Ο δρόμος ηταν σκοτεινός 

Το ψιλοβροχο έπεφτε σα δακρυ στο παρμπρίζ του αυτοκινήτου 

Οδηγούσα περνώντας απο τα μέρη της τελευταίας βολτας με το Γατουλη μου 

Εκει τον πήγα για χημειοθεραπεια μια μερα επίσης βροχερή.

Έχουν περάσει πλεον 3 μήνες.

Έσφιξα τα δόντια μου 

Να γυρίσω σελίδα 

Εφτασα στον προορισμό μου.

Ένα σπίτι ομορφο φωτεινό.Οχι μονο απο τις Χριστούγεννιατικες ντεκορατιον

Αλλα και απο τις καρδιές εκείνων που το κατοικούσαν. 

Εκει οι ψυχές έδιναν εντονο το παρόν τους 

Άσχετα αν βρισκόταν στην προσωρινή τους κατοικια-το σωμα τους-η οχι.

Εκει ενοιωσα και τη δικη μου ψυχη να γαληνεύει και να ξεπερνά τα όρια της εδω και τωρα ύπαρξης μου 

Ένα ακουστικό υπερθέαμα που ειμαι σίγουρος οτι λίγοι άνθρωποι βίωσαν ετσι,μου θύμισε φωτεινές,ρομαντικές και άλλες εποχές.

Μου θύμισαν την αξία άνθρωπος.Τι σημαίνει μητερα 

Ο χτυπος μιας καρδιάς που δινει ζωη και χρωματιζει σελίδες στο γκρίζο μου μπλογκ 

Ηταν εκει παρόντες όλοι τους 

Όσα ονειρεύονται οι ποιητες 

Ενοιωσα τη Σοφη μου να κουρνιάζει δίπλα μου

"Κουράγιο Σιμπα,θα τα καταφερεις η καρδιά σου είναι παντα το ίδιο ομορφη".

Ο Γατουλης μου ηρθε και ξανατριφτηκε στα ποδια μου.

"Ηρθα να ακουσω και εγω μαζι σου.Θυμηθηκα που μου έπαιζες πιάνο οταν ζούσα.Μα αυτο εδω ειναι το κατι αλλο."

Και η Μαρι τραγούδησε κι εκεινη συμμετέχοντας στην ενορχήστρωση σα σοπράνο.

Ηταν πιο ομορφη απο ποτε"

Τι να τα κανεις τα μάτια σκεφτηκα

Όταν μπορείς να ακούς τοσο όμορφες παραστάσεις σε ενα ακουστικό πίνακα ζωγραφικής ομορφο σα την αιώνια ζωη;