλε με προσπάθεια και υπομονή μπορεί να γίνουν καλύτερα κι από πριν.

    Εύχομαι όποιος το χρειαστεί να το δει στο δρόμο του πως το φως της ψυχής μας είναι πάντα αναμμένο 24 ώρες το 24ωρο, ας μην του γυρνάμε την πλάτη. Ίσως θα βοηθούσε αν ξέρατε ότι τελικά δεν είναι η ψυχές που πληγώνονται μα οι εγωισμοί μας. Σκεφτήτε το λίγο έτσι... Η ψυχή είναι άτρωτη κυρίως αν δεν επιτρέψουμε εμείς σε κανένα να την παραβιάσει. Το εγώ μας είναι αδύναμο. Φυσικά και έχουμε το δικαίωμα κατά καιρούς να χάνουμε λίγο έδαφος μα στο χέρι και στα φτερά μας είναι να πετάμε πάλι όσο ψηλά μας κάνει κέφι!

    Την ερώτηση την έκανα για να πάρω την απάντηση της Πόπης. Χαίρομαι που το συζητάμε. Όλοι πρώτοι φορά ζούμε σ' αυτή τη ζωή, θα μάθουμε σιγά-σιγά, αν φυσικά θέλουμε.........

    Φιλιά!