αρχική σελίδα MusicHeaven κεντρική σελίδα του blog περισσότερα Blogs

Home
Ζω σημαίνει επικοινωνώ!
21 Οκτωβρίου 2015, 16:00
ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΞΕΝΟΦΟΒΙΑ: Κάποιες, επιπλέον, απλές σκέψεις…


Κάθε άνθρωπος, ως κοινωνικό ον που είναι, χρειάζεται άλλα άτομα ώστε να μπορέσει να επιβιώσει. Ως εκ τούτου, γεννιέται με μια θεμελιακή ανάγκη να αισθανθεί ασφάλεια, εγγύτητα και πως ανήκει κάπου, δηλαδή σε μία οικογένεια, ομάδα, κοινωνία κ.ά.

Ο καθένας μας, ανάλογα με τα βιώματα και την προσωπικότητα που διαμορφώνει, εκφράζει τις ανάγκες του αυτές με το δικό του μοναδικό τρόπο. Με άλλα λόγια, κάποιοι με περιέργεια και ενδιαφέρον για το οτιδήποτε ξένο ή άγνωστο, με συναίσθηση για την ενδεχόμενη ευαλωτότητα ή ανημπόρια του ξένου αυτού, άλλοι βιώνοντας μια μικρότερη ή μεγαλύτερη απειλή -με τις συνακόλουθες αντιδράσεις, συμπεριφορές και αισθήματα-, και, στο ενδιάμεσο αυτών των δύο, εκ διαμέτρου αντίθετων, στάσεων απέναντι στο κάθε τι ξένο ή άγνωστο, τα εκατομμύρια διαφορετικής  απόχρωσης και έντασης αισθήματα, στάσεις και αντιδράσεις των υπολοίπων…

Το τι σημαίνει εγγύτητα, αγάπη και εμπιστοσύνη, τόσο προς τον ίδιο μας τον εαυτό όσο και προς τους άλλους, αρχίζουμε να το μαθαίνουμε από την πρώτη στιγμή της ζωής μας και σε σχέση πάντα με αυτούς που μας φροντίζουν. Όταν αυτά τα αρχικά μας βιώματα, από αυτούς με τους οποίους είμαστε απόλυτα εξαρτημένοι -βιολογικά και συναισθηματικά- εμπεριέχουν συχνές ματαιώσεις, ασυνέπεια, απρόβλεπτες αντιδράσεις, εγκατάλειψη, αντιφατικότητα, απόρριψη, απόσυρση ή απειλές για απόσυρση της «αγάπης» κ.ά., τότε τα αποτυπώματα που αφήνουν εντός μας είναι ανεξίτηλα και, δυστυχώς, έχουν την τάση να γενικεύονται, δημιουργώντας ανάλογα των βιωμάτων μας αισθήματα και προσδοκίες για οποιαδήποτε μελλοντική στενή διαπροσωπική μας σχέση…

Ένα παιδί που έχει αναπτύξει μια βασική σχέση εμπιστοσύνης με το φροντιστή/γονιό του, νιώθοντας πως αυτός θα είναι διαθέσιμος, προσβάσιμος και πως θα το προστατέψει οποτεδήποτε τύχει να τον χρειασθεί, μπορεί και εμπιστεύεται τους άλλους, προσδοκά πως θα τύχει της αποδοχής, της στήριξης ή της αγάπης τους, αποκτά αυτοεκτίμηση και την απαραίτητη εκείνη αίσθηση ασφάλειας, αλλά και την περιέργεια και διάθεση να θέλει να ξεδιπλώσει τα φτερά του, να αυτονομηθεί και να εξερευνήσει τον «άγνωστο» κόσμο γύρω του, όχι απλά χωρίς να τρομοκρατείται αλλά, αντίθετα, ακόμα και να γοητεύεται από τη συνάντηση με οτιδήποτε νέο, άγνωστο ή «ξένο»…

Αντίθετα, το οτιδήποτε άγνωστο φοβίζει, ακόμα και πανικοβάλει, ένα άτομο που δεν έχει βιώσει επαρκώς ή καθόλου τη συναισθηματική σταθερότητα και αυθεντική εγγύτητα, που δεν διαθέτει εκείνη τη βασική αίσθηση ασφάλειας που θα του επέτρεπε να έχει και να δείχνει πραγματικό ενδιαφέρον για καινούργια πράγματα ή να εμπιστεύεται και να θέλει να γνωρίσει νέους ή/και διαφορετικούς ανθρώπους στη ζωή του…

Έχει αποδειχθεί πως οι πρώιμες αυτές σχέσεις δεσμού με τους γονείς μας είναι πολύ σταθερές και ανθεκτικές στο χρόνο, τείνοντας, σχεδόν πάντα, να επαναλαμβάνονται και στις ενήλικές μας σχέσεις, εγκλωβίζοντάς μας κυριολεκτικά σε αυτές, όσο ψυχικό πόνο, αδιέξοδο ή τρόμο και αν προκαλούν…

Έτσι, λοιπόν, παρατηρούμε το «παράδοξο» πως τα παιδιά εκείνα, που έχουν γονείς αυταρχικούς, ασυνεπείς συναισθηματικά, απρόβλεπτους, σκληρούς, τιμωρητικούς κ.τ.λ., εγκλωβίζονται συνήθως σε ένα τέτοιο είδος παραλυτικής σχέσης μαζί του καθώς το άτομο, που έχουν απόλυτη ανάγκη ώστε να επιβιώσουν φυσικά και συναισθηματικά, είναι το ίδιο που τους προκαλεί, δέος, τρόμο, ανασφάλεια και μια μόνιμη αίσθηση απειλής.

Στις περιπτώσεις αυτές, η φροντίδα απέχει από την αμείλικτη σκληρότητα όσο η πολύ λεπτή μεμβράνη που τις διαχωρίζει και η οποία, ανά πάσα στιγμή, μπορεί να διαρραγεί. Έτσι, τουλάχιστον, το βιώνει το παιδί, γιατί αυτό έχει, κατ΄επανάληψη, εισπράξει. Μια συνήθης «στρατηγική επιβίωσης» είναι η πλήρης υιοθέτηση ενός ολοκληρωτικού τρόπου σκέψης, ιδεολογίας, ιδεοληψίας ή ολοκληρωτικής ομάδας/κόμματος ή ακόμα και η προσχώρηση σε αυτά. Αυτή η πλήρης υποταγή δημιουργεί μια ψευδαίσθηση ασφάλειας, εγγύτητας και κοινότητας που είναι το απόλυτο ζητούμενο για ένα άτομο με ανάλογες εμπειρίες ζωής, ως παιδί.

 «Παράδοξο», επίσης, είναι πως τα άτομα αυτά, ενώ αναζητούν απεγνωσμένα την ασφάλεια, μπορούν και τη βιώνουν, με έναν ιδιότυπο τρόπο, στερώντας την από άλλους που την έχουν το ίδιο πολύ -αν όχι περισσότερο- απόλυτη ανάγκη…

Η ύπαρξη ή η εφεύρεση ενός κοινού εχθρού ή κοινής απειλής ενώνει, στρέφει την προσοχή μακριά από το ανεξέλεγκτο εσωτερικό χάος των ανθρώπων αυτών που τρέμουν την πολυπλοκότητα και αναζητούν «απλές λύσεις και απαντήσεις» εδώ και τώρα. Μια ολοκληρωτική αντίληψη των πραγμάτων δημιουργεί μια ψευδαίσθηση ασφάλειας πως έχουμε κατανοήσει τον κόσμο γύρω μας καλύτερα από τους άλλους οι οποίοι μετατρέπονται, ως εκ τούτου, σε εχθρούς που πρέπει με κάθε τρόπο να αφανισθούν…

Έχουν γίνει εκατοντάδες μελέτες σε ολόκληρο τον κόσμο για το πόσο γρήγορα εμείς οι άνθρωποι, γενικώς, -πολύ περισσότερο δε, ειδικώς- μπορούμε να δημιουργήσουμε μια συμπαγή ομάδα -ασχέτως των όποιων προσωπικών ή άλλων διαφορών μας- αν καταφέρουμε να εφεύρουμε ή αν μας προκύψει ένας κοινός εχθρός. Για παράδειγμα, έχει διαπιστωθεί πως σε έναν χώρο εργασίας, όπου η ομάδα εργαζομένων σπαράζεται από τεράστια προβλήματα μεταξύ των μελών της, που την καθιστούν δυσλειτουργική, αυτή η ομάδα εργαζομένων μπορεί να μετατραπεί, σε λίγες μόνον ώρες, σε μια συμπαγή και λειτουργική ομάδα, εάν τους προκύψει ένας σκληρός και χωρίς κατανόηση διευθυντής ή προϊστάμενος που ανάγεται, για τους λόγους αυτούς, σε κοινό εχθρό…

Τέλος, λίγες σκέψεις περί ρατσισμού και ξενοφοβίας. Συχνά, στο δημόσιο διάλογο, οι δύο αυτές έννοιες ταυτίζονται και χρησιμοποιούνται ως συνώνυμα, δίνοντας στην ουσία άλλοθι στους απανταχού ρατσιστές ή στις ρατσιστικές ομάδες και κόμματα να καλύπτονται πίσω από έναν φυσιολογικό, ως ένα βαθμό, και με την έννοια της επιφυλακτικότητας, ψυχολογικό μηχανισμό -αυτού της κάποιας επιφυλακτικότητας απέναντι σε κάτι ξένο ή άγνωστο-, ενώ πρόκειται για μια καθαρά πολιτική θέση και επιλογή άσκησης βίας.

Ο ρατσιστής δεν είναι ξενοφοβικός, γενικώς, αλλά επιλεκτικά εχθρικός και αμείλικτος απέναντι σε πολύ συγκεκριμένες ομάδες ατόμων, π.χ. εβραίους, αθίγγανους, μαύρους, μουσουλμάνους, ομοφυλόφιλους, κομμουνιστές και σε όποιους διαφωνούν ή αντιτίθενται στην ιδεολογία τους. Αν επρόκειτο απλώς για «ξενοφοβικούς», τότε γιατί δεν έχουν πρόβλημα για «ξένους» ή μετανάστες από Γαλλία, Η.Π.Α., Αγγλία κ.τ.λ.; Γιατί δεν έχουν κανένα πρόβλημα με τις Σβετλάνες ή Ρουσλάνες -που πολλοί από αυτούς έχουν παντρευτεί ή έχουν ως συντρόφους- ή με την Πολωνικής καταγωγής «ευκατάστατη» σύζυγο του Κυριάκου Μητσοτάκη. Έχουν τεράστιο πρόβλημα, όμως, με τον Αλβανό αριστούχο μαθητή, που γεννήθηκε στην Ελλάδα και νιώθει σε μεγάλο βαθμό έλληνας, επειδή του δόθηκε -όπως δικαιούνταν- να κρατά την ελληνική σημαία στη μαθητική παρέλαση, ή με τον Αντετοκούμπο -επίσης, γεννημένο στην Ελλάδα και νιώθοντα έλληνας- λόγω του χρώματος της επιδερμίδας του…

Ο ρατσισμός, πλέον, δεν εστιάζεται στην υπεροχή μιας συγκεκριμένης ράτσας έναντι άλλων υποδεέστερων, αλλά σε πολιτισμικές και θρησκευτικές, κυρίως, διαφορές. Δεν είναι μόνον ατομικός αλλά, μεταξύ άλλων, ακόμα και κρατικός ή μειντιοκρατικός. Βλέπε, την απαγόρευση της μαντίλας από κοπέλες μουσουλμάνες στη Γαλλία. Πολλοί από εμάς το επικροτήσαμε ως πρέπον. Φαντασθείτε, όμως, τι θα γίνονταν και πως θα αντιδρούσαμε εδώ στην Ελλάδα, αν σε κάποιον μετανάστη έλληνα, κάποιας ευρωπαϊκής χώρας, του απαγορεύονταν να βγει από το σπίτι του φορώντας -επειδή έτσι θα γούσταρε- φουστανέλα ή τσαρούχια…

Μας πείραξε, όμως,  και έθιξε την εθνική μας αξιοπρέπεια ο σχηματισμός με τα χέρια του συμβόλου της αλβανικής σημαίας από έναν αλβανό ποδοσφαιριστή, όταν πέτυχε γκολ στον αγώνα με τον Ολυμπιακό στο «Καραϊσκάκης»…


10 σχόλια - Στείλε Σχόλιο





Σχόλιο από DemetresOpc (11.12.2015)
Παράθυρα.

Αυτό είναι τα κείμενά σου Σβεν. Παράθυρα.






Σαν παιδάκια μες το σκοτάδι (τους) παρατημένα, είναι οι φασίστες. Τόσο φοβισμένα που ούτε να αγκαλιάσουν δεν μπορούν.

Αλήθεια, υπάρχει ένας μύθος πως άμα τους αγκαλιάσεις σφιχτά, δακρύζουν.




Υπάρχουν 2 περιπτώσεις για να χρησιμοποιοισεις βια.

Α) ο φόβος.

Β) η κούραση.

(Φοβερό το μίγμα που φτιάξαν στην Ελλάδα, δεν βρίσκεις;)



Σχόλιο από tallos (12.12.2015)
Γιατι δεν αναφέρεις και την περιπτωση του Γκουμα που τον σκοτωσαν αλβανοι επειδή μιλουσε ελληνικα;Πολυ επιλεκτικη η ευαισθησια σου.


Σχόλιο από EVAGGELIASAKELLARIOU (12.12.2015)
Κατά τη γνώμη μου, όταν ένας άνθρωπος βρίσκεται σε ανέχεια, αυτό τον οδηγεί σε ρατσισμό και ξενοφοβία. Ανεξάρτητα, το πως έχει ανατραφεί στο γονεϊκό περιβάλλον, υπάρχουν φορές που ο φόβος του άγνωστου και του διαφορετικού γίνεται τρόπος συμπεριφοράς. Ε.Σ.


Σχόλιο από DemetresOpc (12.12.2015)
Μόλις μιλήσεις για γοβο αμέσως θα πεταχτεί ο φοβητσιάρης να πει τον πονο του.

Ρε ταλλε στα 16 με ξυλοκόπησαν άγρια 2φασιστες "αντιρατσιστές" επειδή λέει κοίταξα περίεργα τον μαύρο φίλο τους.

Σημαίνει πως όλοι οι Αθηναίοι είναι φιλόμαυροι;;

Αχαχα!!

Σβεν έχει δικιο ρε συ αυτός, ξεχασες να πεις πως το κάτω κολωχώρι μισεί το πάνω κολωχωρι. Ή μήπως το είπες και αυτό και απλά εμείς διαβάζουμε οτι θέλουμε για να καταλάβουμε οτι θέλουμε;


Σχόλιο από tallos (12.12.2015)
Αγαπητε Ντεμετρες ,δεν ξερω αν υπάγεσαι κι εσυ σ αυτην την κατηγορια,αλλα υπαρχουν καποιοι τυποι που προσπαθουν να μας πεισουν ότι η πλειοψηφια των Ελλήνων είναι ,φασιστες,ρατσιστες,μικροψυχοι,θρησκοληπτοι κ.τ.λ.και ενώ οι ιδιοι είναι καλοψυχοι,συμπονετικοι,αλτρουιστες...πνιγωνται μεσα σ αυτόν τον οχετο και τους αξιζει μια καλυτερη τυχη.
Σβεν,σε επιασε ο πονος για τις μαντηλες;αν ο ελληνας βαλει τσαρουχια δεν θα παει να ανατιναχτει σε κανενα γηπεδο η να αρχισει να πυροβολαει στις καφετεριες.ρωτας τον γαλλο τι παθαινει όταν βλεπει το φαντασμα με την μαντηλα;προχθες θαψανε 150 νεκρους και σενα σε ενοχλησε η μαντηλα;ποσο βουρλα μπορει να ειστε;


Σχόλιο από DemetresOpc (13.12.2015)
Το κειμενο δημοσιεύτηκε στις 21/11.


Δεν ανήκω σε κατηγορίες.

Το κείμενο μιλάει για την ξενοφοβία.
Τα σχόλια σου βοηθάν στην κατανόηση του κειμένου όπως επίσης και στην αναγκαιότητα του να διαβάζονται τέτοιου είδους κείμενα.



Σχόλιο από sven (13.12.2015)

@ Τζιμάκο, γεια και χαρά σου!!!

Κάπου στον Αλ. Ζορμπά του Ν. Καζαντζάκη, αναφέρονται τα εξής, αν τα θυμάμαι καλά:

«Είμαστε ξένοι γιατί δεν γνωριζόμαστε. Αν, όμως, σ΄ ακολουθήσω, θα γνωριστούμε και τότε δεν θάμαστε πλέον ξένοι…».


Το βαθύτερο νόημα αυτών των δύο φράσεων είναι πως η γνωριμία και η κατανόηση με το άγνωστο προστατεύει τον καθένα από εμάς να περιοριστεί -στην καλύτερη περίπτωση- στην ασφάλεια του μικρόκοσμού του, στη δε χειρότερη, να ακολουθήσει την αρχή του «Η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση», χρησιμοποιώντας το τυφλό μίσος και τις όποιες άλλες ακραίες ενέργειες ως ασπίδα απέναντι σ΄αυτό το άγνωστο, αλλά και ως μέσο εξολόθρευσής του…

Αυτόν το μύθο περί φασιστών, που λέει πως άμα τους αγκαλιάσεις σφιχτά δακρύζουν, δεν τον γνωρίζω αλλά τώρα που τον διαβάζω δεν μου κάνει καθόλου εντύπωση γιατί υπάρχει μία αποδεδειγμένη ψυχολογική εξήγηση που, πολύ απλά δοσμένη, είναι η εξής:

τα άτομα αυτά είναι τόσο στερημένα από αγάπη, αποδοχή και αίσθησης ασφάλειας που οργανώσεις ή ιδεολογίες που πρεσβεύουν τη δύναμη και την υπεροχή γοητεύουν και αντιπροσωπεύουν για αυτά το ασφαλές λιμάνι που ποτέ δεν τους προσφέρθηκε...

Λίγο πιο σύνθετα, η εξήγηση έχει ως εξής: ο ψυχισμός μας διαχωρίζεται σε δύο μέρη, ένα «υγειές» και, φαινομενικά ή πραγματικά, λιγότερο ή περισσότερο καλά προσαρμοσμένο, και ένα άλλο κομμάτι που εμπεριέχει όλο το μίσος, το φθόνο, την οργή και το φόβο από τις ματαιώσεις και τις οποιασδήποτε μορφής συναισθηματικές κακοποιήσεις που υπεστήκαμε. Αυτά τα δύο κομμάτια ζουν δίπλα-δίπλα εντός μας, πέραν της όποιας συνειδητότητάς μας και άρα, σε μεγάλο βαθμό, ανεξέλεγκτα...


Αυτοί που έχουν το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν χρειάζονται ιδιαίτερη εξωτερική πίεση για να ζήσουν ανοιχτά αυτή τη σκοτεινή πλευρά του ψυχισμού τους, δηλαδή , να εξωτερικεύσουν το μίσος, την οργή και το φθόνο τους. Από τη στιγμή που αυτά τα αισθήματα εκδηλωθούν, δεν υπάρχει δυνατότητα ανάκλησής τους. Όλα παίρνουν τη χροιά του άσπρου-μαύρου, η οποιαδήποτε ευελιξία χάνεται γιατί, με τον τρόπο αυτόν, δηλαδή την άσκηση δύναμης και της αίσθησης υπεροχής, διατηρείται η ελάχιστη δυνατή συνοχή του ψυχισμού που αλλιώς θα κατέρρεε…

Να περνάς καλά και δημιουργικά:)))



Σχόλιο από sven (13.12.2015)

@ Αγαπητέ tallos,

αν δεν μάθουμε να διαβάζουμε χωρίς τα ματογυάλια της προκατάληψης και της πνευματικής ακαμψίας, πάντα θα νομίζουμε πως το οτιδήποτε -ακόμα και λίγο διαφορετικά εκφρασμένο από αυτό που έχουμε στο μυαλό μας- είναι λανθασμένο...

Από που προκύπτει η ύπαρξη μονόπλευρης ευαισθησίας μου; Αναφέρθηκα, ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ, σε κάποια ευρέως γνωστά παραδείγματα που να αφορούν τη δική μας καθημερινότητα. Και, φυσικά, οποιαδήποτε ανάλογη ενέργεια, από οπουδήποτε και αν προέρχεται είναι εξίσου καταδικαστέα.

Όταν λέμε 5Χ5=25, δεν χρειάζεται να αναφέρουμε ολόκληρη την προπαίδεια του 5...

Ξανά η ίδια έλλειψη στοιχειώδους πνευματικής ευελιξίας και στο δεύτερο σχόλιό σου, όταν γράφεις πως "...με έπιασε ο πόνος για τις μαντήλες και τα τσαρούχια...", θεωρώντας πως, επειδή αναφέρθηκα σε κάποια εξωτερικά χαρακτηριστικά, που η απλή και μόνο ύπαρξή τους στοιχειοθετεί αρνητική αξιολόγηση του ατόμου και διάκρισή του, αδιαφορώ για τους τρομοκράτες που δολοφονούν αθώους πολίτες!!!!!

Συνέχισε να σκέφτεσαι με αυτόν τον τρόπο και στο τέλος θα συνεννοείσαι μόνο με...τον εαυτό σου και αν...

Καλή συνέχεια, πάντως...:)))


Σχόλιο από sven (13.12.2015)

@ Αγαπητή, Ευαγγελία,

φαινόμενα, συμπεριφορές και στάσεις ζωής, όπως ο ρατσισμός και η ξενοφοβία, είναι ΠΑΝΤΑ τόσο πολυσύνθετα και πολυπαραγοντικά που απαιτούνται χιλιάδες τόμοι και έρευνες για να αποσαφηνισθούν και να κατανοηθούν, έστω και μερικώς...

Ταυτόχρονα, υπάρχουν και πολλών ειδών προσεγγίσεις (κοινωνιολογικές, βιολογικές, πολιτισμικές, πολιτικές κ.ά.), η κάθε μία εκ των οποίων φωτίζει με διαφορετικό τρόπο το όποιο φαινόμενο. Εγώ, με το ποστάκι μου, επεχείρησα μια ψυχολογική -πολύ απλά δοσμένη- ψυχολογική προσέγγιση.

Με άλλα λόγια, κάθε στάση ζωής, συμπεριφορά ή φαινόμενο είναι το αποτέλεσμα της συνέργιας πολλών και συνήθως, σύνθετων παραγόντων και μια ερμηνεία του τύπου που αναφέρεσαι, πως, δηλαδή, "... όταν ένας άνθρωπος βρίσκεται σε ανέχεια, αυτό τον οδηγεί σε ρατσισμό και ξενοφοβία...", αποτελεί ακραία υπεραπλούστευση που αδικεί, μεταξύ άλλων, τα εκατομμύρια των φτωχών και μη εχόντων ανθρώπων ανά τον πλανήτη που ΔΕΝ είναι ούτε ρατσιστές ούτε ξενοφοβικοί...

Είναι πολύ διαφορετικό να αποτελεί κάτι αφορμή από το να αναχθεί σε αιτία. Αλλά ακόμα και αν αποτελούσε η ανέχεια ΜΙΑ -από τις πολλές- αιτία του φαινομένου, και μόνο το γεγονός πως δεν είναι όλοι οι φτωχοί ρατσιστές σημαίνει πως υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που συμβάλουν ή αποτρέπουν το να γίνει κάποιος ρατσιστής ή ξενοφοβικός...

Καλή συνέχεια:)))


Σχόλιο από tallos (13.12.2015)
εμενα με ενοχλεί που εχει γινει μοδα να κατηγοραμε τους Ελληνες ως Ρατσιστες και ξενοφοβικους.εγω δουλευω στη γερμανια σε κεντρο υποδοχης προσφυγων.Εχω γνωρισει παρα πολους και τρωμε μαζι και μιλαμε καθημερηνα.Ολοι μιλανε με τα καλυτερα λογια για τους Ελληνες.Απο οπου κιαν περασαμε λενε,μας ειχαν με τις κλωτσιες,μονο οι Ελληνες μας φερθηκαν καλα.Μου δειχνουν τα ρουχα τους που τους τα δωσαν Ελληνες.Δεν μιλαω για το κρατος,αλλα για τους απλους πολιτες.Κοιταζω Μπουφαν που γραφουν ΑΤΤΙΚΗ ΟΔΟΠΟΙΗΑ,ΤΡΙΤΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΧΙΟΥ,Ελαστικα ο Τακης.κ.τ.λ.Μερικοι μαθαν και λιγα Ελληνικα.



Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog


ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Συγγραφέας
sven
από ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΕΥΡΥΤΕΡΑ ΠΡΟΑΣΤΙΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/sven






Tags




Επίσημοι αναγνώστες (39)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs

Links







Ανάπτυξη MusicHeaven.gr, Hosting interTEN Όροι Χρήσης