ελληνική μουσική
145 online   ·  202.032 μέλη


αρχική > e-Περιοδικό > Βιογραφίες

Απόστολος Χατζηχρήστος - Ένας πολύ σπουδαίος ρεμπέτης

Στη δεύτερη δημοσίευσή μου στο περιοδικό του MusicHeaven θα αναφερθώ σε έναν πολύ σπουδαίο ρεμπέτη

Απόστολος Χατζηχρήστος - Ένας πολύ σπουδαίος ρεμπέτης

Γράφει το μέλος kwstasagas26 άρθρα στο MusicHeaven
Πέμπτη 04 Δεκεμβρίου 2008

Τον Απόστολο Χατζηχρήστο, ο οποίος, ουσιαστικά, υπήρξε η αιτία που πριν πολλά χρόνια άρχισα να ασχολούμαι με το ρεμπέτικο τραγούδι. Όπως, επίσης, υπήρξε η αιτία που έπιασα στα χέρια μου μπουζούκι και άρχισα να το γρατζουνάω. Έτσι, το κείμενο που ακολουθεί είναι ένας τρόπος για να εκφράσω το θαυμασμό και την ευγνωμοσύνη μου στο πολύ σπουδαίο έργο που άφησε πίσω του αυτός ο - αρκούντως βασανισμένος - άνθρωπος.

Η πρώτη μου επαφή με τα τραγούδια του Απόστολου Χατζηχρήστου ήρθε στα τέλη των 70ς, όταν ήμουν ακόμη πολύ μικρός σε ηλικία. Στο ραδιόφωνο ακουγόταν συχνά ένα τραγούδι που ερμήνευε ο Σταμάτης Κόκκοτας, το οποίο έλεγε "Κι άμα δεν με βρεις, πάρε βάρκα κι έλα, Μαρίτσα μου γλυκιά, θα 'μαι στην Καστέλλα". Αυτό το τραγούδι αποκάλυπτε έναν κόσμο εντελώς άγνωστο και πρωτόγνωρο για ένα παιδί που μεγάλωνε σε μια πόλη που την έβλεπε σιγά - σιγά να πνίγεται στο τσιμέντο και όπου οι μονοκατοικίες με τις αυλές γεμάτες γιασεμιά γκρεμίζονταν η μία μετά την άλλη και στη θέση τους ξεφύτρωναν άχαρες πολυκατοικίες. Πράγματι, όποτε άκουγα το τραγούδι ξεδιπλώνονταν μπροστά στα παιδικά μου μάτια βαρκάδες, σεργιάνι σε παλιές γειτονιές, ραντεβουδάκια στα βράχια της Καστέλλας κλπ κλπ. Μερικά χρόνια αργότερα ανακάλυψα ότι ο δημιουργός αυτού του τραγουδιού λέγεται Απόστολος Χατζηχρήστος.

Απόστολος Χατζηχρήστος - Ένας πολύ σπουδαίος ρεμπέτηςΟ Απόστολος Χατζηχρήστος γεννήθηκε στο Κοκαριαλί της Σμύρνης το 1901. Το 1922 κατατάχθηκε εθελοντής στο στρατό και πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Τούρκους. Σώθηκε δραπετεύοντας την ώρα που τον πήγαιναν για εκτέλεση. Το 1922, μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου εργάσθηκε ως οξυγονοκολλητής [βλ. Tάσου Σχορέλη "Ρεμπέτικη Ανθολογία" τόμος Δ΄σελ. 159]. Μέσα σε όλα όσα έκανε, ασχολούταν και με τη μουσική, καθόσον ήξερε να παίζει μπουζούκι, κιθάρα και ακορντεόν. Το έτος 1933 είναι η πλέον "σημαδιακή" χρονιά για το ρεμπέτικο τραγούδι, καθόσον ηχογραφείται ο πρώτος δίσκος με μπουζούκι (επρόκειτο για τον δίσκο γραμμοφώνου με το "Έπρεπε να 'ρχόσουνα μάγκα μες στον τεκέ μας" σε μουσική Βαμβακάρη και στίχους Νίκου Μάθεση). Την ίδια χρονιά ο Απόστολος Χατζηχρήστος αρχίζει να ασχολείται επαγγελματικά με το ρεμπέτικο τραγούδι, εμφανιζόμενος κοντά στον Μάρκο και στους άλλους ρεμπέτες σε κέντρα της εποχής (όταν λέμε "κέντρα" ... μην πάει το μυαλό σας στα σημερινά κέντρα της παραλιακής !!! Μιλάμε για φτωχικά ταβερνάκια, με λίγο κρασάκι και την ρεμπέτικη ορχηστρούλα). Το έτος 1937 βγαίνει ο πρώτος δίσκος του με το τραγούδι "Κοκκινιώτισσα". Μέχρι το έτος 1959, οπότε και πέθανε, ηχογράφησε πολλά όμορφα τραγούδια, στα οποία θα αναφερθώ παρακάτω. Πάντως, τα πιο όμορφα - και πιο γνωστά - τραγούδια του ο Χατζηχρήστος τα ηχογράφησε πριν την Κατοχή, ήτοι από το 1937 μέχρι το 1940 [ως γνωστόν, από το 1940 μέχρι το 1945 το θρυλικό εργοστάσιο της Columpia σταμάτησε να λειτουργεί λόγω της Κατοχής]. Παρόλα αυτά, ο Χατζηχρήστος ποτέ δεν απέκτησε τη θέση που τού άξιζε στο ρεμπέτικο τραγούδι!! Όποιον και να ρωτήσεις "πες μου δυο - τρεις ρεμπέτες που σού έρχονται στο μυαλό" θα σού απαντήσει "Μάρκος, Τσιτσάνης, Παπαϊωάννου ..." και ... ουχί "Χατζηχρήστος" ! Κι όμως, είναι, κατά την προσωπική μου άποψη, ισάξιος και του Μάρκου και του Τσιτσάνη !

Τώρα, όσον αφορά στα τραγούδια του ... Ένας άνθρωπος που βίωσε από κοντά τη Μικρασιατική Καταστροφή, την αιχμαλωσία, την προσφυγιά, την Κατοχή ... λογικό είναι να γράψει τραγούδια γεμάτα γνήσιο και αυθεντικό πόνο. Για του λόγου το αληθές, παραθέτω ορισμένους στίχους από τραγούδια του :

ΚΑΡΔΙΑ ΠΑΡΑΠΟΝΙΑΡΑ [τραγουδούν : Τακης Μπίνης / Στέλλα Χασκήλ]

Ποια λύπη σε βαραίνει βαριά αφόρητη

καρδιά παραπονιάρα κι απαρηγόρητη.

Σ' αυτόν τον ψεύτη κόσμο τον τόσο άπονο

καρδιά γιατί να λιώνεις με το παράπονο ?

ΜΑΝΑ ΜΟΥ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΕ ΓΕΝΝΗΣΕΙΣ

Μάνα μου γιατί να με γεννήσεις

βάσανα να νιώσω και στερήσεις

στην ψευτιά αυτού του κόσμου

να 'μαι πάντα μοναχος μου

μες στους πέντε δρόμους να γυρνώ.

ΓΛΥΚΟΒΡΑΔΥΑΖΕΙ

Γλυκοβραδυάζει κι ο ντουνιάς αμέριμνος γλεντάει

την ώρα που ο χάροντας την πόρτα μου χτυπάει.

Αλλά το πιο χαρακτηριστικό "παραπονιάρικο" τραγούδι του είναι το "αυτοβιογραφικό" "ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΣ" [ή "Ήρθαμε να γλεντήσουμε"], όπου με τη φράση "φίλε παραπονιάρη" ο δημιουργός του τραγουδιού περιγράφει με δυο λέξεις τον εαυτό του :

Το παλικάρι στη γωνιά - Χατζηχρήστο

μια ζεμπεκιά γουστάρει

απ' το γλυκό μπουζούκι σου

φίλε παραπονιάρη.

 

Κι όμως ... ο Απόστολος Χατζηχρήστος δεν έμεινε στο γράψιμο "παραπονιάρικων" τραγουδιών. Έγραψε και πολλά τραγούδια που υμνούν τις χαρές της ζωής, που περιγράφουν όμορφες απλές στιγμές της ανθρώπινης καθημερινότητας. Κάποια από αυτά, μάλιστα, είναι σε ρυθμό βαλς. [Κι εδώ, ακριβώς, έγκεται η "καινοτομία" που εισήγαγε ο Απόστολος Χατζηχρήστος στο ρεμπέτικο τραγούδι : Έγραψε ρεμπέτικα τραγούδια με "ευρωπαϊκό" ρυθμό. Όπως, επίσης, "καινοτομία" του ήταν που καθιέρωσε το ακορντεόν ως βασικό όργανο της ρεμπέτικης ορχήστρας]. Λοιπόν, έχω την εντύπωση ότι όλα αυτά τα κάπως "χαρούμενα" τραγούδια τα έγραψε για να λυτρωθεί ο ίδιος από τα βάσανα της ζωής του, για να ανακουφισθεί ο ίδιος από τις πίκρες του. Παραθέτω μερικούς στίχους από αυτήν την "κατγηγορία" τραγουδιών του :

ΕΛΑ ΝΑ ΠΑΜΕ ΤΣΑΡΚΑ [σε ρυθμό βαλς]

Έλα να πάμε τσάρκα μια βραδυά!

Η βάρκα μας προσμένει στην ακροθαλασσιά

και ο βοριάς φυσάει, τι όμορφη βραδυά!

Η ΑΜΑΞΑ ΜΕΣ ΣΤΗ ΒΡΟΧΗ [σε στίχους Χαράλαμπου Βασιλειάδη ή "Τσάντα"]

Η άμαξα μες στη βροχή

τράβα αμαξά μη μού βραχεί

το κορίτσι που ΄ναι μέσα

όμορφο σαν πριγιπέσσα

μη μού βραχεί!

ΠΕΝΤΑΜΟΡΦΗ

Σιγά - σιγά φίλε μου το αμάξι

έφτασε η πεντάμορφη τις καρδιές να κάψει.

Σε εξοχικό ήρθε να γλεντήσει

και σαν ρεμπέτισσα μια βραδυά να ζήσει.

ΑΣ ΜΗΝ ΞΗΜΕΡΩΝΕ ΠΟΤΕ [σε στίχους Κώστα Μάνεση, σε ρυθμό βαλς]

Ας μην ξημέρωνε ποτέ!

Ας μη φύγει αυτό το βράδυ που 'μαστε μαζί

γιατί μέσα στο σκοτάδι η αγάπη ζει!

ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΦΑΛΗΡΟ

Πάμε στο Φάληρο - περήφανα!

είναι αστροφεγγιά - περήφανα!

Με μια μικρή βαρκούλα

πάμε τα δυο στη Βούλα

για ρομάντζα και φιλιά !

ΚΑΡΟΤΣΕΡΗ ΤΡΑΒΑ [στην πρώτη ηχογράφηση του εν λόγω τραγουδιού κάνει εντύπωση ο ήχος από πέταλα αλόγου που ακούγεται ως "εφφέ" !!!]

Τράβα, τράβα τράβα, καροτσέρη τράβα

και στο Καλαμάκι κόψε για ουζάκι !

Τράβα, τράβα, τράβα, στη Γλυφάδα τράβα

για καλό κρασάκι και για μπαρμπουνάκι.

Γύρνα πάλι γύρνα, στην Αθήνα γύρνα

κι άκου μπουζουκάκι απ' το Σμυρνιωτάκι.

[με το "Σμυρνιωτάκι" ο δημιουργός του τραγουδιού προφανώς αναφέρεται στον εαυτό του].

Σε όλα τα παραπάνω τραγούδια, είναι έκδηλη η αγωνία του δημιουργού τους να κρατήσει ζωντανές τις απλές όμορφες στιγμές της ζωής, τις οποίες δεν ήταν τυχερός να τις απολαύσει "μέχρι το μεδούλι τους". Φυσικά, από τη θεματολογία του Απόστολου Χατζηχρήστου δεν ήταν δυνατόν να λείψουν ... και τα βάσανα του έρωτα, καθώς και το "ερωτικό ανεκπλήρωτο' [σύνηθες θέμα των ρεμπέτικων τραγουδιών]. Παραθέτω στίχους και από αυτήν την "κατηγορία" τραγουδιών του :

ΑΛΗΤΗ Μ' ΕΙΠΕΣ ΜΙΑ ΒΡΑΔΥΑ [ή ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΤΟΥ ΑΛΗΤΗ] :

Αλήτη μ' είπες μια βραδυά

χωρίς καμιάν αιτία

μα τού αλήτη η καρδιά

δεν σού κρατάει κακία.

 

ΒΑΓΓΕΛΙΩ ΔΕΝ ΕΙΣ' ΕΝΤΑΞΕΙ

Θυμήσου που ορκιζόσουνα πως θα με περιμένεις

μα γρήγορα με ξέχασες και μ' άλλονε πηγαίνεις.

Έχεις γνώμη τώρα αλλάξει

Βαγγελιώ δεν είσ' εντάξει.

 

ΘΑ 'ΡΘΕΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΝΑ ΠΟΝΑΣ [στίχοι : Γ. Φωτίδας]

Ωχ! Μ' αυτό το δρόμο που τραβάς

θα 'ρθει μια μέρα να πονάς.

Άμυαλο τρελό σπουργίτι

μ' όποιον να 'ναι μη γλεντάς !

 

ΝΥΧΤΟΠΟΥΛΙ

Λίγη αγάπη σου ζητώ μικρό μου

έλα μην αργείς

δώσ' μου πια μιαν ελπίδα

μαζί μου πως θα ΄ρθεις.

Εκτός από τα παραπάνω, έχω υπόψη μου και δύο ακόμη τραγούδια του που ... μάς ταξιδεύουν στη "λάγνα ανατολή" και στους "κόσμους του παραμυθιού"

 

Ο ΚΑΪΞΗΣ [επηρεασμένο από οπερέτα] :

Γκελ - γκελ καϊξή

γιαβάς - γιαβάς !

Μες στης Πόλης τ' ακρογιάλι, μες στη σιγαλιά

μες στου χαρεμιού τη λήθη, γκελ - γκελ καϊξή !

 

Η ΜΙΚΡΗ ΤΟΥ ΚΑΜΗΛΙΕΡΗ [σε ρυθμό - τι άλλο - ζεϊμπέκικο καμηλιέρικο] :

Η μικρή του καμηλιέρη

αραπίνα από τ' Αλγέρι

όποιος να την δει τη θέλει

γιαλελέλι !

 

Εκτός από πολύ όμορφα τραγούδια, ο Απόστολος Χατζηχρήστος διέθετε και πολύ ωραία, και προπαντός "βιωματική" φωνή, την οποία χειριζόταν με πολύ επιδέξιο τρόπο. Άλλωστε, όποτε τραγουδούσε, το ζούσε πραγματικά το τραγούδι, βγάζοντας όλο τον πόνο που είχε στην ψυχή του [αυτό το διαπιστώνει εύκολα όποιος ακούσει τις παλιές ηχογραφήσεις των τραγουδιών του]. Δεν είναι, λοιπόν, τυχαίο ότι Ο Μάρκος και ο Τσιτσάνης τού ανέθεσαν να ερμηνεύσει κάποια τραγούδια τους [στο μυαλό μού έρχεται το "Είσ' αριστοκράτισσα κι ωραία" του Τσιτσάνη, που το ερμηνεύει καταπληκτικά]. Αυτό, όμως, που πραγματικά γοητεύει από τις παλιές ηχογραφήσεις των τραγουδιών του, είναι το γεγονός ότι στα περισσότερα από αυτά τραγουδούσε μαζί με άλλους ρεμπέτες, συνήθως εν είδει "χορωδίας". Παραδείγματα : Στον "Καϊξή" μοιράζεται τις στροφές του τραγουδιού μαζί με τον Μάρκο. Στο "Πεντάμορφη" τραγουδούν από κοινού ο ίδιος, ο Μάρκος και η Σούλα Καλφοπούλου. Στο "Πάμε στο Φάληρο" από κοινού ο ίδιος, ο Μάρκος και ο πρωτοεμφανιζόμενος Απόστολος Καλδάρας !

Όπως προανέφερα, ο Απόστολος Χατζηχρήστος πέθανε στην Αθήνα στις 5 Ιουνίου 1959, σε ηλικία μόλις 58 ετών. Αν ζούσε περισσότερο, είναι σίγουρο ότι θα είχε γράψει κι άλλα όμορφα τραγούδια. Αλλά κι αυτά που άφησε, είναι υπερ - αρκετά για να τον καταστήσουν "αθάνατο" και "κολώνα του ελληνικού πολιτισμού". Είμαι σίγουρος ότι κάποιοι από τους αναγνώστες του κειμένου μου, διαβάζοντας τα τραγούδια που παραθέτω, θα αναρωτηθούν : "άντε βρε, δικό του είναι αυτό το τραγούδι, δεν το ήξερα!" Πράγματι ... όσο κι αν τα τραγούδια του θα τραγουδιούνται και ... από τα δισέγγονά μας, ο ίδιος μάλλον θα παραμένει άγνωστος στον πολύ κόσμο και γνωστός μόνο σε όσους έχουν ασχοληθεί - είτε λίγο είτε πολύ - με την ιστορία του ρεμπέτικου τραγουδιού. Όμως, όπως πολύ εύστοχα γράφει ο Τάσος Σχορέλης στη Ρεμπέτικη Ανθολογία του [τόμος Δ σελ. 159] : "Ο Χατζηχρήστος είναι αναμφισβήτητα από τους λίγους κορυφαίους συνθέτες και η θέση του είναι στην πρώτη γραμμή του ρεμπέτικου. Είναι ένας από τους μεγάλους του. Από τους πρώτους του".




Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (12)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

Thanasis-Gioglou Chat
Φθασμένος
#17259   /   04.12.2008, 14:03   /   Αναφορά
Συγχαρητήρια για την καταχώρηση.



Ο Απόστολος Χατζηχρήστος ήταν πραγματικά ένας από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους του ρεμπέτικου και λαικού τραγουδιού.Και μέχρι σήμερα το έργο του δεν έχει γνωρίσει την αναγνώριση που του αξίζει.

Δυστυχώς δε ζει το 1962 για να δει τα τραγούδια του να κυκλοφορούν σε δίσκο «extended play» με επιμέλεια της ορχήστρας του Θόδωρου Δερβενιώτη, στα πλαίσια των επανεκτελέσεων των ρεμπέτικων τραγουδιών που γίνονται τότε στην Columbia.

Η πρώτη πλευρά του μικρού αυτού δίσκου, με εξαίρεση το «Καταραμένη φτώχεια», που μπαίνει το 2001 στη συλλογή «Αντώνης Ρεπάνης-Τραγούδια από τις 45 στροφές Νο 3»,παραμένει, δυστυχώς μέχρι σήμερα ανέκδοτη σε Lp ή cd.



1)Καρδιά παραπονιάρα (Π.Γαβαλάς)

2)Καημό μεγάλο απόχτησα (Π.Πάνου-Χρηστάκης)

3)Καταραμένη φτώχεια (Α.Ρεπάνης-Χρηστάκης)

4)Ψεύτη ντουνιά (Π.Γαβαλάς)



Η δεύτερη πλευρά εντάσσεται το 1970 στο δίσκο «Παπαιωάννου-Μπαγιαντέρας-Χατζηχρήστος-Καπλάνης» .



1)Μάνα μου γιατί να με γεννήσεις (Π.Πάνου-Χρηστάκης)

2)Η άμαξα μες στη βροχή (Γ.Μπιθικώτσης-Β.Γκίκα)

3)Καροτσέρη τράβα (Δούκισσα)

4)Πάμε στο Φάληρο (Γ.Μπιθικώτσης-Χρηστάκης-Β.Γκίκα)



geordan Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#17264   /   04.12.2008, 23:23   /   Αναφορά
Συμφωνώ και επαυξάνω.



Κι εμένα από τους αγαπημένους μου ο Απόστολος. Είναι κι άλλοι, βέβαια, εξίσου σημαντικοί μα στη σκιά του Μάρκου και του Τσιτσάνη. Προσωπικά έχω εξήγηση, αλλά δεν είναι της στιγμής.



Με όλο το σεβασμό στο Θόδωρο Δερβενιώτη, πάντως, προτιμώ τις πρώτες εκτελέσεις και κατόπιν τις επανεκτελέσεις που έγιναν μετά το '80 (Γλυκερία, Αλεξίου, Νταλάρας, Αθηναϊκή, Ρεμπέτικη και πολλοί άλλοι).



Υ.Γ. Νομίζω πρέπει να βλέπω φωτογραφία του για πρώτη φορά.
Termite Chat
Φθασμένος
#17266   /   05.12.2008, 09:30
Εξαιρετική δημοσίευση...

pafa Chat
Συγχορδία Μινόρε
#17267   /   05.12.2008, 19:03   /   Αναφορά
Συγχαρητήρια για αυτή την υπέροχη δημοσίευση

από τους αγαπημένους μου ο Απόστολος Χατζηχρήστος

και σίγουρα από τους μεγάλους του ρεμπέτικου.

Θα ήθελα να προσθέσω ένα κομμάτι του

που μου αρέσει περισσότερο και δεν θα έπρεπε να

λείπει από τη δημοσίευση.





Παραπονιάρικό μου



Ό,τι κι αν έχεις στην καρδιά, να μου το λες μικρό μου

Κι όχι να κάθεσαι να κλαις, παραπονιάρικό μου



Και αν σε πίκρανα εγώ με τον εγωισμό μου

Συμπάθησέ με και μην κλαις, παραπονιάρικό μου ] 2x



Απόψε θα ’ρθω να στο πω, πως σ’ αγαπώ μικρό μου

Και μην κρυφοστενάζεις πια, παραπονιάρικό μου



Administrator
jorge Chat
Musantiquus
#17274   /   05.12.2008, 22:35   /   Αναφορά
Συγχαρητήρια Κώστα. Το άρθρο είναι υπέροχο, μια και μας μιλάει και για την εποχή που έζησε ο Χατζηχρήστος, με ενδιαφέροντα ιστορικά στοιχεία, αλλά έχει και προσωπικό τόνο, κάτι που σπάνια συναντάμε σε δημοσιεύσεις. Ακόμα και όσοι δεν ακούνε ρεμπέτικο, θεωρώ οτι το βρήκαν και θα το βρουν τα επόμενα χρόνια - μια και τα άρθρα μας μένουν θεωρητικά διαθέσιμα για πάντα - ενδιαφέρον, μια και ο τρόπος γραφής σου είναι αφηγηματικός και είναι σαν να μιλάς στον αναγνώστη.



Ο Χατζηχρήστος έχει γράψει πολύ όμορφα και διαχρονικά τραγούδια. Αγαπημένο μου - από μικρό παιδί - ο Καΐξής.



Μπράβο και πάλι, τέτοια άρθρα δίνουν στο περιοδικό λόγο ύπαρξης.
nowaveband Chat
Φθασμένος
#17275   /   06.12.2008, 04:56   /   Αναφορά
Mπράβο!Εύγε για την δημοσιευση!
mariachi Chat
Φθασμένος
#17278   /   06.12.2008, 11:54   /   Αναφορά
Ο Χατζηχρήστος δεν ήταν απλά ένας σπουδαίος ρεμπέτης...ήταν ένα από τα πιο καθοριστικά πρόσωπα για την εναπόθεση του ρεμπέτικου στο έβερεστ του μουσικού πολιτισμού.Το μεγαλύτερο ποσοστό των τραγουδιών του ήταν συγκλονιστικά και συνταρακτικά.Τόσο υπέρλαμπρης εφυίας συνθέτης,μα και τόσο αδικημένος σε βαθμό που ελάχιστα αποτελεί θέμα αφιερώματος από τα Μίντια.Συγχαρητήρια για το άρθρο σου!!
mellia Chat
Σολίστ
#17286   /   07.12.2008, 16:51   /   Αναφορά
Συγχαρητήρια και από εμένα για το άρθρο! Τα σχόλια του jorge με κάλυψαν απόλυτα. Ειδικά για τον "προσωπικό τόνο" που αναφέρει, δείχνει οτι και κατέχεις καλά το θέμα και οτι εχεις το χάρισμα να μεταφέρεις αυτό που εσύ εισπράττεις απο τα τραγούδια αυτά στους άλλους.

Κι εγώ δεν ήξερα οτι o Χατζηχρήστος ήταν ο δημιουργός αγαπημένων τραγουδιών όπως το "παραπονιάρικο".

Σε ευχαριστούμε:)

Παρεμπιπτόντως, η εκπομπή σου τις προάλλες με τα ρεμπέτικα ήταν πάρα πολύ καλή και δικαίως μας κράτησε άυπνους μέχρι το πρωί! Ελπίζω να επαναληφθεί:)
kwstasagas Chat
MusicHeaven Guru
#17289   /   07.12.2008, 20:17
Ευχαριστώ πολύ όλους σας για τα καλά σας λόγια .... Πραγματικά, πολύ χαίρομαι που σάς άρεσε η δημοσίευσή μου ...

melia, με μπέρδεψες με κάποιον άλλον !!! Δεν ήμουν εγώ αυτός που έκανε εκπομπή με ρεμπέτικα, καθόσον δεν ειμαι παραγωγός στο ΜΗ. Έτσι, τα καλά σου λόγια για την εκπομπή με τα ρεμπέτικα απευθύνονται σε άλλον ......

mellia Chat
Σολίστ
#17293   /   08.12.2008, 00:32
ωχ, να με συγχωρείς πολύ! μόλις τώρα το αντελήφθην οτι σας μπέρδεψα! (η αφηρημάδα μου είναι γνωστή πλέον!)

Πάντως συγχαρητήρια και πάλι για την δημοσίευσή σου!:)))

kwstasagas Chat
MusicHeaven Guru
#17833   /   18.02.2009, 01:39
Ήμουν σήμερα στον ΙΑΝΟ, στο αφιέρωμα στον ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟ. Η ορχήστρα του Γιώργου Ξηντάρη έπαιξε με πολύ όμορφο τρόπο, και, κυρίως, με καθαρό ήχο, αρκετά τραγούδια του Χατζηχρήστου, ενώ ο Πάνος Σαββόπουλος προλόγιζε τα τραγούδια, αναφερόμενος στη ζωή, στο έργο και στην προσωπικότητα του πολύ σπουδαίου ρεμπέτη.



Παρόλο που η σημερινή βραδυά ήταν ξεχωριστή, παρόλο που παίχθηκαν ζωντανά ένα σωρό τραγούδια, παρόλο που ακούστηκαν τόσα ενδιαφέροντα πράγματα [χωρίς αυτό να σημαίνει ότι όλα όσα άκουσα με βρήκαν σύμφωνο] ...... έχω ένα παράπονο : Ήμουν από τους μικρότερους σε ηλικία θαμώνες του Ιανού. Και .... υπόψιν, δεν είμαι και κανένα "μικρούλι", σε λίγα χρονάκια σαρανταρίζω ..... Δυστυχώς διαπίστωσα ότι τους 18χρονους και τους 20χρονους δεν τους αγγίζει ο Χατζηχρήστος .... Προτείνω, λοιπόν, στους μικρούς σε ηλικία να βρουν και να ακούσουν τα τραγούδια του. Θα έχουν να κερδίσουν και να ωφεληθούν πάρα μα πάρα πολλά ......

CHE Chat
Βετεράνος
#18133   /   29.03.2009, 16:59   /   Αναφορά
Έβαλα 5 αστεράκια στη δημοσίευση γιατί πραγματικά τ' αξίζει. Οι προλαλίσαντες με κάλυψαν απόλυτα με τα σχόλιά τους. Και πάλι μπράβο!


Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις