Ακούω τα ισπανικά λόγια του ιερέα και δυσκολεύομαι να νιώσω την κατάνυξη που αισθανόμαι στους δικούς μας εσπερινούς.
Δεν είναι προκατάληψη. Οσο περισσότερο εκκλησιάζομαι στην Ορθοδοξία, τόσο με κερδίζει. Μέσα εδώ μού λείπει η δική μας αισθητική: Το θερμό ημίφως, τα σοβαρά μάτια των εικόνων μας που ατενίζουν ορίζοντες εσωτερικούς, η τελετουργία των δαχτύλων τους, η γνώση των σφιχτών χειλιών τους. Η άφατη έννοια που συνταράσσει, ο σεβασμός στα μεγάλα συναισθήματα που σιωπά. Εκεί πέρα, σε μάς, στην Ορθόδοξη τέχνη, τα μεγάλα και τα σημαντικά υπονοούνται, στέλνουν μονάχα νύξεις κι αν μέσα σου συναπαντήσουν κάποιους σπόρους, τους καρπίζουν. Το ζητούμενο πνέει πιο μέσα απ΄τις λέξεις, πιο πίσω απ΄τις εικόνες και είναι φειδωλό.
Εδώ, στη Δύση, όλα περιφέρονται ανυπόφορα εκφραστικά, πληθωρικά, σχεδόν φλύαρα. Ο συναισθηματισμός καταντάει πόζα. Οι μορφές δεν είναι πλέον σύμβολα, κάνουν τα πάντα για να εκβιάσουν τη συγκίνησή σου. Μπροστά σε τόση πληθωρικότητα αμύνεσαι, αντί ν΄ανοίγεσαι κλείνεις.
πηγή: Αντίφωνο, Από το βιβλίο «Λουλούδι της κανέλλας» (αφήγηση ενός ταξιδιού στην Ισπανία), εκδόσεις ¨Φιλιππότη¨, 1993.
O λαός απέδειξε ότι διαθέτει ΦΟΝΙΚΟ χιούμορ, στέλνοντας τη Χρυσή Αυγή στο βουλευτικό χαμαιτυπείο, διότι σκέφτηκε απλά και προπαντός λογικά:
“Εχω για 30 χρόνια απέναντί μου μια δολοφονικήκυνοβολευτική ληστοσυμμορία που ΕΝ ΧΟΡΩ λήστεψαν τις αποταμιεύσεις μου, δήμευσαν τα σπίτια μου, ξεπούλησαν τη χώρα, διώχνουν τα παιδιά μου πάλι μετανάστες, με αρρωσταίνουν και με αυτοκτονούνκάθε μέρα, εισάγουν νταβατζιλίκι συνεχώς αλλοδαπούς πληθυσμούς για να με αντικαταστήσουν στη Γη των προγόνων μου.
Πως θα τους αντιμετωπίσω για να μην έχω την τύχη των Ινδιάνων της Αμερικής; Στέλνοντας στη βουλή αυτούς που νομίζω ότι μπορούν να “καθαρίσουν”
Φουσκωτοί; Ιδανικοί για την περίπτωση.
Αν έχουν και πέντε Εθνικές και Λαϊκές πολιτικές θέσεις με τις οποίες ταυτίζομαι, ακόμα καλύτερα“.
Απλά και λαϊκά πράγματα. Πιο απλά και πιο λαϊκά δεν γίνεται.
“ΒΡΕΙΤΕ ΤΑ Μ’ ΑΥΤΟΥΣ” ΦΩΝΑΞΕ Ο ΛΑΟΣ.
Την κτηνώδη δύναμη το σύστημα τη δέχεται όταν είναι εξωραϊσμένη και γυαλισμένη κάτω από τα φώτα της τηλεόρασης, στα πρωϊνάδικα όταν κάνουν πασαρέλα τα γυμνασμένα και αποτριχωμένα μοντέλα, ή στους Ολυμπιακούς αγώνες με την αναβολικότητα να κρύβεται πίσω από ουρανομήκεις ιαχές.
Τώρα που εμφανίστηκε μπροστά του ωμή και αφτιασίδωτη από τα φωτοσοπ, το σύστημα σκιάχτηκε…
Τι να κάνουμε;… Ας τους αντέξουν.
Όποιος πάντως θέλει να κατανοήσει το φαινόμενο Χρυσή Αυγή, εκτός από την άμεση αντίληψη που θα πρέπει να αποκτήσει, καλό θα είναι να διαβάζει και ποια γνώμη έχουν για αυτήν οι πολιτικοί της αντίπαλοι, δηλαδή οι αριστεροί και οι κομμουνιστές. Αυτοί αναλύουν το φαινόμενο με Πολιτικούς Όρους και όχι με υστερικές κραυγές, και καταλήγουν, ότι στο καπάκι έχει τη δυναμικήέλξηςάλλων 500.000 λαϊκών ψήφων, δικών τους -παραδοσιακά- ψήφων… Για τη δεξιά, δεν το συζητούμε καν…
Τώρα να δούμε τους μπρατσωμένους της Χρυσής Αυγής να κοιτάζουν και μόνο τους ντιντήδες στα έδρανα του κυνοβολείου, ε, οπωσδήποτε θα είναι ένα θέαμα που θα απολαύσουμε!
Η ταμπέλα “ναζί” δεν πέρασε στον κόσμο, και ούτε πρόκειται να περάσει, ει μη μόνο στους λεπτεπίλεπτους κολωνακιώτες αριστερούς με τα καμηλό και σε κάτι υστερικούς πανεπιστημιακούς χαρτογιακάδες. Πρόκειται για περσινά ξινά σταφύλια, κυριολεκτικά. Οι σύγχρονοι ναζί είναι οι ΕΥΡΩΝΑΖΙ του Ευρώ και της ΕUSSR.
Γνωρίζουμε ότι αυτό που ονομάζεται Ελληνική Βουλή, είναι ένα διαρκές Πλυντήριο.
Καμιά φορά όμως μπορεί να μετατραπεί σε Καθαρτήριο. Έστω και για μια στιγμή.
Εγώ δεν καταλαβαίνω το φόβο, τις υστερικές κραυγές και κάτι παρωχημένους ψευδοδιανοούμενους που κουνάνε δασκαλίστικα το δάκτυλο. Ειδικά αυτούς.
Κοινοβουλευτική παρουσία ζήτησε η Χρυσή Αυγή, όπως τόσοι άλλοι, π.χ. αριστεροί και αναρχικοί και αντιεξουσιαστές που πιο αναρχικότεροι δεν υπάρχουν σε όλη την Ευρώπη (ασχέτως του αν δεν την απέκτησαν τελικά). Το λεγόμενο “μαύρο μπλοκ” (αναρχικοί) σύσσωμο καλούσε σε συμμετοχή σε μια διαδικασία, που λόγω ιδεολογίας θα έπρεπε να αποστρέφονται.
Έχουμε τύποις Δημοκρατία, δεν έχουμε; … Θα δείξουν οι χρυσαυγίτες τι μπορούν και τι δεν μπορούν να κάνουν και αν δεν…, στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις (αν και εφόσον γίνουν…) θα τους αφαιρεθεί η λαϊκή προτίμηση.
A description of David Sassoon in Fortune Magazine in the US, in the 1930s.
The 99 year British lease on Hong Kong expired in July, 1997, allowing China to take over its land once again.
Hundreds of newspaper stories and TV reports covered that event but not one revealed how England first gained control of Hong Kong.
The truth lies buried in the family line of David Sassoon, "The Rothschilds of The Far East," and their monopoly over the opium trade.
Britain won Hong Kong by launching the opium Wars to give the Sassoons exclusive rights to drug an entire nation.
David Sassoon was born in Baghdad, Iran in 1792. His father, Saleh Sassoon, was a wealthy banker and the treasurer to Ahmet Pasha, the governor of Baghdad (Thus making him the "court Jew" - a highly influential position)
In 1829 Ahmet was overthrown due to corruption and the Sassoon family fled to Bombay, India.
This was the strategic trade route to India's interior and the gateway to the Far East.
In a brief time the British government granted Sassoon monopoly rights to all manufactured cotton goods, silk and most important of all - Opium - then the most addictive drug in the world.
The Beginning of the Opium Trade
This is what made David Sassoon a billionnaire in the middle 1800's - 160 years ago.
In the beginning, David Sassoon wanted to trade cotton cloth with China in exchange for tea, but the Chinese did not want the cotton that Sassoon wanted to trade.
At the same time, Britain had an insatiable appetite for Chinese tea, but the Qing Dynasty and its subjects did not want to buy anything that the British produced.
The Chinese were, however, willing to trade tea for silver, since at that time China had a currency fully backed by silver. But the government of Queen Victoria did not want to use up the country's reserves of gold or silver in buying tea.
However, Sassoon considered that the Chinese might be susceptible to opium, which could then be exchanged for tea.
Armed with this knowledge, he sailed back to England to make a new proposition to the Queen. And, on the advice of David Sassoon, Queen Victoria decided to export opium from the Indian Subcontinent to China where her military would enforce its importation and use.
In Order to boost the trade David Sassoon forced the farmers in Bengali to stop farming food and turn to growing opium poppies. The climate in Bengali was very good for growing opium and Sassoon's business flourished. He became a member of the East India Company, a firm owned and run by Jews out of the City of London. So successful was the opium business that the tax the East Indian Company paid to England paid for all English wars between 1831 and 1905.
Opium Was a "Jewish Business"
The Jewish Encyclopedia of 1905 states that Sassoon expanded his opium trade into China and Japan. He placed his eight sons in charge of the various major opium exchanges in China.
According to the 1944 Jewish Encyclopedia: "He employed only Jews in his business, and wherever he sent them he built synagogues and schools for them. He imported whole families of fellow Jews. . . and put them to work."
Sassoon's sons were busy pushing this mind-destroying drug in Canton, China, and their trade expanded alarmingly. Between 1830 - 1831 they trafficked 18,956 chests of opium earning millions of dollars. Part of the profits went to Queen Victoria and the British government. In the year 1836 the trade increased to over 30,000 chests and drug addiction in coastal cities became endemic.
David Sassoon - China's own original "Merchant of Death".
In 1864, the Sassoons imported 58,681 chests of opium which brought in over 20 million pounds.
By 1880 it had skyrocketed to 105,508 chests, making the Sassoons the richest Jews in the world next to the Rothschilds.
The Sassoons were now licensing opium dens in each British occupied area with large fees being collected by their Jewish agents.
And many of these Jewish agents were the Chinese Jews of Kaifeng.
These Jews had immigrated to China along the Silk Road hundreds of years ago and had so intermarried with the Chinese that they looked entirely Chinese.
But they still were practicing Jews and were thus the perfect Chinese agents for the Sassoons.
The entire trade was controlled by Jewish families only. Sassoon would not allow any other race to engage in "the Jews' business" of importing and selling opium.
Opium was strictly a Jewish monopoly, but these Jews were working under British passports.
The corrupt British monarchy honored them with privilege and knighthood - to the disgrace of the Crown. To this day the Sassoons are in the history books as "great developers" of India, but the source of their vast wealth is never mentioned - the destruction and impoverishment of the population of China.
According to a 1930s edition of Fortune Magazine (USA), the Sassoon Family monopolized more than 70% of the opium trade and controlled every nook and corner of opium traffic between India and China. This is also consistent with research and observations according to Edward LeFevour in "Western Enterprise in Late Ch'ing Dynasty China". According to these sources, in the middle 1800s, the Sassoon group was acknowledged to be the major holder (more than 70%) of all opium stocks in India and in China.
A "command performance" - Chinese middle and upper class forced at gunpoint to smoke the Sassoon's opium. The guns being conveniently provided by the British military.
The Sassoons were not the only Jews involved in the trade; much of the remaining 30% was shared with other Jewish families.
There was Hartung (哈同) - who is listed as "the richest of the rich" after the Sassoons, Hardoon, Kadoorie, Arnold, Abraham, Ezra and Solomon, among others.
For the Sassoon's profitable troubles, Queen Victoria rewarded them with Hong Kong and the New Territories as their import and distribution base.
The time has come for the entire world to condemn the British colonial masters and these Jewish "merchants" for their evil crimes of forcing opium by the shiploads onto the Chinese.
By all accounts, the Jewish opium merchants did not take NO for an answer, but instead used the violent power of the British military to kill all of the 'uppity' Chinese who dared to refuse the opium.
These were "command performances", persisted in until addiction took over. See the accompanying photo.
And Then The Opium Wars - Euphemistically called "The Boxer Rebellion"
China's government, not too surprisingly, objected to the large-scale importation of narcotics into their country by a foreign power, provoking Britain to declare war.
In 1839, the Manchu Emperor ordered that it be stopped. He named the Commissioner of Canton, Lin Tse-hsu, to lead a campaign against opium. Lin seized 2,000 chests of Sassoon opium and threw it into the river. An outraged David Sassoon demanded that Great Britain retaliate. And because the Sassoon family had married into the Rothschild family who controlled the English economy, this demand had powerful Jewish backers in England.
Thus, the Opium Wars began with the British Army fighting as mercenaries of the Sassoons. They attacked cities and blockaded ports. The Chinese Army, decimated by 10 years of rampant opium addiction, proved no match for the British Army. The war ended in 1839 with the signing of "The Treaty of Nanking." This included provisions especially designed to guarantee the Sassoons the right to enslave an entire population with opium. The "peace treaty" included these provisions:
Full legalization of the opium trade in China,
Compensation from the opium stockpiles confiscated by Lin of 2 million pounds,
Territorial sovereignty for the British Crown over several designated offshore islands.
The Sassoons Use the British Army to Drug An Entire Nation
British Prime Minister Palmerston wrote Crown Commissiner Captain Charles Elliot that the treaty didn't go far enough. He said it should have been rejected out of hand because: "After all, our naval power is so strong that we can tell the Emperor what we mean to hold rather than what he would cede. We must demand the admission of opium into China's interior as an article of lawful commerce and increase the indemnity payments and British access to several additional Chinese ports."
Thus, China not only had to pay Sassoon the cost of his dumped opium, but reimburse England an unheard sum of 21 million pounds for the cost of the war!
This gave the Sassoon's monopoly rights to distribute opium in port cities. However, even this was not good enough and Sassoon demanded the right to sell opium throughout the nation. The Manchus resisted and the British Army again attacked in the Second Opium War fought 1858 - 1860. Palmerston declared that all of interior China must be open for uninterrupted opium traffic.
The British suffered a defeat at the Taku Forts in June 1859 when sailors, ordered to seize the forts, were run aground in the mud-choked harbor. Several hundred were killed or captured. An enraged Palmerston said: "We shall teach such a lesson to these perfidious hordes that the name of Europe will hereeafter be a passport of fear."
The Destruction of the Yuanmingyuan
This photo taken by Ernst Ohlmer in 1873 is believed to be one of the earliest photos of the Yuamningyuan.
In October, the British besieged Peking.
When the city fell, British commander Lord Elgin, ordered the temples and other sacred shrines in the city sacked and burned to the ground as a show of Britain's absolute comtempt for the Chinese.
In early October of 1860, the commanders of the British and French forces held a conference outside the gates of the Garden of Perfect Brightness - the Yuanmingyuan.
It was situated on the western outskirts of Beijing, where they agreed to share whatever they could loot and to destroy the balance.
As the primary residence of five Qing emperors, Yuanmingyuan contained hundreds of palaces, temples, libraries, theaters, pavilions, chapels, gazebos and galleries filled with priceless artworks, antiquities and personal possessions.
There followed an orgy of indiscriminate plunder in which anything that could not be carted off was destroyed.
On Oct. 18, British forces were ordered by Lord Elgin - son of the Lord Elgin who removed the marble friezes from Greece’s Parthenon - to inflict a final blow, with fire, as revenge for the Chinese refusal to permit the importation of opium that was devastating their country, though ostensibly for the deaths of some British and Indian prisoners in Chinese captivity.
Because Yuanmingyuan was so vast - roughly five times the size of Beijing’s Forbidden City and eight times that of Vatican City - it took an entire infantry division of nearly 4,500 men, including four British regiments and the 15th Punjabis, many weeks to set it aflame and finally render it to utter destruction.
Gilded beams crashed, porcelain roofs buckled and ash filled the lakes, as so many embers snowed down on Beijing that the entire city seemed on fire, where and the clouds of smoke were so dense they eclipsed the sun.
Upon hearing the news, the ailing 30-year-old Xianfeng emperor vomited blood; less than a year later he was dead.
"It was a sacrifice of all that was most ancient and most beautiful," acknowledged Robert McGhee, chaplain to the British forces and a participant in, and defender of, the destruction. "It is gone, but I do not know how to tear myself from it."
Arguably the greatest concentration of historic treasures in the world, dating and representing a full 5,000 years of an ancient civilisation, were either looted or totally destroyed. And all of this was done to protect the exclusive opium concessions granted to the Jewish Sassoons of Britain, and the revenue they generated for the crown.
God Save the Queen, and God Bless "His Chosen People".
The Yuanmingyuan is an unforgettable shame in the hearts of the Chinese people, and a reminder for the whole world that such destruction of human cultural heritage should not happen again.
The British and Jewish "Peace Treaties" and the Origin of British Hong Kong
In the new "Peace Treaty" of Oct.25, 1860, the Sassoons (backed by the force of the British military) were assigned rights to a vastly expanded opium trade covering seven-eights of China. England took not only the Hong Kong peninsula as a colony but also large sections of Amoy, Canton, Foochow, Ningbo and Shanghai.
Hong Kong (as a colony) was founded by the British specifically for a life of crime. When Britain gave the Jewish Sassoon family the exclusive franchise to distribute opium in China, the family needed a base of operations for the importing, processing, packaging and distribution. Hong Kong was forcibly "leased" solely for the Sassoon family's opium business.
This was the bloody origin of Hong Kong's 155 years as a British colony.
Readers may not be generally aware of the behind-the-scenes negotiations in London that preceded the return of Hong Kong to China. The "Iron Lady" (perhaps referring to the chastity belt, and perhaps not) Margaret Thatcher, decided at the last minute she wasn't returning Hong Kong to anybody. The word is that her ministers panicked and browbeat her into concession, for fear of starting World War III.
And for sure it might have done. After all of the past humiliation, there is no way China would have accepted a betrayal or default on that agreement. The Chinese government later admitted it would have just moved in with troops and taken Hong Kong back. And you couldn't blame them.
The Origin of British Hong Kong Banking
After the British established Hong Kong as a colony in the aftermath of the Opium Wars, local merchants felt the need for a bank to finance the growing opium trade with China, so they established (by special permit from the British) the Hongkong and Shanghai Banking Corporation - HSBC today - "The World's Bank".
This is the same bank that almost 30 years ago built the world's most expensive building as their head office in Hong Kong - 1 billion US dollars.
The Sassoons Destroyed Everything They Touched
Money for these people was only a tool for making more money, no matter the disasters wrought upon the Chinese - or indeed any other nation.
Sir Albert Sassoon, the eldest of David Sassoon's sons took over the family "business" empire. He constructed huge textile mills in Bombay that paid true slave wages. This early example of the "off-shoring of industries" continued after World War One and ended up putting mills in Lancashire, England out of business with thousands losing their jobs to the cheap labor of the Sassoons in India.
This did not stop Queen Victoria from having Albert knighted in 1872. After all, the Sassoons could prosper only after they had subverted the governance of China, whereupon Britain empowered the Sassoons to destroy and impoverish the people, for the glory of the British Empire.
Solomon Sassoon moved to Hong Kong and ran the family business there until his death in 1894. Later, the entire family moved to England because with modern communications they could operate their financial empire from their luxurious estates in London. They socialized with royalty and Edward Albert. Sassoon married Aline Caroline de Rothschild in 1887 which linked their fortune with that of the Rothschilds. The Queen then also had Edward knighted. All 14 of the grandsons of David Sassoon were made officers during World War One and thus most were able to avoid combat.
David Sassoon became a naturalised British citizen in 1853. He kept the dress and manners of the Baghdadi Jews, but allowed his sons to adopt English manners. His son, Abdullah changed his name to Albert, moved to England, became a Baronet and married into the Rothschild family. All the Sassoons of Europe are said to be descendants of David Sassoon.
The Ubiquitous American Connection . . .
Warren Delano was a senior partner in Russell & Company, whose ships carried the opium that was imposed on China.
The reason Russell & Company were allowed to transport and trade in opium around Canton was that they were a Jewish company and did not interfere with the business of Sassoon's East India Company. The market was large enough for both. Russell & Company got their opium from Afghanistan through a harbor in Turkey.
Delano said later he could not pretend to justify the opium trade on moral grounds, "but as a merchant I insist it has been . . . fair, honorable and legitimate", and "no more objectionable than the importation of wines and spirits to the US."
He returned to America a rich man, and gave his daughter Sara in marriage to a James Roosevelt, the father of Franklin Delano Roosevelt, the American President.
Roosevelt's fortune was inherited from his maternal grandfather Warren Delano. Roosevelt always knew the origin of the family fortune but neither side of the family cared to discuss the source of their great wealth.
The Aftermath
The British-protected Sassoon opium trade brought death and destruction to millions and still plagues Asia to this day.
The forcible introduction of opium into China was not some minor event. It extended for much more than 100 years, and totally devastated an entire nation of a billion people, weakening it to the point where it was a walkover for Japan to invade. In addition to the social and financial destruction, and the reversal of China's development, these events led eventually to the civil war and Mao's ascendance, and so much else since.
Nothing else in China's history has had such an impact on what and where China is today. This brutal period of unconscionable imperialism and evil profiteering is surely one of the greatest two or three events in China's 5,000 years of history.
Countless tens of millions of familes were destroyed; fortunes lost, daughters prostituted, production collapsed, the economy crashed. The treasures and heritage of 5,000 years of a peaceful society ravaged by madness and destruction of the British and French. The toll was unimaginable. The British Crown and the Jewish Sassoons conspired to turn an entire nation of people into drug addicts of the worst kind, solely to satisfy their greed and lust for power.
This drug trade totally eviscerated China's social fabric, virtually destroying not only the country but families and all of society. And, by most estimates, the forcible imposition of opium on The Middle Kingdom by Britain, and the clever and brutal marketing by the Sassoon Jews, set back China's development at least 75 years.
And, using their magical technique of putting all of the blame of their sins upon a scapegoat, to this day the Jews claim that the Opium Trade of China was the fault of the British simply because the Sassoons all had British passports. And to this day, many Chinese believe them.
And the British East India Company itself was owned, at least in large part, by these same families - the Rothschilds, the Sassoons, and others.
Any resentment that the Chinese might feel toward the British today, at least due to the imposition of opium, is partially misdirected. A fair share should be directed to these Jewish merchants.
A typical opium den in old China.
Nowhere in British or Jewish history are the truths of this wantonly immoral family and the evil-inspired colonisation told.
Instead, the Jewish books and encyclopedias all praise the Sassoons for their "great contribution" to Indian society, without a mention of the God-forsaken criminality of these people.
And of course, the sentimental British still revel in fond memories of their once-great Empire - when they ruled the world and the Seven Seas - while concurrently suffering a pathological amnesia for the unconscionable evils they committed.
It was due to this, to the weakened and almost helpless state of the country, that other foreigners - and then the Japanese - could move in and attempt to colonise this entire great country.
But there's more. Iimperial wars require heavy financing. It is true that Japan raided the treasuries of every country they invaded, to obtain funds for further expansion.
War financing can be difficult to trace, but it is almost a certainty that much of their financing came from the Jewish bankers who have always financed wars - the Rothschilds, Joseph Schiff and, in this case, the Sassoons - who used their profits from destroying and weakening China to finance the Japanese invasion and further colonisation of China.
It is popular lore that China welcomed and gave harbor to many Jews during their troubled times in Germany during the Second War, but I have seen no hard evidence that this was the case. It would appear that "China" did not invite, receive or harbor Jews during those periods, that this is yet another common (and deliberate) misconception.
Evidence suggests that the influx of Jews into China was arranged by the Sassoons, the Hardoons, probably Schiff, and other Jewish families, in agreements made with the Japanese military occupation which they were helping to finance. Virtually all of those Jewish immigrants came primarily to Shanghai, which was at the time well outside the control of China's government which had nothing whatever to say about the influx of immigrants there, Jews or otherwise.
There are 2 articles in this section:
Part 1: The Jewish Monpoly on Opium Still Fuels Chinese Resentment TodayClick Here Editorial by 龙信明
Part 2: Reinvesting the Profits
There is one more part to this story - the use to which the Sassoons, Hardoons and others put their opium profits - the purchase of virtually all of Shanghai and other Chinese cities, and the financing of the Japanese invasion of China. This article is currently being written and will be posted shortly. Editorial by 龙信明
Στις 11 Απριλίου 1985 ο Αλβανός Σταλινικός Δικτάτορας Ενβέρ Χότζα πεθαίνει...
Η κηδεία του θυμίζει κάτι από την κηδεία του Βορειοκορεάτη παράφρονα που ζήσαμε πριν λίγο καιρό.. Τα σύνορα της Αλβανίας ανοίγουν ΜΟΝΟ για τους στενούς ιδεολογικούς φίλους του καθεστώτος, ώστε να μπορέσουν να παραβρεθούν στην κηδεία.
Ανάμεσά τους ο Μανώλης Γλέζος. Με υψωμένη την γροθιά χαιρετάει σοσιαλιστικά τον σφαγέα των Ελλήνων Βορειοηπειρωτών στο φέρετρο του που είχε τεθεί σε δημόσιο προσκύνημα. Χαριεντίζεται με τον αντικαταστάτη του, τον «σύντροφο» δικτάτορα Ραμίζ Αλία, που ακολουθούσε κατά γράμμα την ίδια πολιτική και συμπάσχει ε την οικογένεια του Ενβέρ Χότζα.
video
Με την άνοδο του σταλινιστή Ενβέρ Χότζα στην ηγεσία της Αλβανίας, ξεκίνησε μια αβάσταχτη περίοδος για τον Ελληνισμό της Βόρειας Ηπείρου
Ο Χότζα έλαβε δρακόντια μέτρα κατά του ελληνικού πληθυσμού της Βορείου Ηπείρου: απαγόρευσε την διδασκαλία της ελληνικής ιστορίας και στα ελληνικά σχολεία διδάσκονταν απλά μεταφράσεις της αλβανικής ιστορίας και πολιτισμού, η 'μειονοτική ζώνη' μειώθηκε από 103 σε 99 χωριά (αποκλείστηκε η Χειμάρρα), πολλοί βορειοηπειρώτες μεταφέρθηκαν με τη βία εκτός μειονοτικής ζώνης, σε άλλες περιοχές της Αλβανίας, χάνοντας έτσι τα 'μειονοτικά' τους δικαιώματα. Επίσης τοπωνύμια αλλά και προσωπικά ονόματα 'μεταλλάχτηκαν', με τη βία, προς το αλβανικότερο, ενώ η χρήση της ελληνικής γλώσσας απαγορεύτηκε εκτός της μειονοτικής ζώνης αλλά και σε πολλές περιπτώσεις ακόμη και εντός αυτής.
Η χώρα υπήρξε απομονωμένη όλο αυτό το διάστημα, και η συνηθισμένη ποινή για κάποιον που προσπαθούσε να διαφύγει στην Ελλάδα ήταν αυτή του θανάτου καθώς και της εξορίας των συγγενών του για εργασία στα ορυχεία της κεντρικής και βόρειας Αλβανίας. Επίσης, μεταφέρθηκαν έποικοι από άλλες περιοχές (κυρίως μουσουλμανικής θρησκείας) και δημιουργήθηκαν οικισμοί μεταξύ της 'μειονοτικής ζώνης' και περιοχών με επίφοβη αλβανική εθνική συνείδηση.
Το αλβανικό κράτος από το 1967 κατάργησε επισήμως όλες τις θρησκείες και έγινε το πρώτο άθεο κράτος. Οποιαδήποτε θρησκευτική εκδήλωση, είτε δημόσια είτε σε ιδιωτικό χώρο, απαγορεύτηκε αυστηρά. Όλες οι εκκλησίες, τα μοναστήρια και γενικά η εκκλησιαστική ακίνητη περιουσία μετατράπηκε σε αποθήκες, εργοστάσια ή γυμναστήρια. Ο κλήρος φυλακίστηκε, η κατοχή θρησκευτικής εικόνας αποτελούσε αδίκημα για τον αλβανικό νόμο. Ο ελληνικός πληθυσμός που η παράδοσή του ήταν στενά συνυφασμένη με τη θρησκεία δέχτηκε δυσανάλογο πλήγμα, αποκομμένος από τις πολιτιστικές του ρίζες.
Ολόκληρη η Βόρεια Ήπειρος φυλακίζεται στην κυριολεξία με ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα, ολόκληρη η Αλβανία βρίσκεται σε καθεστώς πλήρους απομόνωσης.
Κατά τη διακυβέρνησή του, ο Χότζα δήμευσε τις περιουσίες μεγάλων γαιοκτημόνων και οργάνωσε κολχόζ κατά τα σοβιετικά πρότυπα. Σύντομα, η προπαγάνδα του καθεστώτος του Χότζα άρχισε να μιλά για μια Αλβανία με πλήρη αυτάρκεια γεωργικών προϊόντων. Το ίδιο συνέβη και στον τομέα της βιομηχανίας. Η πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος έδειξε μια παντελώς διαφορετική εικόνα: η Αλβανία όχι μόνο δεν ήταν αυτάρκης και βιομηχανική χώρα, αλλά ήταν οπισθοδρομική ακόμα και σε σύγκριση με άλλες ανατολικοευρωπαϊκές χώρες. Ένα από τα έργα που άφησε πίσω το καθεστώς του Χότζα είναι τα περίπου 600.000 πολυβολεία (τα αποκαλούμενα bunker) διάσπαρτα σε όλη την Αλβανία για τον φόβο ξένων επιδρομέων.
Ο ευρωπαίος πολίτης που βομβαρδίζεται καθημερινά από τα ΜΜΕ για τον “Απελευθερωτικό Στρατό της Συρίας” και την “Συριακή Αραβική Άνοιξη” διαμόρφωσε μια κατασταλαγμένη αντίληψη -που υποβοηθά συνειδητά ή ασυνείδητα τμήμα της ευρωπαϊκής αριστεράς στο όνομα των “ανθρωπίνων δικαιωμάτων”-, η οποία δύσκολα μπορεί να αντιμετωπιστεί με την αλήθεια και την παράθεση πραγματικών γεγονότων.
Θα μπορούσε να αναρωτηθεί ο μέσος ευρωπαίος πολίτης -αν του παρείχαν την είδηση τα ελεγχόμενα ΜΜΕ-, γιατί άραγε ο “Απελευθερωτικός Στρατός της Συρίας”, διοικείται από τον τον πράκτορα της CIA Abdelhakim Belhaj, στέλεχος της Αλ Κάιντα και Στρατιωτικό Διοικητή της Τρίπολης, μετά την επικράτηση της “δημοκρατίας” στη Λιβύη;
Όσον αφορά την “Αραβική Άνοιξη” και τις ΝΑΤΟϊκές επεμβάσεις, επίσημες και μυστικές επιχειρήσεις, υπακούουν την πολιτική που προωθείται μέσω του Κατάρ: επιβολή "ισλαμιστών" ηγετών σε όλες τις Αραβικές χώρες.
Αυτή η στρατηγική, ναι η επιβολή ισλαμιστών ηγετών σε όλες τις Αραβικές χώρες, υποβάλλεται από τις ΗΠΑ, που όχι απλώς χρηματοδοτούν μέσω Κατάρ και Τουρκίας (όπως ακριβώς στη Λιβύη) τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, αλλά προσφέροντάς τους και τις υπηρεσίες του αραβικού cnn (al-Jazeera), και την υποστήριξη των μισθοφόρων της περιβόητης «τρομοκρατικής» οργάνωσης Αλ Κάιντα.
Σήμερα όλες οι προσπάθειες των ΗΠΑ, Κατάρ, Τουρκίας και Ισραήλ στρέφονται στη Συρία, για να ακολουθήσει το Ιράν.
Ας αναρωτηθούμε και ας προβληματιστούμε:
- Γιατί κανένα ΜΜΕ δεν μιλάει για την παραβίαση του διεθνούς δικαίου με το κατασκοπευτικό υπερσύγχρονο αμερικάνικο αεροσκάφος στον Ιρανικό εναέριο χώρο; Φυσικά αυξάνουν οι ειδήσεις για το Ιράν ...που μπορεί (όπως ακριβώς το Ιράκ) να αποτελέσει πυρηνική απειλή για την παγκόσμια «ειρήνη» και προετοιμάζουν τη διεθνή κοινή γνώμη για την αναγκαιότητα μιας επέμβασης, επιζητώντας μάλιστα τη συναίνεση των «διεθνών οργανισμών»…
Εκτός από τα ΜΜΕ και τη δημοσιογραφία υπάρχουν κι άλλα όπλα στη φαρέτρα της επιβολής της αμερικάνικης πολιτικής στη διεθνή σκακιέρα. Χρησιμοποιούν κατάλληλα, εκτός από τα ΜΜΕ, “ανθρωπιστικές” οργανώσεις ΜΚΟ (όπως ακριβώς στην Κύπρο, στην Κούβα και αλλού όπου δεν εξυπηρετούνται οι αμερικάνικοι στόχοι), αριστερά κόμματα και κινήματα που στα πλαίσια μιας δήθεν εκσυγχρονιστικής αριστεράς βλέπουν το δένδρο και χάνουν το δάσος, την πάλαι ποτέ Σοσιαλιστική Διεθνή, αλλά και το Συμβούλιο Ασφάλειας του ΟΗΕ μαζί με τον Αραβικό Σύνδεσμο.
Η επίσημη θέση της Γαλλίας, Βρετανίας και ΗΠΑ είναι πως στη Συρία έχουμε μια λαϊκή εξέγερση για τη δημοκρατία στα βήματα της περιβόητης “Αραβικής Άνοιξης”, η οποία αντιμετωπίζεται με καταπίεση και σφαγές.
Αντιθέτως, για την Ρωσία και την Κίνα έχουμε ένοπλες τρομοκρατικές ομάδες που προκαλούν αιματηρές σφαγές στον πληθυσμό.
Σε έρευνα του Réseau Voltaire, συγκεντρώθηκαν ντοκουμέντα από επιζώντες των σφαγών στη Συρία από τις ένοπλες «ανταρτικές» ομάδες, όπου περιγράφουν τους δήθεν «αντάρτες» ως Ιρακινούς, Ιορδανούς, Λίβυους, αλλά και Pashtuns (ανατολικά σύνορα Αφγανιστάν-Πακιστάν), από τη διάλεκτό τους.
Ορισμένες αραβικές εφημερίδες που δεν ελέγχουν οι ΗΠΑ, τους τελευταίους μήνες περιγράφουν τη διείσδυση περίπου 1.500 ανδρών των Ισλαμιστών Ανταρτών της Λιβύης (LIFG), την οργάνωση που από τον Νοέμβρη 2007 έχει την ονομασία Λιβυκή Αλ Κάιντα και ηγέτη τον πράκτορα της CIA Abdelhakim Belhaj, κουμπάρος του "τρομοκράτη" Usama Bin Ladin (να μην μας διαφεύγει πως και ο Bin Ladin, ήταν εκπαιδευμένος πράκτορας της CIA, για να αντιμετωπίσει την τότε "Σοβιετική διείσδυση" στο Αφγανιστάν). Μιας οργάνωσης και ενός «ηγέτη» που θεωρητικά ανήκουν στη σφαίρα της διεθνούς τρομοκρατίας!
Κι όμως, ο Abdelhakim Belhaj της "τρομοκρατικής" οργάνωσης Αλ Κάιντα, μετά την νίκη του ΝΑΤΟ στη Λιβύη και την επικράτηση της “Αραβικής Άνοιξης” διορίζεται στρατιωτικός Διοικητής στην Τρίπολη.
Τώρα, πως ο Abdelhakim Belhaj, στρατευμένος στην υπόθεση της “Αραβικής Άνοιξης”, σύμφωνα με τον τουρκικό τύπο βρίσκεται στα σύνορα Τουρκίας-Συρίας για να καθοδηγεί τον “Απελευθερωτικό Στρατό της Συρίας”, είναι ένα δίλημμα για εκείνη της αριστερά που στηρίζει συνειδητά ή παγιδευμένη, το αμερικάνικο σχέδιο επέμβασης στη Συρία κι όχι για τους εκτελεστές του σχεδίου και τα στρατευμένα ΜΜΕ
Βέβαια, η ισπανική φιλομοναρχική εφημερίδα ABCπου στηρίζει σε διεθνές επίπεδο τη “Συριακή Αραβική Άνοιξη” και τον “Ελεύθερο Στρατό της Συρίας” με ειδικό απεσταλμένο της στις γραμμές των «απελευθερωτών ανταρτών» τον Daniel Iriarte, στις 17 Δεκέμβρη 2001 μας δίνει μια ακόμη επιβεβαίωση και φωτογραφικά των παραπάνω -γι’ αυτόν είναι διεθνής αλληλεγγύη: «μεταξύ των Σύριων “απελευθερωτών” τρεις (3) Λίβυοι.
Combatientes del Ejército Sirio de Liberación enseñan sus viejos carnés de la Seguridad Estatal para mostrar que no son «terroristas»
Ποιοι είναι αυτοί οι «αντάρτες» Σύριοι που αγωνίζονται για «δημοκρατία» και «ανθρώπινα δικαιώματα», αλλά είναι Λίβυοι;
Ο πρώτος είναι ο Mahdi al-Harati, Λίβυος που ζούσε στην Ιρλανδία πριν οργανωθεί στην «τρομοκρατική» οργάνωση Αλ Κάιντα. Μετά την επιτυχή ΝΑΤΟϊκή επέμβαση στη Λιβύη (για τη διεθνή κοινή γνώμη νίκη των απελευθερωτών της Λιβύης), το στέλεχος της Αλ Κάιντα Mahdi al-Harati διορίζεται Διοικητής της Ταξιαρχίας στην Τρίπολη, είναι το νούμερο δύο (2) του Στρατιωτικού Συμβουλίου Τρίπολης με αρχηγό τον Abdelhakim Belhaj…
Πριν τον συναντήσουν οι ισπανοί δημοσιογράφοι που αγωνίζονται κι αυτοί για «ανθρώπινα δικαιώματα» στη Συρία, τον συναντάμε εμείς στην Ιρλανική εφημερίδα The Irish Times, στις 11 Οκτώβρη 2011 να επιστρέφει στην Ιρλανδία για χάρη της συζύγου του…
Βέβαια, εμείς δεν αμφιβάλουμε καθόλου πως πράκτορες για τον λογαριασμό των ΗΠΑ και του Ισραήλ συμμετέχουν στο “Freedom Flotilla”, απλά το διαπιστώνουν πλέον και πολλοί άλλοι.
Μάλιστα η Μοσάντ κανονίζει και όλες εκείνες τις «διαδικασίες» ώστε να εμφανίζει τους πράκτορές της ως αγωνιστές για τη Γάζα κι έτσι να έχουν μια αποδοχή στις χώρες τους ως «γνήσιοι επαναστάτες». Έτσι και ο πράκτοράς τους και στέλεχος της Αλ Κάιντα Mahdi al-Harati, συλλαμβάνεται από τους ισραηλινούς, κρατείται φυλακισμένος στο Ισραήλ εννέα (9) ημέρες, εμφανίζεται μάλιστα να τον έχουν ξυλοκοπήσει (τους ξυλοκοπούν ώστε να τους ηρωοποιούν κατάλληλα) και τον παραδίδουν ελεύθερο αλλά "επαναστάτη", αποδεκτό ως μεγάλο αγωνιστή της "ελευθερίας"…Τέλος, ο Mahdi al-Harati στη μάχη της Τρίπολης διοικούσε εκείνη τη στρατιωτική μονάδα που με την υποστήριξη των Γάλλων πραγματοποίησε την επίθεση στο ξενοδοχείο Rixos, όπου βρισκόταν οι ξένοι δημοσιογράφοι…
Ο δεύτερος Λίβυος που εμφανίζεται ως Σύριος και αγωνίζεται κι αυτός για τη δημοκρατία και την “Αραβική Άνοιξη” στη Συρία, είναι ο Kikli Adem. Πρόκειται για τον υπασπιστή Abdelhakim Belhaj.
Δυστυχώς ο ισπανός δημοσιογράφος Daniel Iriarte δεν «κατόρθωσε» να διαπιστώσει την ταυτότητα του τρίτου Λίβυου κι έτσι μας δίνει μόνο το όνομα του: Fouad.
Οι αραβικές εφημερίδες που μάχονται την Συρία του προέδρου Άσαντ υποστηρίζοντας την “Αραβική Άνοιξη” και την «εξέγερση» δίνουν με περηφάνια την είδηση: «Ο Λιβυκός-Συριακός στρατός έχει πλέον συμπεριλάβει 600 εθελοντές της Αλ Κάιντα από την Λιβύη» (Al Bawaba, “Libyan fighters join “free Syrian army” forces”, 29 Νοέμβρη 2011)
Μάλιστα οι αραβικές εφημερίδες για να στηρίξουν τη θεωρία περί “Αραβικής Άνοιξης” στη Συρία επισημαίνουν πως «Η επιχείρηση είναι κάτω από την προσωπική ηγεσία του Abdelhakim Belhaj, με την βοήθεια της κυβέρνησης του Ερντογάν»…
Πρόκειται για εκείνες τις τρομοκρατικές επιθέσεις που έθεσαν τέλος στην πολιτική παρουσία του José Maria Aznar στον ισπανική πολιτική σκηνή.
Για να εξηγηθεί η ιμπεριαλιστική επίθεση στη Συρία τα ντοκουμέντα αφθονούν, παρά την καθοδήγηση των διεθνών ΜΜΕ και δημοσιογράφων. Τα στοιχεία αφθονούν κι όποιος τα αναζητεί μπορεί να τα βρει έξω από το μιντιακό εμπάργκο, αρκεί να μην κλείνει τα μάτια του.
Εκείνο το τμήμα της ευρωπαϊκής και ελληνικής αριστεράς που ταυτίζεται με τη Σοσιαλιστική Διεθνή γιατί επιμένει να κλείνει τα μάτια;
Είναι αρχή του χρόνου και θα μας πέσει βαρύ ίσως αλλά βλέπω πολύ κόσμο να απευθύνεται στον εαυτό του για την κατάσταση που ισχύει κάνοντας το ερώτημα «μήπως φταίω εγώ;…»! Υπέροχη ερώτηση αλλά όταν μετά από λίγες γραμμές βλέπω τη συνέχεια για τους λόγους «…που δεν εισέρχομαι στην 5η διάσταση;» τότε αρχίζω να εισέρχομαι εγώ σε σκέψεις! Σκέψεις που πια δεν τις γράφω για κανέναν άλλον παρά μόνο για μένα! Για να ανοίγω δρόμους μέσα μου! ΟΚ λοιπόν! Τι συμβαίνει με το «κόλπο» του channeling με τους εξωγήινους που μας περνάνε «μηνύματα» τα οποία περιγράφουν το υπέροχο μέλλον μας μαζί τους!
1ο Βήμα: Εκμεταλλευόμενοι τις υπάρχουσες συγκυρίες (πόλεμος, οικονομική κρίση, ασθένειες, φτώχεια, πείνα κλπ) δημιουργούμε μια κατάσταση φόβου διογκώνοντας τα προβλήματα και οδηγώντας τα σε μια κατάσταση που να μην φαίνεται η λύση τους εφικτή.
2ο Βήμα: Έπειτα ακολουθεί κάποιος, ο οποίος θα ξεκινήσει να διασπείρει ειδήσεις και να δημιουργεί μια ατμόσφαιρα, μια κατάσταση όπου εξωγήινος μεγάλος πολιτισμός, φιλικός προς τον άνθρωπο, ενδιαφέρεται να τον εξελίξει και να τον περάσει σε ένα κόσμο όπου δεν θα έχει πια προβλήματα και άσχημες καταστάσεις!
3ο Βήμα Για να πειστούν περισσότερο, βρίσκουν κάποια πιστευτά επιχειρήματα που να μπορούν να δημιουργήσουν έναν εκλεκτό λαό, μια βάση δηλαδή όπου αξίζει κάποιος σαν τους εξωγήινους να εργαστεί πάνω της. Μια τέτοια βάση που ή έχει γονιδιακή (πατρογονική) ρίζα ή πνευματική αξία!
Για να δούμε τι έχουμε πετύχει τώρα μέχρι στιγμής!
1η Παραδοχή: Έχω τόσο μεγάλα προβλήματα που δεν μπορεί κανένας άλλος να με σώσει παρά ένας πολιτισμός που να έρχεται από το διάστημα που (αν και δεν γνωρίζω ακριβώς) ισούται με αυτό που θεωρώ θεό!
2η Παραδοχή: Ότι ήξερα μέχρι σήμερα για το Θεό δεν ισχύει μιας και φαίνεται πως δεν μπορεί να μου δώσει λύσεις στα προβλήματά μου. Έτσι θα απευθυνθώ στους εξωγήινους που θα τους καλέσω να έλθουν να με βοηθήσουν!
3η Παραδοχή: Αποδέχομαι το τρομακτικό φόβο μου για το μέλλον της ζωής μου! Το μεγαλώνω τόσο πολύ που η απελπισία μου με κάνει να εύχομαι να μπορέσει αυτός ο εξωγήινος να λύσει ως δια μαγείας το δικό μου πρόβλημα, να βολέψει πάλι ήσυχα και ωραία μέσα στο χώρο που έμαθα να ζω και να με αφήσει να ζήσω και να πεθάνω ευτυχισμένος!
4η Παραδοχή Η απελπισία μου με οδηγεί να αλλάξω κάτι στη ζωή μου, αλλά δεν θυμώνω (ο θυμός θα με κάνει να περάσω στη δράση). Αντίθετα δεν δίνω σημασία στο εξωτερικό περιβάλλον αδιαφορώντας για ότι συμβαίνει γύρω μου, αποδεχόμενος έτσι την οποιαδήποτε λύση σαν μοναδική και σωτήρια.
5η Παραδοχή: Αποδέχομαι de facto, ότι εγώ ανήκω σε μια μερίδα ανθρώπων που πρέπει να σωθεί (πόσο άραγε, θα ζω αιώνια;) ενώ όλοι οι άλλοι θα πεθάνουν μιας και δεν μπορούν να μπουν στο «πρόγραμμα» αυτό! Αποδέχομαι ότι ανήκω σε μια ευγενική Ελίτ όπου επιλέχθηκα να αλλάξω τον κόσμο (δεν ξέρω πως αλλά δεν πειράζει)!
Και τότε αρχίζει το πανηγύρι με το channeling! Τι είναι όμως Channeling! Καναλίωση! Όπως λέμε καλωδίωση! Ανοίγω δηλαδή κανάλι με κάποια οντότητα η οποία μου «περνάει» προβλέψεις για γεγονότα ή καταστάσεις που πρόκειται να συμβούν στο μέλλον ή έχουν ήδη συμβεί αλλά δεν γνωρίζω τις λεπτομέρειες! Μάλιστα θεωρούμε σήμερα κάτι ιδιαίτερο ή χαρισματικό το άτομο που μπορεί και κάνει αυτή την καναλίωση! Το channeling! Διότι «λέει» πρέπει να μυηθεί πρώτα! Και μετά όλο αυτό αποκτά αξία και πωλείται σε όλους αυτούς που αγωνιωδώς διερωτώνται τι είναι και πως το καταφέρνουν να το κάνουν!
Ξεχνάνε ότι η γνώση είναι ελεύθερη εκεί έξω! Έξω από το σώμα μας! Παντού! Αγνοούν ότι αυτός που μυείται να κάνει channeling απλά αποδέχεται ότι μπορεί να εισέρχεται στο αιθερικό τμήμα του χρόνου και να διαβάζει τη δυνητικότητα αυτών που πρόκειται να συμβούν σε λίγο ή την πραγματικότητα αυτών που ήδη έχουν συμβεί στο παρελθόν! Πληρώνουν τους «εκλεκτούς» που απλά διαβάζουν τα «όνειρα» της ανθρώπινης μάζας για το μέλλον τους και θεωρούν ότι τελέσαν ένα ιερό μυστήριο, συνδεδεμένοι με τις θεότητες!
Πως γίνεται αυτό; Μια μερίδα από τη βάση της ανθρωπότητας έχει ξεκινήσει και δημιουργεί ένα συνολικό όραμα μέσα στο οποίο υπάρχει όλο αυτό το σχεπτικό που προαναφέραμε πριν με τη σωτηρία από μια εξωγήινη Ελίτ προς μια Γήινη Ελίτ! Δημιουργείται δηλαδή, ένας κόσμος όπου τα προβλήματα είναι άλυτα, δεν υπάρχει πίστη πουθενά και ότι δεν μπορούν να τα λύσουν μόνοι τους και έτσι χρειάζονται μια εξωδιαστατική δύναμη για να τους βοηθήσει! Αυτοί τώρα που αρχίζουν να κάνουν channeling, μπαίνουν μέσα στο αιθερικό μέρος του χρόνου και το διαβάζουν! Διαβάζουν δηλαδή όλο αυτό το συλλογικό σενάριο, το οποίο φέρει σαν μοναδική λύση τις σκεπτομορφές που δημιουργούν χιλιάδες άνθρωποι για το μέλλον τους! Τι δηλαδή έγινε; Δηλαδή, όσοι πίστεψαν το σενάριο για τη λύση από τους εξωγήινους, δημιούργησαν στον αιθερικό χρόνο μια ολογραφική σκεπτομορφή που μπορεί να διαβαστεί από τον οποιοδήποτε που μπορεί να μπει νοητικά σε αυτό το χώρο!
Και τι κατάφεραν έτσι;
1. Μια κατάσταση στην οποία αγνοούν ότι έχουν αποδυναμώσει εντελώς τους εαυτούς τους και στηρίζονται σε κάτι άγνωστο που δεν έχει σχέση με την μέχρι τώρα πίστη τους.
2. Στην οποία αγνοούν ότι έτσι έχουν δημιουργήσει ακριβώς ένα σύμπαν μιας απόλυτης φυλακής εξαρτώμενης από μια αόρατη μέχρι στιγμής δύναμη!
3. Ότι αγνοούν ότι αυτό που διαβάζουν τα channeling είναι οι δικές τους ευχές για το μέλλον τους.
4. Ότι αγνοούν ότι δημιούργησαν το υπόβαθρο για μια συνολική πνευματική αόρατη εξουσία, ξεχνώντας ότι η εξουσία που παραμένει αόρατη στη συνείδησή τους ονομάζεται θρησκεία.
5. Ότι αγνοούν ότι η Ελίτ που δημιούργησαν οδηγεί στη σφαγή όλους τους υπόλοιπους που δεν αποδέχθηκαν το πρόγραμμά τους!
Και τι πρέπει να κάνουν;
1. Να αποδεχθούν ότι ανήκουν σε ένα συλλογικό σώμα που ονομάζεται ανθρωπότητα και πως δεν υπάρχει λύση μόνο για μερικούς και «εκλεκτούς»!
2. Να κατανοήσουν πως ότι σκέφτονται συλλογικά, αυτό δημιουργείται ολογραφικά στην 4η διάσταση του χρόνου και είναι αναγνώσιμο από όσους εισέρχονται νοητικά σε αυτή. Να αντιληφθούν δηλαδή ότι τα μηνύματα από τα channeling είναι οι δικές τους ατομικές –συλλογικές σκέψεις για το μέλλον τους!
3. Να κατανοήσουν ότι το μόνο φταίξιμό τους είναι ότι παραιτήθηκαν από κάθε σκέψη δική τους για λύση των προβλημάτων τους και στηρίζονται σε κάτι που δεν γνωρίζουν
4. Να κατανοήσουν ότι καλώντας σε βοήθεια μια αόρατη και άγνωστη εξωδιαστατική δύναμη, αυτή δημιουργείται και τους εξουσιάζει.
5. Να κατανοήσουν ότι η αόρατη αυτή δύναμη γίνεται εξουσία θρησκευτική! Μια Παγκόσμια πανθρησκευτική δύναμη που αρχίζει να ελέγχει πνευματικά τον πλανήτη εν ονόματι μερικών ανόητων και αφελών!
6. Να κατανοήσουν ότι το τμήμα από τη δύναμη αυτή που καλούν θα δημιουργήσει ένα κοινωνικό αυτόματο σύστημα αόρατης διακυβέρνησης που δεν μπορούν να φανταστούν τις προεκτάσεις τους!
7. Να κατανοήσουν το μερίδιο ευθύνης τους σε όλο αυτό που συμβαίνει και να αναλάβουν τις δυνάμεις τους ξανά! Τις δικές τους δυνάμεις, εντάσσοντας τες στη συλλογική δύναμη της ανθρωπότητας που ανήκουν!
- Πριν από μερικούς μήνες ζήσατε ακόμη μία τρομερή περιπέτεια στην ούτως ή άλλως περιπετειώδη ζωή σας.Κατ΄ αρχάς,πώς αισθάνεστε σήμερα;
«Βράχος. Το συμβάν βέβαια έχει ακόμη την “ουρά” του γιατί τα άτιμα τα πλευρά θέλουν μήνες να κολλήσουν. Επτά-οκτώ μήνες. Κατά βάθος όμως οφείλω να πω ότι χαίρομαι που το πέρασα».
- Για ποιον λόγο μπορεί κάποιος να χαίρεται που παραλίγο να πεθάνει;
«Το γεγονός με έκανε να δω την πραγματικότητα. Είχα μια ανόητη ευαισθησία και γενναιοδωρία με την είσοδο ή μάλλον την εισβολή των ξένων στην Ελλάδα. Ελεγα ότι της ίδιας γης παιδιά είμαστε, να μπει ο κόσμος στην Ελλάδα, να ευφρανθεί, να νιώσει ασφάλεια, να φάει, να πιει ελληνικό νερό. Ε, από την ώρα του περιστατικού τέρμα όλες αυτές οι εφηβικές μαλακίες. Τέσσερα κτήνη, τέσσερις βάρβαροι που ούρλιαζαν και βρωμούσαν και φορούσαν μάσκες με έκαναν να δω την πραγματικότητα».
- Από εκείνη τη βραδιά τι δεν θα ξεχάσετε ποτέ;
«Εκείνο το “μην τον κρατάς, πνίξ΄ τον, τον πούστη! ” που φώναζε ο μόνος που άκουσα να μιλάει τσάτραπάτρα ελληνικά. Εγώ πούστης; Καλά το “πνίξ΄ τον”, το “πούστης” τι το θέλανε; Από εκεί κινήθηκε ένας μηχανισμός από σκέψεις μου που πέταξε έξω από την Ελλάδα όλους τους μετανάστες. Δεν είναι σωστό όμως και ως κοινωνική συμπεριφορά η Ελλάδα να ανοίγει τις πόρτες της σαν την πουτάνα που ανοίγει τα πόδια της: 1.400.000 ξένοι μέσα στη χώρα; Το 15% της χώρας μετανάστες; Πόσοι Ελληνες μπορούν να απορροφήσουν αυτό το νούμερο; Και όμως, έγινε. Αυτά είναι συνέπειες του κόμπλεξ κατωτερότητας που έχουν οι Ελληνες. Να ΄ναι καλά οι κυβερνήσεις. Οι Γερμανοί θα έπρεπε να έχουν το κόμπλεξ, όχι εμείς».
- Τι το ιδιαίτερο είχε το περιστατικό και σας κάνει να αισθάνεστε έτσι;
«Δεν ήθελαν μόνο να κλέψουν. Ηθελαν να σκοτώσουν. Εναν άλλον κύριο εδώ παρακάτω τον έπνιξαν με μαξιλάρι. Εγώ μόλις που γλίτωσα. Κρατούσαν το μαξιλάρι στο πρόσωπό μου και ίσα που ανέπνεα λίγο από το πλάι. Είδα μια εκδικητικότητα φυλετική, ταξική, κοινωνική, εθνική, όπως θες πες το. Ηταν μίσος. Γιατί αυτό που ήθελαν να πάρουν το είχαν πάρει. Τους το έδωσα. Πήγα στο χρηματοκιβώτιο και τους έδωσα ό,τι είχα. Μπήκαν σε ένα σπίτι που για εκείνους ήταν το Λούβρο και εγώ τους πήγα στο χρηματοκιβώτιό μου να τους δώσω ό,τι λεφτά είχα. Από την ταραχή μου δεν μπορούσα να θυμηθώ τον αριθμό του κωδικού και έκανα ένα λάθος. Μου κοπάνησαν το κεφάλι στο ατσάλι. Μια και δυο και τρεις φορές. Επί δεκαπέντε ημέρες το πρόσωπό μου ήταν μαύρο από το σκοτωμένο αίμα».
- Ετυχε να συναντηθείτε με αλλοδαπό μετά το περιστατικό; Και αν ναι,τι έγινε;
«Μετά το επεισόδιο βρέθηκα συνεπιβάτης στο αυτοκίνητο ενός φίλου δικηγόρου. Ηρθε ένας Πακιστανός να καθαρίσει τα τζάμια. Του λέει ο φίλος “όχι”. Εγώ, που είχα περάσει αυτά που είχα περάσει, του λέω “δώσ΄ του κάτι του νεαρού, δεν πειράζει”. Του έδωσε λοιπόν ένα κέρμα. Το παίρνει ο Πακιστανός, το κοιτάζει και μας το πετά στα μούτρα. Πήδηξα έξω σαν να ΄μουν 18 χρόνων, τον έπιασα από τον σβέρκο και τον έσυρα με μια κακία, με ένα μίσος, στο αυτοκίνητο και του ΄πα “βρες το”. Από πίσω ο κόσμος έβλεπε την εικόνα ενός λευκού που έσουρνε έναν φουκαρά Πακιστανό σαν να ήταν σκύλος. Η εντύπω ση που έδωσα ήταν ότι η λευκή ράτσα ταλαιπωρούσε έναν φουκαρά πακιστανό σκύλο. Και όμως συνέβαινε το ανάποδο. Η παρεξήγηση είναι μέσα στη ζωή μας».
- Θα πρέπει να είναι πολύ παράξενο για έναν άνθρωπο που έχει δει τόσο πολλά: Εμφύλιο,Κατοχή, εκτελέσεις, εξορία στη Μακρόνησο...
«Θα μπορούσα να χαρακτηρίσω το περιστατικό που έζησα κακιά στιγμή, αλλά έτσι θα το εξευτέλιζα. Δεν ήταν σαν το τραμ που με πάτησε στον δρόμο εξαιτίας μιας αδεξιότητάς μου. Ηταν το γέννημα ενός στάτους πολύ ευρύτερου που κυριαρχεί σε όλη την Ελλάδα. Η ταπείνωση ενός έθνους σε σημείο να μην μπορεί να κυκλοφορήσει κανείς στον δρόμο χωρίς το καρδιοκτύπι μη τυχόν του τύχει το απρόσμενο κακό. Οπως μου είπε ο αστυνομικός διευθυντής που με βρήκε τότε, “η Αθήνα είναι μια ανοχύρωτη πόλη όπου κυριαρχούν ο φόβος, η ανησυχία και το απρόσμενο”. Ο καθένας μπορεί να κάνει το οτιδήποτε και ο καθένας μπορεί να υποστεί το οτιδήποτε. Η Αστυνομία, σύμφωνα με τα λόγια του, μπορεί να κάνει πάρα πολύ λίγα πράγματα και ακόμη λιγότερα να κυνηγήσει, πόσω μάλλον να καταδικάσει. Και έτσι είναι. Κακό τέλος είχε η ηρωική ελληνική φυλή μετά το αλβανικό, μετά τον ανταρτοπόλεμο, μετά το ασικλίκι, μετά τη νίκη της Δεξιάς, μετά το Μακρονήσι. Ολα αυτά τα πράγματα σφράγισαν το κακό μέρος από τη μοίρα του Ρωμιού. Ισως μας προόριζε η μοίρα για μια καλύτερη ζωή. Για ελευθερία».
Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΟΜΑΚΩΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΚΕΜΑΛΙΣΤΩΝ-Ο ΠΟΜΑΚΟΣ ΗΡΩΑΣ «ΓΚΙΑΟΥΡ ΙΜΑΜ»! 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 1920!
Το 1920 οι λαοί της Μικράς Ασίας γνώριζαν καλά ότι το κεμαλικό κίνημα στην Τουρκία είναι συνέχεια του Νεοτουρκικού κινήματος και ότι έτσι δεν θα αντέξει καμιά άλλη γλώσσα ή διαφορετική εθνική ταυτότητα. Οι Πομάκοι, όταν αντιλήφθηκαν πόσο επικίνδυνο ήταν για αυτούς το κίνημα του Κεμάλ Μουσταφά, προσπάθησαν να ξεσηκωθούν. Αρχηγός τους ήταν ένας Πομάκος ιμάμης, τον οποίο οι Τούρκοι υποτιμητικά απεκάλεσαν «Γκιαούρ Ιμάμ».
Στην προσπάθειά τους οι Πομάκοι είχαν συμμάχους τους μουσουλμάνους Τσερκέζους (Κιρκασίους) και τον αρχηγό τους, Αχμέτ Ανζαβούρ. Ο Ανζαβούρ γύριζε τα χωριά των Τσερκέζων καλώντας τα να ξεσηκωθούν κατά των Τούρκων. Η επανάσταση των Πομάκων και των Τσερκέζων επικεντρώθηκε στην περιοχή των Δαρδανελίων.
Στις αρχές του 1920, ο Πομάκος Καρά Αχμέτ μάζεψε χρήματα από τα πομακικά χωριά της περιοχής για την οργάνωση των ανταρτών. Ο κεμαλιστής Χαμδή Μπέη, ο οποίος είχε συγκεντρώσει στρατό και κλεμμένα πολεμοφόδια από τους Γάλλους, τον φυλάκισε στην πόλη Μπίγκα (ελλ. Πηγές). Ο Χαμδή Μπέη φερόταν βάναυσα προς τους Πομάκους και τους πίεζε να … προσφέρουν φαγητό και ρούχα στους κεμαλιστές στρατιώτες του.
Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τη φυλάκιση του Πομάκου Καρά Αχμέτ, εξόργισε τους (Πομάκους) κατοίκους της περιοχής οι οποίοι ξεκίνησαν την επανάσταση. Στις 16 Φεβρουαρίου 1920 μία δύναμη 200 ανδρών εξοπλισμένων με όπλα και άλλων 1000, με μαχαίρια και τσεκούρια, έχοντας επικεφαλής οι μεν Πομάκοι, τον Γκιαούρ Ιμάμ, οι δε Τσερκέζοι τον Σαχ Ισμαήλ (Şah İsmail) επιτέθηκαν στην πόλη της Μπίγα.
Στο στρατόπεδο της πόλης, οι στρατιώτες ήταν Πομακικής καταγωγής και έτσι αντί να αντισταθούν, αυτομόλησαν και ενώθηκαν με τους Πομάκους και τους Τσερκέζους επαναστάτες.
Η Βίγα έγινε το κέντρο της επανάστασης γι αυτό και ο Τσερκέζος Αχμέτ Ανζαβούρ ήρθε και εγκαταστάθηκε στην πόλη. Δυστυχώς, οι Πομάκοι δεν είχαν προλάβει να απελευθερώσουν τον Καρά Αχμέτ και τους άλλους φυλακισμένους. Ο κεμαλιστής Χαμδή Μπέη έστειλε τον Κιανή Μπέη και δολοφόνησε στη φυλακή τον Καρά Αχμέτ και τους συντρόφους του. Η δολοφονία δεν έμεινε ατιμώρητη. Οι επαναστάτες, εντόπισαν τον Κιανή Μπέη στην κρυψώνα του, τον περικύκλωσαν και τελικά τον σκότωσαν μαζί με άλλους κεμαλιστές αξιωματικούς.
Μετά τα γεγονότα αυτά, οι κεμαλιστές προσπάθησαν να οργανωθούν. Ο Χαμδή Μπέη, ηθικός υπεύθυνος της δολοφονίας του Πομάκου Καρά Αχμέτ, κατευθύνθηκε στο χωριό Εμίνομπα. Εκεί, τον αναγνώρισαν οι επαναστάτες χωρικοί και τον συνέλαβαν. Ο Χαμδή Μπέη τους έκανε προπαγάνδα κατά της επανάστασης των Πομάκων και των Τσερκέζων.Οι χωρικοί όμως δεν ήθελαν τον κεμαλικό ζυγό και τον εκτέλεσαν.
Στις 21 Φεβρουαρίου 1920 οι Πομάκοι και οι Τσερκέζοι επαναστάτες μπήκαν στο χωριό Γιένιτζε και το κατέλαβαν.
Οι κεμαλιστές, με αρχηγό τον αντισυνταγματάρχη Ραχμή Μπέη, συγκέντρωσαν στρατό και πυρομαχικά στο Γκιόνεν (ελλ. Άρτεμις Θερμαία) και προχώρησαν κατά των επαναστατών, που είχαν ελλιπή εξοπλισμό. Το μήνα Μάρτιο έγιναν σφοδρές συγκρούσεις. Οι επαναστάτες με τον Γκιαούρ Ιμάμ κέρδισαν την μάχη. Οι κεμαλιστές υποχώρησαν ξανά στο Γκιόνεν.
Στις 4 Απριλίου οι δυνάμεις των Πομάκων και των Τσερκέζων υπό την ηγεσία του Αχμέτ Ανζαβούρ μπήκαν στο Γκιόνεν και διέλυσαν τα κεμαλικά στρατεύματα των Τούρκων. Απελευθέρωσαν και άλλα μέρη όπως το Καρατζά Μπέη και τη Μπαντίρμα (Πάνορμος). Οι επαναστάτες προχώρησαν στο Μπαλικεσίρ (ελλ. Παλαιόκαστρο). Οι Τούρκοι τρομοκρατήθηκαν και ο Μουσταφά Κεμάλ με ανακοίνωσή του κατηγόρησε την κυβέρνηση της Κωνσταντινούπολης για την εξέγερση των Πομάκων και των Τσερκέζων.
Οι Τούρκοι προσέφυγαν στην προδοσία. Έβαλαν επικεφαλής του κεμαλικού στρατού έναν Τσερκέζο, τον Ετέμ Μπέη ο οποίος κατάφερε να νικήσει τους επαναστάτες (Πομάκους και Τσερκέζους) στις 16 Απριλίου 1920 στο Σουσουρλούκ. Οι κεμαλιστές κέρδισαν, οι επαναστάτες διαλύθηκαν και οι ηγέτες τους χάθηκαν μέσα στο λαό. Ο ίδιος ο Τσερκέζος Ετέμ Μπέη που πολέμησε για τον Κεμάλ Μουσταφά, αργότερα κατάλαβε το λάθος του. Είδε ότι στο κεμαλικό κράτος δεν αναγνωρίζονται τα δικαιώματα των άλλων λαών και έτσι προσεχώρησε στην ελληνική πλευρά και ζήτησε άσυλο.
Σελίδες ιστορίας άγνωστες, που όλοι οι Πομάκοι πρέπει να τις γνωρίζουν, να μαθαίνουν για τους προγόνους τους που πολέμησαν τους κεμαλιστές Τούρκους. Η επανάσταση αυτή πέρασε στην τουρκική ιστοριογραφία ως «η Δεύτερη Εξέγερση του Ανζαβούρ». Για εμάς αποτελεί την Πρώτη Πομακική Επανάσταση. Η Επανάσταση των Πομάκων κατά του κεμαλικού καθεστώτος (16 Φεβρουαρίου 1920) πρέπει να καθιερωθεί ως Ημέρα Αντίστασης του λαού μας κατά των κεμαλιστών Τούρκων. Πρέπει να γίνει η επίσημη γιορτή των Πομάκων. Ως Ζαγάλισα δεσμευόμαστε να προβούμε σε όλες τις κατάλληλες κινήσεις προς αυτή την κατεύθυνση.
Σημειώνουμε ότι, το σημερινό άρθρο βασίστηκε στο τεύχος 8 της Ζαγάλισα (22 Απριλίου 1998), όπου για πρώτη φορά στην Ελλάδα, παρουσιάσαμε (με τη συμβολή του κούρδου διανοούμενου και εκλεκτού συναγωνιστή Αλή Καρδούχου), το θέμα του Πομάκου ήρωα και επαναστάτη Γκιαούρ Ιμάμ. Η έρευνά μας συνεχίζεται και σύντομα θα επανέλθουμε.
Η Βίγα έγινε το κέντρο της επανάστασης γι αυτό και ο Τσερκέζος Αχμέτ Ανζαβούρ ήρθε και εγκαταστάθηκε στην πόλη. Δυστυχώς, οι Πομάκοι δεν είχαν προλάβει να απελευθερώσουν τον Καρά Αχμέτ και τους άλλους φυλακισμένους. Ο κεμαλιστής Χαμδή Μπέη έστειλε τον Κιανή Μπέη και δολοφόνησε στη φυλακή τον Καρά Αχμέτ και τους συντρόφους του. Η δολοφονία δεν έμεινε ατιμώρητη. Οι επαναστάτες, εντόπισαν τον Κιανή Μπέη στην κρυψώνα του, τον περικύκλωσαν και τελικά τον σκότωσαν μαζί με άλλους κεμαλιστές αξιωματικούς.
Οι Τούρκοι προσέφυγαν στην προδοσία. Έβαλαν επικεφαλής του κεμαλικού στρατού έναν Τσερκέζο, τον Ετέμ Μπέη ο οποίος κατάφερε να νικήσει τους επαναστάτες (Πομάκους και Τσερκέζους) στις 16 Απριλίου 1920 στο Σουσουρλούκ. Οι κεμαλιστές κέρδισαν, οι επαναστάτες διαλύθηκαν και οι ηγέτες τους χάθηκαν μέσα στο λαό. Ο ίδιος ο Τσερκέζος Ετέμ Μπέη που πολέμησε για τον Κεμάλ Μουσταφά, αργότερα κατάλαβε το λάθος του. Είδε ότι στο κεμαλικό κράτος δεν αναγνωρίζονται τα δικαιώματα των άλλων λαών και έτσι προσεχώρησε στην ελληνική πλευρά και ζήτησε άσυλο.
