ελληνική μουσική
284 online   ·  208.862 μέλη

Εκείνο το μεσημέρι έβγαζε τόση ζεστασιά που νόμιζες πως θα λιώσει η γη. Ο Κωστής προσπαθούσε να συγκεντρωθεί στη δουλειά του, μα ήταν τόσο συγχυσμένος που σχεδόν δεν έβλεπε τον υπολογιστή μπροστά του.

Στο μυαλό του στριφογύριζε η μορφή της Φένιας, γαλήνια και χαμογελαστή. Στα αυτιά του κυλούσαν τα τελευταία της λόγια...
Γράφει το μέλος Πηγή Καφετζοπούλου (AlienP)22 άρθρα στο MusicHeaven
μπορώ να ονειρεύομαι χωρίς αλκοόλ και χάπια......
Πέμπτη 20 Απρ 2006
«Όχι άλλη γκρίνια μωρό μου! Τα πράγματα δεν αλλάζουν από μόνα τους. Ή κάνουμε κάτι ή μένουμε στάσιμοι μα χωρίς παράπονα». Του είχε πει.

Δούλευαν κι οι δυο τους στο κέντρο της πόλης, έφευγαν τα χαράματα από το μικρό διαμέρισμα στο Λυκαβηττό, που είχαν νοικιάσει τα τελευταία τρία χρόνια και πολλές φορές ένας από τους δύο, επέστρεφε τόσο αργά που εύρισκε τον άλλο μισοκοιμισμένο.

Η Φένια αντιμετώπιζε τα πάντα πιο ψύχραιμα, ήταν γενικά αισιόδοξη και υπομονετική. Της έφτανε κάτι πολύ μικρό και απλό για να νιώσει ευτυχισμένη. Ο Κωστής, ήταν λίγο νευρικός, έπρεπε να πηγαίνουν όλα πολύ καλά για να νιώθει εντάξει. Μα ήταν ευαίσθητος και καλόκαρδος, με γλυκιά ψυχή που στις καλές περιόδους έλαμπε σαν διαμάντι.

Το ζευγάρι ήταν πολύ αγαπημένο. Έλεγαν και οι δύο πως αν κατάφερναν να φύγουν από την πόλη, η ζωή τους θα ήταν μια χαρά. Το πίστευε περισσότερο ο Κωστής. Κι εκείνη τη Μεγάλη Δευτέρα νόμιζε μέσα του πως είχε έρθει η οριακή στιγμή να βρει τη λύση του προβλήματός τους. Μα όσο κι αν έψαχνε, σκοτάδι.

Ευτυχώς είχαν καταφέρει να συγχρονίσουν την άδειά τους και την επόμενη μέρα, θα έφευγαν για λίγο στο αγαπημένο τους νησί. Ο Κωστής με ένα δειλό χαμογελάκι, έκλεισε τον υπολογιστή κατέβασε τα στόρια του γραφείου, έβαλε τον τηλεφωνητή και ξεκίνησε για να πάει να φτιάξει τις βαλίτσες του.

Όσο πλησίαζε στον Λυκαβηττό η χαρά του φούντωνε, θα έκανε μέρες να κολλήσει ξανά στην Κηφισίας. Στο σπίτι έγινε μια μικρή γιορτή παντελόνια, μποξεράκια μεταξωτά φορεματάκια, κάλτσες, πάνω στο διπλό κρεβάτι, άνοιξαν ένα μυρωδάτο κρασάκι από τη Συρία και όταν έκλεισαν τα μπαγκάζια, αποκοιμήθηκαν ευτυχισμένοι με τους ήχους των Beatles να τους οδηγούν στα πιο γλυκά όνειρα.

Πήγαν στο νησί τα παιδιά, η παρέα τα έχασε για λίγο. Εκείνο το καλοκαίρι μου έστειλαν μια κάρτα με το καινούργιο σταθερό τους. Μετά από δύο χρόνια πια, Μεγάλη Δευτέρα, μπαίνω σε λίγο στο καράβι να παω να τα βρω. Ζουν μόνιμα μέσα στο μικρό τους παράδεισο. Ο Κωστής από ασφαλιστής, έμαθε να φτιάχνει και να περιποιείται κήπους, η Φένια δουλεύει ως μαγείρισσα σε ένα ταβερνάκι. Έφτιαξαν σε ένα λοφάκι με υπέροχη θέα το σπιτικό τους και ποιος τους πιάνει τους μπαγάσες.

Πάω κι εγώ λοιπόν για λίγες μέρες να μοιραστώ τη χαρά τους. Και ποιος ξέρει, έτσι απλά, μπορεί να μη χρειαστώ εισιτήριο επιστροφής μετά την Ανάσταση!




σχόλια (18)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

Administrator
jorge Chat
Musantiquus
#4451   /   20.04.2006, 00:54   /   Αναφορά
"Όχι άλλη γκρίνια μωρό μου! Τα πράγματα δεν αλλάζουν από μόνα τους. Ή κάνουμε κάτι ή μένουμε στάσιμοι μα χωρίς παράπονα"



Πηγούλα συνεχίζεις να μας δίνεις μαθήματα ζωής με 2 γραμμές και να μας υπενθυμίζεις πως αυτό που πρέπει να μας οδηγεί στη ζωή είναι ο εαυτός μας και όχι οι συγκυρίες. Τα παιδιά που αναφέρεις κάποιοι θα τα πουν "τυχερά", όμως στην πραγματικότητα είναι περισσότερο τολμηρά απ' όλους εμάς που μένουμε στάσιμοι σε έναν απάνθρωπο αστικό τρόπο ζωής.



Καλή Ανάσταση Πηγούλα :)
dessypris Chat
Φθασμένος
#4452   /   20.04.2006, 01:19   /   Αναφορά
Μμμμμμμ... Δεν ξέρω... Σαν πολύ ιδανικά τα βλέπω...

Προσωπικά, αν μείνω πάνω από βδομάδα σε νησί, κόβω φλέβες... Έχω ποτιστεί για τα καλά βλέπεις τόσα χρόνια, με συνήθειες που μπορεί να εξυπηρετηθούν "εντός 10λέπτου"...

Γιατί μέσα σε 10 λεπτά, μπορείς να ρθεις από Νέα Σμύρνη - ας πούμε- για να τα πούμε

Γιατί μέσα σε 10 λεπτά, μπορώ να βρεθώ στο "Σταυρό του Νότου" (στο "κάτω" φυσικά)

Γιατί μέσα σε 10 λεπτά, μπορούμε από 2 άτομα, να πέσει σήμα και να γίνουμε 12...

Γιατί λατρεύω τη θέα της Ακρόπολης τη νύχτα...

Γιατί αγαπώ την μπύρα στον "Λαιμό"...

Γιατί τη βρίσκω να οδηγώ με χίλια στις 2 τα ξημερώματα στις στροφές για το Σούνιο...



Ίσως... όταν δεν με παίρνουν τα πόδια μου πλέον...



Πάντως, να ναι καλά και να χαίρονται τον τρόπο ζωής τους, αυτοί που τον επέλεξαν...



Καλό Πάσχα φίλη μου και φίλοι μου,

Γρηγόρης

Jimy Chat
Φθασμένος
#4456   /   20.04.2006, 09:08
Πρέπει να έχεις λόγους για να κάνεις κάτι έτσι απλά δεν γίνεται τίποτα και η αίσθηση του "μαζί" είναι ίσως ισχυρότερη και απο το πιο δυνατό κίνητρο προσωπικό ή μή,εύχομαι καλή ανάσταση..

AlienP Chat
Φθασμένος
#4458   /   20.04.2006, 10:49
το ας πουμε έρχομαι στη Ν. Σμύρνη, είναι ψιλοπαράπονο καρδιά μου; Μα εφού ήξερα το δρόμο για το παλιό σπίτι... Άμα μάθω και το νέο θα έρθω! Να σε πειράξω... dear Rocker

dimitrapan Chat
Φθασμένος
#4457   /   20.04.2006, 09:15   /   Αναφορά
Όνειρα ζωής που κάποιοι καταφέρνουν να τα πραγματοποιούν... Αυτό δίνει ελπίδα και σε όλους εμάς τους υπολοίπους!



Περιμένοντας την Ανάσταση, ευχές σε όλους!!!
Haroulinda Chat
Σολίστ
#4459   /   20.04.2006, 11:01   /   Αναφορά
Πάντε είναι μεγάλη χαρά να διαβάζω κάτι δικό σου Πηγούλα... Σ'ευχαριστώ... Nα σαι καλά!!!! Καλή Ανάσταση!!! :)
vouliakis Chat
Βετεράνος
#4460   /   20.04.2006, 12:09   /   Αναφορά
Ευχαριστούμε, Πηγούλα, που μας άνοιξες ακόμα ένα παράθυρο στο παραμύθι.



Α… Θα συμφωνήσω κι εγώ: "Τα πράγματα δεν αλλάζουν από μόνα τους."



:-)





mariaaa Chat
Συγχορδία Μινόρε
#4461   /   20.04.2006, 12:54   /   Αναφορά
Αυτό που έκαναν, πολύ δύσκολο.Δε θα μπορούσα και το ξέρω.

Για όποιον όμως το έχει ανάγκη...



Καλή Ανάσταση σε όλους
hamenos Chat
Συγχορδία Μινόρε
#4462   /   20.04.2006, 16:49   /   Αναφορά
Το Alienoκόριτσο της υπέρβασης... που όλα τα ξεπερνάει και τους κακούς νικάει, ξέρω τι λεω δεν έχω πιει (πολύ)! Ότι και να σου κλέψουνε μωρό μου το θησαυρό τον έχεις μέσα σου! Προσοχή στα τεκμήρια και καλή Ανάσταση!



Το νησί; Λεω μήπως σε βρούμε εκει.......... ;-)
houlina Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#4463   /   20.04.2006, 21:13   /   Αναφορά
πραγματικά σαν παραμύθι...τέλειο...!

ένα ταξίδι μακριά από τη θολούρα της πόλης μπορεί να αλλάξει πολλά.. ;)
istoxastis Chat
Φθασμένος
#4464   /   20.04.2006, 23:20   /   Αναφορά
... Μόνο που φορές, χρειάζεται μια ανάσταση ή Ανάταση για να σπάσεις το τσόφλι και να βγείς απ' τ' αυγό της αστικομοιζέριας.

ΕΚΕΙ να μείνεις, αλλοιώς...

τα πράγματα δεν αλλάζουν γενικώς.

Πολύ όμορφο.ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!
thank Chat
Σολίστ
#4465   /   21.04.2006, 01:36   /   Αναφορά
Τα είπε όλα, η αφήγηση .. και η συμπλήρωση του Χόρχε. Δεν γίνεται τίποτα. Εμείς κάνουμε .. δεν "θα δείξει", εμείς του δίνουμε να καταλάβει (η το αντίστροφο). (το είχα συζητήσει πολύ παλιά με κάποιον ξεχωριστό άνθρωπο απο εδώ μέσα). Και πόσες φορές το τείχος που μας χωρίζει απο τα όνειρα του καθενός, αποδεικνύεται μία μεμβράνη ζωγραφισμένη με πέτρες και συρματοπλέγματα. Ας ειναι καλά η Πηγή, οι πρωταγωνιστές της, και οι πορείες που μας θυμίζει ...
AlienP Chat
Φθασμένος
#4478   /   25.04.2006, 09:06   /   Αναφορά
Χριστός Ανέστη!



Ευχαριστώ για τα ωραία σας σχόλια να είσαστε καλά!
pavel Chat
Σολίστ
#8926   /   22.07.2007, 08:30   /   Αναφορά
...τώρα που έχεις πια φύγει, σου αφιερώνω κι εγώ σαν κατευόδιο, την δική σου , την τελευταία φράση....
neerie Chat
Σολίστ
#8933   /   23.07.2007, 11:23   /   Αναφορά
Καλή Ανάσταση Πηγή... Αντεύχομαι, έστω και τώρα... Και εύχομαι...
Stroumfita456 Chat
Φθασμένος
#10676   /   08.12.2007, 13:47
Ωραιο...Χριστος ανεστη!

kamelia8 Chat
MusicHeaven Guru
#15829   /   04.08.2008, 13:52   /   Αναφορά
Μήπως τελικά τα πράγματα είναι τόσο απλά κι εμείς τα δυσκολεύουμε;

Διδακτική ιστορία...
katiamou Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#15862   /   05.08.2008, 20:04   /   Αναφορά
σαν παραμυθι ...πολυ καλοοοο


Πρόσφατα σχόλια

Αυτά τα διάβασες;