Metropolis. 4ήμερη εργασία ή Πτώχευση και δεν παίρνετε τίποτα.

Καινούργιες "εναλλακτικές" έδωσε στο σημερινό μίτινγκ ο Ανδρέας Κουρής.

Οι καιροί είναι δύσκολοι και τα Metropolis δεν πάνε καλά (και είναι φυσικό με τις μέχρι τώρα επιλογές του) έδωσε "νέες εναλλακτικές λύσεις" στους υπαλλήλους.

Επειδή μπαίνει μέσα κάθε μήνα (όπως αναφέρει)

Ή θα εφαρμοστεί η 4ήμερη εργασία με οποιοδήποτε κόστος και θυσίες και φυσικά απώλεια δικαιωμάτων

Ή στο τέλος του μήνα δεν θα έχει να πληρώσει κανέναν και μέχρι το καλοκαίρι θα κηρύξει ΠΤΩΧΕΥΣΗ και δεν θα πάρει κανείς ούτε αποζημιώσεις, ούτε τίποτα.

Έκανε όμως και μια "ευχάριστη ανακοίνωση". Μαζί με τον Κοντομηνά θα ανοίξει Metropolis στο Mall μέχρι τέλους του χρόνου.

Ο υιός "Αυριανή", δε μας είπε βέβαια πως ενώ μπαίνει  μέσα, θα κάνει νέα επένδυση στο Mall.

Άτιμο πράμα αυτός ο καπιταλισμός.Σε κάνει να ανοίγεις μαγαζιά ενώ πτωχεύεις.

Θα δουλεύουν 4 ημέρες και θα πληρώνονται για 4 ημέρες; Αυτό δεν ακούγεται και τόσο άσχημο. Για την ακρίβεια, στο εξωτερικό πολλοί το ζητούν από μόνοι τους ώστε να επιδοθούν και σε άλλα πράγματα.

Υποθέτω ότι στο κατάστημα του Mall θα συμβάλλει και ο Κοντομηνάς, οπότε είναι άλλη περίπτωση. Όμως όντως, είναι στη φύση του καπιταλισμού να προσπαθεί κάποιος να σωθεί με επεκτατικές κινήσεις, συνήθως συσσωρεύοντας δάνεια.

καθόλου "άσχημα" φίλε/η μου.

Αν αφήσουμε στην άκρη το ότι ένας πωλητής στα Μετρόπολις με έντεκα χρόνια δουλειάς και οικογένεια με παιδιά έχει καθαρό μισθό 1000 ευρώ,(χωρίς κανένα άλλο εισόδημα και με νοίκι κατοικίας μ.ο. 500 ευρώ) και με τη μείωση του κόβουν το 20% δηλ. 200 ευρώ το μήνα, ενώ αλλάζει και η σύμβαση εργασίας του χάνωντας σε περίπτωση απόλυσης την αποζημίωση της έως τώρα σύμβασης (περίπου 6,500 ευρώ),δεν είναι καθόλου άσχημα.

Ακόμη καλήτερα θα ήταν να δουλεύαμε και να πληρώναμε απο πάνω τον εργοδότη μας.

Αν μπορούσες να προτείνεις και κάποιους τρόπους να ζεί κάποιος με 300-400 ευρώ το μήνα,δε θα ήταν καθόλου άσχημα.

Εχω την εντυπωση πως ο harmonizer το ειπε λιγο ειρωνικα το ολο θεμα...

Το χιούμορ είναι καλοδεχούμενο σε κάθε περίπτωση,αλλά καταλαβάινετε ότι κάποιοι "καίγονται" άμεσα απο αυτά τα μέτρα και ίσως δε μπορούν στη συγκεκριμένη περίπτωση να το διακρίνουν.

Για το φίλο/η που ρώτησε για το τι έχει ο Κουρής. Διάβασε τη παρακάτω ανακοίνωση (με bold οι επιχειρήσεις του):

Αναβρασμός επικρατεί στους εργαζόμενους της αλυσίδας των καταστημάτων Metropolis έπειτα από τη γνωστοποίηση της νέας διοίκησης (Ανδρέας Κουρής του ομίλου MAD - υιού Μάκη Κουρή, ιδιοκτήτη εφημερίδας «Παρόν») να προχωρήσει μονομερώς στην καθιέρωση υποχρεωτικής 4ήμερης εργασίας με αντίστοιχη μείωση των μισθών, επικαλούμενη οικονομική αδυναμία.

Η επίθεση της νέας εργοδοσίας πραγματοποιείται ενώ έχουν προηγηθεί 6 απολύσεις από την αρχή του χρόνου και ενώ υπάρχει έντονη φημολογία για λουκέτα σε κάποια εκ των 12 καταστημάτων της αλυσίδας στα οποία απασχολούνται, συνολικά, περίπου 200 εργαζόμενοι.

Με βάση τις τελευταίες εξελίξεις, ο εργοδότης Ανδρέας Κουρής ρίχνει το μπαλάκι στους εργαζόμενους προκειμένου να «επιλέξουν» μεταξύ δύο «εναλλακτικών» είτε αυτή της 4ήμερης εργασίας, είτε 50 απολύσεων, ενώ παράλληλα απειλεί με τη μη καταβολή μισθών.

Η διαφορά μεταξύ των δύο «εναλλακτικών» δεν είναι, βέβαια, ποιοτική αλλά άκρως ποσοτική , αφού για να πραγματοποιηθούν οι 50 απολύσεις ο Κουρής θα πρέπει να χώσει βαθιά το χέρι στην τσέπη για την οποία διατείνεται ότι είναι άδεια, προκειμένου να δώσει αποζημιώσεις.

Αντίθετα, η υιοθέτηση της πρώτης «εναλλακτικής», που αφορά την καθιέρωση της 4ήμερης εργασίας, ισοδυναμεί με αντίστοιχη μείωση των μισθών των εργαζομένων (20%), η πλειοψηφία εκ των οποίων αμείβεται με τον βασικό μισθό. Επιπλέον, κάτι τέτοιο συνεπάγεται και με απαιτήσεις για επιπλέον αυξημένη παραγωγικότητα των εργαζομένων, προκειμένου να καλυφθεί από τους ίδιους αυτή η «χαμένη» μέρα. Όπως και να έχει, ο Ανδρέας Κουρής με τη «διαύγεια» που τον διακρίνει το «καλό των Metropolis σκέφτεται πάντα».

Την ίδια στιγμή που η νέα εργοδοσία των Metropolis διατείνεται ότι η σφοδρή επίθεση στους εργαζόμενους πραγματοποιείται για τη διάσωση της επιχείρησης έχει προχωρήσει σε προσλήψεις υψηλόμισθων στελεχών με τριπλάσιες και τετραπλάσιες αποδοχές, έναντι των πενιχρών μισθών της συντριπτικής πλειοψηφίας των εργαζόμενων που καλούνται να θυσιαστούν ή να σφαγιαστούν.

Κατά τα λοιπά, την ίδια στιγμή που ο Ανδρέας Κουρής είχε προσχεδιάσει τα επόμενα βήματά του καλούσε με περισσή υποκρισία τους εργαζόμενους σε κοπή βασιλόπιτας προκειμένου να γιορτάσουν όλοι μαζί το... «μεγάλωμα» της «οικογένειας» (METROPOLIS - MAD). Τι κι αν, μόλις 4 ημέρες πριν, είχε προχωρήσει στην απόλυση 4 εργαζομένων; Τι κι αν, ακριβώς μια εβδομάδα μετά, γνωστοποίησε την πρόθεσή του για καθιέρωση 4ήμερης εργασίας; Τι κι αν, αντίθετα από τους διατυμπανισμούς της ηλεκτρονικής αφίσας - πρόσκλησης που έστειλε σε όλους τους εργαζόμενους, η «οικογένεια» όχι μόνο δεν θα μεγαλώσει αλλά θα συρρικνωθεί και η φανταχτερή κοπή της πίτας μετατράπηκε σε μια τελετή απόκρυψης της επερχόμενης σφαγής των εργαζομένων;

Απ’ ότι φαίνεται, η βιωσιμότητα των Metropolis του Κουρή προσπαθεί να αναδειχθεί ως ανεξάρτητη από τις λοιπές επιχειρηματικές του δραστηριότητες για τη βιωσιμότητα των οποίων επίσης γκρινιάζει.

Ποιες είναι αυτές; Έχουμε και λέμε: Mad TV (τηλεοπτικό κανάλι), Mad Radio 106,2 (ραδιφωνικός σταθμός), Mad BG στη Βουλγαρία (τηλεοπτικό κανάλι), Mad World (διεθνές ελληνικό μουσικό κανάλι που εκπέμπει στην Αυστραλία), Blue Channel (σε συνεργασία με τον ANT1 Satellite στην Αμερική). Επίσης, τα θεματικά κανάλια Studio+ - μουσικό τηλεοπτικό κανάλι το οποίο έχει δημιουργήσει το Mad σε συνεργασία με την ΕΡΤ για την ψηφιακή πλατφόρμα της ΕΡΤ), VMA Channel (τηλεοπτικό κανάλι αφιερωμένο στα Mad Video Music Awards, το οποίο λειτουργεί κάθε χρόνο για 1 μήνα στην πλατφόρμα της Nova) και πέντε θεματικά προγράμματα μουσικής στη NOVA. Στην «οικογένεια» του Mad εντάσσεται και το σάιτ mad.tv, η εταιρεία Mad Melody, το Mad Scanner (υπηρεσία αναγνώρισης μουσικής μέσω κινητού τηλεφώνου), το Go Mad (interactive υπηρεσία στην Nova), το Mad Shop (δικτυακό CD shop) και το Mad Teletext.

Και είναι απορίας άξιο στο που αποσκοπεί τελικά ένας πολυσχιδής επιχειρηματίας, όπως ο Ανδρέας Κουρής, εξαπολύοντας μια τέτοια επίθεση στους εργαζόμενους ακριβώς μόλις 2,5 μήνες μετά από την ολοκληρωτική εξαγορά της αλυσίδας καταστημάτων Metropolis.

Κατά ανάλογο τρόπο, είναι απορίας άξιο το ότι η βιωσιμότητα των Metropolis θεωρείται ανεξάρτητη από τις εξαγγελίες Κουρή σε συνέντευξή του σε οικονομική εφημερίδα (30/1) για επέκταση των καταστημάτων της επιχείρησης στο Mall και στα Village Cinemas που ανήκουν στο συνεταιράκι του Δημήτρη Κοντομηνά (η κόρη του οποίου κατέχει το 10% του Mad).

Δεδομένης της πρωτόγνωρης επίθεσης που δέχονται οι εργαζόμενοι των Metropolis, η αυτοοργάνωση των εργαζομένων για να μην περάσουν τα μέτρα των εργοδοσίας καθίσταται μονόδρομος. Ας μην ξεχνάμε ότι η τετραήμερη εργασία που αποδέχθηκαν οι εργαζόμενοι στο «Ράδιο Κορασίδη», από το Σεπτέμβριο έως το Δεκέμβριο του 2009, με την έλευση της νέας χρονιάς μετατράπηκε σε τριήμερη.

Και μετά το τετραήμερο (μόλις περάσει και το Πάσχα) τριήμερο, τον Ιούνιο διήμερο, και στο τέλος θα κηρύξει και πτώχευση, και θα πάει να φάει και τις αποζημιώσεις...
Είναι μαθηματικά βέβαιο...
Οργάνωση και αγώνας φίλε μου...
δεν μας μένει τίποτε άλλο...
ή αυτοί ή εμείς...
Καλή Δύναμη!!!

-----------------
Οι άνεργοι πεινούσαν. Τώρα πεινάνε κι όσοι εργάζονται... Αυτοί που αρπάνε το φαΐ απ' το τραπέζι κηρύχνουν τη λιτότητα Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα ζητάν θυσίες... (Μπέρτολτ Μπρεχτ)

[ Το μήνυμα τροποποιήθηκε από τον/την : starg στις 17-03-2010 20:06 ]

Για να τα πάρουμε με τη σειρά:

Η εργασία των 4 ημερών είναι όλο και πιο συνηθισμένη στο εξωτερικό, όπου μπορούν να τη ζητήσουν και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι. Αυτό για να μπορέσουν να επιτύχουν κάποιες προσωπικές τους επιδιώξεις, όπως να σπουδάσουν, να αφωσιωθούν περισσότερο στην οικογένειά τους, να ασχοληθούν με κάποιο προσωπικό χόμπυ. Αυτά βέβαια σε κοινωνίες όπου και οι άνθρωποι δεν κοιτάνε μόνο πως θα μαζέψουν χρήμα (βλέπε πχ τους εκπαιδευτικούς που τρέχουν και στα ιδιαίτερα) αλλά και πως θα παραμείνουν άνθρωποι. Για το θέμα υπάρχει και σχετικό case study του HBR.

Σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, όπως αυτή που αναφέρθηκε, καλείται o HR Manager να βρει τη σωστή φόρμουλα ώστε να αποφευχθούν τα αδιέξοδα. Υποθέτω ότι ανάμεσα στα τόσο καλοπληρωμένα στελέχη που αναφέρονται θα υπάρχει και τέτοιος, και ότι αυτός θα είναι σοβαρό στέλεχος και όχι κάποιος που απλά δηλώνει "manager" όπως συνηθίζεται στην ελλάδα.

Από εκεί και πέρα έχουμε τον τρόπο που λειτουργούν πολλοί "παραδοσιακοί επιχειρηματίες" στην ελλάδα, τη γενικότερη κακή συγκυρία μέσα στην οποία διάλεξε το metropolis την επέκταση, και πολλά άλλα θέματα που το κάθε ένα είναι ένα κεφάλαιο από μόνο του.

Υπήρχε κάποια εποχή που το metropolis ουσιαστικά μονοπωλούσε την αγορά δίσκων, τώρα πλέον υπάρχει το amazon. Το γεγονός αυτό είναι επόμενο ότι θα έχει αντίκτυπο στα τοπικά καταστήματα και ότι το ένα μετά το άλλο θα κλείσουν. Σε τέτοιες περιπτώσεις, οι επιχειρηματίες πολλές φορές σκέφτονται κοντόφθαλμα και με τις κινήσεις τους μπαίνουν ακόμα περισσότερο μέσα.

Όσο για το MAD, απορώ πως κατάφερε να γνωρίσει επιτυχία, κάτι που IMHO δείχνει πόσο πεινασμένη είναι η ελλάδα.

Οπωσδήποτε,μεταξύ τού "εργασία 4 ημερών" (μέ μειωμένες αποδοχές,όμως;) που εν τούτοις εξασφαλίζει την θέση εργασίας τού εργαζόμενου (αλλά καί τού δίνει παράλληλα και την χρονική δυνατότητα νά ψάχνη γιά κάποια άλλη εργασία) καί τού "πτώχευση καί στο δρόμο καί παίρνετε τά όργανά μου",το πρώτο κακό είναι σαφώς προτιμώτερο.

Αν ο Κουρ-υιός έλεγε στούς εργαζόμενούς του το δεύτερο,όλοι εδώ μέσα θά εκτοξεύατε μύδρους εναντίον του ότι "τούς πετάει στο δρόμο αφού τους ξεζούμισε","τούς ήπιε το αίμα" κλπ κλπ.Τώρα που προσπαθεί να μειώση τίς επιπτώσεις τής κρίσης διατηρώντας όλες τίς υφιστάμενες θέσεις εργασίας,λέτε ότι τους εκμεταλλεύεται......

 "η εργασία των 4 ημερών είναι όλο και πιο συνηθισμένη στο εξωτερικό, όπου μπορούν να τη ζητήσουν και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι. Αυτό για να μπορέσουν να επιτύχουν κάποιες προσωπικές τους επιδιώξεις, όπως να σπουδάσουν, να αφωσιωθούν περισσότερο στην οικογένειά τους, να ασχοληθούν με κάποιο προσωπικό χόμπυ. Αυτά βέβαια σε κοινωνίες όπου και οι άνθρωποι δεν κοιτάνε μόνο πως θα μαζέψουν χρήμα (βλέπε πχ τους εκπαιδευτικούς που τρέχουν και στα ιδιαίτερα) αλλά και πως θα παραμείνουν άνθρωποι. Για το θέμα υπάρχει και σχετικό case study του HBR."

Πολύ ωραία και εξωτικά τα όσα αναγράφετε. Μόνο που φαντάζομαι πως με την εργασία των 4ημερών στο εξωτερικό μπορούν να καλύψουν τις βασικές έστω ανάγκες οι εργαζόμενοι και έτσι έχουν την πολυτέλεια να γίνουν "άνθρωποι". Γιατί παραμένεις άνθρωπος όταν έχεις να αγοράσεις γάλα στο παιδί σου. Και όπως είναι τα πράγματα στη χώρα μας, οι άνθρωποι δεν "κοιτάνε μόνο πως θα μαζέψουν χρήμα" αλλά πως θα επιβιώσουν.

Καλά τώρα θα τρελαθούμε; Χαρακτηρίζουμε φιλοχρήματους τους καθηγητές των 900-1000 ευρώ, επειδή αναγκάζονται να κάνουν και δεύτερη δουλειά για να τα βγάλουν πέρα; Και τους συγκρίνουμε με τους καθηγητές στο εξωτερικό που και αξιοπρεπείς μισθούς παίρνουν και απείρως καλύτερες συνθήκες αντιμετωπίζουν στην εργασία τους;

Harmonizer, δεν ξέρω που μένεις αλλά τα πράγματα στην Ελλάδα είναι δύσκολα.

Δυστυχώς ο καπιταλισμός είναι αδυσώπητος. Όταν οι εργοδότες μας βγάζουν λεφτά φυσικά δε τα τρώνε μαζί μας. Όμως όταν δεν βγάζουν, προσπαθούν να ισορροπήσουν την απόλυα κερδών πάνω στις πλάτες των εργαζομένων.

Το πιο επικίνδυνο από όλα όμως, είναι αυτό, που έστω στη πιο ανώδυνη μορφή του, γίνεται σε αυτό το post. Ο καπιταλισμός προσπαθεί να στρέψει την μία παραγωγική τάξη ενάντια στην άλλη για να μη μπορεί να υπάρξει οργανωμένη και αποτελεσματική αντίδραση απέναντι στα σχέδια του.

Όντως δεν τα μοιράζονται, αλλά η κοινωνία στο σύνολό της είναι εγωιστική και κτητική. Και στην ελληνική κοινωνία, το αφεντικό που κονομάει πατώντας στα πτώματα των ανθρώπων που δουλεύουν γι'αυτόν αποτελεί και ίνδαλμα και αντικείμενο θαυμασμού για πολλούς, ακόμα και γι'αυτούς που φανερά τον καταδικάζουν, αλλά στη μικρότερη κλίμακα που τους αναλογεί φέρονται με τον ίδιο τρόπο στους ανθρώπους που εργάζονται γι'αυτούς.

Οι μισθοδοσίες των καθηγητών είναι αρκετά παραπάνω από 1000 ευρώ, με την εξαίρεση των νεοδιόριστων που όμως ανεβαίνουν γρήγορα κλιμάκιο. Τα ιδιαίτερα μαθήματα αποτελούν κατάντια των εκπαιδευτικών, και μπορώ με ευκολία να σου πω ότι στη συντριπτική τους πλειοψηφία δεν τα κάνουν γιατί δεν έχουν να ζήσουν αλλά για τους ίδιους λόγους που άλλοι παίρνουν συνέχεια διακοποδάνεια.

Οι συνθήκες εργασίας μπορεί να μην είναι καλές (και δεν είναι), αλλά το ερώτημα είναι γιατί οι ίδιοι οι εργαζόμενοι δεν κάνουν κάτι γι'αυτό.

Το "The Mall" δεν είναι το μεγαλύτερο αυθέρετο οίκημα στην Ελληνική Επικράτεια?

Εσένα που δε σε πειράζει τράβα δούλεψε 4 μέρες. Για όλους εμάς οι 4 μέρες σημαίνουν 600 Ευρώ έναντι των 750. Έχεις προσπαθήσει ποτέ να ζήσεις μόνος σου με 750 και 600 ευρώ;;; Δε σου λέω καμιά κατάσταση του τύπου μάνα με παιδί. Απλά μόνος σου, εσύ για 'σένα, με 600 ευρώ.

Διακοπές πήγανε;;; Τι είπες τώρα! Πως τόλμησαν!;

Πολύ σωστά Σπύρο!! Οι άνθρωποι παλεύουν για το μεροκάματο. Για να τα βγάλουν πέρα με το ζόρι.