ελληνική μουσική
379 online   ·  208.880 μέλη

αρχική > e-Περιοδικό > No_Music

Το όνειρο ενός μικρού κοχυλιού

Για κάποια πλάσματα που επιμένουν πεισματικά να κοιτάνε ψηλά...
Γράφει ο Μιχάλης Ανδρέου (mand73)6 άρθρα στο MusicHeaven
Γεννήθηκα στις 17 Μαρτίου 1973 στην Καλλιθέα. Το 2001 πέρασα στη σχολή Κοινωνικής Πολιτικής και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου, αλλά δεν ολοκλήρωσα τις σπουδές μου. Είμαι υπάλληλος εταιρίας πετρελαιοειδών από το 1994. Τ...
Παρασκευή 19 Οκτ 2007
ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΕΝΟΣ ΜΙΚΡΟΥ ΚΟΧΥΛΙΟΥ

Μέσα στης θάλασσας το μπλε, ένα μικρό κοχύλι,
με τα χλωμά φαντάσματα των ναυτικών, μιλούσε.
Μαζί μ’ αυτούς σαλπάριζε σε κάθε τους ταξίδι
νοερά, μέσ’ απ’ τα λόγια τους. Και τους ακολουθούσε...

Του ’λεγαν για τα αμέτρητα, αστραφτερά λιμάνια
που είχαν δει, χτενίζοντας τα πέλαγα του κόσμου.
Για τις χρυσές ακρογιαλιές, τα μαγικά ποτάμια,
τις νύχτες, που φορούσανε το άρωμα του δυόσμου

καθώς ο Ήλιος έσταζε απ’ τα λευκά μπαλκόνια.
Για τα αιγαιανά νησιά και τα μικρά ξωκλήσια
για τη σιωπή, που ντύνανε με τρίλιες τ’ αηδόνια,
μέσ’ απ’ τις γέρικες ελιές κι από τα κυπαρίσσια.

Για τα Φθινοπωριάτικα, του λέγανε, τα φύλλα,
που πέφταν από τα κλαδιά σαν μπρούτζινη βροχή.
Για του καπνού τη μυρωδιά, απ’ τα καμένα ξύλα
που τόσο ζεστά αγκάλιαζε την χιονισμένη γη.

Του ‘λεγαν για της Άνοιξης τα δροσερά λουλούδια
που πίναν απ’ τα χείλη τους οι μέλισσες το μέλι
και για τον Ήλιο που κρυφά πέταγε απ’ τα πατζούρια
μέσα στα σπίτια τα κλειστά, τα φωτεινά του βέλη.

Για τις γοργόνες της στεριάς, τους στοιχειωμένους φάρους,
για του ανέμου τη βουή, του δειλινού το χρώμα,
το σφύριγμα των καραβιών που φεύγουν με τους γλάρους
του ‘λεγαν τα φαντάσματα. Κι άλλα πολλά ακόμα...

Και το κοχύλι, θαύμαζε αυτές τις ιστορίες.
Και ρώταγε τους ναυτικούς, άμα κι αυτό μπορούσε
να βγει για λίγο στην στεριά, να δει τον έξω κόσμο.
Γελούσαν τα φαντάσματα... Κι αυτό μελαγχολούσε...

Μια νύχτα ονειρεύτηκε πως ήταν χελιδόνι.
Και το πρωί, σαν ξύπνησε, είπε πως θα πετάξει
σαν ταξιδιάρικο πουλί στου ανέμου το τιμόνι,
μια την απανεμιά να βρει, μια τ’ ανεμοθαλάσσι.

Δύο πελώρια φτερά έκλεψε απ’ τ’ όνειρό του.
Τα φόρεσε και άρχισε να τα κουνάει δειλά.
Πέταξε κι έφυγε μακριά πολύ απ’ τον βυθό του.
Και από τότε οι ναυτικοί, δεν το ‘δανε ξανά...




σχόλια (0)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε



Πρόσφατα σχόλια

Αυτά τα διάβασες;