ελληνική μουσική
419 online   ·  209.018 μέλη

αρχική > e-Περιοδικό > No_Music

Αιωνιότητα

Ένα κείμενο που αποτελεί κάποιες σκέψεις μου σχετικά με την έννοια του χρόνου και την έννοια της αιωνιότητας όπως την αντιλαμβανόμαστε.
Γράφει ο Astron24 άρθρα στο MusicHeaven
Έχω σπουδάσει Φυσική, Αστροφυσική και εργάζομαι στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Παίζω κιθάρα και έχω ασχοληθεί αρκετά χρόνια με το τραγούδι. Αγαπημένοι μουσικοί: Bob Dylan, Dire Straits, Queen, Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας, Γιώργος Νταλάρας, Διο...
Δευτέρα 13 Οκτ 2003
Βλέπω: παρελθόν, παρόν, μέλλον.
Στεκούμενος σε τούτη τη σκοτεινή γωνιά του χρόνου αγναντεύω τα μελλούμενα και τα περασμένα… Και προσπαθώ να τα συλλάβω σαν μια εικόνα, σαν ένα σύνολο, μια σφαίρα μικρή που μπορεί να βασταχτεί στην χούφτα μου και να την παίξω στα χέρια μου σαν χαρούμενο παιδάκι που γνωρίζει τον κόσμο. Εκείνη την αθώα στιγμή χιλιετίες ανθρώπινου φόβου στέκονται πάνω απ’ το κεφάλι μου έτοιμες να πέσουν πάνω μου σαν κεραυνοί και να με βυθίσουν στο απόλυτο μελαγχολικό σκοτάδι της ματαιότητάς μας: θα σβήσω. Και θα σβήσω γρηγορότερα απ’ ότι περιμένω.

Συχνά μικρός αναρωτιόμουν πώς θα ήταν όταν θα ήμουν 9 χρονών, αργότερα αναρωτιόμουν πώς θα ήταν τα 18. Φαίνονταν τόσο μεγάλοι και μακρινοί αυτοί οι παράξενοι αριθμοί. Και να ‘μαι τώρα: κάνω το ίδιος ακριβώς. Αναρωτιέμαι πώς θα είναι οι επόμενες μέρες, τα επόμενα έτη, οι δεκαετίες… Μα όλα αυτά θα γίνουν χτεσινά, μακρινές αναμνήσεις. Και μια μέρα γερμένος σε μια καρέκλα θα ανακαλύψω ότι όλα έχουν γίνει χτεσινά και ότι δεν υπάρχουν οι επόμενες μέρες. Και θα σβήσω γρηγορότερα απ’ ότι περιμένω.

Μα αυτή η στιγμή που σα μικρό παιδάκι παίζω την σφαίρα του χρόνου στα χέρια μου δεν με μηδενίζει. Ένα άλλο μήνυμα κρύβεται μέσα σε αυτήν την μυστική τελετουργία του χρόνου. Ένα μήνυμα που δύναται να αποτινάξει το βάρος των χιλιετιών του ανθρώπινου φόβου, του φόβου του θανάτου. Καθώς η σφαίρα στριφογυρίζει στις χούφτες και την διαβάζω στιγμή-στιγμή, βλέπω ότι υπήρξαν κάποιες στιγμές που κοίταξαν με εξαιρετική περιφρόνηση τον μεγάλο φόβο. Αυτές είναι οι ομορφότερες στιγμές της ζωής, που κράτησαν μια αιωνιότητα, μια ακόμα ζωή και μια ακόμα. Τόσο πλήρης είσαι εκείνες τις στιγμές που δε θα σε ένοιαζε να σταματήσουν όλα αυτήν ακριβώς την ώρα. Έτσι θα έμπαινε η σφραγίδα της αιωνιότητας. Αιώνια ευτυχία στα πελάγη του χρόνου, δίχως τέλος και αρχή. Τι δύναμη έχει εκείνη την ώρα ο «μεγάλος φόβος». Πόσο αδύναμες μοιάζουν αυτές οι χιλιετίες φόβου!

Η ζωή είναι ένα σύνολο ευκαιριών για να νικηθεί η μεταφυσική-θρησκευτική αιωνιότητα. Κι όταν θα έχεις ζήσει αυτές τις ευτυχισμένες στιγμές και θα έχεις χαθεί μέσα τους θα σταθείς γενναία και δε θα φοβηθείς το τέλος σου. Ως θύμα αυτής της κοινωνία θα έχεις τότε μέσα σου την αίσθηση της απάτης, την αίσθηση ότι δεν ήσουν τίμιος στο παιχνίδι αυτό ζωής και θανάτου. Θα σκεφτείς «ένας άνθρωπος ζει μονάχα μια ζωή, μα εγώ έζησα άπειρες» μα το τέλος σου θα σου αποκριθεί με ζεστασιά «αυτό ήθελα κι εγώ».
Το τέλος υπάρχει ως οδηγός που μας θυμίζει να χανόμαστε στις στιγμές της ευτυχίας, στις στιγμές που ο χρόνος σταματά και γίνεται ενιαίος, αλλά κυριότερα, είναι ο σπόρος που έπεσε πλέον στο χώμα και θα φέρει νέα γέννηση, νέα κίνηση, (νέο «γίγνεσθαι*»).

Όλες μας οι πράξεις, από τις πιο ασήμαντες μέχρι τις πιο σημαντικές αλλάζουν έμμεσα ή άμεσα ολόκληρη την ιστορία του κόσμου. Όταν λοιπόν τελειώσουν οι μέρες μας, θα αρχίσουν αιώνες ολόκληροι ωρίμανσης του σπόρου που φυτέψαμε στην ανθρωπότητα.
Όπως σκεφτόμαστε το μέλλον και μας μοιάζει μακρινό, έτσι εύκολα μια μέρα θα κοιτάξουμε την στιγμή και θα δούμε ότι θα έχει γίνει κιόλας χτεσινή.
Ας μη φοβόμαστε όμως την αιωνιότητα, διότι εμείς την ορίζουμε. Δεν μιλάω φυσικά για μεταφυσικές ή μεταθανάτιες ζωές. Μιλάω για το αποτύπωμα της ζωής μας, το σημάδι ότι κάποτε υπήρξαμε που θα επηρεάσει όλους τους μελλοντικούς αιώνες. Αυτή είναι και η μόνη αιωνιότητα που μας αφορά.




Σημ.* Την έννοια του γίγνεσθαι την χρησιμοποιεί συχνά ο Φρειδερίκος Νίτσε επηρεασμένος βαθιά απ’ τη φιλοσοφία του Ηράκλειτου. Είναι έννοια τελείως αντίθετη με την (θρησκευτική) έννοια του «είναι» που μιλάει για πράγματα αιώνια, αιώνιες ηθικές, σκοπούς του κόσμου κλπ
Κατά τους φιλοσόφους του «γίγνεσθαι», τα πάντα αλλάζουν και μεταβάλλονται-όπως άλλωστε μας υπαγορεύουν οι αισθήσεις μας και η αναζήτηση του «είναι» αποτελεί μονάχα σύμπτωμα της κοινωνίας μας.




σχόλια (5)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

Spilman44 Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#956   /   23.10.2004, 09:21   /   Αναφορά
Απλά : Συγχαρητήρια για τον τρόπο που παραθέτεις τα πιστεύω σου !
Sideline Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#958   /   23.10.2004, 13:49
Δεν νομίζω οτι φοβάται κανείς την αιωνιότητα...μάλλον φοβούνται τη το αντίθετο της...



Διάβασε κανείς το ποίημα του Καβάφη "Αιωνιότης";

Astron Chat
MusicHeaven Guru
#1223   /   21.12.2004, 01:58
Sideline, με τον όρο αιωνιότητα αναφέρομαι σε αυτό το πράγμα που θα μείνει αιώνιο μετά το θάνατό μας: την ανυπαρξία μας. Η ζωή μας κρατάει ορισμένα μόνο χρόνια. Η ανυπαρξία μας όμως θα κρατήσει για πάντα.

Αυτό φοβούμαστε και φιάχνουμε παραμύθια, ιστορίες, θρησκείες κλπ για να μπορέσουν να κάνουν εκείνη την αιωνιότητα λιγότερο τρομακτική.

Κι εγώ κάτι τέτοιο πάω να κάνω με αυτό το κείμενο, να δω αυτήν την αιωνιότητα από μια άλλη σκοπιά, να μετριάσω αυτόν τον φόβο και να δω ότι τελικά με κάποιο τρόπο οι πράξεις μας -και άρα εμείς- συνεχίζουν για πάντα να παίζουν τον ρόλο τους στον κόσμο αυτό.



Υ.Γ. Ότι φιάχνουμε ιστορίες και θρησκείες για να εξηγήσουμε το τί συμβαίνει μετά τη ζωή δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν ισχύουν. Απλά εγώ προτιμώ να είμαι απομακρυσμένος από αυτά γιατί νιώθω ότι πηγάζουν από την ανθρώπινη αδυναμία.

xartinooneiro Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#7697   /   26.03.2007, 23:07
Συμφωνώ. Δεν είμαι σίγουρη για το τι υπάρχει μετά, όταν το ρολόι της ζωής σταματήσει να χτυπάει. Πάντως είναι περίεργο και αναπόφευκτο να περνάει ο χρόνος χωρίς να τον καταλαβαίνεις.

alicia0 Chat
Σολίστ
#1296   /   09.01.2005, 11:57   /   Αναφορά
.....οντως ετσι εχουν τα πραγματα!

Πολυ καλο...συγχαρητηρια!



Πρόσφατα σχόλια

Αυτά τα διάβασες;