Η λαϊκή μας μουσική παρουσιάζει κάποιες ιδιαιτερότητες. Αυτές αποτελούνται από τις επιλογές των οργάνων και το χρώμα του ήχου που δίνουν, από τα θέματα των τραγουδιών που είναι πολυποίκιλα και απηχούν όλες τις πλευρές της ζωής του λαού και τις παρουσιάζει με ιδιαίτερα γλαφυρό και ευαίσθητο ποιητικό λόγο. 

Όμως το ιδιαίτερο ύφος που προέρχεται και από την ενορχήστρωση έχει να κάνει κυρίως από τις μουσικές φόρμες και σχήματα, δρόμους, χρωματικές και διατονικές κλίμακες.

Τα μοτίβα οι επαναλήψεις και οι αρμονίες που ακολουθούν αλλά και παράγουν αισθήματα μας κάνουν να χαλαρώνουμε παραδομένοι σε ονειρικές σκέψεις.

Τα παραδοσιακά είδη που προέρχονται από τις γεωγραφικές περιοχές της πατρίδας μας είναι αυτά που παρέδωσαν στη σημερινή μας μουσική δημιουργία τον πλούτο των ιδιαιτεροτήτων και ρυθμών που λίγοι πολιτισμοί μπορούν να επιδείξουν.

Να σμιλέψουν αισθητικά τους νέους ανθρώπους σε αντίθεση με κάποια απαράδεκτα όχι όλα ευτυχώς εισαγόμενα κατασκευάσματα που κακοποιούν την αισθητική μας και στο βαθμό που γίνονται κυρίαρχα απειλούν με εξαφάνιση πολιτιστική του λαού μας.

Σε μια προσπάθεια ομογενοποίησης της παγκόσμιας αγοράς μουσικών προϊόντων.      Δεν τους ενδιαφέρει ο καλαματιανός ο απτάλικος ο μπάλος το ζεϊμπέκικο αλλά και ο νιαβέντ ο σαμπάχ ο ουσάκ και άλλοι μουσικοί δρόμοι που προέρχονται ακόμα από την αρχαία Ελλάδα.

Για αυτό χρωστάμε στου μεγάλους λαϊκούς δημιουργούς στους Έντεχνους συνθέτες αλλά και σε μεγάλους και καταξιωμένους τραγουδιστές που επιμένουν συνειδητά στην υπεράσπιση και προβολή της μεγάλης μας μουσικής κληρονομιάς δεν την υποτιμάνε και βοηθάνε στην σύγχρονη δημιουργία.