Ηλιαχτίδες
Όπου μαυρίλα κλώθεται και γνέθεται./Ήλιοι μικροί γενείτε κι όλο αλέθετε.
22 Δεκεμβρίου 2015, 08:12
Χριστούγεννα με τους φυτοφάγους
Χριστούγεννα  

Είχα γίνει εκείνη τη χρονιά μέλος σ’ ένα σύλλογο φυτοφάγων. Φυτοφάγος δεν είχα καταφέρει ποτέ να γίνω ο ίδιος, ήμουν όμως πάντα θεωρητικώς ακρεοφάγος. Η ιδέα της σκληρής θυσίας τόσων αθώων πλασμάτων στο βωμό της ανθρώπινης βουλιμίας με αναστάτωνε. Το χασάπικο, τα αίματα, η πτωμοφαγία, η κουζίνα των κρεάτων, μου προξενούσε φρίκη. Όλα αυτά όμως μ’ έναν τρόπο θεωρητικό. Στην πράξη κατόρθωνα να συμβιβάζω την αποστροφή μου στην κρεοφαγία με τις κακές συνήθειες του στομαχιού μου, τρώγοντας όσο μπορούσα, το κρέας, ελευθερωμένο από κάθε ανατομική λεπτομέρεια, που να θυμίζει το ζώο. Θεωρητικά όμως δεν είχα κανέναν λόγο να μη συμπαθώ κάθε κίνηση ακρεοφαγική και να μην εκτιμώ τους ανθρώπους, που είχαν τη δύναμη να βάζουν και σε πράξη τις ιδέες τους. Έγινα λοιπόν μέλος του συλλόγου, με την απόφαση να συντρέξω ειλικρινώς στον ευγενικό τους αγώνα και με την ελπίδα, κοντά σ΄  αυτούς και το παράδειγμά τους, ν’ αξιωθώ να γίνω και ‘γω κάποτε φυτοφάγος.

 Τις παραμονές λοιπόν των Χριστουγέννων της χρονιάς εκείνης έλαβα μια πρόσκληση από το σύλλογο: «Παρακαλείσθε, εάν ευαρεστηθήτε να μετάσχετε, την ημέραν των Χριστουγέννων, εις το ετήσιον γεύμα του συλλόγου, διδόμενον εις το φυτοφαγικόν εστιατόριον της οδού…».

 Προθυμοποιήθηκα να δεχθώ την πρόσκληση και να ειδοποιήσω τα γραφεία του συλλόγου για την αποδοχή μου. Έτσι κι έτσι την ημέρα των Χριστουγέννων όλοι οι δικοί μου θα ‘λειπαν σε κάποια εκδρομή, σύμφωνα με τη χριστιανική συνήθεια που καθιερώθηκε τα τελευταία χρόνια. Αντί να φάω λοιπόν μοναχός μου σ’ ένα άλλο εστιατόριο μου ήταν πολύ πιο ευχάριστο να φάω συντροφιά με τους φυτοφάγους και να κάνω το χρέος μου στον καλό σύλλογο, τιμώντας το γεύμα των.

 Πήγα λοιπόν από τους πρώτους. Στο δρόμο που πήγαινα είχα διασταυρωθεί με διάφορες υπηρέτριες, που κουβαλούσαν από το φούρνο ταψιά με γαλοπούλες, αρνάκια του γάλακτος και μικρά γουρουνόπουλα, που η κνίσσα τους με συνόδεψε, σαν να με κυνηγούσε, ως την πόρτα του φυτοφαγικού εστιατορίου. Έδιωχνα όμως μακριά μου τον πειρασμό, με τα ξόρκια της νέας μου ιδεολογίας. «Τι βαρβαρότητα -έλεγα μέσα μου- τι φρίκη, τι καννιβαλισμός!». Και ελεεινολογούσα τους ανθρώπους, που θέλανε να περνούν για πολιτισμένοι και εξακολουθούσαν να είναι απαίσιοι πτωματοφάγοι. Το στόμα μου όμως γέμισε νερά, χωρίς να το καταλαβαίνω.

 Το μεσημέρι, με την καμπάνα της Μητροπόλεως, καθίσαμε στο τραπέζι. Το γεύμα ήτανε πλουσιότατο. Στην αρχή μας επρόσφεραν τα ορεκτικά, με ραπανάκια. Έπειτα ήρθε μια ζεστή χορτόσουπα, μαγειρεμένη με όλα τα χορταρικά της εποχής. Ύστερα μας σέρβιραν κοτολέττες καμωμένες, αντίς για κρέας, με σπανάκι. Κατόπιν φέτες από κόκκινη κολοκύθα, τηγανιτή. Και τέλος, πατατοκεφτέδες, με σαλάτα από αντίδια, ρόκα και κάρδαμο. Μια κομπόστα από μήλα έκλεισε το γεύμα. Ξέχασα να προσθέσω, ότι, αντίς για κρασί, σε όλο το γεύμα, πίναμε ραδικόζουμο, και μ΄ αυτό έγιναν, στα επιδόρπια, και οι προπόσεις. Τελευταίος, ενόμισα χρέος μου, να κάνω κι εγώ μια πρόποση. Ύψωσα συγκινημένος το κύπελλον με το ραδικόζουμο και ευχήθηκα για την επικράτηση των ανθρωπιστικών ιδεωδών του σωματείου. Τα χέρια μου όμως έτρεμαν όλη την ώρα. Δεν ξέρω, αν από κάποιο τρακ, που με είχε πιάσει, ή από την αδυναμία, που με είχε κυριέψει, ύστερ’ από το πλουσιότατο αυτό γεύμα και τις άφθονες σπονδές του καμπανίτου των ραδικιών.

 Όταν αποσυρθήκαμε για τον καφέ, ο πρόεδρος του σωματείου μου είπε:

-Ποια είναι η εντύπωσή σας από το γεύμα, κύριε συνάδελφε;

 -Αρίστη!, του είπα.

 -Και να συλλογίζεται κανείς –επρόσθεσε- ότι άνθρωποι, που έχουν την αξίωση να λέγονται πολιτισμένοι, γιορτάζουν, τη στιγμή αυτή, τη Γέννηση του Χριστού, γύρω από τραπέζια καννιβάλων, στρωμένα με γαλοπούλες και αρνάκια και γουρουνόπουλα…

 -Μην εξακολουθείτε, κύριε πρόεδρε… τον διέκοψα. Για όνομα του Θεού, μην εξακολουθείτε, παρακαλώ.

 -Καταλαβαίνω τη δικαιολογημένη ταραχή σας…, μου είπε. Αυτό τιμά την ευσυνειδησία σας και τον ανθρωπισμό σας.

 Πράγματι δεν αισθανόμουν καθόλου καλά. Το στόμα μου είχε αρχίσει πάλι να γεμίζει με νερά, όπως τη στιγμή, που είχα διασταυρωθεί στο δρόμο με τα ταψιά, που έφευγαν από τον φούρνο και σκόρπιζαν ολόγυρα την κνίσσα, την αρεστή στους βαρβάρους θεούς.

 Ετοιμασθήκαμε να φύγουμε.

 -Θα είχατε τίποτα να μας προτείνετε, κύριε συνάδελφε;, με ρώτησε, αποχαιρετώντας με ο αγαπητός πρόεδρος.

 -Μια μικρή λεπτομέρεια, κύριε πρόεδρε. Γιατί το ετήσιον γεύμα του συλλόγου μας να γίνεται τα Χριστούγεννα; Δεν θα ήταν καλύτερα να γίνεται τη Μεγάλη Παρασκευή;

Ο πρόεδρος επεφυλάχθη να φέρει την πρότασή μου στην ολομέλεια. Από τότε όμως δεν έλαβα άλλη πρόσκληση του Συλλόγου. Τα χριστουγεννιάτικο εκείνο γεύμα μου στο Σύλλογο των Φυτοφάγων ήτανε το τελευταίο.

Παύλος Νιρβάνας, Μικρές Ιστορίες

 

 

 

 

4 σχόλια - Στείλε Σχόλιο

Hastaroth (22.12.2015)
Θα ηδύνατο ο αείμνηστος Πέτρος Αποστολίδης (aka Παύλος Νιρβάνας) να συνεχίση να είναι μή κρεοφάγος,δηλαδή ovo-lacto-vegetarian,ώστε τρώγων και τροφάς εκ ζώντων ζώων (τυριά,βούτυρα και λοιπά γαλακτοκομικά,ωά) να λαμβάνη και τίς ζωικές πρωτεϊνες που είχεν ανάγκην ο οργανισμός του,χωρίς να υφίσταται τίς ζαλάδες και τρεμούλες που τού προκαλούσε η στέρησή τους.Δέν με ήκουσεν όμως-ίσως επειδή τότε δέν είχα γεννηθεί ακόμη.

Εγώ πάντως ακολουθώ πιστώς αυτήν την συμβουλήν μου.

Μού κάνει επίσης εντύπωσιν ότι υπήρχε από τότε vegan εστιατόριο στην Αθήνα.Προκεχωρημένοι οι άνθρωποι!
investor (22.12.2015)
Όποιος ακολουθεί την Φύση είναι παμφάγος.Όποιος θέλει να παίξει με την υγεία του προκειμένου να νιώσει ανώτερος απο την Φύση και τους υπόλοιπους,γίνεται φυτοφάγος
Hastaroth (22.12.2015)
Εγώ διευκρίνισα ότι είμαι ovo-lacto,δηλαδή τρώω και ζωικές τροφές,αρκεί να μήν χρειάζεται η θανάτωση ζώων γιά τον σκοπό αυτό.Και φυσικά,είμαι υγιής,παρ'όλα τα 61 μου χρόνια...

Εξ άλλου,πολλοί άνθρωποι-ακόμη και διάσημοι,όπως ο George Bernard Shaw,είναι ή υπήρξαν φυτοφάγοι,χωρίς να "παίξουν με την υγεία τους".

ΥΓ.Αν "τα ζώα φωνήν είχε" (Αττική σύνταξις,που μαθαίναμε και στ'αρχαία),τί θ'απαντούσες στο προβατάκι που θα σε ρωτούσε κοιτάζοντάς σε με το αθώο του βλέμμα "γιατί επιδιώκεις τον θάνατό μου;".

ΥΓ.Αν κάποιο εξωγήινο νοήμον όν,τρεφόμενο με ανθρώπινη σάρκα,θελήση να σε φάη,μήν αντισταθής.Γιά το καλό του θα το κάνη.

ΥΓ.Δέν είναι υποκριτικό να ευχαριστιέσαι να τρώς την σάρκα άλλου ζώου,αλλά όχι τού ίδίου είδους μ'εσένα;Εχουν και τα προβατάκια,τα κατσικάκια και οι αγελάδες κάποια βασική νοημοσύνη καθώς και συναισθήματα-όπως ακριβώς και οι σκύλοι και οι γάτες,πού τα θεωρούμε "ζώα συντροφιάς" γιατί μάς υποδέχονται με χαρές όταν επιστρέφουμε στο σπίτι...
investor (22.12.2015)
1) "ΑΝ"...
2)Πολύ καλά θα κάνει να με φάει,όπως και πολύ καλά θα κάνω και εγώ αν αντισταθώ
3)Φυσικά και έχουν νοημοσύνη και συναισθήματα.Και όχι,δεν είναι υποκριτικό γιατί αν το έκρινα απαραίτητο θα έτρωγα και ανθρώπους προκειμένου να επιβιώσω.

Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να έχετε συνδεθεί ως μέλος. Πατήστε εδώ για να συνδεθείτε ή εδώ για να εγγραφείτε.

Επιστροφή στο blog
Συγγραφέας
yokor
ΓΙΩΤΑ
ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΣ εν ανεργία, ΜΑΜΑ εν ενεργεία, φοιτήτρια μεταπτυχιακού τμήματος δημιουργικής γραφής ΕΑΠ
από ΦΛΩΡΙΝΑ



Περί Blog
blogs.musicheaven.gr/yokor

...Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε. Κι έχουμε για κατάρτι μας βιγλάτορα παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα!




Tags

... 25η Μαρτίου 28η Οκτωβρίου E-book Άνευ Άχρηστες γνώσεις και χρήσιμες πληροφορίες Αγαπημένες ιστοσελίδες Αινίγματα Αλέκος Παναγούλης Αλληλεγγύη Ανθρωπιά Αν είναι να μιλήσει κάποιος ας πει για την αγάπη Αναστασία Ιουστίνη Ανθολογία πεζού ποιήματος Ανθρωπιά Ανθρωπιά Αλληλεγγύη Ανθρωπιά-Αλληλεγγύη Από άλλα ιστολόγια Από άλλες σελίδες Από αρχείο περιοδικών-εφημερίδων Από τα (παλιά) Ανθολόγια του δημοτικού Από τα (παλιά)Ανθολόγια του δημοτικού Από τη λαϊκή μας παράδοση Αποσπάσματα από βιβλία Βιβλία Βιβλία μας Βιβλίο Γιάννης Ρίτσος Γιορτή της μητέρας Γιώτα Γραμματική της φαντασίας Γραφή Γρηγόριος Ξενόπουλος Διηγήματα Διηγήματα και ιστορίες Δικό μου Εαρινή Ισημερία Εικαστικά Έλληνες ποιητές Ελληνίδες ποιήτριες Ελληνική Λογοτεχνία Ελληνική λογοτεχνία Ένα κείμενο μία εικόνα Ένα κείμενο μία εικόνα Επέτειος 17ης Νοεμβρίου Επέτειος Πολυτεχνείου Επικαιρότητα Εργαστήριο συγγραφής-εκδόσεις Αλάτι Ευχάριστα :) Ευχάριστα :) Ευχές Ηλιαχτίδες Ηλιαχτιδογενέθλια Ημερολόγια Θρησκευτικές γιορτές Ιστορίες Μπονζάι Ιστορίες να σκεφτείς Καλωσόρισμα! Κόκκινη κλωστή δεμένη... Κόκκινη κλωστή δεμένη… Κυρά-Σαρακοστή Λαογραφία Λεξικό εννοιών Λογοτεχνικά είδη Μάρτης Μεγάλες προσωπικότητες Μενέλαος Λουντέμης Μικρός Πρίγκιπας Μουσικές επιλογές... Μπομπιροκαταστάσεις Μυθολογία Μυθολογία και ζωγραφική Ξένες ποιήτριες Ξένη λογοτεχνία Ξένη Λογοτεχνία Ξένη πεζογραφία Ξένοι ποιητές Οδυσσέας Ελύτης Οικογενειακές υποθέσεις :P Παγκόσμια Ημέρα Παγκόσμια Ημέρα Παιδικου Βιβλίου Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης Παιδικά βιβλία Παιδική λογοτεχνία Παναγιώτα Χρυσοβαλάντω Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βιας και του Εκφοβισμού Παράξενα και όμορφα Πασκόσμια Ημέρα Βιβλίου Πάσχα Περί παραμυθιών περιοδικό Πλανόδιον Ποίηματα Ποίηση Ποιητικές συλλογές Προσευχή Προσωπικά Πρωτομαγιά Πρωτομηνιά Πρωτομηνιά Αλλαγή εποχής Πρωτομηνιά-αλλαγή εποχής Πρωτοχρονιά Σκέψεις Σπουδαίοι Άνθρωποι Σπουδαίοι άνθρωποι Τα βιβλία μας Τα βιβλία μου Τα παιδία παίζει Τζάνι Ροντάρι Τι να μας πουν κι οι ποιητές... Το πoίημα της εβδομάδας Το ποίημα της εβδομάδας Το ποιήμα της εβδομάδας Το ποίημα της εβδομάδας Παγκόσμια Ημέρα Φιλόσοφοι Φλωρινιώτικα Χαϊκού Χιόνι Χριστούγεννα Χωρίς μουσική η ζωή θα ήταν ένα σφάλμα... Χωρίς μουσική η ζωή θα ήταν ένα σφάλμα…




Επίσημοι αναγνώστες (25)
Τα παρακάτω μέλη ενημερώνονται κάθε φορά που ανανεώνεται το blogΓίνε επίσημος αναγνώστης!


Πρόσφατα...


Δημοφιλέστερα...




Αρχείο...


Φιλικά Blogs


    Links