MusicHeaven blog Blogs


30 2007, 12:59
;;;


Κουρστηκα να μιλ , στω, να προσποιομαι τι μιλ...(ναι, το κνω κι αυτ καμι φορ...χρειζεται..)

Κουρστηκα να προσπαθ συνεχς να αναλσω, να επεξηγσω, να ζυγσω συμπεριφορς τραβντας την καθημεριντητα απ τα μαλλι για να καταλξω σε να συμπρασμα.

Βαρθηκα τις υποθσεις και τα "μπορε".

Βαρθηκα τους ψθυρους και τα μισλογα.

Θλω φωνς. Θλω ουρλιαχτ.

Μπορες να ουρλιξεις;;;

 

 

Αυτ φτνουν. Εγ τελεωσα.

Πες μου εσ τρα.

Εσ που δεν μου επες.

Μου το χρωστς.

Και το περιμνω.


3 -


22 2007, 03:03



Τρτη βρδυ (η μρα δεν χει πολλ σημασα, αλλ…just for the record..)

ρα 2:25  (μπως χει κποιο ιδιατερο νημα η ρα…;;Στα record κι αυτ..)

Ο Μγας πνος πλι μου θμωσε απψε. Αρνεται πεισματικ να φανε. σως να φταω κι εγ που τελευταα χω πψει να τον περιμνω στην πρτα με τη συχντητα του λλοτε…Και κλειδι δεν του χω δσει.

Μοναδικ συντροφι μου και πλι η νχτα, λοιπν. Εκενη ποτ δεν με πρδωσε. Πντα παροσα και στην ρα της…

Παρλα αυτ, παραμερζω την κουρτνα της μπαλκονπορτας μπως παρ’ ελπδα χει ξεμενει κποιο ακμη αντικριν φως αναμμνο εκτς απ το δικ μου. τσι, για να νιθω τι χω «παρα» στις νυχτερινς μου διαδρομς.

Απ μικρ, θυμμαι, τα δια κανα. Ξυπνοσα μες στη νχτα και πγαινα προς το παρθυρο, με τη λαχτρα να δω φως αναμμνο απ κποια διπλαν πολυκατοικα. Κι νιωθα τση ανακοφιση κι ασφλεια στη θα του! «Να κι λλος νας..», σκεφτμουν.

 

Τρα, μως, τποτα. Σιωπ. Κλειστ φτα, κλειστ παντζορια, κλειστς ζως.

λλωστε αυτ το «κλειστ» σστημα χει την τιμητικ του στην εποχ μας…Παντο. Μσα κι ξω.

Αλλ οτε περμενα κτι διαφορετικ. Εδ και την ημρα λα «κλειδωμνα» εναι. Απροσπλαστα. «Μην αγγζετε, καιγμαστε (στη μοναξι μας)», γρφει το σμα με τον Κρβερο απ δπλα. Δσκολα πλησιζεις. Και δσκολα σε πλησιζουν.

Ναι, γιατ αν δεν το’ χεις πρει χαμπρι κι εσ τα δια γρφεις ξω απ την πρτα σου. Απλ δεν το χεις προσξει ποτ. Σκυφτς μπανεις, σκυφτς βγανεις. Κι εσ και οι υπλοιποι των ανθρπων γρω σου.

Κι εναι αστεο και ειρωνικ!

Καθνα απ αυτ τα χαριτωμνα καρτονς (μσα κι εγ) χει δυο πδια, δυο χρια κι να κεφλι!

λα τους αγαπον, θυμνουν, σκφτονται (ενοτε) και λειτουργον κατ τον διο τρπο και σε λα τα υπλοιπα με ελχιστες και σως νευ σημασας αποκλσεις.

Που, λοιπν, χρησιμεουν αυτς οι ταμπλες;;;;

Για να απωθσουν ποιον και γιατ;;;

  

Δεν ξρω, μως, αν τελικ βρσκεται εκε το…κυρως πιτο κι η ουσα του προβληματισμο μου, τουλχιστον για απψε.. Και θα εξηγηθ ευθς αμσως…

Οι απαγορευτικς πινακδες – ευτυχς – δεν κνουν πντα τη δουλει τους. Βρσκουμε τρπο και τις παραβιζουμε. Σγουρα παρνοντας κποιο ρσκο, αλλ, πως και να χει…τα καταφρνουμε. Εξοντνουμε τον Κρβερο βγζοντας νοκ – ουτ και τα τρα του κεφλια.

Μας μνουν τα εκολα. Η πινακδα που γρφει «λξατε» στην πρτα και το «welcome» - για να νιθουμε, αν μη τι λλο, πολτες του κσμου! – στο πατκι.

«Welcome», λοιπν.

Και…στερα;;

στερα αρχζει αυτ το γοητευτικ παιχνδι του «δοναι και λαβεν», στο οποο δεν υπρχουν ρια και καννες. Οτε καν κποιος σκοπς – προορισμς. Κλενεις τα μτια κι που βγει. Κι εναι, αλθεια, πανμορφη η διαδρομ! σο μικρ κι αν εναι.  

Συνεπς, δχομαι τι οι επαφς υπρχουν. Κποια στιγμ γνεται αυτ το πρτο βμα και οι αποστσεις μικρανουν, ελαχιστοποιονται.

Πσο μως θα διαρκσει αυτ η…επσκεψη και μαζ με αυτν και το ταξδι..;;

Γιατ λγοι εναι αυτο που μνουν. Οι υπλοιποι ρχονται, προκαλον να μικρ σεισμ – στη διρκεια του οποου, ββαια, μνο τρομοκρατημνος δε νιθεις, παρ μουδιασμνος, σως, απ την ευχριστη και απρσμενη επσκεψη – και, ετε αργ ετε γργορα, αποχωρον. Μπορε και να ξεχνιονται μλιστα να ξεφτζουν τσο, που τελικ φτνεις να αναρωτισαι αν το ταξδι αυτ το ονειρετηκες αν το ζησε λλος για σνα και σου μεινε η περιγραφ…

Για κποιους νιθεις τι εχε ρθει πια το τλμα, το τλος και η απομκρυνση σου φανεται λογικ και ομαλ.

λλοτε μως εναι «βαιη» και ξαφνικ. Κι εσ θελες να δσεις κι λλα και να πρεις λγα ακμη.

 

σπου ρχονται λλοι στο δρμο σου για να δεχθον και να προσφρουν. Και το παιχνδι δεν σταματ ποτ, οτε μεταβλλεται. Μνο οι πακτες αλλζουν. ρχονται, παζουν – χι απαρατητα με την κακ ννοια - και φεγουν ο νας μετ τον λλον.

 

Ακογεται απολτως φυσικ και πιθανν να εναι. Αλλ, για να πω την αλθεια, αυτ η συνεχς εναλλαγ των ανθρπων μου προκαλε κποια αμηχανα. Με αγχνει…Με τρομζει. Και με μελαγχολε.

Για τα τομα που ρθαν για κμποσο κι φησαν κποιες γλυκς μυρωδις στο πρασμ τους και που τρα χουν λγο πολ χαθε «ξεφουσκσει».

Και για εκενα που θα ρθουν στο μλλον, θα διεκδικσουν να μικρ κομμτι σου κι στερα, με τη σειρ τους, θα αποχωρσουν.

 

Κι αυτ δεν θα αλλξει. Και δεν ξρω αν μπορες να κνεις κτι για να κρατσεις κοντ σου εκενα που εναι δρομολογημνα να φγουν.

Κποια πργματα απλ δεν τα ελγχεις…τσι, περιμνεις.

   

Κι ρα πρασε. Σχεδν ξημερνει. Μου φανεται θα πω η δια και θα αρπξω τον Μορφα απ τα μαλλι, μπως "φιλοτιμηθε" να ρθει κι απ εδ μια βλτα.

 

Και το φως– αν και σε λλη περπτωση θα το θεωροσα μεγλη σπατλη ενργειας! – θα το αφσω ανοιχτ.

Μπορε να το χρειαστον οι απναντι…;-)

  

Υ.Σ. : Ξεκνησα να γρφω τα παραπνω την Τρτη που μας πρασε και ολοκλρωσα τις σκψεις μου πριν λγες ρες…


5 -


09 2007, 16:57
13 Deos


Παρνω πσα απ τον αγαπητ Deos και τις 13 λεξολες του και…ιδο και το δικ μου…υπερρεαλιστικ κεμενο που διαθτει εκτς των λλων και πολλ στοιχεα απ να νειρο που εδα κποτε…

 

 

 

ρπαξα να φλλο χαρτ και σχεδασα τη θε Λησμονι. τσι, για να μην τη ξεχσω…Για να μη με ξεχσει κι εκενη, σως…Σκφτηκα να την καλοπισω λγο, μπως και δεχτε να με διευκολνει στο σχδιο που εχα καταστρσει για απψε, το οποο κι βαλα ευθς αμσως σε εφαρμογ…

φησα κτω το μολβι κι πεσα σε λθαργο. θελα να πψω να σκφτομαι. Να ξυπνσω και να μην εναι τποτα το διο. Να ξαναρχσω απ την αρχ. Και θα τα εχα καταφρει μχρι τλους, αν εκενος ο μοιραος και καθλου τυχαος ψθυρος δεν τραζε την ηρεμα μου. Μλλον νας γγελος βαλε φρνο στα περεργα και επικνδυνα πλνα της βραδις που λγο λειψαν να με χωρσουν απ το παρελθν και να με αποκλεσουν απ το μλλον.

Τρα βρσκομαι εδ, στο κντρο της ζως, στο κντρο του κσμου, απολαμβνοντας μια ελευθερα νευ προηγουμνου και την αδρεναλνη να ανεβανει κατακρυφα τη στιγμ που το σμα μου αρχζει ξαφνικ να εκτελε ελεθερη πτση. Τμπανα ηχον με δναμη απ παντο κι εγ δεν κνω τποτα για να σταματσω το πσιμο. Μονχα φωτογραφζω με παιδικ ενθουσιασμ τις ντες που το σκνε απ τα ργανα και τρχουν σαν αθλητς σε Μαραθωνοδρμο για το ποια θα φτσει πρτη στα αυτι μου. Η καρδι μου χτυπει σαν τρελ καθς πλησιζω προς το δαφος με ιλιγγιδη ταχτητα….Δεν εναι ανησυχα φβος, εναι λαχτρα! Γιατ βλπω το στχο μου να ρχεται μαζ με το δαφος. Κι απ εκε, λγα μτρα πριν αγγξω το τλος, το τρμα, μπορ να διακρνω με ευκολα εκενο το τριαντφυλλο που με περιμνει ανμεσα στα τσιμντα και τα γκρι αυτς της πλης που κερν μελαγχολα. Μπορ ολοκθαρα να ακοσω και το τραγοδι – πρ(σ)κληση με μαστρο να «σκαθρι» ( μπως τσσερα σκαθρια;;) που βολετηκε επνω στο κκκινο του λουλουδιο και φλερτρει με τα φλλα του. Ποιος επε πως το σκαθρι δε βγζει χους;; Ποιος επε τι το σκαθρι δεν ξρει μουσικ;; Κι ποιος εξακολουθε να το ισχυρζεται, πολ απλ, δεν χει φαντασα…

Κι η μρα χ-αρζει

 

 

Για τη συνχεια προσκαλ τους παρακτω που εδα τι δεν χουν συμμετσχει ακμη στο παιχνιδκι – ανεξαρττως αν τους χουν προσκαλσει…ε, δεν θα κνω κι ολκληρη ρευνα πλον!! ( το πολ πολ μερικο να γρψουν παραπνω απ μια ιστορες…σε δουλει να βρισκμαστε δηλαδ..) Κι σοι διαβσουν το νομ τους και δεν διαθτουν blog, ας γρψουν το story σαν σχλιο, εδ. Θα με χαροποισουν ιδιατερα!!

 

innuendo

alicia0

eua

altamira

Aiolos_m

mprizas

tsagkarousianos

manblaz

thank

ominous

rory166

stuff

kifa

 

Και οι λξεις που δνω εναι:

δρμος, ανσα, φση, φροντδα, αγγζω, μτρησα, κκλος, μνυμα, πτρινο, τηλεφωνικς θλαμος, επεισδιο, παρασθηση, χορδς

:-)


5 -


03 2007, 00:36
(;)


Πλησασα και γγιξα τα πλκτρα. Σμερα θα παιζα για μνα. Μνο. Συνειδητοποησα τι πρασε καιρς απ την τελευταα φορ . Δεν θελα. Δεν μποροσα.

Ξεκνησα με δυο – τρεις αγαπημνες μελωδες. Απ εκενες που ποτ δεν ξεχνς, ποτ δε βαρισαι, σα χρνια κι αν περσουν. Η νοσταλγα γινε κμα και με διαπρασε ολκληρη και μια γλυκπικρη γεση φτασε στο στμα μου και φλησε το εσωτερικ των χειλιν μου.

Κι ταν εκενη ακριβς τη στιγμ που γινε αυτ που φοβμουν…

Σ’ νιωσα δπλα μου. πως ττε. Θυμσαι;

Μρισα το ρωμ σου, κουσα τη φων σου…Σε εδα.

Εισβαλες με αυθδεια στις σκψεις μου κι κανες κατληψη σε κθε κτταρ μου. Επδειξη δναμης και εξουσας γεμτη εγωισμ και αλαζονεα.

Ναι. Πανικοβλθηκα. Αισθνθηκα μια θανσιμη αδυναμα.

σφιξα τα δντια μου και δυνμωσα ασυνασθητα την νταση του χου. Νμιζα πως τσι θα σε εξαφανσω!

Ανητες ψευδαισθσεις!

Δεν φυγες.

Σα να σου ρεσε ο ρλος του μονρχη.

κατσες με παρση στο θρνο σου φορντας επχρυσο στεφνι ματαιοδοξας και αποφσισες να το διασκεδσεις. Δγκωσες με λαιμαργα να κομμτι ουραν και ροφηξες κμποσες σταγνες γαλνης.

Κι εγ εξακολουθοσα να πλλομαι μεθυσμνη απ οργ (και πθος;) μαζ με τις χορδς του πινου.

Η παρολγον σιωπηλ παρατηση του ‘πριν’ , μετατρπηκε τρα σε μια τερστια αντδραση. γινα ολκληρη μια αντδραση.

διωξα με μανα τα τετριμμνα νειρα του χθες που τσο λτρεψα και πνιξα σ’ να ποτρι με φωτι τις αφυδατωμνες, εκαμπτες υποσχσεις του κποτε – ξρεις, αυτς που γεννιονται αυθρμητα υπ το θαμπ φως των φεγγαριν της νχτας και πεθανουν την δια στιγμ χωρς καν να το πρεις εδηση.

νιωθα μια ιδα πιο δεια, αλλ δεν σταμτησα. πρεπε να το τολμσω κποια στιγμ. Κι φτασα μχρι το τλος...

 

στερα νοιξα με λαχτρα το παρθυρο και σχεδν διταξα τον νεμο να μαζψει τα απομεινρια της μχης και να φγει και τη βροχ να καλψει με τχνη τα χνη μου.

Να μην καταλβει κανες. Να μη θυμμαι οτε καν εγ…

 

Λγες ρες αργτερα, ξπνησα μλλον εξαντλημνη και κοταξα γρω μου.

λα στη θση τους.

Εγ μως ξερα…

Απτυχα.


7 -




fler


Blog
blogs.musicheaven.gr/fler

..( ..)




http://www.youtube.com/watch?v=IAQgsTsQDRI


Tags




(14)
blog !


...


...




...


Blogs

Links









MusicHeaven.gr, Hosting interTEN