ελληνική μουσική
466 online   ·  207.973 μέλη

αρχική > e-Περιοδικό > Φταίνε Τα Τραγούδια

Η ιστορία του «Drive» των Cars

Μια μελαγχολική αλλά υπέροχη μπαλάντα...

Η ιστορία του «Drive» των Cars

Γράφει ο Κωνσταντίνος Παυλικιάνης (CHE)205 άρθρα στο MusicHeaven
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1968 και μεγάλωσε στην Αθήνα. Είναι πτυχιούχος της Ανώτατης Σχολής Διοίκησης & Οικονομίας Αθηνών.Συνέβαλε στη συγγραφή του βιβλίου του Γιάννη Μπαχ Σπυρόπουλου «Φλέρυ Νταντωνάκη: Εγώ είμαι ένα σύννεφο» (Εκδόσ...
Παρασκευή 01 Οκτωβρίου 2021

Το «Drive» περιλαμβάνεται στον πέμπτο δίσκο των Cars, «Heartbeat City», που κυκλοφόρησε το 1984.

Πρόκειται για μία μελαγχολική αλλά υπέροχη new wave/soft Rock/synthpop μπαλάντα, την οποία έγραψε ο Ric Ocasek. Οι στίχοι αποτελούν μία άμεση συναισθηματική γροθιά, γραμμένοι από την οπτική γωνία ενός άνδρα που είναι σε σχέση με μία αξιαγάπητη αλλά ασταθή γυναίκα και τη βλέπει να παίρνει την κατηφόρα, συνειδητοποιώντας ότι δεν μπορεί πλέον να τη βοηθήσει και την παρακαλεί να προβληματιστεί με τον εαυτό της πριν προχωρήσει στη ζωή γιατί προφανώς βαδίζει σ’ ένα καταστροφικό μονοπάτι.

Πολλοί ακροατές έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι το άτομο αυτό είναι εθισμένο στο αλκοόλ, επειδή το ρεφρέν λέει «who’s gonna drive you home tonight» (ποιος θα σε οδηγήσει σπίτι απόψε;). Ένα τέτοιο ερώτημα συνδέεται συνήθως με την κατάχρηση αλκοόλ, αφού όταν φτάνει κανείς σ’ ένα συγκεκριμένο σημείο εθισμού δεν είναι συνετό να οδηγεί αυτοκίνητο. Ωστόσο αυτό δεν αναφέρεται ποτέ στο τραγούδι ξεκάθαρα. Επομένως, το κομμάτι ως σύνολο έχει γενική αναφορά κι αυτό που φαίνεται βασικά είναι ότι ο τραγουδιστής αναγνωρίζει ότι αυτό το άτομο χρειάζεται βοήθεια.

Μερικοί ακροατές το ερμηνεύουν ως τραγούδι που αναφέρεται κυρίως στη μοναξιά του αποδέκτη, καθώς ο τραγουδιστής υπονοεί ότι δεν υπάρχει κανένας για να βοηθήσει αυτό το άτομο. Αλλά αυτό δεν φαίνεται απαραίτητα να ισχύει. Μάλλον το κύριο ερώτημα που τίθεται μέσω όλων αυτών των επικλήσεων του τραγουδιστή είναι ότι, αν αυτό το άτομο δεν αλλάξει, ποιος θα είναι εκεί για το υποστηρίξει όταν αναπόφευκτα επέλθει η καταστροφή.  
 
Ο τίτλος του τραγουδιού ήταν ίσως ο πιο κατάλληλος για ένα συγκρότημα ονόματι Cars. Αν και οι Cars αντιστάθηκαν στην προτροπή να χρησιμοποιούν εικόνες που να παραπέμπουν σε αυτοκίνητα, το «Drive» είναι μία από τις σπάνιες περιπτώσεις που το έκαναν. Όμως ήταν η ποιότητα της μουσικής και όχι η ευφυία του τίτλου που οδήγησε στην επιτυχία του.

Το τραγούδι ηχογραφήθηκε το 1983 στο στούντιο Battery, στο Λονδίνο, με παραγωγούς τον Robert John “Mutt” Lange και τους Cars. Παρόλο που γράφτηκε από τον τραγουδιστή του συγκροτήματος, Ric Ocasek, το ερμηνεύει ο μπασίστας Benjamin Orr στη σημαντικότερη φωνητική στιγμή του για τους Cars. Η μουσική του τραγουδιού δημιουργεί ένα ελκυστικό ηλεκτρονικό ηχητικό τοπίο που αντικατοπτρίζει τον λυρικό τόνο των στίχων με μία υπέροχη αλλά θλιβερή μελωδία. Η μελιστάλαχτη και πολυεπίπεδη ηλεκτρονική ενορχήστρωση εξαλείφει το προσανατολισμένο στις κιθάρες Rock υιοθετώντας ένα πυκνό στρώμα από synthesizers κι έναν απαλό ρυθμό (112 bpm) από προγραμματισμένα τύμπανα. Σ’ αυτή την ενορχήστρωση έδωσε ανθρώπινη ζεστασιά η θρηνητική ερμηνεία του Benjamin Orr, ενισχυμένη από σύνθετα πολυμερή φωνητικά, που θυμίζουν τα φωνητικά των 10cc στο «I’m Not In Love».

Οι Cars έπαιξαν το «Drive» στην τηλεοπτική εκπομπή «Saturday Night Live» στις 12 Μαΐου του 1984. Το τραγούδι κυκλοφόρησε σε single στις 23 Ιουλίου του 1984 και ήταν το τρίτο single που βγήκε από τον δίσκο «Heartbeat City» (είχαν προηγηθεί το «You Might Think» και το «Magic»).

Ο συνδυασμός συγκινητικής και στιλιστικής παραγωγής έκανε το «Drive» τη μεγαλύτερη διεθνή επιτυχία που γνώρισαν οι Cars, φτάνοντας στο No 3 των Η.Π.Α. και στο No 4 της Μεγάλης Βρετανίας. Ήταν η υψηλότερη θέση που έφτασαν οι Cars στις Η.Π.Α. και η δεύτερη υψηλότερη στη Μεγάλη Βρετανία (καθώς το «My Best Friend’s Girl» είχε φτάσει στο No 3). Αρχικά στη Μεγάλη Βρετανία έφτασε στο No 5. Ένα χρόνο αργότερα επανεκδόθηκε και έφτασε στο No 4, με τα δικαιώματα της επανέκδοσης να δίνονται στην Band Aid Trust.

Το τραγούδι έφτασε επίσης στο No 3 της Ελβετίας και της Ιρλανδίας, No 4 στη Γερμανία, No 5 στη Νέα Ζηλανδία, No 6 στον Καναδά, No 8 στην Αυστρία, No 9 στη Νορβηγία, No 10 στην Αυστραλία, No 11 στο Βέλγιο, Νότια Αφρική και Φινλανδία, No 12 στην Ολλανδία και No 15 στη Σουηδία.

Το βίντεο του «Drive» εναλλάσσει λήψεις με τον Benjamin Orr να κάθεται σ’ ένα εγκαταλειμμένο μπαρ και σκηνές που απεικονίζουν την κατάρρευση της σχέσης των χαρακτήρων που υποδύονται ο Ocasek και η Porizkova. Μένοντας τελικά μόνη, η γυναίκα κλαίει και γελάει υστερικά κι ύστερα βλέπουμε τα μέλη των Cars σε ομοιώματα που ποζάρουν με τα μουσικά τους όργανα, σαν να παίζουν σε παράσταση. Η γυναίκα παρακολουθεί λυπημένη το συγκρότημα μέσα από ένα βρώμικο παράθυρο και φεύγει.

Το σκυθρωπό αυτό βίντεο σκηνοθετήθηκε από τον ηθοποιό Timothy Hutton, ο οποίος είχε κερδίσει το Oscar Β’ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία «Συνηθισμένοι Άνθρωποι» (Ordinary People, 1980). Ο 23χρονος τότε ηθοποιός φιλοδοξούσε να σκηνοθετήσει, οπότε όταν ο Ric Ocasek του πρότεινε να το κάνει, άρπαξε την ευκαιρία.

Για τον πρωταγωνιστικό γυναικείο ρόλο, ο Hutton επέλεξε την Paulina Porizkova, ένα 18χρονο μοντέλο από την Τσεχία (τότε Τσεχοσλοβακία). Περνώντας από ακρόαση για τον ρόλο, η Paulina γνώρισε τον Ocasek, τον οποίο και παντρεύτηκε το 1989.

Η σκηνοθεσία του βίντεο από τον Timothy Hutton προέκυψε επειδή έμενε δίπλα στον Elliot Roberts, μάνατζερ των Cars. Ακούγανε μαζί τα κομμάτια του ακυκλοφόρητου ακόμα δίσκου «Heartbeat City» και ο Hutton είπε στον Roberts ότι εντυπωσιάστηκε ιδιαίτερα από το «Drive». Το σχόλιο αυτό ήταν το έναυσμα για την έναρξη της καριέρας του Timothy Hutton ως σκηνοθέτη. 

Timothy Hutton: Εκείνη την εποχή, τα βίντεο ήταν κάτι καινούργιο και οι μουσικοί ήταν τόσο ενθουσιασμένοι στο να κάνουν βίντεο ώστε δημιουργούσε μία υπέροχη ατμόσφαιρα για γύρισμα. Το MTV ήταν στα χάι του και, όταν έκανες έναν δίσκο, σκεφτόσουν επίσης και το βίντεο. Το «Drive» προέκυψε γιατί έμενα δίπλα στον μάνατζερ των Cars. Είχε μερικά άτομα στη γειτονιά που τους φώναζε ν’ ακούσουν τον νέο δίσκο που θα έβγαινε, κάτι σαν πάρτι ακρόασης δίσκου. Τότε μας ρωτούσε όλους τι νομίζουμε ότι θα γίνει επιτυχία. Είπα στον Elliot πόσο πολύ μου άρεσε η μπαλάντα «Drive» κι ότι είναι ένα ξεχωριστό τραγούδι. Κι αυτό ήταν.  Άρχισα να περιγράφω όλους τους διαφορετικούς τρόπους που σκέφτηκα ότι θα μπορούσαν να κάνουν σχετικά με το βίντεο. Και μου είπε:
- Ξέρεις, όλα όσα λες ακούγονται πολύ ενδιαφέροντα. Θα σε πείραζε αν μεταφέρω την ιδέα σου στον Ric Ocasek;
- Σίγουρα!
Την επόμενη μέρα επανήλθε και μου είπε:
- Ο Ric θέλει να σου μιλήσει για το τραγούδι. Ο Ric κι εγώ πιστεύουμε ότι πρέπει να σκηνοθετήσεις το βίντεο. Μας αρέσει η ιδέα σου, η σύλληψή σου.
Μίλησα στο τηλέφωνο με τον Ric και μου είπε:
- Σου άρεσε, λοιπόν, το τραγούδι, ε;
- Ναι.
- Θέλεις να σκηνοθετήσεις το βίντεο;
Έτσι συνέβη. Και περίπου ένα μήνα αργότερα, ήμουν στη Νέα Υόρκη στα Astoria Studios για δύο μέρες, γυρίζοντας το βίντεο. Ήταν πολύ διασκεδαστικό.

Ο Timothy Hutton και ο Ric Ocasek έγιναν φίλοι, γεγονός που οδήγησε τον Ocasek να παίξει στην ταινία «Ο Παράδεισος Δεν Μπορεί Να Περιμένει» (Made In Heaven, 1987), όπου έπαιζε και ο Hutton.

Το βίντεο του «Drive» γνώρισε εκτεταμένη προβολή από το MTV και βοήθησε στην πορεία του τραγουδιού στα charts. Ο Timothy Hutton δεν σκηνοθέτησε άλλα βίντεο για τους Cars, αλλά ανέλαβε το βίντεο για το «Not Enough Love In The World» (1985) του Don Henley.

Το «Drive» έχει συνδεθεί με τις συναυλίες Live Aid (1985), με τον Benjamin Orr να το ερμηνεύει στη σκηνή της Φιλαδέλφειας. Το τραγούδι χρησιμοποιήθηκε επίσης ως μουσική υπόκρουση στις εικόνες της πληττόμενης από τον λοιμό Αφρική, που προβλήθηκαν κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης στο Λονδίνο, η οποία παρουσιάστηκε από τον David Bowie. Το βίντεο από την Αφρική με τη μουσική υπόκρουση του «Drive» ήταν μία σπαρακτική στιγμή που άφησε πολλούς θεατές με δάκρυα στα μάτια.

Bob Geldof: Έδειξα το φιλμ στον David Bowie περίπου στις 7:30 το βράδυ στο σπίτι του Harvey Goldsmith. Του δείξαμε το φιλμ, με τις σκηνές του λοιμού πάνω στο «Drive» των Cars. Έκατσε εκεί και δακρυσμένος είπε «Εντάξει, λοιπόν, παρατάω ένα τραγούδι». Του είπα: «Περίμενε!». Δεν ήθελα ο David Bowie να παρατήσει ένα γαμημένο τραγούδι. Αλλά φυσικά είχε δίκιο. Ήταν η στιγμή που οι άνθρωποι είπαν «γάμα τα όλα, πάρτε ό,τι θέλετε από μένα».

Μετά τη συναυλία, το «Drive» ξαναμπήκε στους βρετανικούς πίνακες επιτυχιών φτάνοντας στο No 4 τον Αύγουστο του 1985 και συγκεντρώνοντας το ποσό των 160.000 λιρών για την Band Aid Trust. Η επιταγή με το ποσό δόθηκε από τον Ric Ocasek στον Midge Ure (των Ultravox), ο οποίος ήταν ο επιμελητής της φιλανθρωπικής κίνησης, το διάστημα που ο Ocasek ήταν στο Λονδίνο (1986) προωθώντας τον σόλο δίσκο «The Side Of Paradise».

Το «Drive» ακούγεται στις ταινίες «Κάθε Φορά, Πρώτη Φορά» (50 First Dates, 2004, από τον Ziggy Marley), «Δεσμοί Διαζυγίου» (The Squid And The Whale, 2005), «Midnight Heat» (2007) και «Transformers» (2007), ενώ ακούστηκε και στις τηλεοπτικές εκπομπές «Top Of The Pops» (1985) και «I Love The ‘80s Strikes Back» (2003) καθώς και στις τηλεοπτικές σειρές «Sjans» (1992), «Freunde Furs Leben» (1993), «Πλαστική Ομορφιά» (Nip/Tuck, 2003), «Star Stories» (2006), «Ανεξιχνίαστες Υποθέσεις» (Cold Case, 2006), «Electric Dreams» (2009), «Total Wipeout» (2010), «Car Share» (2015), «Cannonball» (2017), «The Assassination Of Gianni Versace: American Crime Story» (2017), «Arrested Development» (2019) και «I Know This Much Is True» (2020).
Μετά τον θάνατο της πριγκίπισσας Diana, ο βρετανικός ραδιοφωνικός σταθμός XFM απέκλεισε ορισμένα τραγούδια που θα μπορούσαν να αναστατώσουν τον κόσμο. Η λίστα των αποκλεισμένων τραγουδιών περιλάμβανε και το «Drive».

Ο Benjamin Orr, ο οποίος έδωσε τη φωνή του στο «Drive», πέθανε το 2000 από καρκίνο στο πάγκρεας. Την ίδια χρονιά, το «Drive» παίχτηκε στο Rock & Roll Hall Of Fame στη μνήμη του Orr.
Το 2005, το έπαιξε ο Ric Ocasek με την Catherine Culpepper, τραγουδίστρια των Hong Kong.

Άλλες εκτελέσεις:

  • Gloria (1984, στον δίσκο «Kids Incorporated»)
  • Des O’Connor (1984, στον δίσκο «Now»).
  • Don Estelle (1985, στο άλμπουμ «Lonely Wine»).
  • The London Symphony Orchestra & The Royal Choral Society (1985, στον δίσκο «Two Tribes»).
  • Party Service Band (1985, στο άλμπουμ «Hits Fur Unterwegs – Neverending Party»).
  • The Shocking Wave (1985, σε single).
  • Springbok (1985, στον δίσκο «Hit Parade 67»).
  • Solomon Burke (1987, στον δίσκο «Love Trap»).
  • Cannon & Ball (1987, στον δίσκο «The Greatest Love»).
  • Emil Wakin Chau (1991, στο άλμπουμ «Bluebird»).
  • Morgana King (1991, στο άλμπουμ «I Just Can’t Stop Loving You»).
  • Howard Carpendale (1992, με τίτλο «So Lacht Nur Eine Frau» στο άλμπουμ «Welthits Zum Traumen»).
  • Double You (1992, στο άλμπουμ «We All Need Love»).
  • Fausto Franco (1992, στο άλμπουμ «The Romantic Harp Of Fausto Franco»).
  • Ian McShane (1992, στο άλμπουμ «From Both Sides Now»).
  • Thriller U (1992, στο άλμπουμ «Drive»).
  • Paul Parker (1993, σε single).
  • Ketty DB (1994, σε single).
  • Marco Kosonen & Los Ijos De La Luna (1994, στο άλμπουμ «The Great Believer In Major Chords»).
  • Sandy Wagner (1997, με τίτλο «Keine Liebt Mich So Sehr Wie Du» στο άλμπουμ «Freiheit»).
  • Los Umbrellos (1998, ως sample στο τραγούδι «Drive»).
  • The Paradise Motel (1998, στο άλμπουμ «Flight Paths»).
  • The Stanford Mendicants (1998, στο άλμπουμ «Besides What You See»).
  • Jim Davidson (1999, στο άλμπουμ «Watching Over You»).
  • The Hyannis Sound (1999, στο άλμπουμ «On The Beach»).
  • Los De La Flauta (1999, στο άλμπουμ «Panpipes Play Night Music»).
  • Dave Ashby (2000, στο άλμπουμ «Wonderwall»).
  • Winston Francis (2000, στη συλλογή «Pop Hits Inna Reggae Vol. 2»).
  • Strawpeople (2000, σε single).
  • Scorpions (2001, ζωντανή ηχογράφηση στο άλμπουμ «Acoustica»).
  • Roger Chapman & The Shortlist (2002, στο άλμπουμ «A Turn Unstoned?»).
  • Hubi Meisel (2002, στο άλμπουμ «Cut»).
  • Deise Mikhail (2003, στο άλμπουμ «Songs I Love»).
  • Ryan Montana (2003, στο άλμπουμ «A Dance Called Life»).
  • Our Lady Peace (2003, στο άλμπουμ «Live»).
  • The Jabberwocks (2004, στο άλμπουμ «The Magic Of Polynesia»).
  • Ziggy Marley (2004, στο soundtrack «50 First Dates»).
  • 3rdBoulevard (2005, σε single).
  • Dark One Lite (2005, στο άλμπουμ «Guitar Tribute To The Cars»).
  • Robin Avery feat. Warren Hill (2005, στο άλμπουμ «The Way You Hold Me»).
  • Chris Von Sneidern (2005, στο άλμπουμ «Substitution Mass Confusion: A Tribute To The Cars»).
  • Deftones (2006, ως bonus track στο άλμπουμ «Saturday Night Wrist»).
  • Ray Dylan (2006, στο άλμπουμ «Hokaai Stoppie Lorrie»).
  • Julio Iglesias (2006, στο άλμπουμ «Romantic Classics»).
  • Jordan Knight (2006, στο άλμπουμ «Love Songs»).
  • The Malford Milligan Band (2006, στο άλμπουμ «Rides Again…»).
  • The New Cars (2006, στο άλμπουμ «It’s Alive!»).
  • Travellers (2006, στο άλμπουμ «Acoustic On The Road»).
  • Blauephase (2007, στο άλμπουμ «Discoarzt – The Original Soundtrack Album»).
  • Blind Zero (2007, στο άλμπουμ «Time Machine»).
  • Ruth-Ann Boyle (2007, στο άλμπουμ «What About Us?»).
  • The Flying Pickets (2008, στο άλμπουμ «Big Mouth»).
  • Kyla (2008, στο άλμπουμ «Heart 2 Heart»).
  • W.M. Gyula (2008, στο άλμπουμ «Moods Sensual Experience Love With Passion»).
  • The CalypsoNuts (2009, στο άλμπουμ «No Lifeguard On Duty»).
  • Echodrone (2009, στο άλμπουμ «The Sun Rose In A Different Place»).
  • Gary Go (2009, σε iTunes).
  • Young L (2009, ως sample στο τραγούδι «Drive You Home»).
  • Beezy Coleman (2010, στο άλμπουμ «80s Go Reggae»).
  • Jason Donovan (2010, στο άλμπουμ «Soundtrack Of The 80s»).
  • Early Times (2010, στο άλμπουμ «Just What We Needed A Tribute To The Cars»).
  • J.F. Sebastian (2010, στο άλμπουμ «Ten Covers»).
  • Jimmy Jorgensen (2010, στο άλμπουμ «Come Into My Sleep»).
  • SPiN (2010, στο άλμπουμ «Home»).
  • Steve Taylor (2010, στο άλμπουμ «Got It Covered»).
  • Kris Delmhorst (2011, στο άλμπουμ «Cars»).
  • Riot Kings (2011, στο άλμπουμ «You Only Live Twice»).
  • Jeff Campbell (2012, στο άλμπουμ «Stop And Go»).
  • Electrolic (2012, στο άλμπουμ «Live On Land»).
  • Studio Players (2012, στο άλμπουμ «80s Love Songs»).
  • Clony Chill Del Mar Inc feat. Mirjam (2013, στο άλμπουμ «Soulful Chillout, Vol. 1 – Smooth And Sensual Lounge Pearls For Intimate Moments»).
  • Bones (2014, ως sample στο τραγούδι «SeshRadio: Volume 2»).
  • Ffuries (2014, στο άλμπουμ «Big Changes»).
  • Jon Flemming Olsen (2014, ως «Nicht Nach Haus» στο άλμπουμ «Immer Wieder Weiter»).
  • Lissie (2014, στο άλμπουμ «The Saturday Sessions From The Dermot O’Leary Show»).
  • Sixx: A.M. (Οκτώβριος 2014, στο άλμπουμ «Modern Vintage).
    Nikki Sixx: Μια μέρα πήρα τηλέφωνο [τον τραγουδιστή James Michael] και του τραγούδησα μόνο τον πρώτο στίχο του «Drive» και είπε: «Αυτό είναι τραγούδι των Sixx: A.M.!». Νομίζω ότι ήταν μια ευκαιρία να διασκευάσουμε ένα τραγούδι που να λέει σαφώς ότι πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί ώστε να μην τα κάνουμε ρημαδιό. Αυτό το τραγούδι είναι τόσο αγαπητό από τόσους πολλούς ανθρώπους, και από μας, ώστε πραγματικά θέλαμε να το τιμήσουμε και πιστεύω ότι το κάναμε. Έχω πολλά τραγούδια που εύχομαι να είχα γράψει. Το «Drive» των Cars είναι ένα απ’ αυτά. Είναι ένα τραγούδι που μόνο ένα τρελός καλλιτέχνης θα προσπαθούσε να μιλήσει γι’ αυτό, για να είμαι ειλικρινής, είναι πάνω-κάτω τέλειο. Για χρόνια ψάχναμε ένα τραγούδι που θα μπορούσαν να διασκευάσουν οι Sixx: A.M. και τελικά είναι αυτό.

    James Michael: Είναι ένα τόσο απλό τραγούδι –η πρώτη εκτέλεση ήταν τόσο απλή αλλά αυτό ήταν το συναρπαστικό. Κατά κάποιον τρόπο, είναι ένας λευκός καμβάς αλλά πρέπει να σεβαστείς την απλότητα… Αυτό ήταν τόσο διασκεδαστικό για την εκτέλεση που κάναμε, ειδικά όταν [ο DJ Ashba] άρχισε να κάνει το σόλο του στην κιθάρα. Ακόμα κι αυτό έπρεπε να δομηθεί προσεκτικά γύρω από αυτό που ήταν το πρωτότυπο τραγούδι. 
  • Daniel Russell (2014, στο άλμπουμ «All Around The World»).
  • The Script (2014, στο άλμπουμ «BBC Radio 2: Sounds Of The 80s»).
  • Stereolove feat. Matt Alber (2014, σε single).
  • Chris Le Blanc & Andy Jonas (2015, σε single).
  • Alice Lamb (2015, σε single).
  • Michelle Lordi feat. Dan Monaghan, Orrin Evans & Madison Rast (2015, στο άλμπουμ «Drive»).
  • Transmit (2015, στο άλμπουμ «Radiation»).
  • James Farrelli (2016, στο άλμπουμ «Acoustic Eighties»).
  • Hula-Hifi (2016, στο άλμπουμ «Hawaiian Noir: Volume One»).
  • Joe Policastro Trio (2016, στο άλμπουμ «Pops!»).
  • Myzica feat. Ezra Carey (2016, σε single).
  • Britta Phillips (2016, στο άλμπουμ «Luck Or Magic»).
  • Neil Cicierega (2017, ως sample στο τραγούδι «Who»).
  • Aimee Mann (2017, στο άλμπουμ «The Assassination Of Gianni Versace: American Crime Story»).
  • Midnite String Quartet (2017, στο άλμπουμ «New Wave Heartstrings V1»).
  • CASisDEAD (2018, ως sample στο τραγούδι «Drive You Home»).
  • Palace Winter (2018, στο άλμπουμ «Acting Like Lovers»).
  • The Sanco Loop (2018, στο άλμπουμ «I Want My All ATX»).
  • Synthever (2018, στο άλμπουμ «Around The World Hits»).
  • AbitA (2019, στο άλμπουμ «Spaded»).
  • Epic (2019, ως sample στο τραγούδι «Plastic Letters»).
  • Janus (2019, σε single).
  • Tim McGraw (2019, σε single).
  • Eduardo Torruco (2019, σε single).
  • Soccer Mommy (Φεβρουάριος 2020, στο άλμπουμ «Soccer Mommy & Friends Singles Series»).
  • The Hood Internet (2020, ως sample στο τραγούδι «1984»).
  • Kelly Clarkson (Ιούλιος 2021).
  • David Starr (2021. Ο Starr ξεκίνησε το project κατά τη διάρκεια της καραντίνας με στόχο να κυκλοφορεί ένα τραγούδι κάθε μήνα για έναν χρόνο και στη συνέχεια να συγκεντρώσει όλα τα singles σ’ ένα πλήρες άλμπουμ).
    David Starr: Ήθελα να διασκευάσω αυτό το τραγούδι εδώ και χρόνια. Τα ονειρικά synths και οι απλοί αλλά συναισθηματικοί στίχοι πάντα ξεχώριζαν απ’ αυτή τη δεκαετία. Είχα τη δική μου προσωπική εμπειρία από το «Drive» από τότε που το άκουσα για πρώτη φορά στο Άσπεν, Κολοράντο. Εκείνη την εποχή, έκανα παρέα μ’ έναν σωρό κόσμο που ίσως πάρταρε λίγο πιο σκληρά. Ήξερα τη δίκαιη μοιρασιά των φίλων που έπρεπε να οδηγηθούν στα σπίτια τους σε μια δεδομένη νύχτα και, μερικές νύχτες, εμού συμπεριλαμβανομένου. Είμαι πραγματικά περήφανος για τον τρόπο που βγήκε το τραγούδι και τη νέα ακουστική κατεύθυνση που πήρε.   

 

DRIVE – The Cars

Who's gonna tell you when
it's too late
who’s gonna tell you things
aren't so great

You can't go on
thinking nothing's wrong
who’s gonna drive you home tonight

Who's gonna pick you up
when you fall
Who's gonna hang it up
when you call
Who’s gonna pay attention
to your dreams
Who's gonna plug their ears
when you scream

(Ref.)

Who's gonna hold you down
when you shake
who’s gonna come around
when you break

(Ref.)

Κωνσταντίνος Παυλικιάνης


Tags
Μουσικά Είδη:AmericanDanceLoungeReggaeRockΜουσικά Όργανα:κιθάραΚαλλιτέχνες:David BowieDon HenleyΜουσική Εκπαίδευση:φωνητική



Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (0)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε



Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις

Αυτά τα διάβασες;