Σου λέω μείνε 

και... "φιλιά" μου απαντάς.

Φεύγεις και μένει τ' άρωμα 

που στο λαιμό φοράς.

Σαν κύμα που ξαναγυρνά

θα καρτερώ, εδώ, για να γυρίσεις 

και τη δική μου ακρογιαλιά 

να βρέξεις πριν μ' αφήσεις.

Φωτιά είναι η αγάπη σου 

που σβήνουν τα φιλιά σου,

τα λόγια τα ερωτικά,

τα χείλη κι η μιλιά σου.

Μα την αγάπη μου εσύ 

θες πάλι ν' αποφύγεις.

Είναι τα βήματα σου αργά, 

την πόρτα σαν ανοίγεις.