Κανείς δεν μπόρεσε να την αλλάξει φευγάτη ήταν η μοίρα σου φευγάτη κι η μοιρασιά για τ' όνειρά σου ήταν φευγάτη 

Πλανεύθηκες σε μια γλυκιά γλυκιά σου απάτη 

Κανείς δεν μπόρεσε να σε αλλάξει 

Έφυγες έτσι λιτά μια μέρα απ' το παλάτι 

Και τόσοι πρίγκιπες γυρεύαν μια Χιονάτη 

Μα  οι εφτά σου οι νάνοι ήταν κι αυτοί φευγάτοι 

Πόσοι ερωτεύτηκαν το βλέμμα σου για μία νύχτα 

Και πόσοι έντυσαν μέσα στο ψέμα μια  καληνύχτα 

Πόσοι σε γύρεψαν αγάπη για ένα βράδυ 

Μα είχες φύγει πριν στερέψει του καντηλιού το λάδι 

Κι ένας που σε ποθούσε νύχτα μέρα 

Πέρα απ' του ορατού κ τ' αοράτου την σφαίρα 

Και ένας μικρός ήρωας κ ιππότης 

Κι αυτός εχάθηκε  στη φευγαλέα  σου νιότη

Για όλα εκείνα που άδικα σε βασανίσαν 

Κ για όλα εκείνα που για σένα σιωπηλά μιλήσαν

Θέλω απόψε το στερνό να πιω τούτο ποτήρι 

Να είμαι της μέθης σου το τελευταίο χατίρι ..

Μικρή γλυκιά και αιώνια αγαπημένη 

Μέσα στα σίδερα μοναδική ερωμένη