ελληνική μουσική
312 online   ·  202.584 μέλη


αρχική > e-Περιοδικό > No_Music

Νερόμυλος

Σημείωση από MusicHeaven:
Tο ποίημα διακρίθηκε πρόσφατα με το 4ο Βραβείο στην κατηγορία Ποίηση, στον 2ο Διαγωνισμό Ποίησης του MusicHeaven. Το ποίημα έγραψε ο Ζαφείρης Μπέρσος (soloffor7) από τη Λάρισα...
Γράφει το μέλος soloffor76 άρθρα στο MusicHeaven
Πέμπτη 17 Αυγούστου 2006
Νερόμυλος

Ενίοτε υπάρχω μονάχος
σαν τρένο μεγαλώνω που σιγοτρέχει σφυρίζοντας
κάτω από τη σκιά του φυλλοβόλου ηλιοβασιλέματος
σφυρίζοντας αδιάφορα υπάρχω, ελπίζοντας
σε σταθμό να μη σταματήσω

Αφηρημένα βυθίζομαι
στη σκέψη του ωκεανού
με τα κοράλλια μάτια της να μπλέκονται στα όνειρά μου
στα γαλάζια βάθη αιωρούμαι
αγνοώντας αν μπορώ ν’ αναδυθώ

Δεν υπάρχει μάρτυρας ονειροπόλος
δεν είναι βασανισμένος ο κριτής
στο αυστηρό του βλέμμα έχει στερέψει η ελπίδα
στη διαδρομή τον προορισμό έχει αγιάσει
μα ματωμένη η σκέψη βυθίζεται
σαστισμένα αφουγκράζεται την αλήθεια
και τρέχει απερίσκεπτα και χάνεται
και στο νήμα ξαγρυπνάει μετανιωμένη

Ολοένα υπάρχω πιο μίζερα
θλιβερή ολοένα ανησυχία
πιο δυνατά κατρακυλάς και σαν απόσταγμα
αρωματίζεις και τις πιο θολές ιδέες

Αναπόφευκτα οσμίζομαι την ήττα
μα τη μάχη αυτή την ψάχνω απεγνωσμένα
θρήνους κ’ ιδρώτες, αχούς κι’ αναστενάζοντας
ξαναβγαίνω κερδισμένος-διαψευσμένος
ή μήπως ήττα είναι αυτό…
που δεν ξέρεις πως μπορείς μα έχεις;
που δε θέλεις να μπορείς μα αντέχεις;
που οι ενοχές ξεπλένονται σα σκόνη σε ποτάμι
και οι ανάγκες ξεπηδούν σα δίψα σε πηγάδι

Σαν πίνεις λαίμαργα, γοργά, λωτός ειν’ το νερό του
και πάσα αλήθεια κρύβεται βαθειά στο κρύσταλλό του
ειν’ το νερό η μάγισσα, η δίψα μου κατάρα
ειν’ η ελπίδα στέρηση κι’ η λησμονιά φενάκη
Φαύλος νερόμυλος θαρρώ πως έχω καταντήσει
ντροπιαστικά να ξεδιψώ στις τύψεις και στο ψέμα
στη λύτρωση αναδύομαι, τα λάθη αποτινάζω
μα σύντομα κατρακυλώ στη λάγνα ενοχή μου
τα σφάλματά μου κουβαλώ και γρήγορα μαθαίνω
πως όσο κι’ αν τα αποστραφώ
ξανά θα τ’ ανταμώσω




σχόλια (4)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

Aiolos_m Chat
MusicHeaven Guru
#5385   /   17.08.2006, 01:39   /   Αναφορά
"Σαν πίνεις λαίμαργα, γοργά, λωτός ειν’ το νερό του

και πάσα αλήθεια κρύβεται βαθειά στο κρύσταλλό του

ειν’ το νερό η μάγισσα, η δίψα μου κατάρα

ειν’ η ελπίδα στέρηση κι’ η λησμονιά φενάκη

Φαύλος νερόμυλος θαρρώ πως έχω καταντήσει

ντροπιαστικά να ξεδιψώ στις τύψεις και στο ψέμα

στη λύτρωση αναδύομαι, τα λάθη αποτινάζω

μα σύντομα κατρακυλώ στη λάγνα ενοχή μου

τα σφάλματά μου κουβαλώ και γρήγορα μαθαίνω

πως όσο κι’ αν τα αποστραφώ

ξανά θα τ’ ανταμώσω"....



Συγκίνηση.

Με το νερό που σε γυρίζει στο ποτήρι κι ένα τσουβάλι πάγο.

Να'σαι καλά.
theotita Chat
Σολίστ
#5387   /   17.08.2006, 10:54   /   Αναφορά
Παρότι μου βγάζει αρκετή πίκρα και μελαγχολία, ίσως και κατάθληψη (πράγματα που συνήθως με αποθούν) μου άρεσε πολύ, ειδικά προς το τέλος. Σε ορισμένα σημεία νομίζω πως είδα κάτι από μένα...

Συγχαρητήρια!
ph Chat
Σολίστ
#5406   /   19.08.2006, 18:45


Κάτι πάει να πει, πάει να αγγίξει ωραίες εικόνες, ιδίως στους πρώτους στίχους, αλλά μετά μπλέκεται το πράγμα σε μια διανοητική σβούρα χωρίς ιδιαίτερη έμπνευση. Πάντως, ίσως να έχουμε να κάνουμε με κάποιον που έχει γράψει ήδη καλύτερα ή θα γράψει στο μέλλον...

soloffor7 Chat
Συγχορδία Μινόρε
#5418   /   21.08.2006, 18:53   /   Αναφορά
ευχαριστώ για τα σχόλιά σας...

είναι εντελώς υποκειμενικό αυτό που καθένας εισπράτει από ένα ποίημα και δεν νομίζω πως είναι απαραίτητο να σχετίζεται με τη θεματολογία, μπορεί δηλαδή να είναι κάτι εντελώς συνειρμικό, καλό ή κακό...θεωρώ δε πως κάπως αντίστοιχα λειτουργεί και η έμπνευση, τουλάχιστον στους ερασιτέχνες. Δεν γράφω για την κριτική αλλά για να μνημονεύσω μια στιγμή, κι αν το μοιράζομαι δεν είναι από φιλοδοξία.

Ευχαριστώ τους διοργανωτές και τους κριτές για την τιμητική διάκριση..


Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις