ελληνική μουσική
84 online   ·  208.847 μέλη

αρχική > e-Περιοδικό > No_Music

Η βεντάλια καλλονή


Στην αρχή σε είδα, όπως σε ξέρω...


Γράφει το μέλος Πάνος Δρακόπουλος (Nothia)2 άρθρα στο MusicHeaven
Ο Π. Δ. γεννήθηκε στον Πειραιά τον Αύγουστο του 1975. Είναι απόφοιτος του Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Παν/μιου Αιγαίου και κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος στην Ιστορία της Φιλοσοφίας από το Παν/μιο Αθηνών. Διδάσκει σε σχολεία της Α’...
Παρασκευή 26 Μαΐ 2006
Γυναίκα αιθέρια
και παιδάκι αθώο,
βλέμμα κονιάκ
μυρίων αστεριών
και χείλη στητά παπαρούνας,
σχήμα
ένα,
σώμα
ένα,
ύπαρξη μία και αδιαίρετη.
Σύνθεση τέλεια
και μοναδική
–από όσο κόσμο έχω φανταστεί
και σεργιανίσει
με τις πέντε μου αισθήσεις.

Έπειτα το θαύμα
εξελίχθη
απροειδοποίητα,
θαρρείς σαν κολασμένη έξοδος
από το πεδίο βολής
του στρατάρχη χρόνου.

Το παιδάκι που φώτιζε
με το λιτό χαμόγελό του,
την σεμνή όρχηση της γυναικείας σου όψης,
έκανε έναν απαλό πήδο
–λες και έπαιζε ανέμελο
λάστιχο με τις συμμαθήτριες
ή μικρές του φιλενάδες–
αφήνοντας το γυναικείο σου κάδρο
αγκαλιά με το εφηβικό,
όσο μπορούσα, από μακριά,
να διακρίνω.

Μα τούτο το ζεύγος,
μπορώ να πω,
δεν κράτησε για πολύ.
Απλώνοντας τη δεξιά γάμπα
–γάμπα μόλις δεκαέξι κεριών και καρατίων–
το κορμί
που
ως χυμώδης δεσποινιδούλα
μοίραζες δώθε εκείθε
–κέρασμα ακριβό
της λολίτειας ομορφιάς σου–
απομακρύνθηκε από την αρχική του θέση
και εν τέλει εστάθη
με τη χυτή φουστίτσα σου
μαγνήτης του αιθέρα
και της ματιάς μου,
δύο μόλις πήδους απ’ το πλευρό μου.

Προτού προλάβω να κερδίσω
τον λογισμό μου εμπρός σε τούτο το μαγικό θέαμα
–που αλήθεια,
ποια δύναμη απερινόητη
τόσο ακαριαία και ντελικάτα σκηνοθετούσε–
ήρθες και με φίλησες
με έναν τρόπο
που ακόμη και μετά από χρόνια
δεν θα μπορούσα να ξεδιαλέξω
τη γλώσσα σου από τη δική μου
ως γεύση
της ενωμένης μας αναπνοής.
Με το που βρήκα το φως μου,
σε είχα χνώτο με χνώτο
απέναντι μου
έναστρη γυναίκα
με την προίκα του θάμπους
και της λαγνείας
στο βήμα τριών παλλόμενων δεκαετιών
–το περισσότερο.

Μου χαμογέλασες με έναν τρόπο,
που ποτέ μου δεν είχα την χάρη του
–ω ήσουν τόσο ήρεμη
μα και τόσο γενναιόδωρη
στο να με φιλέψεις
με το στερνό σου ταχυδακτυλουργικό.

Με κοιτούσες με δύο αστερίες
και ένα μπουκέτο βιολέτες
στο κάθε σου ανοιγόκλειμά
φέρνοντας το δεξί σου χέρι
πάνω στον νταουλιασμένο από το χτυποκάρδι
γυμνό μου στήθος.

- «Κοίταξε πάνω σου ή μέσα σου.
Tο ίδιο κάνει.
Και δες,
δες ποια,
στο τέλος τέλος θα βρεις!».

Ακολουθώντας τη φράση σου
συλλαβή προς συλλαβή
–ήχος εναρμόνιος με ύδατα
που ποτίζουν τα εδεμικά λιβάδια
του κάτω κόσμου–
εστράφη ολάκερος
χάνοντας κάθε ειρμό
που με κρατούσε στη ζωή σου,
στο ολάκερο τούτο θαύμα, θεατή:

Εσύ, ημίγυμνη,
σάρκα του λευκού πινέλου
–σαν καρυάτιδα πλήρης–,
με ένα πεινασμένο μωράκι,
περασμένο στο δεξί σου μαστό.

Καλωσήλθες νέα ζωή!






Σαλαμίνα 16/5/2004

Από το ίδιο μέλος



σχόλια (8)

σχολιάστε το παραπάνω άρθρο:


Για να στείλετε σχόλιο πρέπει να είστε μέλος του MusicHeaven. Παρακαλούμε εγγραφείτε ή συνδεθείτε

rigas Chat
Φθασμένος
#4748   /   26.05.2006, 18:29   /   Αναφορά
Αισθάνομαι (κι αν κάνω λάθος, κουνήστε με να συνέλθω), πως κάποιος ανάμεσά μας έγινε ή πρόκειται να γίνει μπαμπάς.

"Η πιο μεγάλη ώρα είναι τώρα...", και φρόντισε να τη ζήσεις όσο πιο πολύ μπορείς.
ph Chat
Σολίστ
#4752   /   26.05.2006, 21:20


Εδώ έχουμε να κάνουμε με αληθινό ποιητή. Θα αφαιρούσα κάποιους στίχους και ίσως τον τελευταίο για να έχουμε συμπυκνωμένες τις εξαιρετικές φράσεις - στίχους. Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα. Εδώ έχουμε να κάνουμε, επαναλαμβάνω, με αληθινό ποιητή. Και το τι μας αρέσει λιγότερο ή περισσότερο πάει περίπατο. Αυτή είναι η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στους ποιητές και στους γραφιάδες. Οι πρώτοι καταθέτουν ποίηση (που και να θες δεν μπορείς να την κρίνεις αράδα αράδα και οι δεύτεροι που γράφουν καλούτσικα, ωραία, μέτρια ή χάλια.



Καιρό είχα να διαβάσω κάτι που να με ξαφνιάσει. Μπράβο!

rigas Chat
Φθασμένος
#4782   /   31.05.2006, 10:12
Φυσικά και δέχομαι την γενική άποψή σου για την ποίηση (και για το γράψιμο γενικά), όμως, νομίζω, πως άν αφαιρέσουμε έστω κι ένα κόμμα από το κείμενο, τότε θα μιλάμε για άλλο κείμενο. Από την άλλη πλευρά βέβαια, κανένα σχόλιο δεν αλλάζει την αξία του ποιήματος για όλους εμάς, αλλά και για τον δημιουργό του.

Nothia Chat
Περαστική Νότα
#6261   /   15.11.2006, 01:47
Σ' ευχαριστώ πολύ για σχόλιό σου!

alexia-vicky Chat
Φθασμένος
#4754   /   27.05.2006, 01:23   /   Αναφορά
τί πιο ποιητικό από την σταθερή και αληθινή περιγραφή του έρωτα, της πρώτης συνάντησης, της ζωής....ΜΠΡΑΒΟ!
Desmar Chat
Φθασμένος
#4757   /   27.05.2006, 21:17   /   Αναφορά
...απίστευτη ροή εικόνων και συναισθημάτων ... εμπνευσμένο ... σέυχαριστούμε που το μοιράστηκες μαζί μας ...
theotita Chat
Σολίστ
#4761   /   28.05.2006, 11:37   /   Αναφορά
Νομίζω πως τα σχόλια είναι περιτά! Μιλάμε για ένα μαγικό ταξίδι με οδυγό τις λέξεις στο παρελθόν και το παρόν!



Ελπίζω να έχεις κι άλλα τέτοια!.. Και συγχαριτήρια γηια το νέο μέλος!
athenasyn Chat
Περαστική Νότα
#9002   /   31.07.2007, 22:50   /   Αναφορά
Απορώ ειλικρινά.Τί σας αρέσει από αυτό το "ποίημα"?


Πρόσφατα σχόλια

Αυτά τα διάβασες;