I heard, as it were, the noise of thunder: One of the four beasts saying: "Come and see." And I saw. And behold, a white horse.
There's a man goin' 'round takin' names. An' he decides who to free and who to blame. Everybody won't be treated all the same. There'll be a golden ladder reaching down. When the man comes around.
The hairs on your arm will stand up. At the terror in each sip and in each sup. For you partake of that last offered cup, Or disappear into the potter's ground. When the man comes around.
Hear the trumpets, hear the pipers. One hundred million angels singin'. Multitudes are marching to the big kettle drum. Voices callin', voices cryin'. Some are born an' some are dyin'. It's Alpha's and Omega's Kingdom come.
And the whirlwind is in the thorn tree. The virgins are all trimming their wicks. The whirlwind is in the thorn tree. It's hard for thee to kick against the pricks.
Till Armageddon, no Shalam, no Shalom. Then the father hen will call his chickens home. The wise men will bow down before the throne. And at his feet they'll cast their golden crown. When the man comes around.
Whoever is unjust, let him be unjust still. Whoever is righteous, let him be righteous still. Whoever is filthy, let him be filthy still. Listen to the words long written down, When the man comes around.
Hear the trumpets, hear the pipers. One hundred million angels singin'. Multitudes are marchin' to the big kettle drum. Voices callin', voices cryin'. Some are born an' some are dyin'. It's Alpha's and Omega's Kingdom come.
And the whirlwind is in the thorn tree. The virgins are all trimming their wicks. The whirlwind is in the thorn tree. It's hard for thee to kick against the pricks. In measured hundredweight and penny pound. When the man comes around.
And I heard a voice in the midst of the four beasts, And I looked and behold: a pale horse. And his name, that sat on him, was Death. And Hell followed with him.
Κείμενο4 μελών της ομάδας Αυτονομία ή Βαρβαρότητα*
«Οι φασίστες, εκατό εναντίον ενός, δολοφονούν, ξυλοκοπούν, βασανίζουν, προσβάλλουν γυναίκες, παιδιά, αδύναμους και ανυπεράσπιστους ανθρώπους, πυρπολούν, καταστρέφουν περιουσίες που υπήρξαν προϊόν μεγάλων θυσιών των εργαζομένων, σκλαβώνουν ολόκληρους πληθυσμούς (…) και παρόλα αυτά, τα χείριστα, θεωρούνται πολιτικά όντα, αγωνιστές ενός σκοπού και πολλοί έντιμοι άνθρωποι, που σίγουρα δεν θα διέπρατταν αυτά τα εγκλήματα, δεν αποστρέφονται να τους σφίγγουν το χέρι και να διατηρούν επαφές μαζί τους. Μιλούν πολύ για τη βία και λίγο για την ηθική και το φυσικό αποτέλεσμα ήταν πως όταν μετήλθαν βίαιων πράξεων με περισσή ιταμότητα, δεν συνάντησαν ούτε φυσική αντίσταση, ούτε ηθική καταδίκη.» (…)
«Αν, προκειμένου να νικήσουμε, θα έπρεπε να στήσουμε κρεμάλες στις πλατείες, θα προτιμούσα να χάσουμε»
Ερρίκο Μαλατέστα
——————————————
Προχθές, κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης διαδήλωσης ενάντια στα νέα οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης, μερικοί διαδηλωτές έκαψαν τρεις εργαζόμενους σε μια τράπεζα. Απείλησαν να κάψουν και όσους βρίσκονταν μέσα στο (κλειστό λόγω της απεργίας) βιβλιοπωλείο Ιανός περιλούζοντας τρεις απ’ αυτούς με βενζίνη. Δε θέλουμε να σταθούμε πολύ στις ευθύνες των άλλων, όπως επιτάσσει η κυριαρχούσα ανευθυνότητα που φτάνει μέχρι τα όρια της συνέργειας στη δολοφονία αυτών των ανθρώπων. Εμείς προτιμάμε να σταθούμε στις δικές μας ευθύνες. Γιατί πρώτα διαπιστώνουμε μια ασυμμετρία ανάμεσα στις αντιδράσεις για τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου το Δεκέμβρη του 2008 και στις αντιδράσεις για τη δολοφονία των τριών υπαλλήλων της Marfin από τους αναρχικούς. Γι’ αυτούς τους τρεις δε θα γίνουν πιθανότατα διαδηλώσεις, δε θα καεί η Αθήνα, δε θα φωνάξουμε «αναρχικοί, γουρούνια, δολοφόνοι». Γι’ αυτό το γεγονός είμαστε βέβαιοι από τη στιγμή που το απόγευμα της Τετάρτης, το συγκεντρωμένο πλήθος των διαδηλωτών στη Σταδίου προτίμησε να πιστέψει πως δεν υπάρχουν νεκροί και πρόκειται για προπαγάνδα του «Κράτους» και να φωνάξει «αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι» ενώ δεν τόλμησε και ούτε θα τολμήσει ποτέ να φωνάξει «αλήτες, δολοφόνοι, αναρχικοί». Κι αυτό γιατί ο κόσμος είναι χωρισμένος σε μανιχαϊκά ιδεολογικά στρατόπεδα. Η βία της μιας μεριάς είναι ηθικά απονομιμοποιημένη ενώ η βία της άλλης είναι νόμιμη «αντιβία» καθαγιασμένη από τον ιερό αγώνα ενάντια στο κράτος και στον καπιταλισμό και από την κατοχή της απόλυτης Αλήθειας.
Ας διευκρινίσουμε, πως όλα τα παραπάνω συνθήματα είναι απαράδεκτα επειδή βασίζονται στη λογική της συλλογικής ευθύνης που βρίσκεται στον πυρήνα της μανιχαϊκής ιδεολογίας. Δεν είναι όλοι οι δημοσιογράφοι ρουφιάνοι, δεν είναι όλοι οι αναρχικοί και οι αστυνομικοί δολοφόνοι. Αλλά ας εξετάσουμε πόσο λίγο δολοφόνοι είμαστε όλοι μας.
Όσοι από μας ανεβαίναμε τη Σταδίου γύρω στις 2, είδαμε αυτό το κτίριο να φλέγεται και τους ανθρώπους απεγνωσμένους στα μπαλκόνια. Μερικοί δίπλα μας είπαν «καλά να πάθουν, αφού δούλευαν σε μέρα απεργίας», άλλοι τους κορόιδευαν, άλλοι έβγαζαν φωτογραφίες με τα κινητά τους, κάποιος έπαιρνε τηλέφωνο την πυροσβεστική. Οι περισσότεροι ήμασταν απαθείς, απλά κοιτούσαμε πιστεύοντας πιθανόν ότι τους χρειαζόταν ένα μάθημα και πως τελικά ένας από μηχανής θεός -και όχι εμείς- θα τους σώσει. Μερικά λεπτά αργότερα, κοιτάζοντας πίσω διαπιστώναμε ότι η φωτιά είχε επεκταθεί και πως οι άνθρωποι δύσκολα θα γλίτωναν. Λίγο παραπάνω, Βουκουρεστίου και Πανεπιστημίου, ένας εξαγριωμένος νεαρός απαγόρευε στην κρατική εξουσία, δηλαδή στην Πυροσβεστική, να περάσει στο άβατο της Πανεπιστημίου για να προσεγγίσει -πιθανότατα- το σημείο.
Όλο αυτό ήταν το χρονικό μερικών προαναγγελθέντων θανάτων, η συνέχεια του Δεκέμβρη του 2008, όπου μια αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Opel, στο ισόγειο μιας πολυκατοικίας στην Αλεξάνδρας, είχε πυρποληθεί και οι ένοικοι της πολυκατοικίας φώναζαν έντρομοι από τα μπαλκόνια να κάνει κάποιος κάτι. Κανένας δεν έκανε τίποτα όμως. Κανένας από όσους συμμετέχουμε στις διαδηλώσεις δεν ανέλαβε το βάρος να διαχωρίσει τη θέση του με αυστηρότητα, όλοι πορευόμαστε μαζί με αυτούς τους μικρούς ναζί γιατί θεωρούμε ότι βρισκόμαστε στο ίδιο στρατόπεδο, πως είναι «παραστρατημένοι σύντροφοι», πως δεν πρέπει «να κάνουμε δήλωση νομιμοφροσύνης στο κράτος», πως «το κράτος είναι ο μόνος τρομοκράτης», πως οι ρίζες του Κακού βρίσκονται αλλού, πως «φταίει ο Βγενόπουλος που δεν είχε βάλει ρολά» και άλλες μπούρδες που κρύβουν κάτω από το χαλί τις δικές μας ευθύνες.
Κανένας και καμία δεν αναρωτήθηκε ποτέ πόση ευθύνη έχει η βία των «εξεγερμένων» για το θάνατο του Αλέξη Γρηγορόπουλου και του Μιχάλη Καλτεζά. Κανένας και καμία δεν αναρωτήθηκε αν τα παιδιά αυτά θα ζούσαν αν οι ίδιοι δεν είχαν επιλέξει τη στρατηγική της βίας. Κανένας και καμία δεν αναρωτήθηκε αν η στρατηγική της έντασης δημιουργεί Κορκονείς και Μελίστες.Κανένας και καμία δεν αναρωτήθηκε αν αυτή η στείρα λογική της αντιπαράθεσης μπορεί και θέλει πραγματικά να αλλάξει την κοινωνία και να την κάνει ανθρωπινότερη. Κανένας και καμία δεν αναρωτήθηκε αν το δίπολο «αναρχικός» και «μπάτσος» πάει μαζί, όπως μαζί πάει και το γενικότερο δίπολο που τους οπλίζει τα χέρια και τους «στέλνει» στην αρένα εξ ονόματός μας, το δίπολο της «αθώας κοινωνίας» που πολεμά το «διεφθαρμένο κράτος».
Τώρα, για όσους από εμάς αισθανόμαστε ακόμα άνθρωποι, η διαχωριστική γραμμή έχει χαραχτεί, δυστυχώς με αίμα, από τα γεγονότα τα ίδια, και χαράχτηκε έξω από αυτά τα δίπολα. Πρέπει απλά αλλά επιτακτικά να μπορέσουμε να την διακρίνουμε: χρειάζεται να αποφασίσουμε αν είμαστε με τη βία ή αν είμαστε εναντίον της. Αν το πρόβλημά μας είναι να «καεί το μπουρδέλο η βουλή» ή αν θέλουμε να φτιάξουμε μια κοινωνία που κανένας δε θα καίγεται ζωντανός. Αν θέλουμε να κρεμάσουμε τους βουλευτές και να κάψουμε τις τράπεζες ή να φτιάξουμε έναν κόσμο χωρίς κρεμάλες. Πρέπει, για να σταματήσουμε να θρηνούμε θύματα, να σταματήσουμε να τροφοδοτούμε με παρακλήσεις μίσους και οργής την ατμόσφαιρα, πρέπει να αποφασίσουμε αν θα έρθουμε σε ρήξη με το κομμάτι αυτό του εαυτού μας που ζητάει αίμα, φωτιές, κρεμάλες, και που όταν τα καταφέρνει στέκει αμήχανα και καταδικάζει υποκριτικά τη βία. Πρέπει να βρούμε το θάρρος (κυρίως απέναντι στους εαυτούς μας) και να τολμήσουμε να διαδηλώσουμε ενάντια στην αριστερή και την αναρχική τρομοκρατία, στη μνήμη όλων των θυμάτων της. Γιατί, ναι, πρόκειται για τρομοκρατία. Πρόκειται για πτώματα, για αίμα και πόνο. Πτώματα που δεν πάψαμε να ζητάμε, τραυλίζοντας ύμνους οργής, δημιουργώντας αντίπαλα στρατόπεδα εκεί που θα έπρεπε να υπάρχουν απλά άνθρωποι, δίνοντας δικαιολογίες στο ακρο-αριστερό και αναρχικό φασισταριό να δολοφονεί. Πρέπει να διαδηλώσουμε ενάντια σε αυτήν την τρομοκρατία για να καταλάβουν κάποιοι ότι δεν δεχόμαστε να δικαιολογούν τις μακάβριες πρακτικές τους στο όνομά μας, ότι ονειρευόμαστε έναν κόσμο διαφορετικό, όχι απλά από αυτόν που υπάρχει, αλλά και διαφορετικό από αυτούς τους ίδιους. Υπάρχει και άλλη τρομοκρατία; Υπάρχει. Υπάρχουν τα τουμπανιασμένα πτώματα των μεταναστών στο Αιγαίο. Υπάρχει όμως και το ακρωτηριασμένο σώμα του Χαμίντ Νατζαφί.
Ζείς καλώς ή κακώς δύο αιώνες κάπου, έχεις γίνει μοιραία ένα με τις πέτρες τις γειτονιάς σου ή και του χωριού σου, δεν σε ξερίζωσε ούτε ο "εθνάρχης" Καραμανλής που αφυδάτωσε, ο ελεεινός και απαίσιος, την πάμπλουτη και ζηλευτή ελληνική ύπαιθρο προκειμένου να έχει συσσωρευμένη φτηνή εργατική δύναμη στα αστικά κέντρα για τους φίλους του τούς βιομηχάνους, και τώρα, ύστερα από τόσες μπόρες και δωσιλογισμούς ήρθαν τα άγρια να διώξουν, να αποτελειώσουν, τα ήμερα. Ήρθαν τέτοιοι. Τί εμετικό. Οι τέτοιοι, είναι δίχως μεγάλες διαφορές το ίδιο σχεδόν πράγμα με αυτό που σατύριζε κάποτε ο Χάρυ Κλυνν: Οι "έτσι των έτσι", μωρέ.
Την δεκαετία του '80, οι "έτσι των έτσι", λεξιπένητες, ξενομανείς και άδειοι, ήταν οι τάχατες "πολύ μπροστά". Οι "πολύ προωθημένοι" έναντι του σπασίκλα "γέρου" (πατέρα) και της γενιάς και παράδοσης που εκείνος αντιπροσώπευε, οι της ντισκοτέκ, του "μου την σπας", του "έλα μωρέ δικέ μου", και εν γένει οι της ρεμαλιώδους ρέκλας, του "μοδάτου" πανκ, της καφετέριας και της λοιπής παραφιλολογίας που περιγράφουν οι υποτιθέμενες "ρετρό" και "καλτ" βιντεοταινίες της πλάκας οι οποίες αποτυπώνουν μια χαρά την πολιτισμική πεμπτουσία της φιλότιμης προσπάθειας του Αντρέα Παπαντρέα Β' να βγάλει για τα καλά το μάτι της ελληνικής κοινωνίας και δή της ελληνικής νεολαίας.
Από τότε κύλισε πολύ νερό στο αυλάκι και οι σημερινοί "έτσι των έτσι", δηλαδή οι μοντέρνοι "πολύ ψαγμένοι" "δικέ μου", είναι μηδενικά πανομοιότυπου μεν διαμετρήματος αλλά ανήκουν σε μια εντελώς διαφορετική τάξη. Ωστόσο το ίδιο ξενομανείς και συμπλεγματικοί, απαίδευτοι, τυχάρπαστοι, μηδαμινοί και εγωπαθείς.
Οι πιο "εκλεκτοί" τέτοιοι, ζούνε συνήθως στα συνασπισμοκρατούμενα Ψυχικά και πέριξ αλλά ντρέπονται οι τραγικά γελοίοι να το πουν. Το κρύβουν. Στην "αριστερή" τους "μόδα" η άμεση επίδειξη δεν είναι αμάρτημα αλλά πρωτογονισμός και "βλαχιά" και "πολιτική μη ορθότης". Είναι ερασιτεχνικά ή και επαγγελματικά "καλλιτεχνίζοντες", ανεξαρτήτως συνυπάρχουσας ιδιότητας. Κυρίως επιδιώκουν να δείχνουν περισσότερο "του λιμανιού". Έχουν λέει και τον δικό τους γαλλικό "Μάη". Τον "Δεκέμβρη" των χαφιέδων και της ουτσεκάδικης σωματεμπορίας, με τις φόρα παρτίδα πλάτες της "επάρατης" Δεξιάς. Συνοπτικά είναι "μποέμ ρομαντικές υπάρξεις", πολύ "πιο πάνω" από την "λαϊκατζίδικη" -και "ρατσιστική" πλέον- "πλέμπα". Είναι τάχατες κουλτουριαρέοι, "αισθητικά" υπεράνω, "με αναζητήσεις" και έχουν το αιώνιο ελιτίστικο μίσος για τούτο τον τόπο και τα λαϊκά στρώματά του που πάντοτε έκαιγε ασίγαστο και μοχθηρό στα πατρογονικά τζάκια τους. Είναι πάντοτε σπουδαγμένοι στα Λονδίνα και στις Νέες Υόρκες και εν γένει στους εκάστοτε "Παρισίους". Βλέπουν τα πάντα "όπως Αμερική", με "μελαγχολικά γκέτο" και "πολυπολιτισμικές Βαβέλ". Αποκρύπτουν μεθοδικά τους τόπους μόνιμης διαμονής τους γιατί αυτοί "ήταν εκ γεννετής μποέμ". Ως -κατά βάθος- "αυθεντικοί" "προλετκούλτ" εμπροσθοφύλακες της "διανόησης" είναι υποτίθεται "ένα και το αυτό" με τις λαϊκές μάζες αλλά -προς θεού!- όχι τις εγχώριες, που βρωμοκοπούν "μισαλλοδοξία" και "αγραμματοσύνη" αλλά τις αλλοδαπές, αυτές με το άρωμα "εξωτισμού" και την αποικιοκρατική μελαγχολία της αγγλοσαξωνικής ντεκαντάνς. Το τριτοκοσμικό ρόχαλο, η αφρικανική διάρροια και το αφγανικό ξεντέριασμα τους προκαλεί συνειρμούς από την "προοδευμένη" Δύση. Θυμίζει Μπρονξ, Χάρλεμ, Αμέρικα. Τί ωραία. Όταν όμως σφίγγουν τα γάλατα, από κάθε άποψη, καθαρίζει εξ ορισμού ο μπαμπάς. Υπόθεση ενός-δυό τηλεφωνημάτων είναι εξάλλου όλο κι όλο.
Αποτελούν μάνα εξ ουρανού για κάτι παρακμιακά καφενεδάκια Πομάκων της συνοικίας που έπνεαν τα λοίσθια και τώρα χέζονται στο χρήμα, κατάμεστα από "αρτίστες" θαμώνες που τούς έχει ανατεθεί ο πρωταγωνιστικός ρόλος του εξευτελισμού του ιερού χώρου της Επιδαύρου και το ανέβασμα "αντιεθνικιστικών" εκδοχών τραγωδιών του "εθνικιστή" Αισχύλου. Όντως, αρχαίοι "εθνικιστές" που υπερασπίστηκαν την γη του πατέρα τους και μετά εξιστόρησαν τον άθλο τους, είναι πράγματι πολύ επικίνδυνοι, γι΄αυτό εντάσσονται και αυτοί στο "αναμορφωτικό" πολυπολιτισμικό στόχαστρο. Πόσο μάλιστα όταν τα ίδια τα αδέρφια τους και οι γείτονές τους, οι ουσιαστικοί συμπολίτες της Δημοκρατίας, καθήλωσαν τις περσικές τριήρεις με τα χέρια τους για να ανακόψουν την υποχώρηση των πανικόβλητων εισβολέων της τότε Νέας Τάξης και να εκδικηθούν μέχρι κεραίας την προσβολή και το απύθμενο θράσσος. Και όταν τους τα έκοψαν, μάγκωσαν τον έντρομο αυτοκρατορικό φασισμό με τα δόντια. Μεγάλο έγκλημα η υπεράσπιση της πατρώας γης. Μεγάλο έγκλημα και η παράδοση, η συνοχή και ο λαϊκός χαρακτήρας των λαϊκών ηθών των λαϊκών συνοικιών.
Δεν είναι τυχαίο ότι η ίδια αυτή τάξη, η ίδια αριστοκρατία ακόμη και η ιδεολογική ουρά της, που αφοδεύουν με εργολαβία και ελέω "θεού" στα κάθε λογής πνευματικά ιερά του τόπου μας είναι η ίδια που αλαλάζει ηδονικά και υστερικά, σαν ύαινα, για τον αφανισμό των πραγματικών παραγωγικών στρωμάτων, συνοικία προς συνοικία, σπίτι προς σπίτι, σπιθαμή προς σπιθαμή, όπως ο Χάρος που βγαίνει παγανιά και τα σαρώνει όλα. Γνήσια Κατοχή. Νεοταξικό Θανατικό. Γρυλίζει αυτή η εμετική τάξη από ζωώδη ευχαρίστηση για τον αφανισμό του λαϊκού στοιχείου και των ανθρώπων του μόχθου και μετά, για να επικυρώσει το πούστικο έγκλημα της αστικής θρασυδειλίας επισκέπτεται τον επίκεντρο του εγκλήματος για να εξετάσει τα συντρίμια και να πιστοποιήσει την επιτυχία του ολοκαυτώματος. Η "καλλιτεχνικότερη" ρέκλα, η ηδονικότερη ρέμβη του κομπάζοντος συνασπισμένου Τίποτα στις πρώην λαϊκές γειτονιές συντελείται. Πολλαπλασιάζεται από το θεσμοθετημένο γκέτο των πακιστανών, αφρικανών, αράβων, αφγανών, βαλκάνιων που εξόρισαν για δεύτερη φορά, μετά τον "εθνάρχη" Καραμανλή Α', τους ιθαγενείς ξανά από τον τόπο τους.
Με το παρακάτω, το οποίο τράκαρα τυχαία στο διαδίκτυο και συνιστά αφορμή για να θίξει κανείς μια γενοκτονία που συντελέστηκε μπροστά στα μάτια του και την οποία απέφευγε να περιγράψει γιατί του ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι, παίρνει κανείς μια ιδέα για το ειδεχθές συνασπισμένο έγκλημα που συντελέστηκε και έδωσε την χαριστική βολή στο λαϊκό Μεταξουργείο και στο κάθε Μεταξουργείο:
Το εγέννεσεν η Παναΐα Το ανάθρεψεν αεί Παρθένος. Εκαβάλκεψεν χρυσόν πουλάρι εκατήβεν σο σταυροδρόμι.
Έπιασαν άτό’ οι σκύλ’ Εβραίοι χίλ’ Εβραίοι και μίλ’ Εβραίοι. Ασ’ σα κρέντικα κι άσ’ στην καρδίαν γαίμα έσταξεν, χολήν κι εφάνη. γαίμα έσταξε, εμυροστάθεν.
Εμυρίστεν ατ’ ο κόσμον όλον για μυρίστ’ άτό και σύ αφέντα.
Σύ αφέντα, καλέ μ’ αφέντα έμπα σο νουντάν κι ελά σην πόρταν. Φέρ ουβάς και λεφτοκάρυα. Κι αν ανοί’ς μας χαρά σην πόρτα’ς.
Προχτές το βράδυ στην ΝΕΤ ο Νίκος Δήμου στην εκπομπή «Στα άκρα» επαναλάμβανε τις γνωστές απόψεις Ρεπούση-Λιάκου-Κουλούρη-Άννας Φραγκουδάκη και του νέου «φρούτου», της κ. Δραγώνα, βουλευτού του ΠΑΣΟΚ και «ειδικής γραμματέως του Ενιαίου Διοικητικού Τομέα Θεμάτων Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού Εκπαίδευσης Ελληνοπαίδων» δηλαδή στην καρδιά της διαμόρφωσης της σκέψης, των γνώσεων και του ήθους των Ελλήνων του μέλλοντος. Στην συμμορία συμμετέχει και ο κ. Νίκος Μουζέλης, σύζυγος της κ. Θ. Δραγώνα, καθηγητής του LSE (?) και επιστημονικός υπεύθυνος του «Κέντρου Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής της ΓΣΕΕ»!!! Άλλο ένα πόστο-κλειδί. Το 1999 συναντάμε την κ. Δραγώνα μαζί με τους «επιφανέστερους Έλληνες αναθεωρητές ιστοριογράφους» σε διεθνές συνέδριο στην Χάλκη του CDRSEE (Κέντρο για την Δημοκρατία και την Συμφιλίωση στην Νοτιοανατολική Ευρώπη) και του ΕΛΙΑΜΕΠ (έδρα του κ. Βερέμη) με θέμα την «Εθνική Μνήμη» (δηλ. λέω εγώ, «πώς θα καταργήσουμε την εθνική μας μνήμη»). Η κ. Δραγώνα στο βιβλίο της «Τι είν’ η πατρίδα μας;» πιάνει τον … ταύρο από τα κέρατα (θαύμασε ύφος γραφής): «Η ελληνική ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από τον 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού. Κοντολογίς κάποιοι από το εξωτερικό μας είπαν τον 19ο αιώνα ότι είμαστε Έλληνες κι εμείς το δεχθήκαμε για να κονομήσουμε (!!!) πουλώντας το παραμύθι ότι είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων». (Τρέμετε άθλιοι «κονομάκηδες» Σεφέρη και Ελύτη, που στην ομιλία σας κατά την απονομή του βραβείου Νόμπελ υμνήσατε την συνέχεια του ελληνικόυ έθνους από τον Όμηρο έως σήμερα). Στο εν λόγω βιβλίο της η σύμβουλος της κ. Άννας Διαμαντοπούλου αναφέρει σχετικά: «Η αρχαιότητα χρησιμοποιείται σαν πρότυπο υπεριστορικό (!) με αποτέλεσμα να «αποδεικνύει» την αναξιότητα της ελληνικής κοινωνίας και του πολιτισμού της».
Επίσης το Έθνος περιγράφεται ως «οντότητα υπερχρονική και στατική» με αποτέλεσμα να ναρκοθετείται η έννοια της εξέλιξης και να καλλιεργούνται αντίθετα με τις αξίες της εποχής μας εθνοκεντρισμός και ξενοφοβία».
Ο μόνος που απάντησε δημοσίως σ’ αυτά απ’ ό,τι γνωρίζω, είναι ο Κώστας Γεωργουσόπουλος σε τελευταίο άρθρο του στα «ΝΕΑ», ο οποίος προς τιμήν του απαντώντας σε σχετικό με τα παραπάνω άρθρο της κ. Άννας Φραγκουδάκη, στενής φίλης και ομοϊδεάτισσας της ειδικής γραμματέως του υπουργείου Παιδείας: «Η κ. Φραγκουδάκη θεωρεί πως κάθε αναφορά σε πατρίδα, πατριωτισμό, έθνος είναι συντηρητική, δεξιά και σχεδόν φασιστική πολιτική (…). Έτσι καλό θα είναι να απαλειφθούν από τα σχολικά βιβλία όλα τα ποιήματα, τα διηγήματα και τα δοκίμια που αναφέρουν θετικούς χαρακτηρισμούς ως έννοιες «πατρίδα», «έθνος». Πρέπει ευθύς να αφαιρεθούν από τα σχολικά εγχειρίδια όλες οι αναφορές που υπάρχουν στο έργο του Σολομού και ιδίως στον πατριδοκαπηλικό «Ύμνο εις την Ελυθερίαν» στις έννοιες «πατρίδα» και «έθνος». Αν δεν γίνεται να καταχωνιαστεί η «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους» του Παπαρηγόπουλου, καλό θα είναι να καεί. Οπωσδήποτε όμως θα πρέπει να καεί και μάλιστα δημοσίως το φασιστικό μυθιστόρημα της Πηνελόπης Δέλτα «Για την Πατρίδα». Να εξοβελισθούν τα δεκατετράστιχα του Παλαμά «Πατρίδες» (…). Εντός σύντομης προθεσμίας πρέπει να αλλάξουν όνομα η ποδοσφαιρική ομάδα «Εθνικός», το «Εθνικό Θέατρο», η εφημερίδα «Έθνος», το «Πατριωτικό Ίδρυμα», το «Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών», το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης και το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, η Εθνική Λυρική Σκηνή κλπ. κλπ.»
Όπως καταλαβαίνεις, μπροστά σ’ αυτή την βαρυχειμωνιά που μας προέκυψε ξαφνικά, ένας μονάχα κούκος δεν φέρνει την Άνοιξη. Εκτός πια κι αν όλοι οι Έλληνες, ανώνυμοι και επώνυμοι, έχουν περιπέσει σε χειμερία νάρκη ή έχουν (έχουμε) χάσει τα ανακλαστικά μας ως Έλληνες πατριώτες…
Νομίζω ότι ήρθε ο καιρός, πρώτον να ενημερώσουμε όσο γίνεται πιο πλατειά, πιο υψηλά και πιο βαθειά τους Έλληνες πολίτες, ανεξάρτητα από μόρφωση, ιδιότητα, ειδικότητα, επάγγελμα και αξίωμα. Δεύτερον να αποκαλύψουμε τη συνωμοσία και τους συνωμότες έναν-έναν, να αποκαλύψουμε τις απόψεις, τις προσπάθειες, τις πράξεις και τα έργα τους και κυρίως αυτούς που κρύβονται πίσω τους, που φαίνεται ότι είναι τόσο ισχυροί και επικίνδυνοι, ώστε να έχουν ως τώρα κατορθώσει να τους προωθήσουν στα νευραλγικότερα σημεία της εθνικής μας ζωής και ειδικά στην Παιδεία, στα ΜΜΕ, ακόμα και στο Κέντρο όπου σχεδιάζεαι η εξωτερική μας πολιτική, στο Υπουργείο Εξωτερικών! Τρίτον, να προβάλουμε τις λεπτομερείς αποκαλύψεις του «ΑΡΔΗΝ» για την ΕΛΙΑΜΕΠ, που φαίνεται ότι παίζει τον ρόλο της ραχοκοκκαλιάς απ’ όπου εκπορεύονται οι ειδικευμένες ομάδες των συνωμοτών. Τέταρτον, να περάσουμε όσο γίνεται περισσότερο στην αντεπίθεση, αφού πρώτα πεισθούν όλοι ότι η πατρίδα μας αντιμετωπίζει τον μεγαλύτερο ίσως κίνδυνο στην ιστορία της, γιατί αυτή τη φορά προέρχεται από τα μέσα και όχι από έξω, όπως έως τώρα.
Δεν αντιμετωπίζουμε εχθρικούς στρατούς με όπλα που τραυματίζουν και σκοτώνουν τα σώματα αλλά την ψυχή μας! Γιατί έχουμε μέσα στο σώμα μας έναν καρκίνο, που αν τον αφήσουμε να γενικευθεί, το αποτέλεσμα θα είναι να καταστραφούν τα ευαίσθητά μας «όργανα», δηλαδή οι αξίες, πάνω στις οποίες στηρίζεται η ίδια η ζωή του «σώματος», που είναι η ελληνική κοινωνία, η ελληνική πατρίδα και το ελληνικό έθνος, που κατ’ εικόνα και ομοίωσή τους γεννηθήκαμε, μεγαλώσαμε και γίναμε αυτοί που είμαστε -καλοί, κακοί αλλά είμαστε εμείς και όχι κάποιοι απρόσωποι, όπως επιχειρούν ως φαίνεται να μας κάνουν, ξένοι και ντόπιοι συνωμότες, για τα δικά τους συμφέροντα.
Επειδή γνωρίζω ότι συμφωνείς μ’ αυτές τις απόψεις, σου στέλνω μαζί με το γράμμα αυτό (που αν νομίζεις μπορεί να πάρει δημοσιότητα), μια προσωπική έκκληση προς τους συμπατριώτες μας, με τον τίτλο «Για την υπεράσπιση της εθνικής μας συνείδησης».
Πιστεύω ακράδαντα ότι όπως στην εποχή της Εθνικής Αντίστασης ο κύριος στόχος ήταν η Ελευθερία της πατρίδας και τον καιρό της Αντίστασης κατά της Χούντας η Δημοκρατία, σήμερα που προβάλλουν όλο και πιο πολύ οι κίνδυνοι, τόσο εξωτερικοί όσο και εσωτερικοί, για την ακεραιότητα της πατρίδας μας (κάθε μορφής), ο κύριος στόχος όλων των Ελλήνων, ανεξάρτητα από ιδεολογίες και κόμματα, θα πρέπει να είναι ο Πατριωτισμός.
Ένας νεαρός Κρητικός ΕΚΟΨΕ με ψαλίδι ή άλλο αιχμηρό εργαλείο τα αυτιά ενός λευκού κουταβιού pit bull που σήμερα πλέον πουλάει έναντι 350 ευρώ!
Ο δράστης με το προφίλ ”John Kantiros” στο Facebook δημοσίευσε φωτογραφίες ενός κουταβιού που αιμορραγεί από τα αυτιά του, σχολιάζοντας από κάτω με καμάρι και προφανή τα ψυχολογικά του προβλήματα:
John Kantiros
yeah!!!i cut the ears!!!
Παρακαλούμε προσοχή στις φωτογραφίες,είναι πολύ σκληρές.Απομακρύνετε τα παιδιά από την οθόνη.
Υπενθυμίζουμε ότι ο ακρωτηριασμός αυτιών και ουρών για λόγους αισθητικής ΚΑΙ ΜΟΝΟ όπως συνηθίζεται σε κάποιες ράτσες ή και για να μην τους τα πιάνουν τα άλλα σκυλιά σε κυνομαχίες,όπως στα pit bulls, απαγορεύεταιαπό το νόμο και από σχετική συνθήκη που έχει υπογράψει διεθνώς η χώρα μας.
Κανονικά οι κτηνίατροι που το πράττουν διώκονται αλλά δυστυχώς δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι που το κάνουν ακόμα αυτό στα ζώα τους,απλώς και μόνο επειδή έτσι έχουν συνηθίσει να βλέπουν σε φωτογραφίες τη ράτσα του σκύλου τους,όπως και εκτροφείς που τα παρουσιάζουν έτσι σε εκθέσεις.Ελάχιστοι εκτροφείς έχουν αρχίσει να παρουσιάζουν τα σκυλιά τους με κανονικές,άκοπες ουρές και αυτιά και αυτό είναι προς τιμήν τους.
Ωστόσο ο νεαρός δράστης ξεπερνά κάθε όριο τρέλλας και έλλειψης νοημοσύνης και συνειδητοποίησης των πράξεων του,επιλέγοντας να ακρωτηριάσει το ζώο με ένα τόσο βάναυσο τρόπο!Μόνος του!
Μάλιστα σε οργισμένα σχόλια φίλων του που του εξηγούν το λάθος του και τον πόνο που προκάλεσε στο ζώο,απαντά με ωχαδερφιστικές φράσεις του τύπου:
”o re man einai mia xara!!!”
και
”re des kai tis alles fotos o skilos einai skilos dn pa8eni tippota!!!!!”.
H θρασύτητα και η έλλειψη ευαισθησίας δυστυχώς,για άλλη μια φορά γίνεται φανερή μέσα από ένα ακόμα τραγικό περιστατικό.Η μαγκιά του μικρού που προφανώς κληρονομήθηκε από τον…μπαμπά,φανερώνεται και από φωτογραφία που κρατά όπλο και το σκυλί δίπλα , όπου σχολιάζειότι θα πυροβολήσει και το σκυλί (έτσι για να δυναμώσει μάλλον!!!).
”aerovolo einai min pareksigi8oume!!!!opou na ne 8a faei kana mpalidi to skilaki!!”
ΕΠΙΣΗΣ και όχι λιγότερο σημαντικό,άλλη φωτογραφία με άλλο πιτ μπουλ του νεαρού,δείχνει το ζώο να αιμορραγεί και να γλύφει αίματα από τη μουσούδα του.ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΟΥΜΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΙ ΥΠΟΨΙΑΖΟΜΑΣΤΕΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΥΝΟΜΑΧΙΩΝ. (κλικ εδώ)
Ο υπάνθρωπος,αφού ακρωτηρίασε το σκυλί και έγινε καλά,φροντίζοντας φυσικά να το ταϊζει ρίχνοντας κατευθείαν την κονσέρβα στο πάτωμα όπως φαίνεται του κήπου που το διατηρεί,δημοσίευσε αγγελία πώλησης σε site ζητώντας 350 ευρώ για ένα κακοποιημένο ζώο,αμφίβολης προέλευσης και φυσικά που δεν θα φταίει για όποια συμπεριφορά,ακόμα και επιθετική,εκδηλώσει στο μέλλον. Και τότε για άλλη μια φορά θα καταδικαστεί η ράτσα των τόσο γλυκών ΠΙΤ ΜΠΟΥΛ.Τα μάτια αυτού του λευκού άγγελου τα λένε όλα…
ΚΑΤΑΓΓΕΛΟΥΜΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΜΕΝΟΥΜΕ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΑΥΡΙΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΕΧΟΥΜΕ ΑΠΟΣΤΕΙΛΛΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΑ (ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ).
Για όσους ενδιαφέρονται τα στοιχεία όπως τα έχει δημοσιεύσει στην αγγελία του είναι: ΚΑΝΤΙΡΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ,6984374145,e-mail destroyer–36@hotmail.com
Ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης, Μίκης Θεοδωράκης ηταν σε τελετή που εγινε στο Αμερικάνικο Κολλέγιο Ελλάδος (Deree) στις 27 Ιουνίου ένας από τους τρεις παραλήπτες τιμητικών διδακτορικών διπλωμάτων. Ευχαριστώντας, ο Μίκης Θεοδωράκης έστειλε στο Κολλέγιο ένα μήνυμα, που δημοσιεύθηκε στα ΜΜΕ. Με πολύ πετιμέζι και μέλι
(του Εμμανουήλ Σαρίδη)
Ο μεγάλος μας μουσικοσυνθέτης, Μίκης Θεοδωράκης ήταν λοιπόν σε τελετή που εγινε στο Αμερικάνικο Κολλέγιο Ελλάδος (Deree), στις 27 Ιουνίου, ένας από τους τρεις παραλήπτες τιμητικών διδακτορικών διπλωμάτων. Οι άλλοι δυο ήταν ο Τζον Μπραδήμας, πρώην πρόεδρος του New York University και επί 22 χρόνια μέλος του Κογκρέσου των ΗΠΑ και ο Άντριου Άθενς, πρώην πρόεδρος του Συμβουλίου Αποδήμου Ελληνισμού και ιδρυτής του φιλανθρωπικού οργανισμού Ηellenicare. Ο Μίκης Θεοδωράκης τιμήθηκε για τη διαχρονική προσφορά του στην τέχνη και για τη συμβολή του στους αγώνες για την ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Ας δούμε πρώτα το μήνυμα που έστειλε ο Μίκης Θεοδωράκης (Μ.Θ.) με αφορμή την ανακήρυξή του σε επίτιμο διδάκτορα στο «Deree College» του «Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος» και να κάνουμε μετά μερικές σκέψεις για την συμβολή του «στους αγώνες για την ελευθερία και τα ανθρώπινα δικαιώματα».
Γράφει ο Μ.Θ.: «H απόφαση του Σχολείου σας να με τιμήσει αναγορεύοντας με σε επίτιμο διδάκτορα του με συγκινεί και με τιμά βαθύτατα, γι’ αυτό σας ευχαριστώ θερμά. Πρώτον γιατί το Κολλέγιό σας αποτελεί πρότυπο στη χώρα μας στην υπηρεσία της αγωγής, της μάθησης και της πολιτιστικής καλλιέργειας των νέων μαθητών και δεύτερον γιατί εκπροσωπεί ένα μεγάλο λαό, τον αμερικανικό, η παρουσία του οποίου στους τελευταίους αιώνες προσέδωσε μια νέα ώθηση στον διεθνή πατριωτικό - πολιτικό - επιστημονικό και πνευματικό πολιτισμό, σε βαθμό που να εμπλουτισθεί και να πάρει καινούργια φρεσκάδα και ορμή ο αγώνας του ανθρώπου για ευημερία, μόρφωση και ανθρώπινα δικαιώματα. Η συμβολή του Λαού αυτού στους δύο Παγκοσμίους Πολέμους υπήρξε αποφασιστικής σημασίας για τη νίκη των ελεύθερων λαών επί των σκοτεινών και απάνθρωπων επιθετικών δυνάμεων και οι μεγάλες θυσίες του κέρδισαν για πάντα την ευγνωμοσύνη μας. Προσωπικά πιστεύω ότι ο ηγετικός ρόλος των ΗΠΑ σε όλους τους τομείς της ζωής, με συνέπεια την κατάκτηση αυτού του υψηλότατου επιπέδου ευημερίας, δεν οφείλεται μόνο στον φυσικό πλούτο της απέραντης αυτής χώρας, αλλά κυρίως στην εργατικότητα και μεθοδικότητα, στην τολμηρή και ελεύθερη λήψη των αποφάσεων, με μια λέξη στην αμερικανική ποιότητα σκέψης και δράσης».
Μήπως ο χαρισματικός αυτός μουσικοσυνθέτης ξεκούτιανε; Η μήπως η εικόνα που έχουμε για τον Μ.Θ. δεν αντιπροσωπεύει κατ’ ανάγκην και τον πολίτη και πολιτικό Θεοδωράκη: Μια μουσική ιδιοφυΐα απο τη μια, που συνέθεσε κομμάτια υψίστης μουσικής και ηθικής ανατάσεως, όπως το «Άξιον Εστί» και ένα εγωιστικό και πολιτικά άστατο πρόσωπο απο την άλλη, που μια ζωή σχοινοβατούσε απο δω κι’ απο κει, μεταξύ της ΕΟΝ του Μεταξά, της ΕΔΑ, του ΚΚΕ, του ΚΚΕ-Εσωτερικού και της Νέας Δημοκρατίας, για να καταλήξει σήμερα εραστής των ιδεολογιών περί του παγκόσμιου πολίτη, όπως ακριβώς τον θέλουν οι οργανωσεις του George Soros και των άλλων σιωνιστικών δυνάμεων, που πρεσβεύουν την παγκοσμιοποίηση, πίσω απο την οποία κρύβουν επιμελώς τα σχέδιά τους για την εγκαθίδρυση της Αυτοκρατορίας που ονειρεύονται απο χρόνια; Θύμα κι’ αυτός, όπως και το παπανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ, το ΣΥΡΙΖΑ και οι ΜΚΟ του Δημητρά και άλλων τέτοιων, που δίνουν τον υπέρτατο αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα και την κοινωνία των πολιτών που μας ήρθαν πεσκέσι απο τις ΗΠΑ;
Η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική απ’ αυτή που ζωγραφίζουν οι διθύραμβοι του μεγάλου μουσικοσυνθέτη. Η συμβολή των ΗΠΑ στην ήττα της Γερμανίας ήταν όντως αποφασιστικής σημασίας, ας μου επιτραπεί όμως να παρατηρήσω, ότι δεν εγινε για το καλό των λαών, αλλά για τα συμφέροντα της μεγάλης αυτής χώρας, που άφησε πρώτα την Αγγλία να αποδυναμωθεί στον πόλεμο με την Γερμανία, για να επέμβει, όταν ο δρόμος για να αναδειχθεί σε Παγκόσμια Δύναμη ήταν πλέον ορθάνοιχτος. Μην ξεχνάμε και τον βομβαρδισμό της Δρέσδης με εκατοντάδες χιλιάδες θύματα, όταν ο πόλεμος είχε ήδη τελειώσει, το ίδιο και οι ατομικές βόμβες που ρίξανε, πάλι μετά τον πόλεμο στην Χιροσίμα και το Ναγκασάκι. Και για ποιους ελεύθερους λαούς μιλάει ο Μ.Θ., για την Αγγλία των αποικιοκρατών, που καταλήστευσαν τον κόσμο (ούτε τα Ελγίνεια μάρμαρα δεν σκέφθηκε!), κατέχουν ένα μέρος της Κύπρου, αναμειγνύονται ακόμη στα εσωτερικά ξένων κρατών (Ιράν) και παριστάνουν ακόμη τον καπάνταη, η την Γαλλία, που διατηρεί ακόμη και σήμερα αποικίες στην Αφρική και τον υπόλοιπο κόσμο;
Πάμε παρακάτω. Ποιο επίπεδο ζωής βλέπει αυτός ο φλύαρος άνθρωπος στις ΗΠΑ, όταν η χώρα αυτή είναι σήμερα χρεοκοπημένη και ένα τρίτο του πληθυσμού της ζει κάτω απο το επίπεδο της φτώχειας; Δεν είδε τις bag ladies στην Lower East Side του Manhattan, την βρώμα και την δυσωδία πίσω απο την βιτρίνα των πολυκαταστημάτων ή τι έβλεπε όταν πήγαινε στις ΗΠΑ; Τι εννοεί με την «αμερικανική ποιότητα σκέψης και δράσης»; Την τεράστια πορνοβιομηχανία των (Βόρειο)Αμερικάνων, τα έργα τρόμου, φρίκης και κατακρεουργημένων ανθρώπων ή αυτά που εκθειάζουν τον πόλεμο και την ανωτερότητα της άσπρης φυλής, που εξάγουν και έχουν δηλητηριάσει τον εγκέφαλο της νεολαίας του κόσμου; Η τις κοπελίτσες, που είναι έτοιμες να περάσουν απο χίλια δυο σεντόνια για να γίνουν σταρ και να βουλιάξουν μετά στα ναρκωτικά και τα φάρμακα;
Πίσω στο γραμμα Θεοδωράκη: «Ετσι μ’ αυτό τον τρόπο η χώρα αυτή έγινε τόσο δυνατή και με τέτοια επιρροή σε παγκόσμια κλίμακα, ώστε με βάση τη θεωρία περί Αρμονίας και Χάους να έχει τη δύναμη να μπορεί γυρίζοντας ένα διακόπτη από δω ή από κει να επιβάλει σε όλο τον κόσμο και σε όλους τους λαούς είτε την Αρμονία, δηλαδή τον Παράδεισο, είτε το Χάος, δηλαδή την Κόλαση. Και για τον λόγο αυτόν ακριβώς η ευθύνη της μπροστά στην Παγκόσμια Ιστορία είναι τεράστια...» Και «...Αμερική σημαίνει για μένα προ παντός ελευθερία, πρόοδος, καλοσύνη, ειρήνη, αλληλεγγύη μορφωτική, επιστημονική και πολιτιστική καλλιέργεια. Δηλαδή Φάρος για όλους τους λαούς».
Ετσι λοιπόν, η χώρα αυτή μπορεί «γυρίζοντας ένα διακόπτη να επιβάλει σε όλο τον κόσμο και σε όλους τους λαούς είτε την Αρμονία, δηλαδή τον Παράδεισο, είτε το Χάος, δηλαδή την Κόλαση». Δυστυχώς, κύριε Θεοδωράκη, η χώρα αυτή απο τότε που συστάθηκε, μόνο το Χάος και την Κόλαση έχει επιβάλει. Εξολοθρεύοντας τους Ινδιάνους, εγκαθιστώντας δικτατορίες στην Λατινική Αμερική και σε άλλες Μπανανίες όπως η Ελλάδα, δολοφονώντας εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες στο Ιράκ και καταστρέφοντας την χώρα, αφού προηγουμένως είχε ενισχύσει και παροτρύνει τον Σαντάμ Χουσεϊν να επιτεθεί στο Ιράν. Καταστρέφοντας την Γιουγκοσλαβία και βομβαρδίζοντας την Σερβία, εγκαθιστώντας μαριονέττες στην Γεωργία, ενισχύοντας τον Γιωργάκη και τους μυστικούς της πράκτορες για την δημιουργία κοινωνικής αναταραχής και δολοφονικών επιθέσεων στην Ελλάδα, και κάνοντας έναν απάνθρωπο πόλεμο εναντίον των Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν, τους οποίους πριν είχε η ίδια δημιουργήσει για να πολεμούν ενάντια στα σoβιετικά στρατεύματα.
Αν διαβασει τις γραμμές αυτές ο χαρισματικός μουσικοσυνθέτης, ίσως ξανασκεφθεί τις αρλούμπες που έγραψε, προφανώς για να γλείψει το αμερικάνικο κολλέγιο και τις ΗΠΑ. Διότι, όπως φαίνεται, παρά τα τόσα χρόνια που διετέλεσε στην υπηρεσία των ΗΠΑ και των συμμάχων τους (με μουσικές περιοδείες, ώσπου να πέσουν οι δικτάτορες και μετά τέρμα και τελεία), δεν κατάλαβε ακόμη, ότι οι δυνάμεις αυτές δεν σε τιμάνε γιατί είσαι κάτι, αλλά σε υποστηρίζουν και σε ανεβάζουν γιατί σε χρειάζονται. Για τους δικούς τους σκοπούς. Ποτέ όμως δεν είναι αργά να το καταλάβει. Εκτός πια και αν πραγματικά έχει ξεκουτιάνει.
Διαβαστε ολοκληρο το γραμμα του Μ.Θ. στο κολλεγιο, που δημοσιευσε η "Καθημερινη" στις 28.06.2009 με τον τιτλο
Η δολιότητα, το ψεύδος και η δημαγωγική αυθάδεια αποτελούν τα βασικά χαρακτηριστικά του καθεστωτικού, παρακρατικού παρασιτισμού. Εδώ και μέρες, μία από τις πλέον μοχθηρές γκριμάτσες των οικότροφων της εξουσίας, το Indymedia, κραυγάζει εναντίον του ΟΤΕ, ότι δήθεν θέλει να τους κλείσει!!! Θεωρούν αυτοί οι «άσπονδοι εχθροί» του κράτους απόλυτο, ειδικό και αλαζονικό προνόμιό τους να τους παρέχει δωρεάν το κράτος τις υπηρεσίες του! Θεωρούν απόλυτο προνόμιό τους, αυτοί οι δήθεν αντικαθεστωτικοί «ήρωες» να φιλοξενούνται από το Σέρβερ του Πολυτεχνείου και να μην υπόκεινται, ούτε στις ιντερνετικές δαπάνες της μαύρης προπαγάνδας τους. Αυτή είναι η αυθάδης, καθεστωτικά ηγεμονική, νοοτροπία αυτών των δήθεν «αντιεξουσιαστών». Εδώ, ωστόσο, απαστράπτει και η γνωστή συνταγή της προβοκατόρικης δολιότητας. Είναι γνωστό ότι ένας χαφιές του καθεστώτος και των μυστικών υπηρεσιών του εμφανίζεται πάντα ως υστερικός «εχθρός»των μηχανισμών που υπηρετεί. Το Indymedia αποτελεί τον ορισμό του προβοκάτορα. Υποδύεται «αριστερούς» και «αντιεξουσιαστικούς» ρόλους, ενώ είναι οικότροφο των μηχανισμών του χρήματος. Θορυβεί, κραυγάζει και χυδαιολογεί εναντίον των πάντων και αποτελεί γρανάζι των πιο υπόγειων μηχανισμών των διεθνών ιμπεριαλιστικών μαφιών. Έχουμε, σε σωρεία άρθρων, αποκαλύψει πάρα πολλά για αυτό το «πρακτορείο» του Σόρος. Έχουν, σήμερα, έρθει στην επιφάνεια, από πάρα πολλούς, όγκοι στοιχείων που φωτίζουν αυτή τη μακάβρια «εστία» της διάβρωσης της νεολαίας και της «αντιεξουσιαστικής» κουκούλας. Οι σχέσεις του Indymedia, με «κρατικούς θεσμούς», «εταιρείες», «ΜΚΟ» και άλλους «θεμελιακούς πυλώνες του καπιταλισμού» είναι ανατριχιαστική. Μερικά κείμενα συγκεντρωμένα μπορείτε να τα διαβάσετε εδώ. Συμπληρωματικά θα προσθέσουμε ακόμα κάποια, γνωστά επίσης, στοιχεία που δείχνουν ότι είναι μια «παρακρατική» δομή μέσα στις ιδεολογικές λειτουργίες του καθεστώτος. Κατά άλλα είναι αντικαθεστωτική. Είναι γνωστό ότι τα Ιδρύματα του Σόρος αποτελούν και τους βασικούς χρηματοδότες (μεταξύ των τόσων και τόσων «αγαθοεργιών» παγκοσμίως) των νέων διδακτικών και ιστορικών μας βιβλίων. Όλοι αυτοί οι νέοι επιδοτούμενοι ιστορικοί και συγγραφείς των μαθητικών βιβλίων αποτελούν το νέο ιδεολογικό και πνευματικό καθεστώς των πολυεθνικών και των μαφιόζικων χρηματιστηριακών «ιδρυμάτων». Μέσα σε αυτό το καθεστώς (που το υπηρετούν τυφλά οι «εκσυγχρονιστές» όλων των κομμάτων και όλες οι κυβερνήσεις), το indymedia είναι το βασικό ιντερνετικό «τάγμα εφόδου» αυτού του καθεστώτος. Σε τόσο εξέχουσα καθεστωτική θέση που έχει περάσει και μέσα στα κρατικά βιβλία. Αποκαλύπταμε στο τεύχος 19 του ΡΕΣΑΛΤΟ-Ιούλιος 2007: «Το indymedia στα βιβλία της γλώσσας!!! Όταν απροκάλυπτα πλέον σε διαφημίζει το καπιταλιστικό εκπαιδευτικό θεσμικό πλαίσιο τότε η «αριστερή» σου ταυτότητα δεν είναι απλώς κάλπικη, αλλά το κυρίαρχο κατεστημένο. Χρόνια τώρα λέμε ότι το indymedia, όπως και ο «Ιός» αποτελούν τις θεσμικές εστίες προπαγάνδας της Νέας Τάξης. Εστίες διάβρωσης των αριστερών δυνάμεων. Έχουν αποκαλυφτεί πάρα πολλά στοιχεία που αποδεικνύουν καθαρά ότι ο ρόλος αυτών των «αριστερών» δομών εξουσίας είναι η μόλυνση των αριστερών ιδεών και η υπονόμευση των επαναστατικών ιδεών και παραδόσεων. Αποτελούν τους ιδεολογικούς μπάτσους του συστήματος, φορώντας για την εξαπάτηση των αγνών και αφελών αγωνιστών, αριστερές και αριστερίστικες μάσκες. Επιδοτούμενα κέντρα «αριστερής» εξουσίας, υπάλληλοι δοσίλογοι και σύγχρονοι γενίτσαροι της Νέας Τάξης. Φτάσαμε σήμερα, να αποκαλύπτεται στο βιβλίο της γλώσσας της Ε΄ Δημοτικού το εξής απίστευτο: Να διαφημίζεται από τις σελίδες του το γνωστό «indymedia»!!! (σελίδα 54, γ΄ τεύχος). Αυτή η «αρένα» κανιβαλισμού της σκέψης, η αρένα των πολιτικών κοπράνων, που παράγει και αναπαράγει όλες τις αθλιότητες του αυτοκρατορικού ολοκληρωτισμού, της καπιταλιστικής αποσύνθεσης και νεοταξικής φιλοσοφίας ΚΑΤΑΧΩΡΕΙΤΑΙ και ΠΡΟΒΑΛΛΕΤΑΙ στο βιβλίο της γλώσσας για τα μικρά παιδιά!!! Και μόνο αυτό αποδείχνει περίτρανα το ποιους εξυπηρετεί αυτός ο ιστοχώρος και το πόσο δόλια και ύπουλα τους εξυπηρετεί. Το «αριστερό»-«αντιεξουαστικό» INDYMEDIA έγινε πλέον ΘΕΣΜΟΣ του κράτους και του παρακράτους!!!» Αυτός, λοιπόν, ο θεσμός του κράτους και του παρακράτους «τσιρίζει» με θηριώδη έπαρση εναντίον του κράτους και του ΟΤΕ… Είναι αυτό ή δεν είναι ο ορισμός του προβοκάτορα;
