ελληνική μουσική
287 online   ·  203.521 μέλη


αρχική > e-Περιοδικό > No_Music

Ταξιδεύοντας με τον Ennio Morricone

Μια παλιά πολυθρόνα δίπλα στο αναμμένο τζάκι. Η φλόγα να χει κερδίσει την προσοχή όλων ενώ μια μισοξεκούρδιστη κιθάρα ν' ακολουθει καθυστερημένα αλλά τόσο γλυκά ένα πάλιο δίσκο του Ennio Morricone. Έξω απ'το παράθυρο ζωγραφίζεται η μελαγχολία του Θεού του κάθενός κι η απόγνωση της μέρας. Και μεις είμαστε μέσα... Μια παρέα καθισμένη αμφιθεατρικά γύρω απ' τη φωτιά. Ο Νίκος γρατζουνάει την παλιά κιθάρα ενώ η Τζένη μάταια προσπαθεί να κερδίσει την προσοχή του...
Γράφει το μέλος Γιώργος (mprizas)4 άρθρα στο MusicHeaven
Γεννήθηκα στις φτωχογειτονιές της Εκάλης. Οι γονείς μου γνωρίστηκαν σε μια από τις πολλές πορείες μεγαλοβιομηχάνων στα Προπύλαια. Με ανέθρεψαν κάνοντας με πιστό αγωνιστή και ονειροπόλο, με μοναδικό γνώμονα την αγάπη μου για την παρτίδα (ουί...
Τρίτη 12 Σεπτεμβρίου 2006
Η Μαρίνα φωτογραφίζει το ασημένιο τοπίο κι ο Αχιλλέας φυσάει με το καλάμι τη φλόγα να δυναμώσει.ΗΣκιά της Ρουμπίνης φτιάχνει το κλασικό ουίσκι στον Ιάσωνα, δυο παγάκια και μια σταγόνα νερό, ο οποίος ξεφυλλίζει τα άπαντα του Καρυωτάκη. Και να, κάποιοι στίχοι τον παρασύρουν απ' το παράθυρι του μικρού σπιτιού στο βούνο, στο δάσος να βρει τη μούσα. Τη μούσα εκείνη που έκλεψε μια κρύα ημέρα του 1932 τον ποιητή, οδηγεί τον Ιάσωνα σε πρωτόγνωρα μονοπάτια του βούνου,μέσα σε ρυάκια, σε δύσβατους δρόμους ακολουθώντας τις λέξεις...


Κάποια μεσάνυχτα θα σ' αγαπήσω,
Μούσα. Τα μάτια σου θαν τα φιλήσω
να βρω γυρεύοντας μες στα νερά τους
τα χρεισονείρατα και τους θανάτους,
και τη βασίλισσα λέξη του κόσμου,
και το παράξενο φως του έρωτός μου.


Η νύμφη όμως δεν του κλεψε την καρδιά. Την έστειλε ως δώρο στο άδειο πλέον σώμα της Ρουμπίνης που ψυχορραγούσε. Ντύθηκε στ' άσπρα και ανηφόρισε να βρει την αγάπη που σαλεύει πεθαμένη...
Ξάφνου η φλόγα σβήνει. Ο Αχιλλέας ψάχνει απεγνωσμένα τη Μαρίνα. Το φιλμ χαράζει τα ίχνη. Θαμμένη στο αντικείμενο θαυμασμού της, έχτισε το λευκό κέλι της. Γι' άλλη μια φορά η ομορφιά νικά τη γονιμότητα. Ο Αχίλλεας ζούσε την αυτοκαταστροφή του... Είναι η φλόγα στάχτη κρύα, είναι τάφος η καρδιά μου
Κι είναι οι στίχοι σαν υδρία, με την τέφρα του έρωτά μου...΄

Οι άφραστοι πόνοι ογκώνονται. Οι μελωδίες τελειώνουν. Ο Νίκος απελπισμένος κοιτά το γαλάζιο ουρανό. Κι η Τζένη έφυγε για πάντα. Αγάπαγαν ο ένας τον άλλον, δίχως γι' αυτό να μιλήσουν. Κάνει τον πόνο του άρπα και γίνεται αηδόνι.
Τώρα μακραίνουνε πύργοι παλάτια,
Κλαίνε μου οι θύμησες, κλαίνε τα μάτια.

Κι ο Εnnio να παιζει...



Tags
Μουσικά Όργανα:ΆρπακιθάραΚαλλιτέχνες:Ennio Morricone


Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (2)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

rigas Chat
Φθασμένος
#5565   /   12.09.2006, 09:27   /   Αναφορά
(Ennio)σα μια μικρή έκπληξη διαβάζοντάς το, ειν' η αλήθεια.

Τόσο μικρό και τόσο πλούσιο που πρέπει να το διαβάσεις περισσότερες από μια φορές.

Μου άρεσε όμως...

Μπράβο.
Deos Chat
MusicHeaven Guru
#5585   /   13.09.2006, 14:37   /   Αναφορά
Συμφωνώ είναι πολύ περιεκτικό και ταυτόχρονα πολύ πλούσιο σε εικόνες και συναισθήματα!

Μπράβο Γιώργο, ξέρεις να μας ταξιδεύεις!


Σχόλια από άλλες δημοσιεύσεις