ελληνική μουσική
659 online   ·  204.016 μέλη


αρχική > e-Περιοδικό > No_Music

Με Φως και Σκοτάδι

Επιστροφή απ' έξω. Ώρα νύχτα. Μια μηχανική κίνηση από μόνη της ανάβει το ραδιόφωνο κι άλλη μια το φωτιστικό του γραφείου. Πρωινός καφές που έχει παγώσει και χίλια σκόρπια ρούχα να μου θυμίζουν πεζά και απλοϊκά πως έχει και υποχρεώσεις το πρόγραμμα. Μελωδία ακουστική του Μίλτου στο αυτί κι όλου του κόσμου τα δαιμόνια ανάμεσα στα πόδια. Να μπλέκονται και να πιέζουν από κάτω προς τα επάνω το εγώ μου να πεταχτεί και να ξεσπάσει στο ημίφως...
Γράφει το μέλος Χρήστος A. Μιχαήλ (Aiolos_m)14 άρθρα στο MusicHeaven
Ο Χρήστος Α. Μιχαήλ γεννήθηκε στη Σαλαμίνα, τελείωσε το σχολείο στη Λεμεσό και σπούδασε Χρηματοοικονομική και Τραπεζική Διοικητική στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς. Σήμερα εργάζεται ως δημοσιογράφος σε μουσικά περιοδικά, έντυπα και διαδικτυακά (Δί...
Πέμπτη 01 Δεκεμβρίου 2005
Προϊόν δύο συστατικών το ημίφως. Το πρώτο έχει να κάνει με πολλά. Φως για την αλήθεια. Φως για την άνοιξη και τη χαρά. Φως και για το γλέντι. Πώς αλλιώς άλλωστε; Εξάλλου δεν είναι τυχαίο πως ο καλός Θεούλης δημιούργησε το φως την πρώτη κιόλας μέρα της δημιουργίας («Και είπε ο Θεός Γενηθήτω Φώς, και έγινε φώς, και είδε ο Θεός ότι το φώς ήτο καλό»). Το άλλο έχει να κάνει με ακόμα περισσότερα. Προηγήθηκε βλέπεις των γεγονότων («Η δε γή ήτο άμορφος και έρημος και σκότος επί του προσώπου της αβύσσου»). Σκοτάδι για τη λύπη και την μελαγχολία. Νύχτα με τσιγάρο κι ένα ποτήρι whiskey είναι μια καλή αφορμή να αρχίσεις να αναθεωρείς τα ήδη θεωρημένα και τα κοινώς αποδεκτά (έτσι, γιατί είναι μόδα). Σκοτάδι για τον πόνο, σκοτάδι και για το ψέμα. Πολλοί λένε αβίαστα πως όλοι μπορούμε να λέμε τουλάχιστον από ένα αθώο ψεματάκι. Πως «δεν πειράζει και πολύ». Μέγα λάθος. Κάθε αθώο ψεματάκι αποτελεί μια στάλα σκοτάδι. Αν αφήσεις το τσουκάλι να γεμίσει βυθίζεσαι και άντε μετά να βρεις μπούσουλα να σε γλιτώσει. Βέβαια- θα πεις- οι περισσότεροι το αποδέχονται. Κανείς όμως από αυτούς δεν άφησε επίτηδες τη βρύση του ανοιχτή το βράδυ πριν πέσει για ύπνο. Κι αν το έκανε, σίγουρα στο τέλος θρήνησε το λογαριασμό.

Προϊόν δύο συστατικών το ημίφως. Μέσα του ως συνήθως γίνονται και τα πιο μεγάλα όνειρα. Αυτό έκανα καιρό πολύ για να το καταλάβω. Κάποτε ένας φίλος, μισομεθυσμένος και τρελά ερωτευμένος, είπε πως τα πιο μεγάλα όνειρα γίνονται σε περιόδους που η ψυχή βρίσκεται μεταξύ φθοράς και αυθαρσίας. Εκεί που δεν μπορεί να ξεχωρήσει το ορθολογικό από την αιθεροβασία. Εκεί που δεν καταφέρνει να στοχεύσει σωστά ούτε μία κατάρα. Μέσα σε ένα ημίφως από ευχάριστα και δυσάρεστα λουτρά καταστάσεων και γεγονότων.

Η συνταγή εν τέλει είναι μία: μαζεύεις λίγο φως (από το μαλακό), αρπάζεις και σκοτάδι και ανακατεύεις καλά. Το αποτέλεσμα θα σε χαϊδέψει απαλά στην πλάτη μετά από καιρό.

Tags
Μουσική Γενικά:ραδιόφωνο


Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (7)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

Soulessome Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#3487   /   01.12.2005, 18:43   /   Αναφορά
Πολύ όμορφο...πολύ αληθινό...Με βύθισαν τα λόγια σου στις σκέψεις!Αφορμή ζητάω!Να σαι καλά!
Brokenchord Chat
Σολίστ
#3488   /   01.12.2005, 21:23
Φοβερό καταπληκτικό !!!!!

Other_side Chat
Συγχορδία Μινόρε
#3673   /   22.12.2005, 19:45   /   Αναφορά
Με Φώς και σκοτάδι, αυτή την ώρα διαβάζω το κείμενο σου. Αυτή την ώρα την παγωμένη, την μεσημεριανή. Το ημίφως είναι πράγματι η πιο περίπλοκα όμορφη στιγμή της ημέρας. Κάθε μέρας. Γιατί μπορεί να χαζεύουμε σε μια αγγαλιά την δύση και τα χρώματα της, αποχρώσεις του κόκκινου. Αλλα είναι μια απλή ομορφιά εκείνη της δύσης. Δεν ξέρω να το εξηγήσω όσο καλά όσο εσύ, για μένα πάντως στο ημίφως της αυγής θα βρεις πολλά χρώματα. Αυτή η στιγμή που η νύχτα πεθαίνει μέσα στην μέρα, και όλα σιωπούν. Πέρα απο αυτό, είναι ακριβώς αυτή η ησυχία που σπανίζει σε μια αστική περιοχή. Ούτε τα σκυλιά δεν ακούω πια να γαυγίζουν μέσα στο γκρίζο της πόλης. Μια περίεργη ησυχία μέσα στο ημίφως. Πόρτες που κλείσαν. Δειλό φως που σκάει σιγά πίσω απο τα σύννεφα. Κοιτάς πίσω απο ένα παράθυρο. Την σιωπή. Τα όνειρα τους βλέπεις. Καθώς το φως απλώνεται δειλά. Και η κούραση σου ξεχασμένη. Στο σκοτάδι του χθες.



Αυτό το κείμενο σου κάποτε το έγραψα κι εγώ.
Aiolos_m Chat
MusicHeaven Guru
#3731   /   26.12.2005, 18:58   /   Αναφορά
Παιδιά ευχαριστώ πολύ μα...κάτι παράξενο...



σήμερα 26/12/05 είδα ότι τελικά το κείμενό μου δημοσιεύτηκε...



:)



NazeLee Chat
Περαστική Νότα
#3988   /   06.02.2006, 20:53   /   Αναφορά
............................ :)
Amelie Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#8212   /   30.04.2007, 10:31   /   Αναφορά
Μέσα στο ημίφως ως συνήθως...
kamelia8 Chat
MusicHeaven Guru
#12850   /   06.04.2008, 00:41   /   Αναφορά
Φως και σκοτάδι...

Τόσο μικρή και τόσο μεγάλη απόσταση μεταξύ τους...


Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις