Σοφη μου σε αναζήτησα στην αντανάκλαση μια φυλλωσιας ενώ κοιτούσα την οθόνη του κινητού μου

Στο μελαγχολικό της μαυρο χρώμα

Μια μουσική έφτασε στ αυτιά μου τόσο μελαγχολική 

Δεν εχει νόημα κοριτσάκι μου να ζω

Το παλεύω μα όσο περνάνε οι μέρες και οι νύχτες όλο και λιγότερο βρίσκω νόημα.

Η ζωή έγινε σα μια φέτα ψωμί που δε τρώγεται πλέον 

Εσύ η Μαρι και ο Γατουλης μου κρατούσατε αυτο το ψωμί ζεστό και αφράτο

Κάθε πρωί ή μαγειρισα Μαρι μου το βγάζει φρέσκο από το φούρνο 

Κάθε μεσημέρι ο Γατουλης μου έδινε νοστιμιά ριχνωντας κανελα 

Κάθε απόγευμα ή Σοφη μου το τάιζε στο στομα γεμάτη τρυφερότητα αφού πρώτα το είχε ποτίσει με μια υπέροχη μαρμελάδα από βατόμουρα 

Μια μητρική συνταγή της μαμάς της 

Τώρα το τοστ σκλήρυνε και δεν τρώγεται