ελληνική μουσική
215 online   ·  201.773 μέλη

Γέροντας Πορφύριος

gate
MusicHeaven Guru
Chat
28.08.2005, 20:44
...έτσι για να θυμόμαστε ότι όλα στην εκκλησία δεν είναι μαύρα, όπως θέλουν να μας πείσουν.
Τον Γέροντα είχα την ευκαιρία να τον γνωρίζω προσωπικά. Δεν ήμουν βέβαια σε ηλικία τέτοια, όσο ζούσε, ώστε να μπορώ να συζητήσω μαζί του ή να τον συμβουλεύομαι, ωστόσο μπορώ να βεβαιώσω για την ενέργεια που αισθανόμουν, έστω και ως παιδάκι, όταν βρισκόμουν κοντά του.

Ήταν από αυτούς που λέμε "καλούς ιερωμένους", με σκισμένο ράσο αλλά με αγάπη που χωρούσε τους πάντες....

Πολλά δε θέλω να πω. Δεν είμαι και η κατάλληλη γι' αυτό. Αλλά τον θυμήθηκα, περιδιαβαίνοντας στον internet, όταν έπεσα πάνω στην ιστοσελίδα του. Γι' αυτό και παραπέμπω εκεί, για να πάρετε μια γεύση από τα λόγια του και τη μορφή του:

Γέροντας Πορφύριος


#1   
yiannisyiannis
Φθασμένος
Chat
29.08.2005, 09:35
Νεκταρία, μαύρα τα βλέπουν μόνο η μαύροι. Οι μέλισσες στέκονται στα άνθη, ενώ οι μύγες στις κοπριές. Ο καθένας μπορεί ελεύθερα να επιλέξει αν θα λειτουργεί ως μύγα ή ως μέλισσα.

Ευχαριστούμε για την ενημέρωση, τη σχετική με το δικτυακό τόπο του γέροντος Πορφυρίου. Αποτελεί μια από τις λιγοστές οάσεις στην έρημο του κυβερνοχώρου.

Πιστεύω ότι τα θαυματουργικά σημεία που εξακολουθεί να ποιεί ο γέροντας και μετά θάνατον, δεν θα αργήσουν να οδηγήσουν στην ανακήρυξή του ως έναν από τους αγίους της εκκλησίας μας. Τέτοιες μορφές σαν τον γέροντα Πορφύριο, αποδεικνύουν στην πράξη την Αλήθεια που κρύβεται μέσα στην Ορθόδοξη Πίστη μας. Κι επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχια, το μόνο που έχω να συμπληρώσω είναι: "Θαυμαστός ο Θεός εν τοίς Αγίοις αυτού".
#2   
istoxastis
Φθασμένος
Chat
29.08.2005, 10:40
Το κακό, Νεκταρία μου, είναι ότι σε κάποια θέματα, δεν χρειάζεται να προσπαθήσουν πολύ για να μας πείσουν, αρκεί να σου θυμίσω ότι στην πιο επιεική εκδοχή του ζητήματος, Ιερωμένοι, αντί με τον πνευματικό λόγο και τρόπο ζωής τους, να μεταφέρουν το Χριστολογικό νόημα της Αγίας Τράπεζας, στο οικογενειακό τραπέζι κάθε ενορίτη πιστού, άπληστα επιμένουν συντεχνιακά –δεν ξέρω με πιο πρόσχημα- να εγκαταλείπουν στο έλεος της ανεργίας το τραπέζι εξακοσίων και βάλε επιστημόνων Θεολόγων εκπαιδευτικών…
Εσένα πάντως, σ’ ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου, γι αυτό το Ιερό διαδικτιακό Προσκύνημα που με οδήγησες σήμερα

#3   
nicolpet
Περαστική Νότα
Chat
22.09.2005, 15:50
Σ' ευχαριστώ Νεκταρία πραγματικά!
Τι τύχη να γνωρίζεις έναν τέτοιο σπουδαίο άνθρωπο!
#4   
analogion
Βασική Νότα
Chat
20.11.2005, 03:27
Συγχαρητήρια Νεκταρία για το θέμα. Ας δούμε και λίγες παραπάνω λεπτομέρειες:

ΓΕΡΩΝ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ

“Δεκατέσσερα χρόνια κοντά του” *

του Γεωργίου Παπαζάχου (Επ. Καθηγητής Καρδιολογίας)



“Γράφω αυτη την επιστολή από μιά εσωτερική πίεση να μιλήσω για τον Γέροντα Πορφύριο, που κοιμήθηκε πρίν από 40 μέρες. Έζησα τόσα γεγονότα 14 χρόνια κοντά του, σάν ένας από τούς γιατρούς του, που δεν πρέπει να το κρύψω από τούς αδελφούς μου. Θά διηγηθώ μερικά περιστατικά, που παρουσιάζουν το Γέροντα σάν άρρωστο και σάν γιατρό. Συγχωρέστε μου τα προσωπικά στοιχεία, που αν αφαιρεθούν αλλοιώνουν τα γεγονότα. Ασφαλώς, άλλοι έζησαν άλλες συγκινήσεις κοντά του. Καί δεν πρέπει να χαθούν, γιατί αποτελούν σημάδια της αγίας βιοτής του, αποδείξεις της παρουσίας του Αγίου Πνεύματος στή ζωή μας και υποθήκες για ολόκληρη τή γενιά μας.



Ο Γέροντας και η αρρώστια του

Ήταν πραγματικά άρρωστος. Μέ πλήθος αρρώστιες επάνω του. Τά περισσότερα συστήματα έπασχαν. Προσωπικά διεπίστωσα: έμφραγμα μυοκαρδίου (προσθιοδιαφραγματικό με πλαγία ισχαιμία), χρονία νεφρική ανεπάρκεια, έλκος δωδεκαδακτύλου (με επανειλημμένες γαστρορραγίες), χειρουργηθείς καταρράκτης (με αποβολή του φακού και τύφλωση), έρπης ζωστήρ στο πρόσωπο, σταφυλοκοκκική δερματίτιδα στο χέρι, βουβωνοκήλη (με συχνή περίσφιγξη), χρονία βρογχίτιδα, αδένωμα της υποφύσεως στο κρανίο.

Καί η υπομονή του ιώβειος. Όταν είχε τον έρπητα σε έξαρση και όλο το δεξιό του πρόσωπο (τριχωτό κεφαλής, παρειά, αυτί, σαγόνι) ήταν μιά ανοιχτή πληγή, τον ερώτησα πόσο έντονο πόνο αισθάνεται’ μού απάντησε: “Σάν να ακουμπάω το δεξί μου μάγουλο σε τηγάνι με ζεματιστό λάδι”. Καί ήταν απόλυτα ήρεμος. Δέν άφηνε ούτε υποψίες ότι υποφέρει, ούτε ένα βογγητό.

Πολλές φορές, ενώ βρισκόμουν στο κελλί του και κουβεντιάζαμε, συνέβαινε περίσφιγξη της βουβωνοκήλης του, πάντα επώδυνη. Δέν ζητούσε βοήθεια. Αγωνιζόταν να την ανατάξη μόνος του κάτω από τις κουβέρτες του.. Κανείς δέ μιλούσε, ενώ από τα χείλη του ακουγόταν ψιθυριστά, με μιά ανεπανάληπτη γαλήνη, το “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησέ μας”.

Μερικοί τον παρεξήγησαν κάποτε που φίλησαν το χέρι του καλυμμένο με μιά γάζα, νομίζοντας ότι σιχαίνεται. Ήταν η εποχή που εμείς το καλύψαμε, γιατί είχε την σταφυλοκοκκική δερματίτιδα και ήταν ολόκληρο εξελκωμένο.

Αλλ’ η κουβέντα μας ένα βράδυ, μετά την καρδιολογική εξέταση και το τυπικό ηλεκτροκαρδιογράφημα, με συνεκλόνισε. Ούτε φαντάσθηκα ποτέ ότι θα μπορούσε ένας άνθρωπος να αντιμετωπίση έτσι την αρρώστια του. Μού είπε: “Θά σού εξομολογηθώ κάτι, αλλά να μείνη μυστικό. Έχω καρκίνο στην υπόφυση. Ήδη αισθάνομαι τή γλώσσα μου μεγαλωμένη και δεν γυρίζει καλά μέσα στή στοματική κοιλότητα”. Ύστερα μού ανέλυσε ιατρικά και σωστά τή λειτουργία των ενδοκρινών αδένων και κατέληξε: “Πρέπει να ξέρης ότι, όταν ήμουν καλογεράκος -ίσως 16 χρονών- στο ¶γιο Όρος αισθανόμουνα τόσο ευτυχισμένος, ιδίως μετά τή Θεία Κοινωνία, ώστε έβγαινα στο δάσος και με δάκρυα φώναζα: Δόξα Σοι, Κύριε! Ήρθες ολόκληρος μέσα μου’ σε μένα τον αμαρτωλό’ Εσύ ο Χριστός μου, που σταυρώθηκες και πόνεσες για μένα και σήκωσες τις αμαρτίες μου. Κι εγώ τί κάνω για σένα; Ποιόν πόνο υποφέρω για σένα; Κύριε, στείλε μου έναν καρκίνο! Χριστέ μου, χάρισέ μου έναν καρκίνο, να υποφέρω και γώ μαζί Σου! Αυτή την προσευχή την έκανα συνέχεια και μετά το εξομολογήθηκα στόυς Γεροντάδες μου. Εκείνοι μού σύστησαν να μήν την επαναλάβω, γιατί εκπειράζω τον Θεό. Ξέρει εκείνος τί θα κάνη. Δέν την ξανάκανα αυτή την προσευχή. Αλλά τώρα, Γιωργάκη μου, μού τον έστειλε τον καρκίνο! Καταλαβαίνεις την ευεργεσία; Έστω και αργά, θα υποφέρω λίγο μαζί Του”. Έμεινα ενεός. Πρώτη φορά στην ιατρική σταδιοδρομία μου άκουγα τή φράση: “Δόξα τώ Θεώ, έχω καρκίνο!”. Είχα ξεχάσει ότι μπροστά μου δεν βρισκόταν άνθρωπος κοινός’ ήταν ο Γέροντας Πορφύριος.

Ωστόσο ποτέ δεν αρνήθηκε την ιατρική βοήθεια των πολλών γιατρών-πνευματικών του παιδιών. Μάλιστα μιά μέρα τον ερώτησα: “Γιατί πολλοί πνευματικοί άνθρωποι, κυρίως μοναχοί, αρνούνται την ιατρική βοήθεια, πιστεύοντας ότι θα τούς βοηθήση κατ’ ευθείαν η Παναγία;”. Μού απάντησε: “Είναι εγωϊσμός -πονηρή ενέργεια- να νομίζης ότι ο Θεός θα κάνη, κατ’ εξαίρεση από τούς πολλούς, θαυματουργική επέμβαση για σένα. Ο Θεός κάνει θαύματα και τώρα, αλλά εσύ δεν πρέπει να το προσδοκάς για σένα. Είναι εγωϊστική εξαίρεση. ¶λλωστε και μέσω των γιατρών ο ίδιος ο Θεός ενεργεί. “Ιατρούς και φάρμακα Κύριος έδωκεν”, λέει η Αγία Γραφή”.

Δεχόταν δέ μόνο την κλασσική ιατρική, πολλά κεφάλαια της οποίας γνώριζε άριστα. Μέ την εμπειρία του από τη μακρά θητεία στην Πολυκλινική Αθηνών και με το θεϊκό “χάρισμά” του έβλεπε βαθύτερα την αρρώστια και πολλές φορές μάς στρίμωχνε με σαφώς επιστημονικές ερωτήσεις.

Ο Γέροντας θεραπεύει

Ειδικότητά του η “τηλε-διαγνωστική”! Έβλεπε με καταπληκτική ακρίβεια αλλαγές στον εαυτό του και σε άλλους’ συχνά και στούς γιατρούς του.

Ο ίδιος μού διηγήθηκε ότι διέγνωσε υπογοναδισμό σε έναν νέο μόνο κοιτάζοντάς τον, κάταγμα σπονδύλου σε μιά μοναχή που βρισκόταν σε άλλη πόλη. Είναι ίσως χιλιάδες αυτοί που δέχθηκαν τή διαγνωστική του ενέργεια και επιβεβαιώθηκε η νόσος αργότερα και επιστημονικά.

Εδώ θα αναφέρω μιά αυτοδιάγνωσή του. Διεπίστωσε μεταβολές στο ηλεκτροκαρδιογράφημά του, χωρίς καρδιογράφο. Ένα βράδυ μού τηλεφώνησε ανήσυχος: “Έλα, έστω και αργά, και θα δής αλλοιώσεις στο καρδιογράφημα. Πονάω σήμερα, πολλές φορές, και ο πόνος είναι στηθαγχικός”. Διαπίστωσα πράγματι ισχαιμικές μεταβολές (στις απαγωγές v3-v6) και τον ρώτησα σε ποιό stress βρέθηκε σήμερα. ¶ρχισε να κλαίη και με διακοπές να μού περιγράφη λεπτομερώς σκηνές από τις οδομαχίες στή Ρουμανία. Ήταν η ημέρα της εξεγέρσεως του λαού κατά του Τσαουσέσκου και με το “χάρισμά” του έβλεπε τούς πυροβολισμούς και τούς θανάτους στις πλατείες, όπως τις δημοσίευσαν οι εφημερίδες τις επόμενες ημέρες. Συνέχισε να κλαίη και τον παρεκάλεσα να ζητήση από τον Θεό να του αφαιρέση για λίγο αυτή την “όραση”. Η καρδιά του βρισκόταν σε κίνδυνο από την ένταση. Θά μπορούσε να κάνη επέκταση του εμφράγματός του. Στήν ίδια ένταση βρισκόμουν κι εγώ, βλέποντας την ευαισθησία της “άλλης” καρδιάς ενός αγίου. Έκρυψα τα μάτια μου με το καρδιογράφημα και σκεφτόμουν: Τί σημασία έχουν, Γέροντα, για σένα τα νιτρώδη αντιστηθαγχικά φάρμακα που ετοιμάζομαι να σού δώσω; Εσύ δεν είσαι εκ του κόσμου τούτου. Η καρδιά σου χτυπά στον Ωρωπό και ζή στην Ρουμανία. Στό ηλεκτροκαρδιογράφημα η καρδιά φαίνεται με ισχαιμική “κατάσπαση” του Sε διαστήματος, αλλά στην πραγματικότητα βρίσκεται σε μεγάλη “ανάσπαση” προς τον ουρανό. Έφυγα αργά με τον τρόμο ότι είδα λίγο από το φώς ενός αγίου.

Εγώ πήγαινα στο κελλί του σάν διαγνώστης γιατρός, αλλά πολλές οι φορές που εκείνος έκανε διαγνώσεις για μένα. Θά αναφέρω δύο: Είχα χειρουργηθή από τον καθηγητή κ. Βασ. Γολεμάτη (δύο βουβωνοκήλες ταυτόχρονα) και ενώ ήμουν στή φάση της αναρρώσεως, πήγαμε με τή γυναίκα μου στον Ωρωπό. Δέν ξέρω αν είχε μάθει από φίλους ότι ήμουν χειρουργημένος, αλλά μόλις μπήκαμε με κοίταξε επίμονα για πολλή ώρα στην κοιλιά και μού είπε: “Βλέπω ότι δεξιά έγινε καλή εγχείρηση, αλλά αριστερά αριστοτεχνική’ γιατί περιποιήθηκε τόσο εκεί;”. Η γυναίκα μου μού έκανε νόημα: “Τί λέει ο Γέροντας;”. Δέν είχα πεί ούτε σε εκείνη ούτε σε άλλον ότι ο χειρουργός είχε εφαρμόσει την μέθοδο Soudaice αριστερά, επειδή ήταν μεγάλη. Ο Γέροντας το “είδε”.

Τόν Δεκέμβριο του 1990 ήμουν στο κρεβάτι με την πολλοστή γαστρορραγία μου. Σέ κάποια στιγμή έντονου προβληματισμού μου αν πρέπη να χειρουργηθώ ή όχι, χτύπησε το τηλέφωνο. Μεταφέρω αυτούσια τα λόγια του Γέροντα: “Αυτές τις μέρες σε επισκέπτομαι συχνά και με το “χάρισμα”, που μού έδωσε ο Θεός ενεργώ θεραπευτικά. Ποτέ δεν είχα μπεί στο σπίτι σου τόσες πολλές φορές σε λίγες μέρες.....Κάτι μού λέει να μήν το χειρουργήσης τώρα, αλλά να αλλάξης τρόπο ζωής, να χαλαρώσης. ¶φησε το χειρουργείο να το σκεφθούμε αργότερα. Τί κάνω εγώ τώρα το γιατρό στο γιατρό; (γελάει). Νά ξεκουράζεσαι περισσότερο, γιατί σε αγαπάει ο κόσμος. Μού έφαγες τή δόξα (γελάει)”. Φαντάζεσθε πώς ένοιωσα κάτω από αυτή την προστατευτική του παρουσία!

Αγαπούσε τόσο πολύ όλους τούς ανθρώπους που τον πλησίαζαν και, φυσικά, και τούς γιατρούς του, ώστε να ενεργοποιή για μάς το θεραπευτικό χάρισμά του. Όσοι τον πλησίαζαν ανεπιτήδευτα έχουν παρόμοιες εμπειρίες. Πολλές φορές έπαιρνα μαζί μου φιλικά ή συγγενικά πρόσωπα, που εξεπλήσσονταν, όταν άρχιζε να μιλάη για το πρόβλημά τους, χωρίς εγώ να τον ενημερώσω εκ των προτέρων. Κάποια κυρία, φεύγοντας, ήθελε να δώσω όρκο ότι δεν του μίλησα για κείνη πρίν πάμε στον Ωρωπό.

Τό χάρισμά του τον έκανε περισσότερο ευαίσθητο απέναντι στον ανθρώπινο πόνο. Ένα σούρουπο διέκοψαν την καρδιολογική εξέταση οι μοναχές, γιατί έξω είχαν συγκεντρωθεί πολλοί άνθρωποι και περίμεναν να πάρουν την ευχή του πρίν νυχτώση. Βγήκα έξω από το κελλί και οι επισκέπτες φίλησαν απλώς το χέρι του. Ήταν κουρασμένος και δέ μίλησε σε κανέναν. Η τελευταία κυρία βγήκε κλαίγοντας. Όταν ξαναμπήκα βρήκα τον Γέροντα να κλαίη. “Αυτά παθαίνω πάντα, μού είπε. Είδα τώρα αυτή τή μητέρα να τή δέρνη αύριο ο ναρκομανής γιός της, για να του δώση χρήματα. Καί η καημένη ασφαλώς θα σκανδαλίστηκε που έχει τέτοιο πρόβλημα και έφυγε χωρίς βοήθεια... Τί μπορείς εσύ να κάνης , φτωχέ Πορφύριε... Κύριε Ιησού...”. Καί επανέλαβε πολλές φορές ψιθυριστά τή λέξη “Ιησού”.

Ήταν τόσο απλός και γλυκός άνθρωπος, ώστε να μή κωλύεσαι να του απευθύνης οποιαδήποτε ανόητη ερώτηση. Έτσι μιά μέρα τον προκάλεσα αδιάκριτα: “Πώς ξέρεις, Γέροντα, ότι αυτό το προορατικό σου χάρισμα είναι από τον Θεό και όχι από τον Διάβολο;”. Γέλασε καλοκάγαθα και μού είπε: “Τό δοκίμασα. Είναι εκ Θεού, γιατί δεν λανθάνει. Νά σού δώσω παράδειγμα; Η νεωκόρος στην Πολυκλινική πόναγε στο δεξιό άνω γομφίο και κράταγε το δεξιό μάγουλό της. Τής είπα ότι είναι χαλασμένος ο αριστερός γομφίος. Εκείνη επέμενε, αλλά όταν γύρισε από τον οδοντίατρο μού είπε ενθουσιασμένη ότι είχα δίκαιο. Στήν ακτινογραφία η βλάβη ήταν αριστερά, αλλά αισθανόταν τον πόνο δεξιά, επειδή ήταν στο ίδιο νευροτόμιο. ¶ν, λοιπόν, ήταν από τον πονηρό, αυτή η προόραση θα βασιζόταν στο αίσθημα του ασθενούς και θά’ βγαινε λανθασμένη. Τού Θεού η ενέργεια δεν σφάλλει”.

Ο Γέροντας σάν γιατρός μου δεν “έβλεπε” μόνο τις σωματικές μου ασθένειες. Φρόντιζε και για τις πολλές πνευματικές ατέλειές μου. Προσπάθειά του να βρώ την ταπείνωση. Ένα απόγευμα μού τηλεφώνησε στο ιατρείο, ακριβώς μετά την υπερβολική εκδήλωση αγάπης ενός ζεύγους ασθενών μου που περιποιήθηκα. Μεταφέρω τα λόγια του: “Γιωργάκη, είμαι ο Γέροντας. Εμείς οι δυό θα πάμε μαζί στην κόλαση. Θά ακούσουμε: ¶φρον, άφρον, ταύτη τή νυκτί την ψυχήν σου απαιτούσιν από σού...Τά αγαθά σου εν τή ζωή σου απήλαυσες, ά δέ ητοίμασας τίνι έσται;”. Τόν διέκοψα: “Τί απολαύσαμε, Γέροντα, σ’ αυτή τή ζωή; Τό σαράβαλο αυτοκίνητο, το άδειο βιβλιάριο ή τον ανύπαρκτο ύπνο μας;”. Απάντησε απότομα: “Τί είναι αυτά που λές; Δέ σού λέει ο κόσμος: Τί καλός γιατρός που είσαι; Μάς αγαπάς, μάς φροντίζεις, δέ μάς γδέρνεις. Καί σύ τα αποδέχεσαι, τα χάφτεις. Έ! Τόν έχασες το μισθό σου. Τό ίδιο παθαίνω και εγώ. Μού λένε πώς έχω “χαρίσματα”, πώς μπορώ να τούς ακουμπήσω και να κάνω θαύματα, πώς είμαι άγιος. Καί τα χάφτω, ο ανόητος και αδύναμος. Έ! Γι’ αυτό σού είπα ότι μαζί θα πάμε στην κόλαση!”. “¶ν είναι να πάμε μαζί”, του απάντησα, “πάμε και στην κόλαση!”. Κι εκείνος έκλεισε το τηλέφωνο, λέγοντας: “Εγώ σού μιλάω σοβαρά και σύ πάντα αστειεύεσαι. Καλή μετάνοια και στούς δυό μας”.

¶λλη μέρα ήμουν βαρύθυμος, σκεπτόμενος ότι έφυγαν τα περισσότερα χρόνια μου άκαρπα μέσα από άχρηστες καθημερινές λεπτομέρειες. Τηλεφώνησε ο Γέροντας και με αναπτέρωσε με δυό-τρείς φράσεις του: “¶κουσες ποτέ, γιατρέ, το “ου μή γεύσονται θανάτου”; Μπορούμε, αν θέλουμε, να αποφύγουμε την πεθαμενίλα. Αρκεί να αγαπήσουμε τον Χριστό. Καί σύ “εξ όλης της καρδίας σου”, κύριε καρδιολόγε” (γελάει).

Ο Γέροντας δεν ήταν μόνο γιατρός. Ήταν και κτηνίατρος. Αγαπούσε τα ζώα. Εξημέρωσε επιθετικούς παπαγάλους και τούς έμαθε την Ευχή. Εξεπλάγην όταν άκουσα μέσα στο κελλί τον παπαγάλο να επαναλαμβάνη την ευχή. “Είναι πιό πνευματικός από μένα”, είπε. “Εγώ αποκάμνω και κοιμούμαι, αλλ’ αυτός αγρυπνεί”. Τελευταία προσπαθούσε να εξημερώση έναν αετό. Κάποιο Σαββατοκύριακο, στή βόρειο Εύβοια που ησύχαζε, συνέβη το εξής, που μού διηγήθηκε ο ίδιος: “Μιά τσομπάνισσα παρακάλεσε να διαβάσω μιά ευχή στο κοπάδι της, γιατί αρρώσταιναν τα γίδια της. Συμφώνησα και έφεραν όλο το κοπάδι κοντά στο εκκλησάκι που έμενα. Στάθηκα μπροστά στο κοπάδι, σήκωσα τα χέρια μου ψηλά και είπα διάφορες προσευχές από ψαλμικούς στίχους που αναφέρονται στην κτίση. Επικρατούσε απόλυτη σιωπή στα ζώα. Κανένα δεν κουνιόταν. Ύστερα κατέβασα τα χέρια μου και ο τράγος κινήθηκε μόνος του. Ήρθε κοντά, μού φίλησε το χέρι και υποχώρησε ήρεμα... Τά λέω σωστά Πηνελόπη;” φώναξε στην ανηψιά του, που στεκόταν πιό πέρα. “Ναί, Γέροντα. Ακριβώς έτσι έγιναν. Εγώ ήμουν εκεί”.

Κάθε φορά που πήγαινα στον π. Πορφύριο με συνείχε φόβος μήπως αυτή είναι η τελευταία φορά που τον εξετάζω. Έτσι φρόντιζα να κάνω ψηλάφηση καρδιακής ώσεως και καρωτίδων για αρκετή ώρα, με την βεβαιότητα ότι ψηλαφώ το σώμα ενός αυριανού αγίου της Ορθοδόξου Εκκλησίας μας. Όταν έπαιρνα το χέρι μου από το προκάρδιο επανελάμβανε το “Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησε τον κόσμο σου”. Πόσα να οφείλη άραγε αυτός ο κόσμος, η γενιά μας, σ’ αυτές τις προσευχές του Γέροντα Πορφυρίου! Καί πόσα του οφείλω εγώ προσωπικά!

Φεύγοντας, έσκυβα να πάρω την ευχή του και άλλοτε μού έδινε χαστούκι (ήταν η άκρα εκδήλωση της χαράς του) ή άλλοτε έσφιγγε το κεφάλι μου στα δυό του χέρια, λέγοντας την ευχή (ήταν το δικό του ηλεκτροεγκεφαλογράφημα).

Τώρα εξηγώ γιατί ο Θεός φύτεψε μέσα μου την επιθυμία να σπουδάσω ιατρική σε μεγάλη ηλικία και να γίνω καρδιολόγος. Ήθελε να γνωρίσω και να ψηλαφήσω από κοντά τον απλό, προσηνή και χαρισματικό άγιο Γέροντα Πορφύριο Μπαϊρακτάρη.

Κάποια μέρα μού είπε: “Όταν θα φύγω θα είμαι πιό κοντά σας. Μετά θάνατον καταργούνται οι αποστάσεις”. Ελπίζω τώρα να μπαίνη ευκολότερα στα σπίτια μας και στις καρδιές μας.

[από http://www.parembasis.gr/2002/02_11_17.htm ]


Όταν μας δίνουν τέτοιες μαρτυρίες Καθηγητές Καρδιολογίας, πως να δικαιολογήσεις την σημερινή αθεϊστική, αντιεκκλησιαστική συμπεριφορά της κοινωνίας μας, της Ελλάδος μας; Αλλά ο Θεός και οι άγιοί του, στον ταπεινό και καλόκαρδο άνθρωπο φανερώνονται...

Πόσοι τέτοιοι ¶γιοι Γέροντες υπάρχουν σήμερα, κρυμμένοι από την ταπείνωσή τους! Οι γνωστοί Γέροντες, π.χ. γ. Πορφύριος, γ. Παίσιος, γ. Ιάκωβος Τσαλίκης κτλ., έγιναν γνωστοί παρά την ταπείνωσή τους, επειδή ο Θεός το θέλησε.

Παναγιώτης.

#5   
analogion
Βασική Νότα
Chat
20.11.2005, 04:03
Μιας και ανέφερα παραπάνω τον καθηγητή Παπαζάχο, ας δούμε λίγο τι λένε μερικοί (μάλλον γιατροί φοιτητές;) για αυτόν:

http://www.greekmeds.gr/forum/index.php?showtopic=5753

Παναγιώτης.


#6   
semplice
Σολίστ
Chat
20.11.2005, 16:46
Νεκταρία σε ευχαριστούμε για την ενημέρωση για το site του Γέροντα Πορφύριου.

Παναγιώτη εξαιρετικά ενδιαφέροντα και το άρθρο του καθηγητή και τα links.




O Ηλιος φταίει που αργεί στα μάτια μας να φτάσει


[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : semplice στις 21-05-2006 03:25 ]
#7   
semplice
Σολίστ
Chat
10.12.2006, 23:18
Παράθεση:

Το μέλος analogion στις 20-11-2005 στις 03:27 έγραψε...

Συγχαρητήρια Νεκταρία για το θέμα. Ας δούμε και λίγες παραπάνω λεπτομέρειες:

ΓΕΡΩΝ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ

“Δεκατέσσερα χρόνια κοντά του” *

του Γεωργίου Παπαζάχου (Επ. Καθηγητής Καρδιολογίας)

“Γράφω αυτη την επιστολή από μιά εσωτερική πίεση να μιλήσω για τον Γέροντα Πορφύριο, που κοιμήθηκε πρίν από 40 μέρες. Έζησα τόσα γεγονότα 14 χρόνια κοντά του, σάν ένας από τούς γιατρούς του, που δεν πρέπει να το κρύψω από τούς αδελφούς μου. Θά διηγηθώ μερικά περιστατικά, που παρουσιάζουν το Γέροντα σάν άρρωστο και σάν γιατρό. Συγχωρέστε μου τα προσωπικά στοιχεία, που αν αφαιρεθούν αλλοιώνουν τα γεγονότα. Ασφαλώς, άλλοι έζησαν άλλες συγκινήσεις κοντά του. Καί δεν πρέπει να χαθούν, γιατί αποτελούν σημάδια της αγίας βιοτής του, αποδείξεις της παρουσίας του Αγίου Πνεύματος στή ζωή μας και υποθήκες για ολόκληρη τή γενιά μας.
...
Εδώ θα αναφέρω μιά αυτοδιάγνωσή του. Διεπίστωσε μεταβολές στο ηλεκτροκαρδιογράφημά του, χωρίς καρδιογράφο. Ένα βράδυ μού τηλεφώνησε ανήσυχος: “Έλα, έστω και αργά, και θα δής αλλοιώσεις στο καρδιογράφημα. Πονάω σήμερα, πολλές φορές, και ο πόνος είναι στηθαγχικός”. Διαπίστωσα πράγματι ισχαιμικές μεταβολές (στις απαγωγές v3-v6) και τον ρώτησα σε ποιό stress βρέθηκε σήμερα. ¶ρχισε να κλαίη και με διακοπές να μού περιγράφη λεπτομερώς σκηνές από τις οδομαχίες στή Ρουμανία. Ήταν η ημέρα της εξεγέρσεως του λαού κατά του Τσαουσέσκου και με το “χάρισμά” του έβλεπε τούς πυροβολισμούς και τούς θανάτους στις πλατείες, όπως τις δημοσίευσαν οι εφημερίδες τις επόμενες ημέρες. Συνέχισε να κλαίη και τον παρεκάλεσα να ζητήση από τον Θεό να του αφαιρέση για λίγο αυτή την “όραση”. Η καρδιά του βρισκόταν σε κίνδυνο από την ένταση. Θά μπορούσε να κάνη επέκταση του εμφράγματός του. Στήν ίδια ένταση βρισκόμουν κι εγώ, βλέποντας την ευαισθησία της “άλλης” καρδιάς ενός αγίου. Έκρυψα τα μάτια μου με το καρδιογράφημα και σκεφτόμουν: Τί σημασία έχουν, Γέροντα, για σένα τα νιτρώδη αντιστηθαγχικά φάρμακα που ετοιμάζομαι να σού δώσω; Εσύ δεν είσαι εκ του κόσμου τούτου. Η καρδιά σου χτυπά στον Ωρωπό και ζή στην Ρουμανία. Στό ηλεκτροκαρδιογράφημα η καρδιά φαίνεται με ισχαιμική “κατάσπαση” του Sε διαστήματος, αλλά στην πραγματικότητα βρίσκεται σε μεγάλη “ανάσπαση” προς τον ουρανό. Έφυγα αργά με τον τρόμο ότι είδα λίγο από το φώς ενός αγίου.





""Εφυγα αργά με τον τρόμο ότι είδα λίγο από το φως ενός αγίου"
Μετά από ένα χρόνο Κυριακή βραδάκι και ξαναδιάβασα αυτή την επιστολή του Καθηγητή κΠαπαζάχου που είχε παραθέσει το μέλος analogion(Παναγιώτης).
Αυτό το παραπάνω σημείο της ειδικά με συγκινεί πάρα πολύ.
Μου δίνει πολύ δύναμη και με κάνει να μη δίνω σημασία σε μικρότητες ,αδυναμίες και εγωισμούς εντός και εκτός Μusicheaven.
Τυχερός ο Καθηγητής που τον γνώρισε από κοντά.
Τυχεροί και εμείς όμως που μπορούμε να έχουμε τόσο γνησια και από καρδίας την περιγραφή των όσων έζησε με το Γέροντα Πορφύριο.



Y.GTώρα που τα ξαναδιαβάζω βλέπω πως δεν μου αρέσει η λέξη ¨"τυχερός" τυχεροί"που χρησιμοποίησα
ΔΕν δεν τίθεται θέμα τύχης σε όλα αυτά νομιίζω...........



Θέλω να κάνω έγχρωμη και ανεξίτηλη μουσική σαν και τον πίνακα του Θεόφιλου που είδαμε σ΄ένα καφενείο στο Βόλο.

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : semplice στις 10-12-2006 23:29 ]


[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : semplice στις 10-12-2006 23:31 ]


#8   
Shakti_
Συγχορδία Ματζόρε
Chat
11.12.2006, 05:40
Ομολογώ πως έκλαψα διαβάζοντας την επιστολή του γιατρού!
Μέχρι τώρα, δυστυχώς, είχα ακούσει πολύ λίγα πράγματα για
τον γέροντα, αλλά μετά απ' αυτά που διάβασα, πιστεύω κι εγώ πως ο
γέροντας Πορφύριος πρέπει να είχε αγιωσύνη και εν ζωή. Η
μεγάλη ψυχή του που χωρούσε όλον τον κόσμο και προσευχόταν
για όλους, εκτός από το χάρισμα εκ Θεού που είχε, το ότι προσευχόταν
να αρρωστήσει για να υποφέρει κι' αυτός, όπως υπέφερε ο Χριστός
και να είναι πιό κοντά του, τι να πώ, όλα αυτά είναι τόσο δυνατά,
δηλώνουν τέτοια ψυχοδύναμη, που ίσως μόνο η μεγάλη πίστη μπορεί
να φέρει! Έχω συγκινηθεί πάρα πολύ!!...
Μακάρι να είχα την ευλογία να τον είχα συναντήσει κι' εγώ!
Ευτυχώς που η Νεκταρία μοιράζεται μαζί μας αυτούς τους θησαυρούς της.

Άνοιξε επιτέλους Σουσάμι...

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : Shakti_ στις 11-12-2006 05:43 ]


#9   
prosilios
Συγχορδία Ματζόρε
Chat
11.12.2006, 12:34
Παράθεση:

Το μέλος Shakti_ στις 11-12-2006 στις 05:40 έγραψε...

Ομολογώ πως έκλαψα διαβάζοντας την επιστολή του γιατρού!
Μέχρι τώρα, δυστυχώς, είχα ακούσει πολύ λίγα πράγματα για
τον γέροντα, αλλά μετά απ' αυτά που διάβασα, πιστεύω κι εγώ πως ο
γέροντας Πορφύριος πρέπει να είχε αγιωσύνη και εν ζωή. Η
μεγάλη ψυχή του που χωρούσε όλον τον κόσμο και προσευχόταν
για όλους, εκτός από το χάρισμα εκ Θεού που είχε, το ότι προσευχόταν
να αρρωστήσει για να υποφέρει κι' αυτός, όπως υπέφερε ο Χριστός
και να είναι πιό κοντά του, τι να πώ, όλα αυτά είναι τόσο δυνατά,
δηλώνουν τέτοια ψυχοδύναμη, που ίσως μόνο η μεγάλη πίστη μπορεί
να φέρει! Έχω συγκινηθεί πάρα πολύ!!...
Μακάρι να είχα την ευλογία να τον είχα συναντήσει κι' εγώ!
Ευτυχώς που η Νεκταρία μοιράζεται μαζί μας αυτούς τους θησαυρούς της.

Άνοιξε επιτέλους Σουσάμι...

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : Shakti_ στις 11-12-2006 05:43 ]







να προσυπογραψω την ομολογία της Νεκταρίας και του Αναλόγιον.

ειχα την μεγάλη ,πολύ μεγάλη ευλογία να γνωρισω από κοντά και τους δύο προαναφερομένους....

θα σας πω κάτι και πιστέψτε με...όσα καλά λόγια και να πούμε δεν φτάνουν για να απεικονίσουν το μεγεθος της αγάπης και των χαρισμάτων του ταπεινού κι ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΥ π.Πορφυριου......

πώς να σας το πω...είναι σα να μιλάς για το νερό σε κάποιον που δεν το γνωρίζει...

ο δε καθηγητής Παπαζάχος υπήρξε ο καλύτερος διδασκων στις ιατρικές σχολές όσο ζούσε.και ασφαλώς μακράν ο πιο αγαπητός από τους φοιτητές του!!!

πρότυπο προς μίμηση πραγματικά.οι συναδελφοι του καθηγητές στην κηδεια του έκλαιγαν σαν παιδιά για την "απώλεια".

ο Γιωργος Παπαζαχος όμως είχε πηγή και ξεδίψαγε γι αυτό διαμορφώθηκε έτσι ως προσωπικότητα.Είχε στενότατο και πολύχρονο συνδεσμο με τον π.Πορφύριο...


τα παραπάνω ας θεωρηθούν ως προσωπική γονυκλισία ψυχής και ομολογία ευνωμοσύνης ενώπιον του γεροντα και του ιατρού μαθητή του.


[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : prosilios στις 11-12-2006 12:37 ]


#10   
semplice
Σολίστ
Chat
11.12.2006, 13:03
Παράθεση:

Το μέλος prosilios στις 11-12-2006 στις 12:34 έγραψε...


θα σας πω κάτι και πιστέψτε με...όσα καλά λόγια και να πούμε δεν φτάνουν για να απεικονίσουν το μεγεθος της αγάπης και των χαρισμάτων του ταπεινού κι ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΥ π.Πορφυριου......

πώς να σας το πω...είναι σα να μιλάς για το νερό σε κάποιον που δεν το γνωρίζει...





Έχοντας ερωτευθεί και κατοικήσει αιώνες μες στη θάλασσα έμαθα
γραφή και ανάγνωση
Ώστε τώρα να μπορώ σε μεγάλο βάθος πίσω τις γενιές απανωτές
όπως αρχίζει ένα βουνό προτού τελειώσει το άλλο
Να κοιτάζω

Oδυσσέας Ελύτης

Αγαπητέ προσήλιε δεν θα ήθελα καθόλου να δώσω θεωρητική δίασταση στο θέμα που αφορά κυρίως βιωματικές εμπειρίες...όμως βλέπω πως υπάρχει μια συνάφεια ανάμεσα στους στίχους του μεγάλου μας Ποιητή και τη μεγαλοσύνη με την οποία ο Γέροντας αντιμετώπιζε τους ανθρώπους.
Εχω δε την αίσθηση, πως, κάθε ti τόσο Γλυκό.. δεν φοβάται τίποτα και ποτέ.




Θέλω να κάνω έγχρωμη και ανεξίτηλη μουσική σαν και τον πίνακα του Θεόφιλου που είδαμε σ΄ένα καφενείο στο Βόλο.

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : semplice στις 11-12-2006 13:04 ]


#11   
Stelios_cy
Περαστική Νότα
Chat
12.12.2006, 10:42
Νιώθω την ανάγκη να γράψω κι εγώ λίγα λόγια για τον γέροντα Πορφύριο, σ’ ευχαριστούμε Νεκταρία έθεσες αυτό το θέμα.

Είχα κι εγώ την «τύχη» (Θεία Πρόνοια) να επισκεφθώ τον γέροντα και όπως και η Νεκταρία, δανείζομαι τα λόγια της, δεν ήμουν σε ηλικία τέτοια ώστε να μπορώ να συζητήσω μαζί του ή να τον συμβουλευτώ, ωστόσο μπορώ να βεβαιώσω για την ενέργεια που αισθάνθηκα, έστω και ως παιδάκι, όταν βρισκόμουν κοντά του.

Είναι μορφές σαν αυτές που όλοι πρέπει να μελετούμε το βίο και τη στάση ζωής τους και όχι να πιανόμαστε από κάποιους ιερωμένους που προβάλλουν τα δελτία ειδήσεων και να το γενικεύουμε λέγοντας ότι «όλοι ίδιοι είναι». Αλήθεια ακούσατε να μιλάνε σε κανένα δελτίο ειδήσεων για τον γέροντα Πορφύριο, τον γέροντα Παΐσιο ή τον ταπεινό παπά μιας ενορίας που αφιερώνει τη ζωή του στο Θεό προσφέροντας τα πάντα στο ποίμνιό του;

Πολλές φορές σκέφτομαι πως οι περισσότεροι Έλληνες δεν έχουν ιδέα τι είναι η ορθοδοξία, μένουν μόνο στα τυπικά, στα εξωτερικά, χωρίς καμιά προσπάθεια να εμβαθήνουν και να ανακαλύψουν τον πλούτο της πίστης μας. Και παραμένοντας σ’ αυτή τους την άγνοιά, εντιποσιάζοντε απ’ τις διάφορες θεωρίες των γκουρού των ανατολικών θρησκειών.
Μου έτυχε σε συζητήσεις με παρέες να ακούσω πολλούς να μιλούν με θαυμασμό για τους μοναχούς στο Θιβέτ και τις τεχνικές διαλογισμού που χρησιμοποιούν. Για όμως κανένας από αυτού δεν μιλά με τον ίδιο ζήλο για τον ορθόδοξο μοναχισμό; Επειδή ασφαλώς δεν έχουν ιδέα τι είναι, δεν το έχουν ψάξει ποτέ και το απορρίπτουν γιατί το θεωρούν κάτι αναχρονιστικό.
Μα επιτέλους πότε θα σοβαρευτούμε; Έχουμε την αλήθεια μες τα χέρια μας και εμείς την αγνοούμε και την γυρεύουμε στις ανατολικές θρησκείες;
Άκουσα πολλές περιπτώσεις Ελλήνων που θαμπώθηκαν απ’ αυτές τις θεωρίες, τις ασπάστηκαν, αφιέρωσαν χρόνια ολόκληρα σ’ αυτές για ν’ ανακαλύψουν στο τέλος πως ο πραγματικός ορθόδοξος χριστιανισμός ήταν αυτό που έψαχναν και χρειάστηκε να σπαταλήσουν τόσα χρόνια για να το ανακαλύψουν.

Συγνώμη αν ξέφυγα λίγο απ’ το θέμα μα ήθελα να τονίσω την αξία αυτών των μορφών της ορθοδοξίας όπως είναι ο γέροντας Πορφύριος. Προτρέπω όλους, ακόμα και όσους αμφισβητούν τον χριστιανισμό, να επιδιώξουν να γνωρίσουν αυτές τις μορφές και τις διδαχές τους, τότε οποιαδήποτε άλλη θεωρία θα τους φαίνεται ανούσια ή και αστεία.
#12   
snakous
Συγχορδία Μινόρε
Chat
15.12.2006, 23:34
Θα σας πω μονο οτι η Ορθόδοξη εκκλησία με προσταγές ορθόδοξων αξιωματούχων, εκαψαν την βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας γιατι ήθελαν να κρύψουν την αλήθεια απο τον κόσμο, για να μπορούν να τον καθοδηγούν. Και πως θα κρατήσουν τον κόσμο κοιμισμένο??? Θα τον κρατήσουν στερώντας του τη γνώση. Οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι ειχαν μιλήσει για ολα τα θέματα που αποσχολούν την ορθόδοξη και καθολική Εκκλησία οπως η ερμηνεία για την δημιουργία του κόσμου. Πυθαγόρας και Πλάτωνας. Σας ευχαριστώ και να έχετε παντα φιλοσοφία Rock
#13   
snakous
Συγχορδία Μινόρε
Chat
15.12.2006, 23:43
Όσον αφορά τον Γέροντα Πορφύριο, υπάρχουν και αλλοι πνευματικοί άνθρωποι με τόσο δυνατή πνευματική ενέργεια, όμως ειναι βουδιστές ή είναι μοναχοί στο Νεπάλ. Η Ορθόδοξη πίστη και μονο αυτή δεν εχει το προνόμιο τέτοιων πνευματικών ανθρώπων οι οποίοι κατάφεραν να χρησιμοποιήσουν περα απο το 3%( το κανονικό για κάθε άνθρωπο ώστε να καταλαβαίνει πότε θα κάνει sex, πότε θα φάει κα πότε θα αφοδεύσει) της δύναμης του εγκεφάλου τους . Ο Aintein χρησιμοποίησε λένε το 10% της εγκεφαλικής του δύναμης.
#14   
pastella
MusicHeaven Guru , Forum Moderator
Chat
15.12.2006, 23:45
Εισαι εκτος θεματος snakous. Η συγκεκριμενη συζητηση αφορα τον γεροντα Πορφυριο
Αν θες να γραψεις γενικα περι θρησκειας και φιλοσοφιας, υπαρχουν ωραιοτατα θεματα αλλου,οπως πχ:
Να απαγορευθουν οι θρησκειες
Δεκα εντολες

Επισης στην αναζητηση πανω αριστερα βαζοντας τις καταλληλες λεξεις κλειδια μπορεις να βρεις το καταλληλο θεμα για να εκφρασεις τις σκεψεις σου.
#15   
vero
Φθασμένος
Chat
15.12.2006, 23:53
εχω διαβασει πολλες ιστοριες του!!!! αλλα δεν τισ θυμαμαι!!!
#16   
gate
MusicHeaven Guru
Chat
16.12.2006, 01:04
Παράθεση:

Το μέλος snakous στις 15-12-2006 στις 23:34 έγραψε...

Θα σας πω μονο οτι η Ορθόδοξη εκκλησία με προσταγές ορθόδοξων αξιωματούχων, εκαψαν την βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας γιατι ήθελαν να κρύψουν την αλήθεια απο τον κόσμο, για να μπορούν να τον καθοδηγούν. Και πως θα κρατήσουν τον κόσμο κοιμισμένο??? Θα τον κρατήσουν στερώντας του τη γνώση. Οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι ειχαν μιλήσει για ολα τα θέματα που αποσχολούν την ορθόδοξη και καθολική Εκκλησία οπως η ερμηνεία για την δημιουργία του κόσμου. Πυθαγόρας και Πλάτωνας. Σας ευχαριστώ και να έχετε παντα φιλοσοφία Rock



Απορώ πώς ορισμένοι άνθρωποι χρησιμοποιούν στα επιχειρήματά τους ως δεδομένη γνώση, αναφορές που όχι μόνο ιστορικά δεν μπορούν να αποδειχθούν παρά ανήκουν στον χώρο των εικασιών αλλά και, μέσα από τα οποία, αποδεικνύουν πως δεν τους ενδιαφέρει στην πραγματικότητα να "κρίνουν" αντικειμενικά την ιστορία αλλά απλώς να βρουν ένα "πάτημα" στην ήδη διαμορφωμένη αρνητική αντίληψή τους για αυτό που λέγεται ορθοδοξία...
Ασφαλώς και στην ιστορία του χριστιανισμού υπήρξαν αυτά που ονομάζουμε "μελανά σημεία", ασφαλώς και το χτίσιμο εκκλησιών πάνω από αρχαιοελληνικούς ναούς δεν ήταν ό,τι καλύτερο θα μπορούσε να γίνει, ασφαλώς και πολλές ζηλωτικές και φανατισμένες συμπεριφορές αν έλλειπαν, οι άνθρωποι θα ζούσαν περισσότερο ελεύθεροι, περισσότερο κοντά στην ουσία του Θεού, όπως η ουσία της ορθόδοξης πίστης θέλει, όλ' αυτά όμως δεν είναι στοιχεία που μπορούν να καταρίψουν την ουσία μιας πίστης. Είναι στοιχεία που αποδεικνύουν των ανθρώπων την ανοησία... Και ασφαλώς, αν θέλω να δω εγώ σήμερα ποιά είναι η πραγματική σχέση του ορθόδοξου πνεύματος με το αρχαιοελληνικό πνεύμα, αν θέλω να το μάθω αυτό ειλικρινά..., δε θα ανατρέξω σε εικασίες ούτε σε ενέργειες ζηλωτικών αυτοκρατόρων του βυζαντίου δήθεν εμφορούντων με ορθόδοξα ιδανικά, θα ανατρέξω στα κείμενα και στα πρόσωπα εκείνα που αποτελούν πραγματικά τον καθρέφτη της ορθοδοξίας, που συνθέτουν τον πυρήνα της και δε θα μείνω στην περιφέρεια, που καμία σχέση δεν έχει με ό,τι ονομάζεται πίστη στον Θεό και στην οποία συχνά φιλοξενούνται πολλες κυρίες ...Λουκά...
Στον πυρήνα λοιπόν θα δω τα κείμενα των θεολόγων της εκκλησίας. Ο Μ. Βασίλειος και ο Άγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος έχεις ιδέα ποιά γνώμη είχαν για την αρχαιοελληνική φιλοσοφία...; Ο Μ. Βασίλειος χαρακτηριστικά έλεγε ότι αν κάποιος θέλει καλύτερα να κατανοήσει τα της ορθόδοξης πίστης, θα πρέπει να περάσει πρώτα από τα κείμενα των ελλήνων φιλοσόφων, τα οποία είναι η "προβαφή" για να πιάσει ύστερα το "χρώμα" της πίστης... Κι ο Αγ. Γρηγόριος ήταν γνωστός για την μεγάλη λατρεία του στον Πλάτωνα, τον οποίο όχι μόνο μελέτησε επί μακρόν αλλά και δίδαξε και πάντα συνήθιζε να λέει: "και ημείς αττικοί εσμέν"...
Όταν λοιπόν άνθρωποι όπως αυτοι που αναγνωρίζονται ως στηλοβάτες της ορθόδοξης πίστης έχουν καταγράψει τέτοια λόγια για την αρχαιοελληνική σοφία, πώς μπορούμε τόσο άκριτα και επιπόλαια εμείς σήμερα να κρίνουμε την ΟΥΣΙΑ της ορθοδοξίας μέσα από εικασίες ή έστω πράξεις ζηλωτικές προσώπων που -ακόμα κι αν πρόκειται για ιερωμένους- ΔΕΝ εκπροσωπούν την ουσία της ορθόδοξης πίστης.

Στο όνομα φιλοσοφικών δογμάτων, στο όνομα ιδεολογίων, στο όνομα θρησκειών (και ειδικά αυτών) είναι γνωστό πως έχουν διαπραχθεί τα μεγαλύτερα εγκλήματα... Όλα τούτα όμως είναι έργα ανθρώπων και από τα έργα των ανθρώπων δεν κρίνεται η ίδια η ουσία του Θεού, ούτε η ίδια η ουσία καθεμιάς πίστης σε Θεό, είτε πρόκειται για την μουσουλμανική, είτε για την ινδουιστική, είτε για την ορθόδοξη...

Μήπως ο λεγόμενος ιερός πόλεμος του Κορανίου δεν υπήρξε ένα κατευθυνόμενο "παρεξηγημένο" δήθεν παραμύθι; Ερμήνευσαν όπως ήθελαν τα λόγια του Κορανίου, για να καλύψουν πίσω του την επεκτατική δράση τους ορισμένοι αξιωματούχοι. Πάντα έτσι γίνεται...

Αν λοιπόν θέλουμε να έχουμε ολοκληρωμένη άποψη, ας διαβάζουμε όλες τις πλευρές, ...αλλά ας διαβάζουμε, ας ανατρέχουμε σε πηγές, κι ας μη μένουμε σε εικασίες, ιστορικές δήθεν πληροφορίες ανεπιβεβαίωτες και λόγια και πράξεις ανθρώπων που δεν μπορούν να εκπροσωπήσουν την ΟΥΣΙΑ καθεμιάς πίστης...

Όσο για τους σημαντικούς ανθρώπους που υπάρχουν σε κάθε πίστη, αυτό το δέχομαι κι εγώ. Εξάλλου έχω γνωρίσει έναν τέτοιον άνθρωπο. Εξάλλου δεν γνωρίζουμε ποιό το μέτρο κρίσης του Θεού... Δείγματα βέβαια έχουμε, αλλά προσωπικά σε αυτό το κομμάτι συζήτησης δεν μπορώ να πω, γιατί δεν ξέρω... Μένω στην πίστη στον Θεό, όπως την έμαθα από τον Γέροντα αυτό που, έστω και σιωπηρά, μου τη δίδαξε... Αισθάνομαι απόλυτη ασφάλεια και πληρότητα μέσα σ' αυτό το πλαίσιο και ειλικρινά δε μ' ενδιαφέρει καθόλου ποια πίστη υπερτερεί, αν υπερτερεί, της άλλης... Μου αρκεί ό,τι ζω.

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : gate στις 16-12-2006 01:10 ]


#17   
gate
MusicHeaven Guru
Chat
16.12.2006, 01:06
Στέλλα μου, έχεις δίκιο. Βγήκα κι εγώ εκτός τόπικ. Γι' αυτό, όποιος συνεχίσει την συζήτηση καλό θα είναι να επιλέξει τις παραπομπές που παρέθεση η Στέλλα. Εδώ ας περιορίσουμε την συζήτηση για τον Γέροντα Πορφύριο.
#18   
Melissanthi
Συγχορδία Ματζόρε
Chat
28.12.2006, 23:19
Αν κατάλαβα καλά, ο Καρδιοχειρουργός κ. Παπαζάχος ισχυρίζεται ότι ο Πορφύριος είχε την δυνατότητα να προβλέπει το μέλλον?
Μάλιστα......μάλιστα......

Τώρα, το πώς μπορεί κάποιος να γνωρίζει κάτι που δεν έχει συμβεί ακόμα, αυτό είναι άλλο θέμα.
Τόσον καιρό αυτά αποτελούσαν θέματα στον Χαρδαβέλα και τα κοροιδεύαμε, μην επεκταθούν και σε σοβαρούς ανθρώπους.
#19   
qanun
Συγχορδία Μινόρε
Chat
29.12.2006, 08:29
Θα συμφωνησω με τον προλαλησαντα που ειπε πως τετοιοι πνευματικοι ανθρωποι υπαρχουν σε ολες τις θρησκειες, ή οτι τελως παντων δεν ειναι προνομιο της Ελληνορθοδοξης πιστης.
Οσο για το μεγεθος των πνευματικων δυναμεων του μακαριτη καλογερου, ακομα κι αν δεχτουμε οτι υπηρχαν , ας διατηρουμε μια καποια επιφυλαξη, γιατι το χαλασμενο τηλεφωνο μπορει να διογκωσει τα πραγματα , ειδικα μεταξυ των ψυχων που διψουν για το θαυμα-και ειναι πολλες. Εχω ακουσει κι εγω ιστοριες, οχι για τον Πορφυριο αλλα για τον Παϊσιο, που καποιες οντως ξεπερνουν τα ορια της ειλικρινους καλοπιστιας (πχ οτι ειχε παρει τηλεφωνο και μιλουσε με πιστη γυναικα που εμενε στις ΗΠΑ ενω ειχε...πεθανει). Ο,τι θελει -και εχει αναγκη- πιστευει ο καθενας.
#20