ελληνική μουσική
259 online   ·  203.986 μέλη


αρχική > e-Περιοδικό > Βιογραφίες

Μίκης Θεοδωράκης

Ο καλλιτέχνης είναι ένας καθοδηγητής. Το γεγονός αυτό τον επιφορτίζει με ιδιαίτερη ευθύνη, γιατί έχει το προνόμιο να γίνει η φωνή της εποχής του, μια φωνή που ενώνει όλες τις άλλες φωνές....
Γράφει ο Μανώλης Πασχαλίδης (ageras)26 άρθρα στο MusicHeaven
Μόλις κυκλοφόρησα το πρωτο μου album, με 9 τραγουδια σε στιχους δκους μου αλλα και φιλων ανα τον κοσμο. Το album εχει τιτλο Shine. Available on I-Tunes, Cd Baby, Amazon, Amazon UK. Google play. Bio: Ο Μανώλης Πασχαλίδης γεννήθηκε και μεγάλω...
Πέμπτη 31 Αυγούστου 2006

Ο Μίκης Θεοδωράκης γεννήθηκε στην Χίο στις 29/7/1925. Από την παιδική του ηλικία είχε πάθος με την μουσική και έγραψε τις πρώτες του συνθέσεις όταν ήταν δεκατριών ετών. Κατά τη διάρκεια της κατοχής της Ελλάδας από τα γερμανικά, ιταλικά και βουλγαρικά στρατεύματα, συνελήφθη για πρώτη φορά στην Τρίπολη το 1942 από τους Ιταλούς κατακτητές. Τα επόμενα χρόνια συνελήφθη και βασανίστηκε ξανά. Μόλις αφέθηκε ελεύθερος, βγήκε στην παρανομία στην Αθήνα και οργανώθηκε στο Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ). Δουλεύοντας για την Αντίσταση, συγχρόνως παρακολουθούσε μαθήματα στο Ωδείο Αθηνών κοντά στον Φιλοκτήτη Οικονομίδη.


Μετά την Απελευθέρωση ο Θεοδωράκης έλαβε μέρος στον εμφύλιο πόλεμο του 1945-1949. Συνελήφθη πολλές φορές. Στις 26 Μαρτίου 1946 κατά τη διάρκεια μιας διαδήλωσης χτυπήθηκε τόσο άγρια από την αστυνομία που θεωρήθηκε νεκρός και μεταφέρθηκε στο νεκροτομείο. Εξορίσθηκε για πρώτη φορά το 1947 στην Ικαρία και το 1948 μεταφέρθηκε στην Μακρόνησο, μια κόλαση που οι άνθρωποι του 20ού αιώνα εγκαθίδρυσαν πάνω στη γη για να εξοντώνουν όσους είχαν διαφορετικές αντιλήψεις. Μετά από φριχτά βασανιστήρια ο Θεοδωράκης είναι ένας από τους λίγους που κατάφεραν να επιζήσουν από αυτήν την κόλαση, όμως θα συνεχίσει να υποφέρει δέκα χρόνια αργότερα από τον «πυρετό της Μακρονήσου».


Το 1950, μετά από εξετάσεις στο Ωδείο παίρνει το δίπλωμα της αρμονίας, αντίστιξης και φούγκας. Στις 5 Μαΐου παρουσιάζεται το έργο του «Ασή- Γωνιά». Το 1953, ο Μίκης παντρεύεται την Μυρτώ Αλτίνογλου και την επόμενη χρονιά παίρνει υποτροφία για σπουδές στο Παρίσι. Ο Μίκης γράφεται στο Ωδείο του Παρισιού με καθηγητές τον Ευγένιο Μπιγκό και τον Ολιβιέ Μεσσιάν. Το 1957 το έργο του «Σουίτα Νο 1 για πιάνο και ορχήστρα» παίρνει χρυσό βραβείο στο φεστιβάλ της Μόσχας. Η «Αντιγόνη» (χορογραφία Τζον Κράνκο στο Κόβεν Γκάρντεν), «Les amants de Teruel» (Μπαλέτο της Λουντμίλα Τσερίνα) και το «Le feu aux poudres» γνωρίζουν μεγάλη επιτυχία στο Παρίσι και το Λονδίνο.

Κυριότερα έργα μέχρι το 1960:
«Τρίο» για πιάνο, βιολί και βιολοντσέλο, «Το πανηγύρι της Ασή-
Γωνιάς» (συμφωνικό έργο), «Πρώτη Συμφωνία», «Ελληνική Αποκριά» (μπαλέτο), Σονατίνα για πιάνο, Σουίτες Νο 1, 2 και 3 για ορχήστρα, Σονατίνες Νο 1 και 2 για βιολί και πιάνο, «Αντιγόνη» (μπαλέτο), «Έρως και Θάνατος» (για φωνή και έγχορδα), «Les amants de Teruel» (μπαλέτο), «Οιδίπους Τύραννος» για έγχορδα, Κονσέρτο για πιάνο.

Όταν ο Θεοδωράκης πέτυχε την διεθνή αναγνώριση ως νέος κλασσικός συνθέτης, ανακάλυψε την ελληνική λαϊκή μουσική. Συνθέτει τους «Λιποτάκτες» σε στίχους του αδελφού του Γιάννη και τον «Επιτάφιο» σε ποίηση του Γιάννη Ρίτσου, έργο με το οποίο θα ξεκινήσει η αναγέννηση της Ελληνικής μουσικής και θα οδηγήσει την πατρίδα του σε μια πολιτιστική επανάσταση, τα αποτελέσματα της οποίας υπάρχουν ακόμη και σήμερα.
Η Δεξιά στην Ελλάδα τον θεωρεί έναν από τους μεγαλύτερους εχθρούς της. Όταν δολοφονείται ο γιατρός Γρηγόρης Λαμπράκης («Ζ»), ο Θεοδωράκης αναλαμβάνει επικεφαλής της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη που θα αποκτήσει 50.000 μέλη και θα γίνει η πιο μεγάλη πολιτική οργάνωση στην Ελλάδα. Ο Θεοδωράκης εκλέγεται στο Κοινοβούλιο και μαζί με τους «Λαμπράκηδες» ιδρύει πάνω από διακόσια πολιτιστικά κέντρα στην χώρα του. Συνθέτει ακατάπαυστα χρησιμοποιώντας τα ωραιότερα κείμενα της ελληνικής λογοτεχνίας του 19ου και 20ού αιώνα.

Κυριότερα έργα αυτής της περιόδου.

1. Κύκλοι τραγουδιών: «Αρχιπέλαγος», «Πολιτεία Α και Β», «Επιφάνια» (Γιώργος Σεφέρης, βραβείο Νόμπελ 1963) «Ματχάουζεν» (Ιάκωβος Καμπανέλης), «Ρωμιοσύνη» (Γιάννης Ρίτσος).

2. Μουσική για θέατρο: «Ένας Όμηρος» (Μπρένταν Μπήαν), «Το Τραγούδι του Νεκρού Αδελφού» (Θεοδωράκης), «Μαγική Πόλη», «Η Γειτονιά των Αγγέλων» (Καμπανέλης).

3. Μουσική για φιλμ: «Ζορμπάς» (Μιχάλης Κακογιάννης).

4. Ορατόριο: «'Αξιον Εστί» (Οδυσσέας Ελύτης, βραβείο Νόμπελ 1979).

Το πραξικόπημα του Παπαδόπουλου και της παρέας του (21 Απριλίου 1967) υποχρεώνει τον Θεοδωράκη να βγει και πάλι στην παρανομία απ' όπου δυο μέρες μετά το πραξικόπημα θα απευθύνει την πρώτη έκκληση για αντίσταση. Συνελήφθη στις 21 Αυγούστου του 1967 και τέθηκε σε κατ' οίκον περιορισμό με την οικογένειά του στο Βραχάτι και αργότερα στη Ζάτουνα, ορεινό χωριό της Αρκαδίας (απ' όπου και ο κύκλος συνθέσεων «Αρκαδίες» 1 -ΧI). Στη συνέχεια μεταφέρεται στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Ωρωπού και τελικά εξορίζεται από την Ελλάδα, μετά από πολλά διαβήματα αλληλεγγύης με πρωτοβουλία των Ντιμίτρι Σοστάκοβιτς, Λεονάρντ Μπερστάιν, 'Αρθουρ Μίλερ, ακόμα και του Χάρη Μπελαφόντε, και πολλών άλλων προσωπικοτήτων από πολλές χώρες.

Κυριότερα έργα της περιόδου 1967-70

1. Κύκλοι τραγουδιών: «Ο Ήλιος και ο Χρόνος» (Θεοδωράκη), «Τα Λαϊκά» (Μάνου Ελευθερίου), «Αρκαδίες 1-Χ», «Τα Τραγούδια του Αντρέα» (Θεοδωράκη), «Νύχτα Θανάτου» (Μάνου Ελευθερίου).

2. Ορατόρια: «Επιφάνια Αβέρωφ» (Σεφέρης), «Κατάσταση Πολιορκίας» (Μαρίνα= Ρένα Χατζηδάκη), «Πνευματικό Εμβατήριο» ('Αγγελος Σικελιανός), «Raven» (Σεφέρης από τον Ε.Α Πόε).

3. Μουσική για φιλμ: «Ζ» (Κώστα Γαβρά).

Στις 13 Απριλίου 1970, ο Θεοδωράκης φθάνει στο Παρίσι. Επικεφαλής του «Πατριωτικού Μετώπου» συνεχίζει τον αγώνα του. Γνωρίζεται με τον Νερούντα. Περιοδείες σ' ολόκληρο τον κόσμο και χιλιάδες συναυλίες αφιερωμένες στην αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα, τον καθιστούν ζωντανό σύμβολο της αντίστασης ενάντια στη δικτατορία.

Κύρια έργα της εξορίας.

1. Κύκλοι τραγουδιών: «Λιανοτράγουδα» («18 Λιανοτράγουδα της Πικρής Πατρίδας», Γιάννης Ρίτσος), «Μπαλλάντες» (Μ. Αναγνωστάκης).

2. Ορατόριο: «Canto General» (Πάμπλο Νερούντα).

3. Μουσική για φιλμ: «Τρωάδες» (Μ. Κακογιάννης), «Σέρπικο» (Λιούμετ).

Θριαμβευτική επιστροφή στην Ελλάδα, στις 24 Ιουλίου 1974. Ο Θεοδωράκης γίνεται εκ νέου στόχος επιθέσεων, αυτή τη φορά από την Αριστερά, γιατί υπερασπίζεται τον Καραμανλή, στην προσπάθειά του για ένα ήπιο πέρασμα προς την δημοκρατία και από φόβο νέου πραξικοπήματος που θα συνέθλιβε το ευαίσθητο λουλούδι της δημοκρατίας. Το 1980 αυτοεξορίζεται στο Παρίσι, καταπιάνεται με το συμφωνικό του έργο της εποχής του 50.


Ολοκληρώνει τη σύνθεση του «Canto General» που μαζί με τον «Ζορμπά» και το «'Αξιον Εστί» τον κάνουν παγκοσμίως γνωστό συνθέτη. Το 1981, ο Θεοδωράκης εκλέγεται και πάλι στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Το 1986 παραιτείται από την έδρα του για να αφοσιωθεί στο μουσικό του έργο. Το 1987, η πρώτη του όπερα «Κώστας Καρυωτάκης» παρουσιάζεται στην Αθήνα και το 1988 το μπαλέτο του «Ζορμπάς» παρουσιάζει θριαμβευτική επιτυχία στην Αρένα της Βερόνας, όπου θα ξαναπαρουσιασθεί το 1990. Παρουσιάζεται, επίσης, στην Βαρσοβία και τo Λοτζ της Πολωνίας. Το 1989 ο Θεοδωράκης κάνει έκκληση συνασπισμού ανάμεσα στη «Νέα Δημοκρατία» και την Αριστερά για την κάθαρση από τα σκάνδαλα της κυβέρνησης του Ανδρέα Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ.


Μετά τις εκλογές του Απριλίου του 1990, ο Μίκης γίνεται υπουργός επικρατείας της κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Εργάζεται ιδιαίτερα για το ζήτημα των ναρκωτικών, της παιδείας, του πολιτισμού και για την συμφιλίωση ανάμεσα σε Έλληνες και Τούρκους. Εγκαταλείπει την κυβέρνηση τον Απρίλιο του 1992 και αναλαμβάνει για δύο χρόνια την γενική διεύθυνση των Μουσικών Συνόλων της Ελληνικής Ραδιοφωνίας και Τηλεόρασης (ΕΡΤ).


Στις 5 Οκτωβρίου του 1990 παρουσιάζεται στο Μπιλμπάο η όπερά του «Μήδεια». Το 1992 γράφει μετά από παραγγελία του Σάμαρανκ το «Canto Olympico» για τους Ολυμπιακούς αγώνες της Βαρκελώνης. Η όπερά του «Ηλέκτρα» του Ευριπίδη, σημειώνει θριαμβευτική επιτυχία στο Λουξεμβούργο, Πολιτιστική Πρωτεύουσα Ευρώπης 1995, από το θέατρο Γιέλκι, του Πόζναν (Πολωνία). Ο Θεοδωράκης ολοκληρώνει τη σύνθεση της τέταρτης όπεράς του «Αντιγόνη» το 1996 καθώς και του πρώτου του Κονσέρτου για βιολοντσέλο και ορχήστρα.

Κυριότερα έργα μετά το 1974

1. Κύκλοι τραγουδιών: «Τα Λυρικά», «Διόνυσος», «Φαίδρα», «Βεατρίκη», «Μια θάλασσα», «Ως αρχαίος άνεμος», «Λυρικότερα», «Λυρικότατα»

2. Μουσική για θέατρο: «Ορέστεια» (σκηνοθεσία Σπύρος Ευαγγελάτος), «Αντιγόνη» (σκηνοθεσία Μ. Βολανάκης)

3. Μουσική για φιλμ: «Ιφιγένεια» (Μ. Κακογιάννης), «Ο 'Ανθρωπος με το Γαρίφαλο» (Ν. Τζήμας).

4. Ορατόρια: «θεία Λειτουργία»(«Miss a Greca»), «Liturgia 2», «Requiem».

5. Συμφωνική μουσική, καντάτες, ορατόρια: Συμφωνίες Νο 2, 3, 4, 7, «Κατά Σαδδουκαίων», «Canto Olympico», «Κονσέρτο για βιολοντσέλο και ορχήστρα», «Κονσέρτο για κιθάρα και ορχήστρα».

6. Όπερες: «Κώστας Καρυωτάκης», «Μήδεια», «Ηλέκτρα», «Αντιγόνη».


Το μουσικό έργο του Μίκη Θεοδωράκη (σύνθεση)
Ο Θεοδωράκης συνέθεσε πάνω από χίλιες μελωδίες, εκ των οποίων κάποιοι κύκλοι, ανήκουν σήμερα στην πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας: «Επιτάφιος», «Αρχιπέλαγος», «Πολιτεία», «Επιφάνια», «Ένας Όμηρος», «Μικρές Κυκλάδες», «Ματχάουζεν», «Ρωμιοσύνη», «Ήλιος και Χρόνος», «Τα τραγούδια του Αντρέα», «Μυθολογία», «Νύχτα Θανάτου», «Οι Γειτονιές του Κόσμου», «Διόνυσος», «Φαίδρα», «Μια θάλασσα».

Συμφωνική μουσική
1953. Συμφωνία Νο 1. (Πρώτη Συμφωνία), 1981 Συμφωνία Νο 2. (Το τραγούδι της Γης, Ποίηση: Μίκη Θεοδωράκη, για παιδική χορωδία, πιάνο και ορχήστρα), 1983: Συμφωνία Νο 7 («Εαρινή», Ποίηση: Γιάννης Ρίτσος, Γιώργος Κουλούκης) για 4 σολίστ, χορωδία και ορχήστρα, 1986/7: Συμφωνία Νο 4 («Των Χορικών») για σοπράνο, μέτζο, αφηγητή, χορωδία και συμφωνική ορχήστρα χωρίς έγχορδα. 3 Σουίτες, ένα κονσέρτο για πιάνο (1958), μουσική δωματίου.

Καντάτες και Ορατόρια
1960: «'Αξιον Εστί» (Ποίηση: Οδυσσέας Ελύτης), 1967: «Επιφάνια Αβέρωφ» (Κείμενο: Γ. Σεφέρης), 1969: «Πνευματικό Εμβατήριο» (Ποίηση: 'Αγγελος Σικελιανός), «Κατάσταση Πολιορκίας» (Ποίηση: Ρένα Χατζηδάκη), 1971/82: «Canto General» (Ποίηση: Πάμπλο Νερούντα), 1981/2: «Κατά Σαδδουκαίων» (Ποίηση: Μιχάλης Κατσαρός) για τενόρο, βαρύτονο, μπάσο, χορωδία και ορχήστρα, 1982: Λειτουργία Νο 2. («Για τα παιδιά που σκοτώνονται στον Πόλεμο» Ποίηση: Τάσος Λειβαδίτης, Μίκης Θεοδωράκης) για χορωδία, 1982/3: «Λόρκα» για φωνή, σόλο κιθάρα, χορωδία και ορχήστρα, (βασισμένο στο «Romancero Gitan»), 1992: «Canto Olympico», για σόλο πιάνο, χορωδία και ορχήστρα.

Μπαλέτα
1953: «Ελληνική Αποκριά», 1958: «Le feu aux poudres», 1958: «Les amants de Teruel», 1959: «Aντιγόνη», 1963 «Ηλέκτρα», 1958: «Επτά Ελληνικοί Χοροί» (μπαλέτο: Μωρίς Μπεζάρ), 1987/88: «Ζορμπάς».

Όπερες
1984/85: «Κώστας Καρυωτάκης», 1988/90: «Μήδεια», 1992/93: «Ηλέκτρα», 1995/97: «Αντιγόνη».

Μουσική για το θέατρο
Κλασσικές τραγωδίες:
1979. «Ιππής» (Αριστοφάνη), 1986/88: «Ορέστεια»: «Αγαμέμνων» - «Χοηφόροι» - «Ευμενίδες» (Αισχύλου), 1987 «Εκάβη» (Ευριπίδη), 1990 «Αντιγόνη» (Σοφοκλή), 1992 «Προμηθέας Δεσμώτης» (Αισχύλου), 1960/61 «Το Τραγούδι του Νεκρού Αδελφού», μουσική τραγωδία ( Μίκη Θεοδωράκη).

Μοντέρνο Θέατρο:
1961/62: «Όμορφη Πόλη», μουσική επιθεώρηση (Μποστ, Χριστοδούλου, Χριστοφέλης και άλλοι), 1963: «Η Γειτονιά των Αγγέλων», (Ιάκωβου Καμπανέλη), 1963: «Μαγική Πόλη», μουσική επιθεώρηση (Θεοδωράκης, Περγιάλης, Κατσαρός), 1974: «Προδομένος Λαός», (Βαγγέλης Γκούφας), 1975: «Εχθρός Λαός», δράμα (Ιάκωβος Καμπανέλης), 1975: «Χριστόφορος Κολόμβος», (Νίκος Καζαντζάκης), 1976: «Καποδίστριας», (Νίκος Καζαντζάκης), 1977: «Ο 'Αλλος Αλέξανδρος», (Μαργαρίτα Λυμπεράκη), 1979: «Παπαφλέσσας», θέατρο (Σπύρος Μελάς).

Διεθνές θέατρο
1961 «Ένας Όμηρος», (Μπρένταν Μπήαν), 1975: «Sauspiel», (Μάρτιν Βάλσερ), 1978: «Πολίτες δεύτερης κατηγορίας», (Μπρένταν Φρίες), 1979: «Καλιγούλας», (Αλμπέρ Καμύ), 1980: «Περικλής», (Ουίλιαμ Σαίξπηρ), 1974: «Μάκβεθ», (Ουίλιαμ Σαίξπηρ).

Μουσική για φιλμ
«I ll Met by Moonlight» (1960), «Honeymoon» (1960), «The Shadow of the Cat» (1961), «Five Miles to Midnight» (1961), «Ηλέκτρα» (1962), «Φαίδρα» (1962), «Les Amants de Teruel» (1964), «Ζορμπάς» (1964), «Ζ» (1969), «Κατάσταση Πολιορκίας» (1972), «Σέρπικο» (1973), «Ιφιγένεια» (1977/8) και το «Ο άνθρωπος με το γαρίφαλο» (1980).

Επίσης έχουν κυκλοφορήσει τα εξής βιβλία που αφορούν το έργο του Μίκη Θεοδωράκη:

1. Μίκης Θεοδωράκης - μια ζωή για την Ελλάδα, Βάγκνερ Γκυ, μετάφραση Γραμματικοπούλου Ευγενία-Χριστίνα, Τυπωθήτω , 2002

2. Αξιος εστί - ο Μίκης Θεοδωράκης αφηγείται τη ζωή του, τόμος Α, Β, Μαλούχος Γεώργιος, Λιβάνης , 2003-4

3. Μίκης Θεοδωράκης - Θρησκεία μου είναι η Ελλάδα, Λογοθέτης Γιώργος, Αγκυρα, 2004

4. Μίκης Θεοδωράκης ο Οικουμενικός, Σερέζης Κώστας, Καστανιώτης , 2001

5. Ο Μουσικός Θεοδωράκης Αστέρης Κούτουλας, Νέα Σύνορα-Λιβάνη, 1996

6. Οδοιπορικό με το Μίκη Θεοδωράκη, Αιγόκερως , 1994

7. Μίκης Θεοδωράκης - Κρυμμένες αλήθειες, Μακρής Πέτρος, Επικαιρότητα

8. Musicand Theater, μετάφραση Γιάνναρης Γιώργος, Ευσταθιάδης

9. Μίκης Θεοδωράκης, Το χρονικό μιας επανάστασης 1960-1967, Η ιστορία της γενιάς του 1-1-4 και των Λαμπράκηδων, Λάδης Φώντας, Εξάντας, 2001

10. Μίκης Θεοδωράκης, Φλέσσας Γιάννης, Αιγόκερως , 1994

11. "Μίκης Θεοδωράκης - κινηματογραφική μεταφορά της ζωής και του έργου του", Γιώργος & Ηρώ Σγουράκη, ΑΡΧΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ, 2005

12. Πρακτικά Διεθνούς Συνεδρίου "Μίκης Θεοδωράκης", Χανιά 29-31/7/2005, ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΧΑΝΙΩΝ 2005


Πηγή:www.mikis-crete.gr
Μίκης Θεοδωράκης
Μια ζωή για την Ελλάδα
Μετάφραση: Γραμματικοπούλου Ευγενία - Χριστίνα
Εκδόσεις: Τυπωθήτω



Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (13)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

Pucca Chat
Συγχορδία Μινόρε
#5463   /   31.08.2006, 08:18   /   Αναφορά
Πολύ καλό κομμάτι μπράβο agera !
vero Chat
Φθασμένος
#5469   /   31.08.2006, 19:59
Συμφωνωωωωωωωωωω

ageras Chat
Βετεράνος
#5476   /   01.09.2006, 16:44   /   Αναφορά
Ευχαριστώ!!!! :)
Haroulinda Chat
Σολίστ
#5478   /   01.09.2006, 17:23   /   Αναφορά
Πολύ πολύ ωραίο. Να σαι καλά! :)
elzaatar Chat
Συγχορδία Μινόρε
#5492   /   02.09.2006, 23:44   /   Αναφορά
Πολύ καλή δουλειά.Μπράβο ageras!!!
tolaruba Chat
Φθασμένος
#5500   /   04.09.2006, 22:29   /   Αναφορά
ageras πολυ καλη δουλεια!Το κειμενο ηταν πολυ ενδιαφερον
megaloserwtikos Chat
Φθασμένος
#5501   /   05.09.2006, 01:58   /   Αναφορά
Για έναν συνθέτη με τέτοια ιστορία και τόσο πλούσιο έργο τι να πρωτοπεί κανείς...

Εχω περάσει εποχές ακούγοντας, τις ''μικρές κυκλάδες'' με την Ντόρα Γιαννακοπούλου, το ''άξιον εστί'' με την ερμηνεία του Μπιθικώτση, το απίστευτο ''Ματχάουζεν'' σε στίχους-βιώματα του Ι. Καμπανέλλη και ερμηνεία της Φαραντούρη... το κινηματογραφικό ''Ζ''΄απίστευτη μουσική εμπειρία... τι να πει κανείς, νιώθω πολύ μικρός για να τον κρίνω.



Να θυμηθώ μόνο μια βραδιά προς τιμήν του στο Καλλιμάρμαρο, Σεπτέμβρης του 95, να συνυπάρχουν επί σκηνής από την Αλεξίου, την Αρβανιτάκη, την Γλυκερία και την Πρωτοψάλτη έως την Λύδια, την Λίντα, την Πάνου, αλλά και την Μοσχολιού... κι από αντρικής πλευράς ο Νταλάρας, ο Παπακωνσταντίνου, ο Μαχαιρίτσας, ο Τσακνής, οι Κατσιμιχαίοι, ο Λιδάκης, ο Λ.Παππάς, και πολλούς ακόμα...

ενώ η βραδιά είχε κορυφωθεί πρώτα με την Φαραντούρη μετά είχε βγει ο Μπιθικώτσης που δεν θα ξεχάσω ότι ήταν ο πιο δυναμικός επί σκηνής και ο πιο έφηβος από όλους, λέγοντας της ''δικαιοσύνης ήλιε νοητέ'' μας είχε σηκώσει όλους όρθιους (70.000 κόσμος) και μαζί του αμέσως μετά ανέβηκε και ο Θεοδωράκης, που ήταν σα να άναψε μια φωτιά στο στάδιο.

Απίστευτη ενέργεια, απίστευτη δύναμη, αν δεν τον είδατε δεν ξέρετε... όλοι ερμήνευαν και πολύ καλά, αλλά ο σερ και ο Θεοδωράκης δεν ερμήνευαν μόνο... αλλά δεν ξέρω και τι έκαναν για να σας πω... μόνο μια κουβέντα, η χημεία τους είχε τόση ενέργεια που μας ξεσήκωσαν κυριολεκτικά...

Ας είναι πάντα καλά, μας πρόσφερε τόσα...
thank Chat
Σολίστ
#5504   /   05.09.2006, 15:05   /   Αναφορά
Διαβάζοντας την τοσο παραστατικη αναφορά του Πέτρου, μου ηρθαν και μένα στο μυαλό κάποιες άλλες στιγμές, τελείως διαφορετικές, αλλά εξ ίσου συγκλονιστικές - για μένα -. Εκπομπή του Παπαδόπουλου "στην υγειά μας". Του είχε αφιερώσει 2 συνέχειες, τον είχε εκεί. Παρεπιπτόντως, δεν ξέρω τι γίνεται πραγματικά στις μαγνητοσκοπήσεις, αλλά έτσι όπως βλέπω την εκπομπή, έχω την αίσθηση ότι δεν ειναι φτιαχτή, ότι οι συμμετέχοντες, εκφράζονται αληθινά, με το κρασί τους τις πλάκες τους κλπ. Τέλος πάντων.



Κάποια στιγμή, κάποιος τραγούδαγε ένα απο τα τραγούδια του Μίκη, και η κάμερα ειχε ζουμάρει στον ίδιο. Κάτι λέγανε με τον Παπαδόπουλο. Δεν ακουγόντουσαν τα λόγια τους τόσο καλά, αλλά το κοντινό πλάνο έδειχνε τα χείλη του Μίκη. Και την έκφρασή του. Τα καταλάβανες όλα. Ειπε λοιπόν



"Ο χάρος. Τον Π..... (έντονα). Το ξέρω πως θα μούρθει, τον περιμένω. Αλλά εγώ, θα ..... "



Δεν ειπε τίποτε άλλο, αλλά έκανε εκείνον τον μορφασμό που κάνουμε όλοι όταν θέλουμε να πούμε "θα του την έχω στημένη", "θα του εξηγήσω εγώ" και τα σχετικά.... Σοκ. Δέος. Τέτοια ενέργεια ... Τετοια μελαγχολία και τέτοια δύναμη και φώς, ... δύσκολα συναντά κανείς σε ανθρώπους. Οκ.



Εγώ τον λατρεύω, πέρα από τη μουσική του. Οχι πως πάντα συμφωνούσα σε ότι έκανε και έλεγε .. Αν και .. δεν ξέρω, κάπου έβλεπα πως ειχε ένα δίκιο. Αλλά μαλλον δεν τον νοιάζει αν θα κριθεί με τα τρέχοντα δεδομένα. Εχει τον τρόπο του. Αυτός ο άνθρωπος μου δίνει την εντύπωση πως κάποια στιγμή είπε ... Μουσική. Εντάξει. Αλλά θα την πάω μέχρι εκεί που μπορώ. Σε όλες τις πτυχές της. Δεν ειχε όριο στο τί έκανε. Ελα ντε, όμως, που η μουσική δεν ειναι μόνη της. Ειναι τα πάντα στην άνθρώπινη ουσία. Σο όριο λοιπόν και οτιδήποτε έχει να κάνει με ποίηση, κοινωνία, ανθρώπους, πολιτική, φιλοσοφία, ιστορία. ... Σε όλα. Μίλησε και έπραξε για πολλά, και τώρα ακόμα το κάνει, .. και απο εκει και πέρα λέει .. συνεχίστε .. Καπως έτσι.



Και - ο Πέτρος φταίει για το εκτενές του σχολιασμού μου, με κέντρισε - πέρα από τα όσα έργα του ανέφερε, δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην κατάσταση πολιορκίας, αυτής της φοβερής και τόσο άγνωστης ποιήτριας (ψυχοθεραπέυτριας το επάγγελμα), της Ρένας Χατζηδάκη, που της βούτηξε στην κυριολεξία το ποιήμα της μέσα από τη φυλακή (η Χατζηδάκη, ότι έγραφε το έσκιζε) .. και το έκανε έργο. Σιγά βέβαια την προβολή που πηρε, αλλά ειναι άλλη ιστορία. Το αναφέρω γιατί το ξεψάχνισα πάλι πρόσφατα και έχω εντυπωσιαστεί.



Οσο, για τον Μανώλη, να του πω πόσο τον ευχαριστώ και για το συγκεκριμένο αλλά και για τα άλλα που μας παρουσιάζει ειναι λίγο :):):)

Lansetris Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#5816   /   06.10.2006, 23:15   /   Αναφορά
Πραγματικά πλήρες το κομμάτι έτσι όπως αρμόζει στο Θεοδωράκη και διαβάζοντας την κετενή δισκογραφία απορώ με την ποσότητα αλλά και την ποιότητα των έργων του. Κάποια από αυτά έχουθν μείνει βαθειά μέσα μου, όπως το Κάντο Χενεράλ που το πρωτοάκουσα πολύ μικρός "ζωντανά" και μου έκανε εντύπωση το πάθος του κόσμου, Το ’ξιον Εστί που αποτελεί την επιτομή της Ελληνικής Μουσικής και η Κατάσταση Πολιορκίας που είναι το πιο βαθύ λυρικό του έργο, κατά τη γνώμη μου πάντα. Από κεί και πέρα, "κολλάω" κατά καιρούς σε κάποιους δίσκους του ανάλογα με την περίσταση. Το άρθρο ήταν τόσο καλό που έβγαλε πάλι τα 'θεοδωράκεια" αντανακλαστικά μου. Συγχαρητήρια ageras!!
Mesoxoritis Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#5817   /   06.10.2006, 23:49   /   Αναφορά
Πληρέστατο! Συγχαρητήρια!
loukaki Chat
Βασική Νότα
#7084   /   31.01.2007, 02:05   /   Αναφορά
’ξιος εστί!

Κάτι που εκτός από τον μεγάλο Μίκη Θεοδωράκη, αρμόζει και σε σένα agera για την πολύ ωραία αυτή δημοσίευση!
konvoulis Chat
Συγχορδία Ματζόρε
#17852   /   22.02.2009, 20:09   /   Αναφορά
Ο Θεοδωρακης εχει ωραια τραγουδια!!!Πολυ καλος και δημοφιλης καλλιτεχνης ειναι!!!!
pavlaras2483 Chat
Περαστική Νότα
#18817   /   07.08.2009, 20:57
Ρε φίλε μου , συγγνώμη αλλά τί είναι αυτό το σχόλιο που έγραψες?? Αυτό που έγραψες ταιριάζει σε κανα καινούριο τραγουδιστή ή συνθέτη που τώρα άρχισε να καθιερώνεται αλλά μπορεί να είναι και αδιάφορος ας πούμε..!



Δηλαδή και να μην ξέρεις πολλά για τον Θεοδωράκη (ούτε γω ξέρω) αν έχεις διαβάσει αυτό το άρθρο καταλαβαίνεις ότι ο άνθρωπος είναι θρύλος!



Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις