αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs
Tacto Humano
Home

02 Μαρτίου 2007, 03:10
Η δύναμη της μουσικής


Είχε πάει 3 ηώρα το ξημέρωμα. Το σημείωμα που είχε αφήσει η νεαρή φοιτήτρια στην είσοδο της πολυκατοικίας, και προειδοποιούσε για το σημερινό πάρτυ, είχε μισοσκιστεί! Η μυστηριώδης, περίεργη γριά του ισογείου, άρχισε να βάζει της φωνές, με όση δύναμη της είχαν αφήσει τα 70 χρόνια που κουβαλάει.

 

Και τι δεν έχει ειπωθεί γι’αυτήν! Ότι ήταν σε ψυχιατρείο, ότι ο άντρας της την είχε παρατήσει κι από τότε δε μιλάει σε κανέναν, ότι δεν έχει φίλους, ότι έχει φάει τις γάτες της... Κι άλλα φρικιαστικά πράγματα που δεν μπορεί να φανταστεί ένας απλός άνθρωπος. Μα κι αυτή, δε σταματούσε να δίνει δικαιώματα. Ανοίγει συνέχεια την πόρτα της όταν κάποιος μπαίνει στην πολυκατοικία και κοιτάει μ’ενα μισό, σκοτεινό βλέμμα, μουρμουρίζοντας. Κάποιο μέρα έριχνε κατάρες σε ένα παιδί που είχε λερώσει με σοκολάτες τις σκάλες, και πάρα πολλές φορές την έχουν ακούσει από τα γύρω διαμερίσματα να μιλάει και να φωνάζει μόνη της. Είχε δημιουργήσει μια εικόνα κακιάς μάγισσας, που χτυπημένη από τη μοναξιά τόσα χρόνια ξεσπά σε όποιον βρει γύρω της. Ένας θηλυκός, ανήμπορος διάολος που προσπαθεί να κάνει όλους γύρω της να τη μισήσουν. Και τη μισούσαν.

Ήταν 3 ηώρα και η γριά στο ισόγειο είχε σηκώσει το τηλέφωνο να πάρει την αστυνομία φωνάζοντας και βρίζοντας! Είχε την κατάλληλη αφορμή να πάρει το αίμα της πίσω από όλον τον κόσμο. Ήταν ξημερώματα, έκαναν φασαρία. Το δίκιο, απόλυτα με το μέρος της. Η αστυνομία θα ερχόταν και θα έκανε μήνυση στη φοιτήτρια που τολμά να περνά τόσο καλά, που κάνει αυτά που δεν έκανε αυτή σε όλη της τη ζωή. Η ζήλια και η παραξενιά είχε κερδίσει.

Όμως τότε, με το ακουστικό στο χέρι, ήρθε στ’ αυτιά της ένα από τα τραγούδια από το πάρτυ πάνω, από αυτά τα "σατανικά" που ακούν τα παιδιά σήμερα και της είχαν πάρει τ’αυτιά όλο το βράδυ. Όμως αυτό ήταν κάπως διαφορετικό. Αυτό από κάπου το ήξερε, κάτι της θύμιζε.

«Μη μου θυμώνεις μάτια μου, που φεύγω για τα ξένα...πουλί θα γίνω και θα’ρθω πάλι κοντά σε σένα». Μα’ναι ήταν αυτό που της είχε αφιερώσει ο άντρας της, πριν από κοντά μισό αιώνα. Τότε που ο ήλιος έλαμπε στα μάτια και στην καρδιά τους, και η αγάπη έλουζε κάθε μέρα τα ξανθά της μαλλιά. Όταν ένοιωθε τη νιότη να καίει μέσα της. Και θυμήθηκε τη ζωή που άφησε πίσω, αυτή που φοβήθηκε να ζήσει. Είδε με τη ψυχής της τον εαυτό της να στέκεται εκεί, 3 τα χαράματα, με μίσος για τα τραγούδια, μίσος για τη ζωή. Ξαφνικά ένα τεράστιο βάρος πλάκωσε την καρδιά της, δεν μπορούσε να ανασάνει. Μα ταυτόχρονα ένιωθε την καρδιά της να πετά σαν πουλί πάνω από το μικρό διαμέρισμά της, πάνω από την ασήμαντη ζωή της, και να πηγαίνει στον τρίτο όροφο, στο πάρτυ και να τραγουδά με τα παιδιά, να αγκαλιάζεται με όλους και να γελά! ναι να γελά, με όλες τις αναμνήσεις, με το παρελθόν που βλέπει στο παρόν αυτών των παιδιών.

 

- ’μεση δράση παρακαλώ.

- ...

- Παρακαλώ μιλήστε

- Συγνώμη, έκανα λάθος...

 

Την επόμενη μέρα, κάπου στο μεσημέρι, το κουδούνι ξύπνησε τα παιδιά στον τρίτο όροφο. Είχαν κοιμηθεί δυο τρεις ώρες μετά το χθεσινοβραδινό ξενύχτι και με δυσκολία μπορούσε κάποιος να πάρει την απόφαση να ανοίξει την πόρτα. Όταν τελικά κατάφερε να σηκωθεί η φοιτήτρια και να ανοίξει, δε βρήκε κανέναν, παρά μόνο μια μεγάλη ζακούλα γεμάτη ζεστές τυρόπιτες και κουτιά από γάλα. Και μέσα το σημείωμα που είχαν βάλει πριν το πάρτυ στην είσοδο της πολυκατοικίας, με γραμμένη από πίσω μια φράση, με ένα μπλέ ξεθωριασμένο στυλό: «Να δυναμώνετε τη μουσική κάπου κάπου, σας παρακαλώ»

 

Τα παιδιά, ποτέ δεν κατάλαβαν ποιός το έγραψε. Αυτός που το έγραψε όμως, ξέρει...


2 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από Emilia_ (05.03.2007)
Α καλα...ανατριχιασα...?
Κατι τετοιες στιγμες,οντως αναρωτιέσαι για την μαγεια κ την δυναμη της νουσικης,που όντως μας ενώνει...μαλάκωσε ακόμα κ την καρδιά αυτής της γριουλας,που εβγαζε μονο οργη κ παραπονο!Ο θεος ξερει κ αυτη,τι εχει μεσα της..αυτη κ καθε τετοια παρομοια περιπτωση...

Σευχαριστουμε που μοιράστηκες αυτην την αξιολογη εμπειρία κ προβληματισμό μαζι μας..!! :-)


Σχόλιο από AlmaNegra (05.03.2007)
Είναι όντως πολύ συγκινητική η ικανότητα της μουσικής να βγάζει από τον καθένα τις πιο γλυκιές του στιγμές...



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Συγγραφέας
almanegra
Βαγγέλης
από ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΚΕΝΤΡΟ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/almanegra






Tags

cinema ελλάδα διάφορα αγάπη Αθήνα έρωτας ζωή άνθρωποι γυναίκες απόψεις πολιτική έγινε κι αυτό! σκέψεις εξεταστική παιδεία εφημερίδες μουσική πολιτκή σκεψεις tv ταξίδια




Επίσημοι αναγνώστες (13)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links







Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN
Όροι Χρήσης