αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
Ζω σημαίνει επικοινωνώ!
08 Σεπτεμβρίου 2012, 19:57
Κυνήγι και κυνηγοί...


Πολλές φορές αναρωτήθηκα για τις απαντήσεις που θα έδιναν οι κυνηγοί στο ερώτημα «Γιατί κυνηγάτε;», για το αν -πέραν των αυτονόητων απαντήσεων για την ευχαρίστηση του να χαίρεσαι τη φύση, τη συντροφικότητα κ.τ.λ.- έχουν σκεφθεί τα πιθανά βαθύτερα κίνητρα αυτού του χόμπι τους, γιατί, εκτός από τα παραπάνω ευχάριστα, το κυνήγι συμπεριλαμβάνει και τη συστηματική θανάτωση άλλων πλασμάτων της φύσης, και μάλιστα με τρόπο άνισο και συχνά αναίτιο…

Αλήθεια, ποια να είναι άραγε τα συναισθήματα που μπορεί να έχει ένας κυνηγός, που, καμουφλαρισμένος άψογα, βλέπει ξαφνικά μπροστά του μία όμορφη ελαφίνα με τα μικρά της δίπλα της να βόσκουν αμέριμνα, μη αντιλαμβανόμενα τον θανάσιμο κίνδυνο που καραδοκεί λίγα μέτρα μακριά τους; Υπάρχει άραγε κάποιος δισταγμός για το αν πρέπει να πυροβολήσει ή όχι; Υπάρχει άραγε η σκέψη πως από τα εκατοντάδες σκάγια της σύγχρονης καραμπίνας του ένα 15-20 % των θηραμάτων του -ιδιαίτερα τα πουλιά- δεν σκοτώνονται άμεσα και πως, μέχρι να βρεθούν από τα σκυλιά τους ή τους ίδιους, αργοπεθαίνουν βαριά τραυματισμένα; Γιατί υπάρχουν κυνηγοί που, ενώ δεν τρώνε κυνήγι, παρόλα αυτά, κυνηγούν με πάθος…;;;

Αν πρόκειται για τη χαρά της φύσης και της συντροφικότητας, τότε γιατί αντί της καραμπίνας δεν παίρνουν το ψυγειάκι με τις λιχουδιές και το τσιπουράκι τους και να πάνε με τους φίλους τους για ένα όμορφο πικ-νικ;  Μήπως στα έγκατα του ψυχισμού πολλών κυνηγών υπάρχουν ακόμα ψήγματα της αρχέγονης ανάγκης και του αρχέγονου ένστικτου για επιβίωση;

Οι πιο «ψαγμένοι» κυνηγοί υποστηρίζουν, πάντως, πως κάποιος δεν γίνεται αλλά γεννιέται κυνηγός. Ενώ σε όλα τα υπόλοιπα σπορ ή χόμπι η ικανότητα του ενδιαφερόμενου μπορεί να εξασκηθεί, δεν ισχύει το ίδιο και για το κυνήγι. Η εξάσκηση και βελτίωση σε μέγιστο βαθμό της σκοπευτικής ικανότητας κάποιου δεν συνιστά αυτόματα και πιστοποίηση της θηραματικής του ικανότητας. Το κυνήγι φαίνεται να είναι πολύ περισσότερα πράγματα απ΄ότι μια αυξημένη σκοπευτική ικανότητα. Περιλαμβάνει, κυρίως, μια βαθιά συναίσθηση του κυνηγού για την ίδια τη φύση και τη ζωή των ζώων. Ένας αυθεντικός -και όχι γιαλαντζί- κυνηγός θεωρείται πως μπορεί και νιώθει τις σκοτεινές και μυστηριώδεις δυνάμεις της φύσης και της άγριας ζωής…

Το κυνήγι φαίνεται πως χαρακτηρίζεται από μια σημαντική αντίφαση και αμφισημία που έχει να κάνει, από τη μία,  με μια αγάπη για τη φύση και, από την άλλη, με μια άγρια χαρά για θανάτωση. Όσον αφορά στην ηθική διάσταση του κυνηγιού, πιστεύω πως ούτε οι ίδιοι οι κυνηγοί μπορούν να δώσουν κάποια πειστική απάντηση σε ένα τέτοιο ερώτημα. Αν πρόκειται για σοβαρό ατόπημα ή «αμαρτία», τότε η απάντηση ίσως να είναι πως πρόκειται για…κληρονομημένο ατόπημα ή αμαρτία…

Η περίπλοκη σχέση ανθρώπου-φύσης-ζώων διαφαίνεται, κατά την άποψή μου, και από την αμφιθυμία πολλών από εμάς που, ενώ δεν μας αρέσει καθόλου η ιδέα του κυνηγιού, παρόλα αυτά τρώμε ευχαρίστως κρέας…

Υπάρχουν πολλές ακόμα πτυχές γύρω από το θέμα αυτό, αλλά ίσως τα όσα αναφέρθηκαν έως τώρα να είναι μια μικρή εισαγωγή και επαρκές ερέθισμα για μια εκτενέστερη συζήτηση όσων ενδιαφέρονται...

ΥΓ. Αχ, Οράκλα, τι μας έκανες με τον…ταυρομάχο σου…!!!


8 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από Merarxos (08.09.2012)
Φιλε μου sven πολύ ενδιαφέρον το άρθρο σου. Αν και δεν είμαι κυνηγός έχω πάει μερικές φορές για κυνήγι με φίλους. Μπορεί να σκοτώνεις τα αθώα πουλάκια που απλά πετάνε αλλά εκείνη τη στιγμή δε το σκεφτεσαι έτσι, το σκεφτεσαι σαν στοχο, σαν αντιπαλο και σαν να είναι το μεσημεριανό σου παράλληλα. Εάν δείτε μερικά βιντεάκια με κυνηγούς στο youtube θα δείτε την αφοσίωση και το πάθος που έχουν πάνω στο "χομπι" αυτο. Δε μπορώ να το κρίνω καλό ή κακό ούτε παίρνω το μέρος κάποιου από τις 2 μεριές. Οταν το σκέφτομαι από το σπίτι μου φαίνεται άδικο αλλά όταν είμαι εκει μ'αρέσει και παίρνω μέρος κι εγώ.


Σχόλιο από sven (09.09.2012)
Ξέρεις τι σκέφτηκα αυτή τη στιγμή, βρε Μέραρχε; Πως θα είχε ενδιαφέρον να ερευνηθεί η κυνηγετική ικανότητα των παθιασμένων κυνηγών στις...γυναίκες...!!!

Μήπως, τελικά, το κυνήγι αποτελεί και κάποιου είδους υποκατάστατο... και ίσως όχι μόνο του κυνηγιού της γυναίκας αλλά και της απουσίας πραγματικών φίλων. Λέγεται πως ένα 20% περίπου των ανδρών των μοντέρνων κοινωνιών ΔΕΝ έχουν πραγματικούς ή καθόλου φίλους. Μήπως το κυνήγι "σώζει" αρκετούς από αυτούς από τη μοναξιά και τις συνέπειές της, προσφέροντας ταυτόχρονα και την αναγκαία επιβεβαίωση που μπορεί να τους λείπει; Γιατί τότε να μοστράρουν τα θηράματά τους πάνω στα καπό των αυτοκινήτων τους, σε φωτογραφίες ή κρεμώντας κεφάλια και κέρατα σκοτωμένων ζώων στους τοίχους του καθιστικού τους;;;
 
Τελικά, μήπως τα θηράματα αποτελούν για κάποιους και ένα φαλλικό σύμβολο που αντιρροπεί κάτι που τους...λείπει από μέγεθος; Δηλαδή όσο μεγαλύτερο θήραμα έχω ανάγκη να σκοτώσω τόσο...μικρότερη ίσως την έχω...;;;!!!
 
Όλα αυτά μεταξύ σοβαρού και αστείου καθώς μόλις επέστρεψα από ευχάριστη οινοποσία...:)))
 
Καλό ξημέρωμα!!!


Σχόλιο από mardhm (13.09.2012)
Καλησπέρα Sven :-)

Νομίζω κι εγώ πως θα είχε πολύ ενδιαφέρον να διερευνηθεί η κυνηγετική ικανότητα των παθιασμένων κυνηγών στις γυναίκες!
Σ όλους τους άντρες νομίζω αρέσει να είναι "κυνηγοί". Αυτό δεν αλλάζει κι ας έχουν σταματήσει οι νεότεροι να επιδίδονται στο σπορ.
Ίσως να φταίμε κι εμείς οι γυναίκες που τις τελευταίες δεκαετίες σας έχουμε λίγο  αποθαρρύνει με τη συμπεριφορά μας χάνοντας και λίγο από τη θηλυκότητα μας ! Το ένστικτο όμως υπάρχει και είναι βαθιά ριζωμένο. Με την πληθώρα της σεξουαλικής προσφοράς που υπάρχει στις μέρες μας, απλά έχει κρυφτεί ή βρίσκει τρόπους εκτόνωσης σε κάθε άντρα με διαφορετικό τρόπο. 
Πρωτότυπο και ωραίο θέμα! 
Την καλησπέρα μου :-) 
 


Σχόλιο από sven (15.09.2012)
Γεια σου, Μαράκι!!!

Ακόμα και τα ένστινκτα μπορεί να ατονούν υπό προϋποθέσεις...

Οι σχέσεις ανάμεσα στα δύο φύλα νοσούν σοβαρά, σε σημείο που να απευθύνεσαι σε μία γυναίκα και τελικά να σου προκύπτει στην πορεία κάποιος κάτι σαν "άντρας" και το αντίστροφο...
 
Η σύγχυση του ρόλου του φύλου είναι τόσο διάχυτη, ιδιαίτερα στις γυναίκες, που η αντιφατικότητα και ασυνέπεια των απαιτήσεων, των προσδοκιών και των μέτρων σύγκρισης δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα συμπεριφορών, στάσεων και αντιλήψεων που "σκοτώνει"...
 
Μέχρι να βρεθεί μία ικανοποιητική ισορροπία ανάμεσα στα δύο φύλα, η επιλογή αντρών παλαιάς κοπής από τις γυναίκες αποτελεί σχεδόν πάντα την πιο εγγυημένη ...λύση...!!!
 
Ελπίζω να ξεκουράστηκες επαρκώς, να γέμισες από τα γνώριμα αρώματα της "κρυφής γωνιάς" των παιδικών σου χρόνων, όπου σμίγουν ουρανός και θάλασσα, και να είσαι έτοιμη να μεταγγίσεις τη θετική αυτή ενέργεια στα παιδιά της τάξης σου και σ΄αυτούς που αγαπάς.
Καλή συνέχεια και μια γόνιμη σχολική αλλά και προσωπική χρονιά:)))
 


Σχόλιο από Kristalo (17.09.2012)
Ωραιο θέμα Σαββα...μονο που δεν μπορω να εκφέρω την γνωμη μου σαν κυνηγός. Ομως μου άρεσε πολυ η απάντηση σου στον Μεραρχο καθώς και ο συλλογισμός σου...Ωραιοι συλλογισμοι με τα της οινοποσίας!!! :)))
Εχω γνωρίσει όμως πολλους κυνηγούς όχι φυσικά γυναικών (γιατι αυτοι οι τελευταιοι βρίσκονται παντου τριγύρω) και ομολογω πως σιχαίνομαι πραγματικα να τους ακούω να συζητούν μεταξύ τους.
Το θεωρώ χαζό σπορ καθώς πολυ από αυτούς εξαφανίζονται για καιρο μακρια από τις οικογενειες τους και μπορουν ακόμη και να ριψοκινδυνεύσουν την ζωή τους για το κυνηγι. Εχω ακούσει απίστευτες ιστορίες που δεν μου αφησαν καλές εντυπώσεις. Τελικά ίσως προτιμώ οι άντρες να κυνηγούν γυναίκες μιας και ο στόχος ειναι το ξελόγιασμα τους και όχι η ζωή τους. :))) .


Σχόλιο από sven (17.09.2012)
Αναστασία,

έχω δύο γνωστούς -ο ένας "άρρωστος" ψαράς και ο άλλος φανατικός κυνηγός- που κανένας τους δεν αγγίζει αυτά που πιάνει ή σκοτώνει. Και οι δυο τους λένε πως αυτό που τους αρέσει είναι η "διαδικασία"...
 
Προσπάθησα, μέσα από συζητήσεις μαζί τους, να καταλάβω τι εννοούν με αυτό. Θα πρέπει να ομολογήσω πως δεν τα κατάφερα. Με μπέρδεψαν και τους μπέρδεψα. Ίσως αυτό και να λέει πολλά από μόνο του, δηλαδή, το γεγονός πως, όταν ρωτούνται, να μην έχουν απαντήσεις σαφείς και ξεκάθαρες. Ίσως να μην είναι και οι ίδιοι τόσο ξεκάθαροι γιατί το κάνουν...
 
Το να ψαρεύεις ή να κυνηγάς, όμως, μετά μανίας και ποτέ να μη θέλεις ούτε να δοκιμάσεις τους "καρπούς" των κόπων σου, αλλά να αρκείσαι στη "διαδικασία", συνειρμικά με παραπέμπει στο να αρκείσαι ΠΑΝΤΑ στα προκαταρκτικά του έρωτα και ποτέ να μη θέλεις να νιώσεις την κορύφωσή του...
 
Το κυνήγι μιας γυναίκας μπορεί να αρχίζει συχνά με "ξελόγιασμα" αλλά μπορεί και να καταλήξει και σε στόχο ζωής...
 
Καλό βράδυ!!!


Σχόλιο από ZARATHUSTRA (03.10.2012)



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
sven
από ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΥΡΥΤΕΡΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/sven






Tags




Επίσημοι αναγνώστες (39)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links







Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης