ελληνική μουσική
367 online   ·  208.855 μέλη

αρχική > e-Περιοδικό > Βιογραφίες

Βασίλης Τσιτσάνης

Στις 18 Ιανουαρίου του 1984, ακριβώς την ημέρα των γενεθλίων του, πεθαίνει στο νοσοκομείο Brompton του Λονδίνου ύστερα από επιπλοκές μιας εγχείρησης στους πνεύμονες. Μέχρι και 24 μέρες πρίν εμφανιζόταν κανονικά σε κέντρο και δούλευε καινούργια τραγούδια...
Γράφει ο Γιώργος (jorge)298 άρθρα στο MusicHeaven
O Jorge είναι ο ιδρυτής του MusicHeaven. Είναι Μηχανικός Η/Υ & Πληροφορικής με μεταπτυχιακό στα Δίκτυα, έχει σπουδάσει κιθάρα, έχει παίξει κιθαρίστας σε μικρά σχήματα στην Πάτρα και την Αθήνα, ενώ του αρέσουν το τένις, η τεντούρα, το πο...
Κυριακή 18 Ιαν 2004
Γεννήθηκε στα Τρίκαλα από γονείς Ηπειρώτες. Τσαρουχάς ο πατέρας του, είχε ένα μαντολίνο με το οποίο έπαιζε σχεδόν αποκλειστικά κλέφτικα τραγούδια της πατρίδας του. Αυτά ήταν τα πρώτα ακούσματα του μικρού Βασίλη μαζί με τις βυζαντινές ψαλμωδίες που άκουγε στην εκκλησία. Στα 11 χρόνια του χάνει τον πατέρα του και μόνον τότε πέφτει στα χέρια του το μαντολίνο - το οποίο στο μεταξύ έχει μετατραπεί από κάποιον ντόπιο οργανοποιό σε μπουζούκι.

Στα γυμνασιακά του χρόνια μαθαίνει παράλληλα βιολί, συμμετέχοντας με αυτό σε τοπικές εκδηλώσεις. Το μπουζούκι όμως, αν και χωρίς κοινωνική καταξίωση στη μικρή τοπική κοινωνία, τραβάει περισσότερο το ενδιαφέρον του. Τα πρώτα του τραγούδια τα γράφει σε ηλικία 15 χρονών. Στα τέλη του 1936 έρχεται στην Αθήνα για να σπουδάσει νομικά.

Για να συμπληρώσει τα έσοδά του δουλεύει παράλληλα σε ταβέρνες. Σε μια απ'αυτές γνωρίζει τον τραγουδιστή Δημήτρη Περδικόπουλο ο οποίος τον πηγαίνει σε μια δισκογραφική εταιρεία. Ηχογραφεί για πρώτη φορά το 1937, αλλά το κύριο μέρος των προπολεμικών δίσκων του πραγματοποιείται τα επόμενα χρόνια.Η "Αρχόντισσα" είναι το πιο γνωστό τραγούδι που ηχογραφεί τότε αλλά μαζί μ'αυτό βρίσκουν θέση στη δισκογραφία τραγούδια όπως τα "Να γιατί γυρνώ", "Γι 'αυτά τα μαύρα μάτια σου" και πολλά άλλα που ερμηνεύουν ο Στράτος Παγιουμτζής, ο Στελλάκης Περπινιάδης, ο Κερομύτης αλλά και ο Μάρκος Βαμβακάρης. Με αυτά τα τραγούδια ο Τσιτσάνης εισήγαγε ένα νέο είδος Λαϊκού τραγουδιού το οποίο αποτείνεται στο πλατύτερο κοινό, σε αντίθεση με το ρεμπέτικο τραγούδι που ενδιαφέρει ένα περιορισμένο κύκλο ακροατών. Μ' αυτά απαντά στην λογοκρισία της Μεταξικής δικτατορίας η οποία απαγορεύει τόσο τα προϋπάρχοντα τραγούδια του ρεμπέτικου περιθωρίου όσο και τις εμφανείς ανατολίτικες μελωδίες. Τα χρόνια της κατοχής τα περνά στη Θεσσαλονίκη, όπου δουλεύει σε διάφορα μαγαζιά. Αυτά τα χρόνια γράφει πολλά από τα τραγούδια που ηχογραφεί μετά τονπόλεμο όταν άνοιξαν ξανά τα εργοστάσια δίσκων. "Αχάριστη", "Μπαξέ τσιφλίκι", "Τα πέριξ", "Νύχτες μαγικές", "Ζητιάνος της αγάπης", "Ντερμπεντέρισσα" και βέβαια τη "Συννεφιασμένη Κυριακή". Το 1946 εγκαθίσταται ξανά στην Αθήνα και αρχίζει πάλι να ηχογραφεί. Η δεκαετία 1945 - 1955 είναι ίσως η κορυφαία της καριέρας του καθώς γνωρίζει την πλατιά καταξίωση στη δισκογραφία και η πιο μεστή δημιουργικά γι' αυτόν. Φέρνει στο προσκήνιο νέες φωνές που υπηρετούν τα τραγούδια του και δένονται μαζί του : τη Μαρίκα Νίνου, τη Σωτηρία Μπέλλου, τον Πρόδρομο Τσαουσάκη. "Είμαστε αλάνια", "Πήρα τη στράτα κι έρχομαι", "Χωρίσαμε ένα δειλινό", "Τρελός τσιγγάνος", "Πέφτουν της βροχής οι στάλες", "Όμορφη Θεσσαλονίκη", "Αντιλαλούνε τα βουνά", "Κάνε λιγάκι υπομονή", "Φάμπρικες", "Πέφτεις σε λάθη", "Καβουράκια", "Κάθε βράδυ λυπημένη", "Ξημερώνει και βραδιάζει", "Έλα όπως είσαι", είναι μερικά μόνο από τα τραγούδια του γι' αυτή την περίοδο. Κι ίσως θα' πρεπε να σημειώσουμε τόσο το μελωδικό πλούτο, όσο και τη δεξιοτεχνία στην απόδοση πολλών απ' αυτά τα τραγούδια. Χαρακτηριστικές οι εισαγωγές τους - που κάποτε είναι...τρείς : ταξίμι, προεισαγωγή, εισαγωγή - δείγματα ιδιαίτερης σπουδής και απίστευτης ευχέρειας στη μελωδική έκφραση.


Καθώς, μετά τα μέσα της δεκαετίας του '50, το σκηνικό στο λαϊκό τραγούδι πλατιάς αποδοχής αλλάζει και κυριαρχούν κάποιες αραβικές ή και ινδικές επιρροές, ο Τσιτσάνης προσπαθεί να εγκλιματιστεί χωρίς να εγκαταλείψει το προσωπικό του ύφος. Το ίδιο κάνει και σε επόμενες εποχές που η περιρρέουσα ατμόσφαιρα αλλάζει ξανά.

Χωρίς ποτέ να αποδεχτεί κάποια απ' τις εποχιακές "μόδες", παρουσιάζει πάντα κάποια τραγούδια που μπορούν να προστεθούν στα κλασικά του, αν και ανήκουν σε νεότερα χρόνια κι έχουν επιρροές απ' τον κυρίαρχο ήχο αυτών. Τραγούδια του ερμηνεύουν ο Καζαντζίδης, ο Μπιθικώτσης,ο Γαβαλάς, ο Αγγελόπουλος, η Γκρέυ, η Πόλυ Πάνου, η Χαρούλα Λαμπράκη, ο Σταμάτης Κόκοτας κι από κάποιο σημείο και κάτω, κατ' εξοχήν ο ίδιος. Απ' αυτά ν' αναφέρουμε ενδεικτικά : "Ίσως αύριο (1958), "Τα λιμάνια" (1962), "Τα ξένα χέρια"(1962), "Μείνε αγάπη μου κοντά μου"(1962), "Κορίτσι μου όλα για σένα"(1967), "Απόψε στις ακρογιαλιές"(1968), "Κάποιο αλάνι"(1968), "Της Γερακίνας γιός"(1975),"Δηλητήριο στη φλέβα"(1979). Το 1980 με πρωτοβουλία της UNESCO ηχογραφείται ένας διπλός δίσκος με τίτλο "Χάραμα" - έτσι λεγόταν το μαγαζί στο οποίο ο Τσιτσάνης εμφανιζόταν τα τελευταία 14 χρόνια της καριέρας του και της ζωής του. Σ' αυτό το δίσκο παίζει μια σειρά από κλασικά του τραγούδια αλλά και πολλά αυτοσχεδιαστικά κομμάτια στο μπουζούκι.

Ο δίσκος αυτός με την έκδοσή του στην Γαλλία (1985) παίρνει το βραβείο της Μουσικής Ακαδημίας Charles Gross. Όμως στο μεταξύ ο κορυφαίος δημιουργός έχει φύγει για πάντα. Το 1984, ακριβώς την ημέρα των γενεθλίων του (18 Ιανουαρίου), πεθαίνει στο νοσοκομείο Brompton του Λονδίνου ύστερα από επιπλοκές μιας εγχείρησης στους πνεύμονες. Μέχρι και 24 μέρες πρίν εμφανιζόταν κανονικά σε κέντρο και δούλευε καινούργια τραγούδια...

Πηγή: http://www.tsitsanis.gr




Γίνε ΣΥΝΤΑΚΤΗΣ

Αν σου αρέσει να γράφεις, έλα στην ομάδα συντακτών του ανεξάρτητου, πολυφωνικού, υγιούς και δημοφιλούς ηλεκτρονικού περιοδικού του MusicHeaven και μοιράσου τις σκέψεις σου με τους πάνω από 4.000 καθημερινούς αναγνώστες του.

Στείλε μια δημοσίευση ή επικοινώνησε μαζί μας για απορίες!


σχόλια (5)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

yiannisyiannis Chat
Φθασμένος
#400   /   22.01.2004, 17:00   /   Αναφορά
Επιτέλους, να μια παρουσίαση της ζωής και του έργου του μεγάλου δασκάλου Βασίλη Τσιτσάνη, σφαιρική και συνοπτική. Το τοπίο στην σύγχρονη ελληνική μουσική θα ήταν διαφορετικό και σίγουρα πολύ φτωχότερο χωρίς τη μουσική του Τσιτσάνη. Μπράβο Jorge, αναπλήρωσες ένα κενό.



Να προσθέσω μόνο μερικά....κουτσομπολιά.



Ο Τσίλας (έτσι τον έλεγαν οι φίλοι του) μετακόμισε στη Θεσ/νίκη για δύο λόγους. Πρώτον και κυριότερο επειδή κουμπάρος του ήταν ο θρυλικός Μουσχουντής. Δεύτερον επειδή η γυναίκα του ήταν Θεσ/νικιά και μαζί με τον κουνιάδο του διατηρούσε ουζερί επί της οδού Παύλου Μελά (Διαγώνιος), στο οποίο έπαιζε ζωντανά με την ορχήστρα του.



Ο Μουσχουντής είναι μια εξέχουσα αλλά και συνάμα παραγνωρισμένη προσωπικότητα, στην οποία χρωστάει πολλά το ρεμπέτικο και λαϊκό τραγούδι. Ο Μουσχουντής λοιπόν, ήταν διοικητής ασφαλείας Θεσ/νίκης την περίοδο εκείνη. Παρότι ασφαλίτης, ήταν μέγας λάτρης των ρεμπέτικων και λαϊκών τραγουδιών και παρά την επιβολή της μεταξικής λογοκρισίας το 1937, επέτρεπε στους μουσικούς της Θεσ/νίκης να παίζουν τα τραγούδια τους αυτούσια, χωρίς περικοπές και ψαλιδίσματα. Είχε προωθήσει το έργο πολλών δημιουργών, που αγανακτισμένοι από τον διωγμό του Μεταξά στην Αθήνα, δραπέτευσαν στη Θεσ/νίκη. Λέγεται μάλιστα ότι είχε στο αρχείο του χιλιάδες δισκάκια, όχι μόνο ελληνικές παραγωγές, αλλά και αμερικάνικες, μια που η ομογένεια εκείνη την περίοδο είχε αναδείξει εκπληκτικούς λαϊκούς δημιουργούς. Μάλιστα, επειδή κατά την περίοδο της κατοχής οι ναζί είχαν απαγορεύσει την παραγωγή δίσκων, όσοι δημιουργοί είχαν τη δυνατότητα, το 'σκαγαν στην Αμερική για να συνεχίσουν ανενόχλητοι τη δουλειά τους εκεί. Στο σπίτι του Μουσχουντή λοιπόν, σύχναζε ο Τσιτσάνης για να ακούσει τους καινούριους δίσκους, που μόνο ένας διοικητής ασφαλείας είχε τα μέσα να ξετρυπώνει και να εισάγει λαθραία και έτσι ερχόταν σε επαφή με τα μουσικά δρώμενα της ταραγμένης εκείνης περιόδου.



Σ’ αυτό λοιπόν το ρεμπετόφιλο περιβάλλον της Θεσ/νίκης, βρήκε καταφύγιο όχι μόνο ο Τσιτσάνης, αλλά και πολλοί άλλοι δημιουργοί.
pkamno Chat
Συγχορδία Μινόρε
#7443   /   06.03.2007, 03:54
Γεια σου ρε Τσιτσανη δεν θα πεθανεις ποτε!!!!!!!!!!!!!!!!!!1

rigas Chat
Φθασμένος
#7446   /   06.03.2007, 09:33   /   Αναφορά
Ότι και να γράψει κανείς είναι λίγο, όπως και για άλλους μεγάλους του ρεμπέτικου & του λαϊκού.



Πολύ καλό το άρθρο σου, μπράβο.
mariachi Chat
Φθασμένος
#7450   /   06.03.2007, 11:28
Ο Τσιτσάνης θα τραγουδιέται και στα επόμενα 50 χρόνια και βάλε!Τα τραγούδια του είναι αθάνατα σαν τον Εθνικό Ύμνο της Ελλάδας.Γεια σου Τσιτσάνη!

roubas Chat
Φθασμένος
#7467   /   07.03.2007, 00:12
Εχει τις πιο αξιοζηλευτες συνθεσεις!Ταξιδιαρικες!Λατρευω τα καμηλιερικα του!

Ειναι απο τους μεγαλους!



Πρόσφατα σχόλια

Αυτά τα διάβασες;