ελληνική μουσική
327 online   ·  204.074 μέλη

Μιχάλης Χατζηγιάννης

Kenzo
Περαστική Νότα
Chat
03.09.2003, 16:05
Agaphte Giorgo.Me travh3an na apanthsw sto thema ayto ola osa anafereis parapanw.Gnwrizw ton M.Xatzhgiannh kai tha sou pw pws einai enas poly kalos mousikos, poly kalyteros apo polous "entexnous" opws les ki esy.Oson afora ta peri Pop kai entexno twra:Gia ayto pou anafereis gia thn Carey kai gia to eidiko varos kathe tragoudioy to mono pou exw na pw einai pws an den doume thn mousikh san mia ontothta kai oxi san polles den vgazoume akrh.Thes mhpws na milhsoume gia ta 3enoferta tou Ntalara?Mas phre kai mas shkwse tote!Prin tre3oume na kataspara3oume oloi mas me thn zhlia mas kai thn agnoia mas enan toso neo, talantouxo kai kalo mousiko as perimenoume na doume ti allo exei na dh3ei kai na prosferei.Ayto einai to ligotero pisteyw.
#41   
eva
Συγχορδία Μινόρε
Chat
03.09.2003, 21:11
Πολύ εύστοχα κατ'εμένα τα όσα σχολίασαν Γιάννης και Γιώργος και δε νομίζω ότι θίγουν ούτε τον ίδιο τον καλλιτέχνη ούτε και τους θαυμαστές του.
Το ότι είναι αδιευκρίνιστο και απροσδιόριστο το είδος που τραγουδάει ο Μ.Χ. δε νομίζω πως μπορεί κανείς να το αμφισβητήσει. Γενικότερα είναι δύσκολο να κατηγοριοποιήσεις την ελληνική μουσική σήμερα. Πόσο μάλλον όταν έχεις να κάνεις με τη μουσική ενός νέου συνθέτη που ακόμα αμφιταλαντεύεται και πειραματίζεται με τις δημιουργίες του. Δεν ξέρω όμως κατα πόσο είναι σωστό να αποδοκιμάζεται ο Χ. για τον ποπ χαρακτήρα των τραγουδιών του. Είναι ένας άνθρωπος της δικής μας γενιάς που μεγάλωσε με όλα αυτά τα ελαφρά ξενόφερτα ακούσματα του τύπου Μαράια Κάρευ με αρκετές δεκαετίες απόσταση από την γνήσια ελλήνικά μουσική. Κατά τη γνώμη μου θα περάσει αρκετός καιρός για να αλλάξει αυτός ο χαρακτήρας ποπ-ελαφρο-ροκ-εντεχνο, για να ξεκαθαρίσει και να αποχτήσει μια συγκεκριμένη υπόσταση. Και φυσικά η αλλαγή αυτή θα επέλθει μόνο αν και ο ίδιος ο μουσικός το επιθυμεί γιατί που ξερουμε όλοι εμείς ότι ο Χ. δε θέλει να είναι ποπ αντί για το έντεχνος που όλοι τον χαρακτηρίζουν?
Τώρα όσον αφορά το παρουσιαστικό...είναι σίγουρα ένα συν αλλά όχι και το μοναδικό ατού του. Η προβολή της οποίας τυγχανει από τα Μ.Μ.Ε. είναι ότι πιο αναμενόμενο. Οι της τηλεόρασης ετσι κι αλλιώς προβάλλουν ότι πιστεύουν ότι εχει απήχηση στο κοινό και εχει αποδειχθει ότι το ωραίο λουκ τραβάει. Οτι αδικούνται σοβαροι και ταλαντουχοι καλλιτέχνες από αυτό το σύστημα προβολής είναι γεγονός αλλά αυτό συνέβαινε ανεκαθεν και όχι μόνο με την περίπτωση του Χ.
Και βέβαια δε σηκώνει καιν σύγκριση ο Μητσιάς με τον Χ!!!!
Αυτά...
#42   
Giorgos
Σολίστ
Chat
03.09.2003, 21:38
Γιάννη, φυσικά και έχει γράψει ορισμένα πολύ ωραία κομμάτια, καμία αντίρρηση. Αναφέρθηκα όμως στο σύνολο του ρεπερτορίου του, ξεχωρίζοντας παράλληλα κάποια πολύ ενδιαφέροντα κομμάτια. Όσον αφορά για το τι είναι ελληνικό και τι ξένο, εξηγώ στις επόμενες παραγράφους ότι δεν έχω κανένα κόλλημα αν κάτι είναι ξένο. Διαχωρίζω όμως σαφέστατα το ξένο από το "ξενόφερτο". Όσο για το προφίλ που λανσάρει κάθε καλλιτέχνης, σίγουρα τα ΜΜΕ λύνουν και δένουν σε αυτόν τον τομέα. Δεν μπορώ όμως να πιστέψω ότι κάθε καλλιτέχνης είναι άμοιρος ευθυνών για την έξωθεν εικόνα που παρουσιάζει. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, προχωρώ ακόμα παρακάτω λέγοντας ότι όχι μόνο δεν κάνει κάτι για να χαλάσει την Pop idol εικόνα που προβάλλει (δες μόνο τι πανικό προκαλεί στα άμοιρα κοριτσάκια που σπαράζουν κάτω από τη σκηνή) αλλά από πάνω το ενισχύει. Marketing, θα έλεγα.

Kenzo, δεν πρόσεξες μια φράση μου. Aνέφερα ξεκάθαρα ότι η φωνή του Χατζηγιάννη μου αρέσει. Μάλιστα, όταν έκανε το ξεκίνημά του με τον Γ. Χατζηνάσιο, είπα "Να κάποιος νέος τραγουδιστής που μπορεί να κάνει την διαφορά". Το πρόβλημά μου δεν είναι σε καμία περίπτωση η φωνή του, αλλά οι επιλογές στο ρεπερτόριό του και το προφίλ που λανσάρει. Όπως επίσης και η μανία ορισμένων να πείσουν ότι είναι έντεχνα τα τραγούδια του.

Τα μουσικά μου γούστα ποικίλουν πολύ, υπερβολικά θα έλεγα. ¶ρα δε μου λέει τίποτα το έντεχνο από μόνο του. Ανέφερα για το έντεχνο, μόνο και μόνο επειδή βλέπω κάποια άτομα να συγχέουν ορισμένους μουσικούς όρους. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι το μουσικό αποτέλεσμα, κι όχι το είδος. Μερικά από τα καλύτερα τραγούδια των Κατσιμιχαίων είναι Rock. Το ίδιο και του Σαββόπουλου. Ο Νταλάρας έχει πει άπειρα λαϊκά. Ο Λιδάκης έχει τραγουδήσει παραδοσιακά, και η λίστα συνεχίζεται...Τι με νοιάζει αν ΔΕΝ είναι έντεχνα; Moυσική είναι και μάλιστα με αξία αδιαμφισβήτητη.

Θες να σου πω πώς "μετράω" ένα τραγούδι; Από τα συναισθήματα που θα μου προκαλέσει. Ε, πώς να το κάνουμε, τι συναισθήματα μπορεί να προκαλέσει ένα ποπ τραγούδι; Αυτό ακριβώς εννοώ με τη φράση "ειδικό βάρος".

Επειδή ανέφερες τη φράση "μήπως θες να μιλήσουμε για τα ξενόφερτα του Νταλάρα;", ας μιλήσουμε, αν και θεωρώ εντελώς άστοχη την σύγκριση των δύο ανόμοιων -τόσο σε ρεπερτόριο όσο και σε ειδικό βάρος- μεγεθών. Ο Νταλάρας στα τέλη του '80 κυκλοφόρησε έναν δίσκο που όλοι λίγο-πολύ τον έχουμε ακούσει: τα περίφημα Latin. Αυτό που έκανε, ήταν να κάνει μια συλλογή από Latin και πορτογαλικά fado αριστουργήματα, καθώς και μερικά ελληνικά τραγούδια παλαιοτέρων δεκαετιών που έφερναν προς Latin. Κάποιος που ξέρει από μουσική, δεν μπορεί παρά να υποκλιθεί στην ερμηνεία, την άριστη τεχνική (έκανε ό,τι ήθελε με τη φωνή του) και το πάθος που προσέδωσε σε αυτά τα κομμάτια, δεμένα με μια άμεμπτη ενορχήστρωση που σεβόταν το χαρακτήρα και το ύφος τους. Παρεμπιπτόντως, στον δίσκο έλαβε μέρος ο μεγάλος Αl di Meola (δεν νομίζω για όσους ξέρουν από μουσική/κιθάρα ότι ο Μeola χρειάζεται συστάσεις...), ο οποίος έπαιξε κιθάρα μαζί με τον Νταλάρα. Χρησιμοποιώντας τον όρο "ξενόφερτα", δείχνω ξεκάθαρα ότι πρόκειται για κάτι που έχει έρθει μεν από το εξωτερικό, είναι όμως αμφιβόλου αξίας. Τι να προσδόσεις σε κάτι που από τη φύση του είναι προβληματικό και "λίγο" όπως η ποπ; Ο Χατζηγιάννης παίρνει στοιχεία από την ξένη ποπ, ο Νταλάρας στα Λάτιν του ΜΟΝΟ επανεκτέλεσε κλασσικά τραγούδια από την Λατινική Αμερική, την Πορτογαλία, την Ισπανία και την Ελλάδα. Θες να μου συγκρίνεις τα fado με την Pop και τον Meola με τον χ συνεργάτη του Χατζηγιάννη;

Τέλος, παρατηρώ ότι χρησιμοποιείς αναφερόμενος σε μένα 2 βαρείς και άστοχους χαρακτηρισμούς: μιλάς για ζήλεια και για άγνοια.

1ον: Από πού απορρέει το συμπέρασμα ότι νιώθω...ζήλεια για τον Χατζηγιάννη;;; Επειδή δηλαδή εκφράζω την άποψη ότι το είδος μουσικής που λανσάρει δεν διαθέτει ουσία, πρέπει απαραιτήτως να τον ζηλεύω; Σου πέρασε από το νου το ενδεχόμενο να μην μου αρέσει η ποπ; Δεν με απασχολεί αν είναι νεός, γέρος, όμορφος, άσχημος, διάσημος ή άσημος. Λες για ζήλεια...Αυτό που ένιωσα εγώ και πάρα πολύς κόσμος όταν άκουσα την 14χρονη (πλέον, γιατί όταν την πρωτοάκουσα ήταν 12) Αρετή Κετιμέ, όταν ταυχτόχρονα έπαιζε σαντούρι, ήταν κάτι παραπάνω από θαυμασμό. Υποκλίθηκα στο ταλέντο και τη σεμνότητα της μικρής -στην ηλικία και μόνο- Αρετής, παράλληλα όμως ένιωσα τεράστια χαρά, γιατί τέτοια άτομα σου δίνουν τη δυνατότητα να ελπίζεις ότι τα μουσικά δρώμενα μπορούν να γίνουν καλύτερα, παρά την κρίση που μαστίζει το χώρο. Μη μου λες για ζήλειες λοιπόν. Μακάρι πραγματικά να γεμίσει ο κόσμος από τέτοια άτομα, σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας.

2ον: Πού το ξέρεις ότι έχω άγνοια περί μουσικής;
#43   
Giorgos
Σολίστ
Chat
03.09.2003, 21:48
Εύα (καλώστην by the way ), όταν άρχισα να γράφω το post μου δεν είχες στείλει το δικό σου, και το διάβασα κατόπιν. Συμφωνώ 100% σε όσα είπες. Ιδιαίτερα δίνω έμφαση σε 2 από αυτές:

" Το ότι είναι αδιευκρίνιστο και απροσδιόριστο το είδος που τραγουδάει ο Μ.Χ. δε νομίζω πως μπορεί κανείς να το αμφισβητήσει."

και

"Και φυσικά η αλλαγή αυτή θα επέλθει μόνο αν και ο ίδιος ο μουσικός το επιθυμεί γιατί που ξερουμε όλοι εμείς ότι ο Χ. δε θέλει να είναι ποπ αντί για το έντεχνος που όλοι τον χαρακτηρίζουν? ".

Αν αποδοκιμάζω τον Χατζηγιάννη, είναι ακριβώς επειδή περίμενα πάρα πολύ περισσότερα από αυτόν τον ταλαντούχο καλλιτέχνη. Αν επρόκειτο για κάποιον απλά καλλίφωνο που όμως ανήκε ξεκάθαρα στην Pop ή στα εμπορικά σουξέ-σκυλέ, δεν θα ασχολούμουν καν. Είναι αυτό το παλατζάρισμα μεταξύ ποπ και έντεχνου που με προβληματίζει.
#44   
Kenzo
Περαστική Νότα
Chat
03.09.2003, 23:20
Giorgo den xarakthrisa esena alla to genikotero klima pou yparxei kai exw pragmatika varethei!!!Einai vevaio oti o Ntalaras den mporei na sygkrithei (akoma) me ton X. gia eynohtous logous. To Latin tou Ntalara den mou arese katholou!!!Ti sxesh exei to oti epai3e mazi tou o Meola???Kai o Vai eixe pai3ei me tous Filoi gia Panta.Den mou leei tipota ayto!Vlepw oti se kathe post sou kotsareis isa me 15 mousikes tampeles to opoio thewrw aparadekto ws mousikos!Thes na mas peiseis oti den niwtheis zhleia kai mpravo sou pou den niwtheis alla ginesai ypervolika parastatikos kai grafikos.Pragmatika den hthela na se ferw se dyskolh thesh.Apla pisteyw oti prepei na krinoume ligotero kai na akoume perissotero pragma to opoio den ginetai!!
#45   
Giorgos
Σολίστ
Chat
04.09.2003, 09:14
Μα αυτό είναι το θέμα, ότι ακούω! Κι επειδή ακούω, μπορώ να εκφέρω άποψη. Κι όποτε εκφέρω άποψη, φροντίζω κάθε φορά να την αιτιολογώ με σαφέστατα επιχειρήματα, είτε πρόκειται για θετική είτε για αρνητική κρίση. Ουσιαστικά μου ζητάς να κωφεύω στα σύγχρονα μουσικά δρώμενα που προωθούνται ευρύτερα και να σιωπώ μπροστά σε μια γενικότερη κρίση!

Κατά τη γνώμη μου, όποιος στις μέρες μας δεν έχει συνειδητοποιήσει ότι το ελληνικό (κι όχι μόνο, αλλά στο Μusicheaven.GR βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή, οπότε ας μείνουμε στα καθ' ημάς) τραγούδι διέρχεται σοβαρότατη κρίση, εθελοτυφλεί. Κι αν περιοριζόμαστε αναγκαστικά στο τραγούδι, λόγω του topic, ωστόσο η κρίση επεκτείνεται και στους υπόλοιπους τομείς της ζωής μας (εξάλλου, και η μουσική ένας τομέας της ανθρώπινης δραστηριότητας δεν είναι;). Δηλαδή να κάθομαι με σταυρωμένα χέρια, και να λέω "Όλα καλά κι όλα ωραία, η μουσική είναι μία και ας δεχόμαστε τα πάντα;". Ναι, η μουσική είναι μία. Μόνο όμως στα υψηλότερα σημεία της.

Πλέον όποιος λέει τα πράγματα έξω από τα δόντια, χωρίς να τον ενδιαφέρει αν θα χαϊδέψει ή όχι τα αυτιά των γύρω του, χαρακτηρίζεται παραστατικός και γραφικός. Ας είναι, δεν με πειράζει. Αυτές για μένα είναι οι ταμπέλες. Όσες φορές γράφω σε αυτό το forum, πρώτο μου μέλημα είναι να λέω τα πράγματα με το όνομά τους, χωρίς σάλτσες και γαρνιτούρες.

Μη μου ζητάτε να σωπαίνω. Όχι σε τέτοια θέματα. Σε forum είμαστε, δεν θίγω κανένα, παραθέτω την άποψή μου, την αιτιολογώ κι αν κάποιος θέλει να συγκρατήσει κάτι από όσα διαβάζει, καλώς. Αν επιλέξει να μπουν από το ένα αυτί και να βγουν από το άλλο (καταχρηστικά χρησιμοποιώ την έκφραση, όπου "αυτί" βάλτε "μάτι"), πάλι καλώς. Στη μουσική όμως δεν χωρούν "ευκολίες". Γιατί αυτό ακριβώς είναι που ακούω τα τελευταία χρόνια στο τραγούδι, ευκολίες (και μιλώ πάντα σε γενικές γραμμές, δεν αμφισβητώ ότι υπάρχουν σπουδαίοι μουσικοί). Κι αν κάποιοι τις αποδέχονται και βρίσκουν "χώρο" για να τις τοποθετήσουν μέσα τους, στο δικό μου το "σπίτι" δεν χωράνε με τίποτα.
#46