ελληνική μουσική
325 online   ·  208.859 μέλη

Μια φορά κι έναν καιρό, ζούσε μια μικρή πληγή, στην πλάτη ενός γέρικου δέντρου, μέσα στο δάσος του καλοκαιριού. Είχε μεγάλα μάτια σαν τον ωκεανό, χείλη κόκκινα σαν την Αυγουστιάτικη Πανσέληνο και όσο κι αν πονούσε μέσα στην μοναξιά της, δεν παραπονιόταν καθόλου.

Ήταν βλέπετε, μία από τις λίγες πληγές, που έχουν επιλέξει να ζουν ελεύθερες και ανεξάρτητες από τους αδύναμους ανθρώπους, έτσι δεν πλήγωνε κανέναν άλλο πέρα από τον μικρό, ευαίσθητο και ασήμαντο εαυτό της...
Γράφει το μέλος Πηγή Καφετζοπούλου (AlienP)22 άρθρα στο MusicHeaven
μπορώ να ονειρεύομαι χωρίς αλκοόλ και χάπια......
Τρίτη 31 Μαΐ 2005
Η ιστορία της ξεκινάει από τότε που ένας ερωτευμένος νεαρός, χάραξε με τρόπο ζηλευτό το όνομα της αγαπημένης του, στον κορμό του δέντρου. Όμως κάποτε κατάλαβε πως δεν αγαπούσε πια την κοπέλα, επειδή κι εκείνη δεν τον αγαπούσε άλλο. Τότε, πήγε στο δάσος του καλοκαιριού και με διαβολεμένη μανία, προσπάθησε να εξαφανίσει το όνομά της.

Όταν ξεθύμανε αρκετά, έφυγε ευχαριστημένος κι ευτυχώς για εκείνον το μόνο που έμεινε από αυτή τη στενάχωρη ιστορία, ήταν μια κακάσχημη ουλή πάνω στον ταλαίπωρο κορμό, που δεν είχε καμιά διάθεση να ακολουθήσει τον απογοητευμένο νέο στις επόμενες του περιπέτειες.

Ύστερα ήρθε ο χρόνος, που τίποτα δεν του ξεφεύγει. Έφερε βροχές, ανέμους, ξηρασίες και με τα καπάτσα του χέρια, έδωσε στην ουλή ένα ιδιαίτερο σχήμα, μέρα με τη μέρα την έκανε όλο και πιο όμορφη. Μέχρι που όσοι την έβλεπαν, ποθούσαν να γίνει δική τους. Εκείνη όμως δεν ξεκολλούσε με τίποτα από το δέντρο, γιατί ήξερε καλά πως δεν ήταν για τα κότσια τους.

Ώσπου μια μέρα, έγινε αυτό που ήταν παντοτινή κρυφή ελπίδα της πληγής μας. Στάθηκε στη σκιά του δέντρου, ένας άνθρωπος τόσο όμορφος, καλός και δυνατός, που ήταν λες και πλάστηκε για να γίνει το ταίρι της.

Έλα να με πάρεις! Του είπε.
Εκείνος, γενναίος όπως ήταν, άνοιξε διάπλατα την αγκαλιά του και την καλοδέχτηκε φιλόξενα. Μόνο που ήταν λίγο πιο βαριά απ’ ότι υπολόγισε και αρχικά έχασε για λίγο την ισορροπία του. Όμως, χωρίς να πανικοβληθεί, στηρίχτηκε γερά στα πόδια του και ανάσανε.

Ευτυχισμένος αυτός που αντέχει τις πληγές του! Είπε το σοφό, γέρικο δέντρο.
Ο άνθρωπος χαμογέλασε γλυκά και πήρε το δρόμο του γυρισμού για το σπίτι, όπου έζησε καλά ως τα βαθιά γεράματα, μαζί με την πληγή του.

Κι εσείς, αν τύχει φέτος να περάσετε από το δάσος του καλοκαιριού και τα φέρει έτσι ο καιρός κάποια πληγή να σας διαλέξει για δικούς της, η ώρα η καλή! Ποιος ξέρει άλλωστε, μπορεί αυτή η νέα σας πληγή να σας χαρίσει φτερά για να πετάξετε πιο ψηλά. Το ότι η ζωή είναι δύσκολη, δεν σημαίνει πως δεν μπορεί να είναι και ωραία!




σχόλια (16)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

tetraktis Chat
Σολίστ
#2307   /   31.05.2005, 16:22   /   Αναφορά
Πόσο όμορφη πληγή...



Πόσο σοφό το δένδρο που την κουβαλούσε τόσα χρόνια...



Πόσο τυχερός ο άνθρωπος εκείνος, που βρήκε την ιδανική του πληγή...



Πόσο όμορφα, γράφεις παραμύθια...



Για του μέσα κόσμου την αλήθεια...
XeniaRodo Chat
Βετεράνος
#2308   /   31.05.2005, 16:39   /   Αναφορά
Tι να πω γι' αυτό που μόλις διάβσα?

....

Nα είσαι καλά να μας χαρίζεις κι άλλα...
revekka Chat
Φθασμένος
#2309   /   31.05.2005, 18:22   /   Αναφορά
Τι μου θύμησες .... πάντα μ’ένα σουγιαδάκι στο χέρι, όταν περνάμε καλά, όταν είμαστε ευτυχισμένοι, όταν είμαιστε με ανθρώπους που αγαπάμε, όταν βρεθούμε σ’ενα μέρος μαγευτικό για πρώτη φορά... να γράφουμε στα δέντρα, στα παγκάκια, σε μια απελπισμένη προσπάθεια να δώσουμε διάρκεια στις όμορφές μας στιγμές, ή να μπορέσουμε να τις αντέξουμε.
Sofia Chat
Φθασμένος
#2310   /   31.05.2005, 18:35   /   Αναφορά
''Ευτυχισμένος αυτός που αντέχει τις πληγές του!''...Αυτό κρατώ και προχωρώ..

Και τις πληγές μου σαν φυλαχτό στο στήθος μου κρατώ, δύναμη να μου δίνουνε τη ματαιοδοξία να παλέψω...

Να είσαι πάντα καλά Πηγούλα, να μας χαρίζεις τα όμορφα παραμύθια σου και να μας κάνεις κάθε φορά και λίγο καλύτερους..
MichPah Chat
Σολίστ
#2311   /   31.05.2005, 19:41   /   Αναφορά
Έχω πληγές μα δε τολμώ

να πω πως έχω πόνο

μόνο τσ'ανοίγω πιο βαθιά

το μυστικό να χώνω....!



Τέλειο Πηγή όπως πάντα.....!
thanos_lp Chat
Περαστική Νότα
#2312   /   31.05.2005, 22:15   /   Αναφορά
apla aristo!!! prwth fora grafw sxolio meta apo polu kairo ! to kratousa gia kati toso kalo!
istoxastis Chat
Φθασμένος
#2313   /   31.05.2005, 22:34   /   Αναφορά
Δεν είναι πληγή του μαστιχόδεντρου

που μοσχοβολά στην αγκαλιά σου,

Είναι μελτεμάκι που ερωτεύτηκε

κι όλο ανεμίζει τα μαλλιά σου.

Μπράβο, γι άλλη μια φορά.. Μας γλύκανες Πηγούλα!
gate Chat
MusicHeaven Guru
#2315   /   01.06.2005, 13:02   /   Αναφορά
Μια πληγή μεταμορφώθηκε από μια...Πηγή, στην πιο γλυκιά συντροφιά μας... Είναι ένα θαύμα αυτό από μόνο του...!
Spilman44 Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#2316   /   01.06.2005, 19:38   /   Αναφορά
...και πως μοσχοβολάνε οι πληγές

απο τα λάθη που αγαπήσαμε !

Υπέροχα δοσμένο, Πηγή ! Νάσαι καλά !
AlienP Chat
Φθασμένος
#2337   /   06.06.2005, 13:07   /   Αναφορά
;)
mirmigaki Chat
Βασική Νότα
#2341   /   08.06.2005, 09:22   /   Αναφορά
! Μπράβο Πηγή μου!

:))
stratocaster Chat
Βασική Νότα
#2365   /   15.06.2005, 18:02   /   Αναφορά
Υπέροχο σαν κι εσένα Αλιενάκι!
hamenos Chat
Συγχορδία Μινόρε
#3824   /   12.01.2006, 19:29   /   Αναφορά
Αλιενάκιιιιι!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Εψαχνα κάτι για τον πονόλαιμο της Λένας, Ξετρελάθηξε!!!!!!!!!!!



Ευαχαριστούμε κουκλα!
AlienP Chat
Φθασμένος
#3837   /   14.01.2006, 09:31
Περαστικά για τη Λένα! Και για το μυαλό που κουβαλάς... ΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!

melomenos Chat
Περαστική Νότα
#8958   /   25.07.2007, 16:14   /   Αναφορά
υπέροχο!
marakiasteraki Chat
Σολίστ
#13242   /   22.04.2008, 13:24   /   Αναφορά
Υπέροχες οι ιστορίες σου


Πρόσφατα σχόλια

Αυτά τα διάβασες;