ελληνική μουσική
    343 online   ·  210.838 μέλη
    αρχική > e-Περιοδικό > No_Music

    Συναισθηματικά φορτισμένο...

    Και η αγάπη μας τελειώνει κάπου εδώ...κι εγώ που νόμιζα πως θα κρατήσει κι άλλο ξύπνησα σήμερα με μάτια κλαμένα και κουρασμένα από την αϋπνία με σπίτι αδειανό με βιβλία που ακόμα δεν έχω αγγίξει τριγύρω μου και με σκέψεις τις οποίες δεν μπόρεσα καν να προλάβω να εξηγήσω. Ένα παράπονο είναι βαθιά χαραγμένο γιατί δεν κατάφερες ποτέ να με καταλάβεις γιατί νόμιζες πως μόνο η δική σου η αγάπη μετράει και δεν έβλεπες τη δική μου. Πώς μπορείς λοιπόν να λες ότι μόνο εσύ με αγαπάς αφού μένεις τυφλός στην αγάπη μου

    Γράφει το μέλος Amalia_little
    2 άρθρα στο MusicHeaven
    Σάββατο 13 Σεπ 2008

     

    Γιατί δεν καταλαβαίνεις ότι η αγάπη δεν θέλει ανταλλάγματα ότι δίνεις και δεν περιμένεις να πάρεις...κι όταν <πάρεις> θα χαρείς σα μικρό παιδάκι. Σκέφτηκες ποτέ πως όταν δίνεις χαίρεσαι περισσότερο από όταν παίρνεις; Πόσο δυστυχισμένος θα ήσουν αν αδυνατούσες να μου δείξεις την αγάπη σου εγώ πάντως δεν θα το άντεχα. Το δωμάτιο που κάποτε γέμιζε τις μέρες μας τώρα σου φαίνεται βαρύ και η ατμόσφαιρα εκεί μέσα ανυπόφορη. Δεν μπορείς να σταθείς ούτε για ένα λεπτό να κοιτάξεις το κρεβάτι γιατί ξέρεις πως θα θέλεις να είσαι εκεί μαζί μου όμως κάτι που είναι πάνω από εσένα θα σε εμποδίσει και αυτό είναι ο εγωισμός σου. Πόσες φορές οδήγησες άσκοπα με το αμάξι μπερδεύτηκες άσκοπα σε δρόμους γιατί νόμιζες πως έτσι θα χαθείς στους δικούς μου δρόμους. Κι ενώ η τιμή της βενζίνης είχε φτάσει στα ύψη και δεν ήθελες άσκοπες μετακινήσεις υπήρχαν στιγμές που για σένα το μόνο που υπήρχε ήταν ένας δρόμος και το αμάξι σου. Οι δρόμοι σου δεν ήταν γειτονιές μόνο δρόμοι ανοιχτοί και τεράστιοι για να μην νιώθεις ότι και εκεί σε πνίγουν. Ας θεωρούσες μια φορά το ''πρήξιμο'' ένδειξη αγάπης και ας σταματούσες να με πληγώνεις με κουβέντες που κι εσύ δεν ήθελες πραγματικά να ξεστομίσεις. Το μόνο που θες είναι ένα τηλεφώνημα συγγνώμης από μένα μόνο αυτό θα σε κάνει να ηρεμήσεις πραγματικά...Άραγε πόσες φορές ακόμα θα υποχωρήσω και χωρίς να φταίω θα σχηματίσω τον αριθμό σου στην οθόνη του κινητού μου;Μακάρι να είχα την δύναμη να μην ζηλεύω όταν δεν το σηκώνεις και να μην αναλώνομαι σε ανόητες σκέψεις. Τελικά μόνο έτσι θα νικούσα τον εγωισμό σου. Πόσο καιρό μου πήρε να το καταλάβω...Και μετά; Άν δε το σήκωνες; Άν είχες προδώσει την αγάπη μας και ήταν πλέον αργά; Τότε σίγουρα θα σε έχανα για πάντα... Άν χωρίσουμε κάνε το να φαίνεται ένα ψέμα έτσι ώστε κάποτε να μου πεις πως η αλήθεια είναι ότι δε χωρίσαμε και να είμαστε όπως πριν. Μην πετάξεις τίποτα δικό μου μόνο κρύψ'το ποτέ δε ξέρεις πότε θα νιώσεις την ανάγκη να με φέρεις πάλι κοντά σου. Ξέχασες κάτι...το τσιγάρο αναμμένο. Ευτυχώς που ξύπνησα από αυτόν τον εφιάλτη...σε αγκαλιάζω γιατί για μια στιγμή νόμιζα πως όλα αυτά τα ζούσα. Τι τυχερή που είμαι! Είσαι δίπλα μου! Για μια μέρα ακόμα,για μία εβδομάδα όσο κι αν είναι θα προσπαθήσω τώρα να σου δείξω πόσο σ αγαπώ κι ας φανώ δίπλα σου αδύναμη δεν με ενοχλεί αφού θα σε έχω τι με απασχολεί... Θα ζήσω πάλι το όνειρό μου κι ας χάνω την αξιοπρέπεια μου...Από την αγάπη κανείς δεν έχασε από το μίσος που προήλθε από την υπερβολική του αγάπη μπορεί...

     




    σχολιάστε το άρθρο


    Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

    #16427   /   14.09.2008, 02:06   /   Αναφορά
    Κρατάω μια φράση, 'Από την αγάπη κανείς δεν έχασε '..αν σκέφτονταν όλοι έτσι θα ήταν όλα πολύ πιο ανθρώπινα.
    #16428   /   14.09.2008, 03:39
    :) Συμφωνώ αν και πολλές φορές ο εγωισμός είναι πάνω απ όλα.Μακάρι να μην ήταν...τότε ναι θα ήταν όλα πιο ανθρώπινα.

    #16448   /   15.09.2008, 15:39   /   Αναφορά
    Συγχαρητήρια Αμαλία! Βλέπω ότι έκανες την πρώτη σου δημοσίευση. Αποδίδεις τις σκέψεις σου αρκετά εύστοχα όμως...διακρίνω πολλή θλίψη. Στη ζωή πρέπει να βλέπουμε τα πράγματα περισσότερο αισιόδοξα και δεν αξίζει να την αναλώνουμε με τέτοιου είδους στοχασμούς, τουλάχιστον πέραν ενός ορίου. Γιατί συχνά μετά από κάποια χρόνια διαπίστώνουμε ότι έχουμε αφιερώσει παραπάνω χρόνο στις πένθιμες σκέψεις μας παρά στο να ζήσουμε.
    #16449   /   15.09.2008, 16:01
    Σ'ευχαριστώ πολύ!Ναι η αλήθεια είναι ότι όταν αφιερώνομαι κάπου δεν μπορώ να μην το φτάνω μέχρι τέλους. Είμαι σίγουρη ότι όλοι όταν τελειώνει κάτι όμορφο μένουν με την απορία γιατί αναλώθηκα τόσο αν ήταν να τελειώσει? Όμως όταν το άρχισες δεν πήγαινες με την προοπτική ότι θα τελειώσει αλλά ότι θα κρατήσει για πάντα..σωστά;!:)

    #16451   /   15.09.2008, 17:39   /   Αναφορά
    Απλό και όμορφο. Νομίζω ότι κάπως έτσι θα τα έλεγε μια κοπέλα και αυτή η απλότητα το κάνει πετυχημένο.

    Το ότι είναι... "συναισθηματικά φορτισμένο", φαίνεται παντού, από την αρχή ως το τέλος.

    Μπράβο!
    #16455   /   15.09.2008, 20:46
    :) thanks!

    #16486   /   20.09.2008, 14:48   /   Αναφορά
    Από την αγάπη κανείς δεν έχασε ....



    Πολύ όμορφο , σωστό και ταυτόχρονα λιτό !