ελληνική μουσική
146 online   ·  202.059 μέλη


αρχική > e-Περιοδικό > No_Music

Ημερολόγιο

Ημερολόγιο 03/01/2007, 01.34

Είμαι στο Εδιμβούργο. Η ζωή μού χαμογελά. Εξακολουθεί...

Εξακολουθεί να μου χαμογελά. Να μου δίνει περισσότερα από όσα χρειάζομαι. Να με κάνει να χαμογελάω με τα αστεία, να περνώ καλά με τους φίλους μου, να παίζω τη μουσική μου, να γίνομαι καλύτερος. Ποιος είναι αυτός που μου τη δίνει; Ποιος είναι εκείνος ο ανοιχτοχέρης που μου χαρίζει την ευτυχία; Αν τον δείτε θέλω να του πείτε ευχαριστώ από τον 12plus.
Γράφει το μέλος Παναγιώτης (12plus)4 άρθρα στο MusicHeaven
Παρασκευή 09 Μαρτίου 2007
Θέλω να του πείτε πως είναι πολύ σπουδαίος και πως μάλλον εγώ είμαι πολύ εγωιστής. Γιατί εγώ ως τότε θα αγχώνομαι με το λεωφορείο που αργεί, με το i-pod που δεν έχω, με το ότι δε ζω ξέφρενα τη φοιτητική μου ζωή, με το ότι το Μετρό ακόμη δεν πάτησε στο Αιγάλεω. Επίσης θα στενοχωριέμαι γιατί δεν μπορώ να γίνω ο Rudess και γιατί δεν θα ξέρω αν ακόμη και αυτό θα μου έδινε την ευτυχία. Θα λέω πως οδεύω σωστά στη ζωή μου όσο περνάω καλά και θα κοιμάμαι ήσυχος τα βράδια. Θα μελαγχολώ κάθε πρωτοχρονιά γιατί θα συνειδητοποιώ πως η ζωή είναι μικρή και πως άλλος ένας χρόνος πέρασε και πού πηγαίνουν οι άνθρωποι όταν πεθαίνουν;

Ποιοι είναι οι άνθρωποι δίπλα μου; Ποιοι είναι οι γονείς μου; Ποιος είναι ο αδερφός μου; Ποιοι είναι οι φίλοι μου; Ποιος είμαι εγώ; Είμαι εγώ που είμαι μέσα στο σώμα μου ή είμαι κάτι άλλο;

Μια μέρα ήμουν σπίτι και όπως πάω στην κουζίνα ήταν ένας εξωγήινος, είχε ανοίξει το ψυγείο και έπινε coca-cola. Εγώ κατάπια τη γλώσσα μου, έπαθα καρδιακό, εγκεφαλικό κλπ και αφού τα ξε-έπαθα όλα, του λέω:
(12plus) : Τι είσαι;
(Εξωγήινος) : Εσύ ξέρεις τι είσαι;
[Ναι, η ιστορία είναι φανταστική, όμως δεν με τιμά που άφησα τον εξωγήινο να με φέρει σε δύσκολη θέση με την ερώτησή του... Πραγματικά ένιωσα απίστευτη ντροπή εκείνη την ώρα...]

Δυο σημεία. Το ένα είναι η γέννηση μου και το άλλο ο θάνατος μου. Εγώ, η ζωή μου, θα είμαι μόνο μια γραμμούλα που θα ενώνει τα δυο αυτά σημεία. Υπάρχει ένα μολύβι με τη μύτη κολλημένη στο χαρτί, γράφει με σαφήνεια και χωρίς γυρισμό. Ό,τι είμαι εγώ, το σώμα μου, η νόηση μου, η ψυχή μου, το θυμικό μου δεν έχουν νόημα παρά μόνο αν πιάνουν αυτά το μολύβι και διαγράφουν τη γραμμή που πραγματικά πρέπει. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε πως οι μύτες των μολυβιών σπάνε που και που, σημαίνοντας έτσι ένα πρόωρο τέλος για τη γραμμούλα μας...

Είχα μια συζήτηση πρόσφατα με κάποιο γνωστό μου, η οποία με συγκλόνισε. Μιλούσαμε για μουσική και του είπα πως παίζω μουσική και του μίλησα για τη σχέση μου με αυτή. Μου λέει λοιπόν σε κάποια στιγμή "Εσύ είσαι ευτυχισμένος!". Δεν το έδειξα βέβαια αλλά έπαθα ένα σοκ. Για πρώτη φορά μέσα μου άρχισα να σκέφτομαι κάποια πράγματα σχετικά με την ευτυχία. Για καιρό από τότε πίστευα όντως πως είμαι ευτυχισμένος μόνο από τη μουσική και πως αυτό ήταν, η ζωή μου είχε βρει το νόημά της!

Αγαπητό ημερολόγιο, αν συναντήσεις τον κύριο που μου δίνει τη χαρά πάρε τον μαζί σου και πήγαινε εκεί που γίνονται οι πόλεμοι και δώσε τους ειρήνη. Καίω το συνθεσάιζερ μου, το βάζω στις φλόγες. Πήγαινε στην Αφρική και μοίρασε νερό στα παιδιά που δεν μπορούν να ζήσουν. Δώσε σπίτι στα παιδιά που μένουν στο δρόμο. Πετάω όλους τους δίσκους μου, τις αφίσες μου, τα τραγούδια μου. Πες στο χρόνο να μη φέρει άλλο πόνο στους πονεμένους. Δώσε μου την ευκαιρία να αγαπήσω τον κόσμο και πες στον κόσμο πως χωρίς αγάπη δε γίνεται τίποτα... Πέταξε και τα ηχεία μου και τους ενισχυτές και τις κιθάρες και τις πένες και όλα. Τη μουσική την έχω μέσα μου.



Τι μικρός που είμαι, τι δειλός αγαπητό μου ημερολόγιο, όλα από σένα τα ζητάω...




σχόλια (6)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

Fler Chat
Σολίστ
#7517   /   09.03.2007, 11:30   /   Αναφορά
Υπέροχο, αγαπητέ μου..Οι σκέψεις που κάνεις, ο τρόπος με τον οποίο τις εκφράζεις..Πολύ πολύ όμορφο! Κι έχεις δίκιο. Δεν χρειαζόμαστε τόσα πολλά για να νιώσουμε ευτυχισμένοι. "Τεχνητές ανάγκες" είναι όλα. Ανάγκες που αποκτήσαμε εκ των υστέρων μαζί με την ψευδαίσθηση ότι έτσι θα νιώσουμε καλύτερα. Δύσκολο όμως να τις αποβάλλουμε. Θέλει ταρακούνημα. Αφύπνιση. Κείμενα σαν το παρόν, ίσως ρίχνουν ένα λιθαράκι στη στοίβα..Να'σαι καλά.
MarakiVas Chat
Συγχορδία Μινόρε
#7523   /   09.03.2007, 22:55   /   Αναφορά
Εύχομαι η ζωή να συνεχίσει να σου χαμογελά και για το υπόλοιπο της ζωής σου! Και όπως αναφέρεις μακάρι αυτός ο κύριος να πάει στα μέρη που ζήτας γιατι εκεί πραγματικά χρειάζεται να προσφέρει πολλά.. Ας είμαστε ευχαριστημένοι γι'αυτά που έχουμε γιατι δυστηχώς πάρα πολλοί δεν μπορούν να τα αποκτήσουν ούτε στο ελάχιστο.
rory166 Chat
Φθασμένος
#7527   /   10.03.2007, 01:48   /   Αναφορά
μπραβο ρε μεγαλε..με εχεις βαλει σε σκεψεις τωρα :)
Akarayan Chat
Περαστική Νότα
#7530   /   10.03.2007, 09:20   /   Αναφορά
"Τι μικρός που είμαι, τι δειλός αγαπητό μου ημερολόγιο, όλα από σένα τα ζητάω... "

Aς το σκεφτούμε όλοι μας..........



ΥΓ.: Σ' ευχαριστώ για το όμορφο πρωινό!
rigas Chat
Φθασμένος
#7534   /   10.03.2007, 13:36   /   Αναφορά
Απ' ότι βλέπω και ποιος είσαι ξέρεις και τι ζητάς και από που.



Το ότι έχεις όλη τη ζωή ακόμη μπροστά σου, είναι ένα καλό εφόδιο. Να ξέρεις όμως πως τη ζωή (εκείνη τη γραμμή) σε μεγάλο ποσοστό τη γράφουμε μόνοι μας και η διαδρομή της δεν είναι απαραίτητο να είναι ευθεία.



Ακόμη κράτα κάπου μέσα σου, πως οι ισχυρές μονάδες, δημιουργούν ισχυρά σύνολα.
athinouli24 Chat
Συγχορδία Μινόρε
#7556   /   12.03.2007, 21:07   /   Αναφορά
Αν το ημερολογιό σου βρει τον κύριο που μοιράζει χαρά μπορείς να τον στείλεις και σε μένα?


Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις