αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
Ζω σημαίνει επικοινωνώ!
04 Νοεμβρίου 2012, 11:24
Ο μύθος και η αλήθεια της ώριμης αγάπης...


Οι περισσότερες σχέσεις αρχίζουν με πάθος ή έρωτα, κι αυτό γιατί ο έρωτας, η εγγύτητα και η εμπιστοσύνη είναι ανάγκες πανανθρώπινες. Μερικές φορές, όμως, η συμπάθεια, η σαγήνη ή το «ψιλογουστάρισμα» συγχέονται με τον αυθεντικό έρωτα. Αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο και συμβαίνει επειδή ακριβώς η λαχτάρα μας για αγάπη είναι τόσο ισχυρή σε σημείο να «ερωτευόμαστε τον ίδιο τον έρωτα» και να υπερβάλουμε/υπερεκτιμούμε τα συναισθήματά μας, γιατί θέλουμε τόσο πολύ να τα ζήσουμε…

Ιδιαίτερα ευάλωτοι στον έρωτα γινόμαστε σε περιόδους όπου βιώνουμε την καθημερινότητα και τη ζωή μας γενικότερα ως βαρετή ή αποτελματωμένη. Στην περίπτωση αυτή, ο έρωτας αποτελεί διέξοδο από την ανία μας και δροσιά για τη διψασμένη μας ψυχή, το αποτελεσματικότερο ψυχοτρόπο διάθεσης…

Τι σημαίνει, όμως, ώριμη αγάπη; Με πόση αγάπη θα ήμασταν ευχαριστημένοι ώστε να νιώθουμε γαλήνη και συναισθηματική ασφάλεια εντός μας; Τι μας κάνει ξεχωριστούς στα μάτια κάποιου που λέει πως μας αγαπά; Είναι ίδιοι οι λόγοι για τον καθένα; Αν όχι, αυτό σημαίνει πως  είμαστε κάθε φορά ένας άλλος για αυτόν που μας αγαπά; Αν ναι, είναι όλοι οι άλλοι ίδιοι μεταξύ τους;

Πόσοι από εμάς αναρωτήθηκαν -πέραν του να θέλουμε να αγαπηθούμε- τι εμείς οι ίδιοι είμαστε διατεθειμένοι ή μπορούμε να δώσουμε όταν αγαπήσουμε κάποιον; Τι θεωρείται ως πολύ και τι λίγο; Με ποιον τρόπο κρίνεται αυτό; Είναι βέβαιο πως η αγάπη δεν μπορεί να κτιστεί πάνω στο πάθος, αλλά, από την άλλη, μπορείς να νιώσεις έντονο πόθο για κάποιον, δίπλα στον οποίο νιώθεις απόλυτα ασφαλής; Ταυτόχρονα, η αμφιβολία αποτελεί ένδειξη εικονικού έρωτα. Τι απ΄όλα αυτά ισχύει και σε ποιες αναλογίες;

-        «Γιατί είσαι μαζί μου;» τη ρώτησα

-        «Γιατί σ΄αγαπώ», απάντησε

-        «Γιατί μ΄αγαπάς;» ξαναρωτώ

-        «Δεν ξέρω. Έτσι απλά, σ΄αγαπώ» είπε χαμογελώντας.

-        «Τότε δεν μ΄αγαπάς αληθινά» της είπα, κοιτώντας τις σταγόνες της βροχής να κυλούν στο παρμπρίζ του σταματημένου έξω από το σπίτι της αυτοκινήτου.

Σιωπή. Γύρισα και την κοίταξα. Τα όμορφα μάτια της ζήλεψαν τις σταγόνες της βροχής.

-        «Καληνύχτα» είπε ψιθυριστά ανοίγοντας την πόρτα του αυτοκινήτου…

(Συνέβη πριν από πολλά χρόνια…)

Μπορούμε ν΄αγαπάμε χωρίς να γνωρίζουμε το γιατί; Μήπως στην περίπτωση αυτή είμαστε δέσμιοι του υποσυνείδητού μας; Αν ναι, τότε δεν είμαστε ελεύθεροι, δεν αγαπάμε ελεύθερα, γιατί αυτό που θεωρούμε ως αγάπη καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από δυνάμεις σκοτεινές, ανεξέλεγκτες και προσδοκίες ανεκπλήρωτες…

Χλιαρές σχέσεις -όπου «αγαπάμε» μόνον κάποιες πλευρές του Άλλου, ενώ κάποιες άλλες τις θεωρούμε λιγότερο ελκυστικές ή ακόμα και απωθητικές- οδηγούνται αργά ή γρήγορα σε συναισθηματικό αδιέξοδο. Σε μια αυθεντικά στενή σχέση, δεν ξεσκαρτάρουμε ΤΙΠΟΤΑ. Αγαπάμε τον Άλλον ως σύνολο, ως το ολόκληρο άτομο που είναι, δηλαδή ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ. Στην ώριμη αγάπη ο Άλλος ΔΕΝ είναι ΜΟΝΟ υπέροχος και καταπληκτικός αλλά κάποιες φορές γκρινιάρης και κουραστικός…

Η αμφιβολία που μπορεί να νιώθουμε αποτελεί σήμα κινδύνου, πως κάτι δεν πάει καλά στη σχέση. Αυτό το «κάτι», όμως, δεν είναι απαραίτητο να αφορά την ίδια τη σχέση. Μπορεί κάλλιστα να αφορά εμάς τους ίδιους. Δεν υπάρχει ευκολότερο πράγμα από το να χρεώνουμε τις δικές μας ανεπάρκειες ή τις εκφράσεις των δικών μας συναισθηματικών κενών ή ανασφαλειών στη σχέση και στον Άλλον. Ο κίνδυνος, τότε, να φύγουμε από τη σχέση είναι μεγάλος, παίρνοντας, όμως, μαζί μας τις προσωπικές μας δυσκολίες και στην επόμενη σχέση. Δεν αρκεί μόνο η συνειδητοποίηση πως υπάρχει πρόβλημα. Θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε, επίσης, και που βρίσκεται το λάθος ή το πρόβλημα αυτό…

Ώριμη και αυθεντική αγάπη σημαίνει να είμαστε σε θέση να βιώνουμε βαθιά  και αυθεντικά συναισθήματα για το/τη σύντροφο μας. Υπάρχει αρκετή δόση αλήθειας στη ρήση που λέει πως «Για να αγαπήσεις κάποιον, θα πρέπει πρώτα να αγαπήσεις τον εαυτό σου». Η καλή αυτοεκτίμηση είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να είμαστε σε θέση να δεχθούμε και να δώσουμε αγάπη καθώς και για να μπορούμε να βλέπουμε ανάμεσα από τα «κρυφά κίνητρά» μας. Εάν έχουμε αυτογνωσία για το ποιοι είμαστε και το τι θέλουμε, τότε μπορούμε να ζητήσουμε περισσότερα από τη ζωή μας. Η παραμονή σε μια χλιαρή και ημιεπίπεδη σχέση μόνο χρησιμοποίηση του Άλλου, απόδειξη ανασφάλειας και ανάγκης επιβεβαίωσης αποτελεί…

Ένα άλλο πιθανό και «κρυφό κίνητρό» μας μπορεί είναι ο φόβος μας να τολμήσουμε να παραδεχθούμε συναισθήματα που τρέφουμε κατά βάθος για τον Άλλον. Χρειάζεται αρκετή αυτοεκτίμηση και «τσαμπουκάς» για να μπορούμε να εμπιστευθούμε και να αφεθούμε στη σχέση με κάποιον καθώς και να διεκδικήσουμε αυτό που θέλουμε. Αντιλήψεις του τύπου «έχει λάθος επάγγελμα», «λάθος οικογενειακό background», «ολίγον κοντός» κ.τ.λ. αποτελούν αρκετές φορές άλλοθι απέναντι σε δικούς μας φόβους ή ανεπάρκειες…

Ώριμη αγάπη δεν μπορεί να υπάρξει παρά μόνον ανάμεσα σε δύο ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ανθρώπους που δεν αγαπούν ο ένας τον άλλον για αυτά που ΕΧΕΙ και ΚΑΤΕΧΕΙ, δηλαδή δόξα, χρήμα, δύναμη, κύρος, εξουσία και άλλα παρόμοια, αλλά για αυτά που ΕΙΝΑΙ, δηλαδή για ποιότητες και αξίες αφηρημένες και διαχρονικές που τον/την χαρακτηρίζουν ως άτομο.

Ώριμη αγάπη σημαίνει, επίσης, να νιώθουμε αυτόνομοι, την ίδια στιγμή που ο Άλλος  είναι εξαιρετικά σημαντικός συναισθηματικά για εμάς. Να μπορούμε να νιώθουμε ενοχή, αλλά και να συγχωρούμε. Να κάνουμε κοινά όνειρα ζωής αλλά ταυτόχρονα να βλέπουμε τον Άλλον και ως κάτι διαφορετικό και ξεχωριστό από εμάς, που δεν έχει απαραίτητα ταυτόσημες με εμάς επιθυμίες για το κάθε τι. Εάν είμαστε ανασφαλείς και άκαμπτοι, δεν θα καταφέρνουμε να διατηρούμε κανενός είδους σχέση αγάπης. Η ώριμη αγάπη σημαίνει συνεχές ενδιαφέρον για τον ισότιμο με εμάς Άλλον και όχι συνεχή προσωπική μας επιβεβαίωση και επικράτηση…

Ώριμη αγάπη σημαίνει, επίσης, και ικανότητα συνάντησης και διαχείρισης της επιθετικότητας που μπορεί ξαφνικά να προκύψει στη σχέση δύο ξεχωριστών ατόμων που μοιράζονται τόσα πολλά, και κυρίως την ίδια τους τη ζωή. Θα πρέπει να μπορούμε να αποδεχόμαστε πως στην αγάπη του καθενός μας υπάρχει πάντα και κάποια δόση αμφιθυμίας που εμπεριέχεται στους όρους όχι μόνο της αγάπης και αυτής της ίδιας της ζωής…

Ώριμη αγάπη σημαίνει υπεράσπιση των συναισθημάτων μας, παρά την όποια αμφιθυμία, δυσκολία ή πειρασμό για φυγή προς κάτι ευκολότερο. Το δύσκολο δεν είναι να βρούμε κάποιον να αγαπήσουμε αλλά να μπορούμε να αγαπάμε αυτόν/αυτήν που έχουμε…

Η ανώριμη αγάπη λέει: «Σ΄αγαπώ επειδή σε χρειάζομαι». Η ώριμη αγάπη λέει: «Σε χρειάζομαι επειδή σε αγαπώ» (Erich Fromm).


8 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από venceremos (04.11.2012)
Βαζεις δυσκολα θεματα Sven.. Καλα ρε δεν σε πιστευω, ειπες τετοιο πραμα στην τυπισσα πριν απο χρονια...? Και πως ησουν τοσο σιγουρος οτι ειχες δικιο...? Πιστευεις οτι η αγαπη αληθεια μπορει να εκλογικευτει..?Η αγαπη δεν ειναι κατι λογικο.. Αν ηταν τοτε για να ερωτευτουμε θα βαζαμε τεστ αξιολογησης, ο καλυτερος θα ταν ο νικητης κ μεις θα τον ερωτευομασταν αυτοματα κεραυνοβολα..  γιατι αμα ηταν ετσι καθε καλυτερο που θα συνανταμε θα αφηνουμε τον παλιο για τον καλυτερο  ε δεν ειναι απολυτα τοσο απλα τα πραματα.. επισης οπως και συ πολυ καλα λες, οταν αγαπας δεν αγαπας μονο για κατι, αλλα για απειρα... για ολα.. απλα the feeling is right for a reason.. Δε θελω να εκλογικευσω τον ερωτα, θα χασει τη μαγεια του..Κατα ταλλα ως ψυχιατρος που εισαι εχεις δικιο γενικως σε σπαστικο βαθμο οπως παντα..Εσυ βεβαια διαχωριζεις την ανωριμη απο την ωριμη σχεση.. Κι αν ομως μια σχεση ειναι αρκετα ωριμη για να διαλυθει γιατι οι δυο πλευρες δε θελουν να καταπιεσουν τη βαθυτερη ουσια του αλλου, γιατι διαφωνουν καθετα, αυτο δηλαδη στα δικα σου ματια την κανει χλιαρη σχεση??το να υποχωρησει ο ενας απτους δυο η εστω και οι δυο σε καποιο απο τα ονειρα τους για να μεινουν μαζι, για να επαληθευτει η εννοια της ωριμης αγαπης με την εννοια οτι κατανοεις τις αναγκες του αλλου, οταν σε καποια θεμελιακα σημεια απλα δεν ταιριαζουν, δε θα τους εκανε εν τελει ζημια και σαν ατομικοτητες αλλα και σαν σχεση? Δεν θα ταν πιο υγιες να 'ελευθερωσουν' ο ενας τον αλλο οσο κι αν αυτο ποναει? Για μενα αυτο ειναι αληθινη αγαπη...Οταν μια σχεση γινεται επικινδυνα καταπιεστικη και καποιος απο τους δυο αρχιζει να ζοριζεται, να τον αφηνεις ελευθερο..Απο την αλλη εχεις δικιο.. Καποιοι ανθρωποι θεωρουν πως στην ιδανικη αγαπη δεν μαλωνεις, ολα ειναι παντα τελεια, πετας παντα σε πελαγη ευτυχιας.. δεν αντεχουν να τσακωνονται, δεν αντεχουν να ερχονται σε συγκρουση..τους τρωει.. αυτοι μαλλον οντως δεν αγαπουν αληθινα οταν δεν μπορουν να δεχτουν οτι οταν καποιος θιγεται τοτε το κανει θεμα και εκ των προτερων απολυτη ταυτιση συνηθως δεν υπαρχει αλλα συνηθως πρεπει να 'πεσει ενα θεμα στο τραπεζι' για να 'δει' κανεις αυτα που μεχρι τωρα δεν εβλεπε..


Σχόλιο από sven (04.11.2012)

venceremos,
έχεις δίκιο πως στην αγάπη δεν υπάρχουν «αντικειμενικά κριτήρια» που να την καθιστούν μετρήσιμη. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει πως ο καθένας μας δεν έχει τα δικά του «υποκειμενικά κριτήρια» για τους λόγους που έχει καταθέσει τα πολυτιμότερά του αισθήματα σε μια τόσο άμεση σχέση με έναν Άλλον.
 
Με αυτό δεν εννοώ πως οφείλουμε να γνωρίζουμε επακριβώς ποιοι είναι οι λόγοι αυτοί. Μία ιδέα, όμως, οφείλουμε να έχουμε. Το οφείλουμε κυρίως στον ίδιο μας τον εαυτό. Αλλιώς, είναι σαν να έχουμε αγαπήσει στην ουσία έναν παντελώς Άγνωστο και, στην περίπτωση αυτή, αυτό σημαίνει πως τα όποια αισθήματά μας είναι αποτέλεσμα δικών μας προβολών που «βαφτίζουν» τον Άλλον σ΄αυτό που εμείς οι ίδιοι επιθυμούμε να είναι και όχι για αυτό που ο ίδιος ΕΙΝΑΙ…
 
Εκλογίκευση είναι να βάζεις από μόνος σου εξαρχής προϋποθέσεις για να «αγαπήσεις» κάποιον. Στην περίπτωση αυτή, απουσιάζει η αυθεντικότητα, τα όποια «αισθήματα» είναι αποτέλεσμα λογιστικής, υπολογισμού και προσωπικού συμφέροντος, η δε «σχέση» μια χλιαρή και ξενέρωτη «περαίωση»…
 
Η ώριμη αγάπη δεν είναι ΑΥΤΟΣΚΟΠΟΣ. Δεν μένεις σε μια σχέση μόνο και μόνο για να επαληθεύσεις θεωρίες. Σε οποιαδήποτε σχέση ανάμεσα σε δύο διαφορετικές οντότητες, κάποιοι συμβιβασμοί είναι απαραίτητοι και γίνονται πρόθυμα προς χάρη της ίδιας της σχέσης που μετρά πολύ περισσότερο. Συμβιβασμοί, όμως, πάνω σε ΘΕΜΕΛΙΑΚΕΣ προσωπικές αρχές ΔΕΝ γίνονται, γιατί τότε μετατρεπόμαστε σε κάποιον άλλον από αυτός που είμαστε…
 
Αναφέρω πως ώριμη αγάπη δεν μπορεί να υπάρξει παρά μόνον ανάμεσα σε δύο ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ανθρώπους. Άρα είναι αυτονόητο πως αν ο Άλλος αρχίσει και ζορίζεται στη σχέση -και αυτό είναι οριστικό- δεν έχει κανένα νόημα και αξία να τον αναγκάσουμε να παραμείνει σε αυτήν…
 
Την προηγούμενη βδομάδα, είδα μια γυναίκα που λατρεύονταν από το σύζυγό της στα 25 περίπου χρόνια της συνύπαρξής τους, χωρίς, όμως, η ίδια να είναι ιδιαίτερα ερωτευμένη μαζί του και χωρίς να τον εκτιμά ιδιαίτερα, καθώς δεν πληρούσε τα «κριτήρια» του άντρα που θάθελε δίπλα της. Παρόλ΄αυτά, όταν της είπε πριν από 6 χρόνια πως θέλει να χωρίσουνε, αυτή έπεσε κάτω σπαράζοντας και εκλιπαρώντας τον να μείνει, κάτι που αυτός τελικά έκανε, πνιγμένος στις ενοχές. Πριν από δύο μήνες, της ανακοίνωσε πως φεύγει οπωσδήποτε, γιατί αν δεν το κάνει πιστεύει πως θα πεθάνει μέσα στον επόμενο χρόνο…
 
ΥΓ. 1 Ο διάλογος της προσωπικής ιστορίας που αναφέρω στο ποστ μου δεν ήταν η τελευταία πράξη της συγκεκριμένης σχέσης, αλλά η αφορμή και απαρχή ενός νέου και πολύ ουσιαστικότερου κεφαλαίου της…
 
ΥΓ.  2  Αν διαβάσεις μία φορά ακόμα το ποστάκι μου, νομίζω πως απαντά στα πολλά και σημαντικά ερωτήματα και προβληματισμούς που βάζεις…
 
ΥΓ.  3    Κανείς δεν έχει δίκιο μόνο και μόνο επειδή είναι ή θεωρείται ειδικός σε τέτοιου είδους θέματα. Απλά, εκφράζω την προσωπική γνώμη και εμπειρία μου…

Καλό βράδυ:)))


Σχόλιο από DemetresOpc (06.01.2013)
Άψογος για ακόμα μια φορά Sven μου..
Υ.Γ. το διάβασα με την σχέση μου, τις άρεσε και εκείνης πολύ.. 


Σχόλιο από DemetresOpc (06.01.2013)
Άψογος για ακόμα μια φορά Sven μου..
Υ.Γ. το διάβασα με την σχέση μου, τις άρεσε και εκείνης πολύ.. 


Σχόλιο από sven (07.01.2013)
Α ρε, Τζιμάκο,

πάντα με τον καλό λόγο στο στόμα. Νάσαι πάντα καλά, νάχεις μία καλή, δημιουργική και γεμάτη από υγεία ψυχική και σωματική...ερωτική χρονιά!!!

Μας έλειψες τόσο εσύ όσο και τα πάντα περιεκτικά και "διαφορετικά" ποστάκια σου... Η πόρτα του Μουσικού Παραδείσου παραμένει ανοιχτή...
Φιλιά!!!


Σχόλιο από Kristalo (07.01.2013)
Πολλές φορες με ρωτησαν ποια νομίζω πως ειναι η διαφορά του ''ειμαι ερωτευμενη" με του ''αγαπαω''. Νομιζω πως τα χω ζησει και τα ζω και τα δυο. Πιστευω πως όσες φορές απάντησα ηταν γιατι μέσα μου θεωρώ πως αυτή η απάντηση είναι η σωστή. Οταν ειμαστε ερωτευμένοι δεν σημαινει απαραιτητα πως αγαπαμε αληθινά, αλλα και αντιστρόφως οταν αγαπάμε δεν σημαινει πως ειμαστε και ερωτευμενοι. Ομως υπάρχει και η τέλεια κατάσταση του αγαπάμε αληθινά και ειμαστε ερωτευμενοι. Το να αγαπας αληθινά προυποθέτει πολλά που χτίζονται αργα αργά σε μια σχέση και δεν καταρρεουν εύκολα.. Οτι και να γίνει, το άτομο αυτο, παντα θα υπάρχει σε ένα κομματι του αληθινου και αντικειμενικου κριτή του ευατού μας.
Το να πεις σε χρειαζομαι γι΄αυτο σ΄αγαπώ δηλώνει απευθείας μια σχέση επιφανειακής αγάπης,  εξαρτώμενη απο υλικη και ψυχολογικη στήριξη. Αυτο μάλλον θυμίζει συμφωνία παρα αγάπη.
Σ ΑΓΑΠΩ ΓΙ΄ΑΥΤΟ ΣΕ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ! Ειναι δήλωση εξαγνισης του δυνατου συναισθήματος της αγάπης, του παθους, του πόθου και του έρωτα! Ειναι δήλωση που ξεγυμνωνει την ψυχή και την κάνει εύθραστη μπροστα στο μεγαλείο της αγάπης για τον άλλον. Οσοι έχουν ζήσει την ζάλη που προκαλει η φραση αυτή λέγοντας την, τότε ξέρουν ακριβώς τι εννοεί! Οσοι ένιωσαν το φουσκωμα στο στήθος τους και την συγκίνηση στα ματια τους λέγοντας την, εκεινοι χρειαζονται τον άλλον γιατι πραγματι αγαπούν....
ΤΥΧΕΡΟΙ ΚΑΙ ΜΑΚΑΡΙΟΙ οσοι ζουν το απόλυτο....ΘΕΑ Η ΑΓΑΠΗ! ΚΑΙ Ο ΤΟΞΟΒΟΛΟΣ ΕΡΩΤΑΣ υπεράνω όλων των συναισθημάτων!


Σχόλιο από dimitrisdimit (08.01.2013)
Σβεν καλη χρονια...
Θα μου επιτρεψεις καποια σχολια.....νομιζω οτι η λεξη αγαπη δεν χρειαζεται επιθετικους προσδιορισμους....ειναι τοσο δυνατη...τοσο αυτονομη που την περιοριζουμε αυτοματα χαρακτηριζοντας την ως <<ωριμη>> .
Αγαπη λοιπον.....συναισθημα βαθυ...και απεραντο ..σαν τη θαλάσσα..χωρις ορια ,χωρις τελος,χωρις περιορισμους...μπορει να βαθυνει απυθμενα...και να παρουσιαζεται ατελειωτη...
παρουσιαζεται συνηθως ηρεμη...γαληνια..αλλα και φουρτουνιασμενη..και καταστροφικη..ακριβως σαν τη θαλασσα...μπορει να ζησεις μεσα σ αυτη αλλα συνηθως ο κοσμος ...προτιμαει τις...οχθες...την ξηρα...την ΞΗΡΑΣΙΑ...
μαθε να μη φοβασαι ν αγαπας....μαθε να ζεις μεσα στο νερο...ειναι δυσκολο ειναι επικινδυνο...αλλα τοσο συναρπαστικο....μπορει να πνιγεις ..δεν πειραζει..αξιζει...
και αν ερθουμε σ αυτη τη κατασταση που σου αναστατωνει το μυαλο,που δεν σου  αφηνει περιθωρια να σκεφτεις τιποτα αλλο,που σε αναγκαζει να σκεφτεσαι συνεχεια ενα συγκεκριμενο ατομο,που σε σπρωχνει να επικοινωνεις μαζι του με καθε δυνατο η αδυνατο τροπο,που σε κανει να στενοχωριεσαι οταν νομιζεις εστω οτι το ατομο αυτο δεν σε σκεφτεται εκεινη τη στιγμη,την καθε στιγμη....και την ονομασουμε ερωτα...πως θα τη συνδεσουμε με την αγαπη?
ερωτημα δυσκολο και για μενα ακομα αναπαντητο.....το μυαλο ειναι ενα τεραστιο ερωτηματικο....και ..εκει μεσα πρεπει να αναζητησουμε τις απαντησεις...ο καθενας για τον εαυτο του..


Σχόλιο από sven (09.01.2013)

@ Αναστασία,
 
ερωτευμένος, μπορεί ο καθένας μας να νιώσει, όχι όμως και αγάπη…
 
Η πραγματική αγάπη για ένα άλλο άτομο απαιτεί προσωπική ωριμότητα που δεν τη διαθέτει ο καθένας ή μάλλον οι περισσότεροι. Ο έρωτας είναι σαν την πανηγυρική έναρξη μιας γιορτής/εκδήλωσης που μας απογειώνει και που μετά το τέλος της προσγειωνόμαστε λιγότερο ή περισσότερο ανώμαλα στην πολύ διαφορετική συνήθως πραγματικότητα, όπου πέφτουν/βγαίνουν οι μάσκες που άθελά μας φορέσαμε στους εαυτούς μας και στον Άλλον…
 
Η αγάπη, αντίθετα, είναι ένα ήρεμο, πλατύ και με πολύ νερό και δύναμη ποτάμι του οποίου το νερό είναι πόσιμο και καθαρό όταν βρίσκεται σε συνεχή κίνηση, που μπορεί να αναμετριέται με βράχια και βουνοπλαγιές, να αναταράζεται και να βρίσκει και πάλι λίγο παρακάτω την ηρεμία και τη γαλήνη του και να δημιουργεί το απαραίτητο αίσθημα ασφάλειας σε αυτούς που κάνουν ράφτινγκ στην κατεβασιά του…
 
Η ώριμη αγάπη είναι η συνεχής επιθυμία αλλά και προσπάθεια τόσο για την προσωπική όσο και για την κοινή εξέλιξη, πέραν εγωισμών και αλτρουισμών, αλλά προς όφελος της ίδιας της σχέσης των δύο.
 
Οι προϋποθέσεις, οι όροι και η ποιότητα της αγάπης εξαρτώνται και από άλλους παράγοντες όπως, για παράδειγμα, την ηλικία. Δεν αγαπάμε με τον ίδιο τρόπο στα 20, στα 30, στα 40 ή στα 50 μας χρόνια. Κάθε ηλικία έχει τα δικά της «αιτήματα» και τις δικές της προϋποθέσεις…
 
Ένα ανώριμο άτομο λέει: «Θα πρέπει να με αποδεχθείς έτσι όπως είμαι. Έτσι είμαι εγώ. Take it or leave it». Που υπάρχει εδώ έγνοια για τον Άλλον…;
 
Ένα ώριμο άτομο λέει: «Γνωρίζω τις άσχημες πλευρές ή τα ελαττώματά σου, όπως γνωρίζω και τα δικά μου. Μαζί θα προσπαθήσουμε να τα αντιμετωπίσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο».
 
Η διαφορά μεταξύ των δύο αυτών θέσεων είναι σαφής….
 
 
@ Δημήτρη,
 
καταρχήν, σου εύχομαι από καρδιάς καλή χρονιά από κάθε άποψη.
 
Χρησιμοποίησα τον όρο «ώριμη αγάπη» σε μία προσπάθεια να διαχωρίσω -όσο αυτό είναι δυνατόν μέσα σε λίγες μόνον αράδες- τα βαθιά και αυθεντικά αισθήματα για το/τη σύντροφο που χαρακτηρίζουν την ώριμη αγάπη, από το αντίθετό της, που είναι η «ναρκισσιστική αγάπη» που απαιτεί από τον Άλλον συνεχή και αδιάλειπτη διαθεσιμότητα και ικανοποίηση προσωπικών αναγκών και  προσδοκιών…
 
Επειδή ακριβώς η αγάπη είναι τόσο σημαντική στη ζωή του καθενός όσο την περιγράφεις, γι΄αυτό και της αποδίδονται αναπόφευκτα διάφοροι επιθετικοί προσδιορισμοί από όποια οπτική και αν προσεγγίζεται (λογοτεχνική, επιστημονική, φιλοσοφική κ. ά.).
 
Γράφεις, λοιπόν, πως η λέξη αγάπη δεν χρειάζεται επιθετικούς προσδιορισμούς αλλά κάνεις -εντελώς αυθόρμητα-  αυτό ακριβώς κι εσύ, χαρακτηρίζοντάς την ως «…συναίσθημα βαθύ…χωρίς όρια, χωρίς τέλος, χωρίς περιορισμούς…ατέλειωτη…συνήθως ήρεμη…γαλήνια αλλά και φουρτουνιασμένη…και καταστροφική…».
 
Η πραγματική αγάπη δεν μπορεί ποτέ να είναι καταστροφική, φουρτουνιασμένη ή να μπορεί να σε πνίξει, όπως λες. Αυτό το καταλαβαίνω περισσότερο ως πάθος και κεραυνοβόλο έρωτα, παρά ως αυτό που αποκαλούμε ως ειλικρινή και βαθιά αγάπη για τον Άλλον για αυτό που πραγματικά είναι και όπου υπάρχουν ευδιάκριτα όρια μεταξύ των δύο…
 
Από ψυχολογική άποψη -και επειδή υπάρχουν ατέλειωτες διαβαθμίσεις αγάπης, όπου κάθε άλλο παρά πραγματική έγνοια για τον Άλλον κυριαρχεί αλλά κάλυψη μέσα από αυτόν προσωπικών αναγκών και ανεπαρκειών- υιοθετήθηκε ο όρος «ώριμη αγάπη» που χαρακτηρίζει την αγάπη εκείνη όπου το άτομο μπορεί να νιώθει ταυτόχρονα και συναισθηματική εγγύτητα και αυτονομία, πως ανήκει κάπου αλλά ταυτόχρονα αισθάνεται και ελεύθερο, πως μπορεί να δείχνει εμπιστοσύνη και αποδοχή, να μπορεί να βιώνει ενοχή και να συγχωρεί, να αναμετριέται με το θυμό και τον εκνευρισμό του συντρόφου χωρίς άσκηση δύναμης και ανταγωνισμού, και τέλος να είναι ειλικρινής, ανοιχτός και αληθινός.
 
Ο καθένας μας αγαπά με το δικό του τρόπο, που καθορίζεται, σε μεγάλο βαθμό, από τις προσωπικές του εμπειρίες και τη συναισθηματική του ωριμότητα. Δεν επιλέγουμε τον τρόπο που αγαπάμε. Απλά ο καθένας μας αγαπά όσο και με τον τρόπο που μπορεί, και, ως αποτέλεσμα αυτού, εισπράττει και το ανάλογο «αντίτιμο», δηλαδή αυτό που του αξίζει…

Καλή βδομάδα!!!



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
sven
από ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΥΡΥΤΕΡΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/sven






Tags




Επίσημοι αναγνώστες (39)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links







Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης