ελληνική μουσική
332 online   ·  204.074 μέλη


αρχική > e-Περιοδικό > Δισκογραφία

Η γνώμη μου για Το χαμόγελο της Τζοκόντας

Στο κάλυμμα του δίσκου ο συνθέτης έδινε ένα σενάριο, μια ανάγνωση όλου του έργου και καθενός κομματιού χωριστά, που ξεκινούσε από τη μοναχική φιγούρα μιας γυναίκας που συνάντησε στη Νέα Υόρκη...

Η γνώμη μου για Το χαμόγελο της Τζοκόντας

Γράφει η mariannalappa5 άρθρα στο MusicHeaven
Σάββατο 09 Οκτωβρίου 2010

Πρόσφατα, άκουσα μια εκπομπή στη ραδιόφωνο, στην οποία μεταξύ άλλων παίχτηκαν και ορισμένα τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι. Τα τραγούδια λοιπόν αυτά, μου έκαναν τόση εντύπωση, μου άρεσαν πολύ, οπότε αποφάσισα να ψάξω πράγματα για τη ζωή και το έργο του συνθέτη. Έτσι, ξεκίνησα κοιτώντας κάποια βίντεο στο ίντερνετ για να πάρω μια πρώτη γεύση και στη συνέχεια πήρα να ακούσω κανα δυο δίσκους του που είχαμε στο σπίτι. Το ένα απ'αυτά είναι το "Χαμόγελο της Τζοκόντας" (ηχογραφήθηκε και εκδόθηκε το 1965), για το οποίο περιττό είναι να πω ότι απ'τη στιγμή που άρχισε να παίζει, απλά καθόμουν και άκουγα. Το άκουσα όχι μία, αλλά πολλές φορές συνεχόμενα. Νομίζω ότι η μουσική αυτή είναι εξαιρετική! Ένα προς ένα τα τραγούδια έχουν κάτι το ξεχωριστό και τόσο ωραίο. Το κομμάτι που μου άρεσε πιο πολύ απ' όλα, ωστόσο, είναι το "βραδυνή επιστροφή". Κατά τη γνώμη μου είναι απλά μαγικό... (ακολουθεί ένα βίντεο με το τραγούδι. Ακούστε το αν θέλετε, αξίζει!)

 

 

 

 

 

 

 


Έχω την αίσθηση ότι ο τίτλος του τραγουδιού ταιριάζει απόλυτα στα συναισθήματα που προκαλεί σε κάποιον όταν το ακούει... Βγάζει προς τα έξω μία μοναχικότητα, μια θλίψη ίσως... Άλλωστε "τα δέκα αυτά τραγούδια γράφτηκαν μ' ένα συγκερασμό απελπισίας και αναμνήσεων", έγραψε ο ίδιος. "Το θέμα είναι μια γυναίκα έρημη μες στη μεγάλη πόλη. Το κάθε τραγούδι είναι κι ένας μονόλογός της, κι όλα μαζί συνθέτουν την ιστορία της."

Ας αναφέρω όμως εδώ και ολοκληρωμένα τα κομμάτια του δίσκου:

1. Όταν έρχονται τα σύννεφα
2. Κοντέσσα Εστερχαζυ
3. Η παρθένα της γειτονιάς μου
4. Βροχή
5. Προσωπογραφία της μητέρας μου
6. Το κοντσέρτο
7. Ο κ.Νολλ
8. Οι δολοφόνοι
9. Βραδυνή επιστροφή
10. Χορός με τη σκιά μου

 

Και τώρα, κάποιες γενικές πληροφορίες για το έργο: Είναι ορχηστρικό και από τη στιγμή της έκδοσής του παραμένει όχι μόνο ένα από τα δημοφιλέστερα έργα του Μ.Χατζιδάκι, αλλά και από τους πιο εμπορικούς ελληνικούς δίσκους όλων των εποχών. Αρκετά από τα κομμάτια του έργου είχαν συντεθεί στην Ελλάδα και άλλα στη Νέα Υόρκη, όπου και ηχογραφήθηκε. Οι δέκα συνθέσεις προορίζονταν να γίνουν τραγούδια, αλλά τελικά ηχογραφήθηκαν ως ορχηστρικά. Ο Μ.Χατζιδάκις, ως το τέλος της ζωής του, δεν είχε εγκαταλείψει τη σκέψη να τα κάνει τραγούδια. Ένα μόνο έγινε τελικά, το "Χορός με τη σκιά μου", σε στίχους του ίδιου και ερμηνεία της Δήμητρας Γαλάνη. Ενώ ένα άλλο είχε προυπάρξει ως τραγούδι ("Μες σ' αυτή τη βάρκα είμαι μοναχή"), το μετέπειτα ορχηστρικό "Παρθένα της γειτονιάς μου".
Στο κάλυμμα του δίσκου ο συνθέτης έδινε ένα "σενάριο", μια "ανάγνωση" όλου του έργου και καθενός κομματιού χωριστά, που ξεκινούσε από τη μοναχική φιγούρα μιας γυναίκας που συνάντησε στη Νέα Υόρκη να προχωράει μέσα στο πλήθος "με μιαν απελπισμένη αδιαφορία για ό,τι συνέβαινε γύρω της". Η συνάντηση αυτή "έκανε κάτι μέσα μου να σκιρτήσει οδυνηρά", γράφει, και μπερδεύτηκε ανεξήγητα με την αινιγματική μορφή της Τζοκόντας, που τον κοιτούσε μέσα από τη βιτρίνα ενός βιβλιοπωλείου, αλλά και "μ' ένα εξαίσιο θέμα του Βιβάλντι" που είχε ακούσει πρόσφατα σ' ένα κοντσέρτο και "επανερχόταν τυραννικά στη μνήμη" του.

 

Βιβλιογραφία: Περιοδικό "Κ" (της Καθημερινής), τεύχος 379


Tags
Μουσική Γενικά:ραδιόφωνο


Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (1)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

psixi Chat
Περαστική Νότα
#21927   /   20.02.2011, 04:22   /   Αναφορά
Η μουσική του Μάνου Χατζιδάκι είναι πραγματικά ανεπανάληπτη... δεν νομίζω ότι είναι δυνατόν να ξαναυπάρξει άνθρωπος που να μπορεί να συγκεντρώσει τόσο πολλά και σύνθετα συναισθήματα σε μια μελωδία...


Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις