Χρήστο μου έλειψες!

Ένα πρωί άργησες λιγο να ξυπνήσεις και ήδη ένοιωσα την αγωνία της απουσίας σου.

Τώρα κατάλαβα τι ένοιωθες κι εσύ όταν με έψαχνες και δε με έβρισκες 

Σε ειδα με χαρά να κατεβαίνεις και ν ανοιγεις το γκαράζ να μας φροντίσεις!

Ενα κακό μόνο εχει η κατάσταση αυτή 

Θα ήθελα να ήμασταν οι δύο μας μόνο...

Εσύ μοιραζες αγάπη σε ολα μας.

Το ξέρω όμως οτι δεν ήταν μοιρασιά από αυτή που σπας την καρδιά σου σε μικροτερα κομμάτια 

Αλλα από εκείνη που δίνεις ολόκληρη την καρδιά σου ξανά και ξανά σε καθένα από μας ξεχωριστά 

Εκείνη τη μερα δεν ξεκολλουσαμε ο ένας από τον άλλο 

"Σοφη μου πόσο μου λειπεις"