ελληνική μουσική
317 online   ·  208.191 μέλη

αρχική > e-Περιοδικό > Φταίνε Τα Τραγούδια

Ένα τραγούδι και η ιστορία του

Το κορίτσι κάτω από το φανάρι

Ένα τραγούδι και η ιστορία του

Γράφει ο Κώστας (Blacksad)4 άρθρα στο MusicHeaven
Τετάρτη 08 Οκτωβρίου 2008

Το τραγούδι αυτό είναι το γνωστό σε όλους «Lili Marleen», το πιο διάσημο τραγούδι του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το οποίο η συλλογική μνήμη έχει ταυτίσει σαν έναν άτυπο ναζιστικό ύμνο, λάθος βέβαια αντίληψη, που δεν ισχύει, καθώς ούτε η υφή του ήταν ναζιστική, αλλά ούτε και η δημοφιλία του περιοριζόταν στο Γερμανικό και μόνο στρατόπεδο.

Είπαμε Β’ Παγκοσμίου Πολέμου γιατί τότε βέβαια μελοποιήθηκε, η ιστορία όμως και η αναφορά του έχει τις ρίζες της στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και συγκεκριμένα στο ποίημα που ο Γερμανός στρατιώτης Hans Leip με τίτλο «Das Lied eines jungen Soldaten auf der Wacht/The song of a young sentry» έγραψε το 1915 λίγο πριν φύγει για το Ρώσικο Μέτωπο.

Το όνομα Lili Marleen είναι ένας συνδυασμός από το Lili που ονομαζόταν η κοπέλα του στη Γερμανία και Marleen που ήταν μια νεαρή νοσοκόμα που η εικόνα της είχε χαραχτεί ανεξίτηλη στο μυαλό του Leip βλέποντας τη από τη σκοπιά του να χάνεται μέσα στην ομίχλη, (μπορούμε να υποθέσουμε ασφαλώς ότι θα ήταν εκπάγλου καλλονής).

Με βάση αυτά έγραψε το παρακάτω ποιηματάκι που στην γερμανική και αγγλική version του πάει κάπως έτσι:

1) Vor der Kaserne
Vor dem großen Tor
Stand eine Laterne
Und steht sie noch davor
So woll'n wir uns da wieder seh'n
Bei der Laterne wollen wir steh'n
Wie einst Lili Marleen.

Unsere beide Schatten
Sah'n wie einer aus
Daß wir so lieb uns hatten
Das sah man gleich daraus
Und alle Leute soll'n es seh'n
Wenn wir bei der Laterne steh'n
Wie einst Lili Marleen.

Schon rief der Posten,
Sie blasen Zapfenstreich
Das kann drei Tage kosten
Kam'rad, ich komm sogleich
Da sagten wir auf Wiedersehen
Wie gerne wollt ich mit dir geh'n
Mit dir Lili Marleen.

Schon rief der Posten

Sie blasen Zapfenstreich
Das kann drei Tage kosten
Kam'rad, ich komm sogleich
Da sagten wir auf Wiedersehen
Wie gerne wollt ich mit dir geh'n
Mit dir Lili Marleen. 

Aus dem stillen Raume,
Aus der Erde Grund
Hebt mich wie im Traume
Dein verliebter Mund
Wenn sich die späten Nebel drehn
Werd' ich bei der Laterne steh'n
Wie einst Lili Marleen.

2) At the barracks compound,
By the entry way
There a lantern I found
And if it stands today
Then we'll see each other again
Near that old lantern we'll remain
As once Lili Marleen.

Both our shadows meeting,
Melding into one
Our love was not fleeting
And plain to everyone,
Then all the people shall behold
When we stand by that lantern old
As once Lili Marleen.

Then the guard to me says:
"There's tap call, let's go.
This could cost you three days."
"Be there in half a mo'."
So that was when we said farewell,
Tho' with you I would rather dwell,
With you, Lili Marleen.

Well she knows your foot Steps,
Your own determined gait.
Ev'ry evening waiting,
Me? A mem'ry of late.
Should something e'er happen to me,
Who will under the lantern be,
With you Lili Marleen.

From my quiet existence,
And from this earthly pale,
Like a dream you free me,
With your lips so hale.
When the night mists swirl and churn,
Then to that lantern I'll return,
As once Lili Marleen.

Φαντάζομαι και ελπίζω να έχετε πάρει όλοι αν όχι το Zertifikat Deutch fur den Beruf τουλάχιστον το Lower, γιατί ελληνική μετάφραση δεν παίζει, όπως βλέπετε πάντως το ποίημα είναι εν πρώτοις ερωτικό αλλά κυρίως συμβολίζει τη γυναίκα-έρωτα-ζωή τα οποία αφήνει πίσω του ο κάθε στρατιώτης που πηγαίνει να πολεμήσει και που πρωτίστως αποζητά και λαχταρά (και άσε τους πολιτικοστρατιωτικούς ηγέτες να μιλάνε για ένδοξους θανάτους και τα σχετικά, η εικόνα ενός κοριτσιού κάτω από ένα φανάρι του δρόμου που περιμένει το φανταράκι να βγει από την πύλη, είναι πολύ πιο επιθυμητή και ονειρική από οποιαδήποτε κανονιού).

Η ιστορία του ως τραγουδιού τώρα, ξεκινά το 1938 και συγκεκριμένα από τον συνθέτη Norbert Schultze που το διαβάζει, του αρέσει και το μελοποιεί, αυτό όμως δε σήμανε και την άμεση επιτυχία του καθώς ο Υπουργός Προπαγάνδας –όνομα και μη χωριό- Γιόζεφ Γκέμπελς δε το βρήκε καθόλου του γούστου του-ήθελε προφανώς κάτι πιο ηρωικό με αίματα, αυτοθυσίες, γενναίους Άριους και τα σχετικά- ούτε και η τραγουδίστρια που τελικά το ερμήνευσε η Lale Andersen ήθελε αρχικά να το τραγουδήσει, ενώ και ο μουσικός παραγωγός που έπρεπε να το προωθήσει το γείωσε κανονικότατα και με το νόμο που λένε, μετά απ’ όλα αυτά είναι απορίας άξιον πως τελικά επιβίωσε.

Ένα τραγούδι και η ιστορία του

Βασικά η εκτίναξη του οφείλεται στο διευθυντή του Στρατιωτικού Ραδιόφωνου του Βελιγραδίου, το οποίο λόγω της θέσης του και μετά την κατάληψη της πόλης από τους Γερμανούς, αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα Ραδιοφωνικά Κέντρα, γιατί οι εκπομπές του ακούγονταν ευδιάκριτα και καθαρά σε όλη την Ευρώπη, Μεσόγειο αλλά και Αφρική, με την τελευταία τότε να αποτελεί το βασικό θέατρο της μάχης όπου είχαμε Afrika Korps vs. Συμμάχων.

Έλαχε τώρα ανάμεσα στους 700 κάτοχους του δίσκου με το τραγούδι (ναι τόσα είχε πουλήσει μέχρι τότε, δεν είχαν βγει βλέπεις και τα mp3) να είναι και κάποιος αξιωματικός του Afrika Korps που ζήτησε από το φίλο του στο Βελιγράδι να το βρει και να του το παίξει (οι ραδιοφωνικές αφιερώσεις είναι τελικά ένα πανάρχαιο και αταβιστικό έθιμο) και έτσι στις 18 Αυγούστου του 1941…

-Στον φίλο μου τον Χάνς εξαιρετικά αφιερωμένο καθώς και σε όλα τα παλιόπαιδα που παίζουν στη άμμο αφήνοντας εμάς να παγώνουμε στο Βελιγράδι…yeaaaaah!

Η επιτυχία ήταν άμεση και άγγιξε από τον τελευταίο δεκανέα μέχρι και τον πολλά βαρύ και όχι στρατάρχη Έρβιν Ρόμμελ που διέταξε πάραυτα να παίζεται κάθε μέρα στις 09:55 ακριβώς πριν το κλείσιμο της μουσικής εκπομπής (αμάν πια και αυτοί οι Γερμανοί με την ακρίβεια-πειθαρχία τους).

Είπαμε όμως ότι το Ράδιο Βελιγράδι (όπως εξάλλου και το Ράδιο αρβύλα) έπιανε παντού, οπότε το ακούγανε και όλοι οι Σύμμαχοι που όλως τυχαίως βρίσκονταν στα ίδια μέρη με τους Γερμανούς και κοίτα να δεις τι δύναμη που μπορεί να έχει ένα τραγούδι- οι Σύμμαχοι αμέσως σχεδόν το αγαπήσανε, το υιοθετήσανε και το σιγοσφυρίζανε μολονότι στα γερμανικά (ο Γκέμπελς δεν ήταν τόσο πονόψυχος ώστε να τους το μεταφράσει κιόλας), ποιός ξέρει, ίσως από ένστικτο να καταλάβανε την ουσία του (παγκόσμια γλώσσα η μουσική γαρ), άλλωστε η αγάπη για τη ζωή και μια κοπέλα να σε περιμένει κάτω από ένα φανάρι του δρόμου έξω από το στρατόπεδο, είναι κοινή για κάθε στρατιώτη, κάθε στρατού και κάθε πολέμου (εδώ που τα λέμε οι πολεμοκάπηλοι-ρήτορες και ηγέτες είθισται να πολεμούν από τα γραφεία τους).

Φυσικά οι Βρετανοί αξιωματικοί έβγαζαν φλύκταινες ακούγοντας τους στρατιώτες τους να σιγοτραγουδούν γερμανιστί « Wie einst Lili Marleen » και μια και δεν μπορούσαν να το απαγορεύσουν (βασικά το μπορούσαν καθόσον και στρατός) αλλά επειδή είδαν την επιτυχία του αποφάσισαν πιο έξυπνα να το μεταφράσουν και να το εκσυμμαχίσουν (εντάξει απαίσια λέξη αλλά είναι καλύτερη από το εκβρεττανίσουν).

Και έτσι έγινε και η 1η μετάφραση της Λιλή Μαρλέν, από τις πάμπολλες που ακολούθησαν έπειτα, ενώ η πρώτη αγγλόφωνη τραγουδίστρια που το ερμήνευσε για τους Συμμάχους ήταν η Anne Shelton (ή αλλιώς η αγγλίδα Σοφία Βέμπω).

Ένα τραγούδι και η ιστορία τουΚάποτε όταν ο πόλεμος τελείωσε αφήνοντας σε όσους επέζησαν πολλά για να θυμούνται (να ένα από τα καλά ενός Παγκοσμίου Πολέμου-αφήνει πολλές αναμνήσεις) και μια μελωδία να ταλανίζει τη θύμηση, τη Lili Marleen, βρέθηκε λοιπόν και η ενσάρκωση της στο πρόσωπο μιας άλλης Μάρλεν της Ντίντριχ-μακράν η πιο κατάλληλη από όλες τις απόψεις για να το τραγουδήσει-μοναδικά- και να το καταστήσει πια και διαχρονικό.

Μετά βέβαια το πήραν και άλλοι και το ξαναέπαιξαν σε πολλές version ποντάροντας στην επιτυχία του, όπως στα 1960s από τον θρύλο της country music Hank Snow, ακόμη καλλιτέχνες όπως Hildegarde (Decca) και Martha Tilton (Coral), Al Martino (Capitol Records) και άλλοι πολλοί, με πιο πρόσφατο τον Neil Hannon του ιρλανδικού Pop group The Divine Comedy σαν ένα B-side του 2006 single "A Lady Of A Certain Age".

Είναι αστείο πάντως να σκεφτεί κανείς ότι ένα τραγούδι κατά βάση αντιπολεμικό, έγινε το βασικό άκουσμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και έχει μείνει αξέχαστο μέσα από ένα συνονθύλευμα από μυριάδες ύμνους, εμβατήρια και τροπάρια που αποτελούν και τα διαχρονικά political correct στρατιωτικά ακούσματα.

Η Λιλή Μαρλέν αποτέλεσε μια εξαίρεση στον κανόνα γιατί πάνω απ’ όλα τραγούδαγε για τη ζωή, μια έννοια που εύλογα συγκινεί οποιονδήποτε βαδίζει προς το θάνατο. Και όπως έλεγε και εκείνη που πρώτη το ερμήνευσε η Lale Andersen, προσπαθώντας αργότερα να εξηγήσει τη δημοφιλία του τραγουδιού «Can the wind explain why it became a storm?»…

Ένα τραγούδι και η ιστορία του


Tags
Μουσικά Είδη:PopΚαλλιτέχνες:Norbert SchultzeAl MartinoSteps



Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (30)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

tsibitos Chat
Φθασμένος
#16669   /   08.10.2008, 09:54   /   Αναφορά
Πάρα πολύ ωραία δημοσίευση.. Ευχαριστούμε Blacksad!
analystis Chat
Σολίστ
#16671   /   08.10.2008, 13:32   /   Αναφορά
Πολύ καλό Κώστα, εύστοχος και γλαφυρός όπως πάντα. Μόνο που βιάστηκες λίγο, έπρεπε να το βγάλεις την 28η Οκτωβρίου, λόγω της ημέρας. Α, και η Σοφία Βέμπω είναι Βέμπο (δεν πάει κατά τα Κλειώ, Μάρω, Λέγκω κλπ).
kamelia8 Chat
MusicHeaven Guru
#16673   /   08.10.2008, 16:34   /   Αναφορά
Πολύ ενδιαφέρουσα δημοσίευση!

Να πω την αλήθεια, το τραγούδι δεν το έχω ξανακούσει, αλλά οπωσδήποτε ένα τέτοιο παρασκήνιο είναι αξιόλογο.

Ευχαριστούμε, Blacksad.
marylin Chat
Βετεράνος
#16675   /   08.10.2008, 22:22   /   Αναφορά
Μπράβο, ευχαριστούμε!
despinakontogianni Chat
Βετεράνος
#16676   /   08.10.2008, 23:11   /   Αναφορά
Αϊντά! Μην ξέροντας τη γλώσσα και ακούγοντας το κοντά στην 28η κάθε χρόνο, έβγαζα εντελώς διαφορετικό νόημα και φανταζόμουν άλλο στόρι! Ευχαριστώ ρε Blacksad γιατί θα γινόμουν ρεζίλι!(Αν δεν έχω γίνει ήδη!!)
Administrator
jorge Chat
Musantiquus
#16678   /   09.10.2008, 00:10   /   Αναφορά
Το ίδιο κείμενο δημοσιεύθηκε σήμερα και στο http://allotino.pblogs.gr/2008/10/338020.html#c338020c1991794?1223500152. Blacksad είναι δικό σου το blog;
vouliakis Chat
Βετεράνος
#16680   /   09.10.2008, 00:24
Ωπ! Στο ίδιο μπλογκ υπάρχουν και κάποια άλλα κείμενα από το ΜusicΗeaven (του Orfeus, για παράδειγμα...)!

Σε κάποια αναφέρεται η πηγή, σε άλλα όχι...


movflower Chat
MusicHeaven Guru
#16684   /   09.10.2008, 13:13
Γιώργο, είναι δικό του το κείμενο! Ευτυχώς αναφέρεται στην πηγή!

Κωστή μου, καταπληκτικός!

Το τυπώνω για να το ξαναδιαβάσω στο σπίτι με την ησυχία μου.

Blacksad Chat
Σολίστ
#16689   /   09.10.2008, 20:28   /   Αναφορά
Παιδιά ευχαριστώ πολύ για τα σχόλια



και όχι χόρχε το μπλογκ δεν είναι δικό μου, να'ναι καλα βέβαια το παιδί...άλλωστε αμα το έβαζα θα το έβαζα στο μουσικχεβενίτικο μπλόγκ που ειναι και το μοναδικό μου



και γενικά το τραγούδι αυτό, η ιστορία του, η Μάρλεν Ντίντριχτ και γενικά η δημοσίευση αυτή μου άρεσε και χαίρομαι πραγματικά που άρεσε και σ΄εσάς...



εις το επανιδειν, επανακούειν και επαναγράφειν λοιπόν
Blacksad Chat
Σολίστ
#16690   /   09.10.2008, 20:51
και να συμπληρώσω, να'ναι καλα γιατί αναφέρει ότι έγινε από το περιοδικό της music heaven από το μέλος Blacksad, από εκεί και πέρα ελεύθερη διάδοση πληροφοριών χαρακτηρίζει το διδίκτυο με ό,τι αυτό συνεπάγεται

Administrator
jorge Chat
Musantiquus
#16692   /   09.10.2008, 21:28
Αυτό μπήκε εκ των υστέρων ύστερα από επικοινωνία που είχα με τον blogger ;)

margot Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#16693   /   09.10.2008, 21:45
Μπράβο jorge. Καλά έκανες. Γιατί κάτω από την αναδημοσίευση υπήρχε σχόλιο που εκθείαζε τιην"Ιδανική παρουσίαση του τραγουδιού, με την προσωπική πινελιά του blogger να την απογειώνει". Δε θα γίνουν και όλοι Blacksad!

Administrator
jorge Chat
Musantiquus
#16695   /   09.10.2008, 23:13
Να 'ναι καλά το λαγωνικό μας ο Vouliakis που το ανακάλυψε ;)

vouliakis Chat
Βετεράνος
#16696   /   10.10.2008, 00:01
Λαγωνικό?

:-)))



Μπα… Τυχαία έπεσα πάνω του.

Κάποιο search έκανα σχετικό με κάτι που διάβαζα στο –πάρα πολύ καλό- άρθρο του Blacksad…




margot Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#16691   /   09.10.2008, 21:23   /   Αναφορά
Εξαιρετική η δημοσίευση, Κώστα. Πέρα από το ιδιαίτερο ύφος σου που πάντα απολαμβάνω, το κείμενο έχει όσες πληροφορίες χρειάζεται για να είναι απόλυτα περιεκτικό χωρίς να κουράζει. Ομολογώ ότι τα περισσότερα δεν τα είχα ξανακούσει - όπως την αγγλική έκδοση! Και θα συμφωνήσω μαζί σου: την αξία της ζωής την αντιλαμβάνεται καλύτερα εκείνος που βαδίζει προς το θάνατο.
Blacksad Chat
Σολίστ
#16700   /   10.10.2008, 09:35
No problem άλλωστε καταλαβαίνω ότι θα ήταν πολύ σπαστικό για ένα e-magazine που έχει κάνει τόσο καλά βήματα να αναρτούσε μια ξεπατικωτούρα-που λέγαμε και στο Δημοτικό-δημοσίευση στην 1η σελίδα...



και να συμπληρώσω ακόμη ότι εκτός από τις απύθμενες ομολογουμένως γνώσεις μου, τα υπόλοιπα τα βρήκα στο official page :



http://ingeb.org/garb/lmarleen.html



καθώς και στην τα ξέρω ΟΛΑ και συμφέρω Wikipedia:



http://en.wikipedia.org/wiki/Lili_Marleen



και πάλι ευχαριστώ όλους ;)))

rigas Chat
Φθασμένος
#16709   /   11.10.2008, 13:15   /   Αναφορά


Τι λες βρε παιδί μου..., είμαι εντυπωσιασμένος.



Μπράβο, μπράβο!!!



sillia Chat
Βετεράνος
#16711   /   11.10.2008, 14:02   /   Αναφορά
Εξαιρετική δημοσίευση...εδώ πάει το

οσο ζούμε(ψάχνουμε) μαθαίνουμε..

Μπράβο blacksad!!!!!!
Vermint Chat
Συγχορδία Μινόρε
#16722   /   12.10.2008, 22:37   /   Αναφορά
Λατρεύω τη Marlene Dietrich και τη "Lily Marlene" !!! Λατρεύω επίσης, τις ιστορίες των τραγουδιών και ομολογώ, φίλτατε Blacksad, πως ο τρόπος που μας αφηγήθηκες τη συγκεκριμένη –σε μένα γνωστή- ήταν εξαιρετικός κι αυτό είναι που έχει σημασία τελικά κι όχι τόσο οι πληροφορίες !!! :-)

Εντούτοις, θα ήθελα να συμπληρώσω κι εγώ κάποιες, κατά τη γνώμη μου, ενδιαφέρουσες… Το 1961 η ιστορία του συγκεκριμένου τραγουδιού μπήκε και στο σενάριο της ταινίας "Η δίκη της Νυρεμβέργης" του Stanley Cramer, με τη μορφή διαλόγου ανάμεσα στη Marlene Dietrich και τον Spencer Tracy και το 1981 ο Rainer Werner Fassbinder γύρισε την ομότιτλη ταινία του, με πρωταγωνίστρια τη Hanna Schygulla. Η "Lily Marlene" τραγουδήθηκε επίσης από την Edith Piaf και στα γαλλικά... :-)



Επειδή, όπως είπα, λατρεύω τις ιστορίες των τραγουδιών, παραθέτω έναν σύνδεσμο, όπου η ιστορία της "Lily Marlene" μπλέκεται με μια άλλη, την οποία διηγείται μοναδικά ο Μάνος Χατζιδάκις …



http://www.amity.gr/forum/phpBB2/viewtopic.php?t=68&postdays=0&postorder=asc&start=60

Blacksad Chat
Σολίστ
#16745   /   13.10.2008, 21:12
Thanks a lot που λένε και σε καλά ελληνικά και ειδικά για τις επιπρόσθετες πληροφορίες που συμπληρώνουν πολύ ωραία το αρθράκι και δεν τις ήξερα,



η Ντίντριχ λατρεία!



όσο για το Μάνο και την ιστορία του-μοναδική-αν και δε μου προξενεί καμία κατάπληξη-και επίσης πολύ ωραία δοσμένη



τελικά αυτό το τραγούδι έχει μια μεγάλη ιστορία που όλο επεκτείνεται ;)))

Blacksad Chat
Σολίστ
#16744   /   13.10.2008, 21:03   /   Αναφορά
Ευχαριστώ αγαπητοί rigas και sillia και γενικά πρέπει να ομολογήσω και ολίγον τι ξαφνιασμένος που ένα τέτοιο θέμα-εν πρώτοις παλιομοδίτικο- θα άρεσε και σε κάποιους άλλους πέρα από μένα και 2-3 περίεργους, αλλά τελικά το επίθετο διαχρονικό, φαίνεται ότι ακόμη σημαίνει κάτι ;)
kithara-woman Chat
Φθασμένος
#16802   /   18.10.2008, 14:02   /   Αναφορά
Πολύ ενδιαφέρουσα δημοσίευση!

Εγώ κόλλησα,εκτός φυσικά από το κείμενο,και στην πολύ όμορφη φωτογραφία,με το κορίτσι κάτω από το φανάρι,που βγάζει μια ηρεμία.
Blacksad Chat
Σολίστ
#16834   /   20.10.2008, 23:10
Ευχαριστώ Αυγή και η εικόνα αυτή είναι που άρεσε και σ'εμένα όταν πρωτοδιάβασα και συνέδεσα νοηματικά τους στίχους

katiamou Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#16853   /   22.10.2008, 21:15   /   Αναφορά
πολυ καλη αρθρο ! πολυ καλη δημοσιευση! μπραβο
Blacksad Chat
Σολίστ
#16864   /   23.10.2008, 19:54
Ευχαριστώ πραγματικά πάρα πολύ katiamou

Eleni-drunk-theconium Chat
Περαστική Νότα
#16949   /   01.11.2008, 03:19   /   Αναφορά
Αν και ξέροντας τη γλώσσα μπορούσα να καταλάβω το στίχο, δεν κάθησα ποτέ μου να σκεφτώ πώς μπορεί να γράφτηκε!
Blacksad Chat
Σολίστ
#16988   /   03.11.2008, 20:35
Κοίτα να δεις Ελενη εγώ είχα πρωτακούσει το τραγούδι με τη Μάρλεν Ντίντριχ, μετά διάβασα σε ένα βιβλίο 5 πραγματάκια γι'αυτό και μου άρεσε ακόμη περισσότερο, γενικά άμα συνδέσεις το οτιδήποτε με την ιστορία του, το βάλεις μέσα στο χώρο και στον χρόνο τότε γουστάρεις ακόμη περισσότερο

the-maunder-minimum Chat
Περαστική Νότα
#16987   /   03.11.2008, 19:57   /   Αναφορά
Πριν 2 χρόνια τέτοιες μέρες πάντως είχε δημοσιευτεί αυτό:



http://www.tranzistor.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1434&Itemid=28



……………

Blacksad Chat
Σολίστ
#16989   /   03.11.2008, 20:40
Τα στοιχεία που ήταν μπούσουλας για το άρθρο μου, πέρα από κανα δυο που ήξερα ήδη, ήταν τόσο το official page όσο και η Wikipedia, το συγκεκριμένο άρθρο ούτε που το ήξερα,σε ευχαριστώ πάντως γιατί είναι πολύ καλό...από εκεί και πέρα ποτέ δεν είπα ότι ανακάλυψα την Αμερική και ναι η ιστορία αυτή είναι αρκετά γνωστή μια και είναι το διασημότερο τραγούδι του Β Παγκοσμίου Πολέμου και το οποίο είχε και μια συνέχεια στη μουσική σκηνή που φτάνει μέχρι και σήμερα...αυτά και άλλο ουδέν...

faidonalkinoos Chat
Φθασμένος
#21486   /   09.01.2011, 15:52   /   Αναφορά
Έτυχε να διαβάζω "Μάρλεν Ντήντριχ" αυτές τις μέρες του Jean Pavans, ενώ λίγο νωρίτερα τις Σταγόνες Ιστορίας του Δ. Καμπουράκη...

ψάχνοντας για περισσότερα, στο ίντερνετ, βρήκα το άρθρο σου, Blacksad, που κάπως με "μπέρδεψε", -πάντα θετικά-, και ψάχνοντας για κάτι, ακόμα περισσότερο, βρήκα τη δημοσίευση του artmag.gr, την οποία και μεταφέρω πιο κάτω, μιας και περικλείει όλα όσα έψαχνα, με μόνη σκέψη τη "συμπλήρωση" και "ολοκλήρωση" του δικού σου...





Το 1923 ο Γερμανός συνθέτης Χανς Λαπ, βετεράνος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, γράφει ένα τραγούδι που μιλά για τη μοναξιά των στρατιωτών στα λασπωμένα χαρακώματα , μακριά από τη γυναικεία συντροφιά. Ο τίτλος του τραγουδιού είναι μακροσκελής. Λέγεται «Τραγούδι ενός νεαρού στρατιώτη στο φυλάκιο», αλλά στο ρεφρέν του περιέχει ένα μαγικό γυναικείο όνομα : «Λιλί Μαρλέν».

Το 1938 ο συνθέτης Νόρμπερτ Σούλτσε το μελοποιεί σε βάλς που έχει ρυθμό εμβατηρίου. Αρχίζει με ένα σάλπισμα και μια τυμπανοκρουσία και συνεχίζει ως το τέλος με ένα γρήγορο στρατιωτικό ρυθμό, ιδανικό για τους μιλιταριστικούς καιρούς που ζούσε τότε ο κόσμος. Όταν ο συνθέτης έδωσε το τραγούδι σε μια άσημη ξανθιά καλλονή που έβγαζε τα προς το ζην τραγουδώντας σε βερολινέζικα κλαμπ, τη Λάλε Άντερσεν, η Γερμανία ετοιμαζόταν να βυθίσει την υφήλιο στο χάος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου . Η Λάλε Άντερσεν το έκανε δίσκο 78 στροφών,

Τραγουδώντας το με εκείνη τη βραχνή φωνή που αγαπούσε το γερμανικό κοινό, εθισμένο στο στιλ και τα τραγούδια της διάσημης Μαρλέν Ντίντριχ.

Το τραγούδι μένει στην αφάνεια έως τον Απρίλη του 1941, οπότε ο γερμανικός στρατός καταλαμβάνει τη Γιουγκοσλαβία και μπαίνει στο Βελιγράδι. Ο ραδιοφωνικός σταθμός του Βελιγραδίου έχει τόσο δυνατό πομπό που ακούγεται ως τη Βόρεια Αφρική. Η γερμανική διοίκηση τον μετατρέπει σε σταθμό προπαγάνδας και εμψύχωσης των χιλιάδων Γερμανών στρατιωτών του Άφρικα Κόρπς, που πολεμούν στην Αφρική υπό την ηγεσία του Έρβιν Ρόμμελ. Στέλνουν ένα σήμα στο Βερολίνο και ζητούν δίσκους με τραγούδια, καθώς οι προπαγάνδες ξέρουν καλά ότι μόνο οι ομιλίες και τα εμβατήρια διώχνουν τους ακροατές ενός σταθμού. Ανάμεσα στις σκονισμένες ντάνες των δίσκων είναι και αυτό το τραγούδι, που έως τότε είχε περάσει απαρατήρητο.

Για κάποιον άγνωστο λόγο, το τραγούδι κάνει πάταγο στα γερμανικά στρατεύματα της Αφρικής. Οι υπεύθυνοι του στρατού παίρνουν χιλιάδες γράμματα από φαντάρους που ζητούν επιτακτικά το «Λιλί Μαρλέν». Το τραγούδι καταλήγει να παίζεται στο σταθμό κάθε 20 λεπτά. Γίνεται το εμβατήριο πορείας του Άφρικα Κόρπς και από τους Γερμανούς φαντάρους της Αφρικής μεταφέρεται σε όλη την Ευρώπη, που καίγεται απ’τις φλόγες του πολέμου. Ο Υπουργός Προπαγάνδας Γκέμπελς αντιλαμβάνεται αμέσως ότι έχει ένα θησαυρό στα χέρια του. Δίνει στη Λάλε Άντερσεν ειδική εκπομπή στο ραδιόφωνο του Βερολίνου, όπου τραγουδά ζωντανά με την ορχήστρα της για τους στρατιώτες. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο, το «Λιλί Μαρλέν» τραγουδιέται από εκατομμύρια φαντάρους που πολεμούν στο Ανατολικό μέτωπο, στο Δυτικό, στη Μεσόγειο.

Τότε γίνεται και το απίστευτο. Το εμψυχωτικό τραγούδι του ενός εμπόλεμου περνά τα χαρακώματα και μετατρέπεται και σε τραγούδι του αντιπάλου. Το 1943 και ’44, το «Λιλί Μαρλέν» γίνεται και τραγούδι των Βρετανών, των Γάλλων, των Αμερικάνων στρατιωτών που πολεμούν τους Γερμανούς. Οι δύο αντίπαλοι τραγουδούν τον ίδια σκοπό ενώ αλληλοσκοτώνονται. Μόνο στη Ρωσία δεν έπιασε το τραγούδι, καθώς ο Στάλιν το απαγόρευσε. Ήταν τόση η επιτυχία του, που η γερμανική διοίκηση έφτιαξε ένα άγαλμα της τραγουδίστριας και το έστησε στο δρόμο για το Σμολένσκ στη Ρωσία απ’όπου περνούσαν οι στρατιές για το ρωσικό μέτωπο. Το άγαλμα εμψύχωνε τους κουρασμένους φαντάρους.

Η Λάλε Άντερσεν λατρεύτηκε από Γερμανούς και Αγγλοαμερικανούς στρατιώτες, έγινε όργανο προπαγάνδας του Γ’ Ράιχ, όμως δεν ήταν ένθερμη οπαδός του καθεστώτος. Ενώ βρισκόταν στο απόγειο της δόξας της ερωτεύτηκε έναν Εβραίο που ζούσε ελεύθερος στη γειτονική Ελβετία, τον Ρολφ Λίμπερμαν. Το Γ’ Ράιχ όλα θα μπορούσε να τα συγχωρήσει, όχι όμως αυτό. Η Γκεστάπο την ανακάλυψε, κι όταν πήγε να τη συλλάβει, αυτή αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει. Οι νικητές Σύμμαχοι τη βρήκαν σ’ένα μισογκρεμισμένο από τους βομβαρδισμούς νοσοκομείο.

Η Λάλε Άντερσεν έζησε μέχρι το 1972 μαζί με τον Εβραίο σύζυγό της, πλούσια από τα δικαιώματα του τραγουδιού, που απαγορεύτηκε μεν στη μεταπολεμική Γερμανία ως χιτλερικό, συνέχισε όμως να τραγουδιέται και να πουλά εκατομμύρια δίσκους στη δυτική Ευρώπη και την Αμερική. Μάλιστα η Μάρλεν Ντίτριχ, το είχε υιοθετήσει σε τέτοιο βαθμό και το τραγούδησε τόσες φορές, που πολύς κόσμος έχει μείνει με την εντύπωση ότι ήταν δική της επιτυχία. Φαίνεται ότι ποτέ άλλοτε ένα τραγούδι δε μίλησε τόσο πολύ στις καρδιές των κουρασμένων και μοναχικών στρατιωτών ανεξαρτήτως στρατοπέδου όσο το περίφημο ρεφρέν με τη βαθιά βραχνή φωνή , που έλεγε “Die eine Lili Marlen”, δηλαδή «Η μοναδική Λιλί Μαρλέν».

Πηγή: "Μια σταγόνα ιστορία", β' μέρος, Δημήτρης Καμπουράκης.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:

http://www.artmag.gr/art-articles



ΓΙΑ ΤΗΝ "ΟΡΘΟΛΟΓΙΚΗ" ΤΑΞΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ.



ΚΑΙ... ΜΙΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΟΥ 1939, ΜΕ ΤΗΝ LELA ANDERSEN:

http://www.youtube.com/watch?v=vL0KniirXHM



ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ !!!



Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις

Αυτά τα διάβασες;