ελληνική μουσική
    140 online   ·  211.021 μέλη

    Η γελοιοτητα των ελληνικων στιχων

    houlina
    25.12.2005, 19:49
    haha
    i wra 3 ma pou girnas k m'exei piasei stenaxoria...
    eo eo!!!:P
    APISTEFTO!!

    mariaaa
    25.12.2005, 21:50
    Το "Αγαπη απο ναυλον" το εχετε ακουσει?
    Μπιχιχιχιχι!!!
    mariaaa
    30.12.2005, 22:37
    Ακουσατε ακουσατε!
    "Πες μας τι πινεις εσυ και δε μας δινεις!
    Τα χεις χαμενα ανησυχω για σενα!"
    Ε Λ Ε Ο Σ
    djthc
    31.12.2005, 07:11
    Έχω καινούριο τσικουλατοειδές από τον ίδιο καλλιτέχνη:

    Σίκι σίκι μπάμπα σίκι σίκι μάμα (τρις)
    αχ την αγαπώωωω
    σίκι σίκι μπάμπα σίκι σίκι μάμα (τρις)
    θα την παντρευτωωωωώ!


    katd
    31.12.2005, 21:30
    "Θα σε καταπιώ σαν το εσπρεσάκι αν δεν κάτσεις φρόνιμα"

    Νομίζω Δάντης

    χα χα
    lostass1
    01.01.2006, 11:30
    kokkinou: m'ena glyko sou fili m'exeis steilei
    exeis megalon talento sta xeili
    exeis ayto pou den exoun oi alloi
    agapi mou ela kai fila me pali giati, to idio

    ma den einai stixoi me noima???? einai tromero - fovero
    houlina
    03.01.2006, 23:19
    παίζεις, ναι με παίζεις...καλομοίρα χαχαχα
    αυτό κι αν έχει νόημα

    maestros_x
    07.01.2006, 22:54
    Ωραία τα λέτε. Να μη ξεχνατε όμως κάποια πράγματα. Κάθε τραγούδι έχει ένα σκοπό για τον οποίο δημιουργείται. Επιπρόσθετα ο στόχος της μιασμένης με στίχους μουσικής είναι να καλύψει συναισθήματα, να δώσει μια ψευδαίσθηση καταστάσεων, και μέσα σε αυτή να βυθιστεί ο ακροατής. Να μήν ξεχνάμε λοιπόν την παντοτινή ανάγκη της μουσικής να εκφράσει την χαρά, την βλακεία, και το χαβαλέ, περα απο όλα τα άλλα. Θυμηθείτε τους τσαρλατάνους στις βασιλικές αυλές, πολλά απο τα παραδοσιακά μας τραγούδια ή ακόμη τους ρεμπέτες. Η ανάγκη για γελοίο στίχο υπήρχε ανέκαθεν, για να εξυπηρετει τον σκοπο του γέλιου. Και όσο για το κοινό του, μην βιάζεστε να το κατηγορήσετε, γιατί το αποτελούμε όλοι μας. Οι γιαγιάδες στον Τύρναβο ακόμη τραγουδάν "το Μπουρανί-το Μπουρανί", και 1002 αλλα, τα οποία δεν κανει να αναφέρω, για να μην γίνω χυδαίος. Το ότι υπάρχουν και βγαίνουν ακόμη τα τραγούδια αυτά, δεν δίνει δικαίωμα να κατηγορούνται ούτε οι συνθέτες τους, ούτε το κοινό τους. Ούτε να διαχωρίζονται σε μη σοβαρά. Θέλει μια έμπνευση για να γινεις και γελοίος, το να γράψεις στίχους τέτοιους δεν απαιτεί λιγότερη προσπάθεια απο το να γράψεις τα και καλά ψαγμένα εντεχνα κλπ. Μια αράδα ψεύτικες λέξεις είναι όλα χωρίς νόημα,και τα μέν και τα δε. Ίσα ίσα που τα γελοία ξεχωρίζουν και για την πρωτοτυπία τους, αντίθετα με την υπόλοιπη μάζα εντυπωσιακών λόγιων ή καθημερινών λέξεων σε random σειρά, που καλέιται ελληνική στιχουργία. (ΟΚ, η μπάλα παίρνει και την διεθνή στιχουργία...) Μην μπλέκετε την διάθεση της μουσικής με την καραμέλα της ποιότητας. Ειδικά αν η ποιότητα έχει να κάνει με την στιχουργία και όχι με την μουσική. Ποιότα/γελοιότητα στα ψέμματα;
    Σ.Σ. 1) Δεν αναφέρθηκα στην ποιήση σε καμία περίτπωση.Τη σέβομαι. Αναφέρομαι στην στιχουργία αποκλέιστικά. Αυτό που τη χωρίζει απο την ποίηση είναι οτι η τελευταία δεν έχει σκοπό την μελοποίηση.
    Σ.Σ. 2) Για να μην πέσετε να με φάτε, κάποτε ήμουν κι εγώ λάτρης της έντεχνης μουσικής, και θεωρούμουν και "ψαγμένος" στο είδος. Δεν κατηγορώ την έντεχνη, όπως και δεν κατηγορώ την γελοία μουσική. Απλά έχω απαρνηθεί το μπόλιασμα της μουσικής με την στιχουργία για πολλούς και διάφορους λόγους. Ο καθένας ελκύεται απο διαφορετικά πράγματα, απλα πριν ασκήσουμε κριτική ειναι καλό να κοιταζουμε απο πολλές σκοπιές ενα θέμα,καθώς και να κάνουμε και την αυτοκριτική μας, για να μην είμαστε εκτεθειμένοι.
    iris-the-black
    08.01.2006, 10:59
    "Χαιρετήσματα πες του και να 'ναι καλά η καρδιά η δική μου συγχωρεί μια φορά (και ακούστε συνέχεια) δεν γυρνάω στα ίδια όχι πια προσθεού έχω φύγει σου λέω τώρα είμαι αλλού...." στο καλό και να μας γράφεις....!


    Επίσης μην ξεχνάμε την ελεϊνή Καλομοίρα (μάλλον αχαρακτήριστη) που φαίνεται ότι βγήκε απο ριάλιτι σόου...."Εγώ μωρό μου είμαι η Καλομοίρααα" ...κ εγώ ο Μπάμπης χάρηκα
    gate
    08.01.2006, 11:59
    Το εξής το άκουσα απ' τα "Παρατράγουδα" (το τραγουδώ νομίζω ο Καρουσάκης...):

    "Βενζινά, βενζίνα βάλε στο ρεζερβουάρ
    γιατί μου είπε ωρεβουάρ..."


    ageras
    08.01.2006, 14:26
    Έχω ένα καινούριο τραγούδι από μία ανερχόμενη και πολύ ελπιδοφόρα τραγουδιάρα..εμ..συγγνώμη τραγουδίστρια ήθελα να πω!!!

    Βέρα Λάμπρου
    "Το νινί,το νινί,
    το νινί σέρνει καράβι!!!!!!!!"

    Πάλι καλά που υπάρχει και η λογοκρισία σ'αυτές τις περιπτώσεις και δεν μας τραγούδησε αυτό που έρχεται στο μυαλό όλων μας μόλις το ακούμε......
    Τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται!!!!

    Hastaroth
    08.01.2006, 22:39
    Quote:

    Το μέλος maestros_x στις 07-01-2006 στις 22:54 έγραψε:

    Ωραία τα λέτε. Να μη ξεχνατε όμως κάποια πράγματα. Κάθε τραγούδι έχει ένα σκοπό για τον οποίο δημιουργείται. Επιπρόσθετα ο στόχος της μιασμένης με στίχους μουσικής είναι να καλύψει συναισθήματα, να δώσει μια ψευδαίσθηση καταστάσεων, και μέσα σε αυτή να βυθιστεί ο ακροατής. Να μήν ξεχνάμε λοιπόν την παντοτινή ανάγκη της μουσικής να εκφράσει την χαρά, την βλακεία, και το χαβαλέ, περα απο όλα τα άλλα. Θυμηθείτε τους τσαρλατάνους στις βασιλικές αυλές, πολλά απο τα παραδοσιακά μας τραγούδια ή ακόμη τους ρεμπέτες. Η ανάγκη για γελοίο στίχο υπήρχε ανέκαθεν, για να εξυπηρετει τον σκοπο του γέλιου. Και όσο για το κοινό του, μην βιάζεστε να το κατηγορήσετε, γιατί το αποτελούμε όλοι μας. Οι γιαγιάδες στον Τύρναβο ακόμη τραγουδάν "το Μπουρανί-το Μπουρανί", και 1002 αλλα, τα οποία δεν κανει να αναφέρω, για να μην γίνω χυδαίος. Το ότι υπάρχουν και βγαίνουν ακόμη τα τραγούδια αυτά, δεν δίνει δικαίωμα να κατηγορούνται ούτε οι συνθέτες τους, ούτε το κοινό τους. Ούτε να διαχωρίζονται σε μη σοβαρά. Θέλει μια έμπνευση για να γινεις και γελοίος, το να γράψεις στίχους τέτοιους δεν απαιτεί λιγότερη προσπάθεια απο το να γράψεις τα και καλά ψαγμένα εντεχνα κλπ. Μια αράδα ψεύτικες λέξεις είναι όλα χωρίς νόημα,και τα μέν και τα δε. Ίσα ίσα που τα γελοία ξεχωρίζουν και για την πρωτοτυπία τους, αντίθετα με την υπόλοιπη μάζα εντυπωσιακών λόγιων ή καθημερινών λέξεων σε random σειρά, που καλέιται ελληνική στιχουργία. (ΟΚ, η μπάλα παίρνει και την διεθνή στιχουργία...) Μην μπλέκετε την διάθεση της μουσικής με την καραμέλα της ποιότητας. Ειδικά αν η ποιότητα έχει να κάνει με την στιχουργία και όχι με την μουσική. Ποιότα/γελοιότητα στα ψέμματα;
    Σ.Σ. 1) Δεν αναφέρθηκα στην ποιήση σε καμία περίτπωση.Τη σέβομαι. Αναφέρομαι στην στιχουργία αποκλέιστικά. Αυτό που τη χωρίζει απο την ποίηση είναι οτι η τελευταία δεν έχει σκοπό την μελοποίηση.
    Σ.Σ. 2) Για να μην πέσετε να με φάτε, κάποτε ήμουν κι εγώ λάτρης της έντεχνης μουσικής, και θεωρούμουν και "ψαγμένος" στο είδος. Δεν κατηγορώ την έντεχνη, όπως και δεν κατηγορώ την γελοία μουσική. Απλά έχω απαρνηθεί το μπόλιασμα της μουσικής με την στιχουργία για πολλούς και διάφορους λόγους. Ο καθένας ελκύεται απο διαφορετικά πράγματα, απλα πριν ασκήσουμε κριτική ειναι καλό να κοιταζουμε απο πολλές σκοπιές ενα θέμα,καθώς και να κάνουμε και την αυτοκριτική μας, για να μην είμαστε εκτεθειμένοι.





    Ωραία τα λές αγαπητέ μου αλλά:

    Αφ'ενός συγχέεις τον γελοίο στίχο μέ τόν αστείο (χιουμοριστικό).Ο μέν δεύτερος χρειάζεται εξυπνάδα και ταλέντο γιά να γραφτή,χρειάζεται αίσθηση τού χιούμορ,τής σάτιρας και-καμμιά φορά-τού σαρκασμού (και αυτοσαρκασμού ενίοτε),ο δέ πρώτος είναι ώς επί το πλείστον καταφύγιο όσων στερούνται ταλέντου και θέλουν νά το παίξουν στιχουργοί.

    Αν π.χ. εγώ γράψω ένα στίχο που θά λέη "πέντε λεπτά πρίν γεννηθή ήταν αγέννητο παιδί",δέν νομίζω οτι λέω κάτι ουσιαστικό,αφού είναι αυτονόητο οτι πρίν γεννηθούμε είμαστε αγέννητοι.Ούτε επίσης περιγράφω κάτι χαβαλεδιάρικο (δηλαδή αέρινο,ανάλαφρο,ξένοιαστο).Και σαφώς δέν λέω κάτι πρωτότυπο.Απλώς,μή έχοντας κάτι να πώ,αμολάω μιά πρόταση κενή περιεχομένου..

    Οσο γιά τους στίχους τών τραγουδιών που λένε οι γιαγιάδες στον Τύρναβο (αλλά και τους στίχους αρκετών δημοτικών τραγουδιών),μπορεί μέν να είναι απλοϊκοί,χωρίς ιδιαίτερη τεχνική φτιαγμένοι,γελοίοι όμως δέν είναι.Αυτοί που τούς έφτιαξαν (ή τους γράφουν,γιατί ακόμα και σήμερα ενδεχομένως γράφονται δημοτικά τραγούδια) είχαν/έχουν μέν ταλέντο,αλλά δέν το έχουν καλλιεργήσει όσο π.χ. κάποιος καταξιωμένος στιχουργός.Και οι στίχοι αυτοί σίγουρα εκφράζουν διάφορα συναισθήματα,πόνο,χαρά,λύπη,μπορούν ακόμα και να "βγάλουν γέλιο" αλλά ποτέ δέν περιέχουν ανοησία (δηλαδή κάτι που είναι άνευ νοήματος).

    Αφ'ετέρου,λές οτι "και το γελοίο τραγούδι είναι αναγκαίο,όπως και το μή γελοίο".Η λογική αυτή μου θυμίζει την παρεμφερή ρήση οτι "και οι βλάκες χρειάζονται στην κοινωνία",αυτός που την είπε όμως υποθέτω οτι επ'ουδενί λόγω θά ήθελε να είναι βλάκας.Αντί,λοιπόν,νά υπερασπιζόμαστε την ανάγκη νά υπάρχη γελοίος στίχος,καλύτερα είναι να προσπαθούμε να βρίσκουμε και να ακούμε τραγούδια με στίχο που κάτι έχει να μάς πή....


    maestros_x
    09.01.2006, 02:44
    Δεν είχα σκοπό να γραψω κατεβατά με παραδείγματα. Διαφωνώ με την μή ανάγκη των γελοίων στίχων. Απο τον ίδιο στιχουργό είναι το "και στο καντραν του αυτοκινήτου μπαμπα μή τρέχεις", αλλά και το "γενικα στο άρμεγμα, κανένας δεν με πιάν'", έργα του οποίου είναι μονάδικά. Το οτι έγραψε και γελοία, δεν μειώνει την αξια του. Απλά το να γράψεις κατι πράγματι ελεηνό έχει τον σκοπό του...
    Σχετικά με τα δημοτικά μας, δεν αναφέρθηκα στο σύνολό τους, αλλα σε μια υποκατηγορία του στυλ "Σαράντα μνια μπρε μπρε, σαραντα μνια μι κυκλουσαν, τον π*** να μι φάνι,τον π*** να μι φανι", τα οποία δόξα τον Πανάγαθο αρκετά είναι, εγώ μόνο και έχω μπολικα. Και έχω ακούσει και άλλα πόσα σε lives όπου μαζεύονται όλο το χωριό και τραγουδαν...
    Για να συμμαζέψω κάπως το point του post μου, πιστεύω οτι ο στίχος εξυπηρετεί σήμερα την εμπορικότητα της μουσικής, τουλάχιστον στην ελλάδα. Για να είμαι σαφέστερος, η εμπορικότητα της ελληνικής μουσικής ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ο στίχος. Απο αυτόν εξαρτάται άν θα πουλήσει το κάθε μουσικό μεγαλούργημα ή τερατούργημα.(λέγοντας πουλάω εννοώ και διαδίδομαι, γίνομαι γνωστος,ακόμα και ανεπίσημα,πειρατικά). Αυτό είναι κανόνας σε κάθε είδος της μουσικής μας. Συνεπώς δεν δέχομαι αξίες όπως "σοβαρότητα" "γελοιότητα"κλπ, σε κάτι που έχει να κάνει με εμπορικότητα. Αντίθετα, αν μιλήσουμε για σοβαροφάνεια, αστειότητα κλπ, είμαι ικανοποιημένος, γιατί έτσι κατεβαίνουν όλα στο ίδιο επίπεδο.
    Βάση αυτής της λογικής υποστηρίζω την ανάγκη ύπαρξης των "γελοίων" στίχων, διότι είναι ίδια με την ανάγκη ύπαρξης των "σοβαρών". Και η πνευματική προσπάθεια που καταβάλλεται, παρόμοια είναι. Το αποτέλεσμα; Περι ορέξεος.... Υπάρχουν διαφορετικοί άνθρωποι, διαφορετικές στιγμές. Κάθε ήχος έχει μια χρονική θέση στο σύμπαν.
    pastella
    09.01.2006, 04:19
    εισαι τρελος, είσαι τρελός
    αλλά ωραίος τρελός

    από Δούκισσα παρακαλώ...!!!

    doritsa78
    09.01.2006, 10:17
    Quote:

    Το μέλος djthc στις 31-12-2005 στις 07:11 έγραψε:

    Έχω καινούριο τσικουλατοειδές από τον ίδιο καλλιτέχνη:

    Σίκι σίκι μπάμπα σίκι σίκι μάμα (τρις)
    αχ την αγαπώωωω
    σίκι σίκι μπάμπα σίκι σίκι μάμα (τρις)
    θα την παντρευτωωωωώ!





    Αμαν αυτο το τσικουλατα εβγαλε και καινουργιο ασμα;
    DavidDT
    11.01.2006, 12:04
    Αν είναι δυνατόν. Το νινί θέλει...
    καράβι. Grrr
    Perturbed
    vasilis23
    11.01.2006, 12:40
    εγω δεν παω,δεν παω μεγαρο,
    θα μεινω με τον παιδαρο...
    KIT_KAT
    14.01.2006, 22:47
    Παιδιά μπορεί να το έχετε ακούσει εδώ και καιρό αλλά εγώ μόλις χθες πρώτη φορά κι ένιωσα πως έπρεπε να ακούσω μετά 7 απανωτά κομμάτια Σωκράτη για να συνέλθω

    Προς λύπη μου μεγάλη
    Μου είπαν πως βρήκες άλλη
    μμμ...

    Την είδα την καλή σου
    κι απόρησα μαζί σου
    Πες μου...
    Απάντησέ μου σε παρακαλώ

    Τι της έχεις βρει
    Τι της έχεις βρει
    Ωρες την κοιτώ σου λέω
    Μα δε βλέπω κάτι ωραίο

    Τι της έχεις βρει
    Τι της έχεις βρει
    όποιον ρώτησα μου είπε
    τίποτα πως δεν της βρήκε

    Μήπως είναι πιο καλή από μένα
    <ΟΧΙ>
    Μπας κι έχει χαρίσματα κρυμένα
    <ΟΧΙ>

    Ε, τότε πες μας τι πίνεις εσύ και δεν μας δίνεις
    Τα χεις χαμένα ανησυχώ για σένα
    πες μας τι πίνεις εσύ και δεν μας δίνεις
    Τα χεις χαμένα ανησυχώ για σένα

    Προς λύπη μου μεγάλη
    Μου είπαν πως βρήκες άλλη
    μμμ...

    Μα μια απορία έχω
    Μωρό μου δεν αντέχω
    Πες μου...
    Απάντησέ μου σε παρακαλώ

    Τι της έχεις βρει
    Τι της έχεις βρει
    όποιον ρώτησα μου είπε
    τίποτα πως δεν της βρήκε

    Μήπως είναι πιο καλή από μένα
    <ΟΧΙ>
    Μπας κι έχει χαρίσματα κρυμένα
    <ΟΧΙ>

    Ε, τότε πες μας τι πίνεις εσύ και δεν μας δίνεις
    Τα χεις χαμένα ανησυχώ για σένα
    πες μας τι πίνεις εσύ και δεν μας δίνεις
    Τα χεις χαμένα ανησυχώ για σένα


    Είμαι η μόνη που το θεωρώ κάτι παραπάνω από απαράδεκτο; Δεν εννοώ μόνο ποιοτικά...
    Hastaroth
    14.01.2006, 22:52
    Δέν είσαι η μόνη,Κατερίνα
    ID
    22.01.2006, 00:27
    Κι εγώ το βρίσκω απαράδεκτο. Και δεν το ακούω. Αλλά παίζει σε όλους τους σταθμούς. Άρα το ακούνε πολλοί. Πάάάάρα πολλοί. Άρα ανήκω στη μειοψηφία.

    Και αυτός που το έγραψε, δεν είναι κατάπτυστος, κάθε άλλο. Αφού αυτό θέλει ο κόσμος. Και με πολλά απ' τα τραγούδια που γράψατε εδώ μέσα, έχω βγάλει απίστευτα γούστα! Και ειλικρινά, δε νομίζω ότι η αρνητική κριτική πρέπει να αφορά τους στίχους και τους στιχουργούς (που προσωπικά θεωρώ ότι περισσότερο "πάσχει" η σύνθεση στην Ελλάδα). Αυτοί δίνουν στον κόσμο ό,τι θέλει. Τώρα, γιατί ο κόσμος θέλει τέτοια τραγούδια και όχι μουσικές και στίχους από Τσιτσάνη, Χατζιδάκι, Θεοδωράκη, Γκάτσο, Ξαρχάκο, Παπαδόπουλο, Λοϊζο και Σαββόπουλο, ας αναλογιστεί κανείς την εποχή.

    Εγώ άκουγα τον πατέρα μου να μου λέει ότι δεν είχαν στην κυριολεξία να φάνε. Και φεύγανε στη Γερμανία μ' ένα βρακί στον κώλο (συγγνώμη κιόλας) για να βγάλουν πέντε δεκάρες. Ε λοιπόν τι θα μπορούσαν να ακούνε στην κατάστασή τους; "Τι της έχεις βρει, ώρες την κοιτώ σου λέω και δε βρίσκω κάτι ωραίο"; ή μήπως "ούτε στρώμα να πλαγιάσω, ούτε φως για να διαβάσω, το δικό σου γράμμα, ωχ μανούλα μου";

    Σήμερα, κατά έναν μαγικό τρόπο, όλοι πεινάμε και όλοι μιλάμε 568 ώρες το μήνα στα κινητά, ή πληρώνουμε 150 Ευρώ το μήνα μόνο σε τσιγάρα. Και τα νιάτα μας δεν τα περνάμε σκάβοντας χωράφια, ούτε βοσκώντας πρόβατα, ούτε κουβαλώντας σακιά. Τα περνάμε με τα φιλαράκια μας, στο χαβαλέ, να ψάχνουμε να βρούμε το "μοναδικό μας έτερον ήμιση"... Άρα, "Αν πας με άλλη, θα σου σπάσω το κεφάλι"...