ελληνική μουσική
238 online   ·  202.069 μέλη


αρχική > e-Περιοδικό > No_Music

Είναι που... (η έμμετρη εκδοχή)

Είναι που θυμήθηκα τα μάτια σου
κι άναψα ένα σέρτικο τσιγάρο...
Γράφει ο Χρυσόστομος Γελαγώτης (istoxastis)27 άρθρα στο MusicHeaven
Γεννήθηκα στην Πέτρα την Λαμπροτετάρτη του Πενήντα. Οι γονείς μου φτωχοί κι αγράμματοι αγρότες, κοντά στα τόσα άλλα, μ' έμαθαν να εκτιμώ και να γνωρίζω με το όνομα του και το πιο ταπεινό χορταράκι της γης. Σπουδαία τα λάχανα θα πεις. Κι...
Πέμπτη 21 Οκτωβρίου 2004
Δεν είναι πληγή του μαστιχόδεντρου
που μοσχοβολά στην αγκαλιά σου,
Είναι μελτεμάκι που ερωτεύτηκε
κι όλο ανεμίζει τα μαλλιά σου.

Είναι ένα κοχύλι, είναι η θάλασσα,
ένα φιλί που σου στειλα με γλάρο,
Είναι που θυμήθηκα τα μάτια σου
κι άναψα ένα σέρτικο τσιγάρο.

Δεν είναι η βραδιά τσιγγάνα μάγισσα
που σπαράζει κάτω απ τη ροδιά σου,
Είναι ένα στιχάκι απ το τραγούδι μου
που ζητά να μπει μεσ΄ τη καρδιά σου

Είναι ένα κοχύλι, είναι η θάλασσα,
ένα φιλί που σου στειλα με γλάρο
Είναι που θυμήθηκα τα μάτια σου
κι άναψα ένα σέρτικο τσιγάρο




σχόλια (8)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

vouliakis Chat
Βετεράνος
#944   /   21.10.2004, 00:54   /   Αναφορά





Κύριε Γελαγώτη,










Κύριε
Γελαγώτη,

Οι δημοσιεύσεις
σας στο Music Heaven, είναι πιστεύω ένα μικρό δείγμα
του έργου σας –ποιημάτων και στιχουργημάτων, ίσως και πεζών-, που θα μπορούσε
να χαρακτηρισθεί σύγχρονη λογοτεχνία, όπως την ορίζει ο Γιώργος Χειμωνάς[1]:
με ενάργεια αυτογνωσίας, με επίγνωση των ορίων της και των απωλειών της. Με
πρωτοπαθή αισθητικότητα, θυμίζοντας τη διαφορά ανάμεσα στο ‘αίσθημα’ ως
πρωτογενές αισθητηριακό ερέθισμα και στο ‘συναίσθημα’, ως επιγενές ψυχολογικό
γεγονός. Σύγχρονη, λοιπόν, λογοτεχνία, όχι μοντέρνα, βαδίζει πλάι σε μια
Φιλοσοφία της Φύσης, προς την οποία ήδη συρρέουν οι σύγχρονες επιστήμες. Διασώζει
τη φυσικότητα της επαφής του σώματος του ανθρώπου με τον κόσμο, τη σωματικότητα
αυτής της επαφής.

 

Σας εύχομαι
καλή συνέχεια…










[1] Γ. Χειμωνάς, Πως τελειώνει ο
μύθος
, από τον τόμο Μοντέρνο-Μεταμοντέρνο, εκδ. Σμίλη, Αθήνα 1988








Sofia Chat
Φθασμένος
#945   /   21.10.2004, 01:35   /   Αναφορά
Είναι που...διαβάζοντας το θυμήθηκα τα μάτια του..

Καλά που δεν καπνίζω δηλαδή γιατί και το τσιγάρο θα το είχα ανάψέι..!

Εμένα πάντως με ταξίδεψες, με πήγες αλλού..! Σ'ευχαριστώ! Να 'σαι καά και να μας ταξιδεύεις πάντα! Το έχουμε ανάγκη! Μπράβο και πάλι!
revekka Chat
Φθασμένος
#946   /   21.10.2004, 01:54   /   Αναφορά
τελικά είναι τα απλά καθημερινά πράγματα που μας θυμίζουν την αγάπη. λέξεις εικόνες, μυρωδιές, λιτές αλλα δουλεμένες, περίπλοκες. αισθήσεις της μεσογειακής ζωής, μια μόνο λέξη μας φέρνει στο νου χίλια δυο ...
Spilman44 Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#947   /   21.10.2004, 09:25   /   Αναφορά
Αμεσα ρεαλιστικό κι άρτιο τραγούδι. Ενα ακόμα εύσημο στο δημιουργό του !
afro Chat
Περαστική Νότα
#948   /   21.10.2004, 13:46
Μας εστειλες παλι με αυτους τους στιχους. Τι να πει κανεις για τις αναφορες του στιχου στα συναισθηματα που πηγαζουν απο τις εικονες. Ειναι πραγματι μεγαλειο να κρυβουν λεξεις τοσο νοημα και να μην ειναι γελοιο. Αντιθετα να νοιωθει κανεις αγαλειαση και ταυτιση με ενα τροπο που μονο αν εισαι ολο Ελλαδα καταλαβαινεις. Αυτα τιποτα αλλο.

andri14 Chat
Σολίστ
#949   /   21.10.2004, 16:24   /   Αναφορά
Είναι ένα στιχάκι απ το τραγούδι σου

που έχει μπει μεσ΄ τη καρδιά μας!



Ευχαριστούμε!Καλη συνέχεια στα ταξίδια σου...
istoxastis Chat
Φθασμένος
#950   /   21.10.2004, 18:48   /   Αναφορά
Σας ευχαριστώ όλους μέσα από την καρδιά μου για την επιεική αντιμετώπιση των στίχων μου και τα καλά σας λόγια που με τιμούν. Όσο για την εμπεριστατωμένη σου ανάλυση, vouliakis, τί να πώ... με κατέπληξες, γιατί, για να σου πω την αλήθεια...

τα μουτζουρώματά μου στο χαρτί, νόμιζα απλά, κατάθεση ψυχής πως ήταν.
vouliakis Chat
Βετεράνος
#951   /   21.10.2004, 22:37
Εύχομαι πάντα να είναι...



Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις